- Άγνωστα τέρατα θαλασσών και λιμνών - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet

Και είμαι ακόμα περισσότερο ευχαριστημένος γιατί τα καλά λόγια έρχονται από πολύ αξιόλογους ανθρώπους που έχουν αποδείξει ότι νοιάζονται για αυτό το forum και βρίσκονται εδώ μέσα για να προσφέρουν σε όλους, μέσα από την ψυχή τους.

Με κάνετε να θέλω να προσπαθώ να κάνω το καλύτερο.

Τώρα χωρίς τις άλλες χρονοβόρες ευθύνες ενός Διαχειριστή, θα αφοσιωθώ περισσότερο σε αυτήν την πλευρά της δραστηριότητάς μου.

Σας περιμένω όλους για να βοηθήσετε, να συμπληρώσετε, να μοιραστείτε να δώσετε όχι ένα αλλά πολλά χέρια βοηθείας

Τώρα είναι και πιο εύκολο, γιατί δεν θα έχω και γκρίνιες και θα είμαι και πιο... ανεύθυνος .

Όλα στον καιρό τους, όμως .

Έτσι κι αλλιώς ζούσα και θα ζω σε παράλληλους κόσμους και σε όλα τα επίπεδα.

Προς το παρόν θα ασχοληθώ με τα σοφά λόγια του... παππού μου. Του οφείλω το όνομά μου εξάλλου

Χαίρομαι ιδιαίτερα που ανοίχτηκε αυτό το τόπικ και πολύ περισσότερο χαίρομαι που θα μας διαφωτίσεις σε οτι αφορά τον παππού σου, μια που σαν συγγενής του θα γνωρίζεις πολύ περισσότερο απο εμάς που διψάμε να μάθουμε οχι μόνο το περιεχόμενο της φιλοσοφίας του Ερμή του Τρισμέγιστου αλλά ποιός πραγματικά ήταν ο Ερμής ο Τρισμέγιστος ,γιατί συσχετίζεται με τον Θώθ, ηταν δυο διαφορετικά πρόσωπα ή ενα, πότε εζησαν ?? Τι σχέση είχαν με την Αιγυπτο? γιατί δεν τους αναφέρει η ιστορία? απο που κατάγεται ο Ερμής?

Διάβασε κάποια λίγα για τον ΘΩΘ που ονομάστηκε στην Ελληνιστική Εποχή και Ερμής Τρισμέγιστος.

http://www.kaktos.com/home/trismegistos.htm

Πάντως τα ιστορικά στοιχεία είναι τόσο φτωχά που μπορεί ο καθένας να πάρει την δική του εκδοχή για την αρχαιότητα και τον ρόλο του Ερμή Τρισμέγιστου.

Εγώ νομίζω ότι η επίσημη εκδοχή που έχουν τα ίδια τα Ερμητικά Κείμενα είναι και η σωστή. Ότι δηλαδή είναι αρχαίες διδασκαλίες των Αιγυπτίων που δίνονται πλέον με έναν φιλοσοφικό και καθαρά ελληνικό τρόπο.

Πάντως το πιο αξιόπιστο είναι να μελετήσουμε εμείς την αρχαία Γραμματεία και να βγάλουμε την δική μας γνώμη.

Και ακόμα καλύτερα να έχουμε υπόψη μας ότι...
πίσω από την ιστορία κρύβεται η ουσία

Αρσενικοθήλυκος Νους. Νους-Δημιουργός.
Επτάδα και Ειμαρμένη. Αιώνια Περιστροφή.

«Ο Νους-Θεός που είναι αρσενικό-θηλυκός, ζωή και φως μαζί, γέννησε με έναν λόγο, άλλον δημιουργό Νου, ο οποίος είναι θεός της φωτιάς και του πνεύματος και ο ενιαίος δημιουργός επτά διοικητών που περιέχουν σε κύκλους τον αισθητό κόσμο και η διοίκησή τους καλείται Ειμαρμένη και αμέσως από τα κατώτερα στοιχεία [του θεού] ξεπήδησε ο θεϊκός Λόγος στην περιοχή της καθαρής φυσικής δημιουργίας κι ενώθηκε με τον δημιουργό Νου (προς τον οποίον είναι ομοούσιος)....

... Και ο δημιουργός Νους μαζί με τον Λόγο, που περιβάλλει τους κύκλους και τους κάνει να στριφογυρίζουν με κραδασμούς στριφογύρισε τα δικά του δημιουργήματα και τα άφησε να στρέφονται από απροσδιόριστο χρόνο και θα συνεχίσουν να στρέφονται διαρκώς χωρίς τέλος». Λόγοι, Ι 9,10.

Πρώτος Θεός και Δεύτερος Θεός.

«Ο Κύριος και δημιουργός όλων των αιώνιων σωμάτων, Τατ, αφού μία φορά δημιούργησε, δεν ξαναδημιούργησε ούτε δημιουργεί (...) Όσο για το δικό μας δημιουργό επειδή είναι σε σώμα, αφού μας δημιούργησε, δημιουργεί πάντα και θα δημιουργεί σώματα, θνητά και διαλυτά. Διότι δεν είναι θεμιτό σε αυτόν να μιμείται το δημιουργό του, πράγμα εξάλλου αδύνατο. Διότι εκείνος έκανε τα πλάσματά του από την πρωταρχική ουσία, που είναι ασώματη, ο άλλος έπλασε εμάς από την σωματοποίηση που ακολούθησε.» Από τον Λόγο του Ερμή προς τον Τατ, απόσπασμα 1, 2. (Διασώθηκε από τον Στοβαίο).

Σε αυτά τα αποσπάσματα διασώζεται μία ιεραρχία των όντων, όπου μπορούμε να δούμε μία διαδοχή εμφανίσεων κι εκφράσεων όπου στην κορυφή υπάρχει το Ένα χωρίς Δεύτερο, μετά ο δυαδικός Θεός-Νους, δηλαδή η συνύπαρξη πνεύματος και ύλης και μετά ο Δημιουργός Νους, σχηματίζοντας έτσι μία πρωταρχική τριάδα. Ο Δημιουργός Νους ξεκινάει την δημιουργία του δικού μας επταδικού κόσμου, δημιουργώντας τον Λόγο, την Ψυχή του Κόσμου, που κινεί και στριφογυρίζει τους επτά κύκλους μέσω κραδασμών που υπακούουν στους κανόνες της Ειμαρμένης.

Ο Δημιουργός ο δικός μας, αυτός που δημιουργεί τον σωματικό άνθρωπο είναι αδύναμος σε σχέση με τον πρώτο Δημιουργό, γιατί αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει την σωματοποίηση, την κατώτερη ύλη. Ο πραγματικός όμως άνθρωπος, η ανώτερη Ψυχή, είναι δημιούργημα του Πρώτου Θεού (όπως λέει ο Πλάτωνας στον Τίμαιο) και για αυτό είναι πραγματικά και ουσιαστικά αθάνατος, αν και το σώμα του (η προσωπικότητά του) που το χαρίζει ο δεύτερος δημιουργός είναι φθαρτό και θνητό.

Δείτε και τον παραλληλισμό στο άλλο topic με τον Γνωστικισμό.

Αυτή η περιγραφή υπακούει, στο μεγαλύτερο μέρος, στην γενικότερη περιγραφή που έχουμε στην «Μυστική Δοξασία» της Ε. Π. Μπλαβάτσκυ. Εκεί αναφέρεται ότι η πρώτη διάμετρος χωρίζει τον κύκλο στο Τρία και στο Επτά. Αναφέρεται ότι ο Νους διοικεί μέσω της Ψυχής-Λόγου, τους επτά κύκλους, οι οποίοι περιστρέφονται υπακούοντας την Ψυχή και δημιουργούν μία ουράνια αρμονία, την μουσική των σφαιρών, μία μελωδία που υπακούει στους κανόνες της Αρμονίας-Ειμαρμένης.

Αυτά υποστηρίζει και ο Πλάτωνας όταν θεωρεί ότι το μίγμα «μεριστής» και «αμέριστης» ουσίας, δηλαδή ο Νους-Θεός του παραπάνω αποσπάσματος που είναι αρσενικός και θηλυκός μαζί, δημιουργεί ένα μίγμα από αυτές τις αρκετά διαφορετικές φύσεις, δηλαδή τον δημιουργό Νου. Αυτό το μίγμα χωρίζεται σε 36 μέρη που κατανέμονται στους επτά κύκλους των πλανητών μέσω ορισμένων αριθμητικών αναλογιών, έτσι δημιουργείται η Ψυχή του κόσμου.

Ο Ήλιος ως σύμβολο του νοητού κόσμου.
(Υπαινιγμός για την απορρόφηση των πλανητών από τον Ήλιο)

«Σωτήρας και τροφός όλων των ειδών είναι ο ήλιος. Κι όπως ακριβώς ο νοητός κόσμος, που περιέχει τον αισθητό κόσμο, τον γεμίζει και τον διογκώνει με τις ποικίλες και πολύμορφες ιδέες, έτσι και ο ήλιος, που περιβάλλει όλα τα πράγματα, όσα υπάρχουν στον κόσμο, πραγματοποιεί όλες τις δημιουργίες και τις ισχυροποιεί και τις απορροφάει όταν πεθάνουν και καταρρεύσουν.» Λόγοι, XVI, 2.

Σε αυτό το απόσπασμα πέρα από την απόδειξη που μας δίνει για την ηλιολατρία της Αιγύπτου και τον συμβολισμό του Νου με τον Ήλιο υπάρχει κι ένα σημείο που μας πληροφορεί ότι ο Ήλιος είναι όχι μόνο η πηγή τροφής κι ενέργειας για τον κόσμο μας αλλά κι ότι θα απορροφήσει την ύλη του κόσμου του όταν τα δημιουργήματά του πεθάνουν και καταρρεύσουν. Ένα σημείο που μας προκαλεί να σκεφτούμε τις σύγχρονες επιστημονικές παρατηρήσεις γύρω από τους διάφορους ήλιους και τον θάνατο των ηλιακών συστημάτων.

Στο επόμενο:
Σύνθεση και διάλυση των πάντων μέσω της Ανάγκης και του Αριθμού. - Η αναγκαιότητα του Αριθμού στα σύνθετα σώματα. - Η Μουσική των Σφαιρών

ΑΝΥΠΟΜΟΝΩ...

«Αν εκπαιδευόμαστε στη μουσική είναι για να μάθουμε να λατρεύουμε το σύνολο του σύμπαντος και με πόση τάξη τα έχει διατάξει ο Θεός. Γιατί αυτή η τάξη κατά την οποία το σύνολο των πραγμάτων συγκροτεί ένα ενιαίο σύνολο κατά αριστουργηματικό τρόπο, αποτελεί μία άπειρη γλυκιά κι αληθινή αρμονία σε θεϊκή μουσική.» Ασκληπιός, 13

Τα πρώτα δύο αποσπάσματα τα επιλέξαμε για να δείξουμε ότι και η Αιγυπτιακή κοσμοθεωρία, όπως και η Πυθαγορική Διδασκαλία αντιλαμβάνεται τους αριθμούς ως τους πράκτορες του Νου μέσα στην ύλη και το γίγνεσθαι.

Λέει ο W. Heisenberg στο βιβλίο του "Φυσική και Φιλοσοφία"

"Αλλά μπορούμε να προωθήσουμε κάπως πιο μακριά την ομοιότητα των σύγχρονων απόψεων με εκείνες του Πλάτωνα και των Πυθαγορείων. Τα στοιχειώδη σωματίδια στον "Τίμαιο" του Πλάτωνα είναι τελικά όχι ουσία αλλά μαθηματικές φόρμες (τύποι).
Ο τύπος "κάθε πράγμα είναι αριθμός" αποδίδεται στον Πυθαγόρα… Στην σύγχρονη κβαντική θεωρία, δεν μπορεί να υπάρχει αμφιβολία, ότι τα στοιχειώδη σωματίδια θα μπορούν επίσης να ορίσουν μαθηματικά σχήματα, αλλά μιας πολύ πιο περίπλοκης φύσης…
Εάν ακολουθήσουμε την γραμμή της Πυθαγόρειας σκέψης, μπορούμε να ελπίζουμε ότι ο βασικός νόμος της κίνησης, θα αποδειχθεί ένας νόμος μαθηματικά απλός…
Αυτό το γεγονός συμφωνεί με την Πυθαγόρεια θρησκεία και πολλοί Φυσικοί συμμερίζονται την πεποίθησή του σε αυτό το θέμα, αλλά δεν βρήκαν ακόμη κανένα επιχείρημα πειστικό για να δείξουν ότι έτσι πρέπει να είναι." (σελ 61-63)

Η τάξη είναι αρμονία και η αρμονία της κίνησης των μερών μέσα στο Όλο είναι μουσική.

Στο επόμενο:
Ο γενετικός τύπος του είδους είναι αμετάβλητος, αλλά τα αντίγραφα
του εαυτού του είναι πολυάριθμα, λόγω της περιστροφής του κόσμου.

Εγώ, με αυτό που κάνω, μπορώ μόνο να προτρέψω προς την προσωπική μελέτη, και όχι να την αντικαταστήσω.

quote:

---

Από τον Λόγο του Ερμή προς τον Τατ, απόσπασμα 1, 2. (Διασώθηκε από τον Στοβαίο).

---

Δηλαδή αν το καλοσκεφτείς, αφού ο ΘΩΘ είναι... παππούς μου, ο ΤΑΤ είναι ο... μπαμπάς μου

Λεγεται "Ακροασις- Η αρμονια των Σφαιρων " .Εκδιδεται απο τη Βιβλιοθηκη του Ροδου ,συγγραφεας ειναι ο Hans Kayser.
Προσεγγιζει με ενδιαφερον τη θεωρια των Πυθαγορειων σχετικα με την Αρμονια του Συμπαντος.

Ευχαριστω!

Δεν είχα υπόψη μου το βιβλίο.

Με την πρώτη ευκαιρία θα το αγοράσω.

quote:

---

Ο Κύριος και δημιουργός όλων των αιώνιων σωμάτων,# Τατ, αφού μία φορά δημιούργησε, δεν ξαναδημιούργησε ούτε δημιουργεί

---

quote:

---

Συγνώμη Θώθ αλλά ο παππούς σου πως απόκτησε τις γνώσεις αυτές
που ακόμα και σήμερα φαντάζουν απίστευτες μια και δεν διαφέρουν απο τη δημιουργία του σύμπαντος.

---

Δεν ξέρω. Πέθανε πριν... προλάβω να τον... ρωτήσω

Πέρα από το χιούμορ όμως, μπορώ να πω ότι την ίδια απορία έχω κι εγώ.

Ποιος ξέρει; Μπορεί όντως να υπάρχει μια μυστική διδασκαλία που μεταβιβάστηκε από κάποια όντα (τους θεούς των μυθολογιών) προς τους πρώτους ανθρώπους και αυτή να έχει μεταβιβαστεί μέσω του θεσμού των Μυστηρίων. Τουλάχιστον αυτό υποστηρίζουν κάποιοι αρχαίοι φιλόσοφοι.

"ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ"

«Έτσι ο γενετικός τύπος παραμένει αμετάβλητος παρόλο που μέσα του κυοφορούνται αντίγραφα του εαυτού του σε τόσο μεγάλο αριθμό και ποικιλία όσες και οι στιγμές του που δημιουργούν οι περιστροφές του κόσμου. Ο κόσμος αλλάζει στην πορεία αυτών των περιστροφών του. Έτσι οι μορφές κάθε είδους παραμένουν αμετάβλητες παρόλο που παρουσιάζουν διαφορές στο εσωτερικό κάθε τύπου». Ασκληπιός, 35

Σε αυτό το απόσπασμα αντιλαμβανόμαστε την σχέση του αρχετύπου με τις μορφές του. Ο γενετικός τύπος, το «Παράδειγμα» του Πλάτωνα, ή, όπως επικράτησε αργότερα, το αρχέτυπο στον Κόσμο των Ιδεών είναι άφθαρτο, αναλλοίωτο, απλό κι αμέριστο. Η διαφοροποίηση, που παρουσιάζεται στον δικό μας κόσμο, δεν είναι διαφοροποίηση του ίδιου του αρχετύπου αλλά ένα αντίγραφό του που γεννιέται από τις περιστροφές του κόσμου. Όσες διαφορετικές στιγμές παρουσιάζονται, που είναι απόρροια της συνεχούς αλλαγής των σχέσεων που έχουν τα μέρη του Όλου, μεταξύ τους, τόσα είναι και τα αντίγραφα του αρχετύπου. Βέβαια τα αντίγραφα του αρχετύπου δεν είναι πιστά διότι οι διαφορετικές στιγμές γεννούν και διαφορετικά αντίγραφα τα οποία αντανακλούν την ποικιλία των διαφορετικών στιγμών και συγκυριών.

Διαφαίνεται η θεωρητική βάση της αστρολογίας.

Ίσως με μια πιο βαθιά θεώρηση μπορούμε να βρούμε προεκτάσεις στην σχέση του "είδους" με το γενετικό του υλικό (DNA). Η φράση: "Έτσι οι μορφές κάθε είδους παραμένουν αμετάβλητες παρόλο που παρουσιάζουν διαφορές στο εσωτερικό κάθε τύπου" δεν σας θυμίζει πολύ την θεωρία της Γενετικής;

Ποιος ξέρει;

Στο επόμενο:
Τα δύο δέντρα της ζωής, το κανονικό και το ανεστραμμένο.