- ανεξηγητες εμπειριες στην Πεντελη - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

φιλοι του φορουμ, ξεκινησα το θεμα αναζητωντας αναλογες εμπειριες με αυτην που εζησα εγω

ετσι, καταγραφω εδω την εμπειρια μου ελπιζοντας πως καποιος θα εχει κατι αναλογο να προσθεσει

εχοντας την πρωτη μου ανεξηγητη εμπειρια στην Πεντελη, στην πορεια θα προσθετω ο,τι πεφτει στην αντιληψη μου, και ο,τι μαθαινω

την Πεντελη την διασχιζω εδω και χρονια πηγαινοντας στον Μαραθωνα οπου εχουν οι γονεις μου ενα εξοχικο σπιτακι.

ποτε δεν παρατηρησα κατι παραξενο, με εξαιρεση τον γνωστο δρομο με τα "βαρυτικα" φαινομενα.

ενα φθινοπωρο λοιπον, γυριζα με την συντροφο μου και τις δυο μου κορες απο τον Μαραθωνα.

σουρουπωνε και ψιλοβρεχε.

περιπου εκατο μετρα μετα την διασταυρωση του αγιου Πετρου, παρατηρησα στα δεξια μου και πισω απο τα πευκα ενα φως.

ηταν ακινητο, δεν εκπεμπε δεσμη φωτος, δεν φωτιζε τιποτα και δεν δημιουργουσε σκιες.

απο την οπτικη γωνια μου εμοιαζε με το φως ενος αστρου, αλλα φαινομενικης διαμετρου γυρω στους πενηντα ποντους.

το περιεργο ηταν οτι αν και ημουν σε κινηση, δεν παρεμβαλονταν τα πευκα μπροστα του αλλα το εβλεπα διαρκως.

το ακομα πιο περιεργο ηταν πως αντι να αντιδρασω, μια σκεψη γεννηθηκε στο μυαλο μου καλυπτοντας ολες τις αλλες, λεγοντας "ειναι τα φωτα απο αλλο αυτοκινητο".

η επομενη στροφη ομως ηταν αριστερη, αρα δεν υπηρχε δρομος στη δεξια πλευρα.

με το που εστριψα, σαν να ξυπνησα ξαφνικα και αρχισα να αναρωτιεμαι για το τι ειδα.

το ειπα στην συντροφο μου και συμφωνησε πως ειδε κι αυτη κατι, αλλα δεν προλαβε να μου πει γιατι απο την αντιθετη κατευθυνση στα εκατο μετρα περιπου, παρουσιαστηκε ενα αυτοκινητο να στριβει και να γλιστραει βγαινοντας απο τη λωριδα του.

τοτε συνεβει το απιθανο... αρχισα να βλεπω σε αργη κινηση, σαν το slow του βιντεο. (το ιδιο συνεβει και στη συντροφο μου, αλλα εκεινη τη στιγμη δεν το γνωριζα).

αν και ειχα τα παιδια μου στο αυτοκινητο, δεν πανικοβληθηκα γιατι εβλεπα το αλλο αυτοκινητο να κινειται τοσο αργα που μπορουσα να υπολογισω ανετα την τροχια του, και να το αποφυγω μπαινοντας στη δικη του λωριδα.

οντως, αρχισα σε αργη κινηση να στριβω λιγο λιγο το τιμονι, οταν φτανοντας στα 15 μετρα το αυτοκινητο εκανε αποτομα στο πλαϊ, σαν να το εσπρωξε καποιος, και βγηκε στο χωμα διπλα στο δρομο συνεχιζοντας την τρελλη του πορεια.

εκεινη τη στιγμη επανηλθε η χρονικη μου αντιληψη στο φυσιολογικο, και ενα τεραστιο ΦΕΥΓΑ γεννηθηκε μεσα μου.

ενας αλλοκοτος αδικαιολογητος φοβος.

δεν εχω ξανανιωσει τοσο εντονα την επιθυμια να το βαλω στα ποδια!

ωστοσο ηθελα να δω τι εγινε το αλλο αυτοκινητο γιατι ηταν απο την πλευρα του γκρεμου.

ετσι οπως ημουν σταματημενος, και χωρις να κανω οπισθεν καθολου, γυρισα το κεφαλι μου να το δω (εχω φορτηγακι οποτε δεν υπηρχαν πισω παραθυρα) - το αυτοκινητο αν και ετρεχε με μεγαλη ταχυτητα, βρισκοταν ελαχιστα μετρα πισω μου, ενω θα επρεπε απο την φορα του να ειχε απομακρυνθει πολυ.

εγω ειδα ενα ασπρο αυτοκινητο με τους επιβατες μεσα, ενω η συντροφος ειδε ενα μπλε αυτοκινητο και δυο απο τους επιβατες εξω.

αυτα ομως τα συζητησαμε μετα, γιατι μολις εστριψα στην στροφη απο οπου ηρθε το αλλο αυτοκινητο, παρουσιαστηκε απο το πουθενα ενα καινουργιο αμαξι με τα μεγαλα φωτα αναμενα και κολλησε απο πισω μου.

λεω απο το πουθενα, γιατι ειχε νυχτωσει και δεν ειδα φωτα να με πλησιαζουν πριν στριψω.

φυσικο ηταν να ξεχασω ο,τι ειχε συμβει μεχρι εκεινη τη στιγμη και να ασχοληθω με το αυτοκινητο που μου ειχε κολλησει και δεν με προσπερνουσε, οσο αργα κι αν πηγαινα, κι ας ειχα βγαλει δεξι φλας για να του υποδειξω οτι μπορει να περασει.

περιττο να αναφερω τα μπινελικια που του εριχνα.

με ακολουθησε κολλημενος πισω μου μεχρι που φανηκαν τα πρωτα φωτα της πολης και τοτε σταματησε στη μεση του δρομου, και απομακρυνθηκα.

στο σπιτι αρχισαμε να συζηταμε τι ειχε συμβει με τη συντροφο μου, οπου μου ειπε οτι ειχε δει ενα φως και αυτη στο σημειο που το ειδα κι εγω, αλλα μεγαλυτερης διαμετρου, πιο ξεθωριασμενο, και μπροστα του περασε ενα ζωο και διαγραφηκε η σιλουετα του.

παρολες τις περιγραφες της δεν καταφερα να καταλαβω τι ζωο ηταν - τα χαρακτηριστικα του ηταν περιεργα για την Ελληνικη πανιδα.

το θεμα ξεχαστηκε, μεχρι την επομενη ανοιξη, οταν ξαναπερασα ενα μεσημερι απο το ιδιο σημειο αλλα απο την αντιθετη κατευθυνση.

φτανοντας στην επιμαχη στροφη, ειδα απο το πλαϊ ενα ζωακι να κρυβεται στα χαμηλα ξεροχορτα σα να περιμενε να περασει το αυτοκινητο για να διασχισει τον δρομο.

χαμογελασα και περιμενα να δω την φατσα του οταν θα περναγα απο μπροστα του.

εβλεπα την πλατη του και ειχε καφεκοκκινο χρωμα και ηταν σαν πολυ μεγαλο κουνελι (τουλαχιστον αυτο ελεγε η λογικη μου).

φτανοντας ομως μπροστα στο ζωακι εμεινα αφωνος - ειχε κοντο μουσουδι στυλ πεκινουα, αυτια στρογγυλα στυλ μικυ μαους, μικρα διαπεραστικα ματια και κλειδα ανθρωπινη.

οσοι εχουν λιγες γνωσεις ζωοολογιας θα καταλαβουν τι εννοω - η κλειδα του ηταν ισια σαν του ανθρωπου.

το ανατριχιαστικο ηταν ομως πως αν και ειχα κλειστα τα τζαμια, με κοιταγε στα ματια, ο δε σκυλος μου που ηταν στο πισω μερος του φορτηγου αρχισε να κλαιει τρομοκρατημενος.

μολις συναντηθηκαν τα βλεματα μας, γυρισε αστραπιαια και εξαφανιστηκε, δινοντας μου την ευκαιρια να δω την ουρα του.

δεν ειχα ξαναδει κατι τετοιο, αν και στο βαθος του μυαλου μου υπηρχε κατι γνωριμο.

οταν το περιεγραψα στην συντροφο μου, μου ειπε πως κατι τετοιο ειχε δει να διαγραφεται στην επιφανεια του φωτος.

μια εβδομαδα μετα, ανακαλυψα τι ζωο ηταν και που το ηξερα - ηταν το εδαφοβιο ειδος των λεμουριων πιθηκων της Μαδαγασκαρης (απο τα επτα που υπαρχουν), το οποιο ειχα δει πιτσιρικας σε εγκυκλοπαιδεια.

πριν απο λιγα χρονια ακουσα τον Ποδωτα να μιλαει σε εκπομπη για την Πεντελη.

υποστηριξε οτι απο τις ερευνες του κατεληξε στο συμπερασμα πως η Πεντελη καποιες φορες λειτουργει ως "πυλη" αγνωστου ειδους.

ακομη περιεγραψε συναντησεις στο βουνο που αποδειχτηκαν ανυπαρκτες, και πιστευε πως ηταν "προβολες" κατευθειαν στον εγκεφαλο μας.

η ολη μου εμπειρια συναδει νομιζω με τις υποθεσεις του...

να τελειωσω λεγοντας πως ειμαι ατομο που ερευνα πριν πιστεψει σε κατι, και τα ατια, τα φαντασματα ή ο,τι αλλο δεν τα πιστευω αν δεν τα δω με τα ματια μου.

ΥΓ. περιοδικο ανεφερε πως εκεινη τη χρονια σημειωθηκαν πολλες εμφανισεις ζωων στον πλανητη εκτος τοπου και χρονου.

Edited by - jonniebegood on 08/03/2004 23:44:03

Edited by - jonniebegood on 27/08/2004 21:47:45

διαβασα διαφορες θεσεις και αποψεις, μεχρι οτι πρεπει να εκμεταλευτουμε το μαρμαρο της.

δεν βρηκα καμμια αναφορα για τα ανεξηγητα φαινομενα που συμβαινουν, εκτος κι αν φταιει η "νεοτης" μου στο χωρο, και δεν εψαξα σωστα.

δεν ξερω καν αν σου απανταω με το σωστο τροπο στο σχολιο σου αυτη τη στιγμη.

νασαι καλα

Αυτά με τα αυτοκίνητα, φαίνεται ότι είναι συνηθισμένα στην περιοχή. Εμφανίζονται από το πουθενά, εξαφανίζονται περίεργα, άλλο βλέπεις εσύ άλλο ο διπλανός σου...

λες όμως

"πριν απο λιγα χρονια ακουσα τον Ποδωτα να μιλαει σε εκπομπη για την Πεντελη. υποστηριξε οτι απο τις ερευνες του κατεληξε στο συμπερασμα πως η Πεντελη καποιες φορες λειτουργει ως "πυλη" αγνωστου ειδους.
ακομη περιεγραψε συναντησεις στο βουνο που αποδειχτηκαν ανυπαρκτες, και πιστευε πως ηταν "προβολες" κατευθειαν στον εγκεφαλο μας.
η ολη μου εμπειρια συναδει νομιζω με τις υποθεσεις του..."

Τελικά δεν κατάλαβα τι συμπέρασμα έβγαλες (αν έβγαλες κάποιο)...
Υπήρχε ο λεμούριος πίθηκος ή πιστεύεις ότι ήταν προβολή στους εγκεφάλους και των τριών σας (τον δικό σου, της γυναίκας σου και του σκύλου);

Ειδικά η συμπεριφορά του σκύλου, με βάζει σε σκέψη... αν δεν ήταν φυσική η φιγούρα δεν πιστεύω να τρόμαζε έτσι.

Πάντως αν μπορείς βρες ανάμεσα στις εικόνες που δίνω, το είδος του πιθήκου που είδες

http://www.tsidy.com/lemurs/species/species.asp

κατα τη γνωμη μου επεσα τυχαια πανω στο φαινομενο της πυλης, και ολα τα μετεπειτα γεγονοτα με τα αυτοκινητα ηταν "προβολες" στο μυαλο μας για να φυγουμε απο το σημειο.

ειμαι ατομο που αν δει κατι παραξενο, παταει φρενο και το εξεταζει.

ομως δε μου δοθηκε η ευκαιρια.

απο κατοπινη ερευνα στην περιοχη, ειδα πως το σημειο με το φως βρισκοταν γυρω στα 15 μετρα πανω απο το εδαφος, γιατι λιγα μετρα μετα τα δεντρα υπαρχει γκρεμος.

το οτι ο σκυλος μου φοβηθηκε, με εκανε και μενα να φοβηθω, δεν ντρεπομαι να το παραδεχτω, κι ας ηταν μεσημερι.

πιστευω πως ο λεμουριος υπηρχε πραγματικα τη στιγμη που τον ειδα.

ευχαριστω για την διευθυνση με τους λεμουριους.

αυτο που ειδα εμοιαζε με το Lepilemur septentrionalis, αλλα το βλεμμα του δεν ηταν "αθωο" σαν της φωτογραφιας.

το λεω επειδη με καρφωσε στα ματια.

εστειλα ηδη απαντηση για το τι θεωρω προβολη, αλλα χωρις το ονομα σου.

σορυ.

ΦΙΛΕ ΤΖΟΝΙ Ο ΣΚΥΛΟΣ ΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΠΙΣΩ ΜΕΡΟΣ ΣΤΟ ΦΟΡΤΗΓΑΚΙ ΠΩΣ ΤΡΟΜΑΞΕ ΑΠΟ ΤΟ ΖΩΟ ΕΝΩ ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΔΕ;

ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΛΕΜΟΥΡΙΟΣ;

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ!

μεχρι εκεινη τη στιγμη κοιμοταν, και τη στιγμη που το βλεμμα μου διασταυρωθηκε με του ζωου, αρχισε κα κλαιει παραξενα τρομοκρατημενος, και να σκαλιζει με τα ποδια του το παραθυρο για να βγει εξω απο το αυτοκινητο.

αν δεν αντιδρουσε ετσι θα πιστευα πως το ζωο το εσκασε απο καποιο τσιρκο.

ειλικρινα, δεν την εχω αναφερει την εμπειρια μου περα απο τους πολυ γνωστους, γιατι ακομα και αυτοι με κοιτανε παραξενα.

Στείλε την ιστορία σου στο topic Πεντελικόν, ο φίλος Νταβέλης στο προηγούμενο θέμα του έχει αναφέρει αρκετές περίεργες εμπειρίες και έχει βρει παράξενες πατημασιές ζώων.

Η συμπεριφορά του σκύλου σου δείχνει πως τρόμαξε παρόλο που ήταν μέσα στο αυτοκίνητο και λογικά προστατευμένος μαζί σας.

μηπως μπορεις να με βοηθησεις υποδεικνυοντας μου σε ποια σελιδα να ψαξω?

με ενδιαφερει η εμπειρια σου!

{Βλέμμα σπινθηροβόλο και κακόβουλο - δυο μπίλιες μαύρες γυαλιστερές που διεισδύουν...}

______________xxx

quote:

---

{Βλέμμα σπινθηροβόλο και κακόβουλο - δυο μπίλιες μαύρες γυαλιστερές που διεισδύουν...}

---

Εχω δυο συγκεκριένεσ ερωτησεις να σου κανω:

1°) Το φώς εκείνο που ειδες, καποια στιγμη μηπως πήρε σα μπλε αποχρώσεις που μετα εγιναν πάλι ασπρες χωρις να σε τυφλώνουν;
2°) Επειδη δε γνοριζω την Πεντέλη, θελω να σε ρτήσω αν το μερος απ οπου εκπεμπεε το φως ειναι στο κεντρο της λορίδας δασους που περικλεει ο δρόμος και εαν εβρισκετω καποια πηγη νερου ( Ειτε φανερη, ειτε υπογεια ).

Το γιατι θα το πω μετα.

Ναστε καλα

quote:

---

αυτο που ειδα εμοιαζε με το Lepilemur septentrionalis, αλλα το βλεμμα του δεν ηταν "αθωο" σαν της φωτογραφιας.

το λεω επειδη με καρφωσε στα ματια.

---

'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-