- Ποιό είναι το ΕΛΑΤΤΩΜΑ μου!!!... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:quote:
Ελλατωμα...χμ..
Δεν πιστεύω πως η καλοσύνη είναι ελλάτωμα...ούτε η αληθεια είναι ελλάτωμα(απλά πονάει)!Η αλήθεια είναι σαν τον ήλιο,ποιος μπόρεσε να τον δει κατάματα??(μου το έλεγε συχνά μία φίλη)
Το μεγαλύτερο ελλάτωμα που έχω είναι ότι βιάζομαι..βιάζομαι πολύ και έτσι χάνω πολλά..
Όσο για άλλα ελλατώματα..δεν ξέρω αν έχω..λίγο κτητική είμαι αλλά προσπαθώ όσο μπορώ να το μειώσω..
πάντα ελλατώνω τα ελλατώματα μου..αλλα δεν πιστεύω πως τα έχω εξαλείψει..
Η ζωή είναι ο δισταγμός ανάμεσα στο θαυμαστικό και το ερωτηματικό.Σε περίπτωση αμφιβολίας υπάρχει η τελεία!
Γλυκό Σεμινάκι,αν και πιστεύω από το λίγο που σε γνωρίσω ότι είναι ελάχιστα τα ελλατωματάκια σου, πιστεύω ακόμα πως όντως δεν πρέπει να βιαζόμαστε. Κάτι φορές όμως η ίδια η ζωή μας αναγκάζει να κάνουμε τόσο γρήγορα τα πάντα να μην απολαμβάνουμε...
Εμένα ένα άλλο ελλάτωμά μου είναι η ηλιθιότητά μου να νομίζω ότι όλοι είναι καλοί. Σωστοί. ΄Εντιμοι. Πως επειδή τους δείχνω εγώ την ειλικρινέστατη εικόνα του εαυτού μου έτσι θα είναι και η άλλη πλευρά. Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ.
Κρίμα. [΄Εχω φάει τα μούτρα μου ]. Και πρόσφατα.
Αθώα ίσον ηλίθια.
Πιστέψτε με.[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
Έλα μου!!Ένα τόσο γλυκό κορίτσι σαν και σένα δεν θα πρέπει να στενοχωριέται επειδή διαθέτει μία τόσο όμορφη ψυχή δίχως ελλατώματα..
Χαμογέλα και μη μασας..ολα μεσα στη ζωή είναι..όλοι τρώμε τα μουτράκια μας καποια στιγμή..αλλα προχωραμε!!και εσυ αυτό κάνεις και μπραβο σου!!Φαίνεται έχεις τη δυναμη να τα προσπερνάς..να εισαι περηφανη γι αυτο,για σενα την ιδια!!
Φιλικα
Η ζωή είναι ο δισταγμός ανάμεσα στο θαυμαστικό και το ερωτηματικό.Σε περίπτωση αμφιβολίας υπάρχει η τελεία!
quote:
Κυρίως δε σε μια σχέση ερωτική, δεν μπορώ να είμαι με κάποιον αν δεν του έχω εμπιστοσύνη.
Πράγματι, νομίζω δε γίνεται να είμαστε με κάποιον αν δεν του
έχουμε εμπιστοσύνη.
Πράγματι, η εμπιστοσύνη χτίζεται, αλλά και γκρεμίζεται.
Εδώ μπαίνει το θέμα της ευκαιρίας:
Πόσες ευκαιρίες;
Πότε θα σταματήσουμε να δίνουμε ευκαιριες;
Τί ελαφρυντικά μπορούμε να δεχτούμε στον άλλο;
Είναι ελλάτωμα να δίνεις παραπάνω ή πιό λίγες ευκαιρίες.
Το πρώτο σε κάνει εύπιστο, το δεύτερο δύσπιστο.
Το παραμύθι του Πινόκιο είναι πολύ διδακτικό για αυτή τη συζήτηση.
Η νεράϊδα του Πινόκιο του δίνει ευκαιρίες επειδή τον αγαπά. Μια
περισσότερη από αυτή που ο θεατής πιστεύει ότι αξίζει και μια
λιγότερη από αυτή που ο Πινόκιο πιστεύει ότι θα του δώσει.
Το παραμύθι στηρίζεται στις ευκαιρίες και μέσα από αυτές προσπαθεί
να εξερευνήσει το θέμα της αγάπης. Στην ταινία Πινόκιο με το
Μπενίνι, βλέπουμε ότι η νεράϊδα μπορεί κάλλιστα να είναι και ο
δεσμός που έχουμε με κάποιον ή κάποιαν. Ο Πινόκιο είναι ακόμη
παιδί και αργεί να μεγαλώσει. Η νεράϊδα περιμένει, αγαπά και πονά...
Πόσο μπορούμε εμείς να περιμένουμε;
Πόσο αληθινά αγαπάμε;
Τί ουσιαστικά περιμένουμε δίνοντας κι άλλες ευκαιρίες;
Εγώ δίνω ευκαιρίες. Πολλές ευκαιρίες. Δυστυχώς μια μέρα ξυπνώ και
τα έχω δώσει όλα... Δεν υπάρχει πλέον τίποτε άλλο να μοιραστώ και
τότε φεύγω... άδεια.
Ίσως για αυτό το λόγο, όταν αγαπάμε δίνουμε μετρημένες ευκαιρίες,
γιατί αλλιώς εμείς καταναλώνουμε μόνοι μας την αγάπη μας, δεν τη
μοιραζόμαστε...
Σοφά λόγια; Ίσως... Μόνο που... συνεχίζω να συγχωρώ, να καταλαβαίνω,
να συμπονώ, να δίνω ευκαιρίες. Κι άλλες, κι άλλες, κι άλλες.
Και πραγματικά δε ξέρω αν αυτό το κάνω για εκείνον ή πρώτα απ' όλα
για εμένα.
Πραγματικά δε σκέφτομαι εκείνη την ημέρα, που μην έχοντας τίποτε
άλλο πιά να δώσω θα φύγω... και θα κλαίμε και οι δύο με μαύρο δάκρυ!
Βέβαια, κάπου μέσα μου ελπίζω η επόμενη ευκαιρία να είναι η
τελευταία, να μη χρειαστούν άλλες ευκαιρίες, να μη νιώσω να φεύγω...
Λίγο μαύρα τα έγραψα;
Αύριο ξημερώνει μια νέα ημέρα, ετοιμαστείτε!
Ακόμα κι αν μας συναντήσει το ίδιο μας το δάκρυ.
Ελάττωμα προτέρημα ο χρόνος θα το δείξει.
Αύριο είναι μιά καινούργια μέρα.
΄Ετσι μου λέει συχνά ένα πολύτιμο πρόσωπο γιά εμένα.
Νέα και φωτεινή.
Χαμογέλα.
Η εμπιστοσύνη είμαι μιά τεράστια γέφυρα. Ξύλινη.
Μπορεί να κρύβει παγίδες ίσως όχι.
Απλά περπατάμε προσεκτικά, κι εκεί που τρίζουν τα ξύλα, προσέχουμε κινήσεις. ΄Εχουμε τα μάτια ανοιχτά. Πετάξτε τα τακούνια.
Η εμπιστοσύνη είναι μιά γέφυρα κι από κάτω το χάος. ΄Ενα στραβοπάτημα και ώπα...Μπλουμ...
Ας ελπίσουμε από κάτω να έχει καθαρά δροσερά νερά. Να είναι η ψυχρολουσία ασφαλής. Και να μας συνεφέρει.
Ακούστε με...
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ. ΤΗΝ ΚΑΝΩ ΜΕ ΕΛΑΦΡΑ...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
quote:
Πάλι καλά που δε γεννήθηκες Ανανάςςς γιατί θα είχαμε πρόβλημα
στα forums...
Γεια σου βρε Λιλιθρούλη!
Ε, μιας και πέρασα, ν' αφήσω και γω 2-3 λεξούλες εντός θέματος:
- Ισχυρογνώμων και ξεροκέφαλος.
- Υπερβολικά αγχώδης, αλλά αναβλητικός...
- Άβουλος, διστακτικός και παθητικός.
- Αδύναμος στον έλεχγο των παθών...
- Υποκριτής...
...Αλλά, κρατιέμαι!
ΚΑΝΕΝΑΣ δεν είναι ΑΝΩΤΕΡΟΣ από τον άλλο,
μπροστά στη ΖΩΗ και στο ΘΑΝΑΤΟ
quote:
Είναι ελλάτωμα να δίνεις παραπάνω ή πιό λίγες ευκαιρίες.
Το πρώτο σε κάνει εύπιστο, το δεύτερο δύσπιστο.....
Πόσο μπορούμε εμείς να περιμένουμε;
Πόσο αληθινά αγαπάμε;
Τί ουσιαστικά περιμένουμε δίνοντας κι άλλες ευκαιρίες;Εγώ δίνω ευκαιρίες. Πολλές ευκαιρίες. Δυστυχώς μια μέρα ξυπνώ και
τα έχω δώσει όλα... Δεν υπάρχει πλέον τίποτε άλλο να μοιραστώ και
τότε φεύγω... άδεια.Ίσως για αυτό το λόγο, όταν αγαπάμε δίνουμε μετρημένες ευκαιρίες,
γιατί αλλιώς εμείς καταναλώνουμε μόνοι μας την αγάπη μας, δεν τη
μοιραζόμαστε...
...
Δεν ξέρω καλή μου φίλη αν είναι ελάτωμα ή προτέρημα (αφού εξάλλου το κάνω κι εγώ) αλλά αυτό όπως σωστά έγραψε η Αφροδίτη, ο χρόνος θα το δείξει. Περιμένουμε νομίζω να μπορέσουμε να καταλάβουμε ο ένας τον άλλο, γι' αυτό δίνουμε και ξαναδίνουμε ευκαιρίες, πιστεύοντας ίσως, ότι κάπου κι εμείς να κάναμε κάποιο λάθος, περιμένουμε ίσως μέχρι να καταλάβουμε τα ... "γιατί". Ναι έχεις δίκαιο, κάποια μέρα φεύγεις άδεια και αυτό είναι πολύ άσχημο συναίσθημα. Δεν πιστεύω ότι δίνοντας μετρημένες ευκαιρίες μοιραζόμαστε την αγάπη μας, αλλιώς την καταναλώνουμε εμείς οι ίδιοι. Δεν παίζουμε μόνοι στο παιχνίδι νομίζω απλά ίσως εμείς προσπαθούμε λίγο περισσότερο από τον άλλον ή με διαφορετικό τρόπο ίσως. Τη δική σου αγάπη πως γίνεται να τη μοιραστείς με κάποιον άλλον? Ισως να μην κατάλαβα καλά, αλλά ο καθένας με τη δική του αγάπη και έτσι όπως το αισθάνεται βάζει μέτρα και σταθμά (ας μου επιτραπεί η έκφραση) στον εαυτό του
Καλημέρα σε όλους
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Νοητό.
της φωτιάς...
Σε ένα τραγούδι της φωτιάς απόψε θα σε βρω
θα χτίσω ένα όνειρο να μπεις να κατοικήσεις
κι ας κατακτήσεις τη σιωπή, θα είμαι εκεί
Σε ένα τραγούδι μοναξιάς στα χείλη σου νερό
στη δίψα σου το χάιδεμα αυτό που θα ποθήσεις
θ΄αναζητήσεις με ορμή, -θα είμαι εκεί-...
Σε ένα τραγούδι της φωτιάς
θα βάλω εγώ τα λόγια
ξεχνώντας τα ρολόγια
τις ώρες που μου κλαις.
Μία Μητέρα να ακουμπάς
εκείνα που πονέσαν
κι ίσως σου καταστρέψαν
αυτά που τώρα καις.
Θα γίνω όπως θες
κουβέντα σ΄όσα λες
μπαλάντα της σαγήνης
το σκέπασμα μιάς κλίνης
στις μπόρες τις πολλές.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
Απλά αυτό απεικονίζει την καλή πρόθεση κάποιου να εμπιστευτεί τον συνάνθρωπο του, να δώσει πράγματα και να αποκομίσει την ευχαρίστηση από αυτό το δόσιμο.
Σίγουρα πάντα θα υπάρχουν περιπτώσεις όπου το κάνουμε με λάθος άτομα.
Όμως αυτό δεν πρέπει να δράσει ανασταλτικά για να μην το κάνουμε γιατί ίσως χάσουμε την ευκαιρία να έρθουμε πιο κοντά με ένα άτομο πραγματικά αξιόλογο.
Προσωπικά μου αρέσει να δίνω πράγματα από μένα.
Και δεν πιστεύω οτι αν δώσω 10 πράγματα πρέπει αντίστοιχα να λάβω 10 πράγματα από τον άλλον.
Μου αρκεί να πάρω απλά κι 1.
Αρκεί αυτό το 1 που θα λάβω να μου το δίνει ολόψυχα.
In anticipation of my resurrection...
quote:
Δε νομίζω, Αφροδίτη μου, πως πρόκειται για ελάττωμα.
Απλά αυτό απεικονίζει την καλή πρόθεση κάποιου να εμπιστευτεί τον συνάνθρωπο του, να δώσει πράγματα και να αποκομίσει την ευχαρίστηση από αυτό το δόσιμο.
Σίγουρα πάντα θα υπάρχουν περιπτώσεις όπου το κάνουμε με λάθος άτομα.
Όμως αυτό δεν πρέπει να δράσει ανασταλτικά για να μην το κάνουμε γιατί ίσως χάσουμε την ευκαιρία να έρθουμε πιο κοντά με ένα άτομο πραγματικά αξιόλογο.
Προσωπικά μου αρέσει να δίνω πράγματα από μένα.
Και δεν πιστεύω οτι αν δώσω 10 πράγματα πρέπει αντίστοιχα να λάβω 10 πράγματα από τον άλλον.
Μου αρκεί να πάρω απλά κι 1.
Αρκεί αυτό το 1 που θα λάβω να μου το δίνει ολόψυχα.
In anticipation of my resurrection...
Αγαπητέ μου Dying_Incubus έχεις δίκαιο σ' αυτά που γράφεις, αλλά δεν σε κουράζει κάποιες φορές το να δίνεις και να δίνεις και να δίνεις και να μην παίρνεις αντίστοιχα σ' αυτά που δίνεις? Και δεν εννοώ ότι τα βάζουμε στη ζυγαριά, π.χ. "εγώ έδωσα 10 και εσύ 1 μόνο και γιατί?" αλλά αν δεν έχει ο άλλος να σου δώσει κάτι ή δεν θέλει να το κάνει, είτε γιατί φοβάται, είτε γιατί δεν έχει μάθει να δίνει, τότε νομίζω ότι κάπου αδειάζεις, μένεις χωρίς να έχεις τίποτα άλλο να δώσεις και εσύ. Αυτό νομίζω ότι εννοεί η Αφροδίτη ότι συμβαίνει με την εμπιστοσύνη σαν ελάτωμα, αν δεν κάνω λάθος. Το ίδιο κάνω κι εγώ και το θεωρώ ελάτωμα και εγώ
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Δε με κουράζει.
Απλά εκτιμώ οτι ο άλλος μπορεί να έχει να μου δώσει κάποια πράγματα που είναι λιγότερα από αυτά που θα πάρει.
Δε μου δείχνει έτσι οτι δεν έχει μάθει να δίνει.
Απλά μου δίνει απλόχερα αυτά που έχει, λίγα ή πολλά.
Μελαγχολώ όταν νιώθω οτι έχω δώσει πολλά σε έναν άνθρωπο και όχι μόνο δεν έλαβα τίποτα από εκείνον αλλά δεν εκτίμησε και τίποτα δικό μου.
Κι αυτό συμβαίνει συχνά στις μέρες μας, φίλη μου...
In anticipation of my resurrection...
quote:
Απλά μου δίνει απλόχερα αυτά που έχει, λίγα ή πολλά.
Μελαγχολώ όταν νιώθω οτι έχω δώσει πολλά σε έναν άνθρωπο και όχι μόνο δεν έλαβα τίποτα από εκείνον αλλά δεν εκτίμησε και τίποτα δικό μου.
Κι αυτό συμβαίνει συχνά στις μέρες μας, φίλη μου...
In anticipation of my resurrection...
Δηλαδή πιστεύεις ότι όλοι κάτι σου δίνουν? Δηλαδή δεν υπάρχουν άνθρωποι που φοβούνται να δώσουν γιατί θα πληγωθούν και έτσι αποφεύγουν να δώσουν ακόμα και το πιο μικρό κομμάτι του εαυτού τους?
Στα άλλα συμφωνώ και εγώ μαζί σου. Να σε ρωτήσω όμως, πως ξέρεις ότι αφού σ' έχασε μετά δεν εκτίμησε πολλά πράγματα που είχες δώσει? Συνήθως όταν χάνουμε κάποιον τότε αναγνωρίζουμε την αξία του, γι' αυτό μην μελαγχολείς, χαμογέλα
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"