- Τί το ήθελα;;;; - - Κινηματογράφος -
quote:
Pixeldream efxaristoume gia to link sto website tou Osho.
quote:
Ax anthrwpini mataiotita
ΤΑΟ
quote:
Να βρίσκεσαι πάντα σε χρόνο παρόντα,να μη δίνεις ποτέ απουσία στον εαυτό σου.
Don't judge a book just by the cover
Unless you cover just another
And blind acceptance is a sign
Of stupid fools who stand in line
quote:
Deva einai aparaitito na pame sto guesthouse gia ti swtiria tis psuxi mas i oxi?
Elfi, ποτέ δεν αναφέρθηκα σε guesthouse, ούτε παρέθεσα links, ούτε μίλησα για "τεχνικές", ούτε για πληρωμές, ούτε για χλιδή, ποτέ, ούτε έμμεσα, ούτε άμεσα. Αντιθέτως λέω κάπου :
quote:
«Θα σου δώσω μια μέθοδο, θα την ακολουθείς δέκα λεπτά πρωί – βράδυ και θα νιώσεις απέραντη γαλήνη, θα ηρεμίσει το είναι σου, θα βρεις τον εαυτό σου !». Είναι από τις μεγαλύτερες μπούρδες που έχω ακούσει ποτέ, όχι μόνο στην τωρινή ζωή μου, αλλά και στις προηγούμενες ζωές μου. «Θα νιώσεις απέραντη γαλήνη, μέσα σε μερικές μέρες θα φωτιστείς !». Χα! Δεν είναι τόσο εύκολο ! Πως μπορεί κανείς να βρει τον εαυτό του, κάνοντας γιόγκα ? Αν είναι ποτέ δυνατόν ! Πως μπορεί κανείς να γίνει Φωτισμένος, μόνο με το να ψέλνει έναν ψαλμό δέκα φορές την ημέρα ? Ε, όχι !.... Μην παραμυθιάζεστε φίλοι. Τα τεχνάσματα, τα κόλπα, δεν θα σας βοηθήσουν.
...συμπεριλαμβάνοντας σε τούτη την πρόταση και το θέρετρο του Osho. Πρέπει να γνωρίζεις όμως πως ο Ραζνίς ποτέ δεν είχε δώσει την συγκατάβασή του για την δημιουργία αυτού του οργανισμού. Το θέρετρο δημιουργήθηκε από "μαθητές", και σαφώς ο σκοπός τους ήταν το χρήμα. Είμαι αντίθετος σ' αυτό και έχω έρθει σε ρήξη με δαύτους.
Το θέμα το άνοιξε ο pixeldream. Το θέρετρο, όπως πολύ σωστά λέει ο φίλος, βρωμάει. Βρωμάει τόσο που κι εγώ αηδιάζω. Άλλωστε κι εγώ, είμαι πολύ φτωχός.
Τα δέοντα,
Deva Parinito
Edited by - Deva_Parinito on 30/01/2005 11:21:40
quote:
Το κεφάλι μου, δεν αξίζει μία, ούτως η άλλως, με φιλοξενεί, όπως φιλοξενήθηκα παλιότερα από άλλα, άλλοτε ομορφότερα, άλλοτε ασχημότερα, διόλου δεν με απασχολεί....Μπορείτε λοιπόν να φαντάζεστε ό,τι γουστάρετε για την πάρτη μου, μα ότι κάνετε, να το κάνετε έχοντας συνείδηση.
Δεν υποννοώ τίποτε, δεν εννοώ τίποτε περισσότερο από όσα λένε οι λέξεις. Μήτε βάζω ταμπέλες "σταυρώστε με", ή "βρίστε με", μήτε τίποτε. Λέω, πολύ απλά, πως τούτο, ούτως η άλλως θα γίνει, γιατί ο καθένας μας είναι διαφορετικός κόσμος, έχει την δική του αλήθεια, τον δικό του Θεό, και τον δικό του δρόμο. Είναι πολύ δύσκολο τούτο να κατανοηθεί ? Δεν νομίζω.
Κατ' αρχήν, δεν γνωρίζεις για τι πράγμα σκοπεύω να μιλήσω. Το αρχικό κείμενο είναι μια εισαγωγή, για ότι ακολουθήσει. Γιατί λοιπόν δεν περιμένεις να δεις και να διαβάσεις, αλλά προτρέχεις, "ενημερώνεις" τους αναγνώστες για το "βρομερό" θέρετρο, θαρρείς και εγώ είπα ποτέ "Πηγαίνετε στο θέρετρο του Osho στο Όρεγκον", και ανοίγεις μια "πόρτα" που εγώ, ως υποκινητής του θέματος, ποτέ δεν θα άνοιγα. Θα μιλάς λοιπόν εσύ για μένα ? Τότε, πες αυτό που θέλω να πω εγώ.
Η αναζήτηση του ανθρώπου, ποτέ δεν τελειώνει. Έχω καταφέρει τα πάντα, αλλά δεν έχω καταφέρει τίποτε. Αυτό ναι, είναι δύσκολο να κατανοηθεί, γιατί μοιάζει αντιφατικό. Όταν λοιπόν προχωρήσει η παράθεση των κειμένων που αφορούν το θέμα, ίσως, λέω ίσως, να μην έχεις τούτη την απορία. Θα το ευχόμουν, μα αν δεν γίνει, δεν πειράζει.
Elfi, δεν βαρέθηκες να περπατάς και να τσιμπάς ? Ξέχασες πως κάποτε μπορούσες να πετάξεις ?
Σας φιλώ,
Deva Parinito
quote:
...που προήλθαν όχι από βιβλία, ούτε από Πανεπιστήμια, ούτε από θεωρητικές ακολουθίες, μα από επαφές με δύο συγκεκριμένα πρόσωπα, δύο διδασκάλους, που είχα την τύχη και την ευτυχία να γνωρίσω προσωπικά και να μαθητεύσω κοντά τους. Είναι σίγουρο πως πολλοί αναγνώστες θα βγουν εκ των υστέρων και θα πουν αβάσιμα πράγματα για μένα. Τούτο, δεν μπορώ να το αποτρέψω, μιας και το τσερβέλο του καθενός, θα τον οδηγήσει εκεί που θέλει, και συμπεράσματα θα εξαχθούν και «τίτλοι» θα κυκλοφορήσουν, και «ταμπέλες» θα κολληθούν. Ούτως η άλλως λοιπόν, έτσι θα γίνει, και το κεφάλι μου θα παιχτεί για μία ακόμη φορά κορώνα γράμματα, μα είμαι φίλος με τον κίνδυνο...
Δεν ήρθα να σας μιλήσω για τον Osho Ραζνίς. Λέω πολύ απλά, πως ότι διαβάσετε παρακάτω είναι συνεπαγωγές που προήλθαν από τούτη την επαφή. Εγώ, δεν επιθυμώ τίποτε, το ξαναλέω, έχω αμέριστη εμπιστοσύνη στους δασκάλους μου, ακριβώς όπως ένα παιδί που πιάνει το χέρι του πατέρα του για να διασχίσει μια πολύβουη λεωφόρο.
Ο Μανώλης επέστρεψε χθες το βράδυ στην Θεσσαλονίκη από την Παλαιστίνη. Πήγε με σκοπό να ενώσει Ισραηλινούς και Παλαιστίνιους, για να σταματήσει επιτέλους τούτη η αιματοχυσία. Αν μπορούσα, θα πήγαινα μαζί του. Αν μπορούσα, θα τον είχα ακολουθήσει. Δεν έχει σημασία αν το κατάφερε ή όχι. Εργάζεται όπως εργάζομαι κι εγώ, ακατάπαυστα, ολημερίς και ολονυχτίς, το αποτέλεσμα δεν είναι το νόημα.
Ο Ηράκλειτος έλεγε πως "Νόμος είναι και το να ακολουθείς την γνώμη του ενός". Για μένα, ο Ηράκλειτος, ο Βούδας, ο Ιησούς, ο Λάο Τσου, ο Osho, βρίσκονται σε βαθύ αγκάλιασμα, είναι σχεδόν ένα. Αν ακούσετε τις διδασκαλίες τους, θα δείτε πως ό,τι λένε είναι το ίδιο και το αυτό. Οι λέξεις διαφέρουν, οι προτάσεις. Το νόημα είναι το ίδιο. Μένει λοιπόν σε μας, να πιστέψουμε, να δείξουμε εμπιστοσύνη, σράντα, πίστη.
Η θρησκεία δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την εμπιστοσύνη, γιατί δεν γνωρίζεις τι είναι το υπέρτατο υπόστρωμα της ύπαρξης. Και δεν υπάρχει τρόπος να αποδειχθεί, δεν υπάρχουν επιχειρήματα. Η στιγμή του σαμάντι, δεν υπάρχει τρόπος να "φωτογραφηθεί", για να σου πω "Να, δες ! Δες πως είναι !", μα ακόμα κι αν υπήρχε, θα με πίστευες ? Αν ξέρεις, ξέρεις. Αν δεν ξέρεις, δεν ξέρεις.
Τι μπορεί να γίνει λοιπόν ? Μόνο μια δυνατότητα υπάρχει. Ακούγοντας έναν Ηράκλειτο, έναν Βούδα, έναν Ιησού, έναν Λάο Τσου, έναν Osho, έναν διδάσκαλο, - κι όχι μόνο ακούγοντας ό,τι λέει, αλλά ακούγοντας και αφουγκράζοντας τις υπάρξεις τους - θα φτάσεις να δεχτείς ό,τι πίσω από αυτήν την ποικιλία, πίσω από αυτήν την πολυπλοκότητα, των ανθρώπων, των σκέψεων, των διαφορετικών κόσμων, των διαφορετικών Θεών, της διάφορης αλήθειας, πίσω από όλα αυτά, υπάρχει το ένα.
Όταν θα μπορείς να ακούς τον ίδιο τον Λόγο, χωρίς την ανάγκη ύπαρξης μεσολαβητή, τότε θα ξέρεις. Δεν θα χρειάζεσαι τότε να δέχεσαι. Τότε θα ξέρεις, δεν θα χρειάζεσαι δασκάλους. Δεν θα χρειάζεσαι να εμπιστεύεσαι.
Μέχρι τότε όμως, άκου τον Ηράκλειτο, άκου τον Βούδα, άκου τον Ιησού, άκου τον Osho, άκου εμένα τι έχω να σου πω...
Σας φιλώ,
Deva Parinito
Συμφωνώ με ό,τι έχεις γράψει εδώ μέσα.
quote:
Elfi, δεν βαρέθηκες να περπατάς και να τσιμπάς ? Ξέχασες πως κάποτε μπορούσες να πετάξεις ?
Geia sas,
Deva all you need is love pou leei kai to tragoudi (to akouw afti ti stigmi kai nomizw oti tairiazei stin periptwsi)
Den exw kati proswpiko mazi sou kai xairomai pou katadikases tin idea tou theretrou kai olwn twn sunakolouthwn.
Grafeis wraia, les pragmata pou ta perissotera me ekfrazoun alla dexou kai to dikaiwma allwn anagnwstwn na provaloun kapoia kritiki. Den eipa oti esu anaferes to thema tou theretrou alla ithela na katastisw safes prwta ap'ola ston eafto mou oti kai esu eisai antithetos me tetoies praktikes. Min katigoreis ton Pixeldream pou parousiase to link, exallou esu anaferthikes sto onoma enos megalou daskalou kai o pixeldream fwtise mia alli ptuxi tis pragmatikotitas.
Den thelw na pw perissotera perimenontas tapeina tin epomeni grafi sou.
By the way, diavases tin apantisi mou gia ton Hrakleito sto allo thema? :"Thee mou deixe mou poios eimai?" gia na deis oti siga siga arxizw kai egw na petaw....siga siga exontas epignwsi twn ateleiwn mou kai tis elattwmatikis anthrwpinis fusis mou....
Opws kai esu den thelw na apodeixw tipota. Mou aresei i antallagi apopsewn, i suzitisi kai ola osa graftikan mexri stigmis apo olous.Perimenw kai ta epomena apo sena, ton pixeldream kai olous osous summetexoun
Elfi
quote:
Δεν υποννοώ τίποτε, δεν εννοώ τίποτε περισσότερο από όσα λένε οι λέξεις. Μήτε βάζω ταμπέλες "σταυρώστε με", ή "βρίστε με", μήτε τίποτε. Λέω, πολύ απλά, πως τούτο, ούτως η άλλως θα γίνει, γιατί ο καθένας μας είναι διαφορετικός κόσμος, έχει την δική του αλήθεια, τον δικό του Θεό, και τον δικό του δρόμο. Είναι πολύ δύσκολο τούτο να κατανοηθεί ? Δεν νομίζω.
ΕΠΙΣΗΣ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΥΓΙΗΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΩΝ.....ΣΩΣΤΑ; ΓΙΑΥΤΟ ΘΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΤΡΕΧΕΙΣ ΣΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΥΠΑΡΞΟΥΝ "Η ΠΑΡΑΦΩΝΙΑ ΔΙΝΕΙ ΟΥΣΙΑ ΣΤΗΝ ΜΕΛΩΔΙΑ".
ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΠΡΙΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΜΙΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΕΓΕΣ ΜΕΡΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ,ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ,ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ.
ΟΤΙ ΕΙΠΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΑ ΒΡΗΚΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΧΘΡΙΚΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ OSHO ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ.
Ο OSHO ΑΠΟ ΟΤΙ ΕΙΔΑ ΕΙΧΕ ΑΡΚΕΤΟΥΣ ΠΟΛΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΠΕΝΔΥΣΑΝ ΑΡΚΕΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΑΠΟ ΟΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΜΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ ΤΟΥΣ......ΣΩΣΤΑ;
ΕΝΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ
ΔΗΛΩΣΕΣ ΟΤΙ Ο OSHO ΗΤΑΝ ΑΝΤΙΘΕΤΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΘΕΡΕΤΡΟΥ ΟΜΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΤΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΑΝ.....ΠΟΙΑ Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ OSHO;
ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ;
ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ;
ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΥΠΑΚΟΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ;
ΝΑ ΥΠΟΘΕΣΩ ΟΤΙ ΑΠΛΑ ΤΟ ΔΕΧΤΗΚΕ;
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΩ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟ ΝΑ ΔΕΧΕΤΑΙ ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ.
ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ.
Ο OSHO ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΚΑΤΑΚΡΙΝΕΙ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΕΧΕΙ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΟΤΙ ΘΕΛΟΥΝ.
ΚΑΝΕΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ (AIDS) ΚΑΙ ΑΠΟΡΙΠΤΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΑΠΟΡΙΠΤΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΣΚΟΤΕΙΝΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ ΜΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΩΦΕΛΟΣ.
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΤΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΙΣΜΕΝΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΧΡΥΣΟ ΚΛΟΥΒΙ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΑΤΟΜΑ,ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΔΕΧΤΩ ΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΚΑΝΕΝΟΣ ΠΟΥ ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥΣ ΟΣΟ ΣΩΣΤΗ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΙΧΝΕΙ Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ.
ΔΕΝ ΗΡΘΕΣ ΝΑ ΜΑΣ ΜΙΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ OSHO ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ;ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΕΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΧΑΡΩ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ.
ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΔΕΧΤΩ ΚΑΜΙΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΤΑ ΑΥΤΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΑΚΟΥΣΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΥΠΟΧΘΟΝΙΑ ΙΕΡΑΤΕΙΑ ΠΟΥ ΔΙΨΟΥΝ ΓΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΤΡΟΜΕΡΕΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΔΟΛΟΥ
quote:ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΟΥ,ΣΥΖΗΤΑΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΩ
Η θρησκεία δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την εμπιστοσύνη,
Eκήβολος
quote:
Συμφωνώ με ό,τι έχεις γράψει εδώ μέσα.
σε ευχαριστώ
elfi
quote:
Grafeis wraia, les pragmata pou ta perissotera me ekfrazoun alla dexou kai to dikaiwma allwn anagnwstwn na provaloun kapoia kritiki. Den eipa oti esu anaferes to thema tou theretrou alla ithela na katastisw safes prwta ap'ola ston eafto mou oti kai esu eisai antithetos me tetoies praktikes. Min katigoreis ton Pixeldream pou parousiase to link, exallou esu anaferthikes sto onoma enos megalou daskalou kai o pixeldream fwtise mia alli ptuxi tis pragmatikotitas.
σε ευχαριστώ τις ιδίες σκέψεις είχα κι εγω
Don't judge a book just by the cover
Unless you cover just another
And blind acceptance is a sign
Of stupid fools who stand in line
Pixeldream kata tin tapeini mou panta apopsi i kritiki sou einai "trofi" gia ti sunexeia tis suzitisis. Mpravo sunexise etsi. Sigoura exeis kataferei na kaneis viwma afto pou eipe o Galilaios: "H kaluteri pigi gnwsewn einai i amfivolia"
ps: Thlivomai vathutata otan diavazw ta sxetika me tin aporipsi twn forewn tou aids apo ton Osho. Afto einai ena sumadi megalis adunamias. There is no perfection vevaia...alla apo daskalo philosophias kai tropou zwis alla perimenei kaneis. As anoixoume omws tin kardia mas kai to mualo mas kai as akousoume kai alla prin vgaloume porisma...Na thumaste oti akoma kai an vriskesai sto swsto dromo tha se patisoun an meneis akinitos.
Eis anamoni loipon...
Elfi
quote:
Kanenas de tha meinei adiaforos.
Don't judge a book just by the cover
Unless you cover just another
And blind acceptance is a sign
Of stupid fools who stand in line
Υποψιάζομαι ότι όλοι σας,ωσάν νοήμοντα και συναισθανόμενα πλάσματα,είστε σε θέση να γνωρίζετε (με την καρδιά σας) την απάντηση στο ερώτημα "κατά πόσον η γνώση οφείλει να αγοράζεται ή να πωλείται".
Φαινόμενο της εποχής σίγουρα δεν είναι,μα αν σιγά σιγά προσπαθήσουμε να δούμε πίσω και πέρα από τα ονόματα (προπάντων ,πίσω και πέρα από αυτούς που από συμφέρον τα εκμεταλλεύονται),εάν δηλαδή νιώσουμε πώς...
quote:
Για μένα, ο Ηράκλειτος, ο Βούδας, ο Ιησούς, ο Λάο Τσου, ο Osho, βρίσκονται σε βαθύ αγκάλιασμα, είναι σχεδόν ένα. Αν ακούσετε τις διδασκαλίες τους, θα δείτε πως ό,τι λένε είναι το ίδιο και το αυτό. Οι λέξεις διαφέρουν, οι προτάσεις. Το νόημα είναι το ίδιο. Μένει λοιπόν σε μας, να πιστέψουμε, να δείξουμε εμπιστοσύνη, σράντα, πίστη.
υπάρχει μια πιθανότητα εν καιρώ να αλλάξει.
Ας εναρμονιστούμε..
Την καλησπέρα μου.
Edited by - ΤΑΟ on 30/01/2005 20:55:04
Tithetai omws kai ena zitima ithikis taxews: H sumpraxi logwn kai ergwn. Ekei stirizetai i elpida anupswsis tis anthrwpinis fusis. Kai ekei ligo mas ta xalane oi megaloi "daskaloi" tou simera.
Den peirazei omwns o kathenas monos tou MPOREI kai PREPEI na ta kataferei sto dromo pros tin aftognwsia.
Elfi
quote:
Ούτως η άλλως λοιπόν, έτσι θα γίνει, και το κεφάλι μου θα παιχτεί για μία ακόμη φορά κορώνα γράμματα, μα είμαι φίλος με τον κίνδυνο και διόλου δεν με απασχολεί, ούτε ο θάνατος, ούτε ο κίνδυνος, ούτε τα εξαγόμενα συμπεράσματα, διότι δεν απευθύνομαι στην λογική σας, μα στην καρδιά σας.
Δεν καταλαβαίνω γιατί το να πεις μερικά λόγια είναι τόσο μα τόσο επικίνδυνο. Είναι μια ατάκα που κάνει αίσθηση ή μας κάνει να νιώθουμε πως τα λόγια μας είναι τόσο απίστευτα ρηξικέλευθα που θα μείνουν όλοι κάγκελο. Όλοι όσοι μου μιλούν για σοφία, ομορφιά και βαθιά λόγια δασκάλων απευθύνονται "στην καρδιά μου". Σέβομαι τους συνομιλητές μου, όμως μέσα στα χρόνια έχουν απευθυνθεί τόσοι και τόσοι στην καρδιά μου που έπαψα να το θεωρώ τόσο αθώο: πολιτικοί, διαφημιστές, λαοπλάνοι, μεσσίες, θρησκόληπτοι, σοφοί δάσκαλοι, λογότερο σοφοί δάσκαλοι, οι μαθητές τους, ιερείς, ιδεολόγοι, θιασώτες κάθε πιθανής ή απίθανης ιδέας. Έμποροι. Άλλοι είχαν ειλικρινή πίστη στο "προϊόν" τους άλλοι ήθελαν απλά να ξεγελάσουν.
Τι φταίει κάποιος/α Deva Parinito για να τ'ακούσει για όλους; Την αλήθεια του διαλαλεί. Ας είναι καλά, και η ευλογία όποιου θεού πιστεύει να τον ακολουθεί. Πρέπει, πάντως, να το πω: αυτό το "στην καρδιά" (και τι σημαίνει τελικά;)δεν αρκεί. ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ, κυρίες και κύριοι. Ξέρω τους περιορισμούς και την πλάνη της λογικής αλλά δεν έχω σκοπό να την αχρηστεύσω πλήρως στο κάλεσμα του πρώτου τυχόντος ("το τρίτο μάτι ανοίγει, κλείνουν τ'άλλα δύο" λέει ο Περίδης). Και πρέπει κάποιος να ΠΕΙΣΕΙ πως δεν είναι ο πρώτος τυχών.
quote:
Αυτό το λέω γιατί πολλοί έχουν προσπαθήσει να πλησιάσουν τον δάσκαλο Osho, αλλά ακριβώς επειδή η εμπιστοσύνη τους είναι στιγμιαία, την επόμενη χάνεται, γιατί βλέπουν το άγνωστο να απλώνεται μπροστά τους και δειλιάζουν. Επιστρέφουν στα δικά τους, στην δική τους αλήθεια, την προσωπική, την υποκειμενική.
Εδώ είναι και το θέμα. Την εμπιστοσύνη δεν την χαρίζουμε έτσι. Κερδίζεται. Με κόπο, χρόνο και, καμιά φορά, με αίμα. Κάθε φορά που "επιστρέφω στα δικά μου" σημαίνει πως κάποιος ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΡΚΕΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΜΟΥ. Αλίμονο να τη χάριζα για πλάκα, για την "αντικειμενική" αλήθεια κάθε χαμογελαστού πιστού. Και, ναι, κάποιοι την έχουν κερδίσει την εμπιστοσύνη μου, γιατί δεν ήμαστε παγιδευμένοι μέσα σε άκαμπτες απόψεις και σε απροσπέλαστα στεγανά.
Ως εκ τούτου είναι πολύ φτηνό το πάγιο σχόλιο κάθε πλασιέ που δε με έπεισε για την αλήθεια του πως είμαι "κλειστός" στο καινούριο και φοβισμένος. Γιατί παλεύω τίμια με τους φόβους και τα τερτίπια του μυαλού μου, δεν νικώ πάντα, αλλά είμαι στη μάχη και ξέρω τι σημαίνει. Όπως ξέρω πως κάποιοι απ' αυτούς είναι σκλάβοι βυθισμένοι στη μιζέρια του "χαπιού" που επέλεξαν για να καταπραϋνουν τον πόνο του ζειν.
Ο Osho, για λόγους που εξέθεσε ο/η pixeldream αλλά και για εκατοντάδες άλλους, μου είναι παντελώς αδιάφορος -επιεικώς! Ούτε πιστεύω πως φταίει η κακία του κόσμου για το ότι
quote:
21 χώρες που θα επισκεπτόταν ο Osho, είτε να του αρνηθούν την είσοδο, είτε να τον απελάσουν χωρίς εξήγηση.
Αλλά πάλι, δεν περιμένω όλος ο κόσμος να συμφωνήσει με μένα.
quote:
Όποιος έχει αυτιά, ας ακούσει, όποιος έχει μάτια ας δει, όποιος κοιμάται ας ξυπνήσει, όποιος διψά ας ξεδιψάσει, όποιος μισεί ας αγαπήσει, όποιος φοβάται ας αντρειωθεί, όποιος αποκλίνει ας συγκλίνει. Όχι με τον νου, με την καρδιά.
Το αποτέλεσμα δεν είναι το νόημα. Το νόημα δεν έχει αρχή και τέλος. Είναι η σιωπή και ο ήχος. Είναι ο μυθάληθος. Είναι η στιγμή που κάθε πράμα, γίνεται θάμα.
Μπορεί να κρύβουν μεγάλες αλήθειες αυτά τα λόγια. Μπορεί και να είναι τόσο κούφια που να μην κρύβουν τίποτα. Έχω ακούσει τόσα στη ζωή μου που θα μπορούσα να γράψω ο ίδιος βιβλία ολόκληρα. Κυριολεκτώ (ειδικά το μοτίβο "όποιος .... ας .... " με ερεθίζει να σκαρώσω δικά μου, αλλά θα ήταν κακία εκ μέρους μου και ανθίσταμαι στον πειρασμό). Γνωρίζω καλά την σχετική αργκό. Διάολε, γιατί να μη στήσω και δική μου θρησκεία! Είναι τόσο γενικόλογα που κάνουν για κάθε περίπτωση. Αυτές οι γλυκές γενικότητες από τις οποίες είναι γεμάτη κάθε "σχολή" του Α ή του Β δασκάλου. Πόσο απαλύνουν και ανακουφίζουν τα πονεμένα αυτιά! Τι όμορφα απηχούν όλες ταυτόχρονα τις θρησκείες και τα δόγματα που υπάρχουν! Τι γλυκά αποκοιμίζουν όσους κουράστηκαν. Μόνο που δεν κουράστηκα ακόμα. Προτιμώ, ας πούμε, την οξύτητα ενός Κρισναμούρτι, που παρεπιπτόντως δεν έκανε φάμπρικα τον εαυτό του. Γιατί, κακά τα ψέμματα, αν δεν θες να γίνεις φάμπρικα κοπής κοινοτυπιών και δολλαρίων, δεν γίνεσαι.
Δεν θα ήθελα, όμως, να γίνω εχθρικός. Πιστεύω πως είναι από καρδιάς τα λόγια του/της Deva Parinito. Και θα ήθελα να ακούσω περισσότερα. Γιατί όχι; Αλλά όταν ακούω κάτι τέτοιο
quote:
Επειδή όμως, όπως λέει και ο Μανώλης «δεν το μπορείς, δεν γίνεται, τα μούτρα σου θα σπάσεις / άμα στο πρώτο πάτωμα, το τρίτο πας να φτιάσεις», ας ξεκινήσω από τα πρώτα σκαλοπάτια, για να ανέβουμε μαζί τα σκαλιά ένα, ένα, ως ότου φτάσουμε στην κορυφή, όπου θα παραμείνουμε για λίγο και θα επιστρέψουμε με γνώση, αλλά όχι στείρα.
... οφείλω να υπενθυμίσω πως θα πρέπει να μας κρατήσεις το ενδιαφέρον αμείωτο, φίλε, με λίγη ουσία. Αλλιώς θα σε αφήσω στην αρχή της σκάλας. Και ουσία, σε μια χώρα που στοχάζεται εδώ και χιλιετηρίδες, δεν θεωρώ τις εντυπώσεις και τα ανέκδοτα από κάποιον δάσκαλο (αφήνω κατά μέρος το πόσο "αμφισβητούμενος" είναι, δίκαια ή άδικα). Δεν με ενδιαφέρει και πολύ το "τι σου είπε να μας πεις". Και οι Ιεχωβάδες της γωνίας αυτό κάνουν. Δοκίμασε με πιό προσωπικά σου συμπεράσματα και βιώματα. Προσπάθησε σκληρότερα. Δεν συνδέω την αυτογνωσία με εύκολα γλειφιτζούρια και "ματζούνια του μυαλού". Και άφησέ με, αν θέλω, να εκλογικεύσω όσο και ό,τι θέλω. Πριν κερδίσεις το ακροατήριό σου δεν μπορείς να του επιβάλλεις τους κανόνες σου (ίσως να συμφωνεί μαζί μου και ο κος Ρασούλης, ως μουσικός, ποιός ξέρει...).
Τέλος, μια παράκληση: Αυτά τα
quote:
Είναι απολύτως βέβαιο πως θα κατηγορηθώ, είναι απολύτως βέβαιο πως θα με "σταυρώσετε"...
άστα στην μπάντα, δεν χρειαζόμαστε νέους "χριστούληδες" και μάρτυρες. Απευθύνεσαι σε μια αγορά ιδεών και δέχεσαι εκ των προτέρων πως κάποιοι θα συμφωνήσουν και κάποιοι θα διαφωνήσουν μαζί σου, πότε κομψά και πότε άκομψα. Αν δεν επιθυμείς κάτι τέτοιο, μένεις στην ασφάλεια του κύκλου σου. Όσο νά'ναι, το να βάζεις στην ίδια λίστα τον Ηράκλειτο, τον Βούδα, τον Ιησού, τον Osho και τον εαυτό σου είναι, χμμ, λίγο ακαλαίσθητο για μερικούς -και για μένα, φοβάμαι. Δυστυχώς μόνο ο χρόνος δείχνει ποιός ήταν όντως στην "κορυφή" και ποιός πλατσούριζε στα παράλια της ανοησίας. Αν γράφεις εδώ θα αντιμετωπίσεις τα "ανθρώπινα" όπως όλοι μας.
Να είσαι καλά.
No Method, No Guru, No Teacher
Edited by - wendigo on 31/01/2005 01:39:21
Edited by - wendigo on 31/01/2005 01:40:43
Σήμερα το πρωί είχα γράψει δυο σελίδες με όμορφα λόγια, που ίσως να εντυπωσίαζαν.
Πριν ομως πατήσω το πλήκτρο, σκέφτηκα.
Διάβασε το πάλι, είναι σοβαρό. Και εσύ διάβασες λιγο τον OSHO, πολύ Βούδα Κρισναμουρτι και Πλάτωνα, τους Αγίους και τους επιστήμονες, πολλούς Φιλόσοφους, έμαθες απο το Σωκράτη πώς να σκέφτεσαι, πήγες επί σειρά ετών και όσο μπόρεσες… σε Ηρακλείτεια βάθη, καταπιάστηκες με τα αινίγματα του Λαό Τσε…
Φυσικά αυτά τα χρόνια, βρήκα και ένα ΣΩΡΟ... σοφιστο τεχνίτες…Μα και εκει εμαθα.
Όταν ξαναδιάβασα τι ειχα γραψει, ευχαρίστησα τους παραπάνω φίλους, και τα έσβησα.
Όταν υπάρχει δάσκαλος, υπάρχει και η σχέση μαθητή / δασκάλου….(ο εαυτός μας είναι εκεί, που προσπαθεί για κάτι, για τον ιδιο η τους αλλους.)
Όταν οι παραπάνω *(και όποιοι άλλοι) σε βοήθησαν για να γνωρίσεις πραγματικά πως λειτουργείς, παύουν να έχουν αξία,(δεν ταυτιζεσαι), μα, ΕΙΝΑΙ μέρος του είναι σου....σε Απέραντη ομορφιά, ΝΟΥ ΚΑΡΔΙΑΣ και ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ, που αγκαλιάζονται.
Τα συμπεράσματα ανήκουν σε εσάς. Εγώ δεν έχω καμία απολύτως συμμετοχή σε αυτά. Παρατηρώ, και μιλώ για όσα βλέπω. Για όσα δεν βλέπω, δεν είμαι μάρτυρας, δεν είμαι παρών στο συμβάν, κι έτσι δεν μπορώ να πω τίποτε, δεν μπορώ να μαρτυρήσω. Τα συμπεράσματα είναι δικά σας. Και τα όνειρα, κι αυτά δικά σας είναι. Μπορώ εγώ να μπω στο όνειρο το δικό σου ? Όχι φυσικά, είναι προσωπικό, είναι αποκλειστικά δικό σου.
Φίλες και φίλοι, δεν απευθύνομαι στην λογική σας. Απευθύνομαι στην καρδιά σας. Δεν αρκεί, λέει κάποιος. Τι άλλο θέλεις λοιπόν φίλε μου ? Τι είναι ικανό να αγαπήσεις ? Αγαπάς με την καρδιά σου, έτσι δεν είναι ? Λες σε κάποια "Θα σ' αγαπώ παντοτινά", αυτό δεν κάνεις ? Στην γυναίκα που αγαπάς, χαρίζεις την εμπιστοσύνη σου, χαρίζεις το "είναι" σου, μοιράζεσαι μαζί της την καρδιά σου. Η εμπιστοσύνη δεν κερδίζεται, ή εμπιστεύεσαι κάποιον ή όχι, ή την έχεις, ή δεν την έχεις. Ο σεβασμός κερδίζεται. Εμπιστεύεσαι τον πατέρα σου ? Ναι, φυσικά. Μα γιατί ? Αν ο πατέρας σου, σφάλει κάποια στιγμή, θα χάσεις την εμπιστοσύνη σου απέναντί του ? Όχι φυσικά.
Πολλές φορές οι άνθρωποι λένε "ό,τι κι αν σου έχει κάνει, πατέρας σου είναι, μάνα σου είναι." Γιατί πιστεύεις πως το λένε αυτό ? Γιατί με γέννησαν, θα πεις. Προϋπήρχαν δηλ, πριν απο σένα. Όσους λοιπόν έρχονται μετά απο σένα, ο νους σου πρέπει να τους αμφισβητεί. Να μην τους εμπιστεύεται μήτε η καρδιά σου. Καλά κάνεις, διαφορετικά θα είσαι θύμα, θα είσαι αδύναμος και θα πληγωθείς.
Μα, στην αγάπη, πες μου, ποιος είναι ο θύτης και ποιος το θύμα ? Ποιος απο τους δυο, εμπιστεύεται και ποιος όχι ? Σε μια σχέση πατέρα - υιού, ποιος είναι ο πιστός και ποιος ο άπιστος ?
Είσαι ελεύθερος φίλε μου, είστε ελεύθεροι όλοι, είμαι ελεύθερος και γω. Δεν προσπαθώ να πείσω κανέναν, δεν προσπαθώ "κερδίσω" την εμπιστοσύνη κανενός, δεν προσπαθώ να κερδίσω τίποτε, ποτέ, και απο κανέναν. Δεν επιβάλω τίποτε, δεν προβάλω τίποτε, μιλώ, και θα μπορούσες φίλε μου να ήσουν κάλλιστα εσύ στην θέση την δική μου κι εγώ στην δική σου, δεν αξιώνω τίποτε, δεν είμαι τίποτε, δεν πουλώ τίποτε, δεν αγοράζω τίποτε. Η μόνη μου προσπάθεια είναι να ενώσω τον πιστό και τον άπιστο.
Αν διαβάσεις κάπου στα όσα έχουν γραφτεί, θα δεις πω λέω το εξής :
quote:
Όταν είσαι έτοιμος, μπορείς να υποφέρεις ολόκληρο το παρελθόν της ανθρωπότητας μέσα σε μία στιγμή μονάχα. Αυτή η στιγμή όμως θα είναι έντονος εφιάλτης. Και σ’ αυτήν την στιγμή είναι που θα χρειαστείς έναν Δάσκαλο. Χρειάζεσαι τότε, μόνον τότε, έναν Δάσκαλο, για να προσέχει κάθε σου βήμα, διαφορετικά θα ζαλιστείς, θα χάσεις τα λογικά σου. Το μυαλό σου έπειτα θα είναι πολύ δύσκολο να ξαναφτιαχτεί.
Ξεκαθαρίζω λοιπόν, πότε χρειάζεσαι έναν δάσκαλο και πότε όχι. Αλλά μην δεις τον όρο δάσκαλο, ως απειλή, ως κάποιον που είναι καλύτερος απο σένα, ή ανώτερος απο σένα. Μα, αν είναι δυνατόν, όταν πήγαινες στο σχολείο ποια ήταν η προσφώνησή σου απέναντι σε αυτούς που σου μάθαιναν κάποια πράγματα ? Εγώ θυμάμαι, τους αποκαλούσα "Κύριε !", ή πήγαινα στην μητέρα μου και έλεγα "Αυτή η δασκάλα που έχω φέτος, είναι πολύ χαζή !". Τι εννοούσα ? Τίποτε και τα πάντα.
Έρχεται κάποιος και σου λέει : «Νιώσε με!». Που απευθύνεται νομίζεις ? Στο νου ή στην καρδιά σου ?
Ο λόγος σας έχει αξία. Ό,τι γράφετε, έχει αξία, αρκεί να είναι αληθινό, και σας ευχαριστώ και πάλι όλους. Δεν υπάρχει «προϊόν», το λέω ξανά, το αποτέλεσμα δεν είναι το νόημα, δεν είναι προϊόν, το αποτέλεσμα είναι η σιωπή και ο ήχος, η στιγμή που μύθος και πραγματικότητα, αλήθεια και ψέμα, πιστός και άπιστος, εχθρός και φίλος, αγάπη και μίσος, θα γίνουν ένα. Αγαπημίσος, έτσι θα έπρεπε να λέγονταν η αγάπη.
Οι άνθρωποι μιλούν πολύ. Τόσο πολύ, που τα λόγια, αρχίζουν σιγά σιγά και χάνουν το νόημά τους. Αντί οι άνθρωποι να χρησιμοποιούν τον λόγο, ο λόγος τους χρησιμοποιεί και τους παγιδεύει. Πόσες φορές ορκίστηκες σε κάποιον/κάποια πως θα τον/την αγαπάς παντοτινά ? Μα, αν είναι δυνατόν, μπορείς να πεις «παντοτινά» ? Μπορείς να μιλήσεις για το μέλλον, μπορείς να πεις για κάτι που δεν έχει συμβεί ακόμη ? Δεν είναι πως δεν λες αλήθεια, τον/την αγαπάς αληθινά, αλλά μόνο εκείνη την στιγμή. Μόνο τότε, την στιγμή που το ζεις, αύριο γνωρίζεις ? Εκείνη την στιγμή, ναι !, λες αλήθεια, αλλά αύριο ? Ποιος ξέρει ? Μόνο ένας «Φωτισμένος» μπορεί να μιλήσει έτσι γιατί αυτός γνωρίζει το αιώνιο. Εσύ, το γνωρίζεις ? Τι γίνεται λοιπόν μετά ? Μετά από κάποιο διάστημα, η αγάπη σου φθείρεται, αλλάζει, γιατί τα πάντα αλλάζουν, χάνει την ορμή της, την δύναμη της, αδυνατεί, ίσως να μην υπάρχει καν. Και τότε, επειδή, ακριβώς πρέπει να φανείς σταθερός απέναντι στα λόγια σου, πρέπει να δείξεις πως είσαι πιστός, πως έχεις εμπιστοσύνη σε ότι έχεις πει, παγιδεύεσαι στην ίδια σου την αγάπη. Η ίδια η αγάπη γίνεται για σένα, εγκλεισμός, τα ίδια τα λόγια σου γίνονται φυλακή, σε δεσμεύουν, οι ίδιοι όρκοι που ήταν για σένα κάποτε απελευθερωτές, γίνονται τώρα δεσμώτες σου. Μα τέτοια αγάπη είναι αβάσταχτη, είναι δεσμά, φυλακή, είναι στασιμότητα, είναι θάνατος. Μα τέτοια λόγια, είναι ψεύτικα, είναι απατηλά, είναι αλυσίδες βαριές στα πόδια σου, είσαι κρατούμενός τους,
Είπες την αλήθεια φίλε μου, το είδα, το ένιωσα, μα άκου αυτόν που προϋπήρχε πριν από σένα γιατί αυτός μπορεί να μιλήσει και να πει «έχω απόλυτη εμπιστοσύνη σε σένα, έχω, είχα, και θα έχω, για πάντα !». Αυτός γνωρίζει τον Λόγο, τον Νόμο, την ενότητα, την μία και μοναδική φύση, που θέλει δεν θέλει, είναι ένα και το αυτό !
Ένας Ηράκλειτος ζει, ένας Βούδας ζει, ένας Ιησούς ζει, ένας Κρισναμούρτι ζει, ένας Λάο Τσου ζει, εγώ ζω, αλλά πολύ διαφορετικά από εσάς.
Άνοιξα τούτο το θέμα, συνήθως δεν απαντώ και προτιμώ την σιωπή παρά την ομιλία, αλλά άνοιξα αυτήν την ενότητα στο forum του esoterika.gr, ακριβώς για να απαντήσω σε εσάς. Ακριβώς για να σας δηλώσω ποιος είμαι. Ακριβώς για να κάνω διάλογο και να δεχτώ απόψεις, κριτικές, σχόλια. Και το ξεκαθάρισα από την αρχή, μπας και κάποιου η ψυχούλα κάνει ‘κάνα βζζζιιιγγγκκκκ, μπας και κάποιος ξεκαθαρίσει μέσα του το επίπεδο του λογοτέχνη ή του ποιητή, από την σφαίρα του μύστη. Έχω πλήρη επίγνωση το όσων λέω, είναι τούτα απολύτως συνειδητά, γι’ αυτό λέω πως παίζω το κεφάλι μου κορώνα γράμματα, όχι φυσικά πως διατρέχω κίνδυνο από εσάς. Τα λόγια μου και όσα γράφω, είναι τόσο ακίνδυνα, όσο και επικίνδυνα, μα δεν έχει σημασία γιατί δεν κρίνω κανέναν, δεν ξεχωρίζω κανέναν, δεν ενοχλώ κανέναν, δεν βάζω σε πειρασμό κανέναν. Όποιος έχει μάτια, - και ποιος είναι αυτός που δεν βλέπει ? Όλοι βλέπουν, ακόμη και οι τυφλοί, γιατί βλέπουν με τα μάτια της ψυχής, της καρδιάς – όποιος έχει μάτια λοιπόν, ας δει. Όποιος έχει αυτιά, ας ακούσει. Όχι εμένα, όχι ! Τον Λόγο, την μία και μοναδική αλήθεια.
Ιδού ! Διαχωρίζομαι από εσάς, για να σας δείξω πως είμαστε ίδιοι !
Μην κατηγορείτε λοιπόν τις θρησκείες. Ο Βούδας, ο Ιησούς, παραδώσανε θρησκείες. Οι άνθρωποι τις πήραν και τις έφτιαξαν όπως γούσταραν, στα μέτρα τους, για να μπορούν όλα να ερμηνεύονται με την λογική, τα εκλογίκευσαν όλα, έφτιαξαν εκκλησίες, έκαναν τις θρησκείες, δόγματα, φιλοσοφίες, δημιούργησαν φανερή αρμονία, ακριβώς για να είναι όλα τακτοποιημένα στο μυαλό τους, όλα όμορφα, όλα κατανοητά από την κοινή λογική τους. Τίποτε δεν άλλαξε μέσα τους. Ο χριστιανισμός έχασε, ο βουδισμός έχασε, κάθε δόγμα έχασε, όλα έχασαν πολλά όμορφα πράγματα ακριβώς γιατί προσπάθησαν οι άνθρωποι να δημιουργήσουν φανερή αρμονία από αυτές τις διδασκαλίες των πρωτεργατών τους.
Τι είναι η λογική ? Η λογική είναι μια θεωρία προσέγγισης της αλήθειας. Πρέπει να κατανοήσεις την διαφορά του Λόγου από την λογική. Ο λόγος είναι υπαρξιακός, η λογική δεν είναι. Η λογική είναι κατηγόρημα της νόησης, της θεωρίας, είναι θεωρία για την αλήθεια. Ο Λόγος είναι η ίδια η αλήθεια.
Έτσι και τούτα τα δόγματα, έτσι και τούτες οι φιλοσοφίες, φτιάχτηκαν από την λογική, για να προσεγγίζουν την αλήθεια. Μα, θεέ μου ! είναι άλλο να προσεγγίζεις την αλήθεια, κι άλλο να λες την αλήθεια, να χρησιμοποιείς τον Λόγο ακριβώς για τον Λόγο. Εσύ, βρίσκεσαι χαμηλότερα από το επίπεδο που χρειάζεται για να κατανοήσεις έναν Ηράκλειτο, έναν Βούδα, έναν Ιησού. Δεν σε κατηγορώ, δεν σε κρίνω. Η νοημοσύνη σου δεν έχει εξελιχθεί. Το μυαλό σου κινείται οριζόντια, σε γραμμική κίνηση, αριστοτελικά, για σένα «η είμαι, η δεν είμαι», πρέπει να διαλέξεις, να ξεχωρίσεις, γιατί τότε, αφού ξεχωρίσεις, θα συμπεράνεις. Μην βιάζεσαι.
Άνοιξα τούτο το θέμα, για να σου δείξω πως υπάρχει κι άλλος τρόπος. Η κάθετη κίνηση, η καθετότητα, εκεί που τα αντίθετα συναντιόνται, εκεί που ο πόλεμος γίνεται ένα με την ειρήνη, εκεί που ο αγαπημένος γίνεται ένα με τον μισητό, εκεί που εγώ είμαι εσύ κι εσύ είσαι εγώ, κι όλοι είμαστε ΈΝΑ!
Πιστεύω σε σένα. Η εμπιστοσύνη μου στην ύπαρξη είναι απόλυτη και αιώνια. Σ’ ευχαριστώ και πάλι φίλε μου, σ’ ευχαριστώ πολύ…
Σας φιλώ,
Deva Parinito.
quote:
Όσο νά'ναι, το να βάζεις στην ίδια λίστα τον Ηράκλειτο, τον Βούδα, τον Ιησού, τον Osho και τον εαυτό σου είναι, χμμ, λίγο ακαλαίσθητο για μερικούς -και για μένα, φοβάμαι.
Να μην φοβάσαι...
Deva Parinito
quote:
Διάολε, γιατί να μη στήσω και δική μου θρησκεία!
Στήσε την ! Αλλά μην το κάνεις επικαλούμενος τον διάολο...
Deva Parinito
quote:
Απευθύνεσαι σε μια αγορά ιδεών...
Απευθύνομαι σε θεούς και ανθρώπους.
Deva Parinito
Edited by - Deva_Parinito on 31/01/2005 22:04:45
quote:
Αλλιώς θα σε αφήσω στην αρχή της σκάλας.
Αν με αφήσεις, θα σε αφήσω κι εγώ. Δεν το μπορώ να σε σέρνω πίσω μου...
Deva Parinito
quote:
Και, ναι, κάποιοι την έχουν κερδίσει την εμπιστοσύνη μου, γιατί δεν ήμαστε παγιδευμένοι μέσα σε άκαμπτες απόψεις και σε απροσπέλαστα στεγανά.
Πες μου ποιοι είναι αυτοί που έχουν κερδίσει την εμπιστοσύνη σου, και θα γίνω σαν αυτούς..
Deva Parinito