- Τί το ήθελα;;;; - - Κινηματογράφος -

μα αυτο ειναι το νοημα. δεν μπορεουν ολες οι ταινιες να ειναι ωδες στην αυτυχια, την ασπριλα και την αισιοδοξια. για καθε amelie (πχ) χρειαζεται και μια ¨ΕΥΤΥΧΙΑ" για να ερχεται το κινηματογραφικο συμπαν στα ισα του.

επιπλεον, ενταξει συμφωνω οτι το panic room δεν φτανει το fight club και το se7en. αλλα και παλι ο fincher εδωσε ενα αξιολογο θριλερ στα πλαισια του μαζικου κινηματογραφου.

για τις συμμοριες της νεας Υορκης τι να πω. μαλλον ανηκω στους λιγους που πιστευουν οτι ηταν το βασικο ελλατωμα της ηταν πως ειχε πολυ μικρη διαρκεια (3ωρες κατι) για να χωρεσει ολα οσα ηθελε να πει. θα περιμενω στο μελλον καμια 5ωρη directors cut για να φανει το πληρες οραμα του καλλιτεχνη.

για το αποκαλυψη τωρα (αποκαλυψη τωρα:redux ειναι ο τιτλος του directors cut που κυκλοφορησε λιγο καιρο πριν) εχω τοσα να πω (αφου ειναι σιγουρα στο τοπ-10 μου) που καλυτερα να σιωπησω γιατι θα εχουμε σφαγες.παντως valnta εχεις δικιο. η ταινια ειναι η ιδια με επιπλεον σκηνες που ειχαν κοπει εναντια στη θεληση του coppola για να γινει μικροτερη η ταινια και να εχει καποια τυχη στο κινηματογραφο. (γιατι κακα τα ψεμματα, ταινια 4 ωρων δεν την βλεπεις ευκολα).

τέλος κατω τα χερια απο τον ΜΟΥΣΑΚΑ!!!!!!
σοβαρα τωρα η επιθεση του γιγαντιαιου μουσακα (σκηνοθετης: χρηστος Κουτρας) είναι ενα απο τα ελαχιστα μεταkitch-camp δημιουργήματα που εχει να επιδειξει η Ελλαδα. αφηστε που εχει κανει μεγαλη επιτυχια σε διαφορα cult-film φεστιβαλ απο τοκυο εως λονδινο. αχ, τυφλα να εχει ο john waters!!!

και για να μην ειμαι με αυτο το post μου εκτος θεματος να καποιες ταινιες που εγω εντασσω στη κατηγορια "πατατας".

terminator3. μα καλα δεν καταλαβαν τιποτε απο τις 2 προηγουμενες οριακες ταινιες; ο μονος τροπος να τη δεις χωρις να βριζεις την ωρα και τη στιγμη που εκοψες εισιτηριο, ειναι σαν κωμωδια. αν ομως εχετε λατρεψει τα 2 πρωτα μερη θα ελπιζετε να εκλεχθει ο σβαρτσενεγκερ κυβερνητης της καλιφορνια για να μην εχει χρονο να γυρισει και 4η συνεχεια.

daredevil: οντας κομιξακιας απο μικρο παιδι, δεν αντεξα να δω ολοκληρο τον κινηματογραφικο βιασμο ενος απο τους αγαπημενους μου ηρωες. σκοτωστε τον ben affleck ΤΩΡΑ...

το μαντολινο του λοχαγου κορελλι: πως ενα συναρπαστικο βιβλιο μπορει να γινει τοσο αδιαφορη ταινια. προσοχη: η ταινια δεν ειναι τοσο κακη. θα προτιμουσα ομως να ηταν κακη παρα ΤΟΣΟ ΑΔΙΑΦΟΡΗ
αυτα

Giati vre Cronos apokalipses to telos tis tainias, ego h8ela na tin do...

Βάλε φωτιά σε ότι σε καίει σε οτι σου τρώει την ψυχή

Ναι αυτό.
Μακριά από spoilers φίλοι μου...

"Δώρο είναι οι καρδιές των ανθρώπων που ψάχνουν πέρα απο τον κόσμο και δε βρίσκουν ανάπαυση εντός του."

Φρονώ πως ό,τι γνωρίζω, δεν είναι δικό μου, μα δικό μας, και όσοι με διαβάσουν χρησιμοποιώντας την λογική τους, θα συμπεράνουν διάφορα, που θα απέχουν πολύ από μένα. Όσοι με διαβάσουν χωρίς την λογική τους, δεν θα πουν τίποτε για μένα, μήτε καλό, μήτε κακό, μήτε θα με χαρακτηρίσουν, μήτε θα με αγαπήσουν, μήτε θα με μισήσουν, αλλά τότε, χωρίς να το γνωρίζουν οι ίδιοι, θα έχουν «φωτιστεί», όχι από εμένα, μα από την ίδια την αλήθεια. Όσοι με διαβάσουν, χωρίς να με διαβάσουν, αυτοί κοροϊδεύουν την ανοησία μου.

Η προσπάθεια μου είναι να ενώσω τους αγαπημένους με τους μισητούς, τους εχθρούς με τους φίλους, το Α με το Β, το καλό με το κακό, την αλήθεια με το ψέμα, διότι όλα τούτα είναι ένα. Είναι όψεις του ίδιου νομίσματος, οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, και το παιχνίδι δεν μπορεί να έχει συνέχεια αν δεν υπάρχουν τούτοι οι δύο παίχτες.

Παραθέτω τούτα τα κείμενα στο forum σας, για να δείξω πως εργάστηκα, εργάζομαι και θα συνεχίσω να το κάνω και δεν υπήρξα ποτέ χαραμοφάης. Όταν λοιπόν τα κακαρώσω, μιας και δεν είμαι από πέτρα, να υπάρχουν τουλάχιστον πέντε γραμμές από κάποιον που αφιέρωσε την ζωή του στο μυστήριο της κρυμμένης αρμονίας, και στην αναζήτηση της πολυπόθητης, λυτρωτικής και αυταπόδειχτης «χρυσής τομής». Μπας και κάποιος ξυπνήσει και κάνει η ψυχούλα του ‘κάνα ββζζζιιιιγγγγκκκκ, που λέει και ο δάσκαλός μου. Θα μπορούσα να έχω ανοίξει σχολή, να έχω μαθητές, μα δεν είναι ο σκοπός μου τούτος. Η ελευθερία μου, δεν μπορεί να κατανοηθεί από έναν κοινό νου, και ο σκοπός μου είναι ανύπαρκτος. Η κορυφή μου θα χάσει την ομορφιά της αν παραμείνει κορυφή, και τούτο είναι αυτό που με ωθεί να γράψω τα παρακάτω, μιας και έχω δεχτεί εκατοντάδες αγωνιώδης mails από ανθρώπους που αναζητούν τον δρόμο προς την «Μέκκα». Οφείλω λοιπόν απαντήσεις, που μπορούν να κατανοηθούν «αριστοτελικά» αν θέλω τουλάχιστον να λέω πως ίσως, έχω την ικανότητα να βοηθώ. Δεν επιθυμώ σχολές, οπαδούς, τίποτε από όσα μπορεί να σκεφτεί κανείς, γιατί όλα τούτα δεν ανήκουν στην δική μου διάσταση. Αν παρερμηνευθώ, καλώς θα γίνει, γιατί διαφορετικά, η συνέχεια θα έχει διακοπεί, και διόλου δεν στενοχωριέμαι, μιας και ένα μπουμπούκι μπορείς βέβαια να το ανοίξεις και με την βία, μα θα το καταστρέψεις. Έχουν λοιπόν και τα μπουμπούκια την δική τους ομορφιά. Για μένα το χαρμόσυνο είναι αν μερικά από τα μπουμπούκια ανθίσουν, μα αν όχι, δεν στεναχωριέμαι ούτε και γι’ αυτό. Ουσιαστικά λοιπόν, ασχολούμαι κι εγώ με την κηπουρική.

Όταν παρουσίασα για πρώτη φορά τον Osho, στον Δ. Σαββόπουλο, γύρισε και με κοίταξε με απορία, δέος και φάνηκε να αγαλλιάζει με την διδασκαλία του. Αντί όμως, ως εμπνευσμένος άνθρωπος να παραδεχτεί την ανώτερη περίπτωση του Ραζνίς, προέβαλε εγωπαθής χαρακτηρισμούς και τον έχασε μέσα από τα χέρια του. Αυτό το λέω γιατί πολλοί έχουν προσπαθήσει να πλησιάσουν τον δάσκαλο Osho, αλλά ακριβώς επειδή η εμπιστοσύνη τους είναι στιγμιαία, την επόμενη χάνεται, γιατί βλέπουν το άγνωστο να απλώνεται μπροστά τους και δειλιάζουν. Επιστρέφουν στα δικά τους, στην δική τους αλήθεια, την προσωπική, την υποκειμενική. Ακόμη και ο συν-διαβάτης και φίλος Διονύσης, δεν μπόρεσε να διαχωρίσει το επίπεδο του ποιητή ή του λογοτέχνη από την σφαίρα του μύστη. Και είναι η πρώτη φορά που το λέω τούτο δημοσίως, όσο «δημοσίως» μπορεί να χαρακτηριστεί τούτο το forum, αλλά και όσα ακολουθήσουν, θα ειπωθούν για πρώτη φορά μέσα από το internet.

Κάποτε ένας νεαρός που ακολούθησε τον δάσκαλο του, τον Μ. Ρασούλη, τον Φεβρουάριο του 1986, στον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης, ήρθε σε σύγκρουση ακόμη και με την Ελληνική εκκλησία που απείλησε την τότε κυβέρνηση πως θα χυθεί αίμα αν ο Ραζνίς δεν εκδιωχθεί από την χώρα. Ο Osho τότε είχε απελαθεί από τις Η.Π.Α και ξεκινούσε μια παγκόσμια περιοδεία, αρχίζοντας από την Κρήτη, όπου και φιλοξενήθηκε από την μαθήτριά του Μα Αμρίτο στο σπίτι του σκηνοθέτη Νίκου Κούνδουρου. Ο Μανώλης έτρεξε πρώτος. Ακολούθησα τον δάσκαλό μου, έχοντας απεριόριστη εμπιστοσύνη στις κινήσεις του, και στις 5 Μαρτίου, η οργανωμένη αντίδραση των αρχών απέναντι στον Osho, είχαν ως αποτέλεσμα την ακύρωση της βίζας του, την βίαιη σύλληψή του και την άμεση απομάκρυνσή του από το Ελληνικό έδαφος. Ακολούθησαν πολλά ευτράπελα από τον ελληνικό τύπο, πολλές πιέσεις από το Υπουργείο Εξωτερικών των Η.Π.Α και είχαν ως αποτέλεσμα, 21 χώρες που θα επισκεπτόταν ο Osho, είτε να του αρνηθούν την είσοδο, είτε να τον απελάσουν χωρίς εξήγηση.

Ο Μανώλης τότε, του πρότεινε να τον φυγαδεύσει στην Αθήνα, όπου με την βοήθεια την δική μου και άλλων φίλων και συνεργατών, θα μπορούσε να παραμείνει για μερικές μέρες μέχρι να καταλαγιάσει το τσουνάμι των αντιδραστικών. Ο Ραζνίς δεν ενδιαφερόταν για «κρυφά σχολειά», μιλούσε σε όλους, για όλους, για όλα, με εκείνα τα καθάρια, αμόλυντα, άσπιλα και δροσερά τεράστια μάτια του. Ο Osho επέστρεψε στην Βομβάη τον Ιούλιο του 1986. Ο Μανώλης ακολούθησε. Εγώ επέστρεψα, μα ποτέ δεν είχα φύγει από κοντά τους.

Αισθάνομαι κάπου κάπου το χέρι του στον ώμο μου, όπως τότε που τον πρωτογνώρισα, και τα λόγια του :

«Είστε σαν κιθάρες. Πρέπει να χορδιστείτε. Πρέπει να χαλαρώσετε την λογική σας, και να τεντώσετε την καρδιά σας, ακριβώς όπως χορδίζετε ένα μουσικό όργανο. Μονάχα τότε, θα μπορέσει να ακουστεί μελωδία από μέσα σας. Μονάχα τότε, θα ακουστεί η μουσική σας. Ακριβώς όπως οι χορδές τις κιθάρας. Ακριβώς όπως αυτές…»

Όσοι λοιπόν διαβάσουν τα παρακάτω, ας μην τα ερμηνεύσουν με την λογική τους, ας μην τα εκλογικεύσουν γιατί θα χάσουν τον Osho, τον Μανώλη, την Μα, την Βάσω, εμένα, μέσα από τα χέρια τους. Έχουν γραφτεί βιβλία για τους ντέβα, μα η γνώση χωρίς αυτογνωσία δεν έχει νόημα. Δεν έχει νόημα γιατί αν ο γνώστης, αγνοεί τον εαυτό του, τι αξία μπορούν να έχουν οι γνώσεις του, τι μπορούν να του προσφέρουν ? Μπορεί να έχεις διαβάσει, μπορεί να έχεις γνώσεις, μπορεί να γνωρίζεις τα πάντα, τα πάντα εκτός από τον εαυτό σου.

Πείτε μου, τι αξία μπορεί να έχει αυτό ?

Μην δείτε το θέμα αυτό σαν ξεχωριστό από το θέμα της αυτογνωσίας. Είναι ένα και το αυτό. Επειδή όμως, όπως λέει και ο Μανώλης «δεν το μπορείς, δεν γίνεται, τα μούτρα σου θα σπάσεις / άμα στο πρώτο πάτωμα, το τρίτο πας να φτιάσεις», ας ξεκινήσω από τα πρώτα σκαλοπάτια, για να ανέβουμε μαζί τα σκαλιά ένα, ένα, ως ότου φτάσουμε στην κορυφή, όπου θα παραμείνουμε για λίγο και θα επιστρέψουμε με γνώση, αλλά όχι στείρα.

Όποιος έχει αυτιά, ας ακούσει, όποιος έχει μάτια ας δει, όποιος κοιμάται ας ξυπνήσει, όποιος διψά ας ξεδιψάσει, όποιος μισεί ας αγαπήσει, όποιος φοβάται ας αντρειωθεί, όποιος αποκλίνει ας συγκλίνει. Όχι με τον νου, με την καρδιά.

Το αποτέλεσμα δεν είναι το νόημα. Το νόημα δεν έχει αρχή και τέλος. Είναι η σιωπή και ο ήχος. Είναι ο μυθάληθος. Είναι η στιγμή που κάθε πράμα, γίνεται θάμα. Αυτά μου είπε να σας πω ο Osho Ραζνίς. Μ’ αυτά και μ’ αυτά, αποκτά νόημα η ζωή μου.

Χαλάλι μας.

Σας φιλώ,

quote:

---

καθαρά προσωπικές απόψεις, σκέψεις,

---

Don't judge a book just by the cover
Unless you cover just another
And blind acceptance is a sign
Of stupid fools who stand in line

Το κεφάλι μου, δεν αξίζει μία, ούτως η άλλως, με φιλοξενεί, όπως φιλοξενήθηκα παλιότερα από άλλα, άλλοτε ομορφότερα, άλλοτε ασχημότερα, διόλου δεν με απασχολεί.

Μπορείτε λοιπόν να φαντάζεστε ό,τι γουστάρετε για την πάρτη μου, μα ότι κάνετε, να το κάνετε έχοντας συνείδηση.

Φίλε pixeldream, πες μου ό,τι έχεις να μου πεις ευθέως, αν αντέχεις την αλήθεια. Δεν φοβήθηκα ούτε όταν ήρθα αντιμέτωπος με τους παπάδες σας, ούτε από τον πολέμο που δέχτηκα και δέχομαι καθημερινώς, αννεληπώς και συστηματικά από τα ελληνικά Μ.Μ.Ε. Ο Μανώλης προτίμησε την Ισπανία, εγώ παραμένω στην Ελλάδα. Τους πολεμώ όλους. Δεν πολεμώ κανέναν. Ότι έχεις λοιπόν να κάνεις, κάντο, ό,τι έχεις να πεις, πέσ'το, δεν υπάρχει κίνδυνος. Εγώ μιλώ καθαρά, γιατί δεν κάνεις λοιπόν κι εσύ το ίδιο ? Δεν κρύβομαι απο κανέναν, δεν επιθυμώ τίποτε, δεν αναζητώ τίποτε. Η αναζήτηση για μένα, έχει ολοκληρωθεί.

Ο καθένας μπορεί να συμπεράνει ό,τι του κατεβάσει το κεφάλι του, ό,τι του επιτρέπει να συμπεράνει η λογική του. Για μένα, ο φίλος δεν έχει αξία χωρίς την ύπαρξη του εχθρού και ο εχθρός δεν έχει αξία χωρίς την ύπαρξη του φίλου.

Αν σας μιλούσα μέσα απο μια ψυχιατρική κλινική, ίσως να υπήρχε περίπτωση και να πιστεύατε όσα λέω. Όμως τότε η παράνοια θα είχε διαφορά για σας απο την λογική. Η λογική σας όμως τώρα, που αναφέρεστε σε οικονικά μεγέθη, σε "πληρωμένη γνώση" και σε άλλες ανοησίες, διόλου δεν διαφέρει απο την παράνοια, γι' αυτό σας είναι αδύνατο να με εμπιστευτείτε. Ποιος απο τους δυο μας λοιπόν κρύβει περισσότερους κινδύνους ?

Έχω έρθει σε σύγκρουση μέχρι και με τούτο το θέρετρο που αναφέρεις, ακριβώς για τους λόγους που αναφέρεις, στο θέμα που αναφέρεις. Μα, τι σημασία έχει ? Το συμπέρασμά σου είναι αυτό και εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτε για σένα. Όποιος όμως συμπεραίνει και ρίχνει άδεια για να πιάσει γεμάτα, μάλλον ακολουθεί δύσβατο δρόμο, γιατί μπροστά σε κάθε συλλογισμό, χάνει το θάρρος του.

Η ψυχιατρική κλινική φίλε μου pixeldream, απέχει πολύ απο εμένα, διότι γνωρίζω να σιωπώ εκεί που πρέπει και να μιλώ εκεί που πρέπει. Τα δολλάρια, το χρήμα, οι πληρωμές, η πληρωμένη γνώση, ανήκουν σε σας, στον δικό σας κόσμο. Εγώ δεν είμαι τίποτε. Δεν θέλω τίποτε, γιατί ακολουθώ την ζωή και πάω, όπου με πάει. Θα ήταν φρονιμότερο για σας να μην με εμπιστεύεστε, διότι την μία στιγμή με γνωρίζετε, αλλά την άλλη, με αγνοείτε. Ποτέ δεν είπα πως είμαι κάποιος. Έχω καταφέρει τα πάντα, αλλά δεν έχω καταφέρει τίποτε.

Ο Άρθουρ Καίσλερ πήγε στην Ανατολή για να δει ανθρώπους που έχουν φτάσει στο σαμάντι και έγραψε πίσω στην Δύση : "Είναι παράφρονες, παραλογίζονται, λένε ασυναρτησίες. Την μία στιγμή λένε κάτι και την άλλη αντιφάσκουν με τον εαυτό τους."

Ο Βούδας την μία στιγμή έλεγε "Δεν υπάρχει Θεός, μην ψάχνεις τον θεό σε μένα. Βρες τον δικό σου" και την επόμενη έλεγε "Παραδώσου σε μένα γιατί είμαι ο υπέρτατος Θεός". Όταν το "εγώ" καταρεύσει ολοκληρωτικά, δεν υπάρχει τίποτε να αξιώσεις. Δεν ζητάς τίποτε, δεν επιθυμείς τίποτε. Αν όμως δεν έλεγε και το αντίθετο, το "παραδώσου σε μένα", θα έλεγε ψέμματα. Τι πρέπει λοιπόν να γίνει ? Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει πρόβλημα.

Αυτό που έχεις να κάνεις λοιπόν είναι να βρεις την ισορροπία κάπου ανάμεσα στα δύο. Μένει σε σένα να το κάνεις αυτό, γιατί κάπου ανάμεσα βρίσκεται η αλήθεια. Κάπου ανάμεσα στα δύο, είναι και τα δύο.

Κι αν όλα τούτα σου φαίνονται νεφελώδης, μίλησε καθαρά, μίλησε απλά, και η απάντηση που θα πάρεις, θα είναι περισσότερο καθαρή απο τούτο το νεφελώδης σημείωμα.

Τα δέοντα,

Γεια χαρά,

Kala foveri xlidi sto guesthouse!! Oxi toso apo apopsi poluteleias oso apo apopsi eswterikis diakosmisis...Fovero!!!O tupos einai apisteftos! To website polu kala stimeno, me oles tis aparaitites plirofories (mexri kai currency convertor prosferei). Toso teleia fainontai ola, pou aidiazw giati teleiotita stin anthrwpini fusi den uparxei....(eftuxws)kai oute o Osho mporei na einai teleios alla vgazei polla lefta kai exei kai resort diko tou....Telika mou fainetai tha ton rwtisw pws ta katafere.

Deva einai aparaitito na pame sto guesthouse gia ti swtiria tis psuxi mas i oxi? Dustuxws eimai ftwxos den exw lefta oute gia taxidia stin India oute gia vivlia oute gia tipota. Pantws ekei pou ithela na ginw giatros otan megalwsw twra thelw na ginw gourou kai na exw kai egw tetoio guesthouse kai website kai na me xeroun oloi...Ax anthrwpini mataiotita

Pws sunenoeisai me ton Osho? Milaei ellinika?

quote:

---

Η λογική σας όμως τώρα, που αναφέρεστε σε οικονικά μεγέθη, σε "πληρωμένη γνώση" και σε άλλες ανοησίες, διόλου δεν διαφέρει απο την παράνοια, γι' αυτό σας είναι αδύνατο να με εμπιστευτείτε.

---