- Ανωτερότητα - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Σε άλλη συζήτηση που υποστήριξα παρόμοια πράγματα, σαφώς όχι τόσο εμπεριστατωμένα όσο τα παραπάνω, μου είπαν ότι μου τα έμαθε το κόμα!
Και μετά με έστειλαν να ζήσω με τους κατώτερους, αφού εδώ στα ανώτερα χαλιέμαι...
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
quote:
Ο κύριος λόγος για να μην προκαλείς συγκρούσεις ή να μην τις διαιωνίζεις, είναι η ανάγκη σου για πνευματική και ψυχική ηρεμία (που σηκώνει διάφορες ερμηνείες).
Το κύριο κίνητρο γι αυτό, είναι ότι είτε πραγματικά εσύ έχεις δίκιο και ο άλλος άδικο, είτε "ταμπουρώνεσαι" πίσω από την άποψη ότι εσύ έχεις δίκιο και ο άλλος άδικο. Και στις δύο περιπτώσεις, απαξιώνεις την άποψη του άλλου
Αγαπητή Όστρια θέτεις ένα δύσκολο προβληματισμό.
Συμφωνώ μαζί σου οτι η ανάγκη για ηρεμία είναι υπαρκτή σε κάθε ευαίσθητο άνθρωπο όταν βρεθεί σε αντιπαράθεση.
Ομως νομίζω οτι μπορούμε να συγκρουσθούμε με οποιονδήποτε, όταν θεωρούμε οτι θίγονται τα δικαιώματα μας ή η προσωπικότητα μας χωρίς να φτάσουμε στα πιθανά άκρα που εκείνος θέλει να μας οδηγήσει.
Αν όμως η φασαρία γίνεται απλώς για να γίνει ή επειδή ο άλλος θέλει κάπου να ξεσπάσει γιατί να υποχωρήσουμε στο παιχνίδι του?
Το δίκαιο και το άδικο είναι σχετικά, εκτός αν πρόκειται για θέμα που υπόκειται σε γραπτούς κανόνες δεοντολογίας, οπότε καλύτερα να είμαστε επιφυλακτικοί στίς θέσεις μας.
Φιλικά
quote:
Κάποτε ένας γέρος βοσκός μου είπε : « να είσαι πολύς, αλλά να φαίνεσαι λίγος…»Όπως έχω καταλάβει κάποια πράγματα στην πορεία της ζωής ο άνθρωπος ο ταπεινός είναι και ανώτερος άνθρωπος αλλά δεν το γνωρίζει…
Δεν μιλάω για την ανωτερότητα την εξωτερική την φαινομενική αλλά την εσωτερική την ανωτερότητα που σε κρατάει ευτυχισμένο και εναρμονισμένο με τον υπόλοιπο κόσμο με την φύση με τον εαυτό σου με τον θεό αν θέλετε.Προσωπικά έχω γνωρίσει ανθρώπους που μέσα από τον αγώνα τους για το «γνώθι σεαυτόν» έγιναν πραγματικά ανώτεροι άνθρωποι δηλαδή άνθρωποι που είχαν αρμονία με κάθε κύτταρο του σώματος και του νου τους αλλά και με το σύμπαν ολόκληρο.
Όλοι τους υπήρξαν ταπεινοί και πραγματικά δεν γνώριζαν ούτε αναγνώριζαν την ανωτερότητα τους από κανέναν συνάνθρωπο τους, μάλλον το αντίθετο θα έλεγα ότι πίστευαν.
Τολμώ να πω λοιπόν ότι ο δρόμος για την εσωτερική ανύψωση στην ουσία είναι η απόλυτη κάθοδος του εγώ…
Ευχαριστώ.
Δεν εχω να προσθεσω τιποτα αλλο!!!
Ο δρομος προς την ανωτεροτητα
προυποθετει την αγνοια της διαδρομης αυτης...
Στον εργασιακό μου τομέα έρχομαι σε επαφή καθημερινά με όλων των ειδών τις εθνικότητες.
Στήν αρχή όλοι βρισκόμασταν σε ''περίεργη'' θέση επειδή η συνενόηση έβρισκε δυσκολία όσον αφορά τα έθιμα και την νοοτροπία τους παρά στην διαφορετικότητα της γλώσσας.
Λαμβάνοντας υπ΄όψιν την καχυποψία και τον φόβο που μας αντιμετώπιζαν αυτοί οι άνθρωποι άσχετα αν στην συγκεκριμμένη περίπτωση, μας είχαν απόλυτη ανάγκη θεώρησα οτι θα πρέπει να κάνω τα '' στραβά μάτια'' παρά να έρχομαι μονίμως σε ανούσιους καυγάδες κάθε φορά που εκδήλωναν επιθετικότητα.
Κατά την δική μου άποψη αυτή η συμπεριφορά που έβλεπα άλλοτε είχε την βάση της στην ανασφάλεια που έχουν και που εμείς τους ενισχύουμε ή στην βασική έλλειψη κανόνων συμπεριφοράς[ οχι όλοι].
Απο την στιγμή που βλέπω οτι δεν έχω ουτε τον χρόνο, ούτε την ευκολία να ανατρέψω τα γεγονότα δεν είναι προτιμότερο να τα παραβλέψω παρά να τα πάρω προσωπικά και να αυξήσω την ένταση και την ψυχική φθορά που αυτό θα φέρει?
Φιλικά
quote:
« να είσαι πολύς, αλλά να φαίνεσαι λίγος…»
Πάλι διαχωρισμός δεν γίνεται εδώ Ριζίτη?
Ποιός θα κρίνει και σε σύγκριση με τί ή με ποιόν το <<λίγος>> ή το <<πολύς>>?
Ο εαυτός μας ε!!!?
Και γιατί να μην είμαστε όπως νιώθουμε?
Δεν συμφωνώ με την φράση να << φαίνεσαι>> κάτι άλλο όπως και αν είναι αυτό.
Φιλικά
Δεν νομίζω ότι είναι τόσο τραγικά δύσκολο κι ούτε τόσο περιοριστικό της ελευθερίας μας, το να συμπεριφερόμαστε με ανωτερότητα.
Ας το δούμε λίγο το θέμα αυτό.
Παρατηρήστε πως οδηγεί ένας επαγγελματίας οδηγός κι ύστερα ένας νέος οδηγός.
Πως οδηγεί ένα παιδί όταν ακόμα μαθαίνει ποδήλατο, και πως ένας ενήλικας ποδηλάτης..
Κάτι πιο εντυπωσιακό με πόση ευκολία ένας γέρος, ταλαιπωρημένος, εξαθλιωμένος αγρότης τσαπίζει το χωράφι ή τον κήπο του ή πόσο γρήγορα και άνετα σκαρφαλώνει στο βουνό οδηγώντας τα ζώα του, και πόσο δυσκολεύετε ένας γεροδεμένος μποντυμπίλτερ να κάνει το ίδιο..
Σκεφτήτε το και θα δείτε ότι το ίδιο συμβαίνει παντού και πάντα..
Συμπέρασμα λοιπόν:
Αν και εφ' όσον κρίνωντας θεωρήσουμε ότι η επίδειξη ανωτερότητας ως συμπεριφορά, μας συμφέρει και το γεγονός αυτό το αποδεχτούμε, μετά είναι θέμα εξάσκησης, αυτό να μας γίνει βίωμα.. τρόπος ζωής. Κι έτσι πλέον Θα λειτουργεί σαν αυτόματος πιλότος και δεν θα χρειάζεται να κρατάμε τόσο σφιχτά το τιμόνι όταν "οδηγούμε" ούτε να λαχανιάζουμε και να ιδρώνουμε σπαταλώντας πολύτιμη ενέργεια και χρόνο κάθε φορά που θα τη χρειαζόμαστε... 
Νάσται καλά..
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
.
i mono anoterotis ine i tapinotis
ke is anotera... 
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr
quote:
i mono anoterotis ine i tapinotis
ke is anotera...
Γιατι εχω την ταση να συμφωνω παντα μαζι σου;
καλοσ των γηανι!!
επη τοι εφκεροια Κιρυε γηανι,
ξαιπουλοισαται τα πεδακοια του '83
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
quote:
Γιατι εχω την ταση να συμφωνω παντα μαζι σου;
angi μου στην ουρά<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<< μη χαλάς τη σειρά σε παρακαλώ!!!
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Θα με συγχωρέσεις (αρχικά για την καθυστέρηση) αλλά θα επιμείνω και εγώ λέγοντας πάλι ότι είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε τον λόγο που ακούμε κάποιον.
Ας πάρουμε το παρακάτω δεδομένο:
1.Έστω ότι ο Χ διατυπώνει μια υπόθεση- πρόταση –συμβουλή- προτροπή Α.
2.Ο Χ για υποκειμενικούς λόγους (με πονηρό σκοπό είτε με αγνές προθέσεις) λέει το Α.
Αν έχω καταλάβει σωστά, λες ότι προκειμένου να εξεταστεί η Α πρέπει να λάβουμε σε λογαριασμό την υποκειμενικότητα του Χ. Με τον τρόπο αυτό θα έχουμε ασφαλή συμπεράσματα για την ορθότητα της Α? Και αν ο Χ παρά την καλή του διάθεση κάνει λάθος, θα πρέπει να οδηγηθούμε σε παγίδα χάριν της καλής του πρόθεσης?
Η δική μου λογική είναι να ακούμε την Α και με τα δικά μας κριτήρια να την απορρίπτουμε ή όχι. Εξάλλου με την διαδικασία αυτή μπορούμε να κρίνουμε κατά πόσο δομημένη και συμπαγής είναι η θέση μας σε σχετιζόμενο θέμα της εκάστοτε Α
Τώρα αν θα δικαιωθεί ο Χ ή όχι, περνάει σε δεύτερη και τρίτη μοίρα. Απλά η Α μπορεί να κάνει σκανδαλισμό στις σκέψεις σου, να δείξει και άλλες πτυχές του χαρακτήρα σου και πολλές φορές να σε οδηγήσει και σε λύσεις.
Η τελική απόφαση όμως είναι προσωπικό θέμα. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να δίνουμε τις ευθύνες των πράξεών μας σε τρίτους (αν και αρκετές φορές φαντάζει τόσο δύσκολό, αλλά και τόσο δυνατό και ανώτερο).
quote:Συγνώμη για την τόση καχυποψία [ πράγμα που απεχθαίνομαι] αλλά όσο και να λατρέυω τον ρομαντισμό, ξεφυτρώνει η λογική και δεν λέει να φύγει....
Ευτυχώς που υπάρχει ρομαντισμός γιατί αλλιώς η ψυχή μαραίνεται και η λογική γίνεται δήμιος.
Ευτυχώς που υπάρχει η λογική γιατί αλλιώς η λογική σκέψη πεθαίνει και η ψυχή λεηλατείται.
Δύσκολή ισορροπία.
Όσο για την καχυποψία… κλέβει λίγο στο ζύγι.
Αναζητώντας το άριστο μέτρο και ζυγό και χωρίς να βαπτίζω τον συμβιβασμό χρυσή τομή…
Φιλικά,
Trovadouros
Αρχικά και ίσως λίγο απότομα θα συμφωνήσω ότι ως προς την ελευθερία τα έχουμε κάνει βόθρος, και σε αυτό τον αξιοθέατο και αξιοθαύμαστο, ως προς τον τρόπο σύλληψης – δημιουργίας και διατήρησής του, βιότοπο είμαστε στο σκάσε και κολύμπα, μέχρι να έρθεί ο καιρός να αποδημήσουμε…
Η δική μου άποψη περί ελευθερίας, είναι ότι τελειώνει εκεί που οριοθετούμε την ελευθερία του άλλου. Τώρα το πώς την βγάζει καθαρή ο άλλος στο κλουβί που εμείς προσπαθούμε να τον χώσουμε, δεν άπτεται της δικαιοδοσίας μας.
quote:Η λέξη ελευθερία πρώτο-ειπώθηκε από τον Σωκράτη (σύμφωνα πάντα με τα γραφόμενα του Πλάτωνα) και προέρχεται από την λέξη "έλευση", που σημαίνει ερχομός. Με λίγα λόγια λοιπόν η λέξη ελευθερία σημαίνει "αυτή που θα έλθει" (πιστή μετάφραση του Ρήγα Φεραίου). Αν η ελευθερία είναι πάντα το αναμενόμενο, τότε απλώς δεν υπάρχει ελευθερία, γιατί η σημερινή ελευθερία με τα αυριανά δεδομένα θα είναι σκλαβιά και η αυριανή ελευθερία με τα σημερινά δεδομένα θα είναι ασυδοσία.
Αν λοιπόν ελευθερία είναι αυτό που έρχεται τότε ελεύθερος είναι αυτός που είναι έτοιμος να πετάξει με ότι το νέο του παρουσιάζεται? Και για να επανέλθω στο αρχικό μου ερώτημα: Εάν κάποιος περιμένει, έστω και από ένστικτο, για τον συγχρονισμό του με τα γεγονότα ώστε να μπορεί να κάνει πραγματικότητα τους οραματισμούς του, σημαίνει ότι δέσμιος του παρόντος, άρα ανελεύθερος, υπόδουλος των καταστάσεων και συναισθημάτων που βιώνει ή δείχνει ανωτερότητα μη εκμεταλλευόμενος ευκαιριακές καταστάσεις και γεγονότα?
Φιλικα,
Trovadouros
Νομίζω πως αν η ¨ανωτερότητα¨ ενέχει ρατσισμό τότε δεν είναι ανωτερότητα. Γενικότερα ανωτερότητα δεν μπορεί να έχει κάποιος σε σχέση με κάποιον άλλο αλλά ως προς μία κατάσταση. Η σύγκρισή μας με τον άλλο είναι λανθασμένη αφού δεν ξέρουμε καν εμείς οι ίδιοι αν βρισκόμασταν στην δική του κατάσταση τι θα κάναμε.
quote:Πόση ανωτερότητα πραγματικά δείχνω,
όταν δεν απαντώ στο επίπεδο του άλλου ο οποίος με πληγώνει
και διακατέχομαι από ένα συναίσθημα αυτοθυσίας.
Όταν ακόμη και την προσβολή και τη μικρότητα του άλλου,
τη μεταφράζω σε άλλη μια προσωπική επιτυχία.
Για παράδειγμα ανωτερότητα είναι όταν οι απαντήσεις σου δεν πέφτουν στο επίπεδο που εσύ θεωρείς κατώτερο. Ανωτερότητα είναι όταν η στάση σου απέναντι στον άλλο δεν είναι προσβλητική σύμφωνα με τα δικά σου κριτήρια, τότε ναι, πιστεύω ότι είναι μια προσωπική επιτυχία. Με άλλα λόγια, όταν το κριτήριο έρχεται από εξωτερικά ερεθίσματα και όχι από το δικό μας ιδεολογικό υπόβαθρο τότε απλά εχουμε εξαπατήσει με εύσχημο τρόπο τον εαυτό μας.. και είναι πολύ ευκολο.
Φιλικά,
Trovadouros
Αγαπητέ Trovadouros
αυτή η απάντηση δεν σε ικανοποιεί, ή δεν την πρόσεξες?
Σου την ξαναπαραθέτω λοιπόν κι αν θες επανερχόμαστε..
quote:
Αν και εφ' όσον κρίνωντας θεωρήσουμε ότι η επίδειξη ανωτερότητας ως συμπεριφορά, μας συμφέρει και το γεγονός αυτό το αποδεχτούμε, μετά είναι θέμα εξάσκησης, αυτό να μας γίνει βίωμα.. τρόπος ζωής. Κι έτσι πλέον Θα λειτουργεί σαν αυτόματος πιλότος και δεν θα χρειάζεται να κρατάμε τόσο σφιχτά το τιμόνι όταν "οδηγούμε" ούτε να λαχανιάζουμε και να ιδρώνουμε σπαταλώντας πολύτιμη ενέργεια και χρόνο κάθε φορά που θα τη χρειαζόμαστε...
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Δεν παύει όμως να πληγώνει μια αναίτια επίθεση ή κάποια σκληρά λόγια, όσο κι αν καταννοήσουμε τις συνισταμένες που οδηγούν σε τέτοιες συμπεριφορές.
Αυτό που με προβληματίζει είναι ότι ενώ καταννοώ και συγχωρώ και δεν αντιγυρίζω την επίθεση, μετά νιώθω πως αυτό τον "αγώνα" τον κέρδισα!
Νιώθω ανώτερη, πράγμα που απέχει παρασάγκας από την ταπεινότητα.
Κανένας ταπενός (= ανώτερος) δεν έχει γνώση αυτών των χαρισμάτων ούτε και τα καλλιεργεί, απλα έτσι είναι.
Σε αυτό ακριβώς το σημείο με ταρακούνησε η θέση που πήρε ο lorenzo, η οποία μου απέδειξε πως η στάση μου αποδεικνύει μικρότητα και ανασφάλεια και σε καμμία περίπτωση ανωτερότητα.
Όσον αφορά στο ρατσισμό που ενέχει η έννοια της ανωτερότητας, είναι απλά η άλλη πλευρά του νομίσματος.
Από τη μία πλευρά όπως λέει και ο μύστης Γιάννης η μόνη ανωτερότης είναι η ταπεινότης'
αλλά η άλλη πλευρά λέει ασταμάτητα δεν πέφτω στο επίπεδό σου!
Με εκτίμηση
Ξωτικούλα
(Συγνώμη αν τα μηνύματα μου μοιάζουν με προσπάθειες αυτοψυχανάλυσης,
αλλά είναι ο δικός μου τρόπος να επεξεργάζομαι τέτοια ερωτήματα,
κάνοντας την αναγωγή τους στην καθημερινότητά μου και το χαρακτήρα μου
)Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
Αγαπητέ Trovadouros επειδή συμφωνώ απολύτως με αυτό που είπες εδώ γι' αυτό και λέω οτι πρέπει να κρίνουμε σφαιρικά και σύμφωνα πάντα με την κρίση και την διαίσθηση μας.
Η πιθανή διαφωνία μας όμως αν έχω αντιληφθεί σωστά, έχει σχέση με το τι έχουμε, ο καθένας στο μυαλό του την ώρα που επεξεργαζόμαστε το θέμα.
Φιλικά
Αυτήν μονάχα το εγώ μας την γνωρίζει και ίσως κάποιο συγγενικό πρόσωπο ,η φίλος μας .
Η ανωτερότητα για εμένα προσωπικά προκύπτει απο τον αριθμό των ανθρωπίνων σχέσεών μας .
Όταν έχω συνανθρώπους με τους οποίους μπορώ να μοιραστώ την αγάπη & την φιλία μου είμαι ανώτερος .
Ανώτερος απο το μικρό εγώ που έχω διαμορφώσει ως ατομική ύπαρξη και επίσης ανώτερος απο κάποιον, η κάποιους συνανθρώπους μου ,που έχουνε λιγότερους συνανθρώπους για να μοιραστούνε το προσωπικό αίσθημα της αγάπης & της φιλίας τους μαζί τους .
Συμπέρασμα :
Την ανωτερότητα μιας ατομικής υπάρξεως , την δημιουργεί η σοφία και όχι η γνώση που έχει κάποιος μέσα στην γκλάβα του .
Επειδή η σοφία διαμορφώνει ένα άτομο σε μια ταπεινή ύπαρξη , θα συμφωνήσω σε απόλυτο βαθμό με τον φίλο rizitis που έγραψε :
Τολμώ να πω λοιπόν ότι ο δρόμος για την εσωτερική ανύψωση στην ουσία είναι η απόλυτη κάθοδος του εγώ…
Θα συμπληρώσω μόνο ότι :
Μόνο μετά απο αυτήν την κάθοδο ,θα έχουμε αποκτήσει πρακτική & όχι θεωρητική επίγνωση της σοφίας .
Αυτή αργά η γρήγορα, μάλλον αργά θα γεμίσει το είναι μας .
Πως θα αντιληφθούμε την χρονική αυτή περίοδο ;;;
Ο απλός τρόπος ζωής θα μας γεμίζει την ψυχή .
Ο πολύπλοκος θα μας κουράζει την ψυχή .
Ποιος θέλει να γίνει σοφός ;;;
Εγώ γιατί η σοφία ανεβάζει το πνευματικό μου επίδεδο ,με οδηγεί ευθεία στην πνευματική ( όχι υλική ) ανωτερότητα για την οποία κουβεντιάζουμε .
Άλλος κανείς ;;;
Πανάθεμα δύσκολο το μοναπάτι αυτό ,αξίζει όμως να προσπαθήσω .
Κοινωνική επιτυχία δεν είναι συνήθως ( όχι πάντα ) :
Η επαγγελματική καριέρα μας ;;;
Ανθρώπινη επιτυχία δεν είναι συνήθως ( όχι πάντα ) , να έχουμε πολλούς φίλους ,συνανθρώπους που να μας αγαπάνε ;;;
Αυτά τα δύο μπορούμε να τα συνδιάσουμε στην ζωή, η πρέπει να επιλέξουμε ένα απο τα δύο ;;;
Εσείς έχεται επιλέξει ;;;;
Αν οι ερωτήσεις μου μας βγάζουνε εκτός θέματος ,παρακαλώ μην τοποθετηθείτε .
quote:
Αυτά τα δύο μπορούμε να τα συνδιάσουμε στην ζωή, η πρέπει να επιλέξουμε ένα απο τα δύο ;;;
alfa-omega
Η γνώμη μου είναι οτι αυτά τα δύο είναι ανάγκες και απαντούν στα δυό βασικά ένστικτα του ανθρώπου : Το ένστικτο της επιβίωσης και το ένστικτο της αναπαραγωγής [ σε ευρεία κλίμακα ].
Είναι απαραίτητα και τα δυό και νομίζω οτι μπορούμε να τα συνδιάζουμε αν δεν τα θεωρήσουμε μονομερώς τρόπο επιβεβαίωσης.
Φιλικά