- "ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΣΚΕΨΕΩΝ" Νο 1 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

ο χρόνος έγινε για να κυλάει
οι έρωτες για να τελειώνουν
η ζωή για να πηγαίνει στο διάολο
κι εγώ για να διασχίζω το Άπειρο
με το μεγάλο διασκελισμό ενός μαθηματικού υπολογισμού,
μονάχα όποιος τα διψάει όλα
μπορεί να με προφτάσει,
ότι ζήσαμε
χάνεται,
γκρεμίζεται μέσα στο σάπιο οισοφάγο του χρόνου
και μόνο καμιά φορά,
τις νύχτες,
θλιβερό γερασμένο μυρηκαστικό τα’ αναμασάει η ξεδοντιασμένη μνήμη,
όσα δε ζήσαμε
αυτά μας ανήκουν…

Επιτύμβιο

Εδώ, σ’ αυτό το μνήμα κείται κάποιος
που ο φόβος οι άλλοι τι θα πουν, κι η ματαιοδοξία του ν’ αρέσει
τόσο του κλέψανε ό,τι είχε πιο δικό του
ώστε, σχεδόν, δεν κείται εδώ, κανείς.

Εκείνο

Έρχονται ώρες, που ξαφνικά σε πλημμυρίζει ολάκαιρο
Η νοσταλγία του ανέκφραστου-σαν θολή, αόριστη ανάμνηση από τη γεύση ενός καρπού,
πούφαγες κάποτε, πριν χρόνια, σαν ήσουνα παιδί,
μια μέρα μακρινή, λιόλουστη-και θέλεις να τη θυμηθείς
κι όλο ξεφεύγει. Τα μάτια σου
γεμίζουν τότε απόνα θάμπος χαμένων παιδικών καιρών.
Ή ίσως κι από δάκρυα.

Γι’ αυτό σας λέω, πιστεύετε πάντοτε έναν άνθρωπο που
κλαίει.
είναι η στιγμή που σας απλώνει το χέρι του,
φιμωμένο και γιγάντιο,
Εκείνο που ποτέ δε θα ειπωθεί.

quote:

---

Κατάθεση σκέψεως
Κάθε ημέρα που περνάει είναι ήδη νεκρή για μας και κάθε ημέρα που προσμένουμε ετοιμάζεται να γεννηθεί.
Ολα τα χρήματα και όλες οι παρακλήσεις του κόσμου δεν πρόκειται να μας χαρίσουν ούτε ένα λεπτό παραπάνω από όσο μας έχει δωθεί.
Ας ζήσουμε την μεγάλη περιπέτεια της ζωής με όση περισσότερη αγάπη μπορούμε σε όλα τα επίπεδα οτι και αν σημαίνει αυτό.

---

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.

Εκεί θα γυμναστεί το πνεύμα σας καλά, θα σφιχτεί σαν μέσα σε ποδήματα ισπανικά, για να τρέχει με φρόνηση της σκέψεως το δρόμο, και να μην πετάει εδώ κ’ εκεί σαν πυγολαμπίδα.

Έπειτα, αρκετές ημέρες θα σας διδάξουν, πως κι’ αυτό που εσείς το κάνατε σε μια στιγμή καθώς το να φάτε και να πιείτε λόγου χάριν, και γι΄αυτό εν ! δύο ! τρία ! απαιτείται.

Είναι βέβαιο πως το εργαστήρι των σκέψεων είναι σαν ένας αργαλειός που υφαίνει, όπου ένα πάτωμα κινάει χιλιάδες νήματα, και που η σαΐτα δεξιά κι’ αριστερά πετάει, κι αόρατα γλιστρούν τα νήματα, κι ένας μονάχα χτύπος γεννά χίλιους συνδυασμούς

Μπαίνει έπειτα ο φιλόσοφος και σας αποδείχνει πως έπρεπε έτσι, το πρώτο είναι αυτό, το δεύτερο εκείνο άρα το τρίτο και το τέταρτο είναι αυτό και πως, αν δεν υπήρχε το πρώτο και το δεύτερο, το τρίτο και το τέταρτο επίσης δεν θα υπήρχαν.

Οι σπουδαίοι όλου του κόσμου επαινούν πολύ αυτό το συλλογισμό και κανένας τους ωστόσο δεν έγινε υφαντής.

Οποίος θέλει να γνωρίσει και να περιγράψει ένα πλάσμα ζωντανό, προσπαθεί πρώτα να διώξει την ψυχή του, έπειτα κρατεί στα χέρια του όλα τα μέρη του, όμως αλλοίμονο! ,ΛΕΙΠΕΙ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΔΕΣΜΟΣ.

Αυτό η χημεία το ονομάζει encheirisin naurae , έτσι περιπαίζει τον εαυτό της.

Μάτση Χατζηλαζάρου: Ποίηση σαν έκρηξη, ποίηση σαν έρωτας...

quote:

---

Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.

---

Εχεις δίκιο. Είναι σαφώς κάτι παραπάνω απο ένα συναίσθημα.
Είναι αίσθημα κα προέρχεται απο την συνειδησή μας. Από την επιθυμία μας να αγαπάμε.
Και αφού η συνείδηση είναι εκπόρευση θεϊκή τότε και η αγάπη γίνεται και η ίδια θεός.
Είναι αλήθεια απο μόνη της.

Η απόλυτη στιγμή, έχει ασύλληπτο βάθος κι αν ταυτιστείς με δαύτο...Αχ Θεέ μου τι είναι!!!
Μπορεί ενίοτε να σε οδηγήσει στα άκρα, στο τέλειο άλμα, να υπερβείς κάθε μορφή συμπαντικής τάξης.
΄Εμψυχη δωρεά της φύσης.
Ανάσα.
Αιώνιο θεμέλιο που συνέχει τα ΠΑΝΤΑ, ή που Σπάει τα πάντα.
Είναι η μονιμότητα στην παροδικότητα του κόσμου των πραγμάτων.
΄Ακου τα.
Υπάρχει η στιγμή
Υπάρχει και η αιωνιότητα.
Να το υπογράψω και με το αίμα μου.
ΧΑΛΑΛΙ ΜΑΓΚΕΣ...

Καταθέσεις σκέψεων
αναμνήσεις σχέσεων
αλλαγές επώδυνες
δωρεές ανώδυνες
φυγή
κραυγή
αρχή
σιωπή.
Καταθέσεις τέρψεων
διαδοχή των θέσεων
υπερχθόνιο
υποχθόνιο,

ενορατικές αδάμαστες ουσίες του νόμου
αυτοβεβαίωση
κόσμος φαινομένων
κινήσεις προς το απόλυτο είναι
πλήγματα ανθρώπων
παγερά
προσωπεία.
διλήμματα γκρεμισμένα στον καιάδα των νεκρών συνειδήσεων.
---

Πòτε πòτε τα δειλινά μια òψη,
με κοιτάζει άπ' τα βάθη ενòς καθρέπτη·
καποτε μου ειχe ζητησει να της πω πως βρισκει καποιος τον τροπο να μισει την ζωη του.
πως ειναι δυνατο καποιος να θελει να γινει αυτοχειρας και να καταδικασει τον εαυτο του στο θανατο.
πως καποιος απο το κρεββατι του πονου και τον κοσμο της ανιατης αρρωστιας του,
να επιζητα την λυτρωση με την ευθανασια.
Iσως για πολλους τα λογια αυτα φανταζουν μακαβρια,σκοτεινα και αποκοσμα.
Iσως για λιγους τα λογια αυτα, τα ιδια φανταζουν ρεαλιστικα.
Mα σαν και αυτην πρέπει η ψυχη τον καθρέπτη να μας δεìχνει.
Tην ìδια μας την òψη.
Aυτη ο οψη τωρα παραμενει περιτριγυρισμενη απο τεσσερεις τοιχους.
Mε το καθρεπτη μου να κοσμει τον πρωτο.
Eνα παραθυρο στον δευτερο νεκρο κρεμασμενο.
Eνας ξεθωριασμενος απο τον καιρο πινακας στον τριτο.
O τεταρτος ακομα και τωρα παραμενει αδειος.
Για τον πρωτο επελεξα τον καθρεπτη και αφαιρεσα το πλαισιο του.
Για τον δευτερο κρεμασα μια δαντελωτη κιτρινιασμενη κουρτινα.
Για τον τριτο αφησα το χρονο τα σημαδια του να δειξει.
Kαι τον τεταρτο δεν τον αγγιξα καθολου.
Tον αφισα αδειο, κενο για να μου θυμιζει τους νεκρους μου πια εαυτους.
Tωρα το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό αυτή τη στιγμή είναι τα λογια του Kahlil Gibran.

"Mια μέρα καθώς έθαβα έναν από τους νεκρούς εαυτούς μου, ήρθε ο νεκροθάφτης και μου είπε:
-Aπ'όλους όσοι έρχονται εδώ να θάψουν, συ μονάχα μου αρέσεις.
-S'ευχαριστώ, του απάντησα,αλλά γιατί σου αρέσω;
-Γιατί έρχονται κλαίγοντας και φεύγουν κλαίγοντας.
Μόνο εσύ έρχεσαι γελώντας και φεύγεις γελώντας μου αποκρίθηκε."

Μεταπλάθεις...

ΒΑΡΕΘΗΚΑ

Βαρέθηκα κάθε τι που επαναλαμβάνεται
ηλιθιωδώς και ανούσια
Βαρέθηκα τους κουφούς με τα τεράστια κι ανώφελα
αυτιά τα περιούσια
Βαρέθηκα τη σταθερότητα των σπιτιών
των δρόμων
των απόψεων
Σιχάθηκα τους φίλους
που σιχαίνεται ο ένας τον άλλο
αλλά σταυρωτά φιλιούνται
Σιχάθηκα τα στεγανά κυκλώματα
που σε προτιμούν μουγκό και τραυλό
για να αρέσεις στους καθώς πρέπει θαμώνες
Και γενικά βαρέθηκα να βαριέμαι
και σιχάθηκα να ακούω μαλακίες
να κονταροχτυπιέμαι
και μετά να χαμουριέμαι.

Βαρέθηκα το τυπικο,
"-Γεια σας τι κάνετε;
-Καλά ευχαριστώ εσείς;"
Και δεν περιμένει ν΄ακούσει τι κάνεις,
Φεύγει.
Βαρέθηκα τους ηλίθιους
Βαρέθηκα τους εξυπνάκηδες
Βαρέθηκα τις φουντωτές πουλάδες
Το κακάρισμα
Σιχάθηκα τις γραβάτες
μαζί με το ακουμπιστήρι τους
Σιχάθηκα τους κολλητούς
σε κυκλώματα δήθεν
Βαρέθηκα στα κόμματα
τα ζωντανά πτώματα
Σιχάθηκα τα λευκά
που μου φρενάρουν τη φαντασία
Σιχάθηκα των λέξεων τη φρικτή επανάληψη
Βαρέθηκα του έρωτα το κόλλημα
και την εγκατάλειψη
Σιχάθηκα της δήθεν αγάπης τη μιζέρια
Βαρέθηκα τους χειμώνες
να ζεσταίνομαι
και να κρυώνω τα καλοκαίρια
Βαρέθηκα τα εορταστικά εμβατήρια
Βαρέθηκα τα σπίτια
που μοιάζουν με κοιμητήρια
Σιχάθηκα τους καθαρούς
που μου βρομίζουν τ' όνειρο
Σιχάθηκα τη βρόμα
των άκαμπτων δικαστών
στους ενόχους να δίνουν συγχαρητήρια
Και σιχάθηκα, σιχάθηκα, σιχάθηκα
τα ανθρωποειδή στων τηλεοράσεων τα παράθυρα
Σιχάθηκα τις κούκλες στα γλοιώδικα πρωινάδικα
Και βαρέθηκα βαρέθηκα βαρέθηκα
Τα άσματα τα σουρεαλιστικά
να ψυχογαμούνται τα φαντάσματα
Βαρέθηκα να πέφτω στο ράδιο
καταλάθος σε σκυλάδικο
Βαρέθηκα τους Βέλτσους
και τα δυσκοίλια γραφήματα
Σιχάθηκα τους χριστόδουλους
Να σβήνουν του Χριστού τα χνάρια
από τα βήματα
Σιχάθηκα τα σφυροδρέπανα
που αποκεφαλίζουν την αριστερά
Σιχάθηκα τους καραμανλικούς
να συνδικαλίζονται με χαρά
Σιχάθηκα τους Αμερικανούς
Να αυνανίζονται ρίχνοτας πυραύλους
στα φανερά
Βαρέθηκα τους Ευρωπαίους
να σιγοντάρουν την αποφορά
Σιχάθηκα στην Επίδαυρο
να φοράνε κουστούμια
στον Ευριπίδη
Σιχάθηκα τους κουλτουριάρηδες
να θαυμάζουν τον Καζαντζίδη
Σιχάθηκα τις Βίσες
να μαϊμουδίζουν τη Μαντόνα
Βαρέθηκα τις βρύσες
να στάζουν εκνευριστικά
το χειμώνα
Και γενικά βαρέθηκα να βαριέμαι
Και σιχάθηκα ν' ακούω μαλακίες
Να κονταροχτυπιέμαι και μετά να χασμουριέμαι.

YΓ. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων δεν υπάρχει προσωπική αιχμή για κανένα... απλά καταθέτω τις σκέψεις μου αυτή την συγκεκριμένη περίοδο της ζωής μου... γενικώς και αορίστως...

Διαβολικό αγγελικό βλέμμα
μπερδεύομαι πάλι,
ή ονειρώδες τάχα...
Στερέωμα...
Θάνατος ζωή
Βύθιση.
Θείες γνώμες στο φως της τρέλλας στις
πτυχές των βλεφάρων...
Τα κλεισα. Δεν με επηρεάζεις.
Χυμάω στις απέραντες πύλες σου
ανασαίνοντας στον ομφαλό της γης.
Δίνη θαυμάτων
όλο φέγγουνε φωτιά στην αφή της αγάπης.
Ανακυκλίσεις ηλίου.

Τώρα σε δρόμους αινίγματος.

Δήμιος.

Ζυγίζεις το χαμόγελό μου
ενώ τα δρεπάνια σου θαμπώνουν
την αντηλιά του γυμνού λαιμού μου...
Λες είμαι όμορφη
δηλώνω σιωπή
άγνοια φόβο
πρόκληση
τα μάτια μου καίνε.
Κλαίω με αίμα όχι με δάκρυ.
Αποδιώχνει η σιωπή τη συννεφιά
Ασαλεψιά.
Πύρινες μνήμες.
Ανεμομάζωμα ονείρου.
Εαρινές συγκυρίες
γιατί απαγχόνισες τον έρωτα;

Ποτάμι πλωτό που ξεχειλίζει η αδικία.
Ουράνιο όν στην κόψη του χρόνου
δελεαστικά με τραβάς.
Θνητό άστρο εγώ
παραμύθι σ΄ανθρώπινες μνήμες.

Βοή της απέραντης θάλασσας.

Σήμερα με έσβησες.
Αύριο θα με γεννήσεις
με τον ήλιο.

Διαβολικό βλέμμα
κι όνειρώδες συνάμα.
Κλίμακες μέτρησης
ας στραφώ προς το ΕΝΑ.
Ανυψωτικές πτήσεις
διαφανείς μορφές.
Με εκπλήσσεις.
Παιχνίδι ανάμεσα
στην φαινομενικότητα
και την πραγματικότητα.
Στέκομαι αιωνίως
ενώπιον του ΘΕΟΥ
Ζω στην πολλαπλότητα.

ΚΙ ΕΣΎ
ΕΩΣΦΟΡΕ ΣΤΗ ΜΟΝΑΔΑ.
ΦΥΓΕ
ΕΛΑ...
ΘΑ ΣΕ ΝΙΚΗΣΩ...