- "ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΣΚΕΨΕΩΝ" Νο 1 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
θα γεννήσει τον ποιητή μέσα μου
ξανά
μιάς και
η θλίψη
κάτι φοράς
γεννά αδιέξοδα
γιά μας τους ταπεινούς
που πιστεύουμε σε ανθρώπινες αξίες
και οράματα
ανωτερότητας ανασασμούς και λάμψης.
Θα ξυπνήσω τον ποιητή μέσα μου.
Τον θλιβερό ποιητή όμως
που χτυπάει τη γροθιά στο μαχαίρι
και τρέφεται από τις αλήθειες των καιρών.
Αυτόν τον ποιητή που ξανά
βράβευσε χθες η πολειτεία
σε μιά τόση δα σεμνή τελετή.
Μου δώσαν λουλούδια
χειροκροτημάτων ριπές
αλλά εγώ είχα έναν άνεμο ψεμάτων γύρω
μου,
κι έτσι αντί να γελάσω
έκλαψα.
Από χαρά νόμισαν.
Ανόητοι.
λέγαν πως ήμουν όμορφη σαν ήλιος έτσι είπαν,
έξυπνη και καλή απίθανα αγνή
μου ρίξαν το στίγμα της αθωότητας τι ηλίθιοι,
το στίγμα της ανθρωπιάς που κάποιοι το λέμε σήμερα βλακεία.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
quote:
΄Οταν γεννήθηκα
λέγαν πως ήμουν όμορφη σαν ήλιος έτσι είπαν,
έξυπνη και καλή απίθανα αγνή
μου ρίξαν το στίγμα της αθωότητας τι ηλίθιοι,
το στίγμα της ανθρωπιάς που κάποιοι το λέμε σήμερα βλακεία.
Είναι βλακεία η ανθρωπιά?
Είναι στίγμα η αθωότητα?
Δεν είναι βάσανο η μόνιμη καχυποψία?
Απλώς σκέψεις
Α, οι εποχές αλλάξανε...
Α! Οι εποχές αλλάξανε
κι εκείνα που μας τάξανε
μας πήρανε φαλάγγι
Οι εποχές μας φάγανε
τα λάθη μας προλάβανε
χυμήξαν τα πελάγη.
Οι εποχές πονέσανε
τα όνειρά μας δέσανε
τα ρίξανε στο βούρκο
Οι συννεφιές ανθίσανε
οι τύψεις δεν δακρύσανε
πληρώνουμε με τόκο.
Οι αγκαλιές πλατύνανε
το όνειρο ξεθύμανε
παλιά βαριά κολώνια
Και τα φιλιά τρομάξανε
στ΄άστρα ψηλά πετάξανε
κι εκεί πενθούν αιώνια.
Πολύ αισιοδοξία. Που είσαι Καρυωτάκη;
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
εκτός αν γίνεις γλύκισμα ή γλυκό κρασί.
Αλλ΄αυτό το ανέφικτο, όσο οι άνθρωποι ζουν σε κοινωνίες θα επιδιώκεται πάντα ακόμα και από κείνους που λένε, ή καμμιά φορά πιστεύουν ότι δεν το επιδιώκουν. ΄Οπως ακριβώς όσο θα υπάρχει το ανθρώπινο είδος ακόμα και οι καλύτεροι γνώστες των ανθρώπινων θα αναζητούν ώσπου να πεθάνουν και θα υπόσχονται στον εαυτό τους τη ευτυχία.
Κι ένα γιατί...
Αλλά γιά δες,
ευτυχία-
δυστυχία,
ειρωνία κι
αμαρτία,
πως μπερδεύονται
πως δεσμεύονται
μέσα σε οδυνηρές αλήθειες,
ξυπνώντας άξαφνα
αίφνης
σε σχεδόν πεζές κοινές συνήθειες
δυό λόγια άγραφα
φέρνεις...
Κι ένα γιατί.
σ΄άλλα μέρη
με κραυγαλέες σιωπές
ελπίζουν
μα τα αληθινά κίνητρά τους γίνονται αντιληπτά.
Ενδόμυχες ελπίδες
ματωμένες από κρυφούς
κινδύνους.
΄Αμεσους.
Η αλήθεια είναι οδυνηρή.
Ποιός αντέχει την επίγνωσή του
ποιός δεν χάνεται που και που σε σκέψεις κι όχι μόνο εξαιτίας αυτής;Μου το έλεγες
οι κίνδυνοι
είναι υπαρκτότατοι.
Απλά εγώ δεν το έβαζα στα πόδια.
Και τα φτερά;
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
το τραγουδι που ποτε δεν θα πω αποκοιμηθηκε στα χειλη μου
το τραγουδι που ποτε δεν θα πω.
απανω στα αγιοκληματα ηταν μια πυγολαμπιδα και το φεγγαρι ραμφιζε με μια αχτιδα το νερο
εγω τοτε ονειρευτηκα το τραγουδι που ποτε δεν θα πω
τραγουδι γεματο απο ονειρα και κοιτες μακρινες
τραγουδι ωρες γεματο χαμενες στο σκοταδι
τραγουδι ενος ολοζωντανου αστεριου σε μια παντοτινη μερα
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius