- ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο "ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟΣ ΚΑΡΠΟΣ"; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Ας δουμε πως αντιμετωπιζουν οι Χριστιανοι την ιδια την αγια τους γραφη για να δικαιολογησουν τα αδικαιολογητα διαστρεβλωνοντας και αποκρυπτοντας στοιχεια:
quote:
"Του εδωσε αυτην την εντολη:" Απο ολα τα δεντρα του κηπου μπορεις να τρως. Απο το δεντρο ομως της γνωσης του καλου και του κακου να μη φας. γιατι την ιδια μερα που θα φας απο αυτο, εξαπαντος θα πεθανεις." ΓΕΝΕΣΙΣ 2, 15-17
Ο χριστιανος καταρχας αποκρυπτει το ονομα του απαγορευμενου καρπου διοτι μπορει να δημιουργησει προβληματα στο δογμα του. Σιγουρα η απαγορευση γνωσης του καλου και του κακου ακουγεται περιεργα. Αν όμως πρεπει να αναφερθει με περισσοτερες λεπτομερειες τοτε διαστρεβλωνοντας ταυτιζει βλακωδως την «γνωση του κακου» με την μυηση στο κακο. Σαν να λεμε δηλαδη ότι αν εγω γνωριζω τι ειναι η δολοφονια σημαινει ότι ειμαι και δολοφονος. Επειτα την «γνωση του καλου» την αποκρυπτει με κάθε τροπο διοτι δεν μπορει να τη διαστρεβλωσει.
Επομενως ο καρπος της «γνωσης του καλου και του κακου» , με την αποκρυψη της «γνωσης του καλου» και την διαστρεβλωση της «γνωσης του κακου» εμφανιζεται ψευδως ως ο καρπος της μυησης στο κακο.
quote:
"Ειπε λοιπον το φιδι στη γυναικα: "Αληθεια ειπε ο θεος να μη φατε απο κανενα δεντρο του κηπου;;" Η γυναικα του απαντησε: "Μπορουμε να φαμε καρπους απο ολα τα δεντρα, εκτος απο εκεινο που βρισκεται στη μεση του κηπου. Ο Θεος ειπε να μη φαμε τον καρπο του γιατι θα πεθανουμε" Τοτε το φιδι ειπε στη γυναικα: "Οχι βεβαια! Δε θα πεθανετε, ξερει ομως ο Θεος οτι την ημερα που θα φατε απ' αυτο, θα ανοιχτουν τα ματια σας και θα γινετε σαν θεοι, και θα γνωριζετε το καλο και το κακο"
ΓΕΝΕΣΙΣ 3, 1-5
Στα λογια του Οφεως η διαστρεβλωση συνεχιζεται. 1) «Δεν θα πεθανετε» τους λεγει ο Οφις. Ο χριστιανος όμως λεγει ότι μετα την βρωση του καρπου της γνωσης του καλου και του κακου οι ανθρωποι πεθαναν παρολο που αυτό δεν προκειπτει πουθενα από το κειμενο στο οποιο αναφερεται ότι οι ανθρωποι απλως διωκονται. Βεβαια εχει την ταση να αποκρυπτει και το σημειο αυτό. 2) «Θα ανοιχτουν τα ματια σας» λεγει ο Οφις. Τα λογια αυτά επιβεβαιωνονται αμεσως παρακατω στο κειμενο για αυτό ο χριστιανος αποκρυπτει επιμελως αυτή την δηλωση του Οφεως. 3) «Θα γινετε σαν θεοι» λεγει ο Οφις. Αυτό το σημειο τονιζει με παθος ο χριστιανος διαστρεβλωνοντας το με παθος επισης. Διοτι ταυτιζει βλακωδως το «θα γινετε σαν θεοι» με τη δικη του εφευρεση «θα γινετε οι ιδιοι Θεοι». Οποιος όμως γνωριζει στοιχειωδεις κανονες της ελληνικης γλωσσας γνωριζει οτι το «σαν θεοι» είναι παρομοιωση και δηλωνει ακριβως την ομοιωση στο θειο. [Πχ «θα γινει δυνατος σαν λιονταρι» , δηλαδη θα ομοιασει στο λιονταρι ως προς τη δυναμη, δεν θα γινει ο ιδιος λιονταρι-ζωο.] 4) «θα γνωρισετε το καλο και το κακο» λεγει ο Οφις. Αυτό το σημειο ο χριστιανος το αποκρυπτει η ακολουθει την ιδια στρατηγικη αποκρυψης και διαστρεβλωσης όπως και πιο πανω με το ονομα του απαγορευμενου καρπου.
Επομενως από το «Δε θα πεθανετε, ξερει ομως ο Θεος οτι την ημερα που θα φατε απ' αυτο, θα ανοιχτουν τα ματια σας και θα γινετε σαν θεοι, και θα γνωριζετε το καλο και το κακο» με την αποκρυψη και την διαστρεβλωση ο χριστιανος υποστηριζει ότι ο Οφις προωθησε την αλαζονεια κανοντας τους ανθρωπους να πιστεψουν ότι θα γινουν οι ιδιοι Θεοι.
quote:
"Η γυναικα ειδε οτι οι καρποι του δεντρου ηταν ευγευστοι, ελκυστικοι και ξεσηκωναν την επιθυμια για την αποκτηση γνωσης. Πηρε, λοιπον, απο τους καρπους και εφαγε. Εδωσε και στον ανδρα της που ηταν μαζι της, και εφαγε κι αυτος. Τοτε ανοιξαν τα ματια και των δυο και καταλαβαν οτι ηταν γυμνοι. Εραψαν, λοιπον, φυλλα συκιας και εφτιαξαν καλυμματα για να σκεπασουν τη γυμνια τους." ΓΕΝΕΣΙΣ 3, 6-7
1) «επιθυμια για αποκτηση γνωσης» ξεσηκωναν οι καρποι και αυτό είναι καθηκον του χριστιανου να το αποκρυψει. Επειτα αφου τρωνε τον καρπο ανοιξαν τα ματια τους, καταλαβαν ότι ηταν γυμνοι και προσπαθησαν να καλυψουν την γυμνια τους. Ο Οφις επιβεβαιωνεται ως προς το ανοιγμα των ματιων και βεβαια αυτό ο χριστιανος το αποκρυπτει. 2) Επειτα με ανοιχτα τα ματια τους και γνωριζοντας πια το καλο και το κακο ντρεπονται για την γυμνια τους. Ο χριστιανος λεει ότι μπηκε δηθεν η πονηρια μεσα τους και του εκανε να ντραπουν για την γυμνια τους. Ο καρπος της γνωσης του καλου και του κακου που δημιουργησε την επιθυμια γνωσης και η αποκτηση της γνωσης αυτης που προκαλεσε το αισθημα της Αιδους για την αγνοια-γυμνια τους, συμφωνα με τον χριστιανο είναι η πονηρια που μπηκε στις ψυχες των ανθρωπων.
Επομενως όπως βλεπουμε με την αποκρυψη των σχετικων με την γνωση και την διαστρεβλωση τα «επιθυμια για την αποκτηση γνωσης» «Τοτε ανοιξαν τα ματια» «καταλαβαν οτι ηταν γυμνοι» μετατρεπονται σε πονηρια που μπηκε δηθεν στην ψυχη των ανθρωπων μετα την βρωση του καρπου της γνωσεως του καλου και του κακου.
quote:
"Ο Κυριος, ο Θεος εφτιαξε για τον Αδαμ και την γυναικα του δερματινους χιτωνες και τους εντυσε. Και σκεφτηκε: "Τωρα πια ο ανθρωπος εγινε σαν ενας απο μας στο να γνωριζει το καλο και το κακο. Υπαρχει, λοιπον, κινδυνος ν' απλωσει το χερι του και να φαει απο το δεντρο της ζωης και να ζησει αιωνια". Ετσι ο Κυριος ο Θεος εδιωξε τον ανθρωπο απο τον κηπο της εδεμ, για να καλλιεργει την γη απο την οποια ειχε προελθει." ΓΕΝΕΣΙΣ 3, 21-23
Αυτό το αποσπασμα αποκρυπτεται εντελως από τον χριστιανο γιατι εκθετει πολλαπλως τον Ιεχωβα. 1) Επιβεβαιωνεται το γεγονος ότι οι ανθρωποι με την βρωση του καρπου γνωρισαν πραγματι το καλο και το κακο, κατι που επιβεβαιωνει το Φιδι και εκθετει τον Ιεχωβα. 2) Γνωρισε το καλο και το κακο σαν τον Ιεχωβα και τους ομοιους και εχει την δυνατοτητα να ζησει αιωνια. Αρα εμοιασε πραγματι προς το θειο και ετσι επιβεβαιωνεται ξανα ο Οφις. 3) Ο ανθρωπος δεν πεθαινει αλλα διωκεται. Ο Ιεχωβας ψευδεται και εδώ στην εντολη του. 4) Ο Ιεχωβας δεν επιθυμουσε ο ανθρωπος ουτε να γνωρισει του καλο και του κακο ουτε ετσι να αποκτησει την αιωνια ζωη ουτε να του μοιασει κατι που φαινεται και από την αδικαιολογητη απαγορευση της γνωσης του καλου και του κακου και την αμεση διωξη από τον παραδεισο μετα την παρακοη στην παραλογη και μισανθρωπη εντολη του.
Οσο και να αποκρυψουν και να διαστρεβλωσουν οι χριστιανοι την αγια τους γραφη (!!!!!!!!!)
στον μυθο αυτό αυτος που αντιπροσωπευει το καλο και το φως είναι ο Οφις ενώ αυτος που αντιπροσωπευει το κακο και το σκοταδι είναι ο Ιεχωβας.
ΥΓ: Nα δουμε ποιος θα σωσει τους χριστιανους απο την αγια τους γραφη...
-----------------------------------------
Λέω να επωφεληθώ του δικού σου τρόπου ανάλυσης των γεγονότων και ανάπτυξης των σκέψεών σου και, αν συμφωνείς, θα ήθελα να σε ρωτήσω κάποια πράγματα.
Θα είχες την καλοσύνη να μου αναλύσεις λιγάκι αυτό που λες εδώ:
quote:
Αξιζει να σημειωσομε εδω, οτι η ερμηνεια του προπατορικου αμαρτηματος οικοθεν δυσχερης, αποβαινει ακατορθωτος οταν αποφαινεται συστηματικως μεσω της εν τω κοσμω ελλειψεως του αγαθου και των παρεμβαλομενων εντος αυτου του κοσμου αντιφασεων.
Λες επίσης:
quote:
Βλεπομε οτι ο οφις γνωριζει την αληθεια. Γνωριζει οτι ο καρπος ειναι καλος και αγαθος. Ο οφις γνωριζει την αληθεια την οποια ομως δεν δεχεται και την κατηγορει ως προερχομενη απο πηγην διαφορον του εαυτου του, απολυτως ξενη, θεωρων εαυτον ως τον μοναδικον θεον.
Εφόσον ο καρπός είναι καλός και αγαθός, τότε γιατί με τη βρώση του επήλθε ο θάνατος στους πρωτοπλάστους; Βλέπουμε όμως ότι οι πρωτόπλαστοι δεν πεθαίνουν αμέσως με το που τρώνε τον καρπό. Τι συμβαίνει;
Λες επίσης:
quote:
H Ευα ομως γιατι παρασυρθηκε ; Το ψεμμα εν πρωτοις γοητευει παντα τον ανθρωπο ενω η αληθεια μαλλον τον απογοητευει. Μεχρι το σημειο εκεινο που το ψεμμα ζωτικως ενισχυομενο και «διαπρεπως» πραγματοποιουμενο ως απατη, αποκαλυπτεται για να λαμψη ολη η αληθεια.
Μπορούμε να πούμε ότι η Εύα παρασύρθηκε; Πώς μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι η Εύα ήταν σε θέση να διακρίνει ότι ο όφις εκείνη τη στιγμή της έλεγε ψέματα;;
Σου ζητώ μια κάπως ποιο «στοχευμένη» απάντηση αν είναι δυνατόν.
Λες επίσης
quote:
Για να βγαλει τον Αδαμ απο τον Παραδεισο, για να τον εκτοπισει, ο οφις δεν πηγαινει στη καρδια του, αφου δεν μπορει να παει εκει, αλλα στη διανοια και καπως στη λογικη του. Πηγαινει στο διανοητικο μερος της ψυχης το υστερουμενον εμπειρικης γνωσεως του κακου και μολις υπολειπομενο της παιδικης αφελειας και το εμβολιζει με διανοημα. Ποιο ειναι το διανοημα ; Μα το ψευδος.
Το διανοητικό μέρος της ψυχής στερούταν της εμπειρικής γνώσης του κακού.
Πέρα από την εμπειρική γνώση, μήπως ο Αδάμ γνώριζε ήδη, θεωρητικά ας πούμε, την ύπαρξη του κακού;
Ευχαριστώ.
sory για την παρεμβαση, αλλά καποιοι εθνοβοτανολογοι μεταξυ των οποιων και ο Γκορντον Γουατσον, υποστηριζουν οτι καποιος πεινασμενος πρωτανθρωπος εφαγε μια αμανιτα μουσκαρια (μηλο της γης το λενε οι βορειοι) και ετσι ξεκινησαν ολα
το αναφερω μηπως κι εχουν δικιο...
Ειδα την απαντηση σου οπωσδηποτε και την προσφερομενη ευκαιρια διαλογου. Δινω τις απαραιτητες εξηγησεις.
quote:
Θα είχες την καλοσύνη να μου αναλύσεις λιγάκι αυτό που λες εδώ:quote:
Αξιζει να σημειωσομε εδω, οτι η ερμηνεια του προπατορικου αμαρτηματος οικοθεν δυσχερης, αποβαινει ακατορθωτος οταν αποφαινεται συστηματικως μεσω της εν τω κοσμω ελλειψεως του αγαθου και των παρεμβαλομενων εντος αυτου του κοσμου αντιφασεων.
Η ελλειψη αρετης, η κακοτητα, οι αντιφασεις που στην εποχη μας δεν προλαβαινει κανεις ουτε σε μια σειρα να τις βαλει, αποτελουν μεγαλα εμποδια στην δημιουργια ορθης κρισεως και στη κατανοηση των προβληματων. Οι κοσμικες συχνοτητες εχουν πολλα παρασιτα και δεν ακουμε καθαρα αυτο που θελομε να ακουσομε. Το πνευμα πρεπει να μενει απερισπαστο απο την συνεχη καταναλωση θορυβου και θεαματος και να διαγει εν ηρεμια και ειρηνη και χρηστοτητα για να αντιληφθει που ειναι η ουσια. Οταν το μυαλο κινειται αδολεσχως και ακατασχετως δια μεσου των μυριοκεφαλων, συχνα εξουθενωτικων, απαιτησεων του συγχρονου κοσμου, μαλιστα δε παγιδευμενο σε προσομοιωσεις της πραγματικοτητος και ψευδολογες απεικονισεις, οχι μονον εκ της καρδιας δεν αντλει ζωτικην ενεργειαν αλλα ουτε καν του ορθου λογου συμμεριζεται τα σχηματα και τις καταταξεις. Στη περιπτωση αυτη, οτι αποφαινεται το μυαλο στηριζεται σχεδον αποκλειστικα επι της φαινομενης ή φανταστικης κινησεως μη περιεχουσα αφ’ εαυτης νοημα και ουδεποτε προβλεπουσα τελικο σκοπο.
Επι του προκειμενου ζητηματος, οι ανθρωποι γενικως αδυνατουν να συλλαβουν το νοημα του προπατορικου αμαρτηματος και να το εξηγησουν, διοτι κινουνται επι εσφαλμενων προυποθεσεων, στηριζομενοι σχεδον αποκλειστικως εις τα αισθητα αποτελεσματα της πτωσεως. Αλλα αν οι αληθειες της μεταπτωτικης πραγματικοτητος ισχυουν μεν προς την πτωση, ουδεμιαν σχεση εμφανιζουν δε προς τον ουρανο. Ειναι σαν να λες σ’ ενα φυσικο της βαρυτητος οτι δεν υπαρχει βαρυτης, μη γνωριζων οτι εφ’ οσον τα σωματα πεφτουν, χρειαζεται υψος. Τι το υψος ; Μα η δυναμις της πτωσεως λεει ο φυσικος επιστημων. Πως βρεθηκαν ψηλα για να πεσουν ; Ηταν καρφωμενα στον τοιχο. Μοναχα τους καρφωθηκαν ή καποια ανυψωτικη δυναμις τα καρφωσε ; Φυσικα οι φυσικοι, απ’ οσο γνωριζω, δεν ψευδονται περι του νομου της βαρυτητος, αλλα σφαλλουν οριστικως οταν περιοριζουν το πνευμα σε φαινομενο της υλης.
Με δυο λογια. Για να εξηγηθει το προπατορικο αμαρτημα, βασικη προυποθεση τιθεται οτι ο θεος δημιουργησε τον κοσμο λιαν καλως και τον ανθρωπο κατ’ εικονα και ομοιωση. Χωρις να κατανοει αυτη την βασικη προυποθεση και να την δεχεται εξ αρχης, ειναι αδυνατον να καταλαβει ο αλλος την συνεχεια.
quote:
Λες επίσης:quote:
Βλεπομε οτι ο οφις γνωριζει την αληθεια. Γνωριζει οτι ο καρπος ειναι καλος και αγαθος. Ο οφις γνωριζει την αληθεια την οποια ομως δεν δεχεται και την κατηγορει ως προερχομενη απο πηγην διαφορον του εαυτου του, απολυτως ξενη, θεωρων εαυτον ως τον μοναδικον θεον.
Εφόσον ο καρπός είναι καλός και αγαθός, τότε γιατί με τη βρώση του επήλθε ο θάνατος στους πρωτοπλάστους; Βλέπουμε όμως ότι οι πρωτόπλαστοι δεν πεθαίνουν αμέσως με το που τρώνε τον καρπό. Τι συμβαίνει;
Ε ναι. Ετσι ειναι. Προηγηθηκε ο πνευματικος θανατος και ακολουθησε ο σωματικος. Ο πρωτος θανατος ειναι ο χωρισμος απο τον θεο. Ο ανθρωπος ιδιοποιειται την αγαπη του θεου την οποια μεταφερει απο την καρδια στο μυαλο και γινεται εγωιστης. Απο το πρωι μεχρι το βραδυ για τον εγωισμο παλευει ματαιως ο κοσμος χωρις να χανει ομως και την αναμνηση της προελευσεως του (πλατωνιζων αυτο.)
quote:
Λες επίσης:quote:
H Ευα ομως γιατι παρασυρθηκε ; Το ψεμμα εν πρωτοις γοητευει παντα τον ανθρωπο ενω η αληθεια μαλλον τον απογοητευει. Μεχρι το σημειο εκεινο που το ψεμμα ζωτικως ενισχυομενο και «διαπρεπως» πραγματοποιουμενο ως απατη, αποκαλυπτεται για να λαμψη ολη η αληθεια.Μπορούμε να πούμε ότι η Εύα παρασύρθηκε; Πώς μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι η Εύα ήταν σε θέση να διακρίνει ότι ο όφις εκείνη τη στιγμή της έλεγε ψέματα;;
Σου ζητώ μια κάπως ποιο «στοχευμένη» απάντηση αν είναι δυνατόν.
Αν πουμε οτι η Ευα δεν παρασυρθηκε, αυτο σημαινει οτι δεν ηταν η πρωτη φορα αλλα ειχε δοκιμασει ηδη τον « απηγορευμενο καρπο» και ειχε πληρη συνειδηση της πραξεως πριν την εκτελεση της. Οποτε ή συνωμοτουσε με τον οφι για να ριξει τον Αδαμ ή παρεσυρε και εξαπατησε τον οφι χωρις ομως και να μαθαινομε τι εγινε παρακατω. Τα σχετικα κεφαλαια της Γενεσης δεν αναφερουν ουτε εννοουν κατι τετοιο.
Η Ευα δεν διεκρινε καλως οτι ο οφις της ελεγε ψεμματα. Αλλα τοτε πως γοητευτηκε ; Αυτο δεν εννοεις ή κανω λαθος ; Η Ευα διεκρινε μαλλον την γοητεια του ψεμματος χωρις να ξερει την ουσια του. Ο οφις με το ψεμμα, εργαζεται τον εξης λογισμο στην Ευα : Θα περιμενεις αιωνια, θα κοπιασεις, θα βασανιστεις και χωρις να ξερεις σιγουρα τι θα συμβει. Αφου ξερεις οτι ερχεσαι απο το μηδεν, τι καθεσαι ; Να εδω ειναι μπροστα. Κανε ετσι και θα γινης σαν θεος.
Η αντιληψη του μηδενος και η δυναμη του, την γοητευσε. Το ψεμμα φαινεται ωραιο και διαθετει μια κρυφη γοητεια. Ωραιο, αλλα ψεμμα. Ετσι πρεπει να εγινε. Κι εμεις λεμε : Τι ! Θα περιμενω για τη μετα θανατον ζωη ; Ο οφις παρεχει τις υπηρεσιες του αμεσως εδω και τωρα. Σαν τις τραπεζες, καταναλωτικο δανειο σε πεντε λεπτα. Αλλα μετα διαπιστωνεις οτι ολα αυτα ειναι απ’ εξω. Κι απο μεσα τιποτα. Αδειο. Εκτος αν εμβλεπομε εις τον βουδδισμον (κανομε και λιγο χιουμορ.)
quote:
Λες επίσηςquote:
Για να βγαλει τον Αδαμ απο τον Παραδεισο, για να τον εκτοπισει, ο οφις δεν πηγαινει στη καρδια του, αφου δεν μπορει να παει εκει, αλλα στη διανοια και καπως στη λογικη του. Πηγαινει στο διανοητικο μερος της ψυχης το υστερουμενον εμπειρικης γνωσεως του κακου και μολις υπολειπομενο της παιδικης αφελειας και το εμβολιζει με διανοημα. Ποιο ειναι το διανοημα ; Μα το ψευδος.
Το διανοητικό μέρος της ψυχής στερούταν της εμπειρικής γνώσης του κακού.
Πέρα από την εμπειρική γνώση, μήπως ο Αδάμ γνώριζε ήδη, θεωρητικά ας πούμε, την ύπαρξη του κακού;
Ευχαριστώ.
Ε, ναι. Σωστα. Κι εγω αυτο λεω. Θεωρητικα γνωριζε την υπαρξη του κακου. Ζουσε τον κοσμο λιαν καλως. Συναισθανοταν την διαφορα με το τελειο : ομοιωση και αθανασια. Το θεωρουμενο κακο δεν ηταν βεβαιως οτι ο θεος δημιουργησε τον κοσμο λιαν καλως και μη τελειο. Η θεωρητικη γνωση του κακου συνισταται στο οτι μπορει να συμβει κατι και να μην φθασω στην τελειωση και να χασω τον Παραδεισο. Κατι μπορει να μην παει καλα, αφου ακομη δεν ειναι ολα τελεια. Με την εννοια αυτη, το κακο ηταν γνωστο στον Αδαμ. Αλλα ο Αδαμ δεν ειχε εσωτερικη εμπειρια και γνωση του κακου. Ειχε την ειδηση, την πληροφορια. Διοτι βλεπω στην τηλεοραση τον πολεμο στον Λιβανο. Εχω λαβει γνωση οτι οντως εγινε πολεμος και ο πολεμος εγινε γνωστος. Αλλα δεν εχω γνωσην του κακου. Διαβαζω στην εφημεριδα για την ληστεια στο βενζιναδικο. Εχω λαβει γνωση της ληστειας δηλαδη εχω ειδηση της ληστειας και εμαθα οτι οντως εγινε μια ληστεια. Αλλα δεν εχω γνωσην του κακου. Οι εμπολεμοι γνωριζουν τα δεινα του πολεμου και εχουν γνωση του κακου την οποια δεν εχω εγω που παρακολουθω τον πολεμο στην τηλεοραση. Γνωση του κακου της ληστειας σημαινει οτι ειμαι ηδη ληστης.
Ευχαριστω κι εγω ολους για τον διαλογο. Καληνυχτα.
Ολη τη μερα ψελνω,πανω στο δενδρο!
quote:
Αν πουμε οτι η Ευα δεν παρασυρθηκε, αυτο σημαινει οτι δεν ηταν η πρωτη φορα αλλα ειχε δοκιμασει ηδη τον « απηγορευμενο καρπο» και ειχε πληρη συνειδηση της πραξεως πριν την εκτελεση της. Οποτε ή συνωμοτουσε με τον οφι για να ριξει τον Αδαμ ή παρεσυρε και εξαπατησε τον οφι χωρις ομως και να μαθαινομε τι εγινε παρακατω. Τα σχετικα κεφαλαια της Γενεσης δεν αναφερουν ουτε εννοουν κατι τετοιο.
Η Ευα δεν διεκρινε καλως οτι ο οφις της ελεγε ψεμματα. Αλλα τοτε πως γοητευτηκε ; Αυτο δεν εννοεις ή κανω λαθος ; Η Ευα διεκρινε μαλλον την γοητεια του ψεμματος χωρις να ξερει την ουσια του. Ο οφις με το ψεμμα, εργαζεται τον εξης λογισμο στην Ευα : Θα περιμενεις αιωνια, θα κοπιασεις, θα βασανιστεις και χωρις να ξερεις σιγουρα τι θα συμβει. Αφου ξερεις οτι ερχεσαι απο το μηδεν, τι καθεσαι ; Να εδω ειναι μπροστα. Κανε ετσι και θα γινης σαν θεος.
Η αντιληψη του μηδενος και η δυναμη του, την γοητευσε. Το ψεμμα φαινεται ωραιο και διαθετει μια κρυφη γοητεια. Ωραιο, αλλα ψεμμα. Ετσι πρεπει να εγινε. Κι εμεις λεμε : Τι ! Θα περιμενω για τη μετα θανατον ζωη ; Ο οφις παρεχει τις υπηρεσιες του αμεσως εδω και τωρα. Σαν τις τραπεζες, καταναλωτικο δανειο σε πεντε λεπτα. Αλλα μετα διαπιστωνεις οτι ολα αυτα ειναι απ’ εξω. Κι απο μεσα τιποτα. Αδειο. Εκτος αν εμβλεπομε εις τον βουδδισμον (κανομε και λιγο χιουμορ.)
Πρόκειται για σαφή υποβάθμιση του ανθρώπου με πονηρίστικες μεθόδους .
Σαφώς πρόκειται περι συνεννοήσεως ανωτέρου προς κατώτερο(έστω απληροφόρητο) όν .
Θυμάμαι τον Οδυσσέα που αψήφισε τον Ποσειδώνα.... Επλάνχθη... Όμως κέρδισε.
Η ανθρώπινη υπέρβαση είναι να κοιτάξει ο άνθρωπος πάνω απ`το ανθρώπινο και δίπλα στο θεϊκό...!!!
Σε μιά εποχή που το κάθε τι προβάλλει τον άνθρωπο ως άτομο(με χιλιάδες σκουπίδια οράματος και κατανάλωσης...) , και όχι σαν δυνάμει θεικό όν ,συνειδητό όν, όν αποφάσεων , Προσωπικότητα μη εντεταγμένη σώνει και καλά...
Ο Ήρωας γελοιοποιείται....
Ο Πραγματικός Άνθρωπος διακωμωδείται....
Σκάστε βλάκες ..... Εδώ είναι "Ψυχοψαχτήρι"............
Μή μιλάτε...........
...............................................
quote:
Δηλαδή (σύμφωνα με το λεξικό Αρχ. Ελληνικής του Σταματάκου) εκτυλίσσω, εκδιπλώνω, (ξεδιπλώνω), ΑΝΑΠΤΥΣΣΩ... και "αναρωτιέμαι" "μα καλά, ΠΩΣ ΒΡΕΘΗΚΑΜΕ στο σημείο εκείνο που ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΜΑΣΤΕ και μάλιστα ακολουθούμε "ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ" που απλά σημαίνει ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΑΝΩ;;;;
Κάποιος .. που λέγεται Kelsos ,είπε αυτό το τρομερό...!!!!
Η πορεία προς τα άνω όμως έχει ξεχαστεί.