- Όταν ξυπνάς μια ψυχή... - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:
μια συμβουλη απο ανθρωπο που χειμωνα με καταιγιδα κοιμηθηκε μεθυσμενος σε νεκροταφειο για να εχει την ησυχια του: τους ζωντανους να φοβαστε
Eγώ θα συμφωνήσω με τον αγαπητό jonniebegood.
Δεν θα φοβόμουνα ούτε να κοιμηθώ σε νεκροταφείο, ούτε να βαδίσω βράδυ -το έχω κάνει άλλοστε να περπατήσω όχι να κοιμηθώ- τους ζωντανούς φοβάμαι, κανέναν περίεργο φύλακα... π.χ....

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΦΩΤΟ ΓΙΑ ΛΙΓΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ.ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΜΙΑ ΨΥΧΗ, ΕΝΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑ(ΠΕΙΤΕ ΤΟ ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΤΕ) ΝΑ ΞΕΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ!!!

Σας τρομαξα ε???
Καλά να πάθετε![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()

αυτήν την ώρα που γράφω σε γνωστό κανάλι της τηλεόρασης μιλάνε για τις κομπίνες που γίνονται στα νεκροταφεία. "Εμπόριο ο θάνατος" Τυχαίο λέτε να είναι; Τέλος πάντων
Διάβασα την ιστορία της φίλης μας Melalefki καθώς και τις απόψεις όλων των υπολοίπων. Χαίρομαι γιατί όλες διακατέχονται από μία αμβισβήτηση και από μια προσπάθεια λογικής προσέγγισης.
Όμως από ένα σημείο και μετά κάποια πράγματα δεν τα προσεγγίζεις με τη λογική. Και αυτό γιατί η Melalefki είναι πεπεισμένη πια ότι τα έζησε όλα αυτά.
Ο χώρος του νεκροταφείου, εκεί που βασιλιάς είναι ο θάνατος!
Πριν αρκετό καιρό τα έφερε έτσι η τύχη να δουλέψω σε νεκροταφείο. Με έστειλε η Υπηρεσία μου να αρχειοθετήσω τις καρτέλες των νεκρών. Επρεπε να βάλουμε σε μια σειρά και τους νεκρούς. Πήγα και ξεκίνησα. Στην αρχή φοβόμουν να μπω στην αίθουσα με τα κουτιά των οστών. Τέλος πάντων να μην πολυλογώ, αρχισα να προσεγγίζω την έννοια του θανάτου όχι με φόβο αλλά με ενδιαφέρον. Μέρος της ζωής ο θάνατος; Συνέχεια της ζωής ο θάνατος; ή τίποτα από αυτό; Σκεφτόμουν και διάβαζα. Διάβαζα και σκεφτόμουν. Ο χώρος του νεκροταφείου είναι ιερός αλλά η ιερότητά του υπάρχει μόνο όσο το πιστεύουμε εμείς. Τα κόκκαλα δεν έχουν καμία απαίτηση από εμάς.Και είναι ήσυχα εκεί. Πολύ ήσυχα. Κανένας δεν σε πειράζει, δεν σε στεναχωρεί, δεν σε αγχώνει. Η περίοδος που δούλεψα εκεί μέσα ήταν η πιο ήσυχη της επαγγελματικής μου σταδιοδρομίας.
Ισως να ξέφυγα λίγο από το θέμα και ζητώ συγνώμη γι' αυτό όμως η προσέγγιση της έννοιας του θανάτου με ενδιαφέρει πολύ. ¨Οχι όμως για τον αναγάγω σε κάτι πολύπλοκο και βαρυσήμαντο αλλά για να τον αποδεχτώ όπως αποδέχομαι την γέννηση ενός μωρού.
Τέλος για τώρα.
αυτήν την ώρα που γράφω σε γνωστό κανάλι της τηλεόρασης μιλάνε για τις κομπίνες που γίνονται στα νεκροταφεία. "Εμπόριο ο θάνατος" Τυχαίο λέτε να είναι; Τέλος πάντων
Διάβασα την ιστορία της φίλης μας Melalefki καθώς και τις απόψεις όλων των υπολοίπων. Χαίρομαι γιατί όλες διακατέχονται από μία αμβισβήτηση και από μια προσπάθεια λογικής προσέγγισης.
Όμως από ένα σημείο και μετά κάποια πράγματα δεν τα προσεγγίζεις με τη λογική. Και αυτό γιατί η Melalefki είναι πεπεισμένη πια ότι τα έζησε όλα αυτά.
Ο χώρος του νεκροταφείου, εκεί που βασιλιάς είναι ο θάνατος!
Πριν αρκετό καιρό τα έφερε έτσι η τύχη να δουλέψω σε νεκροταφείο. Με έστειλε η Υπηρεσία μου να αρχειοθετήσω τις καρτέλες των νεκρών. Επρεπε να βάλουμε σε μια σειρά και τους νεκρούς. Πήγα και ξεκίνησα. Στην αρχή φοβόμουν να μπω στην αίθουσα με τα κουτιά των οστών. Τέλος πάντων να μην πολυλογώ, αρχισα να προσεγγίζω την έννοια του θανάτου όχι με φόβο αλλά με ενδιαφέρον. Μέρος της ζωής ο θάνατος; Συνέχεια της ζωής ο θάνατος; ή τίποτα από αυτό; Σκεφτόμουν και διάβαζα. Διάβαζα και σκεφτόμουν. Ο χώρος του νεκροταφείου είναι ιερός αλλά η ιερότητά του υπάρχει μόνο όσο το πιστεύουμε εμείς. Τα κόκκαλα δεν έχουν καμία απαίτηση από εμάς.Και είναι ήσυχα εκεί. Πολύ ήσυχα. Κανένας δεν σε πειράζει, δεν σε στεναχωρεί, δεν σε αγχώνει. Η περίοδος που δούλεψα εκεί μέσα ήταν η πιο ήσυχη της επαγγελματικής μου σταδιοδρομίας.
Ισως να ξέφυγα λίγο από το θέμα και ζητώ συγνώμη γι' αυτό όμως η προσέγγιση της έννοιας του θανάτου με ενδιαφέρει πολύ. ¨Οχι όμως για τον αναγάγω σε κάτι πολύπλοκο και βαρυσήμαντο αλλά για να τον αποδεχτώ όπως αποδέχομαι την γέννηση ενός μωρού.
Τέλος για τώρα.
αυτήν την ώρα που γράφω σε γνωστό κανάλι της τηλεόρασης μιλάνε για τις κομπίνες που γίνονται στα νεκροταφεία. "Εμπόριο ο θάνατος" Τυχαίο λέτε να είναι; Τέλος πάντων
Διάβασα την ιστορία της φίλης μας Melalefki καθώς και τις απόψεις όλων των υπολοίπων. Χαίρομαι γιατί όλες διακατέχονται από μία αμβισβήτηση και από μια προσπάθεια λογικής προσέγγισης.
Όμως από ένα σημείο και μετά κάποια πράγματα δεν τα προσεγγίζεις με τη λογική. Και αυτό γιατί η Melalefki είναι πεπεισμένη πια ότι τα έζησε όλα αυτά.
Ο χώρος του νεκροταφείου, εκεί που βασιλιάς είναι ο θάνατος!
Πριν αρκετό καιρό τα έφερε έτσι η τύχη να δουλέψω σε νεκροταφείο. Με έστειλε η Υπηρεσία μου να αρχειοθετήσω τις καρτέλες των νεκρών. Επρεπε να βάλουμε σε μια σειρά και τους νεκρούς. Πήγα και ξεκίνησα. Στην αρχή φοβόμουν να μπω στην αίθουσα με τα κουτιά των οστών. Τέλος πάντων να μην πολυλογώ, αρχισα να προσεγγίζω την έννοια του θανάτου όχι με φόβο αλλά με ενδιαφέρον. Μέρος της ζωής ο θάνατος; Συνέχεια της ζωής ο θάνατος; ή τίποτα από αυτό; Σκεφτόμουν και διάβαζα. Διάβαζα και σκεφτόμουν. Ο χώρος του νεκροταφείου είναι ιερός αλλά η ιερότητά του υπάρχει μόνο όσο το πιστεύουμε εμείς. Τα κόκκαλα δεν έχουν καμία απαίτηση από εμάς.Και είναι ήσυχα εκεί. Πολύ ήσυχα. Κανένας δεν σε πειράζει, δεν σε στεναχωρεί, δεν σε αγχώνει. Η περίοδος που δούλεψα εκεί μέσα ήταν η πιο ήσυχη της επαγγελματικής μου σταδιοδρομίας.
Ισως να ξέφυγα λίγο από το θέμα και ζητώ συγνώμη γι' αυτό όμως η προσέγγιση της έννοιας του θανάτου με ενδιαφέρει πολύ. ¨Οχι όμως για τον αναγάγω σε κάτι πολύπλοκο και βαρυσήμαντο αλλά για να τον αποδεχτώ όπως αποδέχομαι την γέννηση ενός μωρού.
Τέλος για τώρα.
quote:
Θέλετε πραγματικά να δείτε ξύπνημα μιας ψυχής???ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΦΩΤΟ ΓΙΑ ΛΙΓΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ.ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΜΙΑ ΨΥΧΗ, ΕΝΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑ(ΠΕΙΤΕ ΤΟ ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΤΕ) ΝΑ ΞΕΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ!!!
Σας τρομαξα ε???
Καλά να πάθετεLost in Necropolis
La ville de la mort
Μα πού τα βρίσκει!!!!!

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Edited by - Ghost on 24/05/2003 16:35:28
Άσχετο: Το Columbia πού κόλλαγε;![]()
-------------------------
They buy your dreams, so they can sell your soul,
is it any wonder we've last contol?
Edited by - bladerunner on 24/05/2003 19:42:52

YOU MAY SAY I 'M A DREAMER BUT I 'M NOT THE ONLY ONE
quote:
Ίσως απλά να υπάρχει κάποια πορεία στη ζωή μας, και απλά διάφοροι δρόμοι προς την επίτευξη του πεπρωμένου μας... Άλλωστε ποιός ορίζει τα όρια της ελευθερίας μας; Προσωπικά πιστεύω ότι αυτό που είχε πει η προφήτισσα στο Neo στο 1ο MATRIX, ότι υπάρχει ένα μονονοπάτι το οποίο δεν είναι ανάγκη να το ακουλουθήσουμε κιόλας, ακούγεται αρκετά ελπιδοφόρο αλλά όχι και τόσο πραγματοποιήσημο.Άσχετο: Το Columbia πού κόλλαγε;
-------------------------
They buy your dreams, so they can sell your soul,
is it any wonder we've last contol?Edited by - bladerunner on 24/05/2003 19:42:52
ΠΟΥ ΚΟΛΛΟΥΣΕ ΤΟ COLUMBIA? ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ: ΤΟ COLUMBIA ΕΙΧΕ ΕΚΤΟΞΕΥΤΕΙ ΣΤΙΣ 16 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, ΔΙΑΛΥΘΗΚΕ 16 ΛΕΠΤΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΠΡΟΣΕΔΑΦΙΣΗ ΤΟΥ, 16 ΗΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΚΤΟΞΕΥΣΗ ΤΟΥ!!! ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ???
Σχετικά με το Columbia, μπορώ να πω ότι δεν είχα ακούσει για όλες αυτές τις "συμπτώσεις", αλλά μου φαίνονται αρκετά πιστευτές. Πόσο μάλλον όταν 6+1=7. Έχω ακούσει ότι το 7 στην αριθμολογία είναι αριθμός του καλού... Κάποιος πιο σχετικός από εμένα θα ξέρει καλύτερα.
Τα συμπεράσματα δικά σας...
-------------------------
They buy your dreams, so they can sell your soul,
is it any wonder we've last contol?
(kai kati asxeto sorry alla den krati8ika 7o prota8lima gia tin 8ira 7 exei sxesei me tin ari8mologia?)(zito i olimpiakara)
I Stand Alone

Τί άλλες σκέψεις να περιμένει κανείς από ένα άτομο της συνομοσιολογίας και της καταστροφολογίας;;; ![]()
![]()
![]()
-------------------------
They buy your dreams, so they can sell your soul,
is it any wonder we've last contol?
quote:
Το γεγονός ότι καταστράφηκε το Columbia, μήπως κρύβει κάποιο καλό αίτιο; Μήπως έγινε για να προστατευθούμε από κάτι;Τί άλλες σκέψεις να περιμένει κανείς από ένα άτομο της συνομοσιολογίας και της καταστροφολογίας;;;
-------------------------
They buy your dreams, so they can sell your soul,
is it any wonder we've last contol?
ΙΣΩΣ... ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΙ???