- ΑΓΑΠΗ-μηπως πισω απο την λεξη κρυβουμε εμεις οι ανδρες ΜΟΝΟ την ερωτικη μας επιθυμια;;; - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:quote:
Nemesi:
Φίλε μου Κηφεύς, δεν υπάρχουν νομίζω "κανόνες" για την ευτυχία. Θα μου επιτρέψεις να μην συμφωνήσω μαζί σου ότι δύο άνθρωποι δεν μπορούν να είναι μαζί ουσιαστικά και ευτυχισμένοι, χωρίς να έχουν παιδιά. Έχω παραδείγματα ανθρώπων που δεν έχουν παιδιά και είναι μαζί ουσιαστικά, και επίσης έχω παραδείγματα ανθρώπων που έχουν παιδιά και δεν είναι μαζί, όχι μόνο ουσιαστικά αλλά και πολλές φορές και σωματικά (εννοώ ότι έχουν χωρίσει). Γι' αυτό το ερώτημά μου ήταν αν θέλουμε τα παιδιά για να συνεχίσουμε το ΕΓΩ μας ή αν είναι προϊόν της αγάπης μας.Ναι, αγαπητή μου Nemesi, μπορούν δύο άνθρωποι να είναι μαζί ευτυχισμένοι , χωρίς να έχουν παιδιά . Αυτό , όμως , που πιστεύω , είναι ότι στην σημερινή περίπλοκη εποχή που ζούμε, αυτά τα ζευγάρια αποτελούν εξαίρεση (. . . επιβεβαιώνοντας τον κανόνα) . Όσον αφορά το τελευταίο σου ερώτημα, δεν πιστεύω ότι θέλουμε τα παιδιά για να συνεχίσουμε το ΕΓΩ μας.
Εύχομαι, πάντως, σε όλες τις παραπάνω απαντήσεις μου να κάνω λάθος
.
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Σ' ευχαριστώ φίλε μου για την απάντησή σου, η αλήθεια είναι ότι κι εγώ εύχομαι να κάνεις λάθος
Πάντως εγώ έχω κάποιες αμφιβολίες όσον αφορά τα παιδιά, αλλά απλά είναι η άποψή μου, εύχομαι να έχεις εσύ δίκαιο σ' αυτό.

"Μην σταματάς να σπέρνεις αστέρια ακόμα κι' όταν δεν φαίνονται με γυμνό μάτι."
quote:
nemesiδεν υπάρχουν νομίζω "κανόνες" για την ευτυχία. Θα μου επιτρέψεις να μην συμφωνήσω μαζί σου ότι δύο άνθρωποι δεν μπορούν να είναι μαζί ουσιαστικά και ευτυχισμένοι, χωρίς να έχουν παιδιά. Έχω παραδείγματα ανθρώπων που δεν έχουν παιδιά και είναι μαζί ουσιαστικά, και επίσης έχω παραδείγματα ανθρώπων που έχουν παιδιά και δεν είναι μαζί, όχι μόνο ουσιαστικά αλλά και πολλές φορές και σωματικά (εννοώ ότι έχουν χωρίσει). Γι' αυτό το ερώτημά μου ήταν αν θέλουμε τα παιδιά για να συνεχίσουμε το ΕΓΩ μας ή αν είναι προϊόν της αγάπης μας.
Έλενα συμφωνώ απόλυτα μαζί σου αναφορικά με τη ύπαρξη ή μη “κανόνων” ευτυχίας αλλά και αγάπης.
Η ευτυχία και η αγάπη ΔΕΝ μπαίνουν σε καλούπια, ΔΕΝ ακολουθούν κλισέ διαδικασίες, ΔΕΝ ορίζουν και ΟΥΤΕ ορίζονται απο προαπαιτούμενα, και “υπό όρους συμβάσεις” και “αναιρέσεις συμβάσεων”.
Είναι και τα δύο πηγαία συναισθήματα που σχετίζονται άμεσα μεταξύ τους και συνυπάρχουν αρμονικά.
Όπου υπάρχει πραγματική και ανιδιοτελής, χωρίς προαπαιτούμενα αγάπη, υπάρχει και ευτυχία.
Το ίδιο και όπου υπάρχει ευτυχία θα συναντήσεις και αγάπη.
Κανένα από αυτά δεν προ-απαιτεί παιδιά, σκυλιά, στέφανα, πιστοποιητικά, κουφέτα, και κόλλυβα (όταν χαθεί η αγάπη)
Αυτή είναι η δική μου γνώμη μου.
Ας δούμε πώς θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί η αναστήλωση του θεσμού του γάμου:
Η περιγραφή είναι εύκολη .
Η υπόδειξη λύσεων είναι δύσκολη .
Τι να πούμε που να μην έχει λεχθεί αναρίθμητες φορές πριν από εμάς ;
Τι φάρμακο να υποδείξουμε , που να μην έχει δοκιμασθεί και αποδειχθεί ανεπαρκές ;
Τι συμβουλή να δώσουμε , που να μην ερεθίσει τις πληγές τις οποίες θέλομε να θεραπεύσουμε ;
Θα έπρεπε ίσως να εγκαταλείψουμε το πρόβλημα και να δεχθούμε και να δεχθούμε αυτό που εξυπονοεί η εκκλησία : αποκλείστε όλες τις οδούς διαφυγής και οι έγκλειστοι θα ξεχάσουν ότι βρίσκονται στη φυλακή !
Αν ο γάμος υπάρχει χάριν των παιδιών και του ανθρώπινου είδους και όχι χάριν των ατόμων και των συζύγων , τότε χάριν των παιδιών , ας καταστεί ο γάμος αδιάλυτος και “ους ο Θεός συνέζευξε , άνθρωπος μη χωριζέτω” . Ο καθένας μας , επιτέλους , διαφέρει τόσο λίγο από τον άλλο , ώστε , εάν δεν μας είναι δυνατόν να ζήσουμε με τον άνθρωπο που έχομε ως σύντροφο , γρήγορα θα διαπιστώσουμε ότι συναντούμε τις ίδιες δυσκολίες και με έναν άλλο . Ο άνθρωπος δεν πλάστηκε για να ευτυχεί . Πλάστηκε για να υποφέρει . Ας παντρεύεται λοιπόν και “ας διάγει εν ειρήνη” .
Αλλά πρέπει να δεχθούμε και το αμετάκλητο των όρκων που δίνουν οι νέοι ;
Πρέπει να δεσμεύουμε δύο υπάρξεις δια βίου , ακόμη και αν η αγάπη τους έχει μεταβληθεί σε μίσος ;
Εδώ δεν είναι δυνατόν να επιχειρήσει κανείς μία εκλογή .
Αλλά , τώρα που τα παιδιά είναι λιγότερα και η σταδιοδρομία των γονέων δεν τελειώνει αμέσως μετά την γέννηση ή και την πλήρη ανάπτυξη των παιδιών τους , όπως η φύση το θέλησε για τις κατώτερες μορφές ζωής , μπορούμε να δεχθούμε ότι μένει ακόμη περιθώριο γι’ αυτούς .
Και θα ήταν θλιβερό να θυσιάζεται μια ζωή διαρκείας πολλών δεκαετιών σε αρχές που ίσχυαν όταν η γυναίκα γεννούσε μεγάλο αριθμό παιδιών και έφθανε στα γεράματα από τα σαράντα πέντε . Αυτή η ίδια η βελτίωση του ανθρώπινου είδους και της φυλής εξαρτάται από τον περιορισμό της θυσίας που απαιτεί από τα άτομα . Η φυλή και το είδος είναι σπουδαιότερα του ατόμου μόνον επειδή μπορούν να δώσουν περισσότερα άτομα . Πέραν αυτού , είναι απλές λέξεις και αφηρημένες έννοιες . Η δε μεσαιωνική θεωρία περί γάμου ανήκει στο παρελθόν .
Από την ατομιστική εποχή μας προέρχεται μία αντίθετη θεωρία , περισσότερο ενδιαφέρουσα και εξίσου τείνουσα προς τα άκρα . Και πόσο θελκτική ονομασία της δίνεται – “ελεύθερος έρωτας” !
Αφού οι όρκοι δίδονται για να αθετηθούν , γιατί να δίδονται ;
Αφού οι γάμοι γίνονται τώρα για να διαλυθούν , γιατί τόσες και τόσες υπηρεσίες να ασχολούνται με παντρειές και διαζύγια ;
Αν ο έρωτας είναι το καλύτερο κίνητρο για γάμο , ο θάνατός του αποτελεί αρκετά ισχυρό λόγο διαζυγίου . Πώς μπορεί να είναι αληθινός ο έρωτας , εάν δεν είναι ελεύθερος ;
Ας διαλύσουμε λοιπόν αυτά τα πομπώδη δικαστήρια , που ασχολούνται δήθεν με την συγκόλληση και ανασυγκόλληση των ψυχών μας . Ας παντρεύονται όσοι αγαπιούνται με μόνη την αμοιβαία υπόσχεση εντιμότητας και σεβασμού της τιμής του συντρόφου . Και όταν ο έρωτας θα έχει εκλείψει , ας είναι ελεύθερος ο καθένας τους να αναζητήσει άλλο σύντροφο και να χαρεί από την αρχή τον έρωτα και την νεότητά του .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Παρατηρείται τα τελευταία χρόνια μία μείωση των αδειών γάμου που εκδίδονται .
Φαίνεται ότι η εξήγηση αυτής της μείωσης , αποτελεί συνέπεια του ότι πληθύνονται διαρκώς οι “ελεύθερες” , οι άνευ γάμου συμβιώσεις .
Αυτές οι ελεύθερες ενώσεις θα μπορούσαν να αποτελέσουν θαυμάσια διέξοδο από τις δυσχέρειες του ισχύοντος κώδικα , εάν δεν συνεχιζόταν η οικονομική εξάρτηση των γυναικών από τον άνδρα μετά τον γάμο , καθώς και η ψυχολογική τους εξάρτηση από τον άνδρα πριν από τον γάμο . Η περιοδική αδυναμία λόγω της εμμηνορρυσίας και ο κίνδυνος εγκυμοσύνης φέρουν την γυναίκα σε μειονεκτική θέση . Εάν δεν εξασφαλίσει μία στέγη και μία ικανοποιητική προστασία σε αντάλλαγμα των κινδύνων στους οποίους εκτίθεται , το δώρο της “ελευθερίας” αποτελεί πλεονέκτημα αποκλειστικώς και μόνο για τον άνδρα .
Προς το παρόν – μολονότι αυτή η νοοτροπία χάνει διαρκώς έδαφος – η γυναίκα μειώνεται στα μάτια του άνδρα επειδή ακριβώς του παραδόθηκε . Ο άνδρας είναι ένας “μαχητής” ή , τουλάχιστον αρέσκεται να φαντάζεται έτσι τον εαυτό του , και ευχαριστείται περισσότερο όταν συναντά τουλάχιστον μία δήθεν αντίσταση , που να προσδίδει μεγαλύτερη αξία στην νίκη του . Αφού δε νικήσει οριστικά , αναζητεί άλλα “πεδία δόξης” .
Προς το παρόν , ο άνδρας αρέσκεται να πιστεύει , ότι η γυναίκα την οποία εκλέγει σαν σύντροφο της ζωής του δεν ανήκε ποτέ σε άλλο άνδρα . Πρόθυμα δημιουργεί προσωρινό δεσμό με έμπειρη γυναίκα , αλλά σπάνια την δέχεται σαν νόμιμη σύζυγο . Θα ήταν σαν να επιδοκίμαζε την κυνική άποψη του Βάινινγκερ , ότι η κάθε γυναίκα είναι εξ ιδιοσυγκρασίας είτε μητέρα είτε πόρνη . Θα έλεγε κανείς ότι ο Βάινινγκερ υποπτευόταν ότι μια γυναίκα , η οποία αγαπά τον πλησίον της , θα εκτρεπόταν στην πορνεία αμέσως μόλις θα εξέλειπε η δυνατότητα του γάμου ή της μητρότητας .
Ο άνδρας ποτέ δεν φροντίζει να ασκήσει αυτήν την σχολαστική κριτική στον εαυτό του . Λαμβάνει σαν δεδομένη την ελευθερία του να αλλάζει την μονοτονία με την ποικιλία , χωρίς να υποθέτει ότι αυτό μπορεί να έχει σχέση με την συζυγική πίστη . Το κίνητρό του είναι όχι η λογική , αλλά το κτητικό ένστικτο . Τα αισθήματά του έχουν τις ρίζες τους στο αρχαίο και καθολικό έθιμο του γάμου με αγορά . Αγοράζει κάτι που διατίθεται στην αγορά και δεν θέλει να πληρώσει υψηλή τιμή για ένα μεταχειρισμένο είδος .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ωστόσο , μήπως και η ζωή η ίδια...έτσι δεν είναι???
Μήπως , δεν τάζει και δεν γοητεύει τόσο τους υπηρέτες της .. όσο ακριβώς χρειάζεται για να τους θέσει στην υπηρεσία της και να τους χρησιμοποιήσει όσο χρειάζεται , αδιαφορώντας εν'τέλλει για τους ιδίους όταν πλέον δεν έχουν να δώσουν???


Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Οι θεσμοί και οι νοοτροπίες μεταβάλλονται συνεχώς , με λάθη ορισμένες φορές, που μετά από γενεές – ευτυχώς – διορθώνονται, και μερικές φορές – δυστυχώς – οπισθοδρομούν, γυρίζοντας προς τα πίσω το “ρολόι” της φύσης.
Γιαυτό αργεί η .... μέρα.
Όλα αυτά θα αλλάξουν στο μέλλον . Και ίσως , όταν η οικονομική ανεξαρτησία των γυναικών θα έχει ολοκληρωθεί, οι άνδρες θα εφαρμόζουν για τις γυναίκες τα ίδια επιεική κριτήρια με τα οποία κρίνουν τον εαυτό τους και ο παλιός μας ηθικός κώδικας θα πάψει οριστικά να ισχύει . Αλλά κατά τη μακρά αυτή μεταβατική περίοδο , η γυναίκα θα υποφέρει από τον άκαμπτο εγωισμό και την έλλειψη αισθήματος ευθύνης των ανδρών . Ο ελεύθερος έρωτας είναι έρωτας ελεύθερος για τον άνδρα . Αποτελεί παγίδα, στην οποία πέφτει η χειραφετημένη γυναίκα παρασυρόμενη από έναν υπερβολικά “χειραφετημένο” άνδρα . Κάποτε , η γυναίκα θα γίνει αυτεξούσια και η μητρότητα δεν θα την εκθέτει στο έλεος ενός “εκ φύσεως πολυγαμικού” αρσενικού . Κάποτε στο μακρινό μέλλον , ίσως ανακαλύψουμε τον τρόπο να φροντίζουμε για τα παιδιά μας , χωρίς να προσδένομε τον άνδρα στην γυναίκα εκείνη η οποία τα απέκτησε μαζί του . Τότε , ο ελεύθερος έρωτας θα είναι ευλογία για όλους και η ιδεώδης κατάσταση ενός απελευθερωμένου επιτέλους ανθρώπινου γένους .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Κηφές
Κάποτε , η γυναίκα θα γίνει αυτεξούσια και η μητρότητα δεν θα την εκθέτει στο έλεος ενός “εκ φύσεως πολυγαμικού” αρσενικού . Κάποτε στο μακρινό μέλλον , ίσως ανακαλύψουμε τον τρόπο να φροντίζουμε για τα παιδιά μας , χωρίς να προσδένομε τον άνδρα στην γυναίκα εκείνη η οποία τα απέκτησε μαζί του . Τότε , ο ελεύθερος έρωτας θα είναι ευλογία για όλους και η ιδεώδης κατάσταση ενός απελευθερωμένου επιτέλους ανθρώπινου γένους .
Σε αυτές τις προβλέψεις έχω οδηγηθεί και εγώ φίλε μου.
Εκεί πιστεύω θα οδηγηθούν οι μελλοντικές κοινωνίες, σε βάθος χρόνου.
Είναι η ανάγκη οργάνωσης της κοινωνίας που θα αλλάξει τη νοοτροπία των ανθρώπων.
Ο άνθρωπος αναγκαστικά θα μάθει, σιγά σιγά, να ζει διαφορετικά.
quote:
gianipseftis:Σε αυτές τις προβλέψεις έχω οδηγηθεί και εγώ φίλε μου.
Εκεί πιστεύω θα οδηγηθούν οι μελλοντικές κοινωνίες, σε βάθος χρόνου.Είναι η ανάγκη οργάνωσης της κοινωνίας που θα αλλάξει τη νοοτροπία των ανθρώπων.
Ο άνθρωπος αναγκαστικά θα μάθει, σιγά σιγά, να ζει διαφορετικά.
Ας προχωρήσουμε, φίλε gianipseftis, (λίγο προσεκτικά όμως), λίγο παραπέρα το θέμα μας:
Η κοινή γνώμη συγχέει την έννοια “ελεύθερος έρωτας” με την έννοια “δοκιμαστική συμβίωση” .
Το εξαπλούμενο κύμα της υστερίας , ερμηνεύεται με πολλούς και διαφόρους σκανδαλώδεις τρόπους .
Όταν όμως , πληροφορηθεί κανείς , ότι ο τολμηρός εισηγητής της δοκιμαστικής συμβίωσης την ορίζει σαν “νόμιμο γάμο , με νόμιμο έλεγχο γεννήσεων και με δικαίωμα διαζυγίου κοινή συναινέσει για τα άτεκνα ζευγάρια , συνήθως χωρίς καταβολή εξόδων διατροφής” , διαπιστώνει ότι ο προτεινόμενος αυτός θεσμός δεν φαίνεται τόσο τρομερός .
Τίποτε δεν υπάρχει σ’ αυτόν , το οποίο να μην υπάρχει ήδη στην πράξη , μεταξύ των υποτιθέμενων υγιών οικογενειών .
Το δε διαζύγιο κοινή συναινέσει , όταν δεν υπάρχουν παιδιά , είναι προτιμότερο από το διαζύγιο “δι’ εγκατάλειψη” .
Εκείνο που βλέπει ο κόσμος με ανησυχία στο σχέδιο αυτό , είναι ο απόλυτος τρόπος με τον οποίο καθιερώνει την ισότητα των φύλων .
Πολύ γρήγορα , οι πολυτελείς κυρίες της αστικής τάξης κάνουν να στραφεί εναντίον ολόκληρου του γυναικείου φύλου η εκδικητική μανία του απηυδισμένου αρσενικού . Ο γάμος τείνει να πάρει μια μορφή , η οποία δεν θα ανέχεται τις γυναίκες εκείνες που αποτελούν απλώς στολίδι και συμφορά για τόσο μεγάλο αριθμό πολυέξοδων σπιτιών . Οι άνδρες ζητούν από την μοντέρνα σύζυγο να φροντίσει να κερδίζει η ίδια τα χρήματα που θέλει να ξοδεύει .
Διότι η δοκιμαστική συμβίωση προβλέπει ότι , μέχρις ότου έλθει η μητρότητα , η γυναίκα οφείλει να εργάζεται επαγγελματικά .
Εδώ βρίσκεται το κλειδί που θα οδηγήσει την γυναίκα στην πλήρη απελευθέρωσή της : Θα είναι σε θέση μελλοντικά να αντιμετωπίζει όλα της τα έξοδα εξ ιδίων .
Από τον καιρό που ξεκίνησε η Βιομηχανική Επανάσταση ήταν αναπότρεπτο να φθάσει η ζωή στο λογικό και αμετάκλητο τελικό της αποτέλεσμα : Η γυναίκα θα εργάζεται μαζί με τον σύζυγό της στο εργοστάσιο . Αντί να μένει στο σπίτι και να τον εξωθεί να διπλασιάζει τα έσοδά του για να καλύπτει το παθητικό της οικονομικής της αδράνειας , θα γίνει η ισότιμη σύντροφός του στον μόχθο και στις απολαβές , στις υποχρεώσεις και στα δικαιώματα .
Αυτή είναι η ουσία της χειραφέτησης .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Αλλά υπάρχει κάτι το σκληρό και απάνθρωπο στο σχέδιο , το οποίο ο κάπως αναχρονιστικός ιπποτισμός βλέπει ως άτοπο , εφόσον η οικονομική και ηθική ισότητα μεταξύ δύο φύλων δεν είναι ακόμη πλήρης .
Διότι ο άνδρας , όπως είπαμε , είναι κατά βάθος άπληστα πολυγαμικός . Δώστε του μια μορφή γάμου , που θα του επιτρέπει να εγκαταλείπει ελεύθερα την σύντροφό του , μόλις πάψει να βρίσκει σ’ αυτήν το θέλγητρο του νέου και της αντίστασης , και θα αναζητήσει αμέσως άλλα θέλγητρα και φρούρια που δεν έχουν ακόμη αλωθεί . Και θα φύγει , αργά ή γρήγορα . Δεν ωφελεί να απαντήσουμε , ότι η κοινή συναίνεση πρέπει να είναι απαραίτητος όρος του διαζυγίου .
Η σύγχρονη γυναίκα θα δώσει την συναίνεσή της , όταν της ζητηθεί . Και τότε ; Τότε θα βρεθεί και πάλι “ελεύθερη και ανεξάρτητη” για να πέσει και πάλι ανυπεράσπιστη στα νύχια της βιοπάλης , όπου η εργασία της αποτιμάται πολύ φθηνότερα από την ανδρική .
Όλα αυτά είναι δευτερεύουσας φύσης μειονεκτήματα του παραπάνω σχεδίου , το οποίο προσφέρεται προφανώς σε βελτίωση με την εφαρμογή και της πείρας . Το πλέον εποικοδομητικό στοιχείο σ’ αυτό είναι η ενθάρρυνση που δίνει για την σύναψη γάμου το νωρίτερο δυνατό . Διότι εδώ επιτέλους , βρίσκεται ο πυρήνας του ηθικού μας προβλήματος : Εάν βρίσκαμε τρόπο να κάνομε δυνατόν τον γάμο στην φυσική ηλικία , θα καταφέρναμε ταυτόχρονο πλήγμα κατά της πορνείας , της άγονης αγαμίας μέχρι προχωρημένης ηλικίας , της βλαβερής αγνότητας , της νοσηρής σεμνοτυφίας , οι οποίες σπιλώνουν την σύγχρονη ζωή .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Το ωραίο πάθος της ερωτικής αγάπης εμφανίζεται στους νέους πολύ γρήγορα για τις οικονομικές μας δυνατότητες .
Αποφεύγουμε την “μεγάλη περιπέτεια” και αφήνομε τον έρωτα να πεθάνει .
Και όμως , όσο νεανικότερος είναι ο έρωτας , τόσο είναι περισσότερο αγνός και περισσότερο βαθύς .
Κανείς άνθρωπος δεν μπορεί ν’ αγαπήσει μετά τα τριάντα με την φλόγα και την αφοσίωση της νεότητας .
Το αίσθημα λατρείας που γεννά ο πρώτος έρωτας στην ψυχή είναι πολύ βαθύ για να ξεριζωθεί με ενός έτους στενή γνωριμία και δοκιμή .
Αυτή η τόσο θερμή νεανική τρυφερότητα του αγοριού , αυτή η τόσο ειλικρινής αθωότητα και εμπιστοσύνη του κοριτσιού , πρέπει να είναι εκείνη που θα τα οδηγήσει μαζί σε χρόνια ευτυχίας , των οποίων η ανάμνηση θα μείνει σαν άρωμα σε όλη την μετέπειτα ζωή τους .
Φαντασθείτε ένα γάμο από πρώτο έρωτα .
Πάρτε την ιδεώδη περίπτωση , όπου οι νεόνυμφοι καταφεύγουν όχι σε ένα κουτί που λέγεται διαμέρισμα , αλλά σ’ ένα ανεξάρτητο σπιτάκι , από το οποίο η φύση δεν έχει εντελώς εκτοπισθεί . Το επιπλώνουν μεταξύ αστείων και τρυφερών διαπληκτισμών περί το τι πρέπει ν’ αγοράσουν και πού θα το τοποθετήσουν . Φυτεύουν λουλούδια , και τα βλέπουν να μεγαλώνουν μαζί με αυτούς . Γεμίζουν το σπίτι τους με χρώματα και μουσική και βιβλία και φίλους . Την κάνουν ασύγκριτα περισσότερο συμπαθητική από την μεγαλοπρέπεια και τον θόρυβο των δρόμων . Και την συμπληρώνουν τελικά με την θορυβώδη αλλά απολαυστική φαιδρότητα ενός παιδιού . Πολλές φορές έχομε εκδικηθεί τον εαυτό μας κάνοντας πνεύμα γύρω από τον καταναγκασμό του γάμου . Και όμως , στο βάθος της ψυχής μας , θα αναπολούμε πάντοτε με συγκίνηση τις μέρες εκείνες του συναισθηματισμού μας , όταν ο έρωτας ήταν ακόμη νέος και για εμάς .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Πρώτ’ απ ‘ όλα , είναι μάταιο να δίνουμε συμβουλές για το τέλειο .
Δεν είναι δυνατόν να εξουδετερώσουμε τον παράγοντα της οικονομικής αδυναμίας του νέου με ηθικούς εξορκισμούς και ποίηση .
Αλλά οι γονείς – και όχι τα παιδιά – είναι εκείνοι που ενθαρρύνουν , και τελικά υποστηρίζουν οικονομικά , τον όψιμο γάμο .
Τίποτε άλλο πλέον δεν έχουν να ζητήσουν από τους νέους .
Ας πεισθούν οι οικτρά πλανημένοι γονείς ότι με το να επιβάλλουν την αναβολή του γάμου , γίνονται υπαίτιοι για την ατελείωτη αλυσίδα ολέθριων υποκατάστατων .
Ότι η σοφία βρίσκεται όχι στην παρεμβολή προσκομμάτων στον υγιή γάμο , αλλά στο να προσφέρουν γενναιόδωρα , τόσο στην κόρη όσο και στον γιο , μια προίκα ικανή να ισορροπήσει την οικονομική τους ανωριμότητα και να τονώσει το θάρρος τους για ν’ αντιμετωπίσουν την ζωή . Αυτό θα ισοδυναμούσε με εξόφληση ενός χρέους τιμής , την οποία οι νέοι θα ανταπέδιδαν με την σειρά τους , σαν γονείς , στην επόμενη γενεά . Κανείς δεν θα έχανε , όλοι θα κέρδιζαν . Κάποτε οι γονείς ήταν πράγματι γενναιόδωροι σ’ αυτό .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Η υπερηφάνεια θα σκληρύνει την σπονδυλική του στήλη και θα προσθέσει δύναμη στα χέρια του και επιμονή στο θάρρος του . Η πίεση της ευθύνης θα βαθύνει την κρίση του . Ο γάμος θα τον κάνει άνδρα .
Εάν δεν υπάρξει άλλη λύση , ας επανέλθει η μικρή θεά στην επαγγελματική της εργασία , όπως πριν , μέχρις ότου γίνει μητέρα . Είναι προτιμότερο και γι’ αυτήν να ασχολείται με κάτι , αντί να “ποζάρει” σαν ένα λεπτό και εύθραυστο κόσμημα .
Και είναι προτιμότερο και για τους δύο να αναβάλουν το να γίνουν γονείς , παρά να βασανίζονται από τις συνέπειες της αναβολής του γάμου .
Πρέπει να επιτρέψουμε τον διαχωρισμό του γάμου από την διαιώνιση του είδους , για να περιορίσουμε τον διαχωρισμό του σεξ από τον γάμο .
Εάν ο άνδρας επιδείξει τεμπελιά μετά από αυτήν την βοήθεια , το μόνο φάρμακο που θα τον επαναφέρει στον “σωστό” δρόμο είναι η πατρότητα . Το παιδί του θα τον παρακινήσει στο να ωριμάσει σε άνδρα .
Η δεύτερη αιτίαση επικαλείται την άγνοια των νέων . “Όταν ένας άνθρωπος είναι ερωτευμένος” λέγει ο Νίτσε, “δεν πρέπει να του επιτρέπεται ν’ αποφασίζει για το μέλλον του και να καθορίζει άπαξ δια παντός το είδος της συμβίωσης που του υπαγορεύει η ιδιοτροπία μιας στιγμής . Οφείλομε δημόσια να κηρύξουμε άκυρους τους όρκους των εραστών και να αρνούμαστε σ’ αυτούς την άδεια να παντρευτούν” . Είναι αλήθεια , ότι η νεότητα είναι τυφλή και ανίκανη να κρίνει . Αλλά και η ωριμότητα είναι ήδη γερασμένη και ανίκανη ν’ αγαπήσει . Σε καμιά ίσως περίπτωση δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται ή να απαιτείται να λαμβάνουμε αμετάκλητες αποφάσεις . Δεν είναι αποδεδειγμένο ότι οι άνθρωποι κάνουν περισσότερο συνετή εκλογή στα τριάντα παρά στα είκοσι στο ζήτημα του γάμου . Και επειδή όλοι οι άνδρες σύζυγοι αλλά και οι γυναίκες είναι ουσιαστικά όμοιοι , η εκλογή δεν έχει και μεγάλη σημασία . Εάν ένας άνδρας αδυνατεί να συμφωνήσει με την σύζυγό του , αυτό οφείλεται , στις περισσότερες περιπτώσεις , σε κάποιο αδύνατο σημείο της συμπεριφοράς του , η οποία θα τον οδηγούσε σ’ αυτό το αποτέλεσμα , εάν συμπεριφερόταν διαφορετικά . Το διαζύγιο είναι όπως το ταξίδι : είναι άχρηστο εάν δεν μπορεί να μας αλλάξει .
Οπωσδήποτε , η άγνοια των νέων είναι πραγματικότητα . Διότι , πότε παύουμε να είμαστε αδαείς σ’ αυτά τα ζητήματα ; Ποιος από εμάς τους άνδρες κατανοεί τις γυναίκες και πόσοι γνωρίζουν να τις μεταχειριστούν ; Για να περιορίσουμε την άγνοιά μας , ας επαναφέρουμε το παλιό έθιμο των επίσημων αρραβώνων λίγο καιρό πριν τον γάμο . Κατά το ευχάριστο αυτό διάστημα , οι εραστές θα γνωρισθούν ψυχικά και πνευματικά . Θ’ αρχίσουν ίσως και να μαλώνουν σαν σύζυγοι . Και θα έχουν τότε την ευκαιρία να χωρίσουν , πριν τους ενώσει ο δεσμός του γάμου οριστικά . Αυτό το ενδιάμεσο χρονικό διάστημα των αρραβώνων , προσθέτει στα ήθη μας που αφορούν τον γάμο ένα τόνο ηθικής και ωραιότητας , ο οποίος είναι χρήσιμος γι’ αυτά . Και αποτελούν ένα ποιητικό διάλειμμα μέσα στην πεζότητα της οικονομικής ζωής .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Το ανθρώπινο ον δεν ξέρει ακόμα τι είναι αυτό που ονομάζεται αγάπη. Πραγματικά μόνο η ψυχή μπορεί και ξέρει να αγαπάει. Ο άνθρωπος ακόμα δεν έχει ενσαρκώσει την ψυχή του. Ο άνθρωπος ακόμα δεν ξέρει τι είναι αγάπη. Ο Σατανάς δεν ξέρει τι είναι αγάπη. Το μόνο που το ανθρώπινο ον έχει ενσαρκώσει σήμερα είναι ο Σατανάς, (το Εγώ). Το ανθρώπινο ον δεν ξέρει να αγαπάει.
Η αγάπη μπορεί να υπάρχει μόνο από καρδιά σε καρδιά, από ψυχή σε ψυχή. Όποιος δεν έχει ενσαρκώσει την ψυχή του, δεν ξέρει να αγαπάει. Ο Σατανάς δεν μπορεί να αγαπάει και αυτό είναι εκείνο που το ανθρώπινο ον έχει ενσαρκώσει. Ο Τέλειος Γάμος είναι η ένωση δυο πλασμάτων, ενός που αγαπάει περισσότερο κι ενός αλλού που αγαπάει καλύτερα. Η αγάπη είναι η καλύτερη θρησκεία που μπορεί το ανθρώπινο ον να φτάσει να εξασκήσει.
Η επιθυμία είναι μια ουσία που χωρίζεται σε πολλές ουσίες. Αυτές οι ουσίες της επιθυμίας καταφέρνουν να παραπλανούν τον νου και την καρδιά. Εκείνος που απελπίζεται γιατί η γυναίκα του έφυγε με άλλον άντρα, πραγματικά δεν ήταν ερωτευμένος. Η πραγματική αγάπη δεν απαιτεί τίποτα, δεν ζητάει τίποτα, δεν επιθυμεί τίποτα. Δεν σκέπτεται τίποτα, θέλει μόνο ένα πράγμα: Την ευτυχία του όντος που αγαπάει. Αυτό είναι όλο. Ο άντρας που χάνει εκείνην που αγαπάει, λέει μόνο: «Αισθάνομαι ευτυχισμένος που έχεις αποκτήσει την ευτυχία σου. Αν την βρήκες με άλλον άντρα, αισθάνομαι ευτυχισμένος που την βρήκες».
Η επιθυμία είναι άλλο πράγμα. Ο εμπαθής που έχασε την γυναίκα που αγαπούσε, επειδή αυτή έφυγε με άλλον άντρα, μπορεί να φτάσει να σκοτώσει και να σκοτωθεί επίσης, πέφτει στην πιο φοβερή απελπισία. Έχει χάσει το εργαλείο της απόλαυσης. Αυτό είναι όλο.
Πραγματικά, την αληθινή αγάπη την γνωρίζουν μόνο εκείνοι που ήδη ενσάρκωσαν την ψυχή τους. Η ανθρωπότητα δεν ξέρει ακόμα αυτό που ονομάζεται αγάπη. Πραγματικά, η αγάπη είναι σαν ένα παιδί αθώο, είναι σαν τον κύκνο με τα ιόχρωμα φτερά. Η αγάπη μοιάζει με τα πρώτα παιχνίδια της παιδικής ηλικίας. Η αγάπη δεν ξέρει, γιατί είναι αθώα.
Όταν διαλύσουμε αυτή την άσχημη όψη που συνεχίζει μετά τον θάνατο, (το Εγώ), τότε γεννιέται μέσα μας αυτό που ονομάζεται αγάπη. Όταν φτάσουμε σε αυτήν την κατάσταση, ξαναπέρνουμε την χαμένη αγνότητα.
Σήμερα, το ανθρώπινο ον έχει ενσαρκώσει ένα έμβρυο της ψυχής. Αυτό ρίχνει πολλές φορές μερικές σπίθες αγάπης. Η μητέρα που λατρεύει το παιδί της, είναι ένα καλό παράδειγμα αυτού που ονομάζεται αγάπη. Το έμβρυο της ψυχής μπορεί να ισχυροποιείται με την ευλογημένη φλόγα της αγάπης.
Ο άντρας και η γυναίκα φτάνουν πολλές φορές να αισθανθούν τις ακτινοβολίες της
αγάπης που ξεπηδούν από το έμβρυο της ψυχής, όμως τις πνίγουν αμέσως με τα βίαια και τρομερά πάθη που ο Σατανάς δίνει στον άντρα και στην γυναίκα.
Αν καλλιεργούμε αυτές τις θεϊκές δονήσεις της αγάπης, μπορούμε τότε να δυναμώνουμε και να ισχυροποιούμε το έμβρυο της ψυχής, για να ζήσουμε με ένταση αργότερα αυτό που ονομάζεται αγάπη.
Η αγάπη ισχυροποιεί το έμβρυο της ψυχής. Όταν το έμβρυο ισχυροποιείται,
καταφέρνουμε την ενσάρκωση της ψυχής.
Είναι πολύ σπάνια αυτά τα ανθρώπινα όντα που καταφέρνουν να αισθανθούν τις θεϊκές δονήσεις αγάπης που ακτινοβολούν από το έμβρυο της ψυχής. Αυτό που γενικά αισθάνεται η ανθρωπότητα, είναι οι δυνάμεις της επιθυμίας. Η επιθυμία επίσης τραγουδάει και γίνεται άπειρα ρομάντσα και γεμάτη τρυφερότητες. Η επιθυμία είναι το πιο παραπλανητικό δηλητήριο που υπάρχει σε όλο το Σύμπαν. Όλοι εκείνοι που γίνονται θύματα του μεγάλου παραπλανητή, θα μπορούσαν να ορκιστούν ότι είναι ερωτευμένοι.
Άντρες και γυναίκες, σας προσκαλώ στην αγάπη. Ακολουθήστε τα ίχνη εκείνων των
λίγων που στον κόσμο ήξεραν να αγαπούν.
Θεοί και θεές, να αγαπιέστε στην νυμφική γοητεία του παραδείσου. Μακάρια τα όντα
που αγαπιούνται πραγματικά. Μόνο η αγάπη μπορεί να μας μετατρέψει σε θεούς.
ΣΑΜΑΕΛ ΑΟΥΝ ΒΕΟΡ - Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ΓΑΜΟΣ
Και γώ σου λέω -μολονότι δεν είμαι ο Σαμουέλ- ότι ο Σαμουέλ λέει βλακείες...και ότι ΟΛΑ στον άνθρωπο ξεκινούν απο τις επιθυμίες του , είτε για να κάνει ορισμένα πράγματα ... είτε να τα απαρνηθεί μολονότι τα επιθυμεί διακαώς...
Το θέμα είναι ΕΣΥ τι λές φίλε μου...


Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:Εσύ θεωρείς ότι είσαι οι επιθυμίες σου. Εγώ όχι. Συμφωνώ με τον Σαμαέλ!
Και γώ σου λέω -μολονότι δεν είμαι ο Σαμουέλ- ότι ο Σαμουέλ λέει βλακείες...και ότι ΟΛΑ στον άνθρωπο ξεκινούν απο τις επιθυμίες του , είτε για να κάνει ορισμένα πράγματα ... είτε να τα απαρνηθεί μολονότι τα επιθυμεί διακαώς...
Το θέμα είναι ΕΣΥ τι λές φίλε μου...
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 13/07/2011 02:15:57
Συμφωνώ δόκτορα με το τι είναι αγάπη ή τι θα έπρεπε να είναι η αγάπη, μια οικουμενική αγάπη που για μένα δεν είναι μόνο για τα όντα, αλλά και για τα φυτά, για το περιβάλλον γενικότερα, για τη φύση... όμως ταυτόχρονα πόσο δύσκολο είναι αυτό να γίνει!!!!
Καλημέρα

"Μην σταματάς να σπέρνεις αστέρια ακόμα κι' όταν δεν φαίνονται με γυμνό μάτι."
quote:
Doctor"Το Εγώ είναι επιθυμία. Το Εγώ είναι διαβολικό. Όπου υπάρχει η επιθυμία δεν μπορεί να υπάρξει η αγάπη, γιατί η αγάπη και η επιθυμία είναι ασυμβίβαστες. Είναι αναγκαίο να ξέρουμε ότι η επιθυμία παράγει μια παραπλάνηση
Το ανθρώπινο ον δεν ξέρει ακόμα τι είναι αυτό που ονομάζεται αγάπη. Πραγματικά μόνο η ψυχή μπορεί και ξέρει να αγαπάει. Ο άνθρωπος ακόμα δεν έχει ενσαρκώσει την ψυχή του. Ο άνθρωπος ακόμα δεν ξέρει τι είναι αγάπη. Ο Σατανάς δεν ξέρει τι είναι αγάπη. Το μόνο που το ανθρώπινο ον έχει ενσαρκώσει σήμερα είναι ο Σατανάς, (το Εγώ). Το ανθρώπινο ον δεν ξέρει να αγαπάει.
Η επιθυμία είναι μια ουσία που χωρίζεται σε πολλές ουσίες. Αυτές οι ουσίες της επιθυμίας καταφέρνουν να παραπλανούν τον νου και την καρδιάΟ άντρας και η γυναίκα φτάνουν πολλές φορές να αισθανθούν τις ακτινοβολίες της
αγάπης που ξεπηδούν από το έμβρυο της ψυχής, όμως τις πνίγουν αμέσως με τα βίαια και τρομερά πάθη που ο Σατανάς δίνει στον άντρα και στην γυναίκα
Φίλε Ντοκτορ.
Από τις αρλούμπες του ΣΑΜΑΕΛ, απέσπασα κάποιες, και θέλω να σε ρωτήσω, άν τις πιστεύεις και τις δέχεσαι σαν σωστές.
Στο παρελθόν, σε ένα άλλο κείμενο που παρέθεσες και αναφέρετο σε ιδέες τρίτου, είχα τοποθετηθεί καταθέτοντας τις έντονες ενστάσεις μου, και εσύ μου απάντησες πως αυτά δεν τα λες εσύ αλλά κάποιος άλλος.
Με τις συγκεκριμένες θέσεις του ΣΑΜΑΕΛ συντάσσεσαι?
Θα μπορούσες να μου περιγράψεις, τι θεωρείς εσύ “Εγώ” , “Ψυχή” , “έμβρυο ψυχής”, “επιθυμία”, έτσι ώστε να μιλάμε και να καταλαβαινόμαστε, συζητώντας τις παραπάνω θέσεις?