- ΚΑΜΠΑΛΛΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Serenite...

quote:

---

η αλήθεια είναι πως λίγες λεπτομέρειες παραπάνω θα με βοηθούσαν περισσότερο, ίσως όμως τις λεπτομέρειες αυτές να τις γνωρίζει ήδη ο εαυτός μου (σχετικά με το συγκεκριμένο περιστατικό) και εγώ απλά να πρέπει να βρω τον τρόπο και τον χρόνο να τον ακούσω.

---

Λίλλιαν
Πες μας ντε!

Angus γλυκό μου, όλοι περνάμε δύσκολες φάσεις, είναι όμως σπουδαίο να βρίσκεις το κουράγιο να στρέφεσαι εντός ή να επιδιώκεις να αισθάνεσαι γλυκά ενωμένος με τα πάντα γύρω, να ανοίγεις την αγκαλιά σου και να χωράς μέσα όλους τους κόσμους, να ανοίγεις στο φως. Είναι ένας πολύ ευγενικός τρόπος ύπαρξης.

Burbulithra54 καλώς ξανάρθες! Ήσουν σε ταξίδι; Ελπίζω να βλέπεις τα SMS σου.

kswtikoula... μικρό γλυκό πουλάκι, αυτό που φαίνεται σαν εμπόδιο μπορεί να είναι η ευκαιρία για το μακρινότερο ταξίδι. Και κοίτα τι ευλογία που είναι να μπορείς να γράφεις τόσο όμορφα, να δίνεις έμπνευση στους άλλους... Καλά που έχουμε εσένα και τον Angus να ανασαίνουμε λίγο ποίηση.

καταγάλανή μου σφαίρα (κλέβω τον Μορφέα τώρα )
καλώς την κι από δω!

Με πολλή αγάπη
Unseen

***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****

Πως είσαι,φίλτατη Burbulithra?Όλα καλά?

Αγαπητή Ξωτικούλα θέλω τόσο να σου πω πόσο μαγευτικά γράφεις!Κάθε μήνυμα σου σε αυτό το τόπικ είναι ενα μικρό νεραϊδίσιο παραμύθι!Αφού να φανταστείς όταν διαβάζω τα μηνύματα σου η καρδιά μου πάλλεται πολύ έντονα!

Καλη μας Καλλιόπη,ευχαριστούμε για τις ευχές σου.Ευχομαι και σε εσένα ενα ονειρικό Σαββατοκύριακο!

Γλυκιά Λίλλιαν καλησπέρα και σε εσένα!Δώσε μου αν θές και ένα άλλο στοιχείο για τις χελώνες,είναι δύσκολο το να ψάξω τυφλά μέσα στην ομίχλη!Να ξέρεις οτι περιμένω με ανυπομονησία να ακούσω την εμπειρία σου!

Last but not least,πολυαγαπημένη Unseen,''Angus γλυκό μου, όλοι περνάμε δύσκολες φάσεις, είναι όμως σπουδαίο να βρίσκεις το κουράγιο να στρέφεσαι εντός ή να επιδιώκεις να αισθάνεσαι γλυκά ενωμένος με τα πάντα γύρω, να ανοίγεις την αγκαλιά σου και να χωράς μέσα όλους τους κόσμους, να ανοίγεις στο φως. Είναι ένας πολύ ευγενικός τρόπος ύπαρξης.''Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου και θέλω να σε ευχαριστήσω για τόσα πολλά!Καθώς επέστρεφα σήμερα μετα απο την συζήτηση που είχαμε έζησα ομορφα πράγματα,τα δέντρα μου μίλαγαν και τα μικρά χόρτα χόρευαν δίπλα απο το μονοπάτι στο οποίο περπατούσα.Και μέσα μου γνώριζα οτι όλη αυτη η ενέργεια που μετατόπισε την συνείδηση μου είχε υφανθεί απο τα όσα είπαμε.Ήταν τόσο έντονη η μαγεία που για κάποια στιγμή νόμιζα οτι η ομίχλη είχε μεταφέρει τον λόφο με το δάσος σε έναν άλλο κοσμο και οτι σε εκείνο το σημείο υπήρχε μια γωνιά του ξωτικόκοσμου.

Αγαπητός είμαι,όχι αγαπητή!

Ευχαριστώ για τα λόγια σου.Παραμύθι για τα παιδιά??Μπα..Τα παιδιά γνωρίζουν πολύ καλα τον κόσμο των δασών αρα για αυτα δεν χρειάζεται.Ίσως θα έπρεπε να γράψουμε ένα παραμύθι για τους ενήλικες,με σκοπό να αγγίξουμε τις καρδιές τους.

Αλλα πίστεψε με σε αυτά δεν τα καταφέρνω καλά.Ο τρόπος μου για να αγγίζω τους ανθρώπους είναι αφού τους συναντήσω απο κοντά,να άφήσω την ουσία της ύπαρξης μου να πλεχτεί με την δική τους..Και να εκτοξέυσω την ενέργεια μου.Σαν Ιδέα,μέσα απο το φόρουμ,δυσκολευομαι να πραγματοποιήσω όλα αυτα.

Θα σου στείλω μόλις τώρα mail.

Τόση ομορφιά..Σήμερα αντίκρυσα ανέγγιχτη ομορφιά..

Ξύπνησα νωρίς και αποφάσισα να βάλω μουσική.Και ξαφνικά αισθάνθηκα ένα περίεργο ανακάτεμα στην ατμόσφαιρα γύρω μου.Τα μάτια μου έκλεισαν αυθόρμητα και ενιωσα σαν να έπεφτα σε λήθαργο γιατι το μυαλό μου άρχισε να γευεται την χαρά χωρίς να συμβαίνει κάτι και επίσης έβλεπα μόνο σκοτάδι.Και αυτό ήταν το εναυσμα για την εξωαισθητήρια αντίληψη μου.Κάποιος έτεινε 2 αόρατα χέρια προς τα εμένα και εγω τα άγγιξα και μπήκα μέσα σε έναν χορό.Δάκρυα έφευγαν απο τα μάτια μου-και αυτήν την φορα ήταν δάκρυα χαρας.Χόρευα με αυθόρμητες κινήσεις ωσπου ένιωσα κάτι να πιέζει με απαλό τρόπο την καρδιά μου.Άνοιξα τα μάτια μου και το μόνο που είδα ήταν ένα θυληκό χέρι που έλαμπε,τυλιγμένο με λευκά πέπλα,να με αγγίζει στην καρδιά!

Και η ψυχη μου είχε την τύχη να ακούσει την μουσική του ξωτικόκοσμου.Η ψυχή μου,κομμάτι όχι των ανθρώπων,αλλα των νεράιδων τραγούδησε το πανάρχαιο τραγούδι που μου έπαιζαν τα ξωτικά όταν ήμουν μικρό παιδί.

Και με αυτήν την εμπειρία ο πόνος θεραπευτηκε τελείως και έγινα εκείνη η πνοή ονείρου που ήμουν πριν πολλά χρονια.

Τώρα ένιωσα τα πάντα στο σύμπαν να ενώνονται και έχω χαθεί ακόμα σε αυτές τις στιγμές.Δεν έχει τίποτα σημασία πια.Η καρδιά μου είναι τόσο χαρούμενη που νιώθω οτι μπορώ να πεθάνω απο την χαρα.

Αναδύθηκα στο φώς και αυτό ήθελα τόσο να το μοιραστώ με εσάς,μια τόσο γλυκιά παρέα.

Αγαπημένε μου angus,

και μένα το δικό μου πεδίο είναι ο φωτισμός των θετικών στοιχείων... Πραγματικά ζηλεύω τον Μορφέα που μπορεί να εργάζεται στο επίπεδο των αιτίων! Προσωπικά κοιτάζω πάντα τον στόχο, το ανώτερο κομμάτι και προσπαθώ να δημιουργώ ελκτικές σχέσεις με αυτό και μόνο.

Σχετικά με την υπέροχη εμπειρία που είχες: αυτό ακριβώς είναι το πνεύμα της αλληλεπίδρασης του κόσμου των ανθρώπων και των ξωτικών και αυτό που περιγράφεις είναι και το επιθυμητό αποτέλεσμα, δηλ. η ψυχική ανάταση και η ανάδυση στο φως. Θα σε συμβούλευα όμως να μην είσαι κάπως επιφυλακτικός με τις εικόνες που βλέπεις σε τέτοιες καταστάσεις συνείδησης κι αυτό επειδή πολλές φορές ανοίγουν οι πύλες του ασυνείδητου και προβάλλονται στο συνειδητό εικόνες από κει... Γι' αυτό κι εγώ προσπαθώ να διπλοτριπλοελέγχω ό,τι εικόνες ή άλλα ερεθίσματα αντιλαμβάνομαι ότι προέρχονται από αυτούς τους κόσμους ώστε να αποκλείω το ενδεχόμενο να είναι αποτέλεσμα της δικής μου ανάγκης ή επιθυμίας επικοινωνίας με αυτούς τους κόσμους.

Όμως, να ξέρεις ότι σε ζηλεύω. Γιατί μπορείς να ευθυγραμμίζεσαι πολύ πιο εύκολα και πολύ πιο ουσιαστικά από μένα...

Λίλλιαν πολύ ωραία η ιδέα σου για το παραμύθι! Άντε παιδιά και όποιος το γράψει ευχαρίστως να το φιλοξενήσουμε στο σάϊτ μας.

Burbulithra54, περιμένω μήνυμά σου!

Πολλά φιλιά σε όλους
Με αγάπη,
Ανσίν

Ανσίν

Καθότι ο φίλος Dying Incubus μας απότρεψε από το να δώσουμε απαντήσεις στον Sonor που από την μία πολύ θα ήθελα να το κάνω αφού έχω κάποιες καυστικές που εκνευρισμένα θα θελα να τις πω, αλλά από την άλλη έχει δίκιο και ο συντονιστής αφού δεν υπάρχει λόγος να δίνουμε παρετέρο αξία σε ανθρώπους τόσου χαμηλού επιπέδου και η αλήθεια είναι πως δεν θα έπρεπε να εκνευριζόμαστε μαζί τους, αλλά να τους λυπόμαστε για το ποιόν τους, θα ήθελα λοιπόν να απευθυνθώ σε σένα.

Παρόλο που είμαι ένα μέλος που η συμμετοχή μου στο παρόν θέμα είναι απειροελάχιστη καθώς δεν έχω την τύχη να έχω κάποια από τις εν λόγω εμπειρίες σας, σας παρακολουθώ και σας διαβάζω με ενδιαφέρον.

Θέλω να σου πω λοιπόν φίλε μου πως εγώ χαίρομαι πάρα πολύ όταν τυχαίνει, κάτω από όποια συνθήκη, να γνωρίζω άντρες σαν και εσένα που μπορούν να έχουν επαφή με τον συναισθηματικό και πνευματικό κόσμο τους και δεν περιορίζονται στις δραστηριότητες που ανέφερε ο Sonor.

Προσωπικά απολαμβάνω το κάθε μήνυμα σου, όπως και τα μηνύματα πολλών άλλων μελών, και χαίρομαι με την ευκαιρία που έχω να ταξιδεύω με τα λεγόμενα και να αγκίζω έτσι κόσμους που δεν είδα μέσα από την κάθε σου λέξη.

Ομως για τον καθένα έχω τον ρόλο του Καθρέφτη,οπου αντανακλώ το ίδιο το αρχέτυπο τους.Για μερικούς η αντανάκλαση τους είναι κάτι ήρεμο και απαλό ενω για κάποιους άλλους κάτι αποτρόπαιο και κοφτερο.

Ολους του άλλους σας ευχαριστώ ιδιαίτερα.