- ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ "ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ" ...ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ;;;;;;;; - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Ας πάρουμε το ψωμί. ( τα παρακάτω είναι υποθέσεις για το πώς θα μπορούσε να <<εφευρεθεί>> το ψωμί).Τρώγοντας οι άνθρωποι των τότε χρόνων το κουρκούτι (νερό, αλεύρι και αλάτι ) και καταλαβαίνοντας την θρεπτική αξία που είχε για αυτούς και την φυλή τους ένα φαγώσιμο τόσο εύκολο σε παρασκευή και αποθήκευση, και βλέποντάς το να στερεοποιείτε μετά από κάποια ώρα, σκέφτηκαν ότι θα ήταν ωραία αν είχαν κάτι τόσο θρεπτικό μαζί τους όταν πάνε για κυνήγι μέρες στα βουνά μακριά από τις εστίες τους. Δοκίμασαν πολλά για να το πετύχουν, και ίσος τελικά να το βρήκαν από καθαρή τύχη. Όμως κάποια στιγμή το βρήκαν όπως βρήκαν και ότι άλλο ξέρουμε σήμερα.
Και διαδόθηκε αυτό, στο πέρασμα των αιώνων όπως διαδόθηκαν χιλιάδες άλλα πράγματα. Διαδόθηκε με πολλές και διαφορετικές εκφράσεις και τελικά έμειναν οι καλύτερες. Οι ποιο νόστιμες και πιο εύκολες στην παραγωγή.

Το αντιπαρέθεσα με την γραφή σκόπιμα.
Όταν έχουμε ανακαλύψει κάτι τόσο πολύπλοκο και πολύμορφο, νομίζω ότι η ανακάλυψη του ψωμιού είναι ένα απλό παιχνιδάκι.

Και για να μην μου καταλογίσεις και εμένα ότι γράφω για να γεμίζω τις σελίδες του ESOTERICA θα πω εν συντομία οτι η γνώμη μου είναι πως η φωτιά και το τρανζίστορ είναι η μεγαλύτερες ανακαλύψεις στην πορεία του ανθρώπου.
Και μια συγνώμη εκ των προτέρων αν είμαι ανορθόγραφος. Πάντως να ξέρεις πως αν και ανορθόγραφος μιλάω πολλή καλύτερα από κάποιους που ξέρουν ορθογραφία.

ο αρχικός συλλογισμός μου δεν αφορά σε κανένα συμβολισμό και κανένα μύθο. Όμως δεν έχω αντίρρηση να πάρει νέα τροπή η συζήτηση μια και σημασία δεν έχει να γράφω μόνη μου, αλλά ν' ανταλλάσουμε απόψεις...

Λοιπόν, ο μύθος της Δήμητρας είναι κατά την προσωπική μου άποψη σημαντικότατος από ψυχολογικής και εσωτερικής απόψεως, αλλά δεν τον έχω δει καθόλου απ' την όψη την οποία υποπτεύομαι ότι θέλετε ν' αναπτύξουμε εδώ...

Αφήνω, λοιπόν, σ' εσάς τον λόγο, να εισηγηθήτε του συγκεκριμένου υποθέματος και θα επανέλθω δριμύτερη...

quote:

---

Ελπίζω να μην λάβω και εγώ την ίδια οργή όπως όλοι οι άλλοι που διαφώνησαν.

---

Edited by - Zadok on 12/12/2003 00:53:29

σ' ευχαριστώ για τον κόπο σου ν' απαντήσεις, όπως έχω ευχαριστήσει όλους όσους έχουν συμμετάσχει μέχρι στιγμής.

Το να κρίνεις είναι δικαίωμά σου, αλλά το να θεωρείς την υποκειμενική κρίση σου ως αντικειμενική είναι μία άποψη λίγο ριζοσπαστική, δε νομίζεις;

Μπορείς μήπως να κάνεις τον κόπο να μου επισημάνεις τα σημεία των γραφομένων μου, που προκάλεσαν τη "δίκαιη" διαμαρτυρία σου; Θα βοηθούσε ιδιαίτερα.

quote:

---

Κατ’εμε η σκέψη σου είναι λάθος από την αρχή (όσο αναφορά το ψωμί ) γιατί το να παρουσιάζεις την ανακάλυψη της μαγιάς τόσο σημαντική και μάλιστα να επικεντρώνεις στο μυστηριακό τρόπο ανακάλυψης της είναι το ίδιο μυστήριο για εμένα όπως για εσένα η ανακάλυψη της μαγιάς.

---

χαίρομαι που επαναλαμβάνεις τα γραφόμενά σου, γιατί τώρα που είμαι ηρεμότερη, μου φαίνεται ότι κάτι πάει να πει ο "ποιητής", αλλά μου διαφεύγει...

Πού θα μου πάει όμως...

Η απαρχή της συμβολικής σκέψης
Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2003

Οστά που ανακαλύφθηκαν σε σπηλιά στο Ισραήλ και είναι έχουν κόκκινα σημάδια από ώχρα, οδηγούν τους ερευνητές στο συμπέρασμα ότι η συμβολική σκέψη γεννήθηκε πολύ νωρίτερα απ' ότι νόμιζαν μέχρι σήμερα. Με τον όρο «συμβολική σκέψη», χαρακτηρίζεται η δυνατότητα του εγκεφάλου να αναπαριστά και να συνδυάζει ένα αντικείμενο (μια κατάσταση κ.α.) με ένα άλλο. Η πνευματική αυτή ιδιότητα θεωρείται ένα από τα ορόσημα της ανθρώπινης εξέλιξης, καθώς επέτρεψε την ανάπτυξη γλώσσας που διέπεται από κανόνες και διαθέτει πλούσιο λεξιλόγιο, αλλά και την μαθηματική σκέψη και πρακτική.

Οι νεότερες ανασκαφές υποδεικνύουν ότι το κόκκινο χρώμα που ανιχνεύθηκε στα οστά χρησιμοποιούνταν στις τελετές ταφής πριν 100.000 χρόνια περίπου, δηλαδή πολύ πριν από την περίοδο κατά την οποία χρονολογούνται όλα τα άλλα δείγματα χρήσης χρωμάτων.

Το κόκκινο του θανάτου

Η σπηλιά Qafzeh Cave στο Ισραήλ είναι ένας χώρος που παρουσιάζει μεγάλο αρχαιολογικό ενδιαφέρον, καθώς περιέχει αρκετούς σκελετούς ανθρώπων που έζησαν πριν από 100.000 χρόνια. Πρόσφατα, οι αρχαιολόγοι που ερευνούσαν την περιοχή ανακάλυψαν κατά μήκος των οστών που βρέθηκαν μέσα στη σπηλιά υπολείμματα κόκκινης ώχρας - ένα τύπο οξειδίου του σιδήρου το οποίο παράγει μια κόκκινη ουσία όταν θερμανθεί.

«Βρήκαμε 71 ίχνη ώχρας και οδηγηθήκαμε στο συμπέρασμα ότι υπάρχει ένας καθαρός σύνδεσμος ανάμεσα στην κόκκινη ώχρα και στις τελετές ταφής, μοιάζει μάλιστα να είναι μέρος της ιεροτελεστίας» δήλωσε σχετικά η καθηγήτρια E. Hovers του πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ στον δικτυακό τόπο του BBC.

Επομένως, η σχέση της ώχρας με τους σκελετούς που ανακαλύφθηκαν στη σπηλιά Qafzeh προκαλεί τη σκέψη ότι τελετές ταφής με χρήση συμβόλων πραγματοποιούνταν στο παρελθόν, σχεδόν 100.000 χρόνια πριν από σήμερα.Μέχρι χτες, οι επιστήμονες, σύμφωνα με τα αποτελέσματα παλαιότερων μελετών, πίστευαν ότι τέτοιου είδους ιεροτελεστίες, καθώς και η συμβολική λογική, δεν ήταν αρχαιότερες των 50.000 ετών.

Χαμένη πρακτική

Επιπλέον, ο συσχετισμός της κόκκινης ώχρας με τη διαδικασία της ταφής οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι σύγχρονοι των ευρημάτων άνθρωποι είχαν εξελιχθεί αρκετά πνευματικά ώστε να σχετίζουν μια χρωστική ουσία με το θάνατο. Αυτού του είδους η συμβολική σκέψη αποτέλεσε ακρογωνιαίο λίθο της ανθρώπινης εξέλιξης, επιτρέποντας τη δημιουργία ανώτερων μορφών γλωσσικής επικοινωνίας και μαθηματικών.

«Η κόκκινη ώχρα σήμαινε κάτι γι αυτούς, δεν ξέρουμε τι ακριβώς, αλλά δεν είναι ασύλληπτο το ότι έβαφαν τους νεκρούς με αυτή» σχολίασε η κ. Hover. Και συμπλήρωσε: «Είναι ένα παράδειγμα συμβολικής σκέψης, η ώχρα συμβολίζει το θάνατο. Οι άνθρωποι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου που δεν έπραττα μόνο λειτουργικά, αλλά και συμβολικά».

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η κόκκινη ώχρα μεταφέρθηκε στη σπηλιά του Qafzeh από τις γύρω περιοχές. Πάντως, βαμμένα με την ίδια τεχνική ήταν και εργαλεία που βρέθηκαν μέσα στην ίδια σπηλιά, γεγονός που βρήκε εξήγηση στην πιθανότητα η βαφή των νεκρών να γινόταν μέσα στον ίδιο χώρο, όπου χρησιμοποιούσαν και τα εργαλεία για την παραγωγή της χρωστικής ουσίας, ίσως κατά τη διάρκεια της ιεροτελεστίας. Πάντως, ίσως το πιο παράδοξο απ' όλα να είναι ότι, με κάποιο τρόπο, η ικανότητα αυτή ...χάθηκε. Μετά από τους συμβολισμούς των ανθρώπων της περιοχής κοντά στη σπηλιά Qafzeh πριν 100,000, αυτού του είδους η σκέψη δεν εμφανίζεται ξανά, παρά μόνο σε ανθρώπους που έζησαν πριν 13.000.

ΠΗΓΗ: ΒΒC

Κι εγώ το "μεγάλο" το διεκδικώ λόγω ύψους, τί να κάνω;;;

Ενδιαφερον το θεμα. Θα πω και εγω για το τρανζιστορ επειδη τυχαινει να ειμαι ηλεκτρονικος οπως πολυ αλλοι εδω μεσα.

Συγνωμη για τον ογκο του μυνηματος.
Παραθετω τις ανακαλύψεις στα πρώτα 50 χρόνια του 20ου αιώνα.
θα δειτε οτι ειχαμε την τεχνογνωσια και την θεωρια για την ανακαληψη του τρανζιστορ. Κατω απο ποιες συνθηκες εγινε η ανακαληψη το ψαχνω ακομη. Ελπιζω να βοηθησα λιγο.

1900 Λόρδος Rayleigh, Στατιστική κατανομή του νόμου του μέλανος σώματος για τα βραχέα μήκη κύματος.
1900 Ernest Rutherford, πρώτος προσδιορισμός του χρόνου ημίσειας ζωής ενός ραδιενεργού υλικού.
1900 Ο Antoine Henri Becquerel προτείνει ότι οι βήτα ακτίνες είναι ηλεκτρόνια
1900 Lummer, Pringsheim, Rubens, Kurlbaum, αποτυχία του νόμου του μέλανος σώματος του Wien στην μικροκυματική ακτινοβολία.
1900 Max Planck, κβάντα φωτός στην ακτινοβολία μέλανος σώματος, νόμος του μέλανος σώματος και σταθερά Planck
1900 Paul Villard, ακτίνες γάμμα
1900 Friedrich Dorn, στοιχείο 86, ραδόνιο
1900 Pyotr Lebedev, μετρήθηκε η πίεση της ακτινοβολίας
1901 Max Planck, προσδιορισμός της σταθεράς Planck, της σταθεράς Boltzmann, του αριθμού Avogadro και του φορτίου στο ηλεκτρόνιο
1901 Guglielmo Marconi, μετάδοση των σημάτων Μορς πέρα από τον Ατλαντικό
1902 Philipp Lenard, νόμος έντασης στο φωτοηλεκτρικό φαινόμενο.
1902 Rutherford και Soddy θεωρία της μεταστοιχείωσης από την ακτινοβολία και πρώτη χρήση του όρου "ατομική ενέργεια".
1902 Kelvin, Thomson, ατομικό πρότυπο του "σταφιδόψωμου".
1903 Ernest Rutherford, τα σωματίδια άλφα έχουν ένα θετικό φορτίο.
1903 Curie και Laborde, η ραδιενεργός ενέργεια που απελευθερώνεται από το ράδιο είναι μεγάλη.
1903 Johannes Stark, η ενέργεια του ήλιου μπορεί να οφείλεται στη γένεση χημικών στοιχείων.
1903 Philipp Lenard, πρότυπο του ατόμου ως δύο ξεχωριστά αντίθετα φορτία.
Αλβέρτος Einstein
1904 Albert Einstein, σχέση ενέργειας - συχνότητας των κβάντων του φωτός.
1904 Hendrik Lorentz, οι ολοκληρωμένοι μετασχηματισμοί Lorentz.
1904 Hantaro Ναgaoka, πλανητικό πρότυπο του ατόμου.
1904 Ambrose Flemming βαλβίδα διόδων και διορθωτής.
1904 Henri Poincare, υποθέτει πως η ταχύτητα του φωτός αποτελεί φυσικό όριο.
1904 Ernst Rutherford, ηλικία της γης με τη χρονολόγηση ραδιενέργειας.
1905 Αλβέρτος Einstein, εξηγεί την κίνηση BROWN από τη κινητική θεωρία.
1905 Αλβέρτος Einstein, κβαντική θεωρία φωτός για το φωτοηλεκτρικό νόμο.
1905 Αλβέρτος Einstein, ειδική σχετικότητα.
1905 Paul Langevin, ατομική θεωρία παραμαγνητισμού.
1905 Percival Lowell, θέτει ως αίτημα έναν ένατο πλανήτη πέρα από Ποσειδώνα.
1905 Bragg και Kleeman, τα άλφα-σωματίδια έχουν διακριτές ενέργειες
1905 Hermann Nernst, τρίτος νόμος της θερμοδυναμικής
1905 Αλβέρτος Einstein, ισοδυναμία της μάζας και της ενέργειας.
1906 Αλβέρτος Einstein, κβαντική εξήγηση του νόμου των ειδικών θερμοτήτων για τα στερεά.
1906 Joseph Thomson, Σκέδαση Thomson των φωτονίων των ακτίνων-X και αριθμός ηλεκτρονίων σε ένα άτομο.
1906 Ernest Rutherford, διασπορά άλφα σωματιδίων στον αέρα.
1906 Lee de Forest, τριοδική βαλβίδα.
1907 Αλβέρτος Einstein, αρχή ισοδυναμίας και βαρυτική μετατόπιση προς το ερυθρό.
1907 Urbain και von Welsbach, στοιχείο 71, lutetium.
1908 Hermann Minkowski, γεωμετρική ενοποίηση του διαστήματος και του χρόνου.
1908 Hans Geiger, μετρητής Geiger για την ανίχνευση της ραδιενέργειας.
1908 Heike Kammerlingh-Onnes υγρό ήλιο
1908 geiger, Royds, Rutherford προσδιορίζει τα άλφα μόρια ως πυρήνες ηλίου
1909 Αλβέρτος Einstein δυϊδισμός σωματίου-κύματος των φωτονίων.
1909 Jojannes Stark, ορμή των φωτονίων.
1909 Geiger και Marsden, ανώμαλη διασπορά των άλφα σωματιδίων σε φύλλο χρυσού.
1909 Robert Millikan, μέτρηση του φορτίου στο ηλεκτρόνιο.
1910 Αλβέρτος Einstein, εξήγησε γιατί ο ουρανός είναι μπλε.
1910 Matthew Hunter, απομόνωση του στοιχείου τιτανίου.
1910 Theodor Wulf, υπερβολική ατμοσφαιρική ακτινοβολία.
1911 Victor Hess, ακτινοβολία σε υψηλό ύψος από το διάστημα.
1911 Heike Kammerlingh-Onnes, υπεραγωγιμότητα
1911 Ernest Rutherford, συμπεραίνει την σύνθεση του πυρήνα από τον διασκορπισμό της άλφα ακτινοβολίας.
1912 Joseph Thomson, φασματομετρία μάζας και χωρισμός των ισοτόπων.
1912 Henrietta Leavitt, εύρεση περιόδου στην αυξομείωση της φωτεινότητας για τα μεταβλητά αστέρια Cepheid (Κηφείδες).
1912 Robert Millikan, μέτρηση της σταθεράς Planck
1912 Peter Debye, παραγωγή των ειδικών νόμων θερμότητας στις χαμηλές θερμοκρασίες.
1912 Charles Wilson, θάλαμος φυσσαλίδων
1912 Max Von Laue, Περίθλαση ακτίνων X. Οι Μέτρηση μήκους κύματος των ακτίνων Χ.
1912 Αλβέρτος Einstein, καμπυλότητα χωρόχρονου.
1912 Vesto Melvin Slipher, παρατηρεί την μετατόπιση προς το μπλε του γαλαξία Αndromeda.
1912 Gustav Mie, μη γραμμικές θεωρίες πεδίου.
1913 Niels Bohr, κβαντική θεωρία των ατομικών τροχιών.
1913 Niels Bohr, ραδιενέργεια ως πυρηνική ιδιότητα.
1913 Jean-Baptiste Perrin, θεωρία του μεγέθους των ατόμων και των μορίων.
1913 Fajans και Gohring, στοιχείο 91, protactinium.
1913 Bragg και Bragg, διάθλαση των ακτίνων X και δομή κρυστάλλου.
1913 Hans Geiger, σχέση του ατομικού αριθμού με το πυρηνικό φορτίο.
1913 Johannes Stark, διαχωρισμός των φασματικών γραμμών υδρογόνου στο ηλεκτρικό πεδίο.
1913 Frederick Soddy, βρίσκει τον όρο "ισότοπο".
1913, Niels Bohr, κβάντωση των τροχιών του ηλεκτρονίου.
1914 James Chadwick, το πρωτεύον φάσμα των βήτα ακτίνων είναι συνεχές και παρουσιάζει μιά ενεργειακή ανωμαλία.
1914 Harry Moseley, χρησιμοποίηση ακτίνων-X για να επιβεβαιώσει τον συσχετισμό μεταξύ του ηλεκτρικού φορτίου του πυρήνα και του ατομικού αριθμού.
1914 Ejnar Hertzsprung, υπολογισμός απόστασης του Μεγάλου Νέφους Μαγγελάνου χρησιμοποιώντας τη μέθοδο των μεταβλητών αστέρων Κηφειδών.
1914 Rutherford, da Costa Andrade, οι ακτίνες γάμμα προσδιορίζονται ως "σκληρά" φωτόνια.
1915 Αλβέρτος Einstein, θεωρία γενικής σχετικότητας.
1915 David Hilbert, εξισώσεις βαρυτικού πεδίου.
1915 Αλβέρτος Einstein, πρόβλεψη της κάμψης ακτίνων του φωτός και εξήγηση για τη μετατόπιση του περιηλίου του Ερμή.
1916 Robert Millikan, επαλήθευση του ενεργειακού νόμου στην φωτοηλεκτρική επίδραση.
1916 Αλβέρτος Einstein πρόβλεψη των κυμάτων βαρύτητας .
1916 Αλβέρτος Einstein συντήρηση της ενέργεια-ορμής στη γενική σχετικότητα.
1916 Karl Schwarzschild, ανώμαλη στατική λύση των εξισώσεων βαρυτικού πεδίου που περιγράφει μια ελαχιστοποιημένη μαύρη τρύπα.
1916 Arnold Sommerfeld, περαιτέρω ατομικοί κβαντικοί αριθμοί και υπέρλεπτη υφή των φασμάτων, σταθερά της υπέρλεπτης δομής.
1917 Το Harlow Shapley υπολογίζει τη διάμετρο του γαλαξία ως 100000 parsecs
1917 Αλβέρτος Einstein, εισαγωγή της κοσμολογικής σταθεράς και του προτύπου της σταθερής κατάστασης του σύμπαντος.
1917 Vesto Melvin Slipher, παρατηρεί ότι οι περισσότεροι γαλαξίες έχουν φάσματα με ερυθρή μετατόπιση.
1917 Αλβέρτος Einstein, θεωρία της εξαναγκασμένης εκπομπής και απώλεια της αιτιοκρατίας.
1917 Willem de Sitter, περιγράφει ένα πρότυπο ενός στατικού σύμπαντος κόσμου χωρίς ύλη.
1917 Αρθούρος Eddington Η ενέργεια βαρύτητας είναι ανεπαρκής για να αποτελέσει την ενεργειακή παραγωγή των αστεριών.
1917 Rutherford, Marsden τεχνητή μεταστοιχείωση, υδρογόνου και οξυγόνου από το άζωτο.
1918 Harlow Shapley μετρημένη απόσταση στις globular συστάδες που χρησιμοποιούν τα μεταβλητά αστέρια Cepheid.
1918 Harlow Shapley, καθόρισε το μέγεθος και τη μορφή του γαλαξία μας.
1918 Reissner και Nordstrom, λύση των εξισώσεων Einstein που περιγράφουν μια φορτισμένη μαύρη τρύπα.
1918 Emmy Noether, οι μαθηματικές σχέσεις μεταξύ της συμμετρίας και των νόμων διατήρησης στη κλασσική φυσική.
1918 Francis Aston, φασματόμετρο μάζας.
1918 Herman Weyl θεωρία βαθμίδας.
1919 Ernst Rutherford, ύπαρξη του πρωτονίου στον πυρήνα.
1919 Oliver Lodge, πρόβλεψη του βαρυτικού φακού.
1919 Ο Francis Άστον τήξη υδρογόνου στο ήλιο θα απελευθερώσει πολλή ενέργεια.
1919 Crommelin, Eddington, επαλήθευση της πρόβλεψης Einstein της εκτροπής του φωτός ενός άστρου κατά τη διάρκεια μιας έκλειψης.
1919 Arthur Eddington, προβλέπει το μέγεθος των ερυθρών γιγάντων χρησιμοποιώντας τα αστρικά πρότυπα.
1920 Ernst Rutherford, πρόβλεψη του νετρονίου.
1920 Anderson, Michelson, Pease, μέγεθος του αστεριού Betelgeuse χρησιμοποιώντας την αστρική συμβολομετρία.
1920 Harkins, Eddington, η τήξη του υδρογόνου θα μπορούσε να είναι η πηγή ενέργειας των αστεριών.
1920 Shapley και Curtis, η Μεγάλη Συζήτηση για την κλίμακα και τη δομή του Σύμπαντος.
1921 Theodor Kaluza, ενοποίηση του ηλεκτρομαγνητισμού και της βαρύτητας με την εισαγωγή μιας πρόσθετης διάστασης.
1921 Bieler και Chadwick, στοιχεία για την ισχυρή πυρηνική αλληλεπίδραση.
1921 Stern και Gerlach, μέτρηση των ατομικών μαγνητικών ορμών.
1921 Charles Bury, ηλεκτρονική δομή των στοιχείων.
1922 Cornelius Lanczos, μετασχηματισμός του σύμπαντος κατά τον de Sitter σε μια διαστελόμενη μορφή.
1922 Alexsandr Friedmann, πρότυπο ενός διαστελλόμενου/ταλαντούμενου σύμπαντος που περιλαμβάνει και τη μάζα.
1923 Compton και Debye, θεωρία του φαινομένου Compton.
1923 Arthur Compton επαλήθευση του φαινομένου Compton επιβεβαιώνει το φωτόνιο ως σωματίδιο.
1923 Louis de Broglie, προβλέπει την κυματική φύση των σωματιδίων.
1923 Davisson και Kunsman, διάθλαση ηλεκτρονίων.
1923 Coster και von Hevesy, στοιχείο 72, hafnium.
1923 Herman Weyl, το σύμπαν κατά de Sitter προβλέπει μια γραμμική σχέση μεταξύ της απόστασης και της μετατόπισης προς το ερυθρό.
1924 Edwin Hubble, μέτρησε την απόσταση σε άλλους γαλαξίες χρησιμοποιώντας την μεταβλητότητα των Κηφειδών προβλέποντας ότι αυτοί βρίσκονται έξω από τον δικό μας Γαλαξία.
1924 Edward Appleton, ιονόσφαιρα.
1924 Satyendra Bose, εξαγωγή του νόμου Planck.
1924 Bose και Einstein στατιστικές των φωτονίων και συμπήκνωση κατά Bose-Einstein.
1924 Αλβέρτος Einstein, στατιστική φυσική του κβαντικού κατά Bose μοριακού αερίου.
1924 Βολφγκαγκ Pauli εξήγηση της επίδρασης Zeeman και δύο- valuedness του κράτους ηλεκτρονίων.
1924 Wolfang Pauli, η αρχή αποκλεισμού.
1924 Ludwik Siberstein, εξηγεί έναν νόμο μετατόπισης προς το ερυθρό για τα νεφελώματα.
1925 Walter Elsasser, εξήγηση της διάθλασης ηλεκτρονίων ως κυματική ιδιότητα της ύλης.
1925 Vesto Melvin Slipher, η ερυθρή μετατόπιση των γαλαξιών υποδεικνύει μια σχέση μεταξύ απόστασης και ταχύτητας.
1925 Robert Millikan, επανακάλυψη των "κοσμικών ακτίνων" στην ανώτερη ατμόσφαιρα.
1925 Noddack, Tacke, Berg, στοιχείο 75, rhenium.
1925 Werner Heisenberg, θεωρία μετάβασης πλάτους της κβαντικής μηχανικής.
1925 Born και Jordan, ερμηνεία μητρών της κβαντικής μηχανικής του Heisenberg.
1925 Paul Dirac, θεωρία q-number της γενικής κβαντικής μηχανικής.
1925 Pascual Jordan δεύτερη κβαντοποίηση.
1925 Goudsmit και Uhlenbeck, ιδιο-περιστροφή των ηλεκτρονίων.
1925 Enrico Fermi, στατιστικές των ηλεκτρονίων.
1926 Gilbert Lewis πρώτη χρήση του όρου φωτόνιο.
1926 Oskar Klein, θεωρία Kalusa-Klein.
1926 Wolfgang Pauli, παραγωγή του φάσματος του ατόμου υδρογόνου με τις μεθόδους μητρών.
1926 Erwin Schroedinger, η εξίσωση της κυματοσυνάρτησης.
1926 Erwin Schroedinger, παραγωγή του φάσματος του ατόμου υδρογόνου χρησιμοποιώντας την εξίσωση των κυμάτων.
1926 Eckart, Pauli, Schroedinger, ισοδυναμία της εξίσωσης κυμάτων και της μηχανικής των μητρών.
1926 Max Born, πιθανoκρατική ερμηνεία της κυματοσυνάρτησης.
1926 Αλβέρτος Einstein, "Θεός δεν παίζει ζάρια"
1926 Paul Dirac, διάκριση μεταξύ μποζονίων (bosons) και φερμιονίων (fermions), συμμετρία και αντι-συμμετρία της κυματοσυνάρτησης
1926 Dirac, Jordan, κανονικοποιημένη θεωρία μετασχηματισμού στην κβαντική θεωρία.
1926 Klein, Fock και Gordon, σχετιστική κυματική εξίσωση για τα βαθμωτά σωματίδια.
1926 Ralph Fowler, προτείνει ότι οι λευκοί νάνοι -αστέρια- εξηγούνται από την αρχή του αποκλεισμού.
1926 Born, Heisenberg, Jordan, πρότυπο ενός κβαντικού πεδίου.
1926 Wolfang Pauli, ορμή και θέση δεν μπορεί να μαθευτoύν ταυτόχρονα.
1926 Werner Heisenberg, η αρχή της απροσδιοριστίας.
1927 Davisson, Germer, Thomson, επαλήθευση της περίθλασης των ηλεκτρονίων από ένα κρύσταλλο.
1927 Jan Oort, παρατήρηση της γαλαξιακής περιστροφής και σπειροειδής μορφή του γαλαξία μας.
1927 Niels Bohr, αρχή της συμπληρωματικότητας.
1927 Paul Dirac, κβαντοποίηση του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου, εικονικά σωματίδια, ενέργεια μηδενικού σημείου.
1927 Eugene Wigner διατήρηση της ομοτιμίας..
1927 Friedrich Hund, κβαντική σήραγγα.
1927 Heitler και London, η κβαντική θεωρία μπορεί να εξηγήσει τη χημική σύνδεση.
1927 Fritz London, η ηλεκτρομαγνητική βαθμίδα είναι φάση της εξίσωσης Schroedinger.
1927 Georges Lemaitre, πρότυπα ενός διαστελλόμενου σύμπαντος.
1927 Niels Bohr, ερμηνεία της Σχολής της Κοπεγχάγης της κβαντομηχανικής.
1928 Condon, Gamow, Gurney, η άλφα εκπομπή οφείλεται στο κβαντικό φαινόμενο σήραγγας.
1928 Paul Dirac σχετιστική εξίσωση του spin του ηλεκτρονίου.
1928 Willem Keeson, αλλαγή φάσης στο υγρό ήλιο.
1928 Jordan, Pauli, κβαντική θεωρία πεδίου των ελεύθερων πεδίων.
1928 Rolf Wideroe, πρώτος πρωτότυπος επιταχυντής υψηλών ενεργειών.
1928 Heisenberg, Weyl, θεωρία ομάδας στην κβαντική μηχανική.
1929 ρολόι κρυστάλλου χαλαζία.
1929 Ernest Lawrence, κυκλοτρόνιο.
1929 Robert van de Graaff,γεννήτρια Van de Graaff.
1929 Heisenberg, Pauli, αλληλεπίδραση κβαντικής θεωρίας πεδίου και αποκλίσεων.
1929 Robert Oppenheimer, απόκλιση της ιδιο-ενέργειας ηλεκτρονίου.
1929 Paul Dirac, θάλασσα ηλεκτρονίων και θεωρία οπής.
1929 Edwin Hubble, πρώτη μέτρηση της σταθεράς του Hubble οδηγεί στο συμπέρασμα πως το Σύμπαν διαστέλλεται.
1929 Bothe, Kolhorster, οι κοσμικές ακτίνες είναι φορτισμένα σωματίδια.
1930 Clyde Tombaugh, Ανακάλυψη Πλούτωνα
1930 Βecker, Bothe, παρατήρησαν τις ουδέτερες ακτίνες που προσδιορίστηκαν αργότερα ως νετρόνια.
1930 Paul Dirac, συστηματική κανονική κβαντοποίηση.
1930 Arthrur Eddington, To στατικό Σύμπαν του Einstein είναι ασταθές.
1930 Hartree και Fock, πολυ-σωματιδιακή Κβαντική Μηχανική.
1931 Dirac, Oppenheimer, Weyl πρόβλεψη αντι-ύλης.
1931 Αλβέρτος Einstein, απορρίπτει τη κοσμολογική σταθερά.
1931 Georges Lemaitre, το αρχέγονο άτομο ως προέλευση του σύμπαντος.
1931 Isidor Rabi, αρχή της αντιστροφής των πληθυσμών.
1931 Wolfgang Pauli, το νετρίνο ως εξήγηση για την απώλεια της ενέργειας και της ιδιοπεριστροφής στην ασθενή πυρηνική διάσπαση.
1931 Eugene Wigner, συμμετρία στην κβαντομηχανική.
1931 Paul Dirac, τα μαγνητικά μονόπολα μπορούν να εξηγήσουν το κβάντο του φορτίου.
1932 Raman και Bhagavantam, επαλήθευση ότι το φωτόνιο έχει spin ίσο με ένα.
1932 Einstein, de Sitter, επίπεδη διαστελλόμενη κοσμολογία.
1932 James Chadwick, προσδιόρισε το νετρόνιο.
1932 Knoll και Ruska, ηλεκτρονικό μικροσκόπιο.
1932 Carl Anderson, ποζιτρόνιο από τις κοσμικές ακτίνες.
1932 Cockroft και Walton, γραμμικοί επιταχυντές πρωτονίων σε 700 keV και επαλήθευση της ισοδυναμίας μάζας ενέργειας.
1932 Karl Jansky, πρώτη ραδιο αστρονομία.
1932 Dmitri Iwanenko, το νετρόνιο ως συστατικό του πυρήνα.
1932 Richard Tolman, θερμοδυναμική του παλλόμενου κυκλικού Σύμπαντος.
1932 Vladimir Fock, χώρος Fock.
1932 Urey, Brickwedde, Murphy, Washburn δευτέριο.
1932 Werner Heisenberg, ο πυρήνας αποτελείται από τα πρωτόνια και τα νετρόνια.
1932 Lev Davidovich Landau, υποθέτει την ύπαρξη των αστέρων νετρονίων.
1933 Paul Ehrenfest, θεωρία της δεύτερης φάσης μεταβάσεων.
1933 Blackett και Occhialini δημιουργία ηλεκτρονίου-ποζιτρονίου και εξαϋλωση.
1933 Esterman, Frisch, και Stern, μέτρηση της μαγνητικής ορμής πρωτονίων.
1933 Baade και Zwicky, θεωρία λευκού νάνου.
1933 Fritz Zwicky, σκοτεινή ύλη στα γαλαξιακά σμήνη.
1933 Arthur Milne, κοσμολογική αρχή της ομοιογένειας μεγάλης κλίμακας.
1933 Harlow Shapley, παρατήρηση της δομής στην κατανομή των γαλαξιών.
1934 Pavel Cherenkov, ακτινοβολία Cherenkov.
1934 Chadwick και Goldhaber, ακριβής μέτρηση της μάζας νετρονίων.
1934 Chadwick και Goldhaber, μέτρηση της πυρηνικής δύναμης.
1934 Francis Perrin, το νετρίνο δεν έχει μάζα.
1934 Grote Reber, διακριτή ραδιο-πηγή στον Cygnus.
1934 Joliot και Curie-Joliot, παραγωγή ραδιενέργειας.
1934 Εnrico fermi, θεωρία Fermi της ασθενούς αλληλεπίδρασης και της βήτα διάσπασης.
1934 Esterman και Stern, μαγνητική ροπή του νετρονίου.
1934 Fermi και Hahn, παρατήρησαν διάσπαση .
1934 Paul Dirac, πόλωση του κενού.
1935 Yukawa, Stueckelberg, θεωρία της ισχυρής πυρηνικής δύναμης και του π-μεσονίου
1935 J.Robert Oppenheimer, στατιστικές της ιδιοπεριστροφής.
1935 Enrico fermi, υπόθεση των υπερουράνιων στοιχείων.
1935 Robertson Walker, γενικότερο ομογενή ισοτροπικό Σύμπαν.
1935 Einstein, Podolsky, Rosen, EPR παράδοξο της μη-τοπικότητας στην κβαντική μηχανική.
1935 Subrahmanyan Chandrasekhar υπολογισμός του ορίου της μάζας για την αστρική κατάρρευση ενός λευκού νάνου αστέρος.
1935 Erwn Schroedinger, κβαντικό παράδοξο της γάτας.
1935 Robert Watson-Watt, ραντάρ
1936 Niels Bohr, σύνθετος πυρήνας
1936 Anderson και Neddermeyer, μιόνια στις κοσμικές ακτίνες.
1936 Leon Brillouin, θεωρία των κυματοδηγών.
1936 Breit και Coll, ισοτοπική ιδιοπεριστροφή.
1936 Alan Turing, computability
1937 Pyotr Kapitza, υπερρευστότητα του ηλίου ΙΙ.
1937 Perrier και Segre, στοιχείο 37, τεχνήτιο, πρώτο στοιχείο που κατασκευάζεται τεχνητά.
1937 Majorana συμμετρική θεωρία του ηλεκτρονίου και του ποζιτρονίου
1937 Ιουλιανό Schwinger, η ιδιοπεριστροφή (το spin) των νετρονίων είναι 1/2.
1937 Blau, Wambacher, φωτογραφικό γαλάκτωμα ως ανιχνευτής μορίων
1937 Bloch και Nordsieck, κανονική διαταγή χειριστών
1937 John Wheeler, θεωρία S-πινάκων.
1938 Oppenheimer και Serber, υπάρχει ένα ανώτερο όριο της μάζας για τη σταθερότητα των αστέρων νετρονίων
1938 Το Bethe, Critchfield, vον Weizsacker, τα αστέρια τροφοδοτούνται από τον CN-κύκλο πυρηνικής της τήξης.
1938 Isador Rabi, μαγνητική αντήχηση
1938 Hahn, Strassman, διάσπαση προκληθείσα με νετρόνια.
1938 Oskar Klein, νέες εξισώσεις πεδίων από την θεωρία των πολυ-διαστάσεων Kaluza- Klein.
1938 Fritz Zwicky, σμήνη των γαλαξιών.
1938 Ernest Stueckelberg, προτείνει baryon τη συντήρηση αριθμού
1938 Hendrick Kramers, επανακανονικοποίηση της μάζας.
1938 Frisch και Meitner, θεωρία της διάσπασης του ουράνιου
1939 Joliot και Curie-Joliot, Szilard, θεωρία των πυρηνικών αλυσιδωτών αντιδράσεων.
1939 Oppenheimer και Snyder, ένα αστέρι νετρονίων που καταρρέει θα διαμορφώσει μια μαύρη οπή.
1939 Bohr, Wheeler, Khariton, Zeldovich, θεωρία του U235 της διάσπασης και της αλυσιδωτής αντίδρασης.
1939 Bloch και Alvarez μέτρηση της μαγνητικής ορμής των νετρονίων.
1939 Rossi, Van Norman, Hilbery, αποσύνθεση μιονίου.
1939 Peierls και Frisch, κρίσιμη μάζα και θεωρία της βόμβας-A.
1939 Marguerite Perey, στοιχείο 87, φράγκιο
1940 MacMillan, Abelson, στοιχείο 93, ποσειδώνιο, πρώτο υπερουράνιο στοιχείο.
1940 Corson, MacKenzie, Segre, στοιχείο 85, συνθετικό αστάτιο.
1941 MacMillan, Kennedy, Seaborg, Wahl, στοιχείο 94, πλουτώνιο, δεύτερο υπερουράνιο στοιχείο.
1941 LEV Landau Davidovich, θεωρία των υπερευστών.
1941 Rossi και Hall, αποσύνθεση μιονίου που χρησιμοποιείται για να ελέγξει τη σχετιστική χρονική διαστολή.
1941 Mckellar και Αdams, παρατήρησαν την κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου, αλλά δεν αναγνωρίζεται η σημασία του
1941 Το πρόγραμμα "Manhattan", ιδρύεται για να αναπτύξει την ατομική βόμβα.
1942 Enrico fermi, η πρώτη αυτο- τροφοδοτούμενη αντίδραση διάσπασης.
1942 Grote Reber, ραδιο-χάρτης του ουρανού
1943 Ernst Stueckelberg, επανακανονικοποίηση QED.
1943 Sakata, Inoue. θεωρία του πιονίου της αποσύνθεσης στα μιόνια.
1944 lars Onsager γενική θεωρία των μεταβάσεων φάσης.
1944 Seaborg, James, Morgan, Ghiorso, Thompson. στοιχεία: 95-αμερίκιο, 96-curium
1944 Leprince- Ringuet και Lheritier, το σωματίδιο K+ βρίσκεται στις κοσμικές ακτίνες.
1945 Robert Oppenheimer και λοιποί, ατομική βόμβα.
1945 πρώτος ηλεκτρονικός υπολογιστής ENIAC
1946 James Hey, Ανακάλυψη της ραδιο-πηγής Cygnus Α
1946 George Gamow, πρότυπο Big Bang
1946 Bloch και Purcell, πυρηνική μαγνητική αντήχηση
Ριχάρδος Feynman
1947 Clude Shannon, θεωρία πληροφοριών
1947 Conversi, Pancini, Piccioni, ένδειξη ότι το μιόνιο δεν είναι ο μεσολαβητής της ισχυρής πυρηνικής δύναμης.
1947 Hartmut Kallman, μετρητής σπινθηρισμών.
1947 Denis Gabor, θεωρία των ολογραμμάτων
1947 Powell, Occhialini, βρίσκεται το αρνητικό πιόνιο.
1947 Willis Lamb, λεπτοδομή του φάσματος υδρογόνου, η μετατόπιση Lamb.
1947 hans Bethe επανακανονικοποίηση του υπολογισμού μετατόπισης Lamb.
1947 Kusch και Folley μέτρηση της ανώμαλης μαγνητικής ροπής του ηλεκτρονίου.
1947 Hartland Snyder, κβαντισμένος χωρόχρονος.
1948 Tomonaga, Schwinger, Feynman, επανακανονικοποίηση QED
1948 Alpher, Bethe και Gamow, εξηγούν την πυρηνοσύνθεση στο θερμό Big Bang.
1948 Alpher και Herman, πρόβλεψη της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου.
1948 Bondi, Gold, Hoyle, θεωρία σταθερής κατάστασης του Σύμπαντος.
1948 Goldhaber και Goldhaber, πειραματική απόδειξη ότι τα βήτα σωματίδια είναι ηλεκτρόνια.
1948 Richard Feynman, προσέγγιση στην κβαντική θεωρία με τα πλάτη πιθανότητας.
1948 Bardeen, Brattain, Shockley, ημιαγωγοί και Transistors (κρυσταλλοτρίοδοι).

Φιλη Zadok εχεις αδικησει τον endorama.
Ποτε δεν ειπε οτι το ζευγος Κιουρι εκανε ερευνα για το τρανζιστορ.
Αυτο που ηθελε να πει ηταν οτι πολλες εφευρεσεις ανακαλυφτηκαν απο τυχη, οπως και το ουρανιο απο τους Κιουρι.

σε υπερ-ευχαριστώ για τη συμμετοχή σου και τον κόπο που έκανες να μας παραθέσεις όλα τα ανωτέρω.

Αν έχω αντιληφθεί λάθος τα γραφόμενα του endorama, παραθέτω ακριβώς το απόσπασμά του της επίμαχης φράσης:

quote:

---

οσο για πειραματα που δεν ειχαν γινει πριν καλο θα ηταν να ρωτησουμε το ζευγος κιουρι γιατι οταν εισαι σιγουρος δεν κανεις πειραματα ξεκινας την κατασκευη αμεσως και οι κιουρι δεν ηξεραν τι ανακαλυψαν στην αρχη ενω με την κρυσταλοδιοδο το μελετησαν για να την ανακαλυψουν ηξεραν δηλαδη τι ηθελαν

---

quote:

---

1902 Kelvin, Thomson, ατομικό πρότυπο του "σταφιδόψωμου".
1910 Αλβέρτος Einstein, εξήγησε γιατί ο ουρανός είναι μπλε.
1926 Αλβέρτος Einstein, "Θεός δεν παίζει ζάρια"
1935 Erwn Schroedinger, κβαντικό παράδοξο της γάτας.
1936 Anderson και Neddermeyer, μιόνια στις κοσμικές ακτίνες.
1943 Sakata, Inoue. θεωρία του πιονίου της αποσύνθεσης στα μιόνια.

---

Edited by - Το ξωτικό on 15/12/2003 11:58:15

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

ελπίζω να σε διαφωτίσει ο καλός μας georgios και γιατί όχι, μέσα κι απ' το τόπικ. Όχι τίποτ' άλλο: τί σχέση έχει το "σταφιδόψωμο" και η "γάτα" με την επιστήμη ήθελα να 'ξερα!!! Πάντως, το "ο Θεός δεν παίζει ζάρια" ήταν δήλωση του Αινστάιν και βιβλίο και τα "μιόνια" - "πιόνια" και άλλα συναφή πρέπει να 'χουν να κάνουν με σωματίδια του ατόμου.

Καλέ μου AVATARGR,

σ' ευχαριστώ για τη διακριτική, αλλά εύστοχη ώθηση που δίνεις στη συζήτησή μας. Θα πράξω κι εγώ ανάλογα θέτοντας ένα πιο "εσωτερικό" ερώτημα:

Τώρα τις γιορτινές μέρες των Χριστουγέννων που θα πάμε όλοι να κοινωνήσουμε (), ας θυμηθούμε αυτό το καημένο τόπικ κι ας αναλογιστούμε: γιατί ο άρτος συμβολίζει το σώμα του Χριστού;;;

Η ιστοσελίδα που έδωσες μπορεί να μην δούλεψε αλλά στην μηχανή αναζήτησης που είχε βρήκα το ιστορικό για τα τρανζίστορ.
Πολύ καλή ιστοσελίδα
Αν κατάλαβα καλά γράφει πως το γερμάνιο είχε χρησιμοποιηθεί από το 1920 αλλά επειδή παρουσίαζε κάποια προβλήματα δεν το χρησιμοποίησαν.
Πάνω σε αυτές τις βάσης ανακάλυψης του γερμανίου συνεχίσθηκαν οι έρευνες.
Στο ιστορικό αν κατάλαβα καλά λέει ότι ήταν πολύ τυχερό το ότι τελικά βρήκαν τα κατάλληλα υλικά σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Θα μπορούσε να τους έπαιρνε πολύ περισσότερο χρόνο.
Πάντως αν θες την γνώμη μου για το παραπάνω, για εμένα αυτό δεν λέει τίποτα.
Η ανακάλυψη θα γινόταν έτσι και αλλιώς. Τι και αν τους έπαιρνε μια δεκαετία παραπάνω;

Για το αν είναι δίκαιη ή άδικη η διαμαρτυρία μου δεν θα παρουσιάσω στοιχεία.
Ο λόγος είναι ότι αφού δεν τα είδες εσύ δεν υπάρχουν.
<<Για όλα τα πράγματα μέτρο είναι ο άνθρωπος.
Για όσα υπάρχουν ότι υπάρχουν και για όσα δεν υπάρχουν ότι δεν υπάρχουν.>>

Για τον φίλο avatargr.
Δεν νομίζω να έγραψα πουθενά την λέξη απλό που εσύ αναφέρεις συνεχώς.
Ίσως αναφέρεσαι στην απλοϊκή εξήγηση που έδωσα για το ψωμί.
Μέσα από αυτήν την απλοϊκή εξήγηση υπάρχει το στοιχείο της υπερβολής.
Ο λόγος που το κάνω είναι για να καταδείξω την υπερβολή της αντίθετης άποψης
Μια υπερβολή πολύπλοκη σε αντίθεση με την δική μου.

Ποτέ και τίποτε δεν κέρδισε ο άνθρωπος απλά και εύκολα.
Αυτό σημαίνει ότι τίποτα δεν του χαρίστηκε……..αλλά ότι το κέρδισε με κόπους και θυσίες.

AVATARGR γραφεις "ΑΛΛΑ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ ??????" Δεν λεω οτι ειναι παραξενες ανακαλυψεις γιατι δεν πιστευω οτι υπαρχουν "παραξενες ανακαλυψεις". Ηθελα να δειξω οτι η θεωρια υπυρχε.

Zadok γραφεις "πειραματισμός σχετιζόμενος με τους ημιαγωγούς και θεωρία επ' αυτών δεν υπήρχε"

ΠΥΡΙΤΙΟ (SILICON)
ΑΤΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ (Ζ): 14
ΜΑΖΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ (Α): 28
ΣΗΜΕΙΟ ΖΕΣΕΩΣ (C): 2355
ΣΗΜΕΙΟ ΠΗΞΕΩΣ (C): 1410
ΕΤΟΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗΣ: 1824 (J, J, Berzelius)
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΟΝΟΜΑΤΟΣ: Από τον πυρόλιθο ή πυρίτη λίθο που στα λατινικά λέγεται silex. Το όνομα silicon προτάθηκε από τον Thomson κατ’ αναλογία με τον άνθρακα (carbon).

ΓΕΡΜΑΝΙΟ (GERMANIUM)
ΑΤΟΜΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ (Ζ): 32
ΜΑΖΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ (Α): 73
ΣΗΜΕΙΟ ΖΕΣΕΩΣ (C): 2830
ΣΗΜΕΙΟ ΠΗΞΕΩΣ (C): 937
ΕΤΟΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗΣ: 1886 (C. Winkler)
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΟΝΟΜΑΤΟΣ: H πρώτη πρόβλεψη για την ύπαρξη του στοιχείου έγινε από τον Newlands (1864) ενώ ο Mendeleev περιέγραψε τις ιδιότητές του και το ονόμασε eka-πυρίτιο. Ο Winkler που το απομόνωσε και το μελέτησε, το ονόμασε γερμάνιο προς τιμή της πατρίδας του Γερμανίας.

Ειναι τα 2 βασικα στοιχεια της κρυσταλλοτριοδου.
Για να κατοχυρωθει ενα στοιχειο εκτος απο την περιγραφη πρεπει να αναλυσεις και τις ιδιοτητες του. Αρα ξεραμε τις ιδιοτητες των βασικων ημιαγωγων.
Για πειραμματα ακομη το ψαχνω.

ξωτικό οταν βρω χρονο θα επανελθω και αυτα που με ρωτησες.

Ελπιζω να βοηθησα λιγο...

γράφεις πολύ ωραία, για τα δικά μου κριτήρια.

quote:

---

Θα συμφωνήσω μαζί σου ότι μιλάω υποθετικά αλλά όχι ότι προσπαθώ να επιβάλω την υποκειμενική μου άποψη σαν αντικειμενική αλήθεια.
Τέτοια θέματα εξάλλου μπορείς να τα προσεγγίσεις μόνο με εικότα λόγο.

---