- Ελλάδα και ανθρώπινη εξέλιξη - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Αναφορά: Mitochondrial genome variation and the origin of modern humans, Ingman, M., Kaessmann, H., Pääbo, S. & Gyllensten, U, Nature 408, 708–713 (2000).

Όπως έχω ήδη αναφέρει προηγουμένως κάτι τέτοιο δεν έχει καταδειχθεί, αλλά συνήθως προτείνεται αυτή του σχήματος Β, η οποία είναι ίδια με αυτή του ανωτέρω κλαδογράμματος των ανθρώπινων πληθυσμών.

Δύο καταρχήν επισημάνσεις:

1. Ασφαλώς και μόνο στον ελεύθερο χρόνο συμμετέχουμε και φυσικά το ΚΑΤΑΡΧΗΝ ζητούμενο είναι η παροχή στοιχείων μόνο από την ήδη δεδομένη «προσωπική» σου δεξαμενή γνώσεων – και όχι η διεξαγωγή επιπρόσθετης έρευνας σου. Αν γνωρίζεις τα στοιχεία έχει καλώς, διαφορετικά και η γνώμη σου (ή οι υποθέσεις εργασίας σου – εφόσον είναι διακριτές από τα στοιχεία / data) είναι απλά ότι είναι εξαιρετικά χρήσιμο για αυτήν την συζήτηση.

2 . Φυσικά, όσο τουλάχιστον μ’ αφορά, δεν προσεγγίζω το θέμα από ιδεολογικο-πολιτική (εθνικιστική ή κοσμοπολίτικη ή οποία άλλη σκοπιά) και πολύ περισσότερο, όπως σωστά το θέτεις, «λιακοπουλική» ή άλλη «αρχαιολατρική» ή «απεθνικοποιημένη» οπτική. Το ιδεολογικο-πολιτικό πλαίσιο με αφήνει αδιάφορο ακριβώς γιατί η ιδεολογικο-πολιτικές σκοπιμότητες τους είναι τόσο διαφανείς και τόσο ιδιοτελείς. Απλά εδώ ενδιαφέρομαι για τα όποια επιστημονικά στοιχεία ή τάσεις υφίστανται (αδιάφορο αν είναι οι επικρατούσες επιστημονικές θέσεις και μειοψηφούσες) και τα οποία συμπεράσματα ή υποθέσεις εργασίας τεκμηριωμένα υποστηρίζουν.

Στα ουσιαστικά ζητήματα τώρα για μένα το θέμα της όποιας αναζήτησης είναι:
ΤΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΚΥΨΟΥΝ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΩΡΟ με βάση την έρευνα DNA;

Στο ζήτημα αυτό η όποια τεκμηριωμένη χρονολόγηση που προκύπτει από την έρευνα DNA έχει σημασία .
Επομένως, το ενδιαφέρον εστιάζεται σε διαγράμματα χρόνου (το λεγόμενο «molecular clock») – και φυσικά μιλάμε για όποιο ΑΞΙΟΠΙΣΤΟ χρονολογικό διάγραμμα μπορεί να προσφέρει η έρευνα DNA.

Σχετικά με το παρακάτω:
«Όσον αφορά τις εξαγόμενες χρονολογήσεις γεγονότων από τα μοριακά στοιχεία θα έλεγα ότι δεν έχουν καμιά εμπιστοσύνη αυτές καθαυτές δεδομένου ότι τα μοριακά στοιχεία χρειάζονται καλιμπράρισμα. Για παράδειγμα, ο χρόνος των 50.000 ετών που προβλέπουν για την πρώτη «έξοδο από την Αφρική» στηρίζεται στην παραδοχή ότι ο άνθρωπος και ο χιμπαντζής διαχωρίστηκαν πριν από 5 εκ. έτη. Εάν όμως ο διαχωρισμός αυτός έλαβε χώρα πριν από 10 εκ. έτη τότε η ημερομηνία αυτή γίνεται αυτόματα 100.000 χρόνια. Η ημερομηνία των 50.000 ετών είναι από μόνη της μια αστεία παραδοχή δεδομένου ότι απαιτεί ότι ο σύγχρονος άνθρωπος σαλτάρησε και παράτησε την ζεστή Αφρική για να αποικήσει την Ευρώπη σε μια παγετωνική περίοδο.»

Λες ότι «τα μοριακά στοιχεία χρειάζονται καλιμπράρισμα» --- αλλά από 50.000 στα 100.000 δεν νομίζω ότι είναι ένα «απλό» καλιμπράρισμα, αλλά ουσιαστικά - αν μιλάμε για τέτοιες διαφορές - για «αναξιοπιστία» των στοιχείων τουλάχιστον σ’ ότι αφορά την «πολιτισμική» ή «προϊστορική» έρευνα (τα « » σημαίνουν ότι η χρήση που κάνω των όρων είναι «χαλαρή», «ενδεικτική» από την σκοπιά του γνωστικού πεδίου).
Το παράδειγμα του «ηλικίας ~ 30.000 ετών άνθρωπος του Cro Manion που ανακαλύφθηκε στην Γαλλία (που) είναι απαράλλακτος με τους σημερινούς ευρωπαίους» είναι χαρακτηριστικό.
Λες ότι πρόκειται για τον H.sapiens sapiens. Το Κρανίο Omo I από την Αιθιοπία και η ηλικία αυτού του κρανίου έθετε τα όρια στην εμφάνιση του H.sapiens sapiens στα 130.000 έτη και ακόμη, ότι πολύ πρόσφατη έρευνα μετάθεσε την ηλικία αυτού του κρανίου στα 196.000 έτη («ύπαρξη ενός αναμφισβήτητου H.sapiens sapiens ήδη από τα 196.000 έτη»).

Οπότε βγαίνει το συμπέρασμα ότι από το 130.000 ή 196.000 ΜΕΧΡΙ το ~ 30.000 του Cro Manion υπάρχει ένα «χρονολογικό κενό» στην Διασπορά από την Αιθιοπία προς Γαλλία πολλών δεκαετιών (είτε μέσω Β. Αφρικής-Ισπανίας ή Δυτ. Μεσογείου - που από τον Stephen Oppenheimer δεν θεωρείται πιθανή λόγω κλίματος , είτε μέσω Μέσης Ανατολής ή Ανατ. Μεσογείου /Αιγαίου ή Ελλησπόντου) (οι "δύο δρόμοι" διασποράς εκτός Αφρικής του Stephen Oppenheimer μέσω των Στενών της Υεμένης στην νότια Αραβία)- δες:http://www.bradshawfoundation.com/journey/.

Ας πούμε ότι αυτό αφορά, είτε την έλλειψη ευρημάτων είτε τις κλιματολογικές δυσκολίες. Για αυτό το τελευταίο (το «χρονολογικό κενό»), η παρατήρηση ότι «απαιτεί ότι ο σύγχρονος άνθρωπος σαλτάρησε και παράτησε την ζεστή Αφρική για να αποικήσει την Ευρώπη σε μια παγετωνική περίοδο» σ’ ότι αφορά την περιοχή που μας ενδιαφέρει, δηλαδή την Μεσογειακή λεκάνη και μόνο, πρέπει να υποστηριχθεί με ευρήματα παλαιο-κλιματικά που να δείχνουν ότι ιβηρική, ιταλική και βαλκανική χερσόνησος (ή νότιος Γαλλία ή Μικρά Ασία κλπ) είχαν παγετώνες ή άλλου είδους δυσχερές (μη-κατοικήσιμο) κλίμα. (Δες π.χ.: http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/e4/Last_glacial_vegetation_map.png)

Με την ευκαιρία δεν παρατήρησα στο 1.4.14 διάγραμμα στην ΜΠΛΕ Διακλάδωση mtDNA εύρημα από Ελληνικό (με την γεωγραφική και όχι την όποια εθνική έννοια) χώρο.
Επίσης δεν αναφέρεσαι (αν δεν κάνω λάθος) για διακλαδώσεις Υ Chromosome. Λόγω έλλειψης χρόνου ή λόγω έλλειψης στοιχείων από όσα υπάρχουν στα υπάρχοντα papers σου;

Τέλος, από το ~30.000 και μέχρι το 10.000 ή το 7.000 υπάρχει αντίστοιχο πρόβλημα καθώς τα αρχαιολογικά ευρήματα ορίζουν κατά προσέγγιση τον προϊστορικό κόσμο (χωρίς « »).

Αλλά και για αυτήν την περίοδο, όμως, υπάρχει «απόκλιση» αρχαιολογικών ευρημάτων με τα ευρήματα με βάση την έρευνα DNA; Εάν ναι, πρέπει να δειχτεί. Υπάρχουν, λοιπόν, στοιχεία με βάση την έρευνα DNA;

Στο ζήτημα της «Αφρικανικής αντικατάστασης» δεν μπορώ να πω πολλά πράγματα. Το “out of Africa” ή όχι είναι ένα ζήτημα. Όπως υπάρχουν και ευρήματα που δεν αφορούν μόνο το mtDNA αλλά το Υ Chromosome. Όμως σ’ ότι αφορά τον ελληνικό γεωγραφικό χώρο ή την περιμετρό του το σημείο εκκίνησης δεν είναι η λεγόμενη «αυτοχθονία» του ανθρώπινου είδους, αλλά ο «χρονολογικός χάρτης» της παρουσίας του έστω και για την περίοδο από το ~30.000 και μετά.

Λές, φίλε Λεωνίδα, ότι:
«Και για να μιλήσουμε και λίγο για την ταμπακιέρα θα δηλώσω ευθέως ότι 3 κάρα από διεπιστημονικά στοιχεία έχουν σκιαγραφήσει ένα πρότυπο για την ανθρώπινη εξέλιξη το οποίο είναι σύμφωνο με την συνεχή παρουσία της ανθρώπινης καταγωγής στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου. Αλλά ακόμη πιο εντυπωσιακά δείχνουν ότι ακόμη και αυτοί οι Πυγμαίοι της Αφρικής κατάγονται από την Ελλάδα. Τα στοιχεία αυτά αν και έμμεσα είναι τόσα και τέτοια ώστε να με αναγκάσουν να αποκλείσω το ενδεχόμενο της σύμπτωσης. Κατά συνέπεια θεωρώ ότι το πρότυπό μου ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα».

Βασικά μπορούμε να αφήσουμε ως υπόθεση την απάντηση στο ζήτημα της «συνεχούς παρουσίας της ανθρώπινης καταγωγής στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου» - αντιλαμβάνομαι την έννοια της «συνεχούς» με όριο στα 196.000 έτη («ύπαρξη ενός αναμφισβήτητου H.sapiens sapiens ήδη από τα 196.000 έτη»).

Ας μιλήσουμε απλά για την ύπαρξη ευρημάτων που αποτυπώνουν σύνδεση mtDNA ή Υ Chromosome με τον γεωγραφικό χώρο – αυτή δεν είναι η έννοια της έρευνας DNA σε σχέση με την χρονολογική διασπορά του ανθρώπινου είδους (H.sapiens sapiens);

Από τα «3 κάρα από διεπιστημονικά στοιχεία», που σίγουρα υπάρχουν, μπορείς να εντοπίσεις εκείνα που αφορούν το mtDNA αλλά το Υ Chromosome σ’ ότι αφορά τον γεωγραφικό μας χώρο;
Αυτό θα ήταν πολύ χρήσιμο πληροφοριακά – άσχετα εάν έρχεται σε συμφωνία ή αντίθεση με αρχαιολογικά ή κλιματολογικά ευρήματα (η συσχέτιση τους έπεται της έρευνας DNA).

Για παράδειγμα:

Σύμφωνα με τον Stephen Oppenheimer:
«Initially it was only U5, a genetic great-granddaughter of one of the four main Levantine founders, who moved into Europe. The Europa clan is characteristic of the Near East and Europe. In spite of its antiquity, it is not found in East Asia, being confined to the Levant and the Gulf western Central Asia, countries round the Mediterranean, and Europe, with an ancient daughter branch, U2i, in India. The clan as a whole has an antiquity of over 50,000 years in the Near East. According to the molecular clock, our fifth daughter of Europa, U5, also dates back 50,000 years and represents by far the earliest line to enter Europe, 15,000 years before the next European founder line. … Significantly, U5 is almost absent from Arabia, apparently denying those peoples' ancestors as the primary source population for the first Aurignacian colonization of Europe. … Although U5 is now ubiquitous in Europe, we do know that the oldest Europa great-granddaughter, U5a, dating from around 40,000 years ago, is commonest in the Basque country of northern Spain. One of the only European refuges during the last ice age, the Basque region managed to preserve more of its original genetic diversity than did other parts of Western Europe.U5 is thus the one surviving Europa daughter line that identifies the first European ancestors.»

Επομένως, σε σχέση με τα παραπάνω ερωτήματα (και αφορά μόνο την διακλάδωση mtDNA ) μας λέει ότι πριν το 50.000 ΔΕΝ υπήρχε (ή δεν έχουμε DNA γενετικά στοιχεία για) ανθρώπινη διασπορά και ότι από τους σημερινούς ευρωπαίους οι Βάσκοι (U5a) εμφανίζονται ως οι «αρχαιότεροι» γενετικά πληθυσμοί. Άραγε όλη αυτή η συλλογιστική είναι το σημερινό state-of- art ή απλά μια επιστημονική άποψη ανάμεσα σ’ άλλες το ίδιο ισχυρές; Είναι η εικόνα του παραδείγματος ΑΞΙΟΠΙΣΤΗ;

Κοίτα λοιπόν φίλε μου το διάγραμμα και διαπίστωσε το μέγεθος της παγκόσμιας επιστημονικής ανοησίας. Στο διάστημα 10-70.000 έτη στην ηπειρωτική Ευρώπη εάν κάποιος προσπαθούσε να μιλήσει, τα λόγια του θα σχημάτιζαν παγωμένα γράμματα και θα έπεφταν στο έδαφος. Ε λοιπόν αυτό μας λένε! ότι κάπου αυτή την εποχή, άνθρωποι εγκατέλειψαν την ζεστή Αφρική γιατί θέλανε σώνει και καλά να βάλουν παγάκια στον φραπέ τους. Όπως μπορείς να παρατηρήσεις η τελευταία φορά που η ήπειρός μας είχε τις παρούσες κλιματικές συνθήκες ήταν πριν από 125.000 έτη. Παρατήρησε επίσης ότι οι κλιματικές αυτές συνθήκες εμφανίζονται και εμφανίστηκαν στο παρελθόν σε ένα πολύ μικρό χρονικό παράθυρο. Σε κάθε άλλη χρονική περίοδο το κρύο έσπαγε κόκαλα και η ξηρασία επίσης. Εξαίρεση στην Ευρώπη αποτελούσαν τα λεγόμενα refugia- καταφύγια δηλ. Ελληνική, Ιταλική και Ιβηρική Χερσόνησος.
Το κάθε γενετικό σύστημα παρέχει ουσιαστικές και μερικές φορές μοναδικές πληροφορίες οι οποίες όλες είναι χρήσιμες. Για το mtDNA έχω συλλέξει σχεδόν όλες τις ενδιαφέρουσες έρευνες και έχω επικεντρώσει το ενδιαφέρον μου σε αυτό, γιατί παρακολουθώ τα αποτελέσματά του σε βάθος πολλών εκ έτων πριν. Έχω επίσης πολλά στοιχεία και για το Υ χρωμόσωμα το οποίο μάλιστα εμφανίζει ένα ελαφρώς διαφορετικό σχέδιο σε σχέση με το mtDNA.
Στις περισσότερες μοριακές έρευνες παγκοσμίου δειγματολογικού επιπέδου, δυστυχώς δεν συμπεριλαμβάνονται Ελληνικά δείγματα. Όπου όμως υπάρχει συμμετοχή τα αποτελέσματα είναι πολύ ενδιαφέροντα.

Για παράδειγμα τα αποτελέσματα από το Υ χρωμόσωμα έχουν προβληματίσει τους ερευνητές δεδομένου ότι μερικοί απλότυποι που προηγουμένως είχαν συνδεθεί με την Νεολιθική επέκταση «εξ Ανατολών» αποδείχθηκε πρόσφατα ότι οφείλονται σε επέκταση του Ελληνικού Κοσμου με τους ερευνητές να προσπαθούν να τους αποδώσουν νεότερες ηλικίες για να μην προσβάλουν την «εξ Ανατολών» θεωρία. Διαβάστε μερικά αποσπάσματα.

«Έχουμε εξετάσει τη γεωγραφική διανομή και εσωτερική μοριακή ποικιλομορφία of Y chromosomal haplogroup J in the Middle East, central-eastern Mediterranean, and
central-eastern Europe. Γενικά συμφωνείται ότι αυτό το haplogroup διασκορπίστηκε από τη δυτική μετακίνηση άνθρωπων από τη Μέση Ανατολή (Semino et al. 1996, 2000a; Quintana-Murci et al. 2001). Τα στοιχεία μας παρουσιάζουν μια υψηλότερη
ποικιλομορφία αυτού του haplogroup σε περιοχές που έφθασαν σε αργότερες
φάσεις αυτής της διαδικασίας. Κατά συνέπεια, η παρούσα διανομή του haplogroup j δεν μπορεί να εξηγηθεί από την επέκταση ενός συνόλου τύπων προηγουμένως παρόντων στην περιοχή στην οποία αυτό το haplogroup υποτίθεται ότι δημιουργήθηκε.» Εννοεί την Μέση Ανατολή.

« Population data
Τα στοιχεία μας όσον αφορά το γενικό περιστατικό ολόκληρου του haplogroup επιδεικνύουν έναν τομέα υψηλών συχνοτήτων (>20%) με έκταση από τη Μέση Ανατολή στην κεντρική Μεσόγειο. Μια αναθεώρηση των στοιχείων συχνότητας σχετικά με την Ευρώπη, τον Καύκασο, το Ιράν, το Ιράκ, και τη βόρεια Αφρική αποκαλύπτουν ότι, μέσα στην Μεσόγειο, αυτό το haplogroup είναι κυρίως περιορισμένο σε παράκτιες περιοχές. Οι υψηλές συχνότητες στην Τουρκία, σε τοπικόυς εβραϊκούς και μη-εβραϊκόυς πληθυσμούς και στον Καύκασο προσδιορίζουν την Μέση Ανατολή και την ανατολική Μεσόγειο ως εστιακή περιοχή για τη δυτική διασπορά του haplogroup. Εντούτοις, και τα στοιχεία που αναφέρονται εδώ και στη λογοτεχνία συμφωνούν δείχνοντας ότι αυτό το haplogroup δεν άφησε μια ισχυρή υπογραφή στους λαούς των βόρειων Βαλκανίων και της κεντρικής Ευρώπης, δηλαδή σε αυτό που είναι η πλέον πιθανή διαδρομή για την είσοδο των γεωργών στην ευρωπαϊκή ήπειρο βόρεια από τις Άλπεις, κάτω από το demic πρότυπο διάχυσης . Αντ' αυτού, τα ακατέργαστα στοιχεία συχνότητας από την Ιβηρία, Ιταλία και την βαλκανική χερσόνησο είναι περισσότερο σύμφωνα με τις εναλλακτικές διαδρομές από δυτικά, ενδεχομένως θαλάσσια. »

«Αυτή η εύρεση, επίσης επιβεβαιωνεται από τα στοιχεία by Semino et al. (2004), που επισημαίνουν την Τουρκία και το Αιγαίο ως σχετική πηγή for the ποικιλομορφία του J που παρατηρείται σε όλη την Ευρώπη.»

«Τα στοιχεία μας και εκείνα by Semino et al. (2004) δείχνουν ότι το J2f1 βρίσκεται κυρίως στη βόρεια Μεσόγειο, Δυτικά από την Τουρκία. Ειδικότερα, οι εκτιμήσεις μας για αυτό το τελευταίο sub-haplogroup είναι μόλις (barely) συμβατές με την παρουσία του μεταξύ των πρώτων γεωργών από το Levantine.
Η ένωση του J2f1 κάλλιστα μετά από την έναρξη της νεολιθικής επανάστασης προσδιορίζει έτσι μια σημαντική πληθυσμιακή δόμηση ήδη παρούσα κατά την διάρκεια της διάδοσης του haplogroup J στη νότια Ευρώπη και την κεντρική Μεσόγειο, διαφοροποιώντας κατά συνέπεια την Αιγαία περιοχή από τη Μέση Ανατολή. Ευνοούμε την εμφάνιση of J2f1 στην Αιγαία περιοχή, ενδεχομένως κατά τη διάρκεια της φάσης επέκτασης των πληθυσμών επίσης ανιχνευμένης από τους Malaspina et al και συμπίπτουσα με την επέκταση του ελληνικού κόσμου στην ευρωπαϊκή ακτή της Μαύρης Θάλασσας. Αυτό το σενάριο θα συμφωνούσε με την συγκέντρωση του J2f1 chromosomes in north–west Turkey (Cinnioglu et al. 2004).»

« Εν περιλήψει, τα στοιχεία μας είναι σε συμφωνία με μια κύρια ασυνέχεια για τον πληθυσμό της νότιας Ευρώπης. Εδώ, το haplogroup J αποτελεί όχι μόνο την υπογραφή ενός ενιαίου προοδευτικού κύματος από το Levant αλλά, σε μεγάλη έκταση, επίσης την επέκταση του ελληνικού κόσμου, με συνοδευτική τη νέα ποσόστωση της γενετικής παραλλαγής παραχθείσα κατά τη διάρκεια της δημογραφικής αύξησής του. Στην ανάλυση by Cavalli- Sforza et al. (1994), δύο αποικιακές συνεισφορές μπορούν να διακριθούν, όπως επισημαίνονται στο πρώτο και το τέταρτο κύριο συστατικό, αντίστοιχα, αλλά η συνεισφορά του τελευταίου μπορεί να είχε υποτιμηθεί. Οι δύο διαδικασίες, ευρέως διαχωρισμένες χρονικά, συνδέονται με εντυπωσιακά διαφορετικές τεχνολογίες ταξιδιού. Αυτό υπονοεί ότι, στην Κεντρική και Δυτική Μεσόγειο, η είσοδος των J chromosomes μπορεί να είχε εμφανιστεί κυρίως θαλασσίως, όπως, στο Νότιο-Ανατολικό σημείο και της Ισπανίας και της Ιταλίας.»

Το «η συνεισφορά του τελευταίου μπορεί να είχε υποτιμηθεί» αναφέρεται στον γενετικό χάρτη του Cavalli- Sforza που σας έχω παραθέσει και στην σημείωσή μου ότι έχει ήδη ξεπεραστεί από νεότερα στοιχεία.
Οι ηλικία του J2f1 σύμφωνα με αυτή την εργασία είναι ~ 7000 έτη πριν. Επομένως αναφέρεται σε γεγονότα επέκτασης του Ελληνικου Κόσμου μετά την Νεολιθική. Η ηλικία αυτή όμως είναι καλιμπραρισμένη σε μια ηλικία για την απόκλιση όλου του απλότυπου J στα ~35.000 έτη. Όπως σημειώνουν οι ίδιοι ερευνητές «Unless assuming the origin of J at >50–100 thousand of years ago, this is again incompatible with an J2f1 origin in the Levant at the time of the rise of agriculture.». Δηλαδή έτσι και αλλιώς το J2f1 είναι ένα πληρεξούσιο της επέκτασης του Ελληνικού Κόσμου είτε μετά, είτε πριν από την Νεολιθική. Σε αυτή την δεύτερη περίπτωση τουλάχιστον ένα μέρος της Νεολιθικής Διασποράς έχει για βάση του το Αιγαίο. Κατά συνέπεια η «εξ Ανατολών Θεωρία» που προωθήθηκε από τους Αρχαιολόγους πηγαίνει περίπατο. Αυτό είναι ένα δείγμα του τι μπορούν να αποκαλύψουν τα μοριακά στοιχεία εάν εστιάσουν στα Ελληνικά δείγματα DNA.
Σύμφωνα με την δικιά μου χρονολογική κλίμακα τα μοριακά στοιχεία που αρκετοί ερευνητές έχουν συσχετίσει τόσο πρόσφατα όσο η Νεολιθική στην πραγματικότητα θα πρέπει να αναφέρονται σε πολύ παλαιότερα γεγονότα, λόγω του προαναφερθέντος προβλήματος βαθμονόμησης.

Αναφορά
Y chromosomal haplogroup J as a signature of the post-neolithic
colonization of Europe Hum Genet (2004) 115: 357–371

Θα επανέλθω για να σχολιάσω τα υπόλοιπα θέματα που έθιξες.

Πρόκειται για την επίμαχη εργασία που έχω προαναφέρει και που παρουσιάστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή του γνωστού ερευνητή κκ. Μορταδέλα. Είδατε λοιπόν, μπορεί οι δικοί μας ερευνητές να αναπαύονται αλλά οι σκοπιανοί επαγρυπνούν. Χάρις σε αυτούς λοιπόν μαθαίνουμε ότι οι διάφοροι νησιώτες και εξ Ατιικής Έλληνες εμφανίζουν αδελφές σχέσεις με κάποιους υπο-Σαχάρειους Αφρικανούς (δηλαδή τους αρχαιότερους όλων των λαών), περισσότερο από τους γείτονές τους. Αυτή λοιπόν είναι μια καλή ένδειξη για την αρχαιότητα των Ελλήνων που συζητούμε. Εξάλλου όπως σημείωσα προηγουμένως «Συνοψίζοντας, θα λέγαμε ότι τα γενετικά αποτελέσματα των Arnaiz-Villena et al [25] αν και δεν είναι εσφαλμένα, εντούτοις τα συμπεράσματα της εργασίας τους είναι.» που σημαίνει ότι δεν αμφισβητώ τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής αλλά τα συμπεράσματά της.

Volume 60 Issue 2 Page 111-121, August 2002

Population genetic relationships between Mediterranean populations determined by HLA allele distribution and a historic perspective

A. Arnaiz-Villena, E. Gomez-Casado, J. Martinez-Laso

Abstract: HLA genes allele distribution has been studied in Mediterranean and sub-Saharan populations. Their relatedness has been tested by genetic distances, neighbour-joining dendrograms and correspondence analyses. The population genetic relationships have been compared with the history of the classical populations living in the area. A revision of the historic postulates would have to be undertaken, particularly in the cases when genetics and history are overtly discordant. HLA genomics shows that: 1) Greeks share an important part of their genetic pool with sub-Saharan Africans (Ethiopians and west Africans) also supported by Chr 7 Markers. The gene flow from Black Africa to Greece may have occurred in Pharaonic times or when Saharan people emigrated after the present hyperarid conditions were established (5000 years B.C.). 2) Turks (Anatolians) do not significantly differ from other Mediterraneans, indicating that while the Asians Turks carried out an invasion with cultural significance (language), it is not genetically detectable. 3) Kurds and Armenians are genetically very close to Turks and other Middle East populations. 4) There is no HLA genetic trace of the so called Aryan invasion, which has only been defined on doubtful linguistic bases. 5) Iberians, including Basques, are related to north-African Berbers. 6) Present-day Algerian and Moroccan urban and country people show an indistinguishable Berber HLA profile.

Βεβαίως η ερμηνεία του βιλλενόβιου είναι εντελώς αστεία, αλλά είπαμε. Ειναι δύσκολο να τα βάλεις με τις κατεστημένες απόψεις.

Να μερικές επισημάνσεις μου:

Για την «χρονολόγηση»:

quote:

---

Για παράδειγμα εάν η γενετική απόσταση μεταξύ εμένα και του χιμπαντζή είναι κατά μέσο όρο 100 μεταλλάξεις τότε η απόστασή μας από τον κοινό μας πρόγονο θα είναι 50 μεταλλάξεις (δηλαδή δια δύο για ευνόητους λόγους). Εάν λοιπόν ο άνθρωπος και ο χιμπαντζής διαχωρίστηκαν πριν από 5 εκ έτη κάθε μετάλλαξη θα χρειάστηκε περίπου 50.000 έτη για να δημιουργηθεί. Αλλά αν διαχωρίστηκαν πριν από 10 εκ. έτη τότε κάθε μετάλλαξη θα χρειάστηκε 100.000 χρόνια. Κατά συνέπεια, εάν ο άνθρωπος του Νεάτερνταλ έχει με εμάς διαφορά 10 μεταλλάξεων (5 από τον κοινό μας πρόγονο) τότε στην πρώτη περίπτωση θα είχε απόκλιση πριν από 5χ50.000= 250,000 έτη, ενώ στην δεύτερη πριν από 500.000. Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι το ίδιο ισχύει και για τις χρονολογίες διασποράς του σύγχρονου ανθρώπου.

---

quote:

---

The Genographic Project allows members of the public to
participate in a real-time anthropological genetic study.
Since its inception in early 2005, over 188,000 individuals
have joined the project, of which over 55,000 have submitted
their mtDNA or MSY results to the research effort, illustrating
the high level of interest.
Because any member of the public may participate in the study, rigorously controlled group affiliation data will not typically be obtained for the samples.
Furthermore, it is clear that the accumulated database is biased towards countries in which the project is well known and where the kits are economically accessible to a significant fraction of the population.
The fact that 95% of the participation kits were ordered in the US and Western Europe is consistent with the Hg frequencies observed, and suggests that the majority of the participants are of West Eurasian (probably European) ancestry.
..................................................................

A few considerations unique to a public project should be
discussed.
Because the current dataset presented in this manuscript comprises members of the public who have joined Genographic’s research effort, the samples herein represent a subset of the total global mtDNA diversity.
To properly survey the genetic variation in non-Western Eurasian lineages, the Genographic Consortium is actively consulting and engaging with members of indigenous communities from around the world, and conducting anthropological and genetic analysis on those DNA samples.

As such data are published they will also be made available
anonymously as part of the reported Genographic reference database. The classification, saturation, and analytical techniques will need to be updated accordingly, as is the case with any expanding database. In addition, this manuscript presents a level of Hg resolution based on the current 22-SNP panel and HVS-I information.

A stated goal of this research effort is to continue to refine and increase this resolution, which will be achieved by further genotyping or revised analysis incorporating the expanding dataset.

Therefore,at present, the participants and scientific community
are presented with a solid, but still rather simple, level of
analytic resolutionand are encouraged to return periodically
to the project’s Web site to access up-to-date data and analytical tools.

In summary, we report both data and new classification methods developed using by far the largest standardized mtDNA database yet created,and detail the logistic, scientific,and public considerations unique to the Genographic Project. Most importantly, we return to the public a database made possible by their enthusiastic participation in the Genographic Project.

---

Αυτά φυσικά είναι προκαταρτικά δεδομένα και ακόμη δεν έχω προσέξει τουλάχιστον πληροφορίες για "γενετικές ταυτότητες" του γεωγραφικού χώρου μας. Ελπίζω ότι ο Λεωνίδας, ως περισσότερο ενημερωμένος, να μπορεί καλύτερα να διακρίνει πληροφορίεςπου μας αφορούν.