Λεωνίδας

Θα πρέπει λοιπόν να αναζητήσουμε ποιο ήταν εκείνο το αποφασιστικό βήμα . Προσωπικά βρίσκομαι σε αυτή την …εξέλιξη .
Υ.γ. Έχω την εντύπωση ότι το μέτρο που αναφέρεις είναι στην σωστή πλευρά των απαντήσεων . Μόνο που θα το έκανα πιο συγκεκριμένο . Θα μίλαγα για ρυθμό .

athakandr
Έγραψες «τα δύσκολα προβλήματα όσο αφορά τον εγκέφαλο και τις δυνατότητες που απορρέουν είναι βασικά δύο.» , έγραψες για το πρώτο αλλά ξεχασες να αναφέρεις το δεύτερο .
Για την έννοια του Λόγου , το Πλατωνικό σπήλαιο και άλλα σχετικά με αυτά που αναφέρεις έχουμε γράψει στο θέμα 0+@=1 .

Μια
"όπως πάνω, έτσι και κάτω"
πράγματι αυτό πιστεύω και το αναλύω στο θέμα 0+@=1 που είναι το έτερον ήμισυ αυτού εδώ .
Με την φράση « ιεραρχία του Σύμπαντος» , εννοώ την κατά χρόνο (κατ αιτιότητα ) γένεση της πραγματικότητας .

Ελεύθερος
Συμφωνώ με τα περισσότερα που αναφέρεις και με βάση αυτά θα πρόσθετα επ ευκαιρίας ότι η βασική διαφορά μεταξύ ζώων και ανθρώπου είναι το μέγεθος της μνήμης . Μαρέσει ο προβληματισμός σου για την κατάσταση του ύπνου και ήδη άρχισα ήδη να τον δουλεύω .

Πελασγός
Αν ο ανθρώπινος εγκεφαλος είναι προιόν εξελικτικής διαδικασίας , θα πρέπει να εξέλιξε ιεραρχικά τις αναζητήσεις του με βάση κάποια σειρά ερωτημάτων , τα οπόια εγκαθιδρύσανε μια συγκεκριμένη αντίληψη του εαυτού του και του περιβάλλοντός του .
Τα ερωτήματα αυτά ζήτησα να ιεραρχήσουμε . Η αναζήτηση του «εαυτού» αναγκαστικά ικανοποιεί και υπαρξιακά ερωτηματικά .

Υ.γ. δεν έχει νόημα φίλε Εκήβολε μια στείρα παράθεση των δικών μου ιδεών .

Πως ?
Που?
Πότε?
Ποιος?
Πόσο?

που κατά σύμπτωση(?) αρχίζουν από Π καθώς και άλλων όπως

Γιατί?
Τι?

Επίσης προτέινεται και κάποια άλλα που θεωρείται ως πρωταρχικά .

Πως σας φαίνεται ?

Volume 60 Issue 2 Page 111-121, August 2002

Population genetic relationships between Mediterranean populations determined by HLA allele distribution and a historic perspective

A. Arnaiz-Villena, E. Gomez-Casado, J. Martinez-Laso

Abstract: HLA genes allele distribution has been studied in Mediterranean and sub-Saharan populations. Their relatedness has been tested by genetic distances, neighbour-joining dendrograms and correspondence analyses. The population genetic relationships have been compared with the history of the classical populations living in the area. A revision of the historic postulates would have to be undertaken, particularly in the cases when genetics and history are overtly discordant. HLA genomics shows that: 1) Greeks share an important part of their genetic pool with sub-Saharan Africans (Ethiopians and west Africans) also supported by Chr 7 Markers. The gene flow from Black Africa to Greece may have occurred in Pharaonic times or when Saharan people emigrated after the present hyperarid conditions were established (5000 years B.C.). 2) Turks (Anatolians) do not significantly differ from other Mediterraneans, indicating that while the Asians Turks carried out an invasion with cultural significance (language), it is not genetically detectable. 3) Kurds and Armenians are genetically very close to Turks and other Middle East populations. 4) There is no HLA genetic trace of the so called Aryan invasion, which has only been defined on doubtful linguistic bases. 5) Iberians, including Basques, are related to north-African Berbers. 6) Present-day Algerian and Moroccan urban and country people show an indistinguishable Berber HLA profile.

Βεβαίως η ερμηνεία του βιλλενόβιου είναι εντελώς αστεία, αλλά είπαμε. Ειναι δύσκολο να τα βάλεις με τις κατεστημένες απόψεις.

Πρόκειται για την επίμαχη εργασία που έχω προαναφέρει και που παρουσιάστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή του γνωστού ερευνητή κκ. Μορταδέλα. Είδατε λοιπόν, μπορεί οι δικοί μας ερευνητές να αναπαύονται αλλά οι σκοπιανοί επαγρυπνούν. Χάρις σε αυτούς λοιπόν μαθαίνουμε ότι οι διάφοροι νησιώτες και εξ Ατιικής Έλληνες εμφανίζουν αδελφές σχέσεις με κάποιους υπο-Σαχάρειους Αφρικανούς (δηλαδή τους αρχαιότερους όλων των λαών), περισσότερο από τους γείτονές τους. Αυτή λοιπόν είναι μια καλή ένδειξη για την αρχαιότητα των Ελλήνων που συζητούμε. Εξάλλου όπως σημείωσα προηγουμένως «Συνοψίζοντας, θα λέγαμε ότι τα γενετικά αποτελέσματα των Arnaiz-Villena et al [25] αν και δεν είναι εσφαλμένα, εντούτοις τα συμπεράσματα της εργασίας τους είναι.» που σημαίνει ότι δεν αμφισβητώ τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής αλλά τα συμπεράσματά της.

Κοίτα λοιπόν φίλε μου το διάγραμμα και διαπίστωσε το μέγεθος της παγκόσμιας επιστημονικής ανοησίας. Στο διάστημα 10-70.000 έτη στην ηπειρωτική Ευρώπη εάν κάποιος προσπαθούσε να μιλήσει, τα λόγια του θα σχημάτιζαν παγωμένα γράμματα και θα έπεφταν στο έδαφος. Ε λοιπόν αυτό μας λένε! ότι κάπου αυτή την εποχή, άνθρωποι εγκατέλειψαν την ζεστή Αφρική γιατί θέλανε σώνει και καλά να βάλουν παγάκια στον φραπέ τους. Όπως μπορείς να παρατηρήσεις η τελευταία φορά που η ήπειρός μας είχε τις παρούσες κλιματικές συνθήκες ήταν πριν από 125.000 έτη. Παρατήρησε επίσης ότι οι κλιματικές αυτές συνθήκες εμφανίζονται και εμφανίστηκαν στο παρελθόν σε ένα πολύ μικρό χρονικό παράθυρο. Σε κάθε άλλη χρονική περίοδο το κρύο έσπαγε κόκαλα και η ξηρασία επίσης. Εξαίρεση στην Ευρώπη αποτελούσαν τα λεγόμενα refugia- καταφύγια δηλ. Ελληνική, Ιταλική και Ιβηρική Χερσόνησος.
Το κάθε γενετικό σύστημα παρέχει ουσιαστικές και μερικές φορές μοναδικές πληροφορίες οι οποίες όλες είναι χρήσιμες. Για το mtDNA έχω συλλέξει σχεδόν όλες τις ενδιαφέρουσες έρευνες και έχω επικεντρώσει το ενδιαφέρον μου σε αυτό, γιατί παρακολουθώ τα αποτελέσματά του σε βάθος πολλών εκ έτων πριν. Έχω επίσης πολλά στοιχεία και για το Υ χρωμόσωμα το οποίο μάλιστα εμφανίζει ένα ελαφρώς διαφορετικό σχέδιο σε σχέση με το mtDNA.
Στις περισσότερες μοριακές έρευνες παγκοσμίου δειγματολογικού επιπέδου, δυστυχώς δεν συμπεριλαμβάνονται Ελληνικά δείγματα. Όπου όμως υπάρχει συμμετοχή τα αποτελέσματα είναι πολύ ενδιαφέροντα.

Για παράδειγμα τα αποτελέσματα από το Υ χρωμόσωμα έχουν προβληματίσει τους ερευνητές δεδομένου ότι μερικοί απλότυποι που προηγουμένως είχαν συνδεθεί με την Νεολιθική επέκταση «εξ Ανατολών» αποδείχθηκε πρόσφατα ότι οφείλονται σε επέκταση του Ελληνικού Κοσμου με τους ερευνητές να προσπαθούν να τους αποδώσουν νεότερες ηλικίες για να μην προσβάλουν την «εξ Ανατολών» θεωρία. Διαβάστε μερικά αποσπάσματα.

«Έχουμε εξετάσει τη γεωγραφική διανομή και εσωτερική μοριακή ποικιλομορφία of Y chromosomal haplogroup J in the Middle East, central-eastern Mediterranean, and
central-eastern Europe. Γενικά συμφωνείται ότι αυτό το haplogroup διασκορπίστηκε από τη δυτική μετακίνηση άνθρωπων από τη Μέση Ανατολή (Semino et al. 1996, 2000a; Quintana-Murci et al. 2001). Τα στοιχεία μας παρουσιάζουν μια υψηλότερη
ποικιλομορφία αυτού του haplogroup σε περιοχές που έφθασαν σε αργότερες
φάσεις αυτής της διαδικασίας. Κατά συνέπεια, η παρούσα διανομή του haplogroup j δεν μπορεί να εξηγηθεί από την επέκταση ενός συνόλου τύπων προηγουμένως παρόντων στην περιοχή στην οποία αυτό το haplogroup υποτίθεται ότι δημιουργήθηκε.» Εννοεί την Μέση Ανατολή.

« Population data
Τα στοιχεία μας όσον αφορά το γενικό περιστατικό ολόκληρου του haplogroup επιδεικνύουν έναν τομέα υψηλών συχνοτήτων (>20%) με έκταση από τη Μέση Ανατολή στην κεντρική Μεσόγειο. Μια αναθεώρηση των στοιχείων συχνότητας σχετικά με την Ευρώπη, τον Καύκασο, το Ιράν, το Ιράκ, και τη βόρεια Αφρική αποκαλύπτουν ότι, μέσα στην Μεσόγειο, αυτό το haplogroup είναι κυρίως περιορισμένο σε παράκτιες περιοχές. Οι υψηλές συχνότητες στην Τουρκία, σε τοπικόυς εβραϊκούς και μη-εβραϊκόυς πληθυσμούς και στον Καύκασο προσδιορίζουν την Μέση Ανατολή και την ανατολική Μεσόγειο ως εστιακή περιοχή για τη δυτική διασπορά του haplogroup. Εντούτοις, και τα στοιχεία που αναφέρονται εδώ και στη λογοτεχνία συμφωνούν δείχνοντας ότι αυτό το haplogroup δεν άφησε μια ισχυρή υπογραφή στους λαούς των βόρειων Βαλκανίων και της κεντρικής Ευρώπης, δηλαδή σε αυτό που είναι η πλέον πιθανή διαδρομή για την είσοδο των γεωργών στην ευρωπαϊκή ήπειρο βόρεια από τις Άλπεις, κάτω από το demic πρότυπο διάχυσης . Αντ' αυτού, τα ακατέργαστα στοιχεία συχνότητας από την Ιβηρία, Ιταλία και την βαλκανική χερσόνησο είναι περισσότερο σύμφωνα με τις εναλλακτικές διαδρομές από δυτικά, ενδεχομένως θαλάσσια. »

«Αυτή η εύρεση, επίσης επιβεβαιωνεται από τα στοιχεία by Semino et al. (2004), που επισημαίνουν την Τουρκία και το Αιγαίο ως σχετική πηγή for the ποικιλομορφία του J που παρατηρείται σε όλη την Ευρώπη.»

«Τα στοιχεία μας και εκείνα by Semino et al. (2004) δείχνουν ότι το J2f1 βρίσκεται κυρίως στη βόρεια Μεσόγειο, Δυτικά από την Τουρκία. Ειδικότερα, οι εκτιμήσεις μας για αυτό το τελευταίο sub-haplogroup είναι μόλις (barely) συμβατές με την παρουσία του μεταξύ των πρώτων γεωργών από το Levantine.
Η ένωση του J2f1 κάλλιστα μετά από την έναρξη της νεολιθικής επανάστασης προσδιορίζει έτσι μια σημαντική πληθυσμιακή δόμηση ήδη παρούσα κατά την διάρκεια της διάδοσης του haplogroup J στη νότια Ευρώπη και την κεντρική Μεσόγειο, διαφοροποιώντας κατά συνέπεια την Αιγαία περιοχή από τη Μέση Ανατολή. Ευνοούμε την εμφάνιση of J2f1 στην Αιγαία περιοχή, ενδεχομένως κατά τη διάρκεια της φάσης επέκτασης των πληθυσμών επίσης ανιχνευμένης από τους Malaspina et al και συμπίπτουσα με την επέκταση του ελληνικού κόσμου στην ευρωπαϊκή ακτή της Μαύρης Θάλασσας. Αυτό το σενάριο θα συμφωνούσε με την συγκέντρωση του J2f1 chromosomes in north–west Turkey (Cinnioglu et al. 2004).»

« Εν περιλήψει, τα στοιχεία μας είναι σε συμφωνία με μια κύρια ασυνέχεια για τον πληθυσμό της νότιας Ευρώπης. Εδώ, το haplogroup J αποτελεί όχι μόνο την υπογραφή ενός ενιαίου προοδευτικού κύματος από το Levant αλλά, σε μεγάλη έκταση, επίσης την επέκταση του ελληνικού κόσμου, με συνοδευτική τη νέα ποσόστωση της γενετικής παραλλαγής παραχθείσα κατά τη διάρκεια της δημογραφικής αύξησής του. Στην ανάλυση by Cavalli- Sforza et al. (1994), δύο αποικιακές συνεισφορές μπορούν να διακριθούν, όπως επισημαίνονται στο πρώτο και το τέταρτο κύριο συστατικό, αντίστοιχα, αλλά η συνεισφορά του τελευταίου μπορεί να είχε υποτιμηθεί. Οι δύο διαδικασίες, ευρέως διαχωρισμένες χρονικά, συνδέονται με εντυπωσιακά διαφορετικές τεχνολογίες ταξιδιού. Αυτό υπονοεί ότι, στην Κεντρική και Δυτική Μεσόγειο, η είσοδος των J chromosomes μπορεί να είχε εμφανιστεί κυρίως θαλασσίως, όπως, στο Νότιο-Ανατολικό σημείο και της Ισπανίας και της Ιταλίας.»

Το «η συνεισφορά του τελευταίου μπορεί να είχε υποτιμηθεί» αναφέρεται στον γενετικό χάρτη του Cavalli- Sforza που σας έχω παραθέσει και στην σημείωσή μου ότι έχει ήδη ξεπεραστεί από νεότερα στοιχεία.
Οι ηλικία του J2f1 σύμφωνα με αυτή την εργασία είναι ~ 7000 έτη πριν. Επομένως αναφέρεται σε γεγονότα επέκτασης του Ελληνικου Κόσμου μετά την Νεολιθική. Η ηλικία αυτή όμως είναι καλιμπραρισμένη σε μια ηλικία για την απόκλιση όλου του απλότυπου J στα ~35.000 έτη. Όπως σημειώνουν οι ίδιοι ερευνητές «Unless assuming the origin of J at >50–100 thousand of years ago, this is again incompatible with an J2f1 origin in the Levant at the time of the rise of agriculture.». Δηλαδή έτσι και αλλιώς το J2f1 είναι ένα πληρεξούσιο της επέκτασης του Ελληνικού Κόσμου είτε μετά, είτε πριν από την Νεολιθική. Σε αυτή την δεύτερη περίπτωση τουλάχιστον ένα μέρος της Νεολιθικής Διασποράς έχει για βάση του το Αιγαίο. Κατά συνέπεια η «εξ Ανατολών Θεωρία» που προωθήθηκε από τους Αρχαιολόγους πηγαίνει περίπατο. Αυτό είναι ένα δείγμα του τι μπορούν να αποκαλύψουν τα μοριακά στοιχεία εάν εστιάσουν στα Ελληνικά δείγματα DNA.
Σύμφωνα με την δικιά μου χρονολογική κλίμακα τα μοριακά στοιχεία που αρκετοί ερευνητές έχουν συσχετίσει τόσο πρόσφατα όσο η Νεολιθική στην πραγματικότητα θα πρέπει να αναφέρονται σε πολύ παλαιότερα γεγονότα, λόγω του προαναφερθέντος προβλήματος βαθμονόμησης.

Αναφορά
Y chromosomal haplogroup J as a signature of the post-neolithic
colonization of Europe Hum Genet (2004) 115: 357–371

Θα επανέλθω για να σχολιάσω τα υπόλοιπα θέματα που έθιξες.

Όπως έχω ήδη αναφέρει προηγουμένως κάτι τέτοιο δεν έχει καταδειχθεί, αλλά συνήθως προτείνεται αυτή του σχήματος Β, η οποία είναι ίδια με αυτή του ανωτέρω κλαδογράμματος των ανθρώπινων πληθυσμών.

Αναφορά: Mitochondrial genome variation and the origin of modern humans, Ingman, M., Kaessmann, H., Pääbo, S. & Gyllensten, U, Nature 408, 708–713 (2000).

Αναφορά: Mitochondrial genome variation and the origin of modern humans, Ingman, M., Kaessmann, H., Pääbo, S. & Gyllensten, U, Nature 408, 708–713 (2000).

Αναφορά : Human Evolution in the Middle Pleistocene: The Role of Homo heidelbergensis, G. PHILIP RIGHTMIRE, Evolutionary Anthropology, Volume 6, Issue 6, 1998. Pages 218-227

Καταρχήν θέλω να ξεκαθαρίσω ότι άνοιξα αυτό το θέμα επειδή είχα έτοιμο υλικό (για copy-paste). Το ζήτημα με τα μοριακά στοιχεία απαιτεί μακρά συζήτηση η οποία μάλιστα να βασίζεται σε κάποιες θεμελιώδεις γνώσεις. Κατά συνέπεια δεν μπορώ να υποσχεθώ ότι θα διαθέσω τον απαιτούμενο χρόνο για να αναλύσω το θέμα εις βάθος. Ίσως όμως να καταφέρω σιγά σιγά κάτι ικανοποιητικό, δεδομένου του σεβασμού που τρέφω για αυτό το φόρουμ.
Τα περί τέταρτου βασικού συστατικού DNA που ανέφερα προέρχονται από το βιβλίο του Luigi Luca Cavalli-Sforza (The great human diasporas, Luigi Luca Cavalli-Sforza, Francesco Cavalli-Sforza, Perseus Books Publishing,1995) και είναι σήμερα αρκετά ξεπερασμένα από πιο λεπτομερή στοιχεία. Όσον αφορά τις εξαγόμενες χρονολογήσεις γεγονότων από τα μοριακά στοιχεία θα έλεγα ότι δεν έχουν καμιά εμπιστοσύνη αυτές καθαυτές δεδομένου ότι τα μοριακά στοιχεία χρειάζονται καλιμπράρισμα. Για παράδειγμα, ο χρόνος των 50.000 ετών που προβλέπουν για την πρώτη «έξοδο από την Αφρική» στηρίζεται στην παραδοχή ότι ο άνθρωπος και ο χιμπαντζής διαχωρίστηκαν πριν από 5 εκ. έτη. Εάν όμως ο διαχωρισμός αυτός έλαβε χώρα πριν από 10 εκ. έτη τότε η ημερομηνία αυτή γίνεται αυτόματα 100.000 χρόνια. Η ημερομηνία των 50.000 ετών είναι από μόνη της μια αστεία παραδοχή δεδομένου ότι απαιτεί ότι ο σύγχρονος άνθρωπος σαλτάρησε και παράτησε την ζεστή Αφρική για να αποικήσει την Ευρώπη σε μια παγετωνική περίοδο.
Τώρα μόλις είδα το λινκ που μου έδωσες
http://www.bradshawfoundation.com/stephenoppenheimer

Ομολογώ ότι δεν το είχα ξαναδεί. Αλλά δεν νομίζω ότι έχασα και τίποτα. Σε διαβεβαιώνω ότι αρκετά από αυτά που ισχυρίζεται το σάιτ δεν είναι ευρέως αποδεκτά. Πρώτη φορά διάβασα να μιλά κάποιος για έξοδο στα 120.000 χρόνια. Καμία μοριακή μελέτη δεν έχει υποστηρίξει κάτι τέτοιο. Όλοι μιλάνε για 50-90.000 έτη. Σε κάθε περίπτωση η ημερομηνία των 160.000 ετών για την προέλευση του σύγχρονου ανθρώπου που αναφέρει αυτό το σάιτ και άλλες μοριακές μελέτες μπορεί με την μία να καταρριφθεί από την αναχρονολόγηση του κρανίου Omo I της Αιθιοπίας στα 196.000 έτη. Να και ένα σχετικό απόσπασμα δικό μου:

«Δεδομένου ότι όσο πλησιάζουμε σε πιο πρόσφατες ηλικίες τα ανακαλυπτόμενα δείγματα του H.sapiens γίνονται προοδευτικά όλο και περισσότερο όμοια με αυτά των σημερινών ανθρώπων, είναι δύσκολο να χαραχτεί μια διαχωριστική γραμμή η οποία να διακρίνει τις πιο «πρωτόγονες» μορφές από τις πιο σύγχρονες. Από την άλλη, παραλλαγή μορφομετρικών χαρακτηριστικών υπάρχει και μεταξύ των σημερινών ανθρώπινων πληθυσμών. Έτσι, προκειμένου να καθοριστεί το πότε μια σύγχρονη (με την σημερινή έννοια του όρου) μορφή εμφανίζεται στο αρχείο των απολιθωμάτων, προτάθηκε η ονοματολογία H.sapiens sapiens, για να καταδείξει τον σύγχρονο ανατομικά άνθρωπο. Στον ολότυπο του H.sapiens sapiens περιλαμβάνονται όλα τα δείγματα απολιθωμένων ανθρώπων τα οποία παρουσιάζουν τόση και τέτοια μορφολογική παραλλαγή, η οποία να είναι στα πλαίσια αυτής που παρατηρείται και μεταξύ των σύγχρονων ανθρώπινων πληθυσμών. Ένα τέτοιο δείγμα είναι για παράδειγμα ο ηλικίας ~ 30.000 ετών άνθρωπος του Cro Manion που ανακαλύφθηκε στην Γαλλία και είναι απαράλλακτος με τους σημερινούς ευρωπαίους. Από αυτή την άποψη λοιπόν, το παλαιότερο δείγμα H.sapiens sapiens που έχει ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα, είναι το Κρανίο Omo I από την Αιθιοπία. Η ηλικία αυτού του κρανίου έθετε τα όρια στην εμφάνιση του H.sapiens sapiens στα 130.000 έτη. Εντούτοις, πολύ πρόσφατη έρευνα μετάθεσε την ηλικία αυτού του κρανίου στα 196.000 έτη [46].»

Από μόνο του αυτό το έυρημα στέλνει για περίπατο όλες τις μοριακές μελέτες καθώς και το σαΐτ που μου έδωσες, δεδομένου ότι αποδεικνύει την ύπαρξη ενός αναμφισβήτητου H.sapiens sapiens ήδη από τα 196.000 έτη. Αυτό σημαίνει ότι ο H.sapiens sapiens είχε προκύψει πιο πριν. Υπάρχουν πάρα πολλές αντιφάσεις της «Αφρικανικής αντικατάστασης». Μία πολύ σπουδαία και ενοχλητική που όλοι ανεξαιρέτως πετάνε κάτω από το χαλάκι είναι το γεγονός ότι τα δεδομένα από το μιτοχονδριακό DNA (mtDNA) για να είναι συμβατά με την «Αφρικανική αντικατάσταση» θα πρέπει να δειχθεί ότι από τον καθεαυτού αφρικανικό υπεραπλότυπο L3, προέκυψαν ο Ευρασιατικός Ν και ο Ασιατικός Μ. Δηλαδή ότι από Αφρικανικό DNA (L3) προέκυψε το DNA των υπόλοιπων εκτός Αφρικής (Μ, Ν). Σε καμία μοριακή μελέτη δεν έχει προκύψει μια τέτοια ισχυρά υποστηριζόμενη τοπολογία. Αντίθετα ορισμένες παρουσιάζουν τους L3 και Μ να προέρχονται από τον κυρίως ευρωπαικό Ν. Οι περισσότερες δημοσιευμένες μελέτες βέβαια για να μην θεωρηθούν αιρετικές παρουσιάζουν γενικά και αόριστα τους Ν, L3 και Μ στην ίδια ευθεία, δηλαδή για να μην φαίνεται από ποιον κατάγεται ποιος. Δεν θέλουν να έρθουν τα παιδιά σε άμεση σύγκρουση με την κατεστημένη αντίληψη. Αν έχεις προσέξει, στον επιστημονικό κόσμο όταν κάποιοι ανακοινώνουν κάτι αντισυμβατικό ή θα πρέπει να διαθέτουν τρανταχτά ονόματα ή θα πρέπει να γεμίζουν λεωφορείο.
Και για να μιλήσουμε και λίγο για την ταμπακιέρα θα δηλώσω ευθέως ότι 3 κάρα από διεπιστημονικά στοιχεία έχουν σκιαγραφήσει ένα πρότυπο για την ανθρώπινη εξέλιξη το οποίο είναι σύμφωνο με την συνεχή παρουσία της ανθρώπινης καταγωγής στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου. Αλλά ακόμη πιο εντυπωσιακά δείχνουν ότι ακόμη και αυτοί οι Πυγμαίοι της Αφρικής κατάγονται από την Ελλάδα. Τα στοιχεία αυτά αν και έμμεσα είναι τόσα και τέτοια ώστε να με αναγκάσουν να αποκλείσω το ενδεχόμενο της σύμπτωσης. Κατά συνέπεια θεωρώ ότι το πρότυπό μου ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Θα αναρωτηθείς βέβαια αγαπητέ Wonder_2005, ρε μεγάλε μήπως καβάλησες κανένα σαλάμι? μήπως θα πρέπει να σε επισκευθεί κανένας λιακόπουλος? Σε βεβαιώνω πως όχι. Θεωρώ ότι η αλήθεια θα διαδοθεί από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και όχι από αυτό το φόρουμ. Είναι θέμα χρόνου.

Υ.γ. Δεν ξέρω πως φορτώνει κάποιος φωτογραφίες στο φόρουμ. Αν μου υποδείξει κάποιος μπορώ να ανεβάσω μερικές.