- Ελλάδα και ανθρώπινη εξέλιξη - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

« β. Το κρανίο των Πετραλώνων
Το κρανίο των Πετραλώνων είναι ένα πολύ καλά διατηρημένο κρανίο ανθρωπίδα που βρέθηκε το 1960 σε ένα κλειστό, μέχρι τότε, σπήλαιο στο χωριό Πετράλωνα της Χαλκιδικής. Αν και σήμερα το κρανίο αυτό είναι συνυφασμένο στον ελληνικό χώρο με τις έρευνες του Άρη Πουλιανού, πολλοί ερευνητές έχουν ασχοληθεί με αυτό στον διεθνή χώρο.
Η ανθρωπολογική ταξινόμηση του κρανίου αυτού πέρασε από διάφορα στάδια. Αρχικά θεωρήθηκε ότι ήταν ένας τύπος Νεάντερταλ (Kokkoros & Kanellis, 1960; Brose & Wolpoff, 1971), ή σύγχρονου ανθρώπου (Poulianos, 1972). Ο Stringer (1974) διαπίστωσε ότι παρουσιάζει ομοιότητες με το κρανίο από το Broken Hill στην Ζιμπάμπουε (εικόνα 2.1.4) καθώς και με το κρανίο από το Djebel Irhoud, σε μερικά χαρακτηριστικά που θυμίζουν H.erectus. Κατά συνέπεια ο ερευνητής αυτός του απέδωσε μορφολογικά μια πρώιμη εξελικτική ηλικία, αν και μέχρι τότε δεν υπήρχαν ικανοποιητικά στοιχεία για μια τεκμηρίωση της ηλικίας του δείγματος αυτού. Ο Murril (1981) επίσης δεν ήξερε αν θα πρέπει να καταταγεί ως H.erectus ή ως H.sapiens [14]. Μεταγενέστερες μελέτες (Stringer, 1980, 1981; Wolpoff, 1980) έδειξαν ότι το κρανίο των Πετραλώνων ανήκει σε μια ευρύτερη ομάδα «αρχαϊκών» H.sapiens, οι οποίες περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων τα διάσημα κρανία από το Arago της Γαλλίας και του Broken Hill από την Ζιμπάμπουε, με ηλικίες 250-500.000 έτη για τα ευρωπαϊκά εξ αυτών και 250-600.000 έτη για τα αφρικανικά [15]. Η νέα αυτή ταξινομική ομάδα των αρχαικών H.sapiens χαρακτηρίζεται πλέον από το όνομα Homo heidelbergensis (Hublin, 1985; Stringer 1985, 1988, 1990) [14,15] και νεότερες έρευνες δείχνουν ότι το είδος αυτό είχε διασκορπιστεί, πέραν της Ευρώπης και της Αφρικής, και στην Ασία [16]. Κατά συνέπεια έχει γίνει πλέον αποδεκτό ότι το H. heidelbergensis είναι ένα ευδιάκριτο ανθρώπινο είδος το οποίο ζούσε παράλληλα με τον H.erectus (στην Ασία τουλάχιστον) και από αυτόν προήλθε ο σύγχρονος άνθρωπος H.sapiens [21]. Επομένως η χρονολόγηση του κρανίου των Πετραλώνων είναι πολύ σημαντική προκειμένου να συμβάλει στην χρονο-γεωγραφική κατανομή του H. heidelbergensis και ενδεχομένως στην ανίχνευση της καταγωγής του.
Δυστυχώς η χρονολόγηση του κρανίου των Πετραλώνων ήταν από την αρχή προβληματική, δεδομένου ότι το κρανίο αποκόπηκε και μετακινήθηκε από την αρχική θέση απόθεσής του, από τους ανθρώπους που το ανακάλυψαν [17], έχοντας άγνοια των συνεπειών της πράξης τους. Κατά συνέπεια η αμφισβήτηση της ακριβούς θέσης απόθεσής του, έφερε αμφισβήτηση και στο πιθανό ιζηματολογικό πλαίσιο με το οποίο θα πρέπει να συσχετισθεί προκειμένου να εκτιμηθεί η ηλικία του [14]. Υπό αυτή την έννοια, οι προσπάθειες συσχετισμού του κρανίου με την συναπτόμενη πανίδα του σπηλαίου προκειμένου να εκτιμηθεί η ηλικία του (που έδωσε 700.000 έτη κατά τους Kurtén & Poulianos (1977)[18] ή 550-750.000 κατά τον Poulianos (1989)[19]) δεν έχουν λάβει την αποδοχή της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας, ειδικά μετά την αμφισβήτηση των Cook et al. (1982) ως προς την δυνατότητα συσχετισμού οποιονδήποτε εκ των δειγμάτων πανίδας του σπηλαίου με το κρανίο του ανθρωπίδα [14].
Μία άλλη αξίωση, μάλλον περίεργη θα λέγαμε, είναι αυτή του Poulianos (1980)[20], ότι ο πλήρης σκελετός του ανθρώπου των Πετραλώνων αναβρέθηκε κάτω από το ανώτερο ίζημα του σπηλαίου, αλλά στην συνέχεια χάθηκε!! Αυτή η υπόθεση στην συνέχεια έχει συζητηθεί στον περιοδικό τύπο (και όχι μόνο) με διάθεση συνωμοσιολογική, αλλά σε κάθε περίπτωση μια τέτοια συζήτηση είναι πέρα από τους σκοπούς και τους στόχους αυτού του βιβλίου. Αυτό που μόνο μπορούμε να προσθέσουμε σε αυτό το σημείο είναι ότι, σύμφωνα με πηγές μας από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, ενδεχόμενο ανασκαφής υπολειμμάτων σκελετού ουδέποτε υπήρξε.
Για την εκτίμηση της ηλικίας του κρανίου των Πετραλώνων έχουν χρησιμοποιηθεί και κάποιες μέθοδοι απόλυτης χρονολόγησης και συγκεκριμένα U-series και ESR μέθοδοι οι οποίες στην ανασκόπηση του Rainer Grün (1996)[14], φαίνεται ότι υποστηρίζουν μια ηλικία 150-250.000 έτη. Η ηλικία αυτή ίσως να φαίνεται πολύ πρόσφατη, ειδικά σε σχέση με τα υπόλοιπα ευρωπαικά δείγματα του H. heidelbergensis των οποίων η ηλικία έχει εκτιμηθεί στα 400.000 και φυσικά μια τέτοια ηλικία θα ήταν αναμενόμενη [15] για τους παλαιοντολόγους. Μπορεί επίσης να φαντάζει απογοητευτική στα μάτια όσων ανέμεναν μια σημαντικότερη συμβολή του «Πετραλώνειου Ανθρώπου» στην ανθρώπινη εξέλιξη ή ειδικότερα μια σύνδεση με την καταγωγή των σημερινών κατοίκων της Ελληνικής χερσονήσου. Σε αυτό το τμήμα των αναγνωστών θα λέγαμε ότι ακόμη και αν ο «Πετραλώνειος» εκτιμούνταν σε μια ηλικία 500 ή 600.000 ετών, δεν θα δήλωνε κάτι ιδιαίτερο, δεδομένου ότι τα παλαιότερα των αφρικανικών κρανίων εκτιμώνται όπως προαναφέραμε σε 600.000 έτη. Εντούτοις, η πρόσφατη ηλικιακή εκτίμηση μπορεί να εμπεριέχει πολύ σημαντικά συμπεράσματα για την πολύ πρόσφατη ανθρώπινη εξέλιξη και ειδικότερα για την καταγωγή του σύγχρονου ανατομικά ανθρώπου H.sapiens sapiens. Αυτό όμως είναι ένα ζήτημα που ερευνούμε εκτενώς αλλού.»

« α. Ο Ουρανοπίθηκος
Ο Ουρανοπίθηκος (Ouranopithecus macedoniensis),που είναι γνωστός επίσης και ως Γραικοπίθηκος (Graecopithecus freybergi), είναι ένας Μειόκαινος ανθρωποειδής (~9 εκ. ετών) που έχει ανευρεθεί μόνο στην Ελλάδα. Στην πραγματικότητα οι δύο αυτοί ανθρωπίδες δεν ταυτίζονται αλλά αποτελούν διαφορετικά είδη. Ιστορικά, το 1944 οι Γερμανοί κατά την κατασκευή ενός καταφυγίου στην θέση «Πύργος Βασιλίσσης» στην Αττική, ανακάλυψαν μια κάτω γνάθο στην οποία η οδοντοστοιχία ήταν κατεστραμμένη σχεδόν εντελώς. Ο Von Freyberg (1951) ονόμασε ανακριβώς αυτό το δείγμα ως Mesopithecus pentelicus. Ο Koeningswald (1972) εξέτασε το δείγμα αυτό αργότερα και το ονόμασε Graecopithecus freybergi [1]. Αν και δεν υπάρχει κάποια γενικά αποδεκτή χρονολόγησή για αυτό το δείγμα, μερικές φορές του αποδίδεται μια ηλικία περίπου 6 εκ. ετών [2], αλλά πιθανότατα η οποιαδήποτε χρονολογική του εκτίμηση δεν μπορεί να στηριχθεί σε ασφαλή στοιχεία [3] και επομένως θα πρέπει να αναγνωρισθεί ως άγνωστη. Πέρα από αυτό το αποσπασματικό και ελλιπές δείγμα, οι εντατικές ανασκαφές που διεξήχθησαν την δεκαετία του ΄70 στην κοιλάδα του Αξιού από ελληνο-γαλική αποστολή ανακάλυψαν απολιθωμένα δείγματα ανθρωποειδών από την θέση Ravin de la Pluie. Αυτά τα βόρεια ελληνικά δείγματα αρχικά ταξινομήθηκαν ως Dryopithecus macedoniensis (De Bonis et at. 1974), αλλά αργότερα διατέθηκαν στο γένος Ouranopithecus macedoniensis (De Bonis and Melentis, 1977). Oι Kay and Simons (1983), με χρησιμοποίηση CV στατιστικής (συντελεστή παραλλαγής), υποστήριξαν ότι οι διαφορές μεγέθους μέσα στα δείγματα του Ravin de la Pluie έδειξαν ότι τουλάχιστον δύο είδη πρέπει να αναγνωριστούν, με τα μικρότερα δείγματα να ορίζονται σε ένα νέο είδος Sivapithecus. Στην συνέχεια οι Martin και Andrews (1984) εξέτασαν το δείγμα του Graecopithecus freybergi και το συγκρίνανε με το Μακεδονικό δείγμα του Ouranopithecus macedoniensis. Σε αυτήν την ανάλυση δεν βρήκαν κανένα στοιχείο για κάποια γενική ή συγκεκριμένη διάκριση μεταξύ των δύο απολιθωμένων δειγμάτων ώστε να δικαιολογεί την διατήρηση δύο διαφορετικών γενών. Δεδομένου δε ότι το Graecopithecus freybergi έχει προτεραιότητα ως προς τον χρόνο ανακάλυψης, οι Martin και Andrews (1984) ενέταξαν το Ouranopithecus macedoniensis στο Graecopithecus freybergi. Οι Kelley και Pilbeam (1986), επίσης θεώρησαν ότι η διανομή μεγέθους στα δείγματα θα μπορούσε να αποτελεί σεξουαλικό διμορφισμό. Ο Groves (1989) πρότεινε ότι λόγω της άριστης συντήρησης των μακεδονικών δειγμάτων (σχετικά με τη "φτωχή" συντήρηση της κάτω γνάθου του δείγματος της Αττικής), το όνομα Ouranopithecus πρέπει να διατηρηθεί. Οι De Bonis & Koufos [3,4] πρότειναν ότι ο νότιος ελληνικός ανθρωποειδής, Graecopithecus μπορεί να διακριθεί από το μακεδονικό ανθρωποειδή Ouranopithecus. Ο Cameron [1] πρότεινε την ονομασία Graecopithecus freybergi για το δείγμα της Αττικής και Graecopithecus macedoniensis για το μακεδονικό δείγμα. Το θέμα της ονοματολογίας και του συσχετισμού των δύο γενών παραμένει ακόμη ανοιχτό. Αλλά γενικά σήμερα η ηλικία του δείγματος της Αττικής αμφισβητείται και δεδομένης της κατεστραμμένης οδοντοστοιχίας του δεν προσφέρει ασφαλή φυλογενετικά συμπεράσματα και γι’ αυτό και έχει παραμεληθεί [3], δεδομένου ότι η περιοχή που βρέθηκε έχει σήμερα ανοικοδομηθεί και δεν είναι δυνατόν να διεξαχθούν περεταίρω έρευνες. Αντίθετα ο Ouranopithecus macedoniensis πέρα από τα δείγματα της δεκαετίας του ΄70, συνεχίζει να αναδύει νέα απολιθώματα τα κυριότερα από τα οποία είναι ένα μερικό κρανίο με σχεδόν πλήρη οδοντοστοιχία από το Ξηροχώρι στην κοιλάδα του Αξιού [5], μια κάτω γνάθο από την Νικήτη της Χαλκιδικής [6], μία γνάθος που ανήκει σε θηλυκό άτομο επίσης από την Νικήτη [7] και μία άνω οδοντική συστοιχία από την θέση Ravin de la Pluie στην κοιλάδα του Αξιού. Όλα αυτά τα ευρήματα έχουν χρονολογηθεί σε μια ηλικία ~ 9 εκ. ετών.
Σήμερα είναι ευρέως αποδεκτό ότι ο Ouranopithecus αποτελεί έναν από τους σπουδαιότερους υποψήφιους πρόγονους είτε του ανθρώπου είτε των Αφρικανικών πιθήκων. Ειδικότερα οι ερευνητές De Bonis και Κουφός (ο τελευταίος από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο) υποστηρίζουν με διάφορες δημοσιεύσεις τους [9,10,11,12] ότι ο Ouranopithecus αποτελεί άμεσο πρόγονο των Αφρικανικών Αυστραλοπιθήκων και επομένως ότι είναι ένας άμεσος πρόγονος του ανθρώπινου κλάδου. Ένα πρόσφατο εύρημα από την Τουρκία θα μπορούσε να τεκμηριώσει αυτή την υπόθεση [13], αλλά δυστυχώς οι πληροφορίες μας λένε ότι οι έρευνες στην γείτονα χώρα έχουν παρακωλυθεί από εξω-επιστημονικούς λόγους.
Στην «ΑΜΗ Ι» αποδεικνύουμε ότι ο Ουρανοπίθηκος αποτελεί τον πρώτο ανθρωπίδα, δηλαδή τον πρώτο αντιπρόσωπο της ανθρώπινης καταγωγής στο αρχείο των απολιθωμάτων, μετά τον διαχωρισμό των κλάδων ανθρώπου και χιμπαντζή. Κατά συνέπεια ο Ουρανοπίθηκος είναι ο αρχαιότερος πρόγονος του ανθρώπινου κλάδου και υποδεικνύει ότι ο ανθρώπινος κλάδος δημιουργήθηκε στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου και όχι κάπου στην Αφρική όπως συνήθως πιστεύεται (δες «ΑΜΗ Ι», Μέρος 3ο αυτού του βιβλίου). Από αυτή την άποψη αποτελεί το σπουδαιότερο απολιθωμένο εύρημα στην Ελλάδα σε σχέση με την ανθρώπινη εξέλιξη.»

Για να σας το πω με πιο απλά λόγια, αυτή την στιγμή «παίζει» σε διεθνές επιστημονικό επίπεδο ότι ο Ουρανοπίθηκος είναι ίσως ο σημαντικότερος υποψήφιος εκπρόσωπος της ανθρώπινης καταγωγής στο αρχείο των απολιθωμάτων. Τώρα το γιατί είναι σχεδόν παντελώς άγνωστος στην Ελλάδα σε σχέση με το κρανίο των Πετραλώνων είναι μια άλλη συζήτηση.

----

« γ. Ο Ταινάριος Άνθρωπος
Από το 1978, οι έρευνες του καθηγητή Πίτσιου στην ανατολική Μάνη (μια πλήρη ανασκόπηση των ερευνών αυτών μπορείτε να βρείτε στο βιβλίο του καθ. Πίτσιου, αναφορά [36]) έδειξαν ότι η ευρύτερη περιοχή ήταν πυρήνας ανθρώπινης δραστηριότητας από την Μέση Παλαιολιθική και εντεύθεν (~ τα τελευταία 300.000 έτη). Ειδικότερα, επισταμένες έρευνες σε ένα σύμπλεγμα τεσσάρων σπηλαιωδών κοιλοτήτων οι οποίες βρίσκονται λίγα μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στην θέση Απήδημα, απέδωσαν μερικά σπάνια σκελετικά ανθρώπινα δείγματα. Συγκεκριμένα, σε μία σχισμή της σπηλιάς Α βρέθηκε ενσωματωμένο με τα πλευρικά πετρώματα ένα ανθρώπινο κρανίο (Απήδημα Ι, ή ΛΑΟ 1/Σ1) το οποίο ήταν αρκετά κατεστραμμένο από διάβρωση. Στην προσπάθεια να αποκολληθεί το κρανίο αυτό, κατέστη φανερό ότι ένα δεύτερο κρανίο υπήρχε όπισθεν του πρώτου (το Απήδημα 2 ή ΛΑΟ 1/Σ2)(εικόνα 2.1.5). Τελικά το 1985, ολόκληρο το πετρώδες μπλοκ που εμπεριείχε τα κρανία, αποκόπηκε και μεταφέρθηκε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο προκειμένου να αποσπασθούν και να καθαριστούν τα περιεχόμενα κρανία. Δεδομένου μάλιστα ότι η απόσπαση και ο καθαρισμός των κρανίων από τα προσκολλούμενα πετρώματα αποτελεί μια ιδιαίτερα προσεκτική και επικίνδυνη (για την ακεραιότητα των κρανίων) διεργασία, το κρανίο Απήδημα Ι δεν έχει ακόμη καθαρισθεί.
Κατά τον καθηγητή Θ. Πίτσιο, ο οποίος προΐστατο των ανασκαφών και στην συνέχεια μελέτησε τα ευρεθέντα κρανία και ιδιαίτερα το Απήδημα ΙΙ (που έχει καθαρισθεί και διατηρηθεί καλύτερα), η φυλογενετική τους θέση είναι προγενέστερη αυτής των Νεάντερταλ, κάπου μεταξύ H.erectus και H.sapiens. Από αυτή την άποψη μια θέση κοντά στον H. heidelbergensis μπορεί να χαρακτηριστεί αυτονόητη. Εντούτοις, όταν το κρανίο παρουσιάστηκε στο διεθνές συνέδριο Παλαιοανθρωπολογίας που διενεργήθηκε στις 25-28/9/1998, στην Αθήνα και την Αρεόπολη, διάφοροι ξένοι ερευνητές απέδωσαν στο Απήδημα ΙΙ κάποια Νεαντερτάλεια χαρακτηριστικά, αναγνωρίζοντας όμως την απόστασή του από κάποια άλλα «κλασικά» γνωρίσματα αυτού του ανθρώπινου είδους. Από αυτή την άποψη, σύμφωνα με διάφορους επιστήμονες [33,34], θα μπορούσε να θεωρηθεί μάλλον σαν μια πρώιμη μορφή του είδους αυτού.
Δυσκολίες συναντά και η εκτίμηση της ηλικίας των κρανίων από το Απήδημα, δεδομένης της απουσίας βεβαιωμένου συσχετισμού με κάποιο ιζηματογενές πλαίσιο, αλλά και αδυναμίας εφαρμογής μεθόδων απόλυτης χρονολόγησης [35]. Κατά συνέπεια η ηλικία τους εκτιμάται να είναι μεταξύ 100 και 300.000 ετών.
Ο καθ.Πίτσιος σε μια σύγκρισή του κρανίου του Ταινάριου ανθρώπου με το κρανίο των Πετραλώνων, αναγνώρισε ομοιότητες αλλά και διαφορές με το έτερο αυτό ελληνικό εύρημα και απέδωσε μια πιθανά συμβολική αξία στην τοποθέτηση των κρανίων στην σπηλαιώδη σχισμή. Την άποψη αυτή βασίζει στα εξής στοιχεία : α) τα κρανία βρέθηκαν το ένα δίπλα στο άλλο, β) βότσαλα από την θάλασσα ήταν τοποθετημένα δίπλα σε αυτά και γ) το δεύτερο εξ αυτών ήταν αναποδογυρισμένο, με αφαιρεμένη την βάση του και στην θέση της τοποθετημένο καύκαλο χελώνας.
Περεταίρω, στην σπηλιά Γ της θέσης Απήδημα ανακαλύφθηκε και γυναικείος σκελετός (ΛΑΟ 1/Σ3) ο οποίος έχει ηλικία ~ 30.000 ετών και ανήκει στον σύγχρονο ανατομικά άνθρωπο. Η γυναίκα αυτή φέρεται να έχει ταφεί, μάλιστα, με κάποια ιδιαίτερη επιμέλεια όπως μαρτυρούν μεταξύ άλλων και τα διάτρητα μικροσκοπικά κοχύλια τα οποία ήταν επισυναπτόμενα του σκελετού και πιθανότατα συγκροτούσαν ένα περιδέραιο.
Συνοψίζοντας θα λέγαμε ότι αν και η φυλογενετική θέση των Μέσης Παλαιολιθικής εποχής κρανίων από το Απήδημα είναι ακόμη υπό συζήτηση, η σημασία τους για την ανθρώπινη εξέλιξη είναι μεγαλύτερη από αυτή του κρανίου των Πετραλώνων, δεδομένου ότι αποτελούν έναν μοναδικό εξελικτικό τύπο, ο οποίος ως μεταβατικός μπορεί να μας δώσει σημαντικότατες πληροφορίες για την πολικότητα της ανθρώπινης εξέλιξης.»

Ας πάμε τώρα σε ένα πιο πικάντικο απόσπασμα. Αφορά ένα θέμα που σχολιάστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή του γνωστού ερευνητή Πορδαβέλα, το οποίο μάλλον υπέκλεψε από γνωστό περιοδικό με τρία μάτια (εντούτοις αλλήθωρα). Για διαβάστε.

« Οι Σκοπιανοί, ο δείκτης HLA και η καταγωγή των Ελλήνων

Τον τελευταίο καιρό, μια γενετική έρευνα η οποία διεξήχθη το 2000 με βάση τον δείκτη DRB1/ των HLA (Ανθρώπινων Λευκοκυτταρικών Αντιγόνων), έχει δει το φως της δημοσιότητας μέσα από τον τηλεοπτικό και περιοδικό τύπο. Η έρευνα αυτή [25] διεξήχθη από τον Ισπανό καθηγητή A. Arnaiz-Villena (γνωστό με διάφορες παρόμοιου τύπου δημοσιεύσεις σχετικές με τα HLA [π.χ. 26,27,28,29] και ερευνητές κρατικού ιδρύματος γενετικών ερευνών των Σκοπίων. Η έρευνα αυτή προβάλλεται επίσης από σελίδα του διαδικτύου που συνδέεται με την Δημοκρατία των Σκοπίων, δεδομένου ότι υποτίθεται πως αποδεικνύει τις χρόνιες αξιώσεις του λαού αυτού, περί ιδιαίτερης εθνότητας «Μακεδόνων». Τα συμπεράσματα της μελέτης αυτής λοιπόν, φέρουν τους Έλληνες της Ν. Ελλάδας, τους νησιώτες και τους Κύπριους να ανήκουν σε μια γενετική ομάδα στενά συσχετιζόμενη με αυτή των νότια της Σαχάρας Αφρικανών, διάφορη από αυτή των Κρητών, των Σκοπιανών («Μακεδόνων») και των άλλων περι-Μεσογειακών λαών (εικόνα 2.2.2). Επειδή μάλιστα κατά την παρουσίαση της έρευνας αυτής από τα ΜΜΕ, δεν υπήρξε ουσιαστικός αντίλογος, δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι τα συμπεράσματά της έρευνας αυτής είναι αληθή. Εντύπωση επίσης προκαλεί το γεγονός ότι ενώ ζητήθηκε η γνώμη γνωστών στο διεθνή χώρο ελλήνων ερευνητών, οι τελευταίοι δεν αντιπαρέβαλαν στοιχεία όπως αυτά που θα παρουσιάσουμε στην συνέχεια, στοιχεία τα οποία είναι πασίγνωστα στον επιστημονικό χώρο λόγω της μεγάλης έκτασης την οποία πήραν, ως γεγονότα πλέον, μετά την αποπομπή και τον διασυρμό του A Arnaiz-Villena, με αφορμή μια παρόμοια δημοσίευσή του [27]. Συγκεκριμένα, ένα έτος μετά την δημοσίευση της επίμαχης εργασίας του για την προέλευση των Σκοπιανών, η οποία συνέδεε τους Έλληνες με τους Υποσαχάρειους Αφρικανούς, διεξήγαγε μια ανάλογη εργασία για την γενετική σχέση Παλαιστίνιων και Ισραηλινών με βάση τον δείκτη HLA, με την συμμετοχή Παλαιστίνιων ερευνητών.

Εικόνα 2.2.2 : Γενεαλογικό δέντρο περι-Μεσογειακών και Αφρικανικών πληθυσμών με βάση τον δείκτη HLA-DRB1. Οι Έλληνες του νότου, οι νησιώτες (εκτός των Κρητών) και οι Κύπριοι φέρονται ως περισσότερο συγγενικοί με τους νότια της Σαχάρας Αφρικανούς, παρά με τους υπόλοιπους Μεσογειακούς πληθυσμούς, οι οποίοι σχηματίζουν μια διαφορετική ομάδα μαζί με τους Κρήτες και τους Σκοπιανούς. Διάγραμμα από την αναφορά [25].

Στα αποτελέσματα αυτής της μεταγενέστερης εργασίας μεταξύ άλλων διατηρήθηκαν τα ίδια συμπεράσματα για την σχέση Ελλήνων και Υποσαχάρειων Αφρικανών. Αλλά αυτή την φορά ο A Arnaiz-Villena φαίνεται να «μπήκε σε βαθιά νερά». Έτσι, στην εργασία ο συγκεκριμένος ερευνητής και οι συνεργάτες του συμπέραναν ότι οι Παλαιστίνιοι και οι Ισραηλινοί είναι πολύ στενά γενετικά συγγενείς, ώστε η χρόνια αντιπαράθεσή τους να αιτιάζεται στο ότι μοιράζονται έναν περιορισμένο ζωτικό χώρο. Επιπλέον, οι συντάκτες αυτοί χαρακτήρισαν ως «αποίκους» τους Εβραίους του Ισραήλ και κάποιους Παλαιστίνιους ως «διαβιώντες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης». Αυτό προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων και η διεύθυνση του επιστημονικού περιοδικού (Human Immunology) που δημοσίευσε την εργασία, μετά από σωρεία επιστολών διαμαρτυρίας, θεώρησε ότι το άρθρο ξέφυγε από τον αντικειμενικό του στόχο και σκοπό, αποσύροντάς το από την ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού, και στέλνοντας παράλληλα επιστολή στους βιβλιοθηκάριους και στους μεμονωμένους συνδρομητές του περιοδικού, η οποία τους συμβουλεύει να αγνοήσουν το άρθρο «ή, κατά προτίμηση, να αφαιρέσουν τις σχετικές σελίδες » (!!)[30].
Η πράξη αυτή χαρακτηρίσθηκε ως «πρωτοφανής» [30] στα επιστημονικά χρονικά και θεωρήθηκε ότι αποτελεί λογοκρισία στην ελεύθερη έκφραση, δεδομένου ότι κάθε επιστημονική εργασία υπόκειται σε κριτική κατά την δημοσίευσή της, από τους αναγνώστες. «Οι δημοσιευμένες επιστημονικές εργασίες συνήθως δεν αποσύρονται λόγω της κακής σύνταξης, ή ως περιέχοντες μια πραγματική ή φαινομενική πολιτική χροιά ή ακόμα και λόγω «κακής επιστήμης». Μάλλον αφήνονται να υπομείνουν τον εμπαιγμό ή αγνοούνται εάν αποτύχουν να πείσουν τη μεγαλύτερη κοινότητα των αναγνωστών» [31].
Πέρα όμως από τις πολιτικές προεκτάσεις και επιπλοκές που προκάλεσε η συγκεκριμένη μελέτη του A Arnaiz-Villena, αποτέλεσε επίσης μια αφορμή για κριτική της επιστημονικής αξίας των συμπερασμάτων των ερευνών του με βάση τον δείκτη HLA γενικότερα, συμπεριλαμβανομένης αυτής που μας ενδιαφέρει, δηλαδή της γενετικής σχέσης μεταξύ Ελλήνων και Αφρικανών, δεδομένου ότι περιλαμβάνεται και στα συμπεράσματα της εργασίας αυτής. Έτσι, ο πατέρας της γενετικής πληθυσμών Luigi Luca Cavalli-Sforza μαζί με τους έγκριτους ερευνητές Neil Risch και Alberto Piazza, σε επιστολή τους στο περιοδικό Nature [32] με αφορμή την λογοκριμένη εργασία και τον θόρυβο που δημιουργήθηκε, άσκησαν δριμεία κριτική στην μεθοδολογία και τα συμπεράσματα του A Arnaiz-Villena και ειδικότερα σε αυτά που φέρνουν τους Έλληνες της Ν. Ελλάδος γενεαλογικά συγγενείς με τους νότια της Σαχάρας Αφρικανούς. Συγκεκριμένα οι ερευνητές αυτοί έγραψαν (οι παρενθέσεις εμπεριέχουν δικές μας σημειώσεις στην μετάφραση):

« Ακόμη και ένα βιαστικό βλέμμα στα διαγράμματα και τα (γενεαλογικά) δέντρα της εργασίας (αυτής),δείχνει αμέσως ότι οι συντάκτες κάνουν μερικές εξαιρετικές αξιώσεις. Χρησιμοποίησαν για την ανάλυσή τους έναν μοναδικό γενετικό δείκτη, τον HLA DRB1, προκειμένου να κατασκευάσουν ένα γενεαλογικό δέντρο και ένα χάρτη 28 πληθυσμών από την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και την Ιαπωνία. Η χρησιμοποίηση των αποτελεσμάτων από την ανάλυση ενός μοναδικού δείκτη, ο οποίος μάλιστα είναι ιδιαίτερα πιθανό να έχει υποβληθεί σε επιλογή*, με σκοπό την αναδημιουργία γενεαλογιών είναι αναξιόπιστη και απαράδεκτη πρακτική στη γενετική πληθυσμών. Οι περιορισμοί γίνονται εμφανείς από τις ασυνήθιστες παρατηρήσεις των συντακτών ότι οι Έλληνες είναι πολύ παρόμοιοι με τους Αιθίοπες και τους ανατολικούς Αφρικανούς αλλά πολύ απόμακροι από άλλους νότιους Ευρωπαίους και ότι οι Ιάπωνες είναι σχεδόν ίδιοι με τους Αφρικανούς της Δυτικής και Νότιας Αφρικής. Είναι εκπληκτικό ότι οι συντάκτες δεν μπερδεύτηκαν από αυτά τα ανώμαλα αποτελέσματα, τα οποία έρχονται σε αντίθεση με την ιστορία, τη γεωγραφία, την ανθρωπολογία και όλες τις προγενέστερες πληθυσμιακές-γενετικές μελέτες αυτών των ομάδων (λαών). Σίγουρα η συνήθης διαδικασία (εννοεί την αξιολόγηση μιας εργασίας πριν από την δημοσίευση) θα είχε σώσει τον χώρο (της Μοριακής Βιολογίας) από αυτήν την διαφωνία. Πιστεύουμε ότι η εργασία πρέπει να είχε απορριφτεί (εξαρχής) από την δημοσίευση για τον απλό λόγο ότι στερείται επιστημονικής αξίας»[31].

Επομένως τα συμπεράσματα του A Arnaiz-Villena και των Σκοπιανών συνεργατών του [25], κρίνονται ως «απαράδεκτα και αναξιόπιστα» από τους ανωτέρω συντάκτες, το κύρος των οποίων είναι τέτοιο, ώστε η άποψή τους να εκφράζει την άποψη της ευρύτερης επιστημονικής κοινότητας. Από την άλλη καθίσταται σαφές ότι τα συμπεράσματα της εν λόγω μελέτης υποκρύπτουν πονηρούς σκοπούς και μεθοδεύσεις, έναντι των οποίων η (όποια) ελληνική επιστημονική κοινότητα δεν κατάφερε να υπεραμυνθεί, είτε με επιστολή διαμαρτυρίας (όπως οι Ισραηλινοί συνάδελφοι τους), είτε ενημερώνοντας την κοινή γνώμη, παρότι της ζητήθηκε και από τηλεοπτική εκπομπή και από τον περιοδικό τύπο.
Συνοψίζοντας, θα λέγαμε ότι τα γενετικά αποτελέσματα των Arnaiz-Villena et al [25] αν και δεν είναι εσφαλμένα, εντούτοις τα συμπεράσματα της εργασίας τους είναι. Κατά την γνώμη μας λοιπόν, τα συμπεράσματά των ερευνητών αυτών είναι βεβιασμένα και επιπόλαια ( χρησιμοποιώντας πιο ήπιους χαρακτηρισμούς σε σχέση με αυτούς που χρησιμοποίησαν ανωτέρω οι Cavalli-Sforza et al [32]). Αυτό γιατί τα ασφαλή γενεαλογικά συμπεράσματα οφείλουν να είναι τεκμηριωμένα από πολλαπλούς γενετικούς τόπους (mtDNA, Y-χρωμόσωμα κ.λ.π.) προκειμένου να μπορούν να υποστηρίξουν βάσιμα σενάρια. Και σε αντίθεση με τον δείκτη HLA-DRB1, τα συμπεράσματα από

* εννοεί την φυσική επιλογή, δηλαδή την δυνατότητα επηρεασμού της γενετικής σύνθεσης από το περιβάλλον.

τους υπόλοιπους γενετικούς τόπους δεν δείχνουν το αυτό σχέδιο. Κατά συνέπεια, θεωρούμε ότι η εργασία των Arnaiz-Villena et al [25] υποκρύπτει δόλο και πολιτικές σκοπιμότητες οι οποίες είναι μάλλον ανεξάρτητες από την πρόθεση του ισπανού ερευνητή, αλλά συνδεόμενες με αυτές των Σκοπιανών συνεργατών του. Από την άλλη, η εργασία των ερευνητών αυτών έχει μεγάλη σημασία για την «ΑΜΗ II». Αλλά αυτό είναι κάτι που θα συζητήσουμε στην μελλοντική αυτή εργασία. »

Καταλάβατε λοιπόν τι συνέβη αγαπητές κυρίες και κύριοι. Αποσύρθηκε δημοσιευμένη εργασία και έστειλαν γράμμα στους συνδρομητές του περιοδικού να αφαιρέσουν τις σελίδες με την εν λόγω εργασία. Μάλιστα. Απίστευτο! Τον κακομοίρη τον Arnaiz-Villena τι έπαθε. Μιλάμε ότι τώρα πλέον τον έχουν εξαφανίσει από τον χάρτη, του κόψανε επιχορηγήσεις, έχασε την θέση του και κατηγορείται αν θυμάμαι καλά και για οικονομικά σκάνδαλα. Αλλά ας πρόσεχε. Ας μην ψήφιζε σύριζα. Τι νομίζει ότι είναι το Ισραελ ? ελλάδα γεια σου ? που ρώτησε ο Πορδαβέλας για το συγκεκριμένο θέμα τον Τριανταφυλλίδη, τον μεγαλύτερο μοριακό ερευνητή στην Ελλάδα, και ενώ έχει βουίξει ο διεθνής επιστημονικός κόσμος για τα απαράδεκτα συμπεράσματα του Villena, αυτός δεν ήξερε τι να απαντήσει? Μιλάμε ότι έχουμε φοβερούς και τρομερούς και οπωσδήποτε άριστα ενημερωμένους πανεπιστημιακούς δασκάλους. Βεβαίως από μέρους μου έστειλα ένα μειλ στον πορδαβέλα και του συνέστησα ποιες εργασίες να διαβάσει και να επανορθώσει από την εκπομπή του, αλλά είχε βάλει φελλό στο …μείλ του.
Εγώ πάλι τον θαυμάζω τον οβρέο, αλλά κάθε φορά με αφήνει με το στόμα ανοιχτό. Εύγε ρε μάγκα σε παραδέχομαι. Όσοι υπομονετικά και συλλογικά αγωνίζονται χωρίς να φθονούν είναι άξιοι για μια καλύτερη μοίρα. Καλύτερα Οβρέος, γερμαναράς, ή γιαπωνέζος παρά ημιμαθής και φθονερός πρασοσέλληνας όπως θα συμφωνούσε και ο Νταράλας. Είναι οικολογικά δίκαιον άλλωστε το κακομαθημένο έξυπνο πουλί να πιάνεται από την μυταρόλα του (….γενικότερα).

Δεν ξέρω αν πρέπει να ενοποιηθούν οι δύο θεματικές (αυτή και η άλλη που άνοιξα πρόσφατα δες: ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ: ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΟ DNA ΣΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ - http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=9454)μια που εσύ έχεις ασχοληθεί περισσότερο με το θέμα ενώ εγώ απλώς θέτω ερωτήματα.

Γενικά ποια είναι η γνώμη σου για τα ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ευρήματα DNA;

Εδώ παρουσίαζεται ένας άτλας των πρώτων ευρημάτων:
https://www3.nationalgeographic.com/genographic/atlas.html

Για παράδειγμα υπάρχει μια ομάδα ευρημάτων (δες: http://www.bradshawfoundation.com/stephenoppenheimer) που πράγματι αναφέρεται σε μια πρώϊμη μετακίνηση μέσω υπο-Σαχαριας Αφρικής προς Μεσόγειο και Ευρώπη περι το 120.000 και σ' ένα δεύτερο μεγάλο ρεύμα προερχόμενο από Αραβική χερσόνησο που περί το 50.000 αποτέλεσε ένα τμήμα προς βορειοδυτική μετανάστευση (εύφορη ημισέληνος) όσων έφτασαν εκεί μέσω της διόδου των Στενων Ορμούζ ήδη από το 90.000 και αρχικά (λογω παλαιο-κλιματικών συνθηκών)ένα άλλο τμήμα κατευθύνθηκε προς Ινδία, Ν. Ασία, Αυστραλία.

ΤΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΚΥΨΟΥΝ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ (Homo Sapiens) ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΩΡΟ με βάση την έρευνα DNA;

« 1.3.3. Τα μοριακά στοιχεία
Πέρα από το αρχείο των απολιθωμάτων, από τα μέσα του 20ου αιώνα και έπειτα, η πρόοδος στην μοριακή βιολογία, οδήγησε τους ερευνητές σε συγκριτικές μελέτες, μεταξύ πρωτεϊνικών ακολουθιών (και αργότερα μεταξύ ακολουθιών DNA) διαφορετικών ειδών. Τα μοριακά στοιχεία άρχισαν σιγά σιγά να προτείνουν μια νέα ανεξάρτητη φυλογένεση βασισμένη στις συγκρίσεις των μοριακών ακολουθιών, έναντι των παραδοσιακών μεθόδων που βασίζονται στις μορφολογικές συγκρίσεις. Επειδή θα ασχοληθούμε περισσότερο με αυτά τα στοιχεία, ας θυμηθούμε μερικά πράγματα για τα πολυσυζητημένα γονίδια και το DNA…………………»

« Από τα πρώτα κιόλας αποτελέσματα, τα συμπεράσματα των μοριακών βιολόγων ήρθαν σε αντίθεση με αυτά που παραδοσιακά προτείνονται από τους παλαιοντολόγους, με βάση τα στοιχεία από τα απολιθώματα. Το «δέντρο γονιδίων» δεν συμφωνεί με το «δέντρο των ειδών». Η διαφωνία αυτή από τότε και έως σήμερα ουσιαστικά συνοψίζεται σε τουλάχιστον τρία πεδία.
Το πρώτο είναι οι εξελικτικές σχέσεις κάποιων ειδών και κυρίως μεταξύ ανθρώπου και μεγάλων πιθήκων. Εδώ, η κατάσταση πλέον έχει ξεκαθαρίσει όσον αφορά την ανθρώπινη καταγωγή. Όπως θα δούμε στην συνέχεια, ο κλάδος του χιμπαντζή θεωρείται πλέον, με ευρεία συναίνεση, ως αδελφός του ανθρώπινου κλάδου, σε αντίθεση με ότι πρότειναν αρχικώς οι βασισμένες στα μορφολογικά στοιχεία μελέτες.
Το δεύτερο είναι η χρονολόγηση της διάσπασης των διαφόρων φυλογενετικών κλάδων [2] και βέβαια του χρόνου κατά τον οποίο ο ανθρώπινος κλάδος διαχωρίστηκε από αυτό, των μεγάλων πιθήκων. Εδώ βεβαίως, δεν έχει τελειώσει τίποτα και φιλοδοξούμε μέσα από την «ΑΜΗ I» να δώσουμε περισσότερο φως σε αυτήν την υπόθεση. Όπως θα καταδείξουμε στο τρίτο μέρος, η κυρίαρχη άποψη των μοριακών βιολόγων (ευτυχώς όχι όλων), όχι μόνο πλανάται, αλλά έχει οδηγήσει σε εντελώς λάθος δρόμο την ισχύουσα άποψη για την ανθρώπινη εξέλιξη.
Το τρίτο πεδίο διαφωνίας είναι η προέλευση του σύγχρονου Homo sapiens sapiens, όπου δύο σενάρια είναι κυρίαρχα αυτή την περίοδο [22], η υπόθεση της Αφρικανικής αντικατάστασης και η υπόθεση της Πολύ-περιφερειακής συνοχής. Τις απόψεις αυτές θα εξετάσουμε στην συνέχεια.
Συμπερασματικά, όπως το αρχείο απολιθωμάτων, έτσι και το αρχείο γονιδιώματος είναι κάθε άλλο παρά ιδανικό [23]: τα ποσοστά μετάλλαξης των μοριακών ακολουθιών ποικίλλουν και κατά τη διάρκεια του χρόνου (στην ίδια καταγωγή) και μεταξύ των διαφόρων καταγωγών, με αποτέλεσμα μια ανακολουθία κυρίως στις χρονολογήσεις των κλάδων απόκλισης των ειδών (βλέπε παρακάτω). Κατά συνέπεια δεν είναι υπερβολή η επισήμανση κάποιων ερευνητών [52], ότι η μεγαλύτερη προσφορά των μοριακών στοιχείων στην ανθρώπινη εξέλιξη, συνίσταται στην απόδειξη ότι ο γνωστός «Άνθρωπος του Νεάτερνταλ» δεν ανήκει στον κλάδο του σύγχρονου Homo sapiens και δεν συνείσφερε στην εξέλιξη του μέσα από την ανταλλαγή των γονιδίων τους [24]. Εντούτοις, είναι αναμφισβήτητο το γεγονός ότι το αρχείο του γονιδιώματος, πέρα από τις ατέλειες ερμηνείας του, μπορεί να παρέχει μια πολύτιμη πηγή πληροφοριών για τον συγχρονισμό των εξελικτικών γεγονότων……… »

« Μοριακά στοιχεία και προέλευση των σύγχρονων ανθρώπινων πληθυσμών
Τα δισεκατομμύρια των νουκλεοτίδων από τις οποίες αποτελείται το γονιδίωμά μας έχουν περάσει σε μας από τους πρόγονους μας. Σε κάθε γενεά, αρκετές από αυτές τις νουκλεοτίδες επηρεάζονται από τις μεταλλαγές στην αρσενική και θηλυκή γραμμή σπέρματος, έτσι ώστε οι επόμενες γενεές να λάβουν ελαφρώς διαφορετικές εκδόσεις του προγονικού γονιδιώματος. Ανάλογα με το εάν οι ανθρώπινοι πληθυσμοί επεκτείνονται, ενσωματώνονται, μεταναστεύουν, χωρίζουν ή ανταλλάσουν μετανάστες, αυτές οι μεταλλαγές συσσωρεύονται με χαρακτηριστικούς τρόπους. Ως εκ τούτου, με την έρευνα αρκετής γενετικής παραλλαγής σε έναν ικανοποιητικό αριθμό ανθρώπινων ατόμων από όλο τον κόσμο, η γενετική ιστορία των ανθρώπινων ειδών είναι, σε γενικές γραμμές, εξακριβώσιμη (εικόνα 1.3.12.b).
Μέχρι τις πρόσφατες μεγάλες εξελίξεις στη μοριακή γενετική, η ανάλυση του γονοτύπου ήταν συνήθως έμμεση και περιορίστηκε σε έναν μικρό αριθμό δεικτών. Οι έρευνες αυτές βασίστηκαν στη μελέτη των προϊόντων των γονιδίων (δηλαδή των πρωτεϊνών), εστιάζοντας στους πρωτεινικούς πολυμορφισμούς που μόνο μερικές εκατοντάδες ήταν τότε γνωστοί [33]. Αυτοί αναφέρονται συνήθως ως «κλασσικοί πολυμορφισμοί» ή «κλασικοί δείκτες» για να τους διακρίνουν από εκείνους ανακτώνται από την άμεση ανάλυση DNA. Τα γενετικά πλεονεκτήματα πολυμορφισμών στο επίπεδο του DNA, παρά αυτών στις πρωτεϊ'νες ή άλλα προϊόντα γονιδίων, είναι πολλαπλά. Υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες στο DNA απ'ό,τι στις πρωτεϊνικές ακολουθίες. Επιπλέον, οι τεχνικές έρευνας είναι σε γενικές γραμμές οι ίδιες για οποιοδήποτε τμήμα του DNA και υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός γενετικών πολυμορφισμών DNA. Υπάρχει επίσης μια ιδιαίτερη ποικιλία των τύπων πολυμορφισμού που σήμερα υπόκεινται σε ανάλυση, κάθε ένας από τους οποίους έχει ιδιαίτερη αξία.
Ο πιο κοινός πολυμορφισμός DNA, είναι οι Μονής Νουκλεοτίδας Πολυμορφισμοί (Single Nucleotide Polymorphism - SNPs ή «snips»), δηλαδή αντικατάσταση, απώλεια ή προσθήκη μιας νουκλεοτίδας και μόνο. Οι δημοφιλέστεροι δείκτες DNA είναι οι Μικροδορυφόροι (Microsatellites). Αυτοί οι ευρέως υιοθετημένοι πολυ - αλληλόμορφοι πολυμορφισμοί είναι επαναλήψεις πολύ κοντών ακολουθιών νουκλεοτίδας. Έχουν ένα υψηλό ποσοστό προσθήκης ή απώλειας επαναλαμβανόμενων μονάδων, έτσι ώστε τα αλληλόμορφα γονίδια να είναι συνήθως πολύ πολυάριθμα. Δεδομένου ότι ο αριθμός των επαναλήψεων είναι ένας εύκολα καταγραφόμενος γενετικός δείκτης, γίνεται αντιληπτό το γιατί οι Μικροδορυφόροι είναι τόσο δημοφιλείς στους μοριακούς βιολόγους που μελετούν τις πτυχές τις πολύ πρόσφατης εξέλιξης [33]. Τα Indels (εκ του Insertion-Deletion /εισαγωγή - διαγραφή) είναι εισαγωγές ή διαγραφές μικρού μήκους τμημάτων κώδικα, ενώ αυτές μακρύτερων τμημάτων συμβαίνουν σπανιότερα (εικόνα 1.3.12). Μια μορφή εισαγόμενων Indel, είναι οι πολυμορφισμοί Alu. Αυτοί περιλαμβάνουν ανενεργά τμήματα DNA με μήκος, κατά μέσο όρο, 300 ζευγαριών βάσεων, τα οποία μεταγράφονται από γενιά σε γενιά.»

« Ο δείκτης HLA (Human Leukocyte Antigen –Ανθρώπινα Λευκοκυτταρικά Αντιγόνα) είναι ο πιο πολύμορφος μεταξύ των εκφρασμένων γενετικών τόπων στο ανθρώπινο γονιδίωμα Τα HLA, είναι μόρια που βρίσκονται στην κυτταρική μεμβράνη και εκτελούν αναγνώριση για το αμυντικό σύστημα του οργανισμού. Κωδικοποιούνται δια μέσου μιας σειράς γονιδίων που βρίσκονται στο χρωμόσωμα 6 και η έρευνα των πολυμορφισμών τους βρίσκεται σε μεγάλη ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια [34].
Πέρα από τους γενετικούς δείκτες, ιδιαίτερες πληροφορίες μπορούν να ληφθούν από συγκεκριμένα γονιδιώματα. Το μιτοχονδριακό DNA μεταφέρεται μόνο από την μητέρα προς τα παιδιά, ενώ το DNA από το Υ-χρωμόσωμα, μόνο από τον πατέρα προς τα παιδιά. Ως εκ τούτου, η έλλειψη επανασυνδιασμού (μίξης μητρικού και πατρικού DNA) σε αυτά τα γενετικά συστήματα αποτελεί πλεονέκτημα για τις γενετικές έρευνες της πρόσφατης πληθυσμιακής ιστορίας του ανθρώπινου είδους, δεδομένου ότι μια ενιαία, πατρική ή μητρική, γραμμή καταγωγής μπορεί να ληφθεί.
Τμήματα του κώδικα DNA, τα οποία έχουν μείνει αμετάβλητα στην πορεία του χρόνου από τους επανασυνδιασμούς, έχουν ταυτοποιηθεί, ανάλογα με τους πολυμορφισμούς που παρουσιάζουν, σε ευδιάκριτες μονάδες που καλούνται απλότυποι. Η συχνότητα εμφάνισης των απλοτύπων σε έναν ανθρώπινο πληθυσμό, δια μέσου των συνεχών διασταυρώσεων, μακροπρόθεσμα θα λάβει σταθερές τιμές οι οποίες μπορούν να προβλεφθούν με μαθηματικό τρόπο. Μια τέτοια σταθερή κατάσταση της συχνότητας των απλοτύπων, ονομάζεται ισορροπία συνδέσμων (Linkage equilibrium). Αντίθετα, εάν η συχνότητα εμφάνισης των απλοτύπων είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη των προβλεπόμενων σε ένα πληθυσμό, τότε λέμε ότι υπάρχει ανισορροπία συνδέσμων (Linkage disequilibrium). Υπό αυτή την έννοια, η ισορροπία συνδέσμων μαρτυρά μια παλαιά προέλευση των απλοτύπων στο γονιδίωμα ενός πληθυσμού, ενώ η ανισορροπία συνδέσμων μια πιο πρόσφατη εισαγωγή. Έτσι, με την μελέτη της εμφάνισης των απλοτύπων μεταξύ διαφορετικών σημερινών πληθυσμών, μπορούμε να συμπεράνουμε την κατεύθυνση της γονιδιακής ροής και κατ’ επέκταση, την κατεύθυνση της διασποράς μεταξύ των προγονικών πληθυσμών.
Με την αξιοποίηση όλων αυτών, και άλλων, μοριακών και γενετικών στοιχείων που αναφέραμε ανωτέρω, όπως θα δούμε σε επόμενη παράγραφο, πολλές πτυχές της ιστορίας και της προέλευσης των σημερινών ανθρώπινων πληθυσμών μπορούν να διερευνηθούν, ανεξάρτητα από την δυνατότητα που προσφέρεται από τα αρχαιολογικά στοιχεία.»

« Μοριακά στοιχεία και η διασπορά του Homo sapiens sapiens
Μέχρι πολύ πρόσφατα λοιπόν, τα αρχαιολογικά στοιχεία έδειχναν ότι ο σύγχρονος ανατομικά άνθρωπος (H.sapiens sapiens) εξελίχθηκε τα τελευταία 130.000 χρόνια, ενώ τα πιο πρόσφατα δεδομένα επεκτείνουν την ηλικία αυτή στα 200.000 έτη. Από την άλλη, ο τρόπος με τον οποίο εξελίχθηκε αυτή η σύγχρονη μορφή ήταν, κατά τους παλαιοντολόγους, μέσω της διασταύρωσης μεταξύ των περιφερειακών πληθυσμών των αρχαϊκών μορφών των H.erectus και H.sapiens, από όλη την γη. Αυτή η υπόθεση για την προέλευση του σύγχρονου H.sapiens sapiens, ονομάζεται υπόθεση της Πολυπεριφερειακής Συνοχής.
Από τα μέσα της δεκαετίας του ΄80 όμως, τα μοριακά στοιχεία μπήκαν καλά στο παιχνίδι της ανίχνευσης της πρόσφατης ανθρώπινης εξέλιξης και τα συμπεράσματά τους ήρθαν σε αντίθεση με αυτά της Πολυπεριφερειακής Συνοχής. Οι Can et al (1987) [51] μελετώντας πολυμορφισμούς του μιτοχονδριακού DNA μεταξύ διαφόρων ανθρώπινων πληθυσμών, συμπέραναν ότι οι σημερινοί ανθρώπινοι πληθυσμοί που ζουν στις Νότια της Σαχάρας περιοχές, κατέχουν τους παλαιότερους μιτοχονδριακούς πολυμορφισμούς και όλοι οι σύγχρονοι άνθρωποι κατάγονται από έναν μοναδικό πληθυσμό που διαμορφώθηκε στην Αφρική πριν από 200.000 χρόνια. Στην συνέχεια ο αφρικανικός αυτός πληθυσμός εξαπλώθηκε στον υπόλοιπο κόσμο, αντικαθιστώντας όλους τους αρχαικούς πληθυσμούς του H.sapiens, χωρίς διασταύρωση με αυτούς. Αν και η πρώιμη αυτή εργασία διεξήχθηκε πάνω σε τμήματα του ανθρώπινου mtDNA, πιο πρόσφατη εργασία [53] πάνω σε δείγματα πλήρους mtDNA έδωσε αντίστοιχα αποτελέσματα (εικόνα 1.4.14). Τα συμπεράσματα αυτά εδραίωσαν μια νέα υπόθεση για την προέλευση του σύγχρονου ανατομικά ανθρώπου που ονομάζεται υπόθεση της «Αφρικανικής Αντικατάστασης» ή «Έξω από την Αφρική». Δεδομένου μάλιστα ότι η υπόθεση αυτή στηρίχθηκε, καταρχήν, στα στοιχεία από το mtDNA, το οποίο μεταβιβάζεται μόνο από τις μητέρες στο παιδί, η υπόθεση αυτή καλείται και « υπόθεση της Αφρικανικής Εύας».
Σε συμφωνία με τα δέντρα mtDNA, τα δέντρα Υ-χρωμοσωμάτων δείχνουν ότι οι Αφρικανοί φέρουν περισσότερες προγονικές καταγωγές καθώς επίσης και αρκετά περισσότερη γενετική παραλλαγή σε σχέση με τους μη - Αφρικανικούς πληθυσμούς. Έτσι λοιπόν, οι Αφρικανοί κατέχουν την μεγαλύτερη γενετική ποικιλομορφία, συμπεριλαμβανομένων των παραλλαγών που δεν υπάρχουν σε άλλους πληθυσμούς, ενώ οι άνθρωποι έξω από την Αφρική φέρουν λιγότερη παραλλαγή και, γενικά, παραλλαγές που βρίσκονται επίσης στην Αφρική (εικόνα 1.4.13).
Έχει παρουσιαστεί σχετικά πρόσφατα [50] ότι από τις 10 περιοχές του γονιδιόματος για τις οποίες τα κατάλληλα στοιχεία πληθυσμών είναι αυτήν την περίοδο διαθέσιμα (b-globin, dys44, Gk, MC1R, mtDNA, PDHA1, PLP, Xq13.3, Y chromosome, ZFX), οι εννέα βρίσκουν τις προγονικές ακολουθίες μέσα στους Αφρικανούς. Η παρατήρηση ότι το 90% στις προγονικές ακολουθίες γύρω από το γονιδίωμα είναι αφρικανικής προέλευσης, δεν εξηγείται εύκολα από την πολυ-περιφερειακή υπόθεση, εκτός αν ο αφρικανικός ιδρύοντας πληθυσμός ήταν πολύ μεγαλύτερος από τους αντικατασταθέντες ευρωπαϊκούς και ασιατικούς πληθυσμούς [50]. Είναι σημαντικό επίσης ότι, ακόμη και κάτω από ένα τέτοιο σενάριο μιας μεγάλης ασυμμετρίας στα σχετικά αναπαραγωγικά μεγέθη, η γενετική συμβολή των μη-Αφρικανικών πληθυσμών στη σύγχρονη ανθρώπινη λίμνη γονιδίων θα ήταν εξαιρετικά μικρή [50].
Ένα άλλο στοιχείο που υποστηρίζει την υπόθεση της Αφρικανικής Αντικατάστασης, είναι η ανισορροπία συνδέσμων στους μη αφρικανικούς πληθυσμούς. Όπως είδαμε στην παράγραφο 1.3.3, όσο μεγαλύτερη είναι η έκταση της ανισορροπίας συνδέσμων στους πολυμορφικούς τόπους ενός πληθυσμού, τόσο νεώτερη είναι η προέλευση της γενετικής παραλλαγής σε αυτό τον πληθυσμό. Κατά συνέπεια, ήταν μεγάλου ενδιαφέροντος όταν παρουσιάστηκε ότι μια πολύμορφη διαγραφή στο χρωμόσωμα 12 παρουσίασε μετά βίας κάποια ανισορροπία συνδέσμων στην Αφρική, ενώ εκτενής ανισορροπία υπήρξε στους πληθυσμούς έξω από την Αφρική. Το γεγονός ότι το ίδιο σχέδιο επαληθεύεται όχι μόνο και σε άλλους γενετικούς τόπους, αλλά και σε ευρεία κλίμακα γονιδίωματος, είναι το ισχυρότερο στοιχείο μέχρι σήμερα, ότι η λίμνη γονιδίων μέσα στην Αφρική είναι παλαιότερη από ότι έξω από την Αφρική [36].
Ένα άλλο πολύ σημαντικό στοιχείο, είναι ότι ο ιδρυτικός πληθυσμός είχε πολύ μικρό μέγεθος (μόλις 10.000 ατόμων) σύμφωνα με τους υπολογισμούς κάποιων ερευνητών [56]. Το συμπέρασμα αυτό στηρίζεται εν μέρει στην πολύ μικρή γενετική ποικιλομορφία του ανθρώπινου είδους. Πράγματι, τα σημερινά δισεκατομμύρια των σημερινών ανθρώπινων πληθυσμών διαθέτουν γενετική ποικιλομορφία που κάποιοι εκτιμούν ότι είναι τρεις φορές μικρότερη από αυτή που παρουσιάζουν οι μερικές χιλιάδες ατόμων των σημερινών πληθυσμών των χιμπαντζήδων [50]. Αυτό σημαίνει ότι κάποια στιγμή στο παρελθόν, ο προγονικός ανθρώπινος πληθυσμός υπέστη μια πληθυσμιακή σύμπτυξη, δηλαδή μειώθηκε πάρα πολύ, έτσι ώστε η σημερινή ποικιλομορφία της «λίμνης των γονιδίων» του, να αποτελεί ένα μικρό υποσύνολο αυτής κατά την προ της σύμπτυξης εποχή.
Συνοψίζοντας λοιπόν ως εδώ, θα λέγαμε ότι τα μοριακά στοιχεία είναι συντριπτικά υπέρ της άποψης ότι τα δισεκατομμύρια των σημερινών ανθρώπινων πληθυσμών απανταχού της γης, κατάγονται από έναν συγκεκριμένο μικρό ανθρώπινο πληθυσμό, ο οποίος εξελίχτηκε σε μια συγκεκριμένη περιοχή του πλανήτη και στην συνέχεια διασπάρθηκε πριν από ~ 60-70.000 έτη στο υπόλοιπο του πλανήτη (εικόνα 1.4.15). Τα υπάρχοντα στοιχεία μάλιστα φωτογραφίζουν την Νότια της Σαχάρας Αφρική ως κοιτίδα του μητρικού αυτού ανθρώπινου πληθυσμού.»

« 2. Τα μοριακά στοιχεία
Ένας αριθμός ατόμων από την Ελλάδα έχει συμμετάσχει σε μοριακές μελέτες για την διερεύνηση της γενετικής παραλλαγής των ελληνικών πληθυσμών, καθώς και σε συγκριτικές τέτοιες μελέτες για την ευρύτερη παραλλαγή μέσα στο ανθρώπινο είδος. Τα αποτελέσματα των εργασιών αυτών έχουν δώσει ενδιαφέροντα συμπεράσματα. Αν και δεν είναι στους στόχους της παρούσας μελέτης η εκτενής παρουσίαση των ερευνών αυτών, θα παρουσιάσουμε ορισμένες, προκειμένου να δείξουμε την μεγάλη πληροφοριακή δυνατότητα που εμπεριέχεται στα στοιχεία από το ανθρώπινο DNA. Θα σχολιάσουμε επίσης κάποιες μελέτες που είδαν (παρερμηνευμένες, εντούτοις) το φως της δημοσιότητας.
Η συμβολή του Ελληνικού DNA στην διαμόρφωση των Ευρωπαϊκών πληθυσμών
Σύμφωνα με μελέτες του DNA των ευρωπαϊκών λαών, από τα πέντε σημαντικότερα συστατικά της γενετικής ποικιλομορφίας στην Ευρώπη, το τέταρτο από αυτά οφείλεται στην πρόσμιξη Ελλήνων με τους Ευρωπαϊκούς λαούς, μέσα από την πληθυσμιακή διασπορά των Ελλήνων κατά τον Πρώτο Αποικισμό, το 800-1000 π.Χ ( αλλά πιθανόν πιο παλαιά) [22,23, 24]. Στον χάρτη της εικόνας 2.2.1 μπορείτε να παρατηρήσετε την διακύμανση της επιμιξίας αυτής στην ευρωπαϊκή επικράτεια. Με την πρώτη ματιά στον χάρτη, αυτό που προκαλεί εντύπωση, είναι η γενετική σχέση των Ελλήνων (ως προς τους συγκεκριμένους δείκτες) με τους λαούς της Βόρειας Σκανδιναβίας. Ασφαλώς η ανωμαλία αυτή θα παραξένεψε και τους ερευνητές που διεξήγαγαν την μελέτη, εντούτοις όμως, για τους γνωρίζοντες την Ελληνική Μυθολογία, το γεγονός αυτό θα μπορούσε να παραπέμπει στις συγγενικές σχέσεις των Ελλήνων με τους λεγόμενους «Υπερβόρειους» λαούς, η οποία αναφέρεται μεταξύ άλλων και στα Ορφικά. Επομένως, μέσα από αυτή την γενετική μελέτη διακρίνουμε την πιθανότητα, ένα μυθολογικό γεγονός να αποδειχθεί ιστορικό, για μια ακόμη φορά.»

Το Genographic project φιλοδοξεί να συλλέξει έναν πολύ μεγάλο αριθμό δειγμάτων προκειμένου να αποσαφηνίσει την ανθρώπινη προϊστορία για τα τελευταία 200.000 έτη. Προς το παρών θέλω να σημειώσετε ότι αν και τα στοιχεία (αποτελέσματα ερευνών) μπορεί να είναι σωστά, η ερμηνεία τους μπορεί να είναι λανθασμένη. Επομένως, είναι θέμα χρόνου να αποδειχθεί η αλήθεια.

Κατανοώ την επιφύλαξη για τις ερμηνείες και φυσικά ο "σκεπτικισμός" είναι υγειής εντός παραδεκτών ορίων. Ωστόσο, τα "δεδομένα" είναι εδώ και τα περιγράφεις με ακρίβεια. Αυτά οδηγούν σε κάποια συμπεράσματα ("μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου") και ίσως πρέπει να μείνουμε σ' αυτά για να δούμε τουλάχιστον "τι εικόνα" δείχνουν και "τι σημαίνουν" για τους πληθυσμούς του ελληνικού χώρου.

Επίσης, ενώ παραθέτεις με αρκετή σαφήνεια και ακρίβεια τις δύο θεωρίες και ιδιαίτερα αυτήν που φάινεται να είναι η επικρατέστερη (μέχρι στιγμής)για την διασπορά "Out of Africa", δεν επιχειρείς να σχολιάσεις τα ευρήματα/ερμηνεία της σχετικά με την πρώιμη μετακίνηση μέσω υπο-Σαχάριας Αφρικής προς Μεσόγειο και Ευρώπη περί το 120.000 και σ' ένα δεύτερο μεγάλο ρεύμα προερχόμενο από Αραβική χερσόνησο που περί το 50.000.
Να θεωρήσω ότι, κατά την γνώμη σου, δεν μπορεί να γίνει κανένα σχόλιο και ότι τα συμπεράσματα είναι "μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου" ισχυρά;

Αν ισχύει αυτό, τότε η ύπαρξη του κυρίου όγκου ανθρώπινης δράσης στον ελληνικό χώρο μπορεί να τοποθετηθεί μετά το 50.000;
Και ακόμη, υπάρχουν άραγε ευρήματα από την πρώιμη μετακίνηση του 120.000-90.000 οπότε και θεωρείται ότι λόγω κλιματολογικών αλλαγών αυτό το πρώιμο κύμα μετακίνησης εγκλωβίστηκε και συρρικνώθηκε πληθυσμιακά;

quote:

---

Σύμφωνα με μελέτες του DNA των ευρωπαϊκών λαών, από τα πέντε σημαντικότερα συστατικά της γενετικής ποικιλομορφίας στην Ευρώπη, το τέταρτο από αυτά οφείλεται στην πρόσμιξη Ελλήνων με τους Ευρωπαϊκούς λαούς, μέσα από την πληθυσμιακή διασπορά των Ελλήνων κατά τον Πρώτο Αποικισμό, το 800-1000 π.Χ ( αλλά πιθανόν πιο παλαιά) [22,23, 24].

---

Τελικά, η έρευνα DNA μπορεί να μας προσφέρει κάποια δεδομένα για αυτήν την περίοδο 120.000-90.000 ή την περίοδο 50.000 και μετά;

Καταρχήν θέλω να ξεκαθαρίσω ότι άνοιξα αυτό το θέμα επειδή είχα έτοιμο υλικό (για copy-paste). Το ζήτημα με τα μοριακά στοιχεία απαιτεί μακρά συζήτηση η οποία μάλιστα να βασίζεται σε κάποιες θεμελιώδεις γνώσεις. Κατά συνέπεια δεν μπορώ να υποσχεθώ ότι θα διαθέσω τον απαιτούμενο χρόνο για να αναλύσω το θέμα εις βάθος. Ίσως όμως να καταφέρω σιγά σιγά κάτι ικανοποιητικό, δεδομένου του σεβασμού που τρέφω για αυτό το φόρουμ.
Τα περί τέταρτου βασικού συστατικού DNA που ανέφερα προέρχονται από το βιβλίο του Luigi Luca Cavalli-Sforza (The great human diasporas, Luigi Luca Cavalli-Sforza, Francesco Cavalli-Sforza, Perseus Books Publishing,1995) και είναι σήμερα αρκετά ξεπερασμένα από πιο λεπτομερή στοιχεία. Όσον αφορά τις εξαγόμενες χρονολογήσεις γεγονότων από τα μοριακά στοιχεία θα έλεγα ότι δεν έχουν καμιά εμπιστοσύνη αυτές καθαυτές δεδομένου ότι τα μοριακά στοιχεία χρειάζονται καλιμπράρισμα. Για παράδειγμα, ο χρόνος των 50.000 ετών που προβλέπουν για την πρώτη «έξοδο από την Αφρική» στηρίζεται στην παραδοχή ότι ο άνθρωπος και ο χιμπαντζής διαχωρίστηκαν πριν από 5 εκ. έτη. Εάν όμως ο διαχωρισμός αυτός έλαβε χώρα πριν από 10 εκ. έτη τότε η ημερομηνία αυτή γίνεται αυτόματα 100.000 χρόνια. Η ημερομηνία των 50.000 ετών είναι από μόνη της μια αστεία παραδοχή δεδομένου ότι απαιτεί ότι ο σύγχρονος άνθρωπος σαλτάρησε και παράτησε την ζεστή Αφρική για να αποικήσει την Ευρώπη σε μια παγετωνική περίοδο.
Τώρα μόλις είδα το λινκ που μου έδωσες
http://www.bradshawfoundation.com/stephenoppenheimer

Ομολογώ ότι δεν το είχα ξαναδεί. Αλλά δεν νομίζω ότι έχασα και τίποτα. Σε διαβεβαιώνω ότι αρκετά από αυτά που ισχυρίζεται το σάιτ δεν είναι ευρέως αποδεκτά. Πρώτη φορά διάβασα να μιλά κάποιος για έξοδο στα 120.000 χρόνια. Καμία μοριακή μελέτη δεν έχει υποστηρίξει κάτι τέτοιο. Όλοι μιλάνε για 50-90.000 έτη. Σε κάθε περίπτωση η ημερομηνία των 160.000 ετών για την προέλευση του σύγχρονου ανθρώπου που αναφέρει αυτό το σάιτ και άλλες μοριακές μελέτες μπορεί με την μία να καταρριφθεί από την αναχρονολόγηση του κρανίου Omo I της Αιθιοπίας στα 196.000 έτη. Να και ένα σχετικό απόσπασμα δικό μου:

«Δεδομένου ότι όσο πλησιάζουμε σε πιο πρόσφατες ηλικίες τα ανακαλυπτόμενα δείγματα του H.sapiens γίνονται προοδευτικά όλο και περισσότερο όμοια με αυτά των σημερινών ανθρώπων, είναι δύσκολο να χαραχτεί μια διαχωριστική γραμμή η οποία να διακρίνει τις πιο «πρωτόγονες» μορφές από τις πιο σύγχρονες. Από την άλλη, παραλλαγή μορφομετρικών χαρακτηριστικών υπάρχει και μεταξύ των σημερινών ανθρώπινων πληθυσμών. Έτσι, προκειμένου να καθοριστεί το πότε μια σύγχρονη (με την σημερινή έννοια του όρου) μορφή εμφανίζεται στο αρχείο των απολιθωμάτων, προτάθηκε η ονοματολογία H.sapiens sapiens, για να καταδείξει τον σύγχρονο ανατομικά άνθρωπο. Στον ολότυπο του H.sapiens sapiens περιλαμβάνονται όλα τα δείγματα απολιθωμένων ανθρώπων τα οποία παρουσιάζουν τόση και τέτοια μορφολογική παραλλαγή, η οποία να είναι στα πλαίσια αυτής που παρατηρείται και μεταξύ των σύγχρονων ανθρώπινων πληθυσμών. Ένα τέτοιο δείγμα είναι για παράδειγμα ο ηλικίας ~ 30.000 ετών άνθρωπος του Cro Manion που ανακαλύφθηκε στην Γαλλία και είναι απαράλλακτος με τους σημερινούς ευρωπαίους. Από αυτή την άποψη λοιπόν, το παλαιότερο δείγμα H.sapiens sapiens που έχει ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα, είναι το Κρανίο Omo I από την Αιθιοπία. Η ηλικία αυτού του κρανίου έθετε τα όρια στην εμφάνιση του H.sapiens sapiens στα 130.000 έτη. Εντούτοις, πολύ πρόσφατη έρευνα μετάθεσε την ηλικία αυτού του κρανίου στα 196.000 έτη [46].»

Από μόνο του αυτό το έυρημα στέλνει για περίπατο όλες τις μοριακές μελέτες καθώς και το σαΐτ που μου έδωσες, δεδομένου ότι αποδεικνύει την ύπαρξη ενός αναμφισβήτητου H.sapiens sapiens ήδη από τα 196.000 έτη. Αυτό σημαίνει ότι ο H.sapiens sapiens είχε προκύψει πιο πριν. Υπάρχουν πάρα πολλές αντιφάσεις της «Αφρικανικής αντικατάστασης». Μία πολύ σπουδαία και ενοχλητική που όλοι ανεξαιρέτως πετάνε κάτω από το χαλάκι είναι το γεγονός ότι τα δεδομένα από το μιτοχονδριακό DNA (mtDNA) για να είναι συμβατά με την «Αφρικανική αντικατάσταση» θα πρέπει να δειχθεί ότι από τον καθεαυτού αφρικανικό υπεραπλότυπο L3, προέκυψαν ο Ευρασιατικός Ν και ο Ασιατικός Μ. Δηλαδή ότι από Αφρικανικό DNA (L3) προέκυψε το DNA των υπόλοιπων εκτός Αφρικής (Μ, Ν). Σε καμία μοριακή μελέτη δεν έχει προκύψει μια τέτοια ισχυρά υποστηριζόμενη τοπολογία. Αντίθετα ορισμένες παρουσιάζουν τους L3 και Μ να προέρχονται από τον κυρίως ευρωπαικό Ν. Οι περισσότερες δημοσιευμένες μελέτες βέβαια για να μην θεωρηθούν αιρετικές παρουσιάζουν γενικά και αόριστα τους Ν, L3 και Μ στην ίδια ευθεία, δηλαδή για να μην φαίνεται από ποιον κατάγεται ποιος. Δεν θέλουν να έρθουν τα παιδιά σε άμεση σύγκρουση με την κατεστημένη αντίληψη. Αν έχεις προσέξει, στον επιστημονικό κόσμο όταν κάποιοι ανακοινώνουν κάτι αντισυμβατικό ή θα πρέπει να διαθέτουν τρανταχτά ονόματα ή θα πρέπει να γεμίζουν λεωφορείο.
Και για να μιλήσουμε και λίγο για την ταμπακιέρα θα δηλώσω ευθέως ότι 3 κάρα από διεπιστημονικά στοιχεία έχουν σκιαγραφήσει ένα πρότυπο για την ανθρώπινη εξέλιξη το οποίο είναι σύμφωνο με την συνεχή παρουσία της ανθρώπινης καταγωγής στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου. Αλλά ακόμη πιο εντυπωσιακά δείχνουν ότι ακόμη και αυτοί οι Πυγμαίοι της Αφρικής κατάγονται από την Ελλάδα. Τα στοιχεία αυτά αν και έμμεσα είναι τόσα και τέτοια ώστε να με αναγκάσουν να αποκλείσω το ενδεχόμενο της σύμπτωσης. Κατά συνέπεια θεωρώ ότι το πρότυπό μου ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Θα αναρωτηθείς βέβαια αγαπητέ Wonder_2005, ρε μεγάλε μήπως καβάλησες κανένα σαλάμι? μήπως θα πρέπει να σε επισκευθεί κανένας λιακόπουλος? Σε βεβαιώνω πως όχι. Θεωρώ ότι η αλήθεια θα διαδοθεί από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και όχι από αυτό το φόρουμ. Είναι θέμα χρόνου.

Υ.γ. Δεν ξέρω πως φορτώνει κάποιος φωτογραφίες στο φόρουμ. Αν μου υποδείξει κάποιος μπορώ να ανεβάσω μερικές.

Παρακολουθώ το θέμα με ενδιαφέρον.

Παρόλο που σου έδωσε την πληροφορία η Ostria για το ανέβασμα εικόνων σε κάποιο θέμα, ας σου πω μερικές περαιτέρω λεπτομέρειες.

Πρώτα απ' όλα, θα πρέπει να έχεις κάποιο url της εικόνας, είτε αυτή προέρχεται από κάποιο site στο Διαδίκτυο είτε προέρχεται από τον υπολογιστή σου.
Αυτό μπορείς να το κάνεις σε κάποιο site το οποίο φιλοξενεί εικόνες και σου δίνει ένα url για να το χρησιμοποιήσεις.

Ένα από αυτά είναι το:

www.imageshack.us

Είναι προτιμότερο κι ασφαλέστερο να ανεβάζεις εκεί την φωτογραφία που επιθυμείς να βάλεις σε κάποιο θέμα μας, ακόμη κι αν έχεις ήδη το url από κάποιο site.
Την ανεβάζεις στο site που σου πρότεινα επιλέγοντας και το μέγεθος που επιθυμείς να έχει η εικόνα.
Το μέγεθος 800 x 600 είναι μια χαρά.

Στην συνέχεια, κρατάς το "direct link to image".

Στην φόρμα απάντησης στο θέμα που επιθυμείς να ανεβάσεις την εικόνα, πατάς το εικονίδιο .

Θα σου εμφανιστεί ο κώδικας [img][/img]

Ανάμεσα σ' αυτό θα περικλείσεις το link της φωτογραφίας.
Παράδειγμα:

[img]direct link to image[/img]

Αν έχεις κάποια περαιτέρω απορία ή σε δυσκολεύει η όλη διαδικασία, μπορείς να μου στείλεις e-mail.

In anticipation of my resurrection...

Αναφορά : Human Evolution in the Middle Pleistocene: The Role of Homo heidelbergensis, G. PHILIP RIGHTMIRE, Evolutionary Anthropology, Volume 6, Issue 6, 1998. Pages 218-227

Ευρήματα από ένα σπήλαιο που κοιτά τον Ινδικό Ωκεανό, κοντά στον κόλπο του Μόσελ στη σημερινή Νότιο Αφρική, δείχνουν ότι οι άνθρωποι που ζούσαν εκεί μαγείρευαν μύδια, χρησιμοποιούσαν μικρά λίθινα εργαλεία και βάφονταν με πρωτόγονο μαγικιάζ βασισμένο στην ώχρα.

Μέχρι σήμερα οι ανθρωπολόγοι πίστευαν ότι αυτές οι «μοντέρνες» συμπεριφορές δεν εμφανίστηκαν παρά πολύ αργότερα, πριν από 70 έως 40 χιλιάδες χρόνια.

Τα ευρήματα ως σύνολο «μοιάζουν με το αρχαιολογικό αρχείο μιας πολύ μεταγενέστερης περιόδου» δήλωσε ο Δρ Κέρτις Μαρίαν, ανθρωπολόγος του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Αριζόνα και επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύεται στο Nature. Υποστηρίζει ότι ο «εκσυγχρονισμός» του Homo sapiens ήταν πολύ ταχύτερος από ό,τι είχε εκτιμηθεί.

Ο Μαρίαν βρήκε μέσα στη σπηλιά κατάλοιπα από μύδια και άλλα όστρακα που είχαν μαγειρευτεί πάνω σε πέτρινες πλάκες, καθώς και μικρά λίθινα εργαλεία και ίχνη κονιορτοποιημένου βράχου με κόκκινη και ροζ αποχρωση, που πιθανότατα χρησίμευαν για διακόσμηση του σώματος. Τα αντικείμενα χρονολογήθηκαν με περιθώριο σφάλματος 12.000 χρόνια.

Η χρήση διακοσμητικών στοιχείων, ένα είδος συμβολικής απεικόνισης, υποδηλώνει ότι οι άνθρωποι αυτοί ίσως είχαν ήδη αναπτύξει κάποια γλώσσα, γράφουν οι ερευνητές.

Τα θαλασσινά πρέπει να ήταν σημαντική πηγή τροφής για τους πρώτους ανθρώπους που τα ανακάλυψαν δεδομένου ότι εκείνη την εποχή η Γη διένυε την τελευταία περίοδο των παγετώνων -η στάθμη της θάλασσας βρισκόταν τότε δεκάδες μέτρα χαμηλότερα απ' ό,τι σήμερα, και η σπηλιά βρισκόταν μερικά χιλιόμετρα από τις ακτές, αντί για λίγα μέτρα μακριά από τη θάλασσα όπως σήμερα.

Οι αρχαιότερες μέχρι σήμερα ενδείξεις οικισμών κοντά στις ακτές και χρήσης υδάτινων πόρων χρονολογούνταν στα 125.000 χρόνια πριν.

Ο σύγχρονος άνθρωπος πιστεύεται ότι πρωτοεμφανίστηκε στην αφρικανική σαβάνα πριν από 200 έως 150 χιλιάδες χρόνια.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

Επιστήμη - Τεχνολογία: Περισσότερες ειδήσεις

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=841261&lngDtrID=252

Αναφορά: Mitochondrial genome variation and the origin of modern humans, Ingman, M., Kaessmann, H., Pääbo, S. & Gyllensten, U, Nature 408, 708–713 (2000).