- Δαρβίνος vs Θρησκείας - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
ο κατοικος μπορει να γινει και κατοικησιμος
ο γνωστης μπορει να γινει και μαθητης
c'est la vie
Προς τι λοιπον η στεναχωρια;
Edited by - geostat on 18/11/2010 09:52:34
21/11/2010
21/11/2010
μα γι'αυτο και χασανε απο τη λαιλαπα του χριστιανισμου
απο αυτο που ταχθηκε να προστατευει τον ανθρωπο
αυτο πρεσβευει και η εξελιξη
survival of the fittest
προσεξε η λεξη μεταλλαχθηκε
απο δυνατοτερος εγινε ικανοτερος
λες και η ζωη ειναι υποχειριο του αρμοδιοτερου
ουτε υπαλληλοι σε ελληνικο υπουργειο
σαν την παλια προσπαθεια
να δωσεις στον κυκλο
μια essance απο τετραγωνο
21/11/2010
στο μυθο της υπαρξης.
Mithro-geostat : (Δηλαδή καμμενε σπυριάρη)
Νομίζεις οτι δεν έχουμε καταλάβει ολοι οτι είστε το ιδιο ατομο ?
ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ...
quote:
Ψυχοπλακώθηκα.Βρήκα και γω ώρα να το διαβάσω...
Αλλά αυτό είναι το νόημα στο όλο θέμα στο τέλος παρά την πικρία του.Όλα γεννιούνται για να φθαρούν,να ξεχαστούν,κι αν κάτι το λυπηθεί ο χρόνος και το αφήσει να μείνει,θα είναι αυτό που αξίζει...
Για μας τους λιγότερο αθάνατους,το θέμα είναι να περνάμε καλά και να χαιρόμαστε τη ζωή όσο διαρκεί με ό,τι νόημα της δίνει ο καθένας.
Αυτό όμως είναι πράγμα διεκδικητό από όλους ανεξαιρέτως.Γι'αυτό και η καλή βίωση της ζωής οφείλει να είναι έντιμη,ηθική και σωστή απέναντι σε μας πρώτα και στους διπλανούς μας ύστερα(η ιεράρχηση είναι και χρονική και σημαντική).
Γι'αυτό εν τέλει...αξίζει τόσο όλη αυτή η διαμάχη για την υπερίσχηση μιας θεωρίας,ενός δόγματος,μιας θρησκείας,μιας χώρας ώστε να πούμε ότι ζήσαμε καλά και τώρα μπορούμε να πεθάνουμε ήσυχοι και "χαρούμενοι";Είναι αυτά τα στοιχεία του έθνους,της άποψης,του ανήκειν,του θεού τόσο άρρηκτα συνδεδεμένα με το εγώ μας που χάνουμε με το θάνατο ώστε να παλεύουμε όλη μας τη ζωή γι'αυτά;
Ταπεινή γνώμη μου είναι ότι ο εσωτερισμός(αν και δεν μου αρέσει σαν ορισμός γιατί περιορίζει ανθρώπους εντάσσοντας)σε αυτό καταλήγει κατά βάση και γι'αυτό είναι σημαντικός.Ο άνθρωπος,ψάχνοντας το μέσα του,ανοίγοντας το έσοπτρόν του,αναγνωρίζει τον χαρακτήρα του και τη φύση της ψυχής του και ταυτίζεται με αυτόν.Αυτό τον κάνει πιο ειρηνικό με την ίδια του την ύπαρξη και αυτό είναι δύσκολο να μην έχει και τον ίδιο αντίκτυπο στα άλλα ανθρώπινα όντα γύρω του.Οδηγούμαστε με λίγα λόγια σε αυτό που είπα πιο πάνω "έντιμη βίωση" της ζωής μέσω της έντιμης συνύπαρξης.
Με τον τρόπο αυτό νομίζω ότι φθίνει η άλλη λειτουργία του "εσωτερισμού" περί θεωριών,μεταθανάτιων τιμωριών και επιβραβεύσεων,θεών,διαβόλων και ό,τι άλλο.
Sesostris,μπράβο για το κείμενο που ανέβασες.
Και μετά το μεταμεσονύχτιο διάλειμμα δίνω τις καλημέρες μου και...καλό και σύντομο τέλος να έχει το πολεμικό σκηνικό του forum.
Καλημέρα Προμηθέα..![]()
Θεοί πολλοί..και διάβολοι επίσης και όλοι παρόντες..εδώ και καθε μέρα...
Θεοί...όμορφο ξύπνημα..καλή διάθεση..το καλημέρα απο καρδιάς με το χαμόγελο παρέα κα αισιοδοξία...που μοιράζεται κι'απλώνεται σε κάθε βήμα...θετικές σκέψεις και διάθεση για δραστηριότητα , όλες οι αισθήσεις ενεργές κι'ο θάνατος μακριά...
Διαβόλοι ... κακές και μίζερες σκέψεις...φόβος παντού και καλημέρα δεν υπάρχει...
Το χαμόγελό σου ,με κάνει να αισθάνομαι την ύπαρξή μου...και δεν φοβάμαι την ανυπαρξία , εσύ και γώ για σένα ο καθρέπτης...θαμπός ή ξάστερος...φώς και σκοτάδι...με μια ματιά θαρρείς και μόνο.!!!
Καλημέρα φίλε μου ... καλημέρα απο δώ και στον Σωτήρη...και σ΄όλους τους φίλους...
![]()


Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
21/11/2010