- Ελληνικό Σύνταγμα : κατ' άρθρο ανάλυση και προτάσεις - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
για το δίκαιο και το άδικο που μαστίζει αυτόν τον τόπο,όπως κάνουν σχεδόν όλοι οι έλληνες. Θα συμφωνήσω εν μέρει με τους φίλους A. Kircher και macedon και προτείνω, εάν το επιθυμείς και εσύ, να δημιουργηθεί ένας νέος τόπος για τα άρθρα που αφορούν την θρησκεία σαν επιπρόσθετος του εδώ τόπου, ώστε να μην χαλάσει η ροή του εδώ θέματος, μιας και είναι φυσικό να ενδιαφέρουν.Θεωρώ πως η συζήτηση και η ανάλυση εδώ δεν πρέπει να σταματήσουν γιατί είναι μια καλή ευκαιρία να δούμε πιο διεξοδικά αυτό που αφορά όλους τους κατοίκους αυτής της χώρας, τα δικαιώματα, της υποχρεώσεις των πολιτών και τα λεγόμενα "παραθυράκια" που πιθανόν υπάρχουν μέσα στο σύνταγμα.
Θα ήθελα να παρακαλέσω, εάν είναι εφικτό, η κάθε ανάλυση των άρθρων να χωρίζεται σε παραγράφους με το νούμερο του κάθε άρθρου στην εισαγωγή ως ενδεικτικό σημάδι για το κάθε εδάφιο ξεχωριστά, για την διευκόλυνση όλων αλλά και τη δυνατότητα να ανατρέχουμε στα επί μέρους σημεία της ανάλυσης
Πνοή στο θέμα
Καλή Πρωτομαγιά σε όλους.....
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
quote:
Κατά τη γνώμη μου, πιστεύω ότι θα ήταν αναγκαία μία πρόνοια για δημοψήφισμα σε εύλογα χρονικά διαστήματα (κάθε 30 - 50 χρόνια ίσως) για την επιβεβαίωση της λαϊκής θέλησης για το πολίτευμα ή για τις όποιες μετατροπές του. Μία τέτοια κίνηση θα έδινε σε όλους τους πολίτες την αίσθηση συμμετοχής στα κοινά της πολιτείας από τη βάση, ενώ ταυτόχρονα θα μπορούσε να αποτελεί και εργαλείο έρευνας για την πορεία της δημοκρατίας.
Εγώ θα έλεγα ανά 10-15 έτη ανάλογα με την οικονομική κατάσταση του κράτους.
Αλλά εν πάσει περιπτώσει μου φαίνεται εξαιρετικά παράξενο πλήν παράλογο το ότι δεν επιστρατεύεται η τεχνολογία για φτηνότερη, γρηγορότερη, αποτελεσματικότερη, δημοκρατικότερη λαϊκή κυριαρχία.
Θα θεωρούσα σκόπιμο να συνέχιζαν να υπάρχουν αντιπρόσωποι του λαού αλλά κάθε κρατική και διακρατική κίνηση να είναι άμεσα(και ανα πάσα στιγμή) φανερή.
Δηλαδή ως προς την αλλαγή πχ της εκπαίδευσης οι αντιπρόσωποι ρίχνουν προτάσεις στο τραπέζι με την επεξήγησή τους οι οποίες με ηλεκτρονικό τρόπο μπορούν να γίνουν άμεσα αποδεκτές ή απορριπτέες. Επίσης είναι απαγορευμένες οι ιδιοτικές επικοινωνίες μεταξύ κρατών και κρατικών φορέων γιατί αυτό βοηθάει στην υπόθαλψη παράνομων ή αντισυνταγματικών κινήσεων. Οποιαδήποτε διακρατική επικοινωνία θα γίνεται μόνο ενώπιον του λαού.
Έτσι αν πχ η Τουρκία θέλει να απειλήσει το ελληνικό κράτος δεν θα μπορεί να το κάνει παρα μόνο άμεσα(κάτι που θα φέρει την αντίδραση της "κοινωνίας των εθνών" αν η αιτία για κάτι τέτοιο δεν συμβαδίζει με το διεθνές δίκαιο) και έτσι τίποτα δεν θα μένει κρυφό απο τους λαούς όλου του κόσμου. Οι αντιπρόσωποι επίσης δεν θα έχουν δικαίωμα να πάρουν οποιαδήποτε απόφαση για οποιαδήποτε θέμα χωρίς πρώτα την έγκριση του λαού: θα θεωρείται αντισυνταγματικό.
Ποια είναι η άποψή σας για τις παραπάνω ιδέες?
"..The Matrix can't tell you who you are"
Όταν ο άνθρωπος είναι σίγουρος για τον θεό ο θεός αμφιβάλλει για τον άνθρωπο..
Ασυνείδητος πάει να πει απόλυτα ταυτισμένος με τη σκέψη και το συναίσθημα
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 26/10/2009 20:39:33
(και ευχαριστώ τους ελάχιστους που συμμετείχαν...)
Αγαπητή simori, σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, έστω και αρκετά αργοπορημένα. Είναι η αλήθεια ότι έχω μεγάλο δίλημμα ως προς τη συνέχιση του θέματος, βλέπεις ο μονόλογος δεν είναι το δυνατό μου σημείο και δε μου έχει επισημανθεί κάποιο λάθος στον τρόπο παρουσίασης που να δικαιολογεί τη μειωμένη συμμετοχή. Όσο για το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός topic που να πραγματεύεται κυρίως τα "θρησκευτικά" σημεία του Συντάγματος, δε θα είμαι εγώ αυτός που θα το ξεκινήσει, αλλά θα συμμετείχα ευχαρίστως, αν υπήρχε.
Αγαπητέ dr jekyll, η ιδέα της μερικής ή ολοκληρωμένης ηλεκτρονικής (δια)κυβέρνησης είναι ένα αντικείμενο, το οποίο εμένα προσωπικά, ίσως λόγω έλλειψης επαρκών γνώσεων, κάπου με φοβίζει. Παρότι το θεωρώ ένα καλό εργαλείο για την επίτευξη της (αγαπημένης μου) αμεσοδημοκρατίας, θεωρώ ότι η ισχύς των "παρείσακτων" στο διαδίκτυο είναι τέτοια, που θα αλλοίωνε αποτελεσματικά τη λαϊκή βούληση, σε βαθμό ίσως χειρότερο και προσβλητικότερο από ότι συμβαίνει στις εθνικές εκλογές. Δε διαφωνώ με τη δημοψηφισματική μορφή διακυβέρνησης που προτείνεις, θα την προτιμούσα όμως οργανωμένη περισσότερο σε επίπεδο αυτοδιοίκησης και παροχής στοιχείων προς την κεντρική διοίκηση, παρά διαχεόμενη από τα μέσα προς τα έξω.
Για το θέμα της αντισυνταγματικότητας της νομοθετικής δράσης των αντιπροσώπων του Έθνους, θα συμφωνήσω μέχρι ενός σημείου, στο βαθμό που δε δυσχεραίνεται σημαντική η ουσία του κυβερνητικού έργου. Ασφαλώς όμως - και εκεί με βρίσκεις πλήρως σύμφωνο - είμαι υπέρ της λαϊκής ετυμηγορίας σε σημαντικά εθνικά θέματα, κάτι που προβλέπει μεν το Σύνταγμα, αλλά έχει παραμείνει κενό γράμμα 35 χρόνια τώρα. Ίσως γιατί οι εκάστοτε κυβερνώντες γνωρίζουν πολύ καλά πως οι αποφάσεις τους σε μεγάλα θέματα δεν είναι αποδεκτές από τη μεγάλη πλειοψηφία (ακόμα και των δικών του ψηφοφόρων σε κάποιες περιπτώσεις) και αποφεύγουν τον κόλαφο με τον ευκολότερο τρόπο που τους παρέχει η σημερινή "μορφή δημοκρατίας".
Όσον αφορά την άποψη σου για μικρότερα διαστήματα για την πραγματοποίηση πολιτειακών δημοψηφισμάτων, θεωρώ πως το όριο που θέτεις είναι σχετικά μικρό για να κατηγορήσει κανείς ένα πολίτευμα και όχι τους εκφραστές του. Πιστεύω ότι το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι ακριβώς πολιτειακό (άντε η διαφορά να έγκειται στις εξουσίες του Π.τ.Δ. και στο βαθμό ισχύος της δικαστικής εξουσίας), αλλά κυρίως πολιτικό, έλλειψης ήθους θα έλεγα. Απλά πρότεινα τη διεξαγωγή τέτοιων δημοψηφισμάτων άπαξ ή έστω 2 φορές στη ζωή εκάστου πολίτη, για να αποτυπώνεται η διαχρονική ικανοποίηση του από την πολιτειακή δομή.
Παρά τη μειωμένη συμμετοχή, θα κάνω άλλη μία προσπάθεια συνέχισης του θέματος με την παρουσίαση και ανάλυση του επόμενου άρθρου του Συντάγματος, με τη μορφή που πρότεινε η φίλη simori
quote:
'Αρθρο 8 - (Δικαίωμα νόμιμου δικαστή)
Kανένας δεν στερείται χωρίς τη θέλησή του το δικαστή που του έχει ορίσει ο νόμος.
Δικαστικές επιτροπές και έκτακτα δικαστήρια, με οποιοδήποτε όνομα, δεν επιτρέπεται να συσταθούν.
Το άρθρο 8 του Συντάγματος εισάγει το δικαίωμα της νόμιμης δίκης με τον ορισμό δικαστών από το νόμο. Σημαντική κρίνεται η αναφορά σε έκτακτα δικαστήρια, τα οποία ασφαλώς ήταν χρήσιμα σε περιόδους "μετά-κρίσεων", αλλά θεωρούνται απαράδεκτα σε περιόδους πολιτειακής σταθερότητας. Κατά τη γνώμη μου πάντως, η συγκεκριμένη παράγραφος αποδεικνύεται στην πράξη προβληματική, καθώς, σε συνδυασμό με το όλο θεσμικό πλαίσιο που αφορά στη δραστηριότητα και στις πρόνοιες περί ακαταδίωκτου των πολιτικών προσώπων, αλλά και στη βραδύτητα και στις παραλείψεις των ποινικών δικαστηρίων σε περιπτώσεις κακουργημάτων μείζονος εθνικής σημασίας, η αδυναμία σύστασης έκτακτων - εξαιρετικών δικαστηρίων οδήγησε τα τελευταία χρόνια σε ποινική (και ουχί ηθική) αθώωση μεγάλου αριθμού υπόπτων για εγκληματικές πράξεις.
quote:
'Αρθρο 9 - ('Ασυλο της κατοικίας)
1. H κατοικία του καθενός είναι άσυλο. H ιδιωτική και οικογενειακή ζωή του ατόμου είναι απαραβίαστη. Kαμία έρευνα δεν γίνεται σε κατοικία, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος και πάντοτε με την παρουσία εκπροσώπων της δικαστικής εξουσίας.
2. Oι παραβάτες της προηγούμενης διάταξης τιμωρούνται για παραβίαση του οικιακού ασύλου και για κατάχρηση εξουσίας και υποχρεούνται σε πλήρη αποζημίωση του παθόντος, όπως νόμος ορίζει.
Το άρθρο 9 του Συντάγματος εισάγει την έννοια της προστασίας της ιδιωτικής ζωής εκάστου πολίτη. Άρθρο εξαιρετικά σημαντικό στις μέρες μας, με την τάση προσχηματικών παρεμβολών στην εφαρμογή των διατάξεών του, αποτελεί εντούτοις ένα από τα σημαντικότερα θεμέλια της κοινωνικής ζωής του Έλληνα πολίτη.
Στην παρ. 1 του άρθρου 9 ορίζεται ως άσυλο η ιδιωτική κατοικία και αναφέρονται οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες δύναται να παρέμβει το κράτος. Γνώμη του γράφοντος είναι ότι η παραβίαση του ασύλου για τις περιπτώσεις βαριάς εγκληματικής συμπεριφοράς θα πρέπει να γίνεται το δυνατό λελογισμένα και μόνο σε περιπτώσεις κινδύνου απώλειας ζωής. Σε άλλες περιπτώσεις, που αφορούν πραγματοποίηση ποινικών αδικημάτων, άσχετων με την προστασία της ζωής (και ίσως της αξιοπρέπειας) των πολιτών που ζουν εντός μίας κατοικίας, η άρση του ασύλου θα ήταν δέον να αποφεύγεται, καθώς η ελαστικότητα στην εφαρμογή των προϋποθέσεων αυτής δύναται να οδηγήσει σε καταστάσεις καταστρατήγησης. Εξαίρεση ασφαλώς αποτελεί η αναζήτηση στοιχείων εγκληματικής δραστηριότητας σε κατοικίες, κατά την προσαγωγή των ενοίκων τους ως υπόπτων.
Στην παρ. 2 του άρθρου 9 εισάγεται η έννοια της ποινικής αντιμετώπισης των παραβατών του ασύλου, η οποία όμως (όπως και μεγάλο μέρος της κοινής "καθημερινής" νομοθεσίας) παραπέμπεται σε μικρότερης ισχύος νομοθετήματα, συνήθως άγνωστα και μη προσιτά στο μέσο πολίτη. Το αποτέλεσμα αυτής της ελλιπούς ενημέρωσης είναι η μείωση του δικαιώματος του πολίτη απέναντι στην υπέρβαση δικαιωμάτων και καθηκόντων από την πλευρά του κράτους, αλλά και ο μεγάλος αριθμός νομικών διαδικασιών που "σέρνονται" στις δικαστικές αίθουσες.
quote:
**'Αρθρο 9A - (Προστασία προσωπικών δεδομένων)
Καθένας έχει δικαίωμα προστασίας από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση, ιδίως με ηλεκτρονικά μέσα, των προσωπικών του δεδομένων, όπως νόμος ορίζει. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων διασφαλίζεται από ανεξάρτητη αρχή, που συγκροτείται και λειτουργεί, όπως νόμος ορίζει.
Στο παρόν άρθρο, που αποτελεί αναθεωρητική προσθήκη, οφειλόμενη στην επέκταση των νέων τεχνολογιών, γίνεται αναφορά στην προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, κυρίως μέσω ηλεκτρονικών μέσων. Η πραγματικότητα φυσικά είναι ότι το άρθρο αυτό υφίσταται απλά για τους τύπους, καθώς εκτός από το (έστω λογικό) "φακέλωμα" του πολίτη από τις υπηρεσίες του ιδίου του κράτους, διαπιστώνεται τα τελευταία χρόνια, στο όνομα μίας ολοένα και αυξανόμενης, ΚΑΚΩΣ ΕΝΝΟΟΥΜΕΝΗΣ, ασφάλειας, η τάση ιδιωτικών οργανισμών και επιχειρήσεων (με πρώτες και καλύτερες τις εκλεκτές εκπροσώπους του τραπεζικού συστήματος) για εξόρυξη δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, είτε στα πλαίσια διαδικασιών πώλησης, είτε στα πλαίσια άλλων μορφών συμβάσεων και συμφωνιών. Ταυτόχρονα, η αδιαφανής λειτουργία του συστήματος προστασίας δεδομένων των πολιτών, σε συνδυασμό με τις εισαγόμενες τρομολαγνικές υστερίες, οδηγούν σταδιακά στην αλλοίωση της ιδιωτικότητας και τη δημιουργία "πακέτων" ιδιωτικών δεδομένων, τα οποία διακινούνται κατά το δοκούν, όχι μόνο εντός των κρατικών, αλλά ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ μεταξύ των ιδιωτικών φορέων, με σκοπούς ιδιοτελείς ως σκοτεινούς (τεχνικές marketing προϊόντων, προώθηση υπηρεσιών υγείας, εκβιασμοί κλπ.). Στα πλαίσια της κατ' ουσίαν αλλοίωσης και κατάργησης του ανωτέρω άρθρου, ας αναμείνουμε να δούμε προσεχώς διάφορες "νέες τεχνολογίες", όπως η μερικώς ή ολικώς αχρήματη αγορά, η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, η αύξηση του αριθμού των καμερών και η επέκταση των σκοπών τους, ο έλεγχος του διαδικτύου και άλλα όμορφα και ωραία...
Με την προσδοκία να αποφύγω τελικά το μονόλογο και να ερεθίσω τα πολιτειακά και πολιτικά σας αντανακλαστικά, σας χαιρετώ μέχρι το επόμενο άρθρο.
Φιλικά
Κωστάκης
Εν οίδα ότι ουδέν είδα!
Συνεχίζω την παρουσίαση και (μονολογική) ανάλυση των άρθρων του Συντάγματος... μέχρι να (αυτο)θεωρηθώ γραφικός και να παραιτηθώ της προσπάθειας
quote:
'Αρθρο 10 - (Δικαίωμα αναφοράς προς τις αρχές)
1. Kαθένας ή πολλοί μαζί έχουν το δικαίωμα, τηρώντας τους νόμους του Kράτους, να αναφέρονται εγγράφως στις αρχές, οι οποίες είναι υποχρεωμένες να ενεργούν σύντομα κατά τις κείμενες διατάξεις και να απαντούν αιτιολογημένα σε εκείνον, που υπέβαλε την αναφορά, σύμφωνα με το νόμο.
2. Mόνο μετά την κοινοποίηση της τελικής απόφασης της αρχής στην οποία απευθύνεται η αναφορά, και με την άδειά της, επιτρέπεται η δίωξη εκείνου που την υπέβαλε για παραβάσεις που τυχόν υπάρχουν σ' αυτή.
**3. Η αρμόδια υπηρεσία ή αρχή υποχρεούται να απαντά στα αιτήματα για παροχή πληροφοριών και χορήγηση εγγράφων, ιδίως πιστοποιητικών, δικαιολογητικών και βεβαιώσεων μέσα σε ορισμένη προθεσμία, όχι μεγαλύτερη των 60 ημερών, όπως νόμος ορίζει. Σε περίπτωση παρόδου άπρακτης της προθεσμίας αυτής ή παράνομης άρνησης, πέραν των άλλων τυχόν κυρώσεων και έννομων συνεπειών, καταβάλλεται και ειδική χρηματική ικανοποίηση στον αιτούντα, όπως νόμος ορίζει.
Στο άρθρο 10 εισάγεται το δικαίωμα του πολίτη να απευθύνεται στα αρμόδια θεσμοθετημένα όργανα της Πολιτείας και ΚΥΡΙΩΣ να λαμβάνει αιτιολογημένη απάντηση εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Κατά τη γνώμη μου, το άρθρο δεν επιδέχεται ιδιαίτερης ανάλυσης, καθώς με την είσοδο στην Κ.τ.Π. (Κοινωνία της Πληροφορίας, για τους μη "κοινωνούς") και την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, επιχειρείται η απλούστευση διαδικασιών στις σχέσεις κράτους - πολίτη, εντός των οποίων εντάσσεται και το υπό συζήτηση δικαίωμα. Η πραγματικότητα βέβαια έχει δείξει τα αργά αντανακλαστικά της Δημόσιας Διοίκησης σε πλείστες των περιπτώσεων, τα οποία τείνουν να αλλοιώσουν το περιεχόμενο του άρθρου, το οποίο όμως δεν παύει να είναι σε ισχύ.
quote:
'Αρθρο 11 - (Δικαίωμα του συνέρχεσθαι)
1. Oι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα.
2. Mόνο στις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις μπορεί να παρίσταται η αστυνομία. Oι υπαίθριες συναθροίσεις μπορούν να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής, γενικά, αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, σε ορισμένη δε περιοχή, αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής, όπως νόμος ορίζει.
Στο άρθρο 11 του Συντάγματος ορίζεται το δικαίωμα των Ελλήνων πολιτών στη μη ένοπλη συνάθροιση. Υποψιάζομαι ότι το άρθρο αυτό αποτελεί απάντηση των Συνταγματικών νομοθετών στην ανάγκη απομάκρυνσης των "φαντασμάτων" της περιόδου της δικτατορίας, όπου η συνάθροιση πολιτών αντιμετωπιζόταν ως στάση κατά του καθεστώτος.
Στην παρ. 1 του παρόντος άρθρου, η έννοια του "ήσυχα" είναι κάπως γενικόλογη, αν και προφανώς αναφέρεται στην αποφυγή επεισοδίων εκ μέρους των συναθροιζομένων.
Στην παρ. 2 του άρθρου γίνεται λόγος για περιπτώσεις ανάκλησης του δικαιώματος, εντούτοις η παροχή στην αστυνομική αρχή μίας τέτοιας δυνατότητας, εμπεριέχει τον κίνδυνο κατάχρησης ή εν γένει κακής χρήσης σε περιπτώσεις συνδικαλιστικών δράσεων ενεργητικής μορφής, όπως πορείες, διαδηλώσεις κλπ.
quote:
**'Αρθρο 12 - (Δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι)
1. Oι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνιστούν ενώσεις και μη κερδοσκοπικά σωματεία, τηρώντας τους νόμους, που ποτέ όμως δεν μπορούν να εξαρτήσουν την άσκηση του δικαιώματος αυτού από προηγούμενη άδεια.
2. Tο σωματείο δεν μπορεί να διαλυθεί για παράβαση του νόμου ή ουσιώδους διάταξης του καταστατικού του, παρά μόνο με δικαστική απόφαση.
3. Oι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου εφαρμόζονται αναλόγως και σε ενώσεις προσώπων που δεν συνιστούν σωματείο.
4. Oι γεωργικοί και αστικοί συνεταιρισμοί κάθε είδους αυτοδιοικούνται σύμφωνα με τους όρους του νόμου και του καταστατικού τους και προστατεύονται και εποπτεύονται από το Kράτος, που είναι υποχρεωμένο να μεριμνά για την ανάπτυξή τους.
5. Eπιτρέπεται η σύσταση με νόμο αναγκαστικών συνεταιρισμών που αποβλέπουν στην εκπλήρωση σκοπών κοινής ωφέλειας ή δημόσιου ενδιαφέροντος ή κοινής εκμετάλλευσης γεωργικών εκτάσεων ή άλλης πλουτοπαραγωγικής πηγής, εφόσον πάντως εξασφαλίζεται η ίση μεταχείριση αυτών που συμμετέχουν.
Στο άρθρο 12 του Συντάγματος εισάγεται το δικαίωμα της οργανωμένης, σε ενώσεις - συνεταιρισμούς, επαγγελματικής δραστηριότητας, στοιχείο που αξιοποιείται σε περιπτώσεις οργάνωσης αγροτικών - γεωργικών φορέων, αλλά και κάθε λογής σωματείων. Οι διατάξεις του άρθρου είναι περισσότερο οργανωτικές - λειτουργικές, παρά ουσίας, οπότε δεν υπόκεινται σε περαιτέρω ανάλυση.
Αυτά προς το παρόν. Τα επόμενα άρθρα, που αφορούν στην ελευθερία του Τύπου και στη δράση της εκπαίδευσης και των Μ.Μ.Ε., ελπίζω να προσελκύσουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Μάλλον όμως θα απελπιστώ και πάλι...
Φιλικά
Κωστάκης
Εν οίδα ότι ουδέν είδα!
quote:Στο συγκεκριμένο άρθρο θεωρώ ότι η παράγραφος 1 έρχεται σε σύγκρουση με τις παραγράφους 2 & 3, οι οποίες θεωρώ ότι καλώς είναι μη αναθεωρητές. Κατ’ αρχήν ένα πολίτευμα που αναγνωρίζει ως θεμέλιο και πηγή του την λαϊκή κυριαρχία, δεν μπορεί να ορίζετε από κανέναν άλλον πλην του λαού. Επί της ουσίας λοιπόν οι παράγραφοι 2 & 3 ακυρώνουν την παράγραφο 1. Το είδος του πολιτεύματος λοιπόν οφείλει να τίθεται ανά εύλογα χρονικά διαστήματα στην κρίση του λαού ο οποίος αποτελεί το θεμέλιο και την πηγή του. Επίσης επί της ουσίας η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία δεν μπορεί να εκφράσει την λαϊκή κυριαρχία παρόλο που πηγάζει από αυτήν μέσω των εκλογών. Η κοινοβουλευτική σύνθεση ενώ προκύπτει από την λαϊκή βούληση μέσω των εκλογών, στην ουσία λειτουργεί αυθαίρετα ως αντιπρόσωπος και όχι ως εκπρόσωπος αυτής και άρα δεν διασφαλίζεται ότι υπάρχει και λειτουργεί υπέρ του λαού. Εάν τεθεί υπό αμφισβήτηση η 1η παρ. του 1ου άρθρου του συντάγματος αυτομάτως τίθενται υπό αμφισβήτηση μια σειρά άλλα άρθρα του συντάγματος.
Άρθρο 1 - (Μορφή του πολιτεύματος)
1.Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.
2.Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.
3.Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.
Το άρθρο 3 το οποίο δεν παραθέτει ο θεματοθέτης αποτελεί κατά την γνώμη μου από μόνο του ένα αυθαίρετο σημείο του Συντάγματος, αλλά θα σεβαστώ την προς το παρόν εξαίρεση του από τον θεματοθέτη.
quote:Ασαφής η πρώτη παράγραφος του 4ου άρθρου, η οποία ενώ προβλέπει ότι, (ΟΛΟΙ) οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου, εντούτοις δεν διασφαλίζει ότι, ο νόμος είναι ίσος ενώπιων (ΟΛΩΝ) των Ελλήνων.
Άρθρο 4 - (Ισότητα των Ελλήνων)
1. Oι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.
Αυτά προς το παρόν...
•Πρέπει να είσαι η αλλαγή που εύχεσαι να δεις στον κόσμο.
Αγαπητέ michael design
quote:
Το είδος του πολιτεύματος λοιπόν οφείλει να τίθεται ανά εύλογα χρονικά διαστήματα στην κρίση του λαού ο οποίος αποτελεί το θεμέλιο και την πηγή του.
Συμφωνώ απόλυτα, εξου και η πρότασή μου για πολιτειακά δημοψηφίσματα κάθε 30-50 χρόνια, εσύ τι λύση θα προέκρινες;
quote:
Η κοινοβουλευτική σύνθεση ενώ προκύπτει από την λαϊκή βούληση μέσω των εκλογών, στην ουσία λειτουργεί αυθαίρετα ως αντιπρόσωπος και όχι ως εκπρόσωπος αυτής και άρα δεν διασφαλίζεται ότι υπάρχει και λειτουργεί υπέρ του λαού.
Βασικά αν λάβει κανείς υπόψη του τους εκλογικούς νόμους, το Σύνταγμα παραΒΙΑΖΕΤΑΙ πολλάκις ως προς τη λαίκή κυριαρχία, αλλά έχει κανείς σκεφτεί αν υπάρχει δυνατότητα προσβολής αυτών των νόμων ως αντισυνταγματικών; και αν δεν υπάρχει, για ποιο λόγο άραγε;
quote:
εντούτοις δεν διασφαλίζει ότι, ο νόμος είναι ίσος ενώπιων (ΟΛΩΝ) των Ελλήνων.
Θα με ενδιέφερε να μου το αναλύσεις κάπως αυτό.
Θα προχωρήσω στο επόμενο άρθρο του Συντάγματος, παρότι με τις τρέχουσες εξελίξεις ίσως θα ήταν καλύτερα να αναζητήσουμε ποια άρθρα του Συντάγματος παραβιάζονται από αποφάσεις ή "μνημόνια" πάσης φύσεως... τέλος πάντων.
quote:
'Αρθρο 14: (Ελευθερία του Τύπου)1. Kαθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του τηρώντας τους νόμους του Kράτους.
2. O τύπος είναι ελεύθερος. H λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται.
3. H κατάσχεση εφημερίδων και άλλων εντύπων, είτε πριν από την κυκλοφορία είτε ύστερα από αυτή, απαγορεύεται.
Kατ' εξαίρεση επιτρέπεται η κατάσχεση, με παραγγελία του εισαγγελέα, μετά την κυκλοφορία:
α) για προσβολή της χριστιανικής και κάθε άλλης γνωστής θρησκείας,
β) για προσβολή του προσώπου του Προέδρου της Δημοκρατίας,
γ) για δημοσίευμα που αποκαλύπτει πληροφορίες για τη σύνθεση, τον εξοπλισμό και τη διάταξη των ενόπλων δυνάμεων ή την οχύρωση της Xώρας ή που έχει σκοπό τη βίαιη ανατροπή του πολιτεύματος ή στρέφεται κατά της εδαφικής ακεραιότητας του Kράτους,
δ) για άσεμνα δημοσιεύματα που προσβάλλουν ολοφάνερα τη δημόσια αιδώ, στις περιπτώσεις που ορίζει ο νόμος.
4. Σ' όλες τις περιπτώσεις της προηγούμενης παραγράφου ο εισαγγελέας, μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες από την κατάσχεση, οφείλει να υποβάλει την υπόθεση στο δικαστικό συμβούλιο, και αυτό, μέσα σε άλλες είκοσι τέσσερις ώρες, οφείλει να αποφασίσει για τη διατήρηση ή την άρση της κατάσχεσης, διαφορετικά η κατάσχεση αίρεται αυτοδικαίως. Tα ένδικα μέσα της έφεσης και της αναίρεσης επιτρέπονται στον εκδότη της εφημερίδας ή άλλου εντύπου που κατασχέθηκε και στον εισαγγελέα.
**5. Καθένας ο οποίος θίγεται από ανακριβές δημοσίευμα ή εκπομπή έχει δικαίωμα απάντησης, το δε μέσο ενημέρωσης έχει αντιστοίχως υποχρέωση πλήρους και άμεσης επανόρθωσης. Καθένας ο οποίος θίγεται από υβριστικό ή δυσφημιστικό δημοσίευμα ή εκπομπή έχει, επίσης, δικαίωμα απάντησης, το δε μέσο ενημέρωσης έχει αντιστοίχως υποχρέωση άμεσης δημοσίευσης ή μετάδοσης της απάντησης. Νόμος ορίζει τον τρόπο με τον οποίο ασκείται το δικαίωμα απάντησης και διασφαλίζεται η πλήρης και άμεση επανόρθωση ή η δημοσίευση και μετάδοση της απάντησης.
6. Tο δικαστήριο, ύστερα από τρεις τουλάχιστον καταδίκες μέσα σε μία πενταετία για διάπραξη των εγκλημάτων που προβλέπονται στην παράγραφο 3, διατάσσει την οριστική ή προσωρινή παύση της έκδοσης του εντύπου και, σε βαριές περιπτώσεις, την απαγόρευση της άσκησης του δημοσιογραφικού επαγγέλματος από το πρόσωπο που καταδικάστηκε, όπως νόμος ορίζει H παύση ή η απαγόρευση αρχίζουν αφότου η καταδικαστική απόφαση γίνει αμετάκλητη.
**7. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την αστική και ποινική ευθύνη του τύπου και των άλλων μέσων ενημέρωσης και με την ταχεία εκδίκαση των σχετικών υποθέσεων.
8. Nόμος ορίζει τις προϋποθέσεις και τα προσόντα για την άσκηση του δημοσιογραφικού επαγγέλματος.
**9. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς, η οικονομική κατάσταση και τα μέσα χρηματοδότη�ης των μέσων ενημέρωσης πρέπει να γίνονται γνωστά, όπως νόμος ορίζει. Νόμος προβλέπει τα μέτρα και τους περιορισμούς που είναι αναγκαίοι για την πλήρη διασφάλιση της διαφάνειας και της πολυφωνίας στην ενημέρωση. Απαγορεύεται η συγκέντρωση του ελέγχου περισσότερων μέσων ενημέρωσης της αυτής ή άλλης μορφής. Απαγορεύεται ειδικότερα η συγκέντρωση περισσότερων του ενός ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης της αυτής μορφής, όπως νόμος ορίζει. Η ιδιότητα του ιδιοκτήτη, του εταίρου, του βασικού μετόχου ή του διευθυντικού στελέχους επιχείρησης μέσων ενημέρωσης είναι ασυμβίβαστη με την ιδιότητα του ιδιοκτήτη, του εταίρου, του βασικού μετόχου ή του διευθυντικού στελέχους επιχείρησης που αναλαμβάνει έναντι του Δημοσίου ή νομικού προσώπου του ευρύτερου δημόσιου τομέα την εκτέλεση έργων ή προμηθειών ή την παροχή υπηρεσιών. Η απαγόρευση του προηγούμενου εδαφίου καταλαμβάνει και κάθε είδους παρένθετα πρόσωπα, όπως συζύγους, συγγενείς, οικονομικά εξαρτημένα άτομα ή εταιρείες. Νόμος ορίζει τις ειδικότερες ρυθμίσεις, τις κυρώσεις που μπορεί να φθάνουν μέχρι την ανάκληση της άδειας ραδιοφωνικού ή τηλεοπτικού σταθμού και μέχρι την απαγόρευση σύναψης ή την ακύρωση της σχετικής σύμβασης, καθώς και τους τρόπους ελέγχου και τις εγγυήσεις αποτροπής των καταστρατηγήσεων των προηγούμενων εδαφίων.
Το άρθρο 14 εισάγει την έννοια της ελευθερίας των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, η οποία βέβαια είναι σαφές ότι έχει παρερμηνευτεί από τους εκφραστές αυτών.
quote:
1. Kαθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του τηρώντας τους νόμους του Kράτους.
Η φράση "τηρώντας τους νόμους του Κράτους" δύναται να επεκταθεί ή να περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό, ανάλογα με την ιδεολογική προέλευση του εκφράζοντος κάποιες απόψεις. Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι η ελευθερία έκφρασης στοχασμών θα έπρεπε να περιορίζεται συγκεκριμένα εκεί που περιορίζεται και κάθε μορφής ελευθερία : στα όρια της ελευθερίας του πλησίονος.
quote:
2. O τύπος είναι ελεύθερος. H λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται.
Δυστυχώς η ελευθερία που ενδεχομένως εννοούσε ο νομοθέτης σίγουρα δεν είναι η "ελευθερία" της υποκουλτούρας, της τσόντας, του καταναλωτισμού και του ψυχολογικού εκφοβισμού, τα οποία προωθεί αφειδώς ο Τύπος στις μέρες μας. Κατά την άποψη μου, η προσβολή εθνικών συμβόλων, η χυδαιότητα στα όρια της πνευματικής εκπόρνευσης, ο προσηλυτισμός σε ιδέες και πρότυπα, θα έπρεπε να αποτελούν στοιχεία ελέγχου του Τύπου, με σκοπό την αποφυγή λογοκρισίας σε επόμενο στάδιο.
quote:
3. H κατάσχεση εφημερίδων και άλλων εντύπων, είτε πριν από την κυκλοφορία είτε ύστερα από αυτή, απαγορεύεται.
Kατ' εξαίρεση επιτρέπεται η κατάσχεση, με παραγγελία του εισαγγελέα, μετά την κυκλοφορία:
α) για προσβολή της χριστιανικής και κάθε άλλης γνωστής θρησκείας,
β) για προσβολή του προσώπου του Προέδρου της Δημοκρατίας,
γ) για δημοσίευμα που αποκαλύπτει πληροφορίες για τη σύνθεση, τον εξοπλισμό και τη διάταξη των ενόπλων δυνάμεων ή την οχύρωση της Xώρας ή που έχει σκοπό τη βίαιη ανατροπή του πολιτεύματος ή στρέφεται κατά της εδαφικής ακεραιότητας του Kράτους,
δ) για άσεμνα δημοσιεύματα που προσβάλλουν ολοφάνερα τη δημόσια αιδώ, στις περιπτώσεις που ορίζει ο νόμος.
Πολύ σωστή η διάταξη γ αυτής της παραγράφου, η οποία αφορά την εθνική κυριαρχία. Η διάταξη δ δεν τηρείται στο ελάχιστο, ειδικά στον περιοδικό τύπο, ενώ η διάταξη β που προκρίνει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας από όλους τους άλλους ΙΣΟΥΣ πολίτες είναι πραγματικά αξιοπερίεργη. Όσον αφορά στη διάταξη α, συμφωνώ ως προς την ουσία της, παρότι μου είναι αδιάφορη.
quote:
**5. Καθένας ο οποίος θίγεται από ανακριβές δημοσίευμα ή εκπομπή έχει δικαίωμα απάντησης, το δε μέσο ενημέρωσης έχει αντιστοίχως υποχρέωση πλήρους και άμεσης επανόρθωσης. Καθένας ο οποίος θίγεται από υβριστικό ή δυσφημιστικό δημοσίευμα ή εκπομπή έχει, επίσης, δικαίωμα απάντησης, το δε μέσο ενημέρωσης έχει αντιστοίχως υποχρέωση άμεσης δημοσίευσης ή μετάδοσης της απάντησης. Νόμος ορίζει τον τρόπο με τον οποίο ασκείται το δικαίωμα απάντησης και διασφαλίζεται η πλήρης και άμεση επανόρθωση ή η δημοσίευση και μετάδοση της απάντησης.
Η συγκεκριμένη πρόνοια του Συντάγματος δυστυχώς επαφίεται στο περί δικαίου αίσθημα των εκπροσώπων του Τύπου και συστηματικά αποσιωπάται, ειδικά στην τηλεόραση. Η πραγματικότητα είναι ότι ζούμε σε μία κοινωνία που η διεξαγωγή λασπομαχιών ή απλών αμμοβολών χωρίς απάντηση είναι καθημερινό φαινόμενο.
quote:
6. Tο δικαστήριο, ύστερα από τρεις τουλάχιστον καταδίκες μέσα σε μία πενταετία για διάπραξη των εγκλημάτων που προβλέπονται στην παράγραφο 3, διατάσσει την οριστική ή προσωρινή παύση της έκδοσης του εντύπου και, σε βαριές περιπτώσεις, την απαγόρευση της άσκησης του δημοσιογραφικού επαγγέλματος από το πρόσωπο που καταδικάστηκε, όπως νόμος ορίζει H παύση ή η απαγόρευση αρχίζουν αφότου η καταδικαστική απόφαση γίνει αμετάκλητη.
Και αφού ο νομποθέτης τα όρισε μία χαρά στην παράγραφο 3, έφερε την παρούσα και τα λασκάρισε τελείως. Για να υπάρξει τριπλή καταδίκη μέσα σε μία πενταετία για τέτοια παραπτώματα πρέπει ο εκδότης του έντυπου μέσου ή ο διευθυντής του σταθμού να είναι "εχθρός του καθεστώτος". Αλλιώς, ούτε μία καταδίκη κάθε τρεις πενταετίες δεν προκύπτει στα δικαστήρια... όσο για το τι βλέπουμε στον Τύπο ως προς την παράγραφο 3, το αφήνω ασχολίαστο.
quote:
**9. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς, η οικονομική κατάσταση και τα μέσα χρηματοδότη�ης των μέσων ενημέρωσης πρέπει να γίνονται γνωστά, όπως νόμος ορίζει. Νόμος προβλέπει τα μέτρα και τους περιορισμούς που είναι αναγκαίοι για την πλήρη διασφάλιση της διαφάνειας και της πολυφωνίας στην ενημέρωση. Απαγορεύεται η συγκέντρωση του ελέγχου περισσότερων μέσων ενημέρωσης της αυτής ή άλλης μορφής. Απαγορεύεται ειδικότερα η συγκέντρωση περισσότερων του ενός ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης της αυτής μορφής, όπως νόμος ορίζει. Η ιδιότητα του ιδιοκτήτη, του εταίρου, του βασικού μετόχου ή του διευθυντικού στελέχους επιχείρησης μέσων ενημέρωσης είναι ασυμβίβαστη με την ιδιότητα του ιδιοκτήτη, του εταίρου, του βασικού μετόχου ή του διευθυντικού στελέχους επιχείρησης που αναλαμβάνει έναντι του Δημοσίου ή νομικού προσώπου του ευρύτερου δημόσιου τομέα την εκτέλεση έργων ή προμηθειών ή την παροχή υπηρεσιών. Η απαγόρευση του προηγούμενου εδαφίου καταλαμβάνει και κάθε είδους παρένθετα πρόσωπα, όπως συζύγους, συγγενείς, οικονομικά εξαρτημένα άτομα ή εταιρείες. Νόμος ορίζει τις ειδικότερες ρυθμίσεις, τις κυρώσεις που μπορεί να φθάνουν μέχρι την ανάκληση της άδειας ραδιοφωνικού ή τηλεοπτικού σταθμού και μέχρι την απαγόρευση σύναψης ή την ακύρωση της σχετικής σύμβασης, καθώς και τους τρόπους ελέγχου και τις εγγυήσεις αποτροπής των καταστρατηγήσεων των προηγούμενων εδαφίων.
Αφού λοιπόν λύσαμε τα προβλήματα του Τύπου, σπεύσαμε οψίμως να ασχοληθούμε και με την πολυιδιοκτησία τωμ Μ.Μ.Ε. ή την παράλληλη ιδιοκτησία ή συμμετοχή σε εταιρείες που είναι εργολάβοι ή προμηθευτές του Δημοσίου. Το πόσο ουσιώδες είναι το συγκεκριμένο ζήτημα, ώστε να ενταχθεί στις διατάξεις του ύψιστου πολιτειακού κειμένου, σηκώνει πολλή συζήτηση. Για μένα προσωπικά δεν ήταν απαραίτητο, αλλά δεν ξέρω αν επρόκειτο περί "ευρωπαϊκής" προσθήκης ή κάτι άλλο.
Τέλος πάντων, είναι αργά και δεν έχω έμπνευση για περισσότερα... Εις το επανιδείν για τα επόμενα άρθρα.
Φιλικά
Κωστάκης
Εν οίδα ότι ουδέν είδα!
Edited by - kostakis on 25/06/2010 00:20:52
quote:Συμφωνώ με την πρόταση σου για πολιτειακά δημοψηφίσματα. Κατά την γνώμη μου, ένα λογικό χρονικό διάστημα για την διενέργεια ενός τέτοιου δημοψηφίσματος είναι τα 25 χρόνια.
Συμφωνώ απόλυτα, εξου και η πρότασή μου για πολιτειακά δημοψηφίσματα κάθε 30-50 χρόνια, εσύ τι λύση θα προέκρινες;
quote:Στην Ελλάδα δεν υπάρχει Συνταγματικό Δικαστήριο με αποκλειστική αρμοδιότητα τον έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων. Χρέη συνταγματικού δικαστηρίου τελεί το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο το οποίο προβλέπεται από το άρθρο 100 του Ελληνικού Συντάγματος. Σύμφωνα με το Σύνταγμα την τελική κρίση για την συνταγματικότητα ενός νόμου την έχει το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, το οποίο έχει την δυνατότητα να ακυρώσει έναν νόμο ψηφισμένο από την βουλή.
Βασικά αν λάβει κανείς υπόψη του τους εκλογικούς νόμους, το Σύνταγμα παραΒΙΑΖΕΤΑΙ πολλάκις ως προς τη λαίκή κυριαρχία, αλλά έχει κανείς σκεφτεί αν υπάρχει δυνατότητα προσβολής αυτών των νόμων ως αντισυνταγματικών; και αν δεν υπάρχει, για ποιο λόγο άραγε;
quote:Για να το καταλάβουμε θα πρέπει να αντιληφθούμε την λεπτή διαφορά των εννοιών ισονομία και ισοπολιτεία. Ισονομία είναι, η ισότητα των πολιτών μεταξύ τους, ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους. Ισοπολιτεία είναι, η ισότητα των πολιτών απέναντι στους νόμους, ως προς την ισχύ των νόμων. Το Ελληνικό Σύνταγμα εξασφαλίζει τυπικά την ισοπολιτεία, χωρίς όμως να εξασφαλίζει την ισονομία. Έτσι ενώ οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιων του νόμου, ο νόμος δεν είναι ίσος ενοποιών των Ελλήνων. Απόδειξη αυτού είναι και αυτό που αναφέρεις για το πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας που αντιμετωπίζεται ως υπεράνω όλων των υπολοίπων φυσικών προσώπων της χώρας σαν ο ίδιος να μην αποτελεί φυσικό πρόσωπο. Ένα ακόμη τρανταχτό παράδειγμα της ανισονομίας είναι και η περίφημη βουλευτική ασυλία, που προβλέπεται από τα άρθρα 61 & 62 του Συντάγματος. Γενικά ο νόμος κατηγοριοποιεί τους πολίτες προβλέποντας διαφορετικά δικαιώματα και διαφορετικές κυρώσεις για κάθε κατηγορία πολιτών. Παρόλα αυτά η ισχύς των νόμων είναι για όλους ίδια και ο καθένας μπορεί να διεκδικήσει στο ακέραιο, αυτά που ο νόμος προβλέπει για την κατηγορία στην οποία εντάσσεται βάση του νόμου. Ισχύει δηλαδή στο ακέραιο ο γνωστός από την "Φάρμα των Ζώων" νόμος: ΟΛΑ ΤΑ ΖΩΑ ΕΙΝΑΙ ΙΣΑ ΑΛΛΑ ΜΕΡΙΚΑ ΖΩΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΙΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΛΛΑ.quote:
εντούτοις δεν διασφαλίζει ότι, ο νόμος είναι ίσος ενώπιων (ΟΛΩΝ) των Ελλήνων.Θα με ενδιέφερε να μου το αναλύσεις κάπως αυτό.
•Πρέπει να είσαι η αλλαγή που εύχεσαι να δεις στον κόσμο.
quote:Παραθέτω επίσης προς προβληματισμό, την 1η παράγραφο από το 1ο άρθρο του Διεθνούς Συμφώνου για τα οικονομικά, κοινωνικά και μορφωτικά δικαιώματα, που εγκρίθηκε στην Νέα Υόρκη, στις 19 Δεκεμβρίου 1966:quote:Στο συγκεκριμένο άρθρο θεωρώ ότι η παράγραφος 1 έρχεται σε σύγκρουση με τις παραγράφους 2 & 3, οι οποίες θεωρώ ότι καλώς είναι μη αναθεωρητές. Κατ’ αρχήν ένα πολίτευμα που αναγνωρίζει ως θεμέλιο και πηγή του την λαϊκή κυριαρχία, δεν μπορεί να ορίζετε από κανέναν άλλον πλην του λαού. Επί της ουσίας λοιπόν οι παράγραφοι 2 & 3 ακυρώνουν την παράγραφο 1. Το είδος του πολιτεύματος λοιπόν οφείλει να τίθεται ανά εύλογα χρονικά διαστήματα στην κρίση του λαού ο οποίος αποτελεί το θεμέλιο και την πηγή του. Επίσης επί της ουσίας η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία δεν μπορεί να εκφράσει την λαϊκή κυριαρχία παρόλο που πηγάζει από αυτήν μέσω των εκλογών. Η κοινοβουλευτική σύνθεση ενώ προκύπτει από την λαϊκή βούληση μέσω των εκλογών, στην ουσία λειτουργεί αυθαίρετα ως αντιπρόσωπος και όχι ως εκπρόσωπος αυτής και άρα δεν διασφαλίζεται ότι υπάρχει και λειτουργεί υπέρ του λαού. Εάν τεθεί υπό αμφισβήτηση η 1η παρ. του 1ου άρθρου του συντάγματος αυτομάτως τίθενται υπό αμφισβήτηση μια σειρά άλλα άρθρα του συντάγματος.
Άρθρο 1 - (Μορφή του πολιτεύματος)
1.Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.
2.Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.
3.Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.
Άρθρον 1. - 1. Όλοι οι λαοί έχουν το δικαίωμα της αυτοδιαθέσεως. Σύμφωνα με το δικαίωμα αυτό καθορίζουν ελεύθερα το πολιτικό καθεστώς τους και εξασφαλίζουν ελεύθερα την οικονομική, κοινωνική και μορφωτική ανάπτυξή τους.
•Πρέπει να είσαι η αλλαγή που εύχεσαι να δεις στον κόσμο.
Ας κάνω μία μικρή παρένθεση στην ανάλυση, για να υπενθυμίσω κάτι που έχει ιδιαίτερη σημασία στις μέρες μας
quote:
'Αρθρο 120: (Ακροτελεύτια διάταξη)1. Tο Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την E΄ Aναθεωρητική Bουλή των Eλλήνων, υπογράφεται από τον Πρόεδρό της, δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Eφημερίδα της Kυβερνήσεως, με διάταγμα που προσυπογράφεται από το Yπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Iουνίου 1975.
2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Eλλήνων.
3. O σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.
4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία. »
Παραθέτω το σημερινό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας "Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής"
Από το διαδικτυακό τόπο www.frontpages.gr
http://www.frontpages.gr/?date=20100704&id=9
quote:
Το ΜΝΗΜΟΝΙΟ είναι σε εφαρμογή. Το ΣΥΝΤΑΓΜΑ είναι πρόβλημα σας
Η απάντηση στον κάποιο κύριο "Αμαντέο Αλταφάζ Τάρντιο" να δωθεί από τους όποιους συνέλληνες απέμειναν.
Φιλικά
Κωστάκης
Εν οίδα ότι ουδέν είδα!
Θα κάνω μία μικρή εκτροπή από την ανάλυση των άρθρων του Συντάγματος για να εκφράσω μία προσωπική άποψη, την οποία θα ήθελα να συζητήσω με όποιον διατίθεται. Η άποψή μου αυτή βασίζεται σε απλά, λογικά συμπεράσματα από διάφορα νομοθετήματα του Κράτους (τα πλέον σημαντικά, πιστεύω) :
1) Άρθρο 73, παρ. 1 του ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
quote:
Tο δικαίωμα πρότασης νόμων ανήκει στη Bουλή και στην Kυβέρνηση.
Συνεπάγεται ότι η Νομοθετική Εξουσία ασκείται εξολοκλήρου από τους Βουλευτές και τους Υπουργούς (δηλ. κάποιους εκ των Βουλευτών συνήθως)
2) Άρθρο 56 παρ. 2 του ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
quote:
Έμμισθοι δημόσιοι λειτουργοί και υπάλληλοι, άλλοι υπάλληλοι του Δημοσίου, υπηρετούντες στις ένοπλες δυνάμεις και στα σώματα ασφαλείας, υπάλληλοι οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου , αιρετά μονοπρόσωπα όργανα των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, διοικητές, υποδιοικητές ή πρόεδροι διοικητικών συμβουλίων ή διευθύνοντες ή εντεταλμένοι σύμβουλοι νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου ή κρατικών νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου ή δημόσιων επιχειρήσεων ή επιχειρήσεων τη διοίκηση των οποίων ορίζει άμεσα ή έμμεσα το Δημόσιο με διοικητική πράξη ή ως μέτοχος ή επιχειρήσεων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης δεν μπορούν να ανακηρυχθούν υποψήφιοι ούτε να εκλεγούν βουλευτές, αν δεν παραιτηθούν πριν από την ανακήρυξή τους ως υποψηφίων.
Από το τονισμένο μέρος του κειμένου εξάγεται το συμπέρασμα ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν μπορούν να εκλεγούν βουλευτές (αν δεν παραιτηθούν), άρα δεν μπορούν να ασκήσουν νομοθετική εξουσία σε κεντρικό επίπεδο.
3) Άρθρο 29, παρ. 1 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (Ν.3463/2006(ΦΕΚ Α 114/30.6.2006)) (εδάφια β,γ,δ)
quote:
Δεν μπορούν να εκλεγούν ή να είναι δήμαρχοι, πρόεδροι Κοινοτήτων, δημοτικοί ή κοινοτικοί σύμβουλοι, σύμβουλοι δημοτικού διαμερίσματος ή τοπικοί σύμβουλοι και πάρεδρο...β) Γενικοί Γραμματείς Δήμων και υπάλληλοι Δήμων ή Κοινοτήτων στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπου υπηρετούν, με οποιαδήποτε σχέση εργασίας, καθώς και υπάλληλοι των δημοτικών ή κοινοτικών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου ή ιδρυμάτων που έχουν συστήσει ή στα οποία συμμετέχουν οι ίδιοι Δήμοι ή Κοινότητες, όπου υπηρετούν με οποιαδήποτε σχέση εργασίας .
γ) Υπάλληλοι των Δήμων ή Κοινοτήτων, με οποιαδήποτε σχέση εργασίας και αν υπηρετούν, που συνενώνονται σε ένα Δήμο, στο νέο Δήμο που προκύπτει από τη συνένωση.
δ) Δημόσιοι υπάλληλοι και υπάλληλοι των φορέων του δημόσιου τομέα, όπως αυτός είναι οριοθετημένος κατά το χρόνο διενέργειας των εκλογών, στους Δήμους ή τις Κοινότητες, στα διοικητικά όρια των οποίων άσκησαν καθήκοντα προϊσταμένου οργανικής μονάδας επιπέδου Γενικής Διεύθυνσης ή Διεύθυνσης, ένα έτος πριν από τη διενέργεια των δημοτικών και κοινοτικών εκλογών.
σε συνδυασμό με το άρθρο 21 του Κώδικα Ν.Α.
quote:
Αρθρο 21
(Αρθρα 6 παρ.1,2,3,4 και 5 ν.2218/94, 6 παρ.2 και 3 ν.2240/94, 13 παρ.3 ν.2307/95)
Κωλύματα και ασυμβίβαστα1. Δικαστικοί λειτουργοί, αξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας και θρησκευτικοί λειτουργοί των γνωστών θρησκειών δεν μπορούν να εκλεγούν ή να είναι Πρόεδροι Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, Νομάρχες, Νομαρχιακοί Σύμβουλοι, Δήμαρχοι, Πρόεδροι Κοινοτήτων, Δημοτικοί ή Κοινοτικοί Σύμβουλοι και πάρεδροι.
Δημόσιοι υπάλληλοι, με εξαίρεση τους εκπαιδευτικούς, υπάλληλοι νομικών προσώπων του δημόσιου τομέα, όπως αυτός προσδιορίζεται στο άρθρο 1 του Ν. 1256/1982 (ΦΕΚ 65 Α'), καθώς και υπάλληλοι Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων δεν μπορούν να εκλεγούν ή να είναι Νομάρχες ή Νομαρχιακοί Σύμβουλοι στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, στην περιφέρεια της οποίας υπηρέτησαν ως προιστάμενοι οργανικής μονάδας σε επίπεδο Διεύθυνσης και Γενικής Διεύθυνσης κατά τη διάρκεια του έτους διενέργειας των εκλογών για την ανάδειξη των αρχών των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων.
Από τα ανωτέρω συμπεραίνεται ότι η δυνατότητα συμμετοχής των δημοσίων υπαλλήλων (κάποιας εμπειρίας) για συμμετοχή στην τοπική αυτοΔΙΟΙΚΗΣΗ είναι εξίσου περιορισμένη. Υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις, αλλά η ουσία είναι ότι η νομολογία λειτουργεί αποτρεπτικά στη συμμετοχή των δημοσίων υπαλλήλων σε θέσεις ουσιαστικής εξουσίας.
Όταν λοιπόν στο μέλλον θα ξανασχολιάσετε το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων (μέσα στις τάξεις των οποίων κυκλοφορεί και αρκετή "σκαρταδούρα", αλλά όχι μόνο σε αυτούς), καλό είναι να θυμάστε ότι οι νόμοι τους οποίους είναι υποχρεωμένοι να εκτελούν μηχανικά είναι δημιουργήματα ελεύθερων επαγγελματιών (δικηγόροι, ιατροί και μηχανικοί είναι εν αφθονία στο βουλευτικό κατάλογο), ενώ ούτε το δικαίωμα της αποσαφήνισης και της ερμηνείας της πολύπλοκης ελληνικής νομοθεσίας είναι στη διάθεση του κάθε υπαλλήλου ξεχωριστά : ενημερώνω μάλιστα ότι ο απλός, καθημερινός δημόσιος υπάλληλος σε πολλές περιπτώσεις δεν έχει στην ουσία (ΚΡΑΤΗΘΕΙΤΕ) το δικαίωμα άμεσης υποβολής προφορικού ή γραπτού ερωτήματος στα αρμόδια νομοερμηνευτικά όργανα, με συνέπεια η υπηρεσία που παρέχει να είναι πολλάκις στα όρια της νομιμότητας, είτε λόγω δυσχέρειας κατανόησης, είτε λόγω ασάφειας των νόμων. Και ναι, υπάρχουν τεμπέληδες, τόσο στο δημόσιο, όσο και στον ιδιωτικό τομέα, καλό είναι όμως να μη γενικεύουμε και να έχουμε τη διάθεση να ερευνούμε κάθε φορά την πραγματική ευθύνη καθενός για τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά στην παρτίδα μας.
Θα σας παρακαλέσω να μη με αναγκάσετε να φέρω παραδείγματα...
Φιλικά
Κωστάκης
Εν οίδα ότι ουδέν είδα!
τρόπος που ασκείται η δημοκρατία, οδηγεί σε εκτροπές της, που δεν την αφήνουν στην ουσία, να εφαρμοστεί...Η παρανομία, υπάρχιε εκ του νόμου...Αφορούσε ένα άνθρωπο πιο απείθαρχο, πιο κτηνώδη, που χρειάζοντα νόμους,κλουβιού, για να εξελιχθεί κανονικά..Τώρα, όμως δεν συντρέχουν οι ίδιες συνθήκες, όπως όταν πρωτοεφαρμόστηκαν οι νόμοι αυτοί....Αλλάξανε πολλά και απιατούνται αλλαγές...
Απαιτούνται ασφαλιστικές δικλίδες, που να ανανεώνουν, όλη τη δομή του κοινωνικού συστήματος,όπως,φυσικά και την εξουσία αυτού, καθώς,
με την εξέλιξη του ανθρώπου, η αντιληψη του διευρύνεται και οι νόμοι,η εφαρμογή της δημοκρατίας, έπρεπε να είναι ανάλογοι..
Αντιθέτως, με την ισχύουσα δομή,ο άνθρωπος μένει σε ένα κλουβί, για μικρότερο όν, απο ότι είναι και άρα, δεν εξελίσσεται φυσιολογικά..
Αυτή η αλήθεια, απορρέει για μένα, φίλε Κωστάκη, απο αυτό το ενοχοποιητικό για τον άνθρωπο σύστημα εξουσία και κοινωνίας, που ζούμε...
Δεν είναι το σύστημα που έχουμε, η δημοκρατία, το σύνταγμα, οι νόμοι,
κατάλληλλοι,πλέον, για τον σημερινό άνθρωπο...
Δεν θέλει απλά δημοψήφισμα, θέλει επιτροπή αναδιάρθρωσης, επεξεργασίας και εξέλιξης του τι είναι ο άνθρωπος και τι θα κάνει,
πως θα ζει, υπο ποιές συνθήκες,όχι μόνο ο ίδιος ως υπεύθυνος, απέναντι σε ένα απροσωπο κράτος, αλλά, ως κυριάρχος της δημοκρατίας...
Γιατί, ο λαός θεωρείται ακόμη, κυρίαρχος...
Να δούμε πότε θα το σβύσουν κι αυτό, απο το σύνταγμα...
«Χρυσός» Ολυμπιονίκης στο δέκαθλο ο Αμερικανός Κλέι
Πεκίνο: Ο Αμερικανός «ασημένιος» Ολυμπιονίκης της Αθήνας και παγκόσμιος πρωταθλητής του Ελσίνκι, Μπράιαν Κλέι, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο δέκαθλο με 8.791 βαθμούς.
Το αργυρό πήρε ο Λευκορώσος Αντρέι Κραουτσάνκα με 8.551 βαθμούς και το χάλκινο ο Κουβανός Λέονελ Σουάρες με 8.527 βαθμούς. Ο Τσέχος «χρυσός» Ολυμπιονίκης της Αθήνας και κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ, Ρόμαν Σέμπρλε, κατετάγη έκτος με 8.241 βαθμούς.
Η κατάταξη στις πρώτες οκτώ θέσεις του δέκαθλου:
1. Μπράιαν Κλέι (ΗΠΑ) 8.791 βαθμοί
2. Αντρέι Κραουτσάνκα (Λευκορωσία) 8.551
3. Λέονελ Σουάρες (Κούβα) 8.527
4. Αλεξάντρ Πογκορέλοφ (Ρωσία) 8.328
5. Ρομέν Μπαρά (Γαλλία) 8.253
6. Ρομάν Σέμπρλε (Τσεχία) 8.241
7. Αλεξέι Κασιάνοφ (Ουκρανία) 8.238
8. Αντρε Νικλάους (Γερμανία) 8.220
Newsroom ΔΟΛ με πληροφορίες: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Με νέο Ολυμπιακό ρεκόρ, ο Χούκερ πήρε το χρυσό στο άλμα επί κοντώ
Πεκίνο: Ο Αυστραλός Στιβ Χούκερ, με επίδοση 5,96 μέτρα που συνιστά νέο Ολυμπιακό ρεκόρ, κατάκτησε το χρυσό μετάλλιο στον τελικό του άλματος επί κοντώ, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Η προηγούμενη επίδοση (5,95μ) ανήκε στον Αμερικανό Τιμ Μακ και είχε σημειωθεί στους Αγώνες της Αθήνας, το 2004.
Το ασημένιο μετάλλιο πήγε στον Ρώσο Εβγκένι Λουκανιένκο, ο οποίος υπερέβη τα 5,85 μέτρα, ενώ το χάλκινο κατάκτησε ο Ουκρανός Ντένις Γιουρτσένκο, με επίδοση 5,70 μέτρα. Να σημειωθεί ότι ο Γιουρτσένκο σε αυτή την προσπάθεια τραυματίστηκε και δεν συνέχισε στον αγώνα.
Η πρώτη οκτάδα:
1. Στιβ Χούκερ (Αυστραλία) 5.96 -Ολυμπιακό ρεκόρ-
2. Εβγκένι Λουκανιένκο (Ρωσία) 5.85
3. Ντένις Γιουρτσένκο (Ουκρανία) 5.70
4. Ντέρεκ Μάιλς (ΗΠΑ) 5.70
5. Ντμίτρι Σταροντούμπτσεφ (Ρωσία) 5.70
6. Ντάνι Εκερ (Γερμανία) 5.70
7. Ζερόμ Κλαβιέ (Γαλλία) 5.60
8. Ράφαελ Χόλτζντεπ (Γερμανία) 5.60
Newsroom ΔΟΛ με πληροφορίες: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ραντεβού στον τελικό του χάντμπολ έδωσαν Γαλλία και Ισλανδία
Γαλλία και Ισλανδία θα αναμετρηθούν στον μεγάλο τελικό του ολυμπιακού τουρνουά χάντμπολ ανδρών. Οι «τρικολόρ» ξεπέρασαν το εμπόδιο της Κροατίας και οι Σκανδιναβοί επιβλήθηκαν της Ισπανίας στα ημιτελικά. Στον μικρό τελικό, το χάλκινο θα διεκδικήσουν οι Κροάτες και με τους «Φούριας Ρόχας».
Αναλυτικά...
Γαλλία-Κροατίας 25-23 (12-11)
ΓΑΛΛΙΑ: Ντινάρ, Μπουρντέ 6, Γκ. Ζιλ, Μπ. Ζιλ 1, Ναρσίς 6, Ζιρό 3, Καραμπουέ, Καραμπάτιτς 3, Κεμπ, Ομεϊέρ, Αμπατί, Αμπαλό 4, Γκιγκού 2, Πατί
ΚΡΟΑΤΙΑ: Λόσερτ, Σούλιτς 1, Μπάλιτς 3, Ντούβνιακ, Λάτσκοβιτς, Βόρι 1, Ντομινίκοβιτς, Τζόμπα 1, Χόρβατ 5, Βούκοβιτς 3, Σπρεμ 5, Μέτλιτσιτς 2, Βάλτσιτς 2, Αλίλοβιτς
Ισλανδία-Ισπανία 36-30 (17-15)
ΙΣΛΑΝΔΙΑ: Γκούσταβσον, Γκέιρσον 7, Σ. Σίγκουρντσον 2, Χάλγκριμσον 3, Ατλάσον, Γκ. Σίγκουρντσον 7, Γκούντγιονσον 6, Στέφανσον 5, Ασγκέιρσον, Πέτερσον 2, Γκούντμουντσον, Γιάκομπσον, Γκούναρσον 2, Ινγκιμούνταρσον 2
ΙΣΠΑΝΙΑ: Ομπράδος, Α. Εντρέριος, Ρόκας 7, Ρ. Εντρέριος 3, Γκαραμπάγια 2, Πριέτο 4, Μπελαουστέγκι 3, Λοθάνο 1, Ντέιβις, Μπαρουφέτ, Γκαρσία 5, Ρομέρο 5, Μαλμάγκρο, Τόμας
Θέσεις 5-8
Ρωσία - Δανία 28-27 (17-14)
ΡΩΣΙΑ: Γκραμς, Φιλίποφ 4, Κριβοσλίκοφ, Εβντοκίμοφ 1, Τσερνοϊβάνοφ 3, Ραστβόρτσεφ, Κοστίγκοφ, Καμάνιν 6, Ασλανιάν, Κοκσάροφ, Κοβάλεφ 2, Ντιμπίροφ 8, Ιγρόπουλος 4, Ιβάνοφ
ΔΑΝΙΑ: Χβιντ, Μπόσεν 1, Γιόργκενσεν, Γένσεν, Κρίστιανσεν 8, Χένρικσεν, Σπέλερμπεργκ, Χάνσεν 3, Νόντεσμπο 6, Σάρουπ 6, Μπόλντσεν, Λίντμπεργκ 2, Μπρούουν Γιόργκενσεν 1, Νίλσεν
Πολωνία - Ν. Κορέα 29-26 (15-14)
ΠΟΛΩΝΙΑ: Σμαλ, Γιάσκα, Κ. Λιγιέβσκι 2, Γιαχλέβσκι 1, Τκάτζικ 4, Μπιελέτσκι 1, Σιόντμιακ 2, Μπ. Γιουρέτσκι 6, Γιούρασικ 7, Μ. Γιουρέτσκι 3, Βιτσάρι, Τλουτζίνσκι 2, Μ. Λιγιέβσκι, Πίβκο 1
Ν. ΚΟΡΕΑ: Χαν, Τζέονγκ 4, Κιμ, Τζουνγκ 4, Γιουνγκέου Παρκ 1, Τσανγιόνγκ Παρκ, Κιουνγκσίν Γιουν 6, Τσο 2, Τεαγιούνγκ Λι 3, Κανγκ, Τζαεγού Λι 3, Πάεκ, Κο, Κιουνγκμίν Γιουν 3
Newsroom ΔΟΛ με πληροφορίες: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Σε ολλανδικά χέρια κατέληξε το χρυσό μετάλλιο στο χόκεϊ επί χόρτου
Πεκίνο: Η Ολλανδία κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ολυμπιακό τουρνουά χόκεϊ επί χόρτου των γυναικών, καθώς στον τελικό νίκησε την «οικοδέσποινα» Κίνα με 2-0 (ημίχρονο 0-0).
Είναι το δεύτερο χρυσό για την ολλανδική ομάδα, μετά από αυτό του 1984. Το χάλκινο μετάλλιο πήρε η Αργεντινή, καθώς στον «μικρό τελικό» νίκησε τη Γερμανία 3-1.
Αναλυτικά σημειώθηκαν τα ακόλουθα αποτελέσματα:
Θέσεις 11-12: Ν. Αφρική-Νέα Ζηλανδία 4-1
Θέσεις 5-6: Αυστραλία-Μ. Βρετανία 2-0
Θέσεις 3-4: Γερμανία-Αργεντινή 1-3
Θέσεις 1-2: Κίνα-Ολλανδία 0-2
Η τελική κατάταξη
1. Ολλανδία
2. Κίνα
3. Αργεντινή
4. Γερμανία
5. Αυστραλία
6. Μ. Βρετανία
7. Ισπανία
8. ΗΠΑ
9. Ν. Κορέα
10. Ιαπωνία
11. Ν. Αφρική
12. Νέα Ζηλανδία
Newsroom ΔΟΛ με πληροφορίες: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Η Ζανγκ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο ατομικό του πινγκ πονγκ
Πεκίνο: Η Γινίνγκ Ζανγκ κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο ατομικό των γυναικών του πινγκ πονγκ, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου.
Η Κινέζα αθλήτρια νίκησε στον τελικό τη συμπατριώτισσά της, Ναν Ουάνγκ, με 4-1 και ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου.
Η Κινέζα Γιούε Γκούο επιβλήθηκε στον «μικρό τελικό» της Τζία Ουέι Λι από τη Σιγκαπούρη με 4-2 και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο.
Newsroom ΔΟΛ με πληροφορίες: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Επιβλητική νίκη της Κούβας επί των ΗΠΑ και παίζει με Ν. Κορέα στον τελικό του μπέιζμπολ
Η Κούβα συνέτριψε με 10-2 την ομάδα των ΗΠΑ και προκρίθηκε στον αυριανό τελικό του Ολυμπιακού τουρνουά μπέιζμπολ του Πεκίνου. Οι Αμερικανοί δεν κατάφεραν σε κανένα σημείο του αγώνα να ακολουθήσουν το ρυθμό των αντιπάλων τους και δίκαια γνώρισαν την ήττα.
Στον πρώτο ημιτελικό, η Νότια Κορέα νίκησε την Ιαπωνία με 6-2 και ουσιαστικά «σφράγισε» την είσοδό της στον τελικό, αφού ήταν εξ αρχής το φαβορί για την πρόκριση.
Στον τελικό η Κορέα θα αντιμετωπίσει την Κούβα που μετά την επιβλητική νίκη επί των Αμερικανών παραμένει η «ισχυρή» της συνάντησης.
Newsroom ΔΟΛ με πληροφορίες: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Θέση Χώρα Χρυσά Αργυρά Χάλκινα Σύνολο
1 Κίνα 47 17 25 89
2 ΗΠΑ 31 36 35 102
3 Μεγάλη Βρετανία 18 13 13 44
4 Ρωσία 17 18 22 57
5 Γερμανία 14 9 13 36
6 Αυστραλία 12 14 16 42
7 Νότια Κορέα 11 10 7 28
8 Ιαπωνία 9 6 10 25
9 Ιταλία 7 8 10 25
10 Ολλανδία 7 5 4 16
11 Τζαμάικα 6 3 1 10
12 Γαλλία 5 13 16 34
13 Ουκρανία 5 4 12 21
14 Ισπανία 4 6 2 12
15 Λευκορωσία 4 4 8 16
16 Ρουμανία 4 1 3 8
17 Καναδάς 3 8 6 17
18 Πολωνία 3 4 1 8
19 Τσεχία 3 3 0 6
20 Σλοβακία 3 2 1 6
Οι Αμερικανοί θα βρίσκονται στο βάθρο των νικητών στο ολυμπιακό τουρνουά του μπάσκετ και αυτό που μένει είναι το χρώμα του μεταλλίου που θα κατακτήσουν (χρυσό ή αργυρό)μ αφού οι ΗΠΑ νίκησαν στον ημιτελικό την Αργεντινή με 101-81 και πήραν την πρόκριση για τον τελικό, όπου θα αντιμετωπίσουν (για δεύτερη φορά σε αυτό το τουρνουά) την Ισπανία.
Τα δεκάλεπτα: 11-30, 40-49, 64-78, 81-101.
Αναλυτικότερα σε λίγο...
πηγή: http://sports.e-go.gr
Ο Ντραγκουλέσκου επιζητούσε την πρωτιά για την εγχείρηση της κόρης του
Ο Ρουμάνος γυμναστής, Μάριαν Ντραγκουλέσκου, δεν ήθελε το χρυσό μετάλλιο στο Πεκίνο μόνο για να χαρίσει τη διάκριση στη χώρα του και να καταξιωθεί ο ίδιος στο αθλητικό στερέωμα.
Επιζητούσε το χρηματικό έπαθλο της πρώτης θέσης (100.000) ευρώ, για να καλύψει τα έξοδα του δανείου που πήρε πρόσφατα για την εγχείρηση της μικρής του κόρης, η οποία είναι κωφάλαλη.
Ο Ντραγκουλέσκου επεδίωξε την πρωτιά στις ασκήσεις εδάφους και στο άλμα, όμως έκανε πολλά λάθη στο πρόγραμμα του και δεν κατάφερε να ανέβει στο βάθρο. Η απογοήτευσή του ήταν τόσο μεγάλη που οι συναθλητές του τον άκουγαν να κλαίει με λυγμούς στο δωμάτιο του, μετά το τέλος του αγώνα.
Η εγχείρηση της μικρής Μπεατρίς πάντως είχε στεφθεί με επιτυχία και οι γιατροί είναι ασιόδοξοι για την πορεία της υγείας της. Το ζευγάρι δανείστηκε 40.000 ευρώ από συγγενείς και φίλους, με την ελπίδα ότι μία καλή εμφάνιση του Ντραγκουλέσκου στους ολυμπιακούς Αγώνες, θα μπορούσε να τους βοηθήσει να τα επιστρέψουν.
«Επιστρέψαμε πριν από τρεις ημέρες από τη Βιέννη. Η εγχείρηση ήταν ζωτικής σημασίας για την κόρη μας. Κάθε περαιτέρω καθυστέρηση, ίσως να της αφαιρούσε κάθε ελπίδα να μπορέσει να ακούσει κάποτε. Είμασταν σίγουροι πως θα νικούσε. Είπε ότι το Πεκίνο ήταν η τελευταία του ευκαιρία» δήλωσε η μητέρα της τρίχρονης, Λαρίσα Ντραγκουλέσκου, στα ρουμανικά μέσα ενημέρωσης.
Για την ιστορία, δεν είναι η πρώτη φορά που η τύχη γυρίζει την πλάτη στον Ρουμάνο αθλητή. Πριν από τέσσερα χρόνια, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, ο Ντραγκουλέσκου είχε στερηθεί την πρώτη θέση με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.
Έπεσε στη δεύτερη προσπάθεια στο άλμα και περιορίστηκε στην τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο. Το 2006, μια φοβερή πτώση με το κεφάλι, κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, παρ' ολίγο να του στοιχίσει το τέλος της καριέρας του .
Newsroom ΔΟΛ