- Kατάθεσις σκέψεων Νο 2 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
http://youtube.com/watch?v=p2H4YjZB0g0
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
κι αν οι έπαινοι των γύρω δεν σου παίρνουν το μυαλό,
αν μπορείς στην τρικυμία να κρατήσεις ψυχραιμία,
κι αν μπορείς και στους εχθρούς σου να σκορπίσεις το καλό,
αν μπορείς με μιας να παίξεις κάθε τι που 'χεις κερδίσει,
στην καταστροφή ν' αντέξεις και να δώσεις κάποια λύση,
αν μπορείς να υποτάξεις πνεύμα, σώμα και καρδιά
αν μπορείς όταν σε βρίζουν να μην βγάζεις τσιμουδιά,
αν μπορείς στην καταιγίδα να μη χάνεις την ελπίδα,
κι αν μπορείς να συγχωρήσεις όταν σ' έχουν αδικήσει,
αν μπορέσεις τ' όνειρό σου να μη γίνει ο όλεθρός σου,
κι αν μπορέσεις ν' αγαπήσεις όσους σ' έχουνε μισήσει,
αν μπορείς να είσαι ο ίδιος στην χαρά και στην οδύνη,
αν η πίστη στην ψυχή σου μπρος σε τίποτα δεν σβήνει,
αν μιλώντας με τα πλήθη τη συνείδηση δεν χάνεις,
αν μπορέσεις να χωνέψεις πως μια μέρα θα πεθάνεις,
αν ποτέ δεν σε μεθύσει του θριάμβου το κρασί,
αν στα ψέματα των άλλων δεν λες ψέματα κι εσύ,
αν μπορείς να μη θυμώνεις, αλλά μήτε και να κλαις
όταν άδικα σου λένε πως εσύ μονάχα φταις.
Αν μπορείς με ηρεμία δίχως νεύρα ή δυσφορία
και τα ίδια σου τα λόγια να τ' ακούς παραλλαγμένα,
αν μπορείς κάθε λεπτό σου να 'ναι μια δημιουργία
και ποτέ σου να μην μένεις με τα χέρια σταυρωμένα.
Αν οι φίλοι σου κι οι εχθροί σου δεν μπορούν να σε πληγώσουν
αν οι σχέσεις με μεγάλους τα μυαλά δεν σου σηκώνουν
αν τους πάντες λογαριάζεις μα& κανένα χωριστά,
αν μπορέσεις να φυλάξεις και τα ξένα μυστικά&
Έ! Παιδί μου τότε..
Θα μπορέσεις ν' απολαύσεις όπως πρέπει τη ζωή σου..
Θα 'σαι άνθρωπος σπουδαίος κι όλη η γη θα 'ναι δική σου!
Κίπλινγκ
Μάλλον θα το γνωρίζετε αλλά οταν το βλέπεις επάνω στον τοίχο ενος συνεργείου αυτοκινήτων ε! είναι κάτι...διαφορετικό...
Προσωπικά συμφωνώ με όλα τα παραπάνω ΑΛΛΑ δεν πιστεύω επ ουδενί οτι αυτή την στιγμή θα μπορούσαν να γίνουν μια πράξη που θα οδηγούσε τους ανθρώπους στην ευτυχία και την ευημερία.
Μέχρι να φτάσουμε σ΄εκείνη την ανώτερη βαθμίδα οπου η πειθαρχία θα είναι η μάθηση, η αγάπη το κίνητρο και η συνειδητότητα θα ισοδυναμεί με την θέληση, οτιδήποτε διαφορετικό καταλήγει στην πλήρη ασυδοσία και χυδαιότητα.
Ως τότε βλέπουμε όλα τα συστήματα να καταρρέουν σαν τα παιχνίδια της άμμου που κρατούν μέχρι να ξανάρθει το κύμα στην παραλία.
..............
Σε συνεργεία, θα’ πρεπε να αναθαρρείς για τον μέλλον του
Ανθρώπου, έστω ως προοπτική.
Έχεις προσέξει τα σημερινά παιδιά;
Εμένα μου φαίνονται καλύτερα και πιο όμορφα, πιο αγγελικά
Από μας, τουλάχιστον τη γενιά μου.
Ξέρεις, κοιτάζω φωτογραφίες μου παλιές και βλέπω τον εαυτό μου
Και τα τότε παιδιά και μου φαινόμαστε σαν «γυφτάκια»…
Τα σημερινά μου φαίνονται αγγελούδια!!!
Η ανώτερη βαθμίδα που λές έχει έλθει. Απλά, το άγχος της ζωής
Σήμερα και το πρέσσινγκ που αισθανόμαστε, δεν μας αφήνει να
Συνειδητοποιήσουμε τι έχει συμβεί. Ούτε μας αφήνουνε να
Συνειδητοποιήσουμε, αλλά, υπομονή…Έρχεται η ώρα που όσα πέπλα
Απάτης κι αν βάζουν οι εχθροί του ανθρώπου, αυτός θα σηκωθεί και
Κανείς δεν μπορεί να τον αποκλείσει από την πορεία που του έχει οριστεί…
Υπομονή, όσο κάνει ο άνεμος να ορμήσει από το βουνό στην πεδιάδα….
quote:
Περίεργο να το λές, φίλη nst, γιατί με κείμενα σαν του Κίπλινγκ
Σε συνεργεία, θα’ πρεπε να αναθαρρείς για τον μέλλον του
Ανθρώπου, έστω ως προοπτική
Τι εννοείς?
quote:
Έχεις προσέξει τα σημερινά παιδιά;
Εμένα μου φαίνονται καλύτερα και πιο όμορφα, πιο αγγελικά
Από μας, τουλάχιστον τη γενιά μου.
Ξέρεις, κοιτάζω φωτογραφίες μου παλιές και βλέπω τον εαυτό μου
Και τα τότε παιδιά και μου φαινόμαστε σαν «γυφτάκια»…
Τα σημερινά μου φαίνονται αγγελούδια!!!
Φαίνονται αλλά στην ουσία τίποτα δεν εχει αλλάξει. Παρατηρείς την επιφάνεια και μάλιστα πίσω απο μια φωτογραφική μηχανή...
Ξεγύμνωσε τα [ οπως έλεγε κάποιος σοφός...] και τότε θα φανεί η πραγματικότητα.
quote:
Η ανώτερη βαθμίδα που λές έχει έλθει. Απλά, το άγχος της ζωής
Σήμερα και το πρέσσινγκ που αισθανόμαστε, δεν μας αφήνει να
Συνειδητοποιήσουμε τι έχει συμβεί. Ούτε μας αφήνουνε να
Συνειδητοποιήσουμε, αλλά, υπομονή…
Εφ΄όσον έχουμε ακόμη άγχος και πίεση δεν εχουμε καν ακουμπίσει αυτή την βαθμίδα η οποία κατ΄εμε είναι πρός το παρόν φιλοσοφικό ερώτημα.
Πως μπορούμε να πούμε οτι η ανθρωπότητα έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που να μπορεί να κινηθεί μόνη της ελεύθερη οταν σκοτώνει ο ένας τον αλλον , οταν υπάρχει όλος αυτός ο διαχωρισμός μέσω των θρησκειών και όλης αυτής της δεισιδαιμονίας γύρω μας, μεσα απο την φυλή και τα σύνορα, μέσα απο το χρήμα και την κάστα...
Οι ιδέες και ο κόσμος τους είναι ένας όμορφος παράδεισος, μια υπέροχη διαφυγή και ένα καταφύγειο απο όλη αυτή την κατάσταση, αλλά δεν πάλι δεν αλλαζουν την πραγματικότητα και αυτή με αυτή πρέπει να ζήσουμε.
quote:
Έρχεται η ώρα που όσα πέπλα
Απάτης κι αν βάζουν οι εχθροί του ανθρώπου, αυτός θα σηκωθεί και
Κανείς δεν μπορεί να τον αποκλείσει από την πορεία που του έχει οριστεί…
Υπομονή, όσο κάνει ο άνεμος να ορμήσει από το βουνό στην πεδιάδα….
Αγαπητέ trexagireve, δεν υπάρχουν εχθροί του ανθρώπου έξω απο τον ίδιο τον άνθρωπο. Αυτό είναι που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε.
Και βέβαια κανείς δεν μπορεί να τον αποκλείσει απο την πορεία του πέραν των εμποδίων που υψώνει αυτός ο ίδιος στον εαυτό του.
Ο άνεμος χαϊδεύει στο πέρασμα του το ίδιο και το βουνό και την πεδιάδα...και όπως έλεγε ένας καλός φίλος παλιά στο λογότυπο του << Η μεγαλύτερη απάτη είναι η αυταπάτη >>
Edited by - nst on 13/02/2008 23:16:29
Όσο ο άνθρωπος βλέπει τόσο υψηλές αρχές που δεν
Ξεκινάνε από goodys & macdonalds.
Εννοώ, ότι η εκδίκηση του ανθρώπου είναι όταν βλέπεις
Αυτούς που περιμένεις να προχωρούν να παρακμάζουν,
Να βλέπεις αυτούς που δεν υπολογίζουν να έχουν
Τέτοια πρότυπα…
Τα παιδιά του σήμερα είναι πιο ανοιχτόχρωμα από μας
Καλύτερα εσωτερικά και αυτό δεν σημαίνει ότι η εξυπνάδα
Τους είναι ενοχλητική…
Δεν μπορείς να τη δεις αυτή τη βαθμίδα, νεαρή nst, και μην
Το πάρεις κι εσύ προσωπικά…
Όταν φτάσεις να έχεις παιδί 20 χρονών και ο Θεός (συγνώμη, λέξη ταμπού)
Κι έχεις αξιωθεί να μην έχεις παράπονο από τη ζωή και δεν
Νοιώθεις ότι έχεις χάσει τίποτα, τότε φιλοσοφείς, χωρίς
Να καυχιέσαι, τότε λες, κάτι πέρασε στο έρημο το DNA και
Κάτι βελτιώθηκε…
Συμφωνούμε ότι δεν υπάρχουν άλλοι εχθροί,πλην του ανθρώπου
Για τον άνθρωπο…
Κι όπως έλεγε ένας άλλος δικός μου φίλος,
«Αν δεν θέλεις να πετάξεις, δεν θα πετάξεις ποτέ…»
Μην το δεις σαν αντίδραση,πλήζ……
quote:
η εκδίκηση του ανθρώπουΤα παιδιά του σήμερα είναι πιο ανοιχτόχρωμα από μας
Νοιώθεις ότι έχεις χάσει τίποτα, τότε φιλοσοφείς, χωρίς
Να καυχιέσαι, τότε λες, κάτι πέρασε στο έρημο το DNA και
Κάτι βελτιώθηκε
Αν θέλεις δες πιο μέσα...αυτά που έχεις γράψει
όταν δέσεις τη Μνήμη στο Ανύπαρχτο
ki όταν λυτρωμένος από τη φθορά
ζητήσεις την ακινησία της Αιωνιότητας.
Αυτό πού κρύβεται πίσω από το Φως!
Το πρόσωπό σου θα πάρει τότε
τη σύσπαση εκείνη των Αθανάτων
κι όλα θα ησυχάσουν και θα σιωπήσουν
ενώ η μεγάλη φωνή του θριάμβου
θα ‘χει υψωθεί σ' έναν ήχο ασύλληπτο σαν Σιωπή.
Μίκη Θεοδωράκης
Αγαπητή φίλη, nst.
Πιστεύω ότι η βία που είχαμε εμείς (η γενιά μου εννοώ)
Δεν βρίσκεται στα σημερινά παιδιά.
Βλέπω τους μικρότερους γιούς μου και τους συμμαθητές τους,
Δημοτικό και νηπιαγωγείο και μπορώ να χαρώ τη διαφορά.
Στο λέω πάλι, η εξυπνάδα τους, δεν μειώνει την καθαρότητα τους,
Άλλο αν μπορούν να παρασυρθούν από επικίνδυνους ενήλικες…
Στα χρόνια μου, στην επαρχία, τουλάχιστον, εμείς τα παιδιά
το γεννούσαμε το κακό.
Αυτά τα παιδιά δεν έχουν κακό μέσα τους…
Ο μυστικιστικός λόγος του Θεοδωράκη, δεν έχει να μου πει τίποτα.
Ένας άνθρωπος που πέρασε όλες τις πολιτικές πτέρυγες του κοινοβουλίου,
Δεν έχει να μου πει και πολλά…
Δεν διαβάζω νεοέλληνες ποιητές και τραγουδοποιούς. Μοιάζουν είτε
Να πνίγονται στα συναισθήματα, είτε να εξυπηρετούν άλλους σκοπούς…
Προσωπικά, προτιμώ αρχαία ελληνικά κείμενα και ξένους ποιητές και συγγραφείς.
Αλήθεια, έχεις διαβάσει καθόλου Έρμαν Έσσε ή Ουμπέρτο Έκο;
Προσεγγίζουν πολύ δροσερά τη ζωή…
Αισιοδοξώ για το μέλλον, παρά τους όποιους το επιβουλεύονται...
Φίλτατε trexagireue
Ανεξαρτήτως από το αν συμφωνώ ή όχι με άλλες τοποθετήσεις σου, πιστεύω ότι αδικείς πολύ τις προηγούμενες 1-2 γενιές (ως παιδιά, όχι ως ενήλικες) ή/και παραχαϊδεύεις τη σημερινή.
Ποια είναι η γαλήνη που διακρίνεις στα σημερινά παιδιά; το ότι έχουν τον ανταγωνισμό από τα γεννοφάσκια τους; το ότι ζουν σε ένα θερμοκήπιο - κλουβί, προορισμένα απλά να επιβιώσουν; ότι έχει χαθεί κάθε τι φυσικό και έχει αντικατασταθεί από τεχνολογικές αηδίες; ότι τα πρότυπά τους βρίσκονται εκτός οικογένειας, εκτός σχολείου, κάπου χαμένα στις τηλεοράσεις και τη μεγάλη οθόνη; ότι το λεξιλόγιο τους (και αυτό είναι ευθύνη των μεγάλων, δε διαφωνώ) εναι σε πολλές περιπτώσεις χειρότερο από οχετό;
Μακάρι να ήταν τα πράγματα όπως τα λες. Μπορώ να σε συγχαρώ αν τα παιδιά σου πραγματικά σε προσπέρασαν, αλλά φοβάμαι ότι αποτελεούν φωτεινή εξαίρεση σε ένα πολύ γκρίζο κανόνα.
Φιλικά
Κωστάκης
Υ.Γ. Εγώ δεν έζησα στην επαρχία, είχα την ατυχία να είμαι στην Αθήνα. Πίστεψέ με... καμία σχέση.
Εν οίδα ότι ουδέν είδα!