- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Μουσική/Στίχοι: Παπακωνσταντίνου Θανάσης/Παπακωνσταντίνου Θανάσης

Άσε το κορμί να πέσει

μες το παραπήγαδο

που ‘χει φίδια πετιμέζι

και βαθύ αντίλαλο

Σώμα που χορεύεις

κι έχεις οδηγό

μες τα κύτταρά σου

τον κοσμικό παλμό

με τη φιλντισένια μέση

χάραξε να σε χαρώ

Σαν το στάχυ που λυγίζει

και σηκώνεται ξανά

να ‘ρχεσαι και να μας φεύγεις

μια στο χώμα μια ψηλά

Σώμα που χορεύεις

κι έχεις οδηγό

μες τα κύτταρά σου

τον κοσμικό παλμό

με τη φιλντισένια μέση

χάραξε να σε χαρώ

Δάχτυλα σαν καντηλάκια

φτερουγίζουν γύρω μας

στις γωνιές και στα πλακάκια

όλους να μας αγαπάς

Σώμα που χορεύεις

κι έχεις οδηγό

μες τα κύτταρά σου

τον κοσμικό παλμό

με τη φιλντισένια μέση

χάραξε να σε χαρώ

Χρόνια και χρόνια μεσ'την άμμο
εκει που ανθίζει η φοινικιά
δυο φίλοι πήγαιναν σε γάμο
δώρα κρατώντας και προικιά
ο ένας ήταν Ιρλανδός
ο άλλος ιουδαίος

Δίψα τους έκαιγε τα χείλη
μα πριν φωνάξουν τη βροχή
ειδαν στην έρημο μια πύλη
που εγραφε "τέλος και αρχή"
μπροστά πηγαίνει ο Ιρλανδός
πίσω πηγαίνει ο ιουδαίος

Πέρασαν τα μεγάλα τοίχη
και καπου εκεί στην αγορά
κάποιον ρωτήσανε στην τύχη
που είναι ο γάμος κι η χαρά
τον ρώτησε ο Ιρλανδός
τον ρώτησε κι ο ιουδαίος

Κι αυτός απλώνοντας τα χέρια
του έδειξε στο χώμα εμπρός
δυο πεθαμένα περιστέρια
που ηταν η νύφη κι ο γαμπρός

Δάκρυσε τότε ο Ιρλανδός
δάκρυσε κι ο Ιουδαίος

Στοίχοι - Ν. Γκάτσος
Μουσική - Μ. Χατζηδάκης
Ερμηνεία - Γ. Ζωγράφος (μεταξύ άλλων)

Με κάψαν τα φρυδάκια σου
και τα γλυκά ματάκια σου.
Και τα γλυκά ματάκια σου,
με κάψαν τα φρυδάκια σου.

Έλα μαζί μικρούλα μου,
να γιάννεις την καρδούλα μου.
να γιάννεις την καρδούλα μου,
έλα μαζί μικρούλα μου.

Παλάτια θα σου χτίσω εγώ,
να σ'έχω μέσα Μαριγώ.
Να σ'έχω μέσα Μαριγώ,
παλάτια θα σου χτίσω εγώ.

ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ

Δεν μπορώ να καταλάβω σε τι σφάλμα έχω πέσει

και δεν βρίσκει η καρδιά σου τρόπο να με συγχωρέσει

Δεν μπορώ να εξηγήσω τι κακό σου έχω κάνει

και για να γυρίσεις πίσω, η αγάπη μου δεν φτάνει

Σ' έχω κάνει θεό μια φορά να σε δω

να σου πω σ' αγαπώ γύρνα πίσω

Σ' έχω κάνει θεό μια φορά να σε δω

μα με διώχνεις πριν καν σου μιλήσω

Μια φορά να σε δω να σου πω σ' αγαπώ

Σ' έχω κάνει θεό

Δεν μπορώ να καταλάβω τι δεν έκανα για σένα

και τα βλέπεις πια κοντά μου όλα ίδια ξένα όλα ξένα

Δεν μπορώ να εξηγήσω τι κακό σου έχω κάνει

και για να γυρίσεις πίσω, η αγάπη μου δεν φτάνει

Σ' έχω κάνει θεό μια φορά να σε δω

να σου πω σ' αγαπώ γύρνα πίσω

Καρτερώ..

πάλι ν’ ακούσω τα βήματά σου

Gm

να ‘ρθω σαν πρώτα στην αγκαλιά σου

Am

πως λαχταρώ

Dm

Καρτερώ...

A# Am

όπως και τότε να ‘ρθείς κοντά μου

G

και να σε κάψω με τα φιλιά μου

Am

πως λαχταρώ.

Dm A# Am

Όνειρα και όνειρα πήγανε χαμένα

C A Dm

είναι από τα λάθη σου όλα γκρεμισμένα.

Dm A# G A

Όνειρα και όνειρα πήγανε χαμένα

C A Dm

είναι από τα λάθη σου όλα γκρεμισμένα.

Καρτερώ.

το άγγιγμά σου τ’ αγαπημένο

όλη τη νύχτα να σ’ ανασαίνω

πως λαχταρώ.

Καρτερώ...

κι όλο σε ψάχνω στους άδειους δρόμους

να σ’ ακουμπήσω γλυκά στους ώμους

πως λαχταρώ.

Όνειρα και όνειρα. (ver1)

Όνειρα και όνειρα. (ver2)

ΜΑΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

ΚΟΡΥΦΗ

quote:

---

ΤΑ ΔΥΟ ΣΟΥ ΧΕΡΙΑ ΠΗΡΑΝΕ
Τα δυο σου χέρια πήρανε
βεργούλες και με δείρανε.
Βεργούλες και με δείρανε
τα δυο σου χέρια πήρανε.

Με κάψαν τα φρυδάκια σου
και τα γλυκά ματάκια σου.
Και τα γλυκά ματάκια σου,
με κάψαν τα φρυδάκια σου.

Έλα μαζί μικρούλα μου,
να γιάννεις την καρδούλα μου.
να γιάννεις την καρδούλα μου,
έλα μαζί μικρούλα μου.

Παλάτια θα σου χτίσω εγώ,
να σ'έχω μέσα Μαριγώ.
Να σ'έχω μέσα Μαριγώ,
παλάτια θα σου χτίσω εγώ.

---

mariha θα μου επιτρεψεις να προσθέσω μερικους στίχους ακόμα στο τραγουδι:
Τα δυο σου χέρια πήρανε
βεργούλες και με δείρανε.
Βεργούλες και με δείρανε
και τη χαρα μου πήρανε.

Τα χερια σου με καψανε
που άλλον αγκαλιάσανε.
που άλλον αγκαλιάσανε
και δε με λογαριάσανε.

Μ'αυτα τα χέρια σου τα δυο
σκάψε τη γης βαθιά να μπω.
Σκαψε τη γης βαθιά να μπω
να μη σε βλέπω και πονώ.

Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος

Να στείλω συντροφικούς χαιρετισμούς σε όσους βλέπω μέσα να σιγομουρμουρίζουν.
Αγαπητέ Jethro, δεν είσαι και τόσο μακριά...
Καλέ μου 1900...

Κοριτσάκια και αγοράκια... αυτό για εσάς...

Γένους θηλυκού μια παιδούλα του συρμού
Σε καημούς λάγνου κορμιού με ταξίδευε για αλλού
Πιάνονταν με τα φεγγάρια και κερνούσε παλικάρια
Λουλουδένιους τους καρπούς και αλάργητους χορούς

Φεγγαρένια, Φεγγαρένια, με τα χρυσωμένα χτένια
Γύρνα πίσω και ας φοβάμαι πως μονάχος κι έτσι θα 'μαι

Προχωράν οι συγκυρίες στου καιρού τις συγχορδίες
Και ταιριάξαμε μαζί στης σελήνης τη γιορτή
Μα οι πρώτοι οι βοριάδες και οι πρώτες οι καντάδες
της φουσκώσαν τα μυαλά και τα φάλτσα αρχινά

Φεγγαρένια, Φεγγαρένια, με τα χρυσωμένα χτένια
Γύρνα πίσω και ας φοβάμαι πως μονάχος κι έτσι θα 'μαι

Φεγγαρένια ~ Καζούλλης Βασίλης

Αν διάβασες αυτό το μήνυμα μου χρωστάς μια αγκαλιά.
Αν το έσβησες ένα φιλί.
Αν το αποθηκεύσεις ένα ραντεβού και αν μου απαντήσεις...τα χρωστάς όλα!

Κια μιά που μιλάμε για αποστάσεις...

_______________________________
Είρωνας, είρωνας
με το ματάκι παιχνιδιάρικο
και με το κεφαλάκι
πάνω στο πάγκο του χασάπη! (Δ.Σ.)