- ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ H ΠΡΟΣΕΥΧΗ ; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
fokaiasΜέλος
Εγώ πιστεύω ότι άλλο είναι ο διαλογισμός και άλλο η προσευχή. Ο διαλογισμός έχει να κάνει με την αυτοσυγκέντρωση για εσωτερική αναζήτηση ενώ η προσευχή με την αυτοσυγκέντρωση της επίκλησης προς τα <<Θεία>>. Σε ένα από τα άρθρα του pathfinder είχα διαβάσει ότι μετά από μία έρευνα που έγινε σε βουδιστές ιερείς ανακάλυψαν ότι ένα μέρος του εγκεφάλου τους ήταν πιο αναπτυγμένο από των άλλων ανθρώπων λόγω της δραστηριότητας του διαλογισμού. Συνεπώς αν θεωρήσουμε ότι η προσευχή είναι το ένα και το αυτό με το διαλογισμό , τότε λογικά θα πρέπει να παρατηρήσουμε την ίδια κατάσταση και σε ιερείς που απλώς προσεύχονται. Το φαινόμενο αυτό οι επιστήμονες το κατέταξαν σε μία ομάδα όπου όταν κάποιος ασχολείται με κάτι (μουσική , ζωγραφική κτλ) αναπτύσσει ικανότητα στο αντίστοιχο μέσο ερεθίσματος (αφτί , μάτι κτλ). Συνεπώς το φαινόμενο είναι καθαρά εγκεφαλικό και όχι ψυχικό διότι η ανάπτυξη του εγκεφάλου προσδίδει στα άτομα αυτά κάποιες επιπλέον <<δυνατότητες>> οι οποίες έχουν σχέση με το ποσοστό <<ενεργοποίησης>> του εγκεφάλου το οποίο σε ένα μέσο άνθρωπο κυμαίνεται στο 10 έως 15 τις εκατό.
theklatsΜέλος
Ο όρος προσευχή αποκτά στίς γκουρουiστικές ομάδες διαφορετικό περιεχόμενο, που προσδιορίζει εξωχριστιανική αντίληψη γιά τήν προσευχή. Πρόκειται γιά "τεχνική", που, όπως διακηρύσσεται, φέρνει σέ κάθε περίπτωση αποτελέσματα, μέ τρόπο μηχανιστικό.
Αυτή η ενέργεια, ως καρπός μιάς τέτοιας τεχνικής, αντλείται μέσα
από τόν άνθρωπο, μέ μιά διαδικασία "μετασχηματισμού".
Δέν υπάρχει εδώ τίποτε το υπερβατικό. Ο όρος χρησιμο-
ποιείται μέ τήν έννοια τού διαλογισμού.
Αυτή η ενέργεια, ως καρπός μιάς τέτοιας τεχνικής, αντλείται μέσα
από τόν άνθρωπο, μέ μιά διαδικασία "μετασχηματισμού".
Δέν υπάρχει εδώ τίποτε το υπερβατικό. Ο όρος χρησιμο-
ποιείται μέ τήν έννοια τού διαλογισμού.
THEKLATS
fokaiasΜέλος
Συμφωνώ ότι δεν έχει να κάνει με τίποτα το υπερβατικό ο διαλογισμός διότι είναι καθαρά ένα εγκεφαλικό φαινόμενο προχωρημένης τεχνικής. Μη προσδίδεις όμως την έννοια του υπερβατικού στη προσευχή διότι και η προσευχή και ο διαλογισμός έχουν να κάνουν με την εγκεφαλική υπερδιέγερση και όχι την <<ψυχική>>. Για να δώσεις έννοιες ψυχισμού σε μία δραστηριότητα θα πρέπει να προσδιορίσεις την έννοια <<ψυχή>> πράγμα που δεν μπορείς να κάνεις. Απλώς ο διαλογισμός διαφέρει από την προσευχή στο ότι στο μεν πρώτο οι απαντήσεις προς αναζήτηση είναι εσωτερικές και απευθύνονται στον ίδιο τον άνθρωπο, ενώ στην προσευχή είναι <<Θεϊστικές>> και απευθύνονται προς τον <<Θεό>>. Το θέμα και στις δύο περιπτώσεις είναι οι απαντήσεις που λαμβάνει ο άνθρωπος , στην μεν πρώτη περίπτωση είναι λογικές στη δε δεύτερη είναι ουτοπικές.
[/quote]
το "πιστευω"
ειναι μια "προσευχη"
που μπορει να χρησιμοποιηθει για ..
"διαλογισμο"και ανοιγμα των τσακρας...
ειναι μια "προσευχη"
που μπορει να χρησιμοποιηθει για ..
"διαλογισμο"και ανοιγμα των τσακρας...
αναρρωτιεμαι
γιατι θα πρεπει να διαλεξει κανεις;
πανω σε ενα αξονα....
το σωμα μας.
ως κηρυκειο...
επερχεται αρμονια....
οντως η προσευχη μπορει να γινει εντελως μηχανικα(μεχρι αυθυποβολης)οχι οπωσδηποτε για να ζητησει κανεις κατι απο το Θεο.....μα μοναχα για να τον επαναπροσεγγισει(με την επαναληψη
ο θεος εντος μου"...
τι να ζητησω απο το θεο..;τιποτα.
εμπιστοσυνη/μου αρκει.
διαλογισμος η΄ πτροσευχη?
απαντω με κατι που ενωνει αυτα τα δυο...
φαντασια
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΜΕΝΑ HΜΟΥΝ ΕΓΩ
fokaiasΜέλος
ΑΤΜΑ
Το θέμα δεν έχει να κάνει με το τι χρησιμοποιούμε για να διαλογιστούμε ή να προσευχηθούμε. Το πιστεύω δεν είναι προσευχή , είναι λόγια. Θα μπορούσε κάποιος να τα πει και να μην τα αισθάνεται. Κάποιος θα μπορούσε να κάνει διαλογισμό σκεπτόμενος απλά μία πεταλούδα. Είναι τι επιζητούμε να πετύχουμε από αυτό που κάνουμε. Εκεί έγκειται η όλη διαφορά. Και φυσικά διαλογισμός και προσευχή έχουν κάποια κοινά στοιχεία δεν σημαίνει όμως ότι η κατάληξη είναι ίδια. Για ποιο άλλο λόγο θα έκανες μία προσευχή , από το να δώσεις την επιβεβαίωση και να ζητήσεις την εμπιστοσύνη/ της επιβεβαίωσης; Σε τι; Στην ουτοπία ή στη φαντασία όπως λέει και ο/η ryche. Βέβαια το πώς βρίσκει τη γαληνή ο καθένας είναι δικό του θέμα (εγώ π.χ. πηγαίνω στη θάλασσα όταν σουρουπώνει , κάθομαι στα βράχια, αδειάζω τις σκέψεις μου και αισθάνομαι τους ήχους του αέρα και των κυμάτων, βλέποντας απλώς τον ήλιο να δύει). Η ουσία είναι το πώς βρίσκεις τις απαντήσεις.
(κανωντας το "συνηγορο του διαβολου"
καμμια φορα....διαπιστωνω
πως συμφωνειτε μαζι μου ιδιως οταν τα οσα γραφω
δεν ειναι οπωσδηποτε η αποψη μου...)
καμμια φορα....διαπιστωνω
πως συμφωνειτε μαζι μου ιδιως οταν τα οσα γραφω
δεν ειναι οπωσδηποτε η αποψη μου...)
[Το θέμα δεν έχει να κάνει με το τι χρησιμοποιούμε για να διαλογιστούμε ή να προσευχηθούμε]
(οσο για το "πιστευω"...
ειναι οντως μια προσευχη που με "τα λογια" της ενεργοποιει τα τσακρας/
σκεψου οτι η ιδια προσευχη πρεπει να λεγεται επτα φορες...
σε περιπτωση ...."ματιαγματος"...)
fokaiasΜέλος
Τι να πω έχω μείνει άφωνος .
Γιατι όταν λώτησα τη μαμά μου να που πεί τη πλοσευχή δεν μου την έλεγε
theklatsΜέλος
Αν χαρακτηρίσουμε το διαλογισμό "προσευχή", αν
εξισώσουμε το διαλογισμό μέ τήν προσευχή, τότε η προ-
σευχή αυτή επιστρέφει στον εαυτό μας, γιατί αυτός είναι
ο σκοπός του διαλογισμού, νά αντιληφθεί ο διαλογιζόμε-
νος πως αυτός ο ίδιος είναι "Κύριος ο Θεός" καί πως δέν
υπάρχουν άλλοι Θεοί πλήν από αυτόν.
εξισώσουμε το διαλογισμό μέ τήν προσευχή, τότε η προ-
σευχή αυτή επιστρέφει στον εαυτό μας, γιατί αυτός είναι
ο σκοπός του διαλογισμού, νά αντιληφθεί ο διαλογιζόμε-
νος πως αυτός ο ίδιος είναι "Κύριος ο Θεός" καί πως δέν
υπάρχουν άλλοι Θεοί πλήν από αυτόν.
THEKLATS
fokaiasΜέλος
quote:
Αν χαρακτηρίσουμε το διαλογισμό "προσευχή", αν
εξισώσουμε το διαλογισμό μέ τήν προσευχή, τότε η προ-
σευχή αυτή επιστρέφει στον εαυτό μας, γιατί αυτός είναι
ο σκοπός του διαλογισμού, νά αντιληφθεί ο διαλογιζόμε-
νος πως αυτός ο ίδιος είναι "Κύριος ο Θεός" καί πως δέν
υπάρχουν άλλοι Θεοί πλήν από αυτόν.
THEKLATS
<<Οποιος συγχέει το διαλογισμό μέ τήν προσευχή, ει-
σάγει εξωχριστιανική αντίληψη γιά τήν προσευχή καί
βγαίνει έξω από τον πνευματικό χώρο τής Ορθοδόξου
Εκκλησίας.>>
Τώρα μπερδεύτηκα
theklatsΜέλος
Ο διαλογισμός δεν μπορεί να ασκηθεί αποτελεσματικά αν δεν έχει κυριαρχηθεί, τουλάχιστον μερικά, η συγκέντρωση. Ο διαλογισμός δεν είναι παρά η στάση που διατηρεί ο συγκεντρωμένος νους μπροστά σε ένα αντικείμενο αφοσίωσης, μπροστά σε ένα πρόβλημα που απαιτεί νοητικό ξεκαθάρισμα, σε οτιδήποτε με το οποίο πρόκειται να αναγνωριστεί και να απορροφηθεί η ζωή μάλλον και όχι η μορφή. Καθένας , που είναι αποφασισμένος να ακολουθήσει μια πνευματική ζωή, πρέπει να αφιερώνει καθημερινά λίγο χρόνο στο διαλογισμό. Όπως η φυσική ζωή δεν μπορεί να συντηρηθεί χωρίς τροφή, έτσι και η πνευματική χωρίς διαλογισμό.
THEKLATS