- To Μέγα Απόρρητο - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:
αν ξεπεραστεί αυτή η ισορροπία τότε επέρχεται αυτή η «εκτίναξη»
Χμμμ... κάτι που δεν θα μας άρεσε καθόλου να συμβεί στη δοκό 
Θυμάμαι καλά φίλε 
Σάς χαιρετώ ξανά και σάς ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για την άμεση
ανταπόκρισή σας!
Zadok,
quote:το πέτυχες!
Αγαπητή NADA (το πέτυχα αυτή τη φορά, ε;),
Το ερώτημα, ωστόσο, σχετικά με τους υπότιτλους - υποσημειώσεις του εξωφύλλου είναι αν εδόθησαν έτσι από τον συγγραφέα ή τον εκδότη.
Η λέξη 'ΥΠΟΤΑΓΗ' -επαναλαμβάνω- δεν υπάρχει στο περιεχόμενο του βιβλίου.
Με ποιό τρόπο μπορεί να χειρισθεί κανείς τις ΔΥΝΑΜΕΙΣ (στοιχειακές, ψυχικές, θείες ή ότι άλλο) είναι πολύ μεγάλο ζήτημα..
Ας είμασθε προσεκτικοί με τις λέξεις...
Προσωπικά -και όσο αφορά τον ΜΗ-ΕΑΥΤΟ- θα συμφωνήσω με τα λόγια ενός Διδασκάλου: "Πρόκειται για μία
διαβαθμισμένη διαδικασία τ α ύ τ ι σ η ς, χ ρ ή σ η ς, χ ε ι ρ ι σ μ ο ύ και τελικής α π ό ρρ ι ψ ης".
Υποτάσω κάτι σημαίνει ότι αποκτώ -μόνιμα ίσως- μία σχέση εξάρτησης μαζί του.
Ο ΣΚΟΠΟΣ όμως είναι η ανέλιξη όλων των ζωών..
Spiral, σχετικά με τη σχέση ισορροπίας - ακινησίας θα συμφωνήσω με τον φίλο Gothic:
quote:
Πάλι κατά την γνώμη μου,η άποψη του φίλου Spiral περί ακινησίας δεν είναι λάθος.Είναι μία κατάσταση ισορροπίας.
Αλλά όχι για εμάς τώρα.
Ίσως για πολύ πιο πάνω....
Η ακινησία του απλοϊκού είναι κατάσταση Ταμασική -κατά την Ινδική ορολογία. Οι εκλάμψεις 'σοφίας' που ενίοτε παρουσιάζει είναι τυχαίες και όχι συνειδητές.
Ramoglou,
quote:
αν ξεπεραστεί αυτή η ισορροπία τότε επέρχεται αυτή η «εκτίναξη» προς τα άνω της ενέργειας που περιέγραψε ο ΠΑΣΧΑΛΗΣ με αποτέλεσμα την κατάρρευση του κτηρίου ( αποβολή υλικού ενδύματος ).
Θα μπορούσε όμως -όσον αφορά τον άνθρωπο- να μην πρόκειται για "αποβολή του υλικού ενδύματος", αλλά για απόρριψη των χονδροειδών στοιχείων των φορέων μας, όπως λέμε δηλαδή εκλέπτυνση.
Πασχαλη..
το όλο θέμα είναι ανεξάντλητο.. και πάντα νέα ερωτήματα αναφύονται εκεί που απαντώνται κάποια..
Οι εικόνες σου, ωστόσο είναι όντως προσδιοριστικές.
Ένα ωραίο παιχνίδι είναι ο καθένας μας να μπει μέσα στην κάθε μία και να παρατηρήσει τις εσωτερικές του αντιδράσεις.
Κάποιες εικόνες - εξελικτικά στάδια μάς ελκύουν, άλλα ίσως φαίνονται βαρετά...
Εστιάζω εδώ:
quote:
Ο διπολισμος που χαρακτηριζει τη δημιουργια, εκδηλωνει τη δημιουργικη του εκφραση,
οχι σε σημεια αναιρεσης των δρασεων των πολων,
γεγονος που θα οδηγουσε στην αδρανεια,
αλλα σε μια εστια, ενα τριτο σημειο, μια εστια εξισορροποιητικης εναρμονισης,
οπου η ωφελιμη δραση αγγιζει το μεγιστο.
Εδώ φαίνεται να βρίσκεται το Μέγα Μυστήριο... στο τρίτο σημείο, το σημείο που εξισορροπεί...
Και πάνω εδώ, πολλά τα ερωτήματα..και διαφορετικές -φαινομενικά τουλάχιστον- οι απαντήσεις.
Ο Ιησούς Χριστός εκδήλωσε την Δεύτερη Όψη του Θείου, την Αγάπη (τρίτο σημείο -Υιός), αλλά οι Εβραίοι δεν Τον δέχτηκαν...
Αν, λοιπόν, λάβουμε υπόψιν μας αυτό που λέμε Φυλετικό Κάρμα, Πλανητικό Κάρμα και πιο πέρα ακόμα, τότε το όλο θέμα μοιάζει αχανές και αρκετά πολύπλοκο..
Ο άνθρωπος αλληλεπιδρά με πολλά συστήματα και η ισορροπία του
δεν φαίνεται καθόλου να είναι μία ατομική υπόθεση...
quote:
Το ερώτημα, ωστόσο, σχετικά με τους υπότιτλους - υποσημειώσεις του εξωφύλλου είναι αν εδόθησαν έτσι από τον συγγραφέα ή τον εκδότη.
Αγαπητή NADA,
τις ίδιες υποσημειώσεις έχει και η αγγλική, αλλά και η γαλλική (πιο γνήσια) έκδοση.
Τώρα αν ρωτάς για την αρχική έκδοση, νομίζω ότι ήταν αντιγραφή των κειμένων του συγγραφέα.
Προσωπικά, δε με ξενίζει τόσο η διατύπωση. Εξάλλου, ας μην ξεχνάμε ότι ο ίδιος ο Λεβί αναφέρει συχνά ότι είχε τους λόγους του για να γράφει με ένα συγκεκριμένο ύφος και να χρησιμοποιεί κάποιες λέξεις.
quote:
Υποτάσω κάτι σημαίνει ότι αποκτώ -μόνιμα ίσως- μία σχέση εξάρτησης μαζί του.
Δε συμφωνώ καθόλου με αυτή την ερμηνεία.
Ίσα ίσα που η έννοια της υποταγής αυτομάτως υποβιβάζει την αξία ή δύναμη (αν προτιμάς) του υποτασσόμενου...
Από την άλλη, ούτως ή άλλως όλα εξαρτώμενα δεν είναι;
Αδημονώ να σχολιάσω κι άλλα... Αλλά ας περιμένω και τους υπόλοιπους φίλους...
.
.
Virtus Junxit Mors Non Separabit (Whom virtue unites, death will not separate)
Edited by - Zadok on 19/01/2005 20:58:25
Με μια πολύ απλοϊκή διάκριση, θα χώριζα τους ανθρώπους σε δυο κατηγορίες: σε εκείνους που ψάχνουν συνειδητά και σε εκείνους που αποδέχονται τα πράγματα κατά το «πίστευε και μη ερεύνα». Τους δεύτερους τους θεωρώ ακίνητους, αφού δεν προσπαθούν να καταλάβουν κάτι περισσότερο. Δεν τους υποβαθμίζω όμως, κάθε άλλο. Έχω διαπιστώσει ότι πολλοί (ίσως οι περισσότεροι) από αυτούς διαθέτουν πολύ βαθιά πίστη και κρυστάλλινη –στο δικό τους πλαίσιο– άποψη. Μπορεί να μη διαθέτουν (πώς να το πω;) «εγκυκλοπαιδική» εσωτεριστική γνώση, διαθέτουν όμως συναίσθηση συχνά πολύ πιο ουσιαστική από τους… προχωρημένους.
Με αυτούς λοιπόν, τι; Δεν γίνεται έργο;
Κανείς από αυτούς δεν θα ήξερε να χρησιμοποιήσει όρους ή ερμηνείες σαν αυτούς που έχουν γραφεί αμέσως πιο πριν στο παρόν τόπικ. Κι όμως…
‘Η μήπως, όπως γράφει και ο Gothic –άσχετα αν άλλο εννοεί– αυτοί είναι πολύ πιο πάνω;
Να το γράψω και αλλιώς, αναρωτιέμαι μήπως η δική μας προσπάθεια να καταλάβουμε, και να καταλάβουμε, και να καταλάβουμε… μας οδηγεί σε μια νοησιαρχία και δεν αφήνει την καρδιά μας να αισθανθεί.
Κάποιος σοφός έλεγε ότι τα βιβλία (ως «γνώση») είναι περιττά.
Ορίστε, αγαπητή Zadok, μπορείς να σχολιάσεις.