- ΠΡΟΣΟΧΗ...... Α-ΦΥΣΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ!!!!! - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

και μπροστά στα κύματα που μανιασμένα λύσσαγαν, έτοιμα να σηκώσουν καινούριο τσουνάμι και να ξαναχτυπήσουν τον παράδεισο, έπαιζαν παιδάκια....

με όλη την αθωότητα των μικρών και λίγων τους χρόνων...

με όλη την εμπιστοσύνη ότι ο ήλιος θα ανατέλει κάθε μέρα....

έτοιμα να πνιγούν σε μια στιγμή....

είναι ωραίο να είσαι μικρός και αθώος τελικά....

και όχι μόνο στην ψυχή αλλά και στην καρδιά και στην σκέψη....

Ποτέ δεν νιώθεις το τσουνάμι που έρχεται...
Ποτέ δεν βλέπεις τον κίνδυνο να πλησιάζει...
Ποτέ δεν καρτεράς τον θάνατο που λυτρώνει....

Galadriel of Galadhrim

ΥΓ. ΘΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΩ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΩ ΜΗΝ ΤΑ ΕΚΛΑΒΕΙΣ ΩΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΑΠΛΑ ΜΙΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΜΟΙΟΜΟΡΦΙΑ ΤΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΣΤΟ ESOTERICA.gr

ευχαριστώ πολύ για την "εύστοχη" διευκρίνηση που έκανες...

όμως θα διαφωνήσω μαζί σου ως προς το αν υπάρχουν άλλα τόπικ με το ίδιο θέμα όπως το παρουσιάζω εδώ...

θα συμφωνήσω όμως μαζί σου ότι πρόκειται για ένα θέμα που μας "καίει" όλους....

και είμαι σίγουρη ότι ανήκει στην σωστή κατηγορία....

όπως επίσης είμαι σίγουρη ότι σιγά σιγά όταν (και αν αφήσετε) να αναπτυχθεί πλήρως αυτό το θέμα θα διαπιστώσεις και μόνος σου το πόσο διαφέρει από τα άλλα...

ήδη θεωρώ την συμμετοχή σου σ'αυτό καλό "σημάδι"....

αν μάλιστα δω και άλλα "φαινόμενα" να προκύπτουν, όπως μετακομίσεις-μεταφορές ο Νώντας, και έλεγχο του Νου με την οποιαδήποτε Ινδικής προέλευσης, και μη, τεχνική, τότε θα έχει εκπληρώσει και την αποστολή του...

η οποία είναι να βλέπουμε πίσω από τα "φαινόμενα"....

είτε είναι φυσικά είτε είναι αφύσικα....

σ'ευχαριστώ και πάλι για τα "εγκαίνια" του θέματος μου και περιμένω και την περαιτέρω συμμετοχή σου...

Φιλικά, Galadriel of Galadhrim

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Δέν ξέρω, έχω μπερδευτεί. Για τι να στεναχωρηθώ περισσότερο; Για τα ανυποψίαστα θύματα της καταστροφής η για την διανοητική κατάσταση ορισμένων ανθρώπων;;

Πρώην ΕΧΕΜΒΡΟΤΟΣ
Εχέμβροτος επί..Κολονώ

quote:

---

Δέν ξέρω, έχω μπερδευτεί. Για τι να στεναχωρηθώ περισσότερο; Για τα ανυποψίαστα θύματα της καταστροφής η για την διανοητική κατάσταση ορισμένων ανθρώπων;;

---

quote:

---

το θεμα ειναι οτι δεν πρεπει να χανομαστε σε οποιες εικονες μας παρουσιαζουν τα ΜΜΕ,αλλα να περνουμε μετρα ασφαλειας και αυτοπροστασιας.

---

Πρώην ΕΧΕΜΒΡΟΤΟΣ
Εχέμβροτος επί..Κολονώ

quote:

---

Αυτό είναι το σημαντικότερο spirit και ορθά πράττεις και το θίγεις. Η αυτοπροστασία. Για να μην παρασυρθούμε από άλλου είδους τσουνάμι...

---

**Χμ....Galadriel το θέμα σου όπως το αντιλαμβάνομαι, θα μπορούσε να είναι και αυτό...η άγνοια είναι ευλογία....η κάτι τέτοιο. Δεν ξέρω εάν το κατάλαβα σωστά. Ίσως εάν κάνεις μια μικρή ανάπτυξη;

Πρώην ΕΧΕΜΒΡΟΤΟΣ
Εχέμβροτος επί..Κολονώ

- O τρωικός πόλεμος δε θα γίνει, Κασσάνδρα.
- Βάζουμε στοίχημα, Ανδρομάχη?
- Τούτος εδώ ο αποσταλμένος των Ελλήνων εχει δίκιο. Θα τον δεχτούνε με τιμές. Θα του πακετάρουν την Ελενίτσα του και θα του την ξαναδώσουν.
- Θα τον δεχτούν χοντροκομένα. Δε θα του δώσουν την Ελένη κι ο πόλεμος της Τροίας θα γίνει.
- Ναι, αν ο Εκτορας δε βρισκόταν εδώ. Αλλά φτάνει, Κασσάνδρα, φτάνει.. Ακούς καλά τις σάλπιγγες του... Αυτή τη στιγμή μπαίνει στην πόλη νικητής. Πιστεύω πως κάποιο λόγο θα 'χει να πει. Οταν έφυγε, πάνε τρεις μήνες τώρα, μου ορκίστηκε πως αυτός ο πόλεμος θα 'ταν ο τελευταίος.
- Ηταν ο τελευταίος, όμως ο επόμενος τον περιμένει.
- Δεν κουράζεσαι να βλέπεις και να προβλέπεις μόνο φοβερά πράματα?
- Δε βλέπω τίποτε Ανδρομάχη. Δεν προβλέπω τίποτε. Μόνο που υπολογίζω τούτες τις δύο ηλιθιότητες. Των ανθρώπων και των θεών.
- Γιατί να γίνει πόλεμος? Ο Πάρις δεν τη θέλει πια την Ελένη. Η Ελένη δεν τον θέλει πια τον Πάρι.
- Λες και πρόκειται γι'αυτούς!
- Για τι πρόκειται?
- Ο Πάρις δεν τη θέλει πια την Ελένη! Η Ελένη δεν τον θέλει πια τον Πάρι ! Εχεις δει ποτέ εσύ το πεπρωμένο να νοιάζεται γι' αρνητικές φράσεις?
- Δεν ξέρω τι είναι πεπρωμένο.
- Θα σου το πω εγώ. Ειναι ο επιταχυνθείς τύπος του χρόνου. Είναι κάτι φοβερό.
- Δεν καταλαβαίνω από αφαιρέσεις.
- Οπως θες. Ας πάρουμε ένα μεταφορικό παράδειγμα. Βάλε με το νου σου μια τίγρη. Το καταλαβαίνεις αυτό. Είναι μια μεταφορά που χρησιμοποιούν για τα κοριτσόπουλα. Μια τίγρη που κοιμάται.
- Ας την να κοιμάται
- Και εγώ δεν ζητάω τίποτε καλύτερο. Αλλά είναι οι καταφάσεις που την ξυπνάνε από τον ύπνο της. Εδώ και λίγο καιρό γέμισε η Τροία από δαύτες.
- Γέμισε απο τι?
- Απ' αυτές τις φράσεις που βεβαιώνουν καταφατικά πως ο κόσμος και η κατεύθυνση του κόσμου ανήκουν στους ανθρώπους γενικά και στους Τρωαδίτες ή στις Τρωαδίτισσες ειδικότερα...
- Δε σε καταλαβαίνω.
- Ο Εκτορας αυτή τη στιγμή μπαίνει στην Τροία.
- Ναι. Ο Εκτορας γυρνάει στη γυναίκα του.
- Αυτή η γυναίκα περιμένει ένα παιδί.
- Ναι, περιμένω ένα παιδί.
- Κι όλα αυτά δεν είναι καταφάσεις?
- Μη με τρομάζεις Κασσάνδρα.
(μια νέα υπηρέτρια που περνάει κουβαλώντας ασπρόρουχα)
- Τι όμορφη μέρα κυρά μου !
- Α, ναι έτσι νομίζεις?
(η νέα υπηρέτρια βγαίνοντας)
- Η Τροία είναι σήμερα στην πιο όμορφη μέρα της άνοιξης !
- Μέχρι και το πλυσταριό γέμισε από καταφάσεις !
- Μα ναι, ακριβώς ! Πως μπορείς να μιλάς για πόλεμο μια τέτοια μέρα? Η ευτυχία πέφτει πάνω στον κόσμο !
- Σαν αληθινό χιόνι.
- Το ίδιο και η ομορφιά. Κοίτα αυτό τον ήλιο. Πιο πολύ σεντέφι μαζεύεται πάνω στα προάστεια της Τροίας παρά στα βάθη της θάλασσας. Από κάθε σπίτι ψαρά, από κάθε δέντρο, ακούγεται το μουρμούρισμα των κοχυλιών. Αν ποτέ - μπορούσε να υπάρξει μια ευκαιρία για να βρουν οι άνθρωποι έναν τρόπο να ζήσουν ειρηνικά, αυτή η μέρα θα 'ταν η σημερινή. Και για να γίνουν ταπεινοί και για να γίνουν αθάνατοι...
- Ναι, οι παράλυτοι που τους έσυραν μπροστά στην πόρτα τους νιώθουν αθάνατοι.
- Και για να γίνουν καλοί...Κοίτα αυτόν τον καβαλλάρη της εμπροσθοφυλακής που σκύβει στον αναβολέα του για να χαϊδέψει μια γάτα στην έπαλξη. Βρισκόμαστε ίσως στην πρώτη μέρα κάποιας συνενόησης ανάμεσα στον άνθρωπο και τα ζώα.
- Μιλάς πολύ. Το πεπρωμένο σαλεύει, Ανδρομάχη.
- Σαλεύει για τα κορίτσια που δεν έχουν άντρα. Δε σε πιστεύω.
- Εχεις άδικο . Λοιπόν. Ο Εκτορας ξαναγυρνάει δοξασμένος κοντά στην λατρευτή του γυναικούλα... Το πεπρωμένο ανοίγει το μάτι... Οι άρρωστοι από ημιπληγία νομίζουν πως είναι αθάνατοι καθισμένοι στους μικρούς τους παγκους... Το πεπρωμένο τανύζεται... Υπάρχει σήμερα μια ευκαιρία ν' απλωθεί στον κόσμο ειρήνη... Το πεπρωμένο ξερογλείφεται. Κι η Ανδρομάχη θα αποχτήσει ένα γιο ! Κι οι θωρακίτες σκύβουν στον αναβολέα για να χαϊδέψουν τα γατάκια στις επάλξεις ! Το πεπρωμένο αρχίζει να περπατάει !
- Πάψε !
- Κι ανεβαίνει αθόρυβα τα σκαλοπάτια του αναχτόρου. Σπρώχνει με τη μουσούδα του τις πόρτες... Νάτον ! ... Νάτον...
(η φωνή του Έκτορα : Ανδρομάχη!)
- Λες ψέματα! ... Είναι ο Εκτορας !
- Ποιος σου 'πε το αντίθετο?

Galadriel of Galadhrim

τα παιδάκια που παίζουν στην παραλία,
τους θαμώνες του μπαρ που γλεντάνε,
τα χρόνια πολλά που ανταλλάσουμε γεμάτοι ειλικρινές προθέσεις και αγάπη,
τα συγχαρητήρια,
τις ευχές...

καταφάσεις...

την ώρα που ο κόσμος γεμίζει καταφάσεις, την ώρα που μας κατακλύζει η ελπίδα για κάτι καλύτερο, την ώρα που ευχόμαστε και συγχαίρουμε.... ο Εκτορας επιστρέφει σπίτι του... το πεπρωμένο ξυπνάει....

κι εδώ οφείλω να εξηγήσω και κάτι ακόμα....
στην ιστορία του βιβλίου που ανέφερα, ο Εκτορας κάνει το παν για να μην γίνει ο πόλεμος της Τροίας...
τη στιγμή ακριβώς που όλα δείχνουν πως αυτό έχει επιτευχθεί, ο ίδιος ο Εκτορας σκοτώνει κάποιον από το στρατόπεδο των Ελλήνων και ο πόλεμος ξεσπάει...

Galadriel of Galadhrim

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Μια διαφορετική σιωπή έχει απλωθεί, και η ζωή ερωτοτροπεί με τον θάνατο, εναλλάσσουν τις θέσεις, σαν σε παιδικό κρυφτούλι, η σε νυμφών χορό, άλληλοαγγίζονται, πότε στην κορυφή και πότε στο βάθος ενός κύματος.

Άννα, φύγε! Φύγε από εκεί! Της φωνάζει!

Αυτή γυρνάει, και κοιτάζει τον άνθρωπο της.

Τι συμβαίνει, μη φοβάσαι… του απαντάει. Δεν βλέπεις τα παιδιά πως παίζουν?

Αυτός, όλο και πιο ανήσυχος, τρέχει προς το μέρος της, την πιάνει από το χέρι, και την τράβα!

Πάμε γρήγορα, λέει δυνατά…Θα γυρίσει!

Παρασύρεται από τη δύναμη του άντρα της, θέλει να ρωτήσει γιατί τόση ανησυχία, τι θα γυρίσει, μα αυτός δεν τις δίνει καν χρόνο!

Έλα μαζί μου!

Πρώτη φορά τον ένοιωθε τόσο ανήσυχο. Έτρεχε ακόμα σαν έφηβος, τα χρόνια δύσκολα άφηναν πάνω του σημάδια, η ψυχή του ήταν πάντα τόσο Νέα. Ήξερε το μυστικό, και τις το έλεγε συχνά, Μείνε παιδί, και αγάπα, αν θέλεις να γεράσεις, όμορφα!

Μα εκείνη η βοή….

Εκείνη η βοή, διέκοψε τις σκέψεις της! Γύρισε και κοίταξε προς τα πίσω. Εκεί που βρισκόταν μόλις λίγο πριν, πλησίαζε ένα τεραστειο κύμα. Έκανε θόρυβο, και σκόρπιζε θάνατο σε ότι άγγιζε.

Στη στιγμή κατάλαβε τους φόβους του άντρα της, και ο τρόμος την κυρίευσε.

Είχε διαβάσει για το Τσουναμι, μα σκεφτόταν πως ήταν τόσο σπάνιο όσο ένα μελλοντικό ταξίδι τους στη σελήνη. Είχαν διαλέξει στη Ζωή να ζουν έντονα και να βιώνουν ότι οι δυνάμεις τους επιτρέπουν, για αυτό είχαν επιλέξει εκείνη την παραμυθένια παραλία στην μακρινή Ταϊλάνδη, μα η φύση, είχε άλλα σχέδια.

Πέρασαν γρήγορα το δρόμο, και ξεπέρασαν τα πρώτα μαγαζιά, με τη βοή να γίνεται εντονότερη και τις κραυγές γύρω τους να πληθαίνουν. Το τσουναμι στο διάβα του, έσπερνε τρόμο και θάνατο, και αισθάνθηκε πως σε λίγο θα τους έφτανε. Έτρεχε γρήγορα, μα κάπου παραπάτησε και έπεσε κάτω. Ο δρόμος και κάτι ψιλοχαλικα, έτσουξαν και χάραξαν το σώμα της, ενω η σκόνη, η λάσπη και η ανάσα της, όλα μαζί, ενώθηκαν με το φόβο και την την ορμή του κύματος, που όλο και πλησίαζε.

Συκωσε το κεφαλι, και ειδε τον ανδρα της να εχει γυρίζει πισω, να σκυβει και να την συκωνει στα δυνατα του μπρατσα! Να κανει λιγα βηματα προς ένα τοιχο οπου βρισκοταν μια κολλονα και να την οθει προς τα εκει.

Ανεβα Αννα! Ούρλιαξε, καθώς το πρώτο μέρος από το κύμα χτύπαγε τα ποδιά του. Με έσπρωχνε απεγνωσμένα όσο πιο ψιλά μπορούσε, και εγω, με χερια και ποδια, προσπατθουσα να σκαρφαλοσς όσο πιο ψιλά γινόταν!

Έλα ΕΛΑ, ανέβα!!! Φώναξα!

Μα η στάθμη είχε ανέλθει, και η ορμή του ήταν τρομακτική! Κρατιόταν μετά βίας από την κολόνα όταν ένας κορμός από ξεριζωμένο δένδρο, τον χτύπησε στην πλάτη! Είδα τα μάτια του να με κοιτούν έντονα, καθώς τα νερά από λάσπη τον παρέσυραν μακριά!

Help! Help!... Φώναζα, με όλες μου τις δυνάμεις…μα τα λόγια χανόντουσαν στη βοή, σε απόγνωση και στον τρόμο που βασίλευε. Για τελευταία φορά, είδα το μπράτσο του, που έψαχνα απεγνωσμένα να πιαστεί από κάπου.

Μετά… σκοτάδι και ΣΟΚ!
Το σκοτάδι σε κάθε σκέψη γινόταν πόνος, και ο πόνος ήταν το είναι μου.

Το νερό ανέβηκε ακόμα, σκέφτηκα πως έφτασε το τέλος. Σαν φλας πέρασε όλη η ζωή μπροστά, σαν μια μοναδική στιγμή…Όλα ήσαν εκεί, μαζί.

Μα κάποιος, είχε αλλά σχέδια.

Άκουσα ένα τρίξιμο, και το κοντινό παράθυρο μισάνοιξε! Ένας λεπτός άνδρας πρότεινε το χέρι του, και με βοήθησε να περάσω στο δωμάτιο. Μέσα είχε σχεδόν μισό μέτρο νερό, οι κατσαρόλες όπως και πολλά άλλα αντικείμενα επέπλεαν. Έγνεψε να πάω προς τη σκάλα που οδηγούσε στο πάνω πάτωμα. Εκεί ήσαν μαζεμένοι αρκετοί, άλλοι έκλαιγαν άλλοι προσευχόντουσαν. Πήγα και κάθισα σε μια γωνία. Αν ανέβαινε ακόμα το νερό, είχαν έτοιμη άλλη μια μικρότερη σκάλα που οδηγούσε στη σκεπή. Γύρισα πάλι σε στις σκέψεις μου, εκεί που κάθε σκέψη γινότανε πόνος, και ο πόνος ήταν το είναι μου!

Θεέ μου γιατί?

Θεέ μου… σε παρακαλώ σώσε τον…, λυπήσουμε…μην μου τον στερήσεις….

Εκείνες τις στιγμές, ένοιωθα όσο ποτέ, τι ήταν η ζωή, τι ήταν αυτός ο άνθρωπος για μένα, και πόση αγάπη είχα μέσα μου…

Τα δάκρυα κύλαγαν καυτά, πικρά, και ο πόνος ενσαρκωνόταν!

Γύρισα λίγες μερες πίσω, πριν ξεκινήσουμε το ταξιδι μας στην Ταϊλάνδη, μπροστά στο τζάκι να κοιτάζει τις φλόγες!

Άννα, φέρε αν θέλεις ένα πότο, και έλα κάθισε κοντά μου, είπε με την ζεστή φωνή του.

Και εγώ σαν κουτάβι υπάκουα τυφλά σε ότι έλεγε, μάθαινα σιγά σιγά τις άγνωστες πτυχές ζωής που μπορούσε και ζούσε! Φαινόταν και ήταν πάντα ήρεμος, έφθανε μόνο η παρουσία του, για να φέρει την ησυχία γύρω του.

Η αγαπημένη του ενασχόληση, ήταν η Φιλοσοφία. Θα διάβαζε λίγες σειρές από κάποιο σοβαρό άνθρωπο, και θα τις σκεφτόταν, θα τις κοίταγε προσεχτικά όχι μόνο από μεριάς του, μα και των άλλων. Είχε μάθει με τον καιρό να συμπεριφέρεται έτσι και στις απλές συζητήσεις. Δεν τσακωνόταν ποτέ του, και όταν άκουγε κάτι που φαινόταν, η του ηχούσε παράξενα, λες και άνοιγε μια γωνίτσα στο μυαλό του, το έβαζε εκεί…..και έλεγε, μια άλλη στιγμή, θα ωριμάσει και αυτό!

Πόσες φορές μου είχε πει…δεν ξέρεις τι κρύβεις μέσα σου! Πρέπει κάτι να σε συγκλονίσει για να το δεις!

Και πως το έβλεπα τώρα αυτό. Τώρα που τον έχασα, ο πόνος μου ήταν εκεί, σε όλο του το μεγαλείο!

Μια άλλη φορά, πάνω σε ένα παροξυσμό, του είπα πολλά όμορφα.

Αννούλα, τώρα μιλάει η ευχαρίστηση…

Παραπονέθηκα, μα συμπλήρωσε αμέσως, πως το συναίσθημα δεν είναι κακό… μα

Μα τι?

Υπάρχει και άλλο! Απάντησε αινιγματικά!

Άλλο σαν τι?

Είναι δύσκολο να στο φέρω σε λόγια καλή μου! Ο Σωκράτης προσπάθησε με τον Πλάτωνα, να του πει το μυστικό… λίγο πριν φύγει και αυτός.

Τι του είπε? Ρώτησα παραξενεμένη.

Πως το μόνο που γνωρίζει είναι λίγο τι είναι η αγάπη!

Όλα αυτά τα χρόνια μαθητείας, για να του πει κάτι τέτοιο?

Ναι, και φαίνεται πως εδώ και τόσα χρόνια, η ανθρωπότητα ακόμα δεν το κατάλαβε! Βλέπεις καλή μου, ο Σωκράτης ο ίδιος λέει, αρκετές φορές, πως η ζωή ενός φιλόσοφου, είναι μια αργή πορεία προς το θάνατο.

Πορεία προς το θάνατο?

Πορεία προς το θάνατο, είναι ο θάνατος του εγώ! Αν πεθάνει αυτό το ΕΓΩ….τότε

Τότε…. Αγαπάς!

Ακριβώς! Για αυτό έλεγε πως γνώριζε λίγο τι είναι η αγάπη, μιας και είχε επίγνωση πως υπάρχει μέσα στον κάθε άνθρωπο, αυτό που λέμε ολοι,, ,ΕΓΩ!

Μα όλοι οι άνθρωποι, θέλεις να πεις πως όλοι εμείς που αγαπάμε κάποιον, αυτό δεν είναι πραγματική αγάπη?

Θέλω να πω, πως το εγώ είναι πάντα ένα κομμάτι μέσα μας, και σαν κομμάτι που είναι, (μικρό η μεγάλο), άλλες φορές θέλει…. και άλλες φορές δεν θέλει….άλλες φορές χαίρεται…και άλλες λυπάται….

Και η αγάπη τότε…τι ειναι? Δεν πονάς? Δεν υποφέρεις?

Ένα χαμόγελο διαγράφηκε στα χείλη του, έφερε το ποτήρι στο στόμα, και κατέβαζε μια γουλιά!

Όμορφη ερώτηση αυτή Αννούλα! Τι ποιο ωραίο να ερευνήσεις στην ζωή για την αλήθεια η όχι αυτής της κατάστασης? Βρες το..

Έτσι με άφηνε σχεδόν πάντα, χωρίς μια σίγουρη απάντηση…για τίποτα!

Μα τώρα, στην ανάγκη δεν με άφησε…με έσωσε, έσωσε το κουφάρι μου…και αυτός χάθηκε!

Ο θεέ μου, δεν θα το αντέξω…

Καλή χρονιά.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

quote:

---

δεν ξέρεις τι κρύβεις μέσα σου! Πρέπει κάτι να σε συγκλονίσει για να το δεις!

---

Ελπίζω να μην ενοχλεί σαν σκέψη,… *(αν ναι, σφυριχτε)….έτσι και αλλιώς οι ιδέες υπάρχουν και ειναι πολλές, αν βγει και κάνα εύρο, η μια μέρα γίνει φιλμ…. τα κερδη θα διατεθουν ως προίκα σε ανύπαντρες ψυχές του εσωτερικά!

Μου αρέσει η τροπή που έχει πάρει το θέμα * (της Αννας που κλαίει για τον αδικοχαμένο Σοφο άντρα της, που έπνιξε το τσουναμι …Σιγά μην πέθανε, στα νιάτα του ήταν πρωταθλητής στις καταδύσεις!
Απλά έχει αμνησία για λίγους μήνες, και όταν αρχίζει να ενθυμάται, βρίσκεται, στα βάθη χωρών της μικρας Ασιας, συναντώντας από κοντά θρησκείες και φιλοσοφίες που γνωρίζει καλά, μα και μυστικές και μυστηριακές εμπειρίες…

Η Άννα, γυρίζει απαρηγόρητη στην Ελλάδα, και μετατρέπει τον πόνο της σε μια σταδιακή ανακάλυψη της φιλοσοφίας, μέσα από τις σημειώσεις του άνδρα της, που βρίσκει φυλαγμένες σε ένα παλιό σεντούκι στο πατάρι! Ο Άντρας της στα νιάτα του κράταγε σημειώσεις, και σιγά σιγά διαβάζοντας τες…. ανακαλύπτει ….

Μα μέχρι να φτάσουμε εκεί….θα περάσει χρόνος, και οποιος πάρει μέρος με υποδείξεις στο θεμα, να θυμάται πως μιλάμε για Πνευματικό Τσουναμι…,αφύσικο κατά πολύ, των φυσικών γνωστών φαινομένων!

Καλή πλοήγηση!

Galadriel, gia sena ευρω...den exei!

αυτός που αμφισβητεί την "ορατή" αλήθεια την αρνείται, βουτάει στα κύματα, και το τσουνάμι δεν τον πνίγει αλλά τον γεννά ξανά...!

αλλίμονο σ'αυτούς που βλέπουν μόνο την "θνητή" τους φύση...
...γιατί eventually θα "πεθάνουν"....

ρωτήστε τον Σωκράτη... κάτι ξέρει...

ρωτήστε τον ήλιο που ανατέλλει κάθε μέρα και "πεθαίνει" κάθε δύση...

και κάθε πρωϊ είναι πάλι εδώ....

Galadriel των Φωτεινών Δασών

Υ.Γ. δεν θα τα χρειαζόμουν τα ευρώ έτσι κι αλλιώς... την "προίκα" μου την έχω φτιάξει μόνη μου.... ψάχνοντας μέσα σε κάτι παλιά σεντούκια...

συγχωρεστε με που παραθετω και εδω οτι πιο συγκλονιστικο εχει μεινει ,απο την καταστροφη ...και ας αναρωτηθουμε...

με την σειρα μας....πως μετα την απολυτη ησυχια/εφησυχασμο..επερχεται τις περισσοτερες φορες..μια τεραστια καταστροφη...

δεν εχω να συμπληρωσω κατι περισσοτερο,με εχουν γεμισει οι τοσο ομορφες σκεψεις....σας... σκεψεις,που πραγματικα εχετε εκφρασει με πολυ ομορφο τροπο.

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

πολύ ωραίο το φιλοσοφικό διάλειμμα φίλε μου Πλάτωνα....

όπως καταλαβαίνεις βεβαίως αφού αναπτύσσεις το μυθιστόρημα σου στις σελίδες του θέματος που δημιούργησα εγώ, μου ανήκουν και τα πνευματικά δικαιώματα....

ως εκ τούτου.... τα ευρώ τα βλεπω να έρχονται στην τσέπη μου

επίσης μ'αρέσει πάρα, μα πάρα, μα πάρα πάρα πολύ που βλέπω τις αναγνώσεις να ανεβαίνουν περιμένοντας να δούνε όλοι πότε θα "αρπαχτούμε"

και έτσι ξαναγυρίζω στο κεντρικό θέμα...

Galadriel of Galadhrim