- Εσωτερισμός και πάθη... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Πως δηλαδή μπορεί να εργαζόμαστε "έσω" μας αν πρώτα δεν έχουμε εργαστεί πάνω μας... Πάνω σε όλα αυτά που μας κρατούν δέσμιους με τον ένα ή άλλο τρόπο...αν δεν έχουμε αποβάλλει όλα αυτά τα "πάθη" που αποτελούν τροχοπέδη στο εσωτερικό μας μονοπάτι...
Πόσο μπορεί να είναι εσωτεριστής κάποιος που είναι
- κοιλιόδουλος
- αλκοολικός
- ναρκωμανής
Πριν λοιπόν μου επιτεθούνε κάποιοι "ευτραφείς" εσωτεριστές πρέπει να καταλάβουν ότι δεν είναι τα κιλά που κατηγορούνται αλλά η "έξη"...
Γιατί φυσικά πολλές φορές βλέπουμε παχείς ανθρώπους ενώ είναι χορτοφάγοι, και αδύνατους κυ-ρι-ο-λε-κτι-κά ανθρώπους που τρώνε σα ζώα και κατεβάζουν απίστευτες ποσότητες φαγητού.
Ο Ραμάνα Μαχαρίσι έλεγε ότι θα πρέπει το ίδιο στωϊκά να δεχόμαστε τα ΚΑΛΑ και τα ΚΑΚΑ που μας συμβαίνουν, χωρίς ιδιαίτερο ενθουσιασμό, χωρίς οδυρμό...
Οι Μεγάλοι Μύστες το είχαν κάνει αυτό τρόπο ζωής... εσείς πως το βλέπετε αυτό?
Υ.Γ. Συγνώμη αν δεν σας έδωσα να καταλάβετε τι θέλω να πω αλλά λόγω πίεσης χρόνου δεν μπορώ να το αναλύσω περισσότερο... Έυελπιστώ όμως ότι κάποιοι τουλάχιστον κατάλαβαν...
Πιστεύω ωστόσο, πως ταιριάζει καλύτερα στη θεματική κατηγορία
".-= Η ΣΟΦΙΑ =-." (Εσωτερική Φιλοσοφία - Δυτική κι Ανατολική Σοφία - Σύγχρονος Στοχασμός)
από την κατηγορία Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
που αρχίκα είχε ανοίξει!
κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Ξέρεις όμως το έχω για γρουσουζιά να "μετακομίζω" σε άλλη κατηγορία
Ασε να δούμε και τι θα πουν οι άλλοι που θα έρθουν...ΑΝ έρθουν...
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ Avallon ΠΟΥ ΜΑΛΛΟΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΦΩΤΙΕΣ...
ΘΑ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙΣ ΚΑΠΩΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΣΟΥ...
ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΔΥΝΑΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ "ΕΣΩ" ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΕΣΜΙΟΣ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΤΟΥ ???????
(ΕΑΝ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ ΔΙΟΡΘΩΣΕ ΜΕ)
ΑΚΟΜΑ ΕΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΘΑ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ "ΕΣΩ" ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ?????
ΔΥΣΚΟΛΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ...
ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ...
ΕΡΓΑΣΙΑ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ ΑΓΡΟΤΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ... (ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ)
ΔΥΝΑΤΑΙ ΕΝΑΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ , ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ , ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ....
Η ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ (ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ) ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΑΝ ΤΟ ΣΩΜΑ ΕΙΝΑΙ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟ.
ΑΛΛΑ ΟΛΟΙ ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ????
ΟΛΟΙ ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΝΑ ΝΟΙΩΣΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΜΕΣΑ ΣΕ "ΦΥΛΑΚΗ" ΠΑΘΩΝ Η ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ "ΦΥΛΑΚΗ" ????
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
Χαίρε πολύ γλυκιά φιλεναδούλα Avallon.
Άλλη μία φορά που με αφήνεις θετικά εντυπωσιασμένη!!!
Δεν ξερω, καλή μου φίλη, τι θα μπορούσε να ήταν για όλους μας η λέξη, ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ. Τι να αντιπροσωπεύει άραγε για κάποιους που είναι ήδη ενταγμένοι σε ένα εσωτερικό σύστημα, σε κάποιους άλλους που παλεύουν να βρούν την άκρη του νήματος για την συνειδητοποίηση του εσωτερισμού και σε εκείνους που έχουν κάνει κτήμα την γνώση του εσωτερισμού ή επιστήμη της ψυχής.
Ας είναι όμως καλή μου, Όπως και να έχει, εσύ μας ρωτάς για τα πάθη και τον εσωτερισμό. Δηλαδή για εκείνον τον αναζητητή-εσωτεριστή που είναι ακόμα στον αγώνα του ταξιδιού.
Καλή μου ο πολύς τίμιος στον λόγο και ηθικός AVATARGR μας δίνει μία όμορφη "εικόνα" για το πως είναι ο εσωτεριστής. Και είναι σίγουρα δέσμιος των παθών του! Μα όμως εκείνο το φωτάκι (ψυχή/πνεύμα) θα φωτίζει τον δρόμο του εσωτερισμού, θα δείχνει πάντα την οδό της αναζήτησης έως που θα φθάσουμε στο τέρμα...
Τώρα την δική μου άποψη θα στην γράψω με έναν απόσπασμα από ύμνο του Πίνδαρου και πιστεύω να με καταλάβετε... Εάν πάλι δεν μπόρεσα να σας δώσω με τον Β Ολυμπιονικών ύμνο και να σας μεταφέρω την αποψή μου, απλά σας λέγω: ότι τα αμαρτήματα (το Κάρμα) είναι ο πρώτος παράγοντας της συνείδητοποίησης για εργασία στα πάθη μα και στον εσωτερισμό.
<<Και τα αμαρτήματα, όσα γίνονται επί της γης,
όπου άρχει Ο Ζεύς
δικάζει άλλος τις από την γην
εκφέρει δε την αποφασίν του κατ΄αδυσωπητον
ανάγκην.
Οι δε αγαθοί
και τας νύκτας και τας ημέρας ίσας έχουν πάντοτε
και βλέπουν τον ήλιον και άνευ λύπης διέρχονται
τον βίον
ούτε δε την γην καλλιεργούν δια των χειρών,
ούτε διασχίζουν της θαλάσσης το ύδωρ
δι'έλλειψιν βροχής,
διάγουν δε τον βίον άνευ δακρύων
πλησίον των εκεί τιμωμένων θεών,
όσοι επί της γης έζησαν ευσεβώς και δικαίως
εν ώ οι άλλοι αφορήτους έχουν θλίψεις...>>
Σε χαιρετώ καλή μου Avallon.
Σας χαιρετώ με εκτίμηση.
quote:
ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΔΥΝΑΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ "ΕΣΩ" ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΕΣΜΙΟΣ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΤΟΥ ???????
Οπως πάντα έπιασες τον σφυγμό μου Αβατάρα...
ΟΜΩΣ...
Ο φυλακισμένος στη φυλακή κάποια στιγμή θα βγει απ'αυτή είτε εργαστεί είτε όχι...
Ο φυλακισμένος στα πάθη του άνθρωπος αν δεν εργαστεί δε θα βγει ποτέ από τη φυλακή του...
Edited by - Avallon on 08/07/2004 23:03:55
… θα μπορούσε κανείς να είναι εσω-άνθρωπος …αν είναι μίζερος?…….. δεν έχει επιθυμίες? ….έστω και τις πλαστικές …… και πως θα μπορέσει να επιθυμήσει να γίνει εσω ….. όταν δεν γνωρίσει… ότι είμαστε… αυτό που επιθυμούμε…(that’s my favorite formula)
…
…ή λέτε απλά να ξυπνήσει μία μέρα και να πει .. «χμ…ας πάρω να διαβάσω/εργαστώ…στο τι λέει η χοντρούλα η το τέρας…»
Γιώργος.
…τόσο καλός ώστε να είμαι ..και παχυντικός…
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ zezmperg...
ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΑΡΚΕΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΜΟΥ ΦΙΛΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΜΙΑ ΑΝΑΛΟΓΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΠΕΡΙ ΠΑΘΩΝ.
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΗΤΑΝ ΠΩΣ....
ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΑΓΑΠΩ ΤΑ ΠΑΘΗ ΜΟΥ....
ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΜΟΥ....
ΕΓΙΝΑΝ ΣΕ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΔΥΝΑΤΟΣ...
ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΜΟΥ...
ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΜΕ ΣΥΝΤΡΟΦΕΥΟΥΝ ΠΑΝΤΑ..
ΜΑ ΠΑΝΤΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΘΗ ΜΟΥ ΘΑ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΟΥ KAI TIΣ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΜΟΥ..
ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΕΜΤΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΜΑΣ (ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΠΑΘΩΝ)
ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙ ΑΝΟΔΟΥ..
ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΑΣ......
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
ΣΟΠΕΝΧΑΟΥΕΡ
1900 ευχαριστούμε για την καλοπροαίρετη υπόδειξη...
Μήπως θα ήθελες να καταθέσεις και την άποψή σου... για τη σχέση -πάθους και εσωτερισμού και όχι απλά για τα Πάθη...
Αν,παρακινούμενοι απο τον πόνο των λαθών μας της ευτέλειάς μας,σκαψουμε στο βάθος της ψυχής μας,φτάνουμε σε μια ψυχική ωριμότητα που μας επιτρέπει να εξαλείψουμε προσχήματα και αυταπάτες που εμποδίζουν να δούμε την πραγματικότητά μας!
Καί τότε "Η ΟΔΟΣ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ,ΣΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΥΜΕΝΗ ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΟΔΥΝΗΣ,ΟΔΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΙΑΣ,ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ"Natolli
"σε κάθε σχέση υπάρχει ένας κόκκος αιωνιότητας"
Σωμφωνώ στο ότι τα παθη-εθισμοί είναι κομματι του εαυτού μας το οποίο πρέπει να αποδεχτουμε.Αλλωστε θα ήταν λίγο σκληρό απο τον εαυτο΄μας να ζητούμε την τελειότητα,είμαστε άνθρωποι στο κατω κατω.
ΟΜΩΣ , ο εσωτεριστής έχει ως σημαία του εκτος των άλλων την συνεχή ανέλιξη (διορθωστε με αν κανω λαθος ).Αγωνίζεται για την ανύψωση του εαυτού του και στη διαρκή αναγέννηση του με πιο στέρεα θεμέλια.Εχοντας ως βάση αυτα θεωρω πως δεν νοείται τέτοιο μονοπατι χωρίς την απαγκίστρωση απο τα παθη...
δεν είναι αναγκαίο τμήμα για την αυτοβελτίωση?
λες avatagr
quote:
ΕΡΓΑΣΙΑ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ ΑΓΡΟΤΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ... (ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ)
ΔΥΝΑΤΑΙ ΕΝΑΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ , ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ , ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ....
ναι,μόνο που εκεί η "φυλακή" είναι εκ των έξω επιβαλλόμενη και ο άνθρωπος δεν έχει άλλη επιλογή . Εδώ όμως μιλαμε για την "φυλακή" που ο ίδιος έχει θεση στον εαυτό του , και άρα είναι θεμα προσωπικής επιλογής . Οταν λοιπόν έχουμε να κανουμε με αυτοπεριορισμους όλα είναι στο χέρι το δικό μας και αν ευησυχαζόμαστε σε αυτους τότε απλά σημαίνει πως είμαστε λιγουλάκιβολεμένοι κι εμείς .Και ενοείται πως δεν είναι κατι φοβερα κακό...όπως είπα δεν νομίζω να απαιτεί κανείς εδωμεσα την τελειότητα απο τον εαυτό του.Απλα οφείλουμε να το αναγνωρίζουμε
Επιτρεψε μου να διαφωνήσω zezberg
quote:και να πω πως θα ήταν πιο πλήρες αν υπήρχε μεσα η λέξη "προσωρινά" . Μπορω να δεχτώ την σημαντικότητα του ότι αναγνωρίζουμε τα παθη μας αλλα μόνο ως πρωτο σκαλοπατι.Αλλοίμονο αν μείνουμε απλά σε μια διαπίστωση... Για να μπορούμε να λέμε ότι φτασαμε καπου πρέπει απαραίτητα να δουλεύουμε για να μας ελεγχουν όλο και λιγότερο.Αλλιώς όμως ας μην έχουμε την ψευδαίσθηση ότι έχουμε ως στόχο μας το τέρμα γιατί δεν νοείται τέρμα χωρίς αυτο το στάδιο (κατα τη γνωμη μου).
Και είναι σίγουρα δέσμιος των παθών του!
Το θεμα είναι απλά πως όλα εξαρτώνται απο το ύψος του πύχη...
Μπορείς καλλιστα να είσαι δέσμιος των παθων και να είσαι Υψηλή ψυχή αλλα αν δεν προσπαθείς (γιατί η προσπαθεια μετράει ) να τα νικήσεις τότε ας μην έχεις τρομερα μεγάλες προσδοκίες
υγ:και φυσικα όλα αυτα ισχυουν και για μένα
[center]"Οτιδήποτε μπορεί να συλλάβει και να πιστέψει ο ανθρώπινος νους μπορεί και να το καταφέρει"
Μου θυμίζει λιγάκι το "Παν μέτρον Αριστον" δε νομίζεται?
Άνθρωποι που δουλεύοντας αναζητώντας μεγάλες αλήθειες.. και όμως να μην μπορούν τελικά να δουν πέρα από τον εαυτό τους... Τους συναντάμε παντού...
Δυστυχώς οι πολλοί ανήνουν σε αυτή την κατηγορία...
Φιλικά....
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
quote:
Πόσο μπορεί να είναι εσωτεριστής κάποιος που είναι
- κοιλιόδουλος
- αλκοολικός
- ναρκωμανής
Δεν είναι μόνο αυτά.... είναι και αλλα .. πολλά... ας μην τα απαριθμήσω.... μπαίνω στο νόημα....
Τι θα κερδίσει ο ανθρωπος .. αν μπορέσει και δαμάσει .. τα πάθη του..???
Θα νοιώσει κάτι το ιδιαίτερο...??? ή θα σταματήσει να νοιώθει οτι ενοιωθε?????
Και αν σταματήσει να νοιώθει οτι ενοιωθε??? Τότε ????
Ποιοί απο εσας εχουν κατορθώσει να δαμάσουν τα πάθη τους???
Οι υπόλοιποι υποστήριζουν οτι δεν πρέπει να τα τρώμε ... αλλά τι να κάνουμε ... λιγάκι ... πολύ λίγο... τα τρώμε...
Μπορούμε ή δεν μπορούμε να επιβάλλουμε στο θνητό μας σώμα αυτό που θέλει η συνειδησή μας ... ποιός απο τα δύο κυβερνά την αθάνατη ψυχή μας...
Αυτό φίλοι μου είναι μόνον η αρχή...
Μετά απο αυτό ερχονται δεκάδες αλλα πάθη..
Ας περιοριστούμε σε αυτό μιας... και τα αλλά είναι περισσότερο προσωπικά....
ο άνθρωπος, που συνειδητοποιεί ένα πάθος του ήδη βρίσκεται στην αφετηρία γιά το δρόμο της εσωτερικής μετάλλαξης, γιατί του έχει δωθεί το στίγμα της πορείας του.
το πάθος -και αναφέρομαι βασικά σε πάθη του υλικού μας σώματος, όπως η κοιλιοδουλία, ο αλκοολισμός κλπ- εκδηλώνονται ως τέτοια, καλύπτοντας πάθη των υψηλότερών μας φορέων.
οι άνθρωποι που δεν έχουν τέτοια πάθη, είτε τα έχουν ξεπεράσει σε αυτό το σώμα / επίπεδο, είτε είναι βαθιά κρυμμένα, δεν έχουν ακόμη εκδηλωθεί και σκεπάζονται από άλλα μικρότερα προβληματάκια.
σκεφτείτε το έδαφος και έναν που σκάβει μια βαθιά τρύπα γιά να βρει πιθανότατα σεντούκι με θυσαυρό:
αρχικά θα σκάψει το χώμα, μικρές πετρούλες και μαλακό χώμα -μικρά, καθημερινά πάθη, από αυτά που δεν τους πολυδύνουμε σημασία, δεν υπάρχουν γιά τη συνείδησή μας.
πιό βαθιά πιθανότατα θα πέσει σε βράχια, μικρά και όσο πάει πιό βαθιά μεγαλύτερα, ογκώδη και δυσμετακίνητα.
αυτά είναι -γιά την προσωπική μου θεώρηση- τα πάθη που αναφέρεις Avallon.
έτσι, ο εσωτεριστής θα ανακαλύψει αυτά τα μεγαλύτερα βράχια -πάθη- και θα πάρει τη σκαπάνη...
από εκεί και πέρα, τίθονται θέματα επιλογής και τα αντίστοιχα ερωτήματα:
πρώτα μέσα ή πρώτα έξω;
αν δουλέψω έξω -συνειδητά- μεταφέρονται οι καρποί της δράσης μου και εσωτερικά -ασυνείδητα αλλά αναλογικά;
αν δεν δουλέψω συνειδητά πρώτα μέσα μου, μπορώ να έχω αποτέλεσμα έξω;
βασικά αυτά τα δύο -εσωτερική μετάλλαξη και εξωτερική διάθεση- μπορούν να συμβαίνουν ταυτόχρονα.
τελικά, ο εσωτεριστής μπορεί να επιλέξει έναν από τους 2 δρόμους, αλλά να έχει αποτέλεσμα και στους 2.
η δική μου επιλογή θα ήταν: πρώτα έξω.
γιατί αν περιμένω πρώτα να ξεπεράσω τα προσωπικά μου πάθη, τότε μπορεί να πεθάνω στην προσπάθεια, σπαταλώντας τη βούλησή μου σε εγωιστικούς μόνο σκοπούς.
νομίζω ότι επιλέγοντας αυτό το δρόμο, η εσω-μετάλλαξη θα έρθει ούτως ή άλλως, διότι αν η βούληση γιά εξωτερική διάθεση είναι πραγματικά ισχυρή, θα παρακάμψει κάθε εμπόδιο στο δρόμο της.
αν ο φορέας της βούλησης πάσχει, η βούληση θα βρει τρόπο να θεραπεύσει το φορέα, μέσα από τον οποίο εκφράζεται.
quote:
το πάθος -και αναφέρομαι βασικά σε πάθη του υλικού μας σώματος, όπως η κοιλιοδουλία, ο αλκοολισμός κλπ- εκδηλώνονται ως τέτοια, καλύπτοντας πάθη των υψηλότερών μας φορέων.
οι άνθρωποι που δεν έχουν τέτοια πάθη, είτε τα έχουν ξεπεράσει σε αυτό το σώμα / επίπεδο, είτε είναι βαθιά κρυμμένα, δεν έχουν ακόμη εκδηλωθεί και σκεπάζονται από άλλα μικρότερα προβληματάκια.
Γειά σου Λιλιθ!Σε χάσαμε...
Ενδιαφέρουσα η άποψή σου δε λέω... και είναι αποδεκτή όσο βρισκόμαστε στις κατώτερες και μεσαίες σκάλες... όσο όμως θέλουμε να ανεβαίνουμε ... όσο πορευόμαστε τον ανηφορικό δρόμο προς τη σύγκληση δε θα έπρεπε να πετάμε σιγά σιγά τα πάθη αυτά από πάνω μας?
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΟΥ.
ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΝΑ ΤΟ ΕΞΗΓΗΣΩ ΜΕ ΕΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ.ΕΝΑΣ ΑΣΚΗΤΗΣ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙ ΣΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ.ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΜΟΝΟΣ.ΝΑ ΑΠΟΜΟΝΟΘΕΙ ΕΝΤΕΛΩΣ.ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ
ΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ,ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ
ΟΤΑΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΕΙ,ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΤΕ ΤΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΕΙΤΕ ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙ,ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΥΚΟΛΟ?
ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΙ ΕΓΩ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ.ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ Η ΨΥΧΗ ΜΠΟΡΕΙ
ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΣΩΜΑ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ?
ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΤΟ ΘΕΜA ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ AVALLON.
EYXOMAI NA ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΑΡΧΙΣΕ.
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟΥΣ.ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΦΛΥΑΡΟΣ ΠΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΡΩΤΑΣ.
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
quote:
ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑVALLON.
To ξέρω... Θέλει πολύ συζήτηση...
quote:
ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΤΟ ΘΕΜA ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ AVALLON.
EYXOMAI NA ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΑΡΧΙΣΕ.
Aν δεν μας την "πέσουν" τίποτα τραμπούκοι... Συνηθίζεται τώρα τελευταία στα θέματα που ανοίγω... Είναι ο αυτοσκοπός τους...
