- ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ - Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΗΡΩΑΣ. - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Ο Ιουλιανός ο Παραβάτης, προσπάθησε να επαναφέρει τον Ελληνισμό μέσα στην αυτοκρατορία. Φαίνεται ότι οραματιζόταν μια Ελληνική αυτοκρατορία. Οι ναζωραίοι τελικά τον νίκησαν. Όμως φαίνεται ότι το μπόλιασμα αυτό, του χριστιανισμού στην Ελληνορωμαϊκή αυτοκρατορία έβλαψε τον Ελληνισμό.
Δεν μπορώ να ξέρω ποια τροπή θα είχαν πάρει τα πράγματα χωρίς αυτήν την εξέλιξη. Η δική μου εκτίμηση είναι, πως άν δεν έχανε από τους Ναζωραίους, δεν θα είχαμε ποτέ Τούρκους και βυζάντιο. Και όχι μόνο δεν θα χάναμε την ταυτότητά μας, αλλά όλη η Ευρώπη θα βρισκόταν σήμερα χίλια χρόνια μπροστά.
Θεωρώ δεδομένο, διαβάζοντας και τα γραπτά σου, ότι νιώθεις αηδία για το χριστιανικό ιερατείο της εποχής, ότι εκτιμάς τον "Παραβάτη" και ότι συμφωνείς μαζί μου.
Αυτή η Ελληνική φυλή έχει τραβήξει τα πάνδεινα, σαν μην έφταναν οι κατακλυσμοί είχαμε και τους Ρωμαίους για 390 χρόνια, μετά πάρε τους Βυζαντινούς για 1100 χρόνια πάρε και ένα δίκαιο οθωμανό, να τριτώσει το καλό για 400 χρόνια. Είναι θαύμα που μιλάμε Ελληνικά, αν ήταν στο χέρι των ρασοφόρων τώρα θα με λέγανε Ετζεβίτ η Γκιούλ ή κάποιο από τα τόσο ωραία μουγκρητό-ηχα ονόματα. Δεν πειράζει τα
Εβίβες μας αξίζεί εξαφάνιση.
Οι αρχαίοι εμού τουλάχιστον πρόγονοι, ξέρετε οι σπαρτιάτες αυτοί με τα μεγάλα και όχι διακοσμητικά καρύδια κάτω από τη χλαμύδα λέγανε τα πράγματα με λίγα λόγια.
Ιουλιανός παραβάτης για τους χριστιανούς άρα Παραστάτης για τους Έλληνες
Τα λόγια που τον έβαλαν να πει «Ναζωραίε με νίκησες» δεν τα είπε ποτέ, αλλά τι περιμένεις από αυτούς που καίνε το 93% της Ελληνικής γραμματείας και θέλουν να τους είμαστε υπόχρεοι επειδή έσωσαν το 2%; Είναι το φυσικό μίσος που έχουν τα όντα κατώτερου πνευματικού και πολιτισμικού επιπέδου απέναντι σε οτιδήποτε ανώτερο.
Πόσοι σφάχτηκαν για αυτή την αγάπη και ο ανεπρόκοπος αντί να βάλει χέρι και να πει STOP, κάνει τις εικόνες να κλαίνε και τα καντήλια να ανάβουν. Ζήτω σωθήκαμε οι εικόνες κλαίνε!!!
Edited by - Little Devil on 23/02/2007 05:01:21
_________________________________________________
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΛΟΓΩ ΑΠΟΔΟΣΗΣ
ΥΠΟΤΙΜΗΤΙΚΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΩΝ
_________________________________________________
quote:
: Συνοδινός: Φίλε Trainman: Το ζήτημα για το οποίο συζητάς, δεν είναι ακριβώς η άποψή σου για το Βυζάντιο και εδώ ακριβώς είναι η ενστασή μου. Αφού δεν είπες εσύ την άποψή σου για το Βυζάντιο - που εγώ θεωρώ ώς το σπουδαιότερο λόγο, για να αλωνίζουμε την ιστορία, προκειμένου να αποδείξουμε την Ελληνικότητά του - αποφάσισα να το κάνω εγώ για σένα. Για να σου θυμίσω, ότι δεν αξίζει τον κόπο. Άκουσες ποτέ να τσακώνονται οι χώρες της βαλκανικής, για το ποιός θα πάρει το βυζάντιο, όπως κάνουν με την Μακεδονία..; Κανέναν δεν ενδιαφέρει. Η ιστορία το πέρασε μαζί με τα αζήτητα και τα απωλεσθέντα...
( Όποιος τό΄χασε, νά΄ρθει να το πάρει...)
Βέβαια ο χριστόδουλος, μόλις είδε Σταυρούς, Αγίους, Θαύματα, αμέσως το αναγνώρισε... "Αυτό δικό μας είναι..." είπε. Δικό τους είναι χωρίς αμφιβολία. Αφού ώς γνωστό, σημείο αναφοράς του βυζαντίου ήταν ο χριστιανισμός και όχι ο Ελληνισμός.
Φίλε Συνοδινέ
Αν οι υπόλοιπες χώρες της Βαλκανικής δεν διεκδικούν το Βυζάντιο (ενώ, σύμφωνα με ορισμένους εδώ μέσα, είχαν τόσους και τόσους Αυτοκράτορες στο πηδάλιό του), αυτό είναι επειδή το έχουν παραχωρήσει σε μας. Αυτή ήταν μάλιστα η αιτία και της ίδρυσης των εθνικών Πατριαρχείων, της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας: ο υπερβολικά ελληνικός γι’ αυτούς, χαρακτήρας του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης.
Το ζήτημα απ’ αυτής της απόψεως, είναι ληγμένο. Από κει και πέρα, το ερώτημα είναι, αφ’ ενός αν έχουν δίκιο (μπορεί κάλλιστα να ΜΗΝ έχουν δίκιο) και αφ’ ετέρου, εάν θέλουμε εμείς την κληρονομιά αυτή (μπορεί κάλλιστα να ΜΗΝ την θέλουμε).
Τώρα – η άποψή μου για το Βυζάντιο. Τι ενδιαφέρει η άποψη αυτή; Έχει να κάνει με το αν ο Παλαιολόγος ήταν ένας έλληνας ήρωας, ή ρωμαίος ήρωας; Έχει να κάνει με το αν ο μέσος βυζαντινός ένοιωθε «Έλληνας», «Ρωμαίος», «Χριστιανός», ή «Γραικός»; Αν ο Διγενής Ακρίτας ήταν ήρωας της δικής μας φυλής ή της αρμενικής; Γιατί συζητώντας αυτό το θέμα θα πρέπει να καταλήγουμε πάντα στην αξία του Βυζαντίου ως πολιτισμική παρακαταθήκη;
Τέλος πάντων – αν θέλεις μια καταδική μου άποψη, το Βυζάντιο είναι αξιέπαινο, τουλάχιστον γιατί έφερε κοντά στον λεγόμενο πολιτισμό (την δυτική του εκδοχή δηλαδή) λαούς του Βορρά και της Ανατολής, συνεχίζοντας το έργο των ελληνιστικών βασιλείων και γιατί προστάτεψε τη δυτική Ευρώπη από τις εισβολές των Μογγόλων, των Οθωμανών και τόσων άλλων, δίνοντάς της μια εξαιρετικά σημαντική πίστωση χρόνου να ξαναπιάσει το πολιτισμικό νήμα της αρχαιότητας.
Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα καθεαυτή, συνέχισε απλώς την πολιτική της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αντιμετωπίζοντάς την ως μια επαρχία του – και μια σειρά φιλελλήνων (αν όχι και κυριολεκτικά ελλήνων) Αυτοκρατόρων, βασίστηκε στην Ελλάδα, προσπάθησε να διατηρήσει τον ελληνικό της χαρακτήρα όταν εκείνος κινδύνευε και στο τέλος ταυτίστηκε μαζί της.
quote:
Συνοδινός: Ο Ιουλιανός ο Παραβάτης, προσπάθησε να επαναφέρει τον Ελληνισμό μέσα στην αυτοκρατορία. Φαίνεται ότι οραματιζόταν μια Ελληνική αυτοκρατορία. Οι ναζωραίοι τελικά τον νίκησαν.
Έχεις σκεφτεί το ενδεχόμενο οι «ναζωραίοι» να ήταν δύο ρεύματα σε συσκευασία του ενός – και η πολιτική του Ιουλιανού (π.χ. απαγόρευση σε χριστιανούς να διδάσκουν) να ευνόησε το χειρότερο;
quote:
ΕΡΙΩΠΙΣ: Φίλε Trainman,
Σχετικά με την μισοτελειωμένη "παραβολή", σου υπενθυμίζω ότι τουλάχιστον στο παρόν θέμα, μπορείς και βλέπεις την συνέχειά της. Επίσης θα ήθελα να σε ρωτήσω, αν γνωρίζεις ο,τιδήποτε γι' αυτά που αναφέρουν οι Πέρσες, για το μεγάλο καρντάσι μας τον Μ. Αλέξανδρο.
Οι πληροφορίες μου λένε πως οι σύγχρονοι, τουλάχιστον, Πέρσες, είναι διχασμένοι σε σχέση με τον Μεγαλέξανδρο. Θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο να μας δώσεις μερικά στοιχεία και για τους αρχαίους αν έχεις.
Εξετάζοντας κανείς με προσοχή και νοημοσύνη το αυτοκρατορικό εγχείρημα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, θα δει την έννοια της «ελληνικότητας», ή της «μακεδονικότητας» να διευρύνεται ποικιλοτρόπως.
Για έναν Αθηναίο της κλασσικής εποχής, του χρυσού αιώνα, η εξαφάνιση της διάκρισης του «Έλληνα» από τον «Βάρβαρο», οι εκτεταμένες μετοικίσεις και ο θρησκευτικός συγκρητισμός, θα είχαν ξεκάθαρα τα στοιχεία μιας πολιτισμικής «κρίσης», όχι ριζικά διαφορετικής απ’ αυτήν που βιώνουμε σήμερα μιλώντας για την Παγκοσμιοποίηση.
Η διεύρυνση της Ελλάδας προς Ανατολάς και η διεύρυνση της «ελληνικότητας», ή της «μακεδονικότητας» δεν θα μπορούσε παρά να έχει και μία αντίστροφη αντίδραση. Στα κέντρα πολιτισμού της αρχαίας Ελλάδας, (συν)κυριαρχούν πλέον προσωπικότητες ελληνικής παιδείας που έχουν γεννηθεί εκτός Ελλάδος.
Στο Λύκειο του Αριστοτέλους, συναντούμε τον Διόδωρο τον Τύριο, τον Έρμιππο τον Σμυρναίο, τον Σωτίωνα τον Αλεξανδρέα. Στην Πλατωνική Ακαδημία, τον Κράντωρα τον Σολέα, τον Καρνεάδη τον Κυρηναίο, τον Κλειτόμαχο τον Καρχηδόνιο. Το κίνημα των Επικούρειων έχει να επιδείξει έναν Ζήνωνα από την Σιδώνα και έναν Φιλόδημο από τα Γάδαρα της Κοίλης Συρίας. Η στωική φιλοσοφία ξεκινά από έναν Σημίτη, τον Ζήνωνα τον Κιτιέα και συνεχίζει με πρόσωπα όπως ο Κλεάνθης από τον Άσσο της Τροίας, ο Χρύσιππος από τους Σόλους της Κιλικίας, ο Ήριλλος ο Καρχηδόνιος, ο Περσαίος ο Κιτιεύς, ο Άρατος ο Σολεύς, ο Ζήνων ο Ταρσεύς, ο Διογένης ο Βαβυλώνιος, ο Αντίπατρος ο Ταρσεύς, ο Αρχέδημος ο Ταρσεύς, ο Βόηθος ο Σιδώνιος.
«Καινά δαιμόνια» εισάγονται μαζικά από ανατολίτες μετοίκους – μια διαδικασία που συνεχίζεται απρόσκοπτα και στα ρωμαϊκά χρόνια: «Στη Δημητριάδα π.χ. από τις επιτύμβιες στήλες όπου οι ντόπιοι, μαζί με τα ονόματα των νεκρών συνήθιζαν να αναγράφουν και τα εθνικά τους, βλέπουμε εγκατεστημένους Μακεδόνες, Θράκες, Ηπειρώτες, Ιλλυρούς, Ακαρνάνες, Βοιωτούς, Ευβοείς (…), αλλά και από μακρινότερους τόπους, όπως π.χ. Βιθυνία, Έφεσος, Αλικαρνασσός, Φοινίκης, πολλούς από την Αίγυπτο και από την Κυρηναϊκή (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους τόμος Ε’ σελ. 406.
Σε πολιτικό επίπεδο, ο Μέγας Αλέξανδρος, μεταχειρίστηκε βεβαίως με σεβασμό τις ελληνικές πόλεις, οι οποίες επί των ημερών του διατήρησαν την αυτονομία τους και τα πολιτεύματά τους. Θα ήταν αφέλεια ωστόσο, να φανταστούμε ότι αυτή η εύθραυστη ισορροπία θα ήταν δυνατόν να διατηρηθεί επί μακρόν. Απόδειξη του γεγονότος, ήταν τα όσα ακολούθησαν: Οι πόλεμοι μεταξύ των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των (υπολοίπων) Ελλήνων, που οδήγησαν τελικά και στην πρόσκληση των Ρωμαίων. (Για μια συνοπτική περιγραφή:
http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=13848&m=Y08&aa=1)
Το θαυμαστό μόρφωμα της αρχαίας ελληνικής συνεθνίας, είχε ξεψυχήσει πολύ πριν τη ρωμαϊκή κατάκτηση – και δυστυχώς, δεν ήταν δυνατόν να γίνει αλλιώς. Ο Αλέξανδρος είχε δίκιο. Οι Πέρσες θα ξαναέρχονταν – και αν όχι οι Πέρσες κάποιοι πολυπληθείς άλλοι στη θέση τους. Η συνεθνία, ακόμα και αν κατάφερνε να μετεξελιχθεί σε ελληνικό κράτος όπως νοείται σήμερα, δεν ήταν δυνατόν να αντεπεξέρχεται εσαεί στρατιωτικά σε επιθέσεις Αυτοκρατοριών. Ακόμα χειρότερα, οι ελληνικές πόλεις δεν ήταν διατεθειμένες να χάσουν την παράδοσή τους για να ενταχθούν σε μια ενιαία διοίκηση με άλλο όνομα, που να τις υπερβαίνει.
Οι Ρωμαίοι ήλθαν στο ελληνικό έδαφος κατόπιν προσκλήσεως – και με ανακούφιση μια σειρά από ελληνικές πόλεις (κυρίως της Μικράς Ασίας) εξέφραζαν την ευγνωμοσύνη τους σ’ αυτούς, που τους απάλλαξαν από την βαριά σκιά των Επιγόνων. Γι’ αυτό όμως, θα μιλήσουμε αργότερα. Προς το παρόν, ας αφήσουμε τη φαντασία να λειτουργήσει, για να απαντήσει σε ένα καυτό ερώτημα: Τι θα είχε συμβεί, εάν η κραταιά Αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου είχε καταφέρει να παραμείνει ενωμένη;
- Θα βασίλευε κατ’ αρχάς ο γιός του, τέκνο περσίδας μητέρας (και άρα Πέρσης κατά ορισμένους που χαρακτήρισαν Σλάβο τον Παλαιολόγο εξ αιτίας της μητέρας του)
- Ο στρατός της Αυτοκρατορίας θα διοικείτο από Μακεδόνες και Ασιάτες, αλλά η ελληνική συμμετοχή σ’ αυτόν θα ήταν εξαιρετικά μειοψηφική ένεκα της πληθυσμιακής μειοψηφικότητας των Ελλήνων στο σύνολο των κατοίκων
- Το κέντρο αποφάσεων της Αυτοκρατορίας θα μετεφέρετο σε μία από τις Αλεξάνδρειες που είχε ιδρύσει ο Αλέξανδρος, αν όχι σε κάποια άλλη πόλη στο κέντρο της απόστασης μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας, καθιστώντας την Ελλάδα μία απλή επαρχία του βασιλείου, ενδεχομένως μάλιστα, γεωστρατηγικώς παραδοτέα
- Η ελληνική γλώσσα και πολιτισμός, θα κυριαρχούσε στις ελίτ, όπως κυριάρχησε στα κατακερματισμένα βασίλεια των Επιγόνων, αλλά και στη Ρώμη
- Ο θρησκευτικός συγκρητισμός θα επετείνετο και ίσως να σημείωνε και επιτάχυνση
- Η λατρεία του Αυτοκράτορα, θα καθίστατο ενδεχομένως κεντρικός μοχλός της Διοίκησης, όπως συνέβη στα ελληνιστικά βασίλεια και όπως αναγκάστηκαν και οι ίδιοι οι Ρωμαίοι, να επιβάλουν αργότερα. Και θα οδηγούσε κατά πάσα πιθανότητα, στους ίδιους διωγμούς κατά εκείνων που θα την αρνούνταν – των χριστιανών επί παραδείγματι – για να συνεχίσουν τα πράγματα όπως συνέχισαν στη Δύση.
Αν κάπου μπορούσε να τα καταφέρει καλύτερα η Μακεδονική Αυτοκρατορία καλύτερα από τους Ρωμαίους, αυτό ίσως ήταν το κοινωνικό επίπεδο. Αν κατάφερνε να έχει μορφωμένους αυτοκράτορες που θα διαχειρίζονταν καλύτερα τα οικονομικά του κράτους και με καίριες κοινωνικές τομές, σε συνδυασμό με την παιδεία θα ήταν σε θέση να διαχειριστούν το κοινωνικό πρόβλημα αποτελεσματικότερα, ίσως το κράτος αυτό, να γλίτωνε το κατ’ εξοχήν πληβειανικό κίνημα που εκδηλώθηκε κυρίαρχο στις τάξεις της χριστιανικής θρησκείας.
Στη διατύπωσή τους τα «εάν» είναι εύκολα. Στην πράξη, ο Μέγας Αλέξανδρος συνοδευόταν από ημιβάρβαρους στρατηγούς, οι οποίοι δεν διέφεραν ουσιωδώς από τους αυτοκράτορες που κυριάρχησαν στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Και, χωρίς να θέλω να κερδίσω τις εντυπώσεις με ένα μάλλον περιθωριακό φαινόμενο, ας καταγράψω και την πληροφορία ότι ο Αντίοχος ο Δ’, ο υπογράφων ως «Θεός Επιφανής», ο άνθρωπος που δίωξε την εβραϊκή θρησκεία και επέβαλε να θυσιαστούν γουρούνια στο Ναό του Σολομώντος στην Ιερουσαλήμ, έφθασε να διώξει και τους Επικούρειους φιλοσόφους από το βασίλειό του, υποψιαζόμενος συνωμοσίες από τους «λάθρα βιούντες»:
«Θα παρήρχοντο ίσως ούτω πολλοί αιώνες ειρηνικώς, εάν δεν εξηγείρετο εις την χώραν των Εβραίων ο θρησκευτικός φανατισμός ως αντίδρασις κατά των τυραννικών καταπιέσεων. Το μέγα συριακόν κράτος των Σελευκιδών ησθάνετο ότι εκινδύνευεν. Η μεγάλη επικράτειά των ηπειλήθη πολλάκις να διαλυθή και ο βασιλεύς Αντίοχος ο Επιφανής, όστις είχε την έδραν του εις την Αντιόχειαν, δια να σώση, ή να ισχυροποιήση το κράτος του, απεφάσισε να στερεοποιήση ισχυρότερον την ενότητα των μερών του, την οποίαν ηπείλουν να διαλύσουν τα ξένα στοιχεία. Το μέτρον τούτο περιέλαβε και τους Έλληνας φιλοσόφους, οίτινες έδρων ως αιρέσεις εντός του κράτους. Η μήνις του βασιλέως εστράφη εναντίον των, ιδιαιτέρως εναντίον των επικουρείων και εξαπέλυσε σκληρόν διωγμόν κατ’ αυτών. Διότι η επικράτησίς των εθεωρείτο ως επικίνδυνος δια το κράτος. Μας διεσώθη το διάταγμα του Αντιόχου κατά λέξιν: Άπαντες οι λεγόμενοι φιλόσοφοι θα οδηγηθούν εις τα σύνορα υπό την απειλήν αυστηράς τιμωρίας. Οι νέοι οι οποίοι θα εξακολουθήσουν να τρέχουν όπισθέν των θ’ απαγχονισθούν, αλλά και οι πατέρες των θα τιμωρηθούν επίσης» (Theodor Birt (1852-1933): «Αλέξανδρος ο Μέγας και ο Παγκόσμιος Ελληνισμός μέχρι της ελεύσεως του Χριστού» Αθήνα 1960)
Ο Αντίοχος ο Δ’, ο «Θεός Επιφανής», συνέχισε την κατασκευή του ναού του Ολυμπίου Διός στην Αθήνα - ενός ναού η κατασκευή του οποίου ξεκίνησε από τον τύραννο Πεισίστρατο, συνεχίστηκε από τον Αντίοχο και ολοκληρώθηκε από τον ρωμαίο Αυτοκράτορα Αδριανό. Τον ναό αυτό, επέλεξαν οι νεοεθνικοί συμπατριώτες μας για να τελέσουν στις 10 Δεκεμβρίου, θρησκευτική τελετή.
(Η συνέχεια επί της οθόνης…)
quote:
Πού βασίστηκα; Στο γεγονός πως σήμερα η γλώσσα μιλιέται εκεί που υπάρχει και ορθόθοξο στοιχείο, σε στοιχειώδη ανάλυση του πως έπαψε να μιλιέται από ελληνικούς ή εξελληνισμένους πληθυσμούς όταν αλώθηκε αυτή η πίστη, και σε κάποια στοιχεία που δείχνουν σήμερα να μη την σέβονται ιδιαίτερα, μια μεγάλη μερίδα εξ όσων αποστρέφονται την βυζαντινή και εκκλησιαστική παράδοση.
Όχι και τόσο καλή δικιολογία θεωρώ εξωπραγματικά απίθανο μιά γλώσσα σάν την Ελληνική να χάνεται έτσι εύκολα. Δέν έχεις υπόψη σου φαίνεται οτι το 1/3 των λέξεων της οικουμενικής Αγγλικής γλώσσας έχει Ελληνικές ρίζες, πολύ υποτιμάς την γλώσσα της πατρίδας σου, ενώ εξυψώνεις την θρησκεία σε ανισομερείς ποσότητες.
Ας πούμε οτι δέν υπήρχε βυζάντιο και κατακτούσαν παροδικά την περιοχή κάποιοι άλλοι λαοί, αυτοί που παραπάνω ανέφερες πιστεύει ο όποιος κατακτητής θα κατάφερνε το υπεράνθρωπο κατόρθωμα με ταχυδακτυλουργικά κόλπα να αλλάξει την γλώσσα σε δισεκατομμύρια ανθρώπους?!!
Εδώ η ανατολική χριστιανική Ρώμη παρά το μίσος, τις μαζικές καταστροφές, την τεράστια δύναμη που κατείχε τον πρώτο καιρό δέν μπόρεσε να το κάνει. Επιβλήθηκε πλήρως στο θρησκευτικό επίπεδο αλλά δέν μπόρεσε να το κάνει στην γλώσσα γιατί γνώριζε την δύναμη της. Απέβαλε άρον - άρον τα Λατινικά υιοθετώντας τα Ελληνικά.
Εγώ σου λέω οτι οι άλλοι κατακτητές θα ήταν πολύ πιό ανεκτικοί απέναντι σε οτιδήποτε Ελληνικό, πόσο μάλλον στην γλώσσα. Μήν ξεχνάς οτι στην αυλή του Πέρση βασιλιά Χοσρόη κατέφυγαν οι Έλληνες φιλόσοφοι με κάθε προστασία όταν τους ξαπέστειλε ο Ιουστινιανός απο τον τόπο τους. Μήπως θα ήταν καλύτερο ο Χοσρόης να ήταν εκείνη την εποχή ο μεγιστάνας της Ελληνικής περιοχής;;
Eάν καταλάμβαναν την περιοχή κάποιοι άλλοι λαοί εκτός αυτού ίσως αισθάνονταν οι μυριάδες κάτοικοι που μιλούσαν την Ελληνική γλώσσα την καταγωγή τους πολύ νωρίτερα, αποκτούσαν αυτοσυνείδηση πολύ πρίν τον 18ο αιώνα. Σάν επιστέγασμα βγήκε ένα κράτος μίζερο, άθλιο, υποτελές σε κάθε ξένη δύναμη, ένα κράτος που κυριαρχεί η απάτη, η εκμετάλλευση, η ανικανότητα των πολιτικών και πολλά άλλα.
Αυτός είναι ο Ελληνισμός που ξεπήδησε απο τον Ρωμαίικο χριστιανισμό, τον βλέπεις καθημερινά σήμερα δέν φαντάζομαι να αμφιβάλεις οτι σε οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες η κατάσταση στον τόπο μας τους δύο τελευταίους αιώνες θα ήταν πολύ καλύτερη με την Ελληνική γλώσσα πάντα μπροστά.
Γιατί χειρότερα δέν γίνεται ...
Οι υπόλοιποι λαοί 400-500.000 έκαστος. Αν αυτό δεν λέγεται πολιτισμός, τότε λυπάμαι αλλά δεν έχετε ιδέα τι είναι πολιτισμός. Η Βυζαντινή αυτοκρατορία ήταν ένα χωνευτήριο λαών, ότι θέλουν δηλαδή να κάνουν σήμερα στην Ελλάδα, γι αυτό και έπεσε. Έλληνας και χριστιανός είναι έννοιες αντίθετες. Ρωμιός ή γραικύλος και χριστιανός είναι ταυτόσημες.
Ο Διογένης έψαχνε για ανθρώπους με ένα λίχνο, σήμερα, θα κουβαλούσε φάρο...
Ξέρω, οτι δεν ξέρω, και αν νομίζω πως ξέρω είναι επειδή δεν ξέρετε.
Edited by - Little Devil on 23/02/2007 06:45:01
Ο Παλαιολόγος είπε «Εμείς είμαστε Έλληνες» τώρα το ότι βγαίνουν κάτι γενίτσαροι της κακιάς ώρας ήταν μάλλον κάτι αναπόφευκτο, λόγο των θρησκευτικών και πνευματικών περιοριστικών αντιληπτικών μέτρων.
Ξέρω, οτι δεν ξέρω, και αν νομίζω πως ξέρω είναι επειδή δεν ξέρετε.
Edited by - Little Devil on 23/02/2007 19:23:06
quote:
Η δική μου εκτίμηση είναι, πως άν δεν έχανε από τους Ναζωραίους. Συνοδινός
Φίλε Συνοδινέ, ποιούς θεωρείς Ναζωραίους; Επίσης, γνωρίζεις γιατί τους ονόμαζαν έτσι; Γνωρίζεις πως ετυμολογείται το όνομα Ναζωραίος και σε ποιά γλώσσα ανήκε αρχικά;
Η Γενησαρέτ έχει καμιά σχέση με τους Ναζωραίους και την Ναζαρέτ;
Σε ποιά εθνική ομάδα ανήκαν οι Ναζωραίοι της Γαλ(ε)ιλαίας;
Τι σημαίνει Γαλ(ε)ιλαία;
Πώς ονόμαζαν τον θεό οι Ναζωραίοι;
---------------------------------------------------------------------
Λουκάς
Του κηπουρού...
Ξέρω, οτι δεν ξέρω, και αν νομίζω πως ξέρω είναι επειδή δεν ξέρετε.