- Α Λ Η Θ Ι Ν Η Ζ Ω Η - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Αν γνώριζα ,ότι δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκτός του πλανήτη γη στον κόσμο , θα ασχολούμουνα μόνο με το κοινωνικό περιβάλλον .

Αν αυτό δεν ικανοποιούσε όλες τις πνευματικές μου ανάγκες ,δεν θα με πείραζε ,γιατί θα είχα να ασχοληθώ με κάτι που έχει όρια .

Τώρα που γνωρίζω ότι το σύμπαν είναι υπαρκτό δεδομένο ,δίχως όρια με γεμίζει με πνευματικές ανυσηχίες , που υπερβαίνουνε το κοινωνικό σύστημα .

Παραθέτω μια τυπική .
Πως έγιναν όλα αυτά & γιατί ;;;

Όσοι βέβαια δεν έχουνε τέτοιες ανυσηχίες ,ασχολούνται με το κοινωνικό σύστημα επιβίωσης που δημιούργησε η συνολική ανθρώπινη διάνοια .

Θα έλεγα ότι :
ΟΙ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΟΥ ΠΟΥ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΟΝΑΧΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΟΣΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ , ΑΓΝΟΟΥΝΕ ΤΟ ΟΛΟ ΚΑΙ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΕΝΑ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟς.

Μακάρι να μπορούσα να το κάνω και εγώ .

Το γεγονός όμως ότι δεν μπορώ , με παραπέμπει στην εξής απορία .

Μήπως δεν πάει κάτι καλά με εμένα και την αντίληψή μου ;;;

Έλα όμως που δεν ήμαι μόνος μου , με αυτές τις πνευματικές ανυσηχίες .

Αυτό μου δίνει ώθηση .
Με κάνει πεισματάρη .

Το να ελπίζω ότι θα βρω απάντηση ,στο πως έγιναν όλα αυτά που βλέπουμε & δεν βλέπουμε με τα μάτια μας , ( ορατό και αόρατο ) με κρατάει πνευματικά ανύσηχο .
Έτσι δεν αποκλείω το γεγονός , να πάρω απαντήσεις στο μέλλον .

Η εσωστρέφειά μου ,απέδωσε ήδη καρπούς .
Δεν γνωρίζω πως έγιναν όλα αλλά γνωρίζω κάτι που είναι ίσως ποιο σημαντικό .

Ο κόσμος όλος δεν είναι η κοινωνία ( αυτή που όλη βιώνουμε στην καθημερινότητά μας ,ο καθένας βέβαια διαφορετικά ).

Τι μου δίνει στην ουσία ,αυτή η προσωπική αντίληψη ;;;

Την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει κάτι ανώτερο απο αυτήν ;;;;
Αυθυποβάλλω τον εαυτό μου σε κάτι που ξεπερνάει την ανθρώπινη διάνοια , ( π.χ υπάρχει αιωνιότητα ,λόγω του άφθαρτου πνεύματός μας ) ;;;

Έχω την αίσθηση ,μετά απο αυτό το εσωτερικό μονοπάτι που έχω διανύσει μέχρι τώρα ότι :

Ζούμε μονάχα ένα μέρος του εαυτού μας , ( συγνώμη που το γενικοποίησα αυθαίρετα δίχως λογικές αποδείξεις ).

Γνωρίζω όμως ότι αυτές δεν θα τις βρω εδώ σε αυτόν τον ορατό κόσμο .

Τι με οδηγεί σε αυτήν την γνώση ( έστω νοητικό συμπέρασμα ) ;;;

Το γεγονός ότι ο χώρος όπου υπάρχουνε δεν είναι πλήρως αντιληπτώς απο την περιορισμένη κοινωνική μας αντίληψη .

Είναι αυθαίρετη η ελπίδα μου, ότι υπάρχει καλύτερη ζωή ,μέσα σε ένα άπειρο σύμπαν ;;;

Κοινωνικά ναι το δέχομαι ως αυθαιρεσία .
Θεαζώμενος την κοινωνία απο μια άλλη οπτική γωνία ,την εσωτερική που καλιεργώ μέσα μου σε τακτικά χρονικά διασήματα , νομημοποιώ αυτήν την αυθερεσία ,με το πνευματικό δικαίωμα του :
Άπειρου εαυτού μου .

Αναρωτηθήκατε ποτέ , σε τι μπορεί να μας οδηγήσει,η αίσθηση του άπειρου ;;;

Εγώ λέω στην αναβάθμιση του ατομικού εγώ μας ,σε ένα ανώτερο .

ΠΡΟΤΕΊΝΩ ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΤΟΥ .

ΕΝΟΕΊΤΕ ΒΕΒΑΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΗ .

Θα περιμένω τις πολύτιμες ατομικές ( προσωπικές ) απόψεις σας ,για να συντονειστούμε καλύτερα σε αυτήν την προσπάθεια .

Αν θέλεται δείτε το , ως μια βόλτα στα εσώτερα του άγνωστου εαυτού μας .

Εύλογα ίσως δημιουργηθεί η απορία .
Kαλά και μέχρι τώρα τι κάναμε ;;;;

Ανταλάξαμε ( εκτιμώ χρήσιμες ) γνώμες , απόψεις & θεωρήσεις για μια θεωρητική & πρακτική προσέγισει της αληθινής ζωής , στην καθημερινότητα του καθενός μας .

Τι λέτε ;;;

Η άποψή σας μπορεί να επηρεάσει και άλλους ,μην το ξεχνάτε ποτέ αυτό .

Περιμένω με υπομονή και αγάπη τον αίθριο λόγο σας .

Παιδευόμαστε μια ζωή για να αποκτούμε υλικά αγαθά και όσο αποκτάμε τόσο πιο πολλά θέλουμε… κιάλια… κιάλια…

για πιο λόγο?

ίσος γιατί μας αποσπούν την προσοχή από τον αληθινό στόχο μας.
Μας τυφλώνουν και καμία φορά μας κάνουν άπληστους άλλοτε ασυναίσθητους και και και.

Πολλές φορές σκέφτομαι να φύγω να τα αφήσω όλα πίσω μου.. μακριά ,
μακριά από τον πόνο και την ψεύτικη ζωή
Να πετάξω την μάσκα που φοράω και να αναπνεύσω τον καθαρό αέρα
Να αφήσω της αισθήσεις μου να κυριεύσουν το σώμα μου
Να γεμίσω την καρδιά μου την ψυχή μου αγάπη.

Η αληθινή ζωή βρίσκετε στο παιδί που έχει ο καθένας απο εμάς μέσα στην ψυχή του.
Σ'αυτό το παιδί που μπορεί και χαίρετε με μικρά πράγματα.

Που θυμώνει με μικρά πράγματα.

Που χαρίζει στον κόσμο το χαμόγελο του απλόχερα με μικρές αφορμές.

Που αγαπέι και το δείχνει χωρίς να φοβάται.

Που αγαπάει αληθινά.

Που ζεί αληθινά!!

Γιατί λοιπόν όλοι μας τον πνήγουμε αυτό το παιδί πίσω απο την σοβαροφάνεια, την απομάκρυνση και την αποξένωση απο τους γύρω μας?

Γιατί δεν αφήνουμε την ψυχή μας να συνεχίζει να εκφράζει την παιδικότητα της και προσπαθούμε να την βάλουμε σε καλούπια?

Όλοι θυμόμαστε τα παιδικά μας χρόνια.Γυρίστε πίσω λοιπόν και σκεφτείτε ποσο πιο αληθινοί είσασταν όταν είσασταν παιδιά και πόσες φορές πιάνετε τον εαυτό σας τώρα να είναι ψέυτης!Ψέυτης απόναντι σε σας και στους άλλους!
Σκεφτείτε πόσο πιο αληθινά ζούσατε τότε!Γιατί τώρα το στερείτε απο τον εαυτό σας αυτό?Το ίδιο ερώτημα φυσικά βάζω και στον εαυτό μου!

Ξέρω πως ίσως ακούγεται απο ρομαντικό εως και ουτοπικό αυτό που λέω όμως αξίζει τον κόπο να απελευθερώσουμε την παιδικότητα και τον αυθορμιτισμό των συναισθημάτων μας για να ζήσουμε την αληθινή ζωή!
Αξίζει να αφήσουμε να ξαναβγεί λοιπόν απο μέσα μας το παιδί, να γίνουν οι σχέσεις των ανθρώπων ξανά πιο αληθινές κι έτσι και η ζωή μας θα γίνει αληθινή!

Φιλιά σε όλους!

Συχνά ακούμε , γράφουμε & διαβάζουμε κάποια πράγματα για την αυτογνωσία .
Υπάρχει μέθοδος με την οποία μπορούμε να φτάσουμε στο σημείο αυτό ;;;
Προτείνω να το συζητήσουμε & να ανταλάξουμε απόψεις .

Αρχίζω με μια δική μου τοποθέτηση .
Για να φτάσουμε στην αυτογνωσία πρέπει πρώτα να γνωρίζουμε τον κοινωνικό χαρακτήρα μας .

Συνήθησα τον εαυτό μου να κάνει συχνά αυτοκριτική .
Στην αρχή το έκανα τα βράδια , πριν κοιμηθώ .

Με αυτόν τον τρόπο ξετρύπωνα μέσα απο την μνήμη του μυαλού μου κάποια λάθη τα οποία έκανα κατά την διάρκεια της ημέρας .
Την επομένη προσπαθούσα να τα διορθώσω .

Σε τι λάθη αναφέρομε ;;;

Υπέρμετρο εγωισμό ,αλαζωνεία, πλεονεξία ,αναισθησία, μίσος, κακία , φθόνο, πολυλογία ,ψέματα & αχαριστία .

Αυτό με οδήγησε στο να γνωρίσω καλύτερα τον χαρακτήρα μου .
Έφτασα στο σημείο να ελέγχω καλύτερα τον εαυτό ( εγώ ) μου .

Διορθώνω με την πνευματική άδειά σου την πρώτη τοποθετησή μου :
Πρώτα λοιπόν το κλειδί του σεβασμού & η μαθήτευση στο παιδί που μεγάλωσε και έγινε εγώ .
Δεύτερο κλειδί η συχνή μέθοδος της αυτοκριτικής .

Πως θα μπορούσαμε να φτάσουμε στην αυτογνωσία;
Πιστεύω πρώτα απο όλα με το να βρούμε τις ρίζες που υπάρχουν μέσα μας . Με το να συνηδητοποίησουμε τι είναι έμφυτο σε μας και τι έχει μεταδοθεί απο τους άλλους. Με το να ξέρουμε γιατί φαιρόμαστε όπως φαιρόμαστε την κάθε στιγμή, γιατί φοβόμαστε αυτό που φοβόμαστε, γιατί αντιδράμε εκεί που αντιδράμε και γιατί πιστεύουμε σ' αυτό που πιστεύουμαι.
Έπειτα με το να παύουμαι που και που να είμαστε εγώ μέσα στο εγώ και να βγαίνουμαι που και που να μας παρατηρουμε απο μια άλλη οπτική γωνία. Να μας κοιτάγαμε όπως θα κοιτάγαμε την απέναντι που περνάει και όχι με την ταύτιση όλων των στοιχείων μας.
Και μετά μέσα απο τα μάτια των άλλων, τα μάτια των άλλων έχουν πάρα πολλά να μας πούνε.
Γνωρίζω έναν κύριο που κανείς δεν τον θέλει και κανείς δεν τον πάει. Απο όσους κι αν γνωρίζει και κάτω απο όποια συνθήκη. Κι όμως...αυτός ο κύριος αρνείται να δει μέσα στα μάτια των άλλων την αλήθεια για τον εαυτό του, και προτιμεί να πιστεύει πως όλος ο κόσμος είναι στραβός και κακός παρά να αντιμετωπίσει το ίδιο το εγώ του.

Θα ήθελα να γράψω και άλλα, αλλα δυστυχώς δεν έχω χρόνο. Ελπίζω να τα καταφέρω αργότερα.

Τι μας εμποδίζει απο το να δούμε το αόρατο, απο το να νοιώσουμε το διαφορετικό που υπάρχει γύρω μας, απο το να καταλάβουμε τον λάθος τρόπο ζωής μας;
Η αποψή μου, ότι δεν έχουμε επαφή με το ανώτερο εγώ μας που έχει την δυνατότητα να έρχεται σε επαφή με το σύμπαν και αυτό προέρχεται απο το ότι δεν έχουμε ουσιαστική επαφή με τον ίδιο τον εαυτό μας καθώς τον καταναλώνουμαι στην καθημερινότητα.
Και τι μας εμποδίζει απο το να έχουμε ουσιαστική επαφή με τον εαυτό μας;
Η αποψή μου είναι 1ον η έλειψη χρόνου και 2ον η μη επαφή με την φύση.
Η έλειψη χρόνου είναι ένας πολύ μεγάλος παράγοντας καθότι για να έρθεις σε μια επαφή με τον εαυτό σου πρέπει να βρεις χρόνο να ηρεμήσεις, να ξεχάσεις τα πάντα και να μην ενοχλήσε απο τίποτα. Πολές φορές πιστεύω ότι όλοι αυτοί οι παράγοντες που έχουν δημιουργηθεί ώστε να βρισκόμαστε σε ένα διαρκή τρέξιμο, όλα αυτά τα καθημερινά που υπάρχουν στο μυαλό και όλες αυτές οι χιλιάδες ηλίθιες ανάγκες που πρέπει να καλυφτούν και να μας απασχολήσουν και να μας ππροβληματίσουν πέρα όλων των άλλων έχουν και έναν πρωταρχικό σκοπό, να μην σου δείνετε η ευκαιρία να προλάβεις να σκεφτείς πολά πολά, να μην σου δείνετε η ευκαιρία να αναλύσεις την ζωή σου παραπέρα, να μην ξυπνήσεις δηλαδή. Γιατί αν ξυπνήσεις εσυ και ο δίπλα και ο παραπέρα θα ανακαλύψεις αλήθειες. Αλήθειες που θα σκοτώσουν την τωρινή πραγματικότητα, που θα διαψεύσουν του σκοπούς, που θα γκρεμίσουν θεωρίες, που εν ολίγης θα καταρίψουν ένα ολόκληρο κοινωνικό σύστημα.
Τι καλύτερο και βολικότερο λοιπόν όταν η κοινωνία κοιμάται στην επιλογή του ίδιου του ληθαργού της;

Η ουσία μας ανήκει στο σύμπαν και το σύμπαν ανήκει σε εμάς. Δυστυχώς όμως μάθαμε να λειτουργούμε πολύ ατομικά, συνηθίζουμε να πιστεύουμαι ότι είμαστε ένα ξεχωριστό κομμάτι μέσα σε ξεχωριστά κομμάτια. Ότι αυτός που κάθετε δίπλα μας είναι κάτι εντελώς ξένο απο μας. Είμαστε όμως μια ενέργεια που αγκίζει το σύμπαν και συγχόνος το σύμπαν αγκίζει εμάς. Για να φτοιαχτεί μια αμμουδιά χριάζονται εκατομμύρια κόκκοι άμμου, κι όμως εμείς ένας μόνος κόκκος θέλει να πιστεύει πως απο μόνος του είναι μια αμμουδιά.
Δοκιμάστε για μια φορά να μην υπάρξετε σαν ατομική μονάδα να γίνετε ένα τίποτα και συγχρόνος τα πάντα. Είναι δύσκολο όχι όμως ακατόρθωτο. Μπείτε σ' ένα δωμάτιο χωρίς κανέναν ήχο, χωρίς κανένα φως, κοιτάχτε το κενό και τίποτα συγκεκριμένο και μάθετε τον εαυτό σας να μην σκέφτετε απολύτος τίποτα, στο μυαλό του να υπάρχει μόνο κενό, ούτε καν να συνομιλάτε νοητικά με εσάς. Τότε αυτόματα θα πάψετε να υπάρχετε ατομικά και θα γίνεται ένα με όλα. Κι όταν αυτό συμβει θα νοιώσετε υπάρξεις του σύμπαντος και το σύμπαν θα ανοιχτεί σε εσάς. Πιθανόν γι αυτό τα περισσότερα μυνήματα λαμβάνονται στον ύπνο μας μέσω ονείρων, γιατί είναι η στιγμή που δεν υπάρχει το ατομικό εγώ και οι ορίζοντες είναι πιο ανοιχτοί.

Τα είπες όλα αγαπητή serenite .

Δεν έμεινα αμήχανος επειδή τα είπες όλα αυτά που γνωρίζω .

Αλλά ο μοναδικός τρόπος ,με τον οποίο τα εξέθεσες με εξέπληξε θετικά .

Τώρα το τι θα μπορούσα να σου δώκω εγώ , για να διευρύνεις ακόμη παραπέρα τους είδη ανοιχτούς διανοητικούς σου ορίζοντες , είναι όντος απορίας άξιον και για εμένα .

Μισό δευτερόλεπτο να ψάξω....

Εύρηκα ?

Πιστεύω ότι μπορώ να σου μεταδώσω πνευματικό ενθουσιασμό .
Τίποτα άλλο , γιατί αγαπητή μου είσαι πολύ προχωρημένη στο θέμα της αυτογνωσίας και ερύτερα της αναζήτησης του αληθινού εαυτού .

Είσαι όντος πολύ ψαγμένη .

Αν θέλεις , μια και τα είπες όλα , Προτείνω να μπούμε σε κάτι που είναι συνεφασμένο με την αληθινή ζωή .

Αναφέρθηκες στις έμφυτες δυνάμεις εντός μας .

Τι λέτε παίδες , πάμε μια βόλτα με την μοναδική πνευματική ενέργια που μας χαρίζει δωρεάν κάθε στιγμή :

με χαρά και τιμή δέχομαι τον πνευματικό ενθουσιασμό που μου προσφέρεις και σε ευχαριστώ γι' αυτό.

Υπόσχομαι κάποια στιγμή να βρω χρόνο να ασχοληθώ με το θέμα που αναφέρεις αλλά θα ήθελα και μια πρώτη τοποθέτηση απο εσένα.

Πρέπει να σου δώσω συγχαρητήρια γιατί έχεις τον τρόπο σου, όχι μόνο να ανοίγεις ένα θέμα, αλλά και να το κρατάς ζωντανό και ενδιαφέρον, ελπίζω να συνεχίσεις έτσι μέχρι εξαντλήσεως των σκεψεών σου.

Θα ξεκινήσω το θέμα που έθεσε ο φίλος Alfa Omega αν και δεν είμαι σίγουρη ότι θα πάρω τον σωστό δρόμο στην βόλτα αυτή, καθώς δεν είμαι σίγουρη αν έχω αντιληφθεί σωστά αυτό που θέλεις να κουβεντιάσουμε.
Λοιπόν τι εννοούσα εγώ με τις έμφυτες δυνάμεις εντός μας, εννοούσα τις δυνάμεις με τις οποίες γεννιόμαστε, τις έχουμε έμφυτες απο την στιγμή που το σώμα μας αποκτάει ψυχή. Όταν ένα παιδί γεννιέται τις γνωρίζει και μεγαλώνοντας τις αντιλαμβάνεται, το αν αυτό θα καλλιεργηθεί ή όχι εξαρτάται απο το περιβάλλον του. Για πιο λόγο όλα τα παιδάκια φοβούνται το σκοτάδι; τον μπαμπούλα και πολλές φορές βλέπουν σκιές που τα τρομάζουν; επειδή τυχαίνει εδώ και χιλιάδες χρόνια να έχουν όλα την ίδια φαντασία ή επειδή έχουν επαφή με έναν αόρατο κόσμο που φευγαλέα κοιτάνε; Για πιο λόγο πολλά παιδάκια πιστεύουν ότι οι κούκλες τους ή κάποια συγκεκριμένη κούκλα κουνήθηκε; επειδή έχουν πολύ ζωντανή φαντασία ή επειδή είναι τόσο δυνατή και καθαρή η αγάπη τους για το κουκλάκι αυτό, που αθελά τους έχουν την δυνατότητα να του περνάν ενέργεια και να του δημιουργούν έστω και μια μικρή φευγαλέα κίνηση;
Πέρα απο αυτό το συνηθησμένο φαινόμενο όμως, κάποια παιδιά γεννιούνται συνηδητοποιημένα, φαίνονται να έχουν γνώσεις απο το πουθενά ή αισθήσεις πέρα του συνηθησμένου. Δυστυχώς όμως πολλά απο αυτά ξεχνάνε ή μαθαίνουνε βάση την κοινωνικής αντίληψης να τα απορρίπτουν. Ετσι λίγα απο αυτα το συντηρούνε ή σε κάποια απο αυτά ευτυχώς αφυπνίζονται σε μια μεγαλύτερη ηλικία. Οι έμφυτες δυνάμεις που μπορεί να έχει το καθένα ή που καλλιεργεί είναι διαφορετικές.
Δεν ξέρω αν συμβαίνει σε όλους αλλά πιστεύω ότι πολοί γεννιούνται με τις αναμνήσεις του τοπου ή αν θέλετε του επίπεδου απο όπου προήρθαν, όχι συνηδητά αλλά υποσυνήδητα όπως κάπου στο υποσυνήδιτο υπάρχουν και κάποιες γνώσεις απο εκεί. Γιατί κατα την γνώμη μου πολλοί άνθρωποι γεννήθηκαν, κάποιοι όμως εκλεκτοί και λίγοι επέλεξαν να γεννηθούν για την βοήθεια αυτού του κόσμου. Κάποιοι το κατάφεραν παίρνοντας τον σωστό δρόμο βρήκαν τον σκοπό μπροστά τους και κάποιοι πέθαναν απογοιτευμένοι έχωντας πάντα την αίσθηση ότι γεννήθηκαν για συγκεκριμένο σκοπό αλλά παίρνοντας τον λάθος δρόμο δεν μπόρεσαν να τον βρούν ή οταν τον βρήκαν τον αρνήθηκαν.

Όλα αυτά είναι διάχυτες σκέψεις δικές μου, πιθανόν τοποθετημένες και λάθος, πιστεύω όμως πως πολοί απο εσάς έχετε την αίσθηση ότι κάτι έχετε να κάνετε εδωπέρα σ΄αυτή την σύντομη ζωή σας, αλλά δεν θυμάστε τι.

Προσωπικά πιστεύω & εγώ ότι ερχόμαστε απο έναν αθώο κόσμο .
Αυτό που με πείθει είναι ότι όσο και αν παρατηρήσουμε τα αθώα πλάσματα που έρχονται σε αυτόν τον κόσμο , δεν μπορούμε να εντοπίσουμε κάτι το πονηρό .

Την αιτία που δεν μπορούμε να κρατήσουμε αυτήν την αθοώτητα ( και εμείς κάποτε μωρά είμαστε )την ανέφερες .

Αυτό που εγώ αντιλήφθηκα , σε ότι αφορά την επιστροφή μας , στην αρχική μορφή της αθοώτητας είναι το εξής .
Για το διάστημα 3 ημερών ήμουνα πρόσφατα φιλουξενούμενος σε μια οικογένεια ( συγγενείς ) ,που μεγαλώνουνε ένα παιδί 2 ετών .
Αφιέρωσα πάρα πολύ χρόνο στον πιτσιρικά με αποτέλεσμα ,κάθε φορά που άνοιγα την εξώπορτα του σπιτιού να βγω έξω, να τρέχει απο πίσω μου κλαίγοντας , γιατί νόμιζε ότι θα έφευγα .

Η μητέρα του μου είπε να μην παίζω πολύ μαζί του, για ανα μην κλάψει όταν θα έφευγα.

Άρχισα να το τηρώ, αλλά ο πιτσιρικάς ερχότανε με έπιανε απο το χέρι και μου έκανε νοήματα να παίξουμε μαζί .
Ενέδωσα .

Όταν έφυγα έκλαιγε & έκλαψα και εγώ μέσα μου ,γιατί γνώριζα ότι το παιδί υπάρχει ακόμη στην ψυχή μου .

Αυτός είναι ο αγώνας που πρέπει να δώσουμε όλοι .

Να σώσουμε την αθώα παιδική αγάπη μέσα μας .

Προσωπικά το προσπαθώ & τα καταφέρνω αρκετά καλά σε τέτοιο σημείο ώστε τα μέλη της οικογένειάς μου να μου λένε συχνά :
-Σταμάτα να συμπερυφέρεσαι σαν μικρό παιδί .

Αληθινή ζωή δίχως ελεύθερη αίσθηση ,δεν μπορεί κανείς να γευθεί ουσιαστικά .

Οι αισθήσεις συλλέγουνε ερεθίσματα .
Ο εγκέφαλός μας τα μετατρέπει σε λογικά δεδομένα , αυτή είναι μια από τις εργασίες του ( έτσι έχει προγραμματισθεί ).

Προσπαθήστε να φαντασθείτε την αληθινή ζωή που θα επιδιώξετε ,η κάτι άλλο που έχετε βιώσει , ως λογικά δεδομένα .
Η μνήμη μας θα μας αραδιάσει τα λογικά αυτά δεδομένα , που έχει αποθηκεύσει σε ένα πνευματικό αρχείο με το όνομα π.χ αληθινή ζωή .

Εικόνες & ήχοι θα γεμίσουνε το μυαλό μας .
Αυτή είναι μια εικονική πραγματικότητα , που προσπαθεί να μας μεταφέρει ο εγκέφαλός μας .

Αυτό που θα λείπει από τα λογικά δεδομένα θα είναι πάντοτε , η αίσθηση .
Αυτή είναι αληθινή μόνο όταν βιώνουμε κάτι, δίχως να ενεργοποιήσουμε την μνήμη μας .

Η αληθινή ζωή είναι αληθινή ,όταν συμβαίνει στα αλήθεια, στην πραγματικότητα .

Η λογική αληθινή ζωή είναι μια ψευδαίσθηση της μνήμης του μυαλού μας .

Για να αρχίσω την προσπάθειά μου , για μια αληθινή ζωή πρέπει να μάθω πρώτα να αφήνομαι στο αίσθημα που δημιουργείται μέσα μου .

Μα αν μου δημιουργηθεί το αίσθημα να φονεύσω κάποιον που μισώ τότε τι κάνω ;;;

Πάω σφαίρα σε αυτόν που θα ήθελα να φονεύσω και του το μεταφέρω όσο ποιο ήρεμα μπορώ , του λέω π.χ
- Ρε συ φίλε θέλω να σε καθαρίσω αλλά δεν γνωρίζω γιατί ;;;;
- Μπορείς σε παρακαλώ να με βοηθήσεις να βοηθήσω τον εαυτό μου ;;;

Σας φαίνονται ίσως παρατραβηγμένα ,υπερέβαλλα σκοπίμως .

Στην αγάπη που είναι η ανώτερη έμφυτη πνευματική δύναμη μέσα μας , δημιουργούνται σε τακτικά χρονικά διαστήματα τέτοια αισθήματα .
Θέλω να περάσω σε αυτήν , αλλά πρώτα .

Σας αφήνω να σκεφτείτε αυτά που έγραψα .
Χεριάζομε βέβαια την πολύτιμή σας άποψη, κριτική .
Ευχαριστώ .

ΥΓ.
Αγαπητή serenite στο - ανθολόγιο αγάπης – που θεματοθέτησα , αναφέρω αρκετά καθημερινά μου προβλήματα & σκέψεις .
Αν θέλεις ρίξε μια ματιά , ίσως να βρεις κάποια χρήσιμα πράγματα .
Αν μπεις βέβαια στον κόπο και το κάνεις , ρίξε και ένα μικρό λιθαράκι σοφίας , η αγάπης μέσα σε αυτό .

θα προσπαθήσω να βρω χρόνο και να διαβάσω όλα τα όμορφα που θα χετε γράψει σ' αυτό το θέμα, η αλήθεια είναι ότι ούτε το ένα εκατοστό των θεμάτων δεν έχω προλάβει να παρακολουθήσω ή να συμετάσχω. Σ΄ ευχαριστώ. Όλο και κάποιο λιθαράκι αγάπης πιστεύω να προσθέσω.
Συμφωνώ απόλυτα και μ' άρεσε πολύ η πρώτη προτασή σου: Αληθινή ζωή δίχως ελεύθερη αίσθηση, δεν μπορεί κανέις να γευθεί ουσιαστικά.

Φίλε Lazeght,