Logiki k evaisthisia
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Χθές ήταν μια πολύ περίεργη νύχτα!ήμουν συνεχώς πάρα πολύ ανήσυχη και είδα δύο πράγματα που με παραξένεψαν. Το πρώτο είναι το όνειρο που είδα.Είδα λοιπόν πως ήμουν στο σπίτι μου μαζί με τους γονείς μου και καθόμασταν όλοι μαζί και έπεσε η οικοδομή μας χωρίς όμως να γίμει σεισμός!Δεν γκρεμίστηκε τελείως όμως,έγειρε έσπασε και έπεσε στο πλάι χωρίς να γκρεμιστούν τα πάντα όμως!....Τώρα το πώς έγινε αυτό μη ρωτάτε..όνειρο είνει ότι θέλει κανει!
Ηταν όμως απίστευτα έντονο, μετρόμαξ πολύ και ένοιωθα την πτώση σαν να ήταν στ'αλήθεια και απο τον φόβο μου ξύπνησα!Και μόλις ξύπνησα έγινε ένα άλλο περίεργο.Αριστερά απο το κρεβάτι μου εχω την βιβλιοθήκη.Μλολις ξύπνησα λοιπόν και κοίταξα αριστερά μου υπείρχε μια έντονη λάμψη!Στην αρχή ανοιγόκλεινα τα μάτια μου γιατί νομιζα πως ήταν παραίσθηση απο τον ύπνο αλλά η λάμψη αυτή δεν εξαφανιζόταν!κράτησε για αρκετή ώρα και μέκανε να νοιώθω όμορφα!Με ηρέμησε μέχρι που κοιμήθηκα!
Δε μου έχει ξανασυμβεί,μήπως ξέρει κανείς σας τί μπορεί να σημαίνει κάτι τέτοιο?Έχει συμβείποτε σε κάποιον απο σας ή έχετε ακούσεικάτι παρόμοιο?
Καλημερούδια σε όλους!
Η άποψή μου είναι οτι την αληθινή ζωή την κρύβουμε όλοι μέσα μας και έχουμε βαλθεί μετα μανίας να την πνήξουμε!
Η αληθινή ζωή βρίσκετε στο παιδί που έχει ο καθένας απο εμάς μέσα στην ψυχή του.
Σ'αυτό το παιδί που μπορεί και χαίρετε με μικρά πράγματα.
Που θυμώνει με μικρά πράγματα.
Που χαρίζει στον κόσμο το χαμόγελο του απλόχερα με μικρές αφορμές.
Που αγαπέι και το δείχνει χωρίς να φοβάται.
Που αγαπάει αληθινά.
Που ζεί αληθινά!!
Γιατί λοιπόν όλοι μας τον πνήγουμε αυτό το παιδί πίσω απο την σοβαροφάνεια, την απομάκρυνση και την αποξένωση απο τους γύρω μας?
Γιατί δεν αφήνουμε την ψυχή μας να συνεχίζει να εκφράζει την παιδικότητα της και προσπαθούμε να την βάλουμε σε καλούπια?
Όλοι θυμόμαστε τα παιδικά μας χρόνια.Γυρίστε πίσω λοιπόν και σκεφτείτε ποσο πιο αληθινοί είσασταν όταν είσασταν παιδιά και πόσες φορές πιάνετε τον εαυτό σας τώρα να είναι ψέυτης!Ψέυτης απόναντι σε σας και στους άλλους!
Σκεφτείτε πόσο πιο αληθινά ζούσατε τότε!Γιατί τώρα το στερείτε απο τον εαυτό σας αυτό?Το ίδιο ερώτημα φυσικά βάζω και στον εαυτό μου!
Ξέρω πως ίσως ακούγεται απο ρομαντικό εως και ουτοπικό αυτό που λέω όμως αξίζει τον κόπο να απελευθερώσουμε την παιδικότητα και τον αυθορμιτισμό των συναισθημάτων μας για να ζήσουμε την αληθινή ζωή!
Αξίζει να αφήσουμε να ξαναβγεί λοιπόν απο μέσα μας το παιδί, να γίνουν οι σχέσεις των ανθρώπων ξανά πιο αληθινές κι έτσι και η ζωή μας θα γίνει αληθινή!
Φιλιά σε όλους!
Million dollar baby
I am Sam
All about my mother
La vita e bella
Seven
6η Αίσθηση
Stigmata
The monster
Man on fire
Αυτές έρχονται στο μυαλό μου προς το παρόν αλλά ειδικα το Boys dont cry και το i am Sam τις λατρεύω!Είναι ταινίες που με άγγιξαν απίστευτα!Σε όποιον δεν τις έχει δει προτείνω ανεπιφύλακτα να τις δεί αλλά να προετοιμαστεί για πολύ ψυχολογικό πέσιμο!!!
Πήγα χθές και είδα την ταινία και ομολογώ πως δεν μου άφησε και τις καλύτερες εντυπώσεις. Ηαλήθεια βέβαια είναι πως δέν είμαι και λάτρης τέτοιου είδους ταινιών. Θεωρώ οτι έχουν πολύ αίμα για το τίποτα.
Υπείρχαν έντονες σκηνές που προσωπικά δεν τις θεωρώ τόσο τρομακτικές όσο αποκρουστικές.Σε πολλά σημεία όμως του έργου είναι έντονο το fake στοιχείο. Πιστεύω πως δεν ήταν και τόσο καλοδουλεμένη και ώρες ώρες μου φαινόταν πως υπείρχε πολύ υπερβολή και αίμα για να αποσπάσει την προσοχή απο τα κενά του σεναρίου.
Σε καμία περίπτωση δεν είναι βαρετή, έχει τον τρόπο της να σε κρατάει να την παρακολουθήσεις αλλά δεν πιστεύω οτι έχει να προσφέρει και κάτι το ιδιαίτερο, εκτός απο την συνειδητοποίηση του πόσο διεστραμένα μυαλά μπορεί να υπάρχουν στον κόσμο που να θέλουν να κάνουν τέτοια πράγματα, δεδομένου του γεγονότος οτι λέγεται πως η ταινία βασίζεται σε αληθινά γεονότα!Τραγικό να υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι.
Νομίζω όμως πως μετέφερα πολύ αρνητικό κλίμα για την ταινία, οπότε δεν θα το συνεχήσω! Δείτε την και πείτε απόψεις!
....Πάντως όσο για τους κυριούλιδες στα τρένα.. όντως προσοχή! :-)
Edited by - Logiki k evaisthisia on 07/04/2006 08:39:57
Million dollar baby
I am Sam
All about my mother
La vita e bella
Seven
6η Αίσθηση
Stigmata
The monster
Man on fire
Αυτές έρχονται στο μυαλό μου προς το παρόν αλλά ειδικα το Boys dont cry και το i am Sam τις λατρεύω!Είναι ταινίες που με άγγιξαν απίστευτα!Σε όποιον δεν τις έχει δει προτείνω ανεπιφύλακτα να τις δεί αλλά να προετοιμαστεί για πολύ ψυχολογικό πέσιμο!!!
πολλά φιλιά!
TITLE: Dust in the Wind
I close my eyes
Only for a moment, then the moment's gone
All my dreams
Pass before my eyes, a curiosity
Dust in the wind
All they are is dust in the wind
Same old song
Just a drop of water in an endless sea
All we do
Crumbles to the ground, though we refuse to see
Dust in the wind
All we are is dust in the wind
Now, don't hang on
Nothing lasts forever but the earth and sky
It slips away
And all your money won't another minute buy
Dust in the wind
All we are is dust in the wind
Everything is dust in the wind
Edited by - Logiki k evaisthisia on 13/02/2006 12:18:29
θα δω το ήλιο στσογγυλό
και με το όμορφο στερνό χαμόγελο σου
μαι καλημέρα θα σου πώ
μετα θα φύγω θα χαθώ
κ ίσως με ξαναδείς μονάχα στ'όνειρο σου!
Γιατί είμαι αέρας που περνά
μέσα στης πόλης τα στενά
και κάνει τα κλειστά παράθυρα να τρίζουν.
Γιατί είμαι αύρα εσπερινή,
πνοή καθάρια ζωντανή,
που κάνει τα γερμένα φύλλα να θροίζουν.
Φεύγω ψιλά για το βουνό
κ ύστερα πέφτω στο κενό,
και ταλαντεύομαι στα βάθη και στα ύψη,
και κουβαλάω μες τη σιγή,
μιαν ανυπότακτη κραυγή
και κάποια ανείποτη ελπίδα που χεις κρύψει
quote:
Παράπονο
απογοήτευση; Συνήθισα καλή μου. Και αγάπησα τα λάθη των άλλων. Απλά γυρνώ την πλάτη. Φεύγω. Χάνομαι
quote:
ΓΕΜΙΣΑΜΕ ΨΕΥΤΕΣ ΚΥΝΗΓΟΥΣ ΘΕΤΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ, ΤΗΝ ΡΟΥΦΑΝΕ ΟΛΟΙ -ΕΤΣΙ ΝΟΜΙΖΟΥΝ- ΚΙ ΑΠΟΧΩΡΟΥΝ.
ΜΗΝ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ. ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΕΡΓΑ. ΣΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ.
ΚΑΙ ΖΗΣΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ.Προχώρα μπροστά.
Αγαπητή μου ΑΦΡΟΔΙΤΗ,
Πολύ σωστα και δίκαια όλα αυτά που γράφεις αλλά δεν ξέρω κατα πόσο είναι δυνατό να εφαρμοστούν τουλάχιστον απο εμένα!Έχω απογοητευτεί πολλές φορές αποανθρώπους παρά το νεαρό της ηλικίας μου.Μου έχουν σκοτώσει όνειρα, μου έχουν πληγώσει συναισθήματα με έχουν "προσγειώσει" απότομα πολλές φορές.Το θέμα είναι πως δεν μπορώ να γυρίσω την πλάτη μου και να διαγράψω! Έχω μάθει να δίνω σημασία στο νόημα των λέξεων, οπότε δεν λέω ποτε κάτι που δεν εννοώ! Κ αι όταν λέω σε κάποιον "σ'αγαπάω" το εννοώ!και όταν αγαπάω αγαπάω πραγματικά και δεν μπορώ να διαγράψω και να γυρίσω την πλάτη μου.Πάντα υπάρχει κάτι που με κρατάει και αυτό δεν σβήνει! Στην μέρχι τώρα πορεία μου έχω συναντήσει πολλούς "κυνηγούς" θετικής ενέργειας που το "ρουφιξαν" αυτό αλλά δεν το εκτίμησαν. Το πρόδωσαν.Το πλήγωσαν.Δυστυχώς να αλλάξω δεν μπορώ. Αυτό που προσπαθώ ή μάλλον θα προσπαθήσω απο δώ και πέρα είναι να μάθω να ξεχωρίζω καλύτερα τους ανθρώπους ωστε να μην διοχετεύω όλη αυτη την ενέργεια και τα συναισθήματα σε εκείνους που μάλλον δεν το αξίζουν.Ξέρω πως θα είναι δύσκολο...ελπίζω να το καταφέρω! Ευχαριστώ πάντως για τις πολύτιμες συμβουλές σου!
quote:
Ίσως θα πρέπει να συμπληρωθεί“Κάνε στους άλλους αυτό που θέλεις να κάνουν οι άλλοι σε σένα”
Τώρα αν θα τους αρέσει… περί προθέσεων ο λόγος…
Αγαπητέ trovadoure,
Αυτήν την παραλλαγή ή συμπλήρωση της φράσης αυτής την έχω σκεφτεί κι εγω αλλά δεν έχω καταλήξει ακόμη σε συμπέρασμα για την ορθότητά της γιατί έχω την εντύπωση πως μέσα απο αυτή τη αλλαγή αποκτά ένα είδος "σκοπιμότητας" και δεν ξέρω αν το θέλω αυτό γιατι η σκοπιμότητα (για να επιστρέψουμε και στο θέμα μας είναι κάτι που επίσης με ενοχλέι στην συμπεριφορά των ανθρώπων!
Την καλησπέρα μου και φιλιά σε όλους!
Με ενοχλεί απίστευτα λοιπόν η αναισθησία! Ο άμετρος πόθος για τηνικανοποίηση του εγώ που δεν νοιάζεται για το πώς νοιώθει ο άλλος!Αν πληγώνετε, αν πονάει!
Με ενοχλεί η αχαριστία!Να έχει κάποιος ανάγκη έναν άνθρωπο δίπλα του.Να τον έχει, να είναι όλο γλυκες όσο έχει το πρόβλημα του και ο άλλος είναι δίπλα του, να λέει μεγάλα λόγια περι αγάπης και πραγματικής φίλίας, και μόλις του περάσουν τα δύσκολα να αλλάζει πρόσωπο!Να αδιαφορεί,να χάνετε!
Με ενοχλεί η έλλειψη συναίσθησης της σημασίας αυτών που λέμε!Να λέει κάποιος "Σ'αγαπώ" ενω στην πραγματικότητα δεν ξέρει να το κάνει και αυτό που θέλει να πει στην ουσία είναι "αγάπα με για να νοιώθω καλά".
Με ενοχλεί η ειρωνία!Να προσπαθείς να μιλήσεις με κάποιον σοβαρα και να σε ειρωνεύετε.
"ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΟΥ ΚΑΝΟΥΝ"
Αν όλοι το ακολουθούσαμε αυτό ο κόσμος θα ήταν καλύτερος και οι σχέσεις πιό αληθινές!!
Για ακόμη μία φορά πρέπει να παραδεχτώ πω έχεις δίκιο σε όλα λες και μάλιστα μπορώ να σου πώ οτι τρόμαξα και λιγάκι διαβάζοντας τα όσα έγραψες γιατι ήταν σαν να είχες κατασκηνώσει χθές το βράδυ μέσα στο μυαλό μου και να διάβαζες τη σκέψη μου!
Αυτές τις μέρες σκέφτηκα πάρα πολλά πράγματα,κατέληξα σε κάποια συμπεράσματα και με τη βοήθειά σας νοιώθω πολύ καλύτερα!Αποφάσησα να απελευθερώσω λίγο τις σκέψεις μου απο όλα αυτά τα δυσάρεστα, να χαλαρώσω να κοιτάξω λιγάκι τον εαυτό μου, να βρώ τις χαμένες μου δυνάμεις και να ξαναγίνουν όλα ήσυχα,γαλήνια και όμορφα!Να αλλάξει λιγάκι η αρνητική ψυχοσύνθεση που μου δημιουργήθηκε μετα απο όλα αυτά που γίναν, να ξαναβρώ τη χαμένη μου θετική σκέψη και ελπίζω όλα να γίνουν καλύτερα και να μην νιώθω πιά έτσι!Αν και ήδη μετα απο τη χθεσινή "σύσκεψη" με τον εαυτό μου αρχίζω να τα ξαναβρίσκω λιγάκι μαζί του και ήδη τα πράγματα είναι πιο καλά!
Αγαπητή μου serenite ειλικρινά σ'ευχαριστώ για τον χρόνο που διέθεσες να μου απαντήσεις στα ερωτήματά μου!Με κάλυψαν απόλυτα και δεν θα μπορούσες να είσαι πιο σαφής.Τα περισσότερα απο αυτά τα έχω σκεφτεί και εγώ και ναι έχεις δίκιο κάποιες απο αυτές τις απαντήσεις μου τις έχει δώσει ήδη ο εαυτός μου σχετικά με αυτούς τους ανθρώπους αλλά δυστιχώς δεν έχω τη δυναμη ακόμη να ακούσω αυτά που μου υπαγορεύει η λογική μου και να προχωρίσω μπροστά.Και όταν λέω να προχωρίσω δεν εννοώ φυσικά να τους διαγράψω αλλά να μην τους αφήνω να με πονάνε και να τους δείξω λίγο και μια πιο σκληρή και μη δεδομένη πλευρά του εαυτού μου.Κάνω πέντε βήματα μπροστά και μετα μπαίνει το συναίσθημα και πάω 4 βήματα πίσω.Με ρώτησες κάτι πολύ βασικό και θα σου απαντήσω.Ρώτησες άν όλα αυτά που δίνω τα δίνω γιατι πραγματικά πιστεύω πως τα έχουν ανάγκη ή γιατί θέλω να τα εισπράξω εγώ.Η απάντησή μου λοιπόν είναι η εξής.Είναι αλήθεια αυτό που είπες οτι μεγάλωσα νιώθοντας μόνη και μην έχοντας στήριγμα.Αυτό το συναίσθημα λοιπόν επειδή το βίωσα και το βιώνω και ξέρω πως είναι, είναι απο τα πράγματα που λένε πως δεν τα εύχομαι ούτε για τον εχθρό μου!Πόσο μάλλον για τους φίλους μου και τους ανθρώπους που αγαπάω!
Το λάθος όμως που έκανα ξέρεις ποιο είναι? πως όση ανάγκη είχα εγώ απο κάποια πράγματα τα έδωσα στο δεκαπλάσιο στους άλλους και ειλικρινά δεν το έκανα με σκοπό να τα πάρω πίσω.
Εχασα όμως το μέτρο και άδειασα τελείως μέσα μου απο κάθε απόεμα δύναμης. Έτσι λοιπόν ενώ θα μπορούσα και να προσφέρω αγάπη στους άλλους και να δώσω στον εαυτό μου εγώ τα έδωσα όλα σ'εκείνους!το αποτέλεσμα?Τώρα που σε κάποια δύσκολη στιγμή με άφησαν νοιώθω πως κρατανε μαζί τους και ότι απόθεμα ψυχής είχα εγω και αυτό είναι που με κάνει να νοιώθω μετέωρη και πνήγομαι και απο συναισθήματα αδικίας και θλήψης!Είναι και η αχαριστία που αισθάνομαι οτι εισέπραξα και αυτό μεγαλώνει τη μοναξιά!
Έκανα λάθη!Πολλά λάθη!Εμπιστέυτικα πάρα πολύ ακόμη και τα πιο βαθιά μου συναισθήματα και τις ανασφάλειές μου,τους φόβους μου,τα πάντα!Ξεγύμνωσα την ψυχή μου μπροστά τους και τους την έδωσα ατόφια όπως ήταν.Οπότε τώρα που με "εγκατέληψαν" νοιώθω οτι την λεηλάτησαν και την πήραν μαζί τους!Γι'αυτό μετάνιωσα και είναι κάτι που σίγουρα δεν θα ξανακάνω!Δεν θα ξανα ανοιχτώ τοσο πολυ σε άνθρωπο.Το θέμα τώρα είναι να ξαναβρώ μέσα μου αυτά που νιώθω πως έχασα και να ξαναβρώ τον εαυτό μου! Όταν γίνει αυτό δέν θα τον χαρίσω έτσι αβίαστα...ελπίζω δηλαδή! 
Θα προσπαθήσω να τον κρατήσω και δικό μου συμπαραστάτη και σύμμαχω όπως με συμβούλεψε και η αγαπητή kswtikoula.kswtikoula μου με συγκίνησαν αυτά που έγραψες και ο τρόπος που έκλεισες το μήνυμα σου!
Σας ευχαριστω και τις δύο αλλά και εσένα καλέ μου alfa-omega!
Με κάνατε να νοιώσω τουλάχιστον οτι υπάρχει κάποιος που μπορεί να με καταλάβει και να με νοιώσει και οτι αυτά που νιώθω δεν είναι τόσο παράλογα!
Πολλά φιλιά σε όλους!
Την ταινία δεν μπορώ να σου την περιγράψω καλά και ειδικά γραπτα. Ίσως χάσει έτσι την αίγλη της. Θα σου πώ γενικά οτι πρόκειτε για μια αντιρατσιστική ταινία, δείχνει της ζωές κάποιωνανθρώπων που άλλοι είναι ρατσιστές και άλλοι θύματα ρατσισμου και ενώ αρχικά δείχνει τις ζωές αυτών των ανθρώπων ξεχωριστά και τις νοοτροπείες τους, απο ένα σημείο και μετα μέσα απο διάφορα περιστατικά όλοι αυτοί οι άνθρωποι εννόνωνται μεταξύ τους συνειδητοποιώντας ταυτόχρονα τα λάθη τους! Είναι πολύ ενδιαφέρουσα ταινία και σίγουρα έχει να σου δώσει πράγματα. Κυκλοφορεί σε dvd και μπορείς να την βρείς παντού.
Δες την και περιμένω την άποψη σου.
Την καλημέρα μου και πολλά φιλιά!
Είδα χθές το Crash,είναι η ταινία που βραβεύθηκε με το όσκαρ καλύτερης ταινίας φέτος και ειλικρινά μου άρεσε απίστευτα! Το θέμα της έιναι αντιρατσιστικό, το σενάριο σε βάζει σε σκέψεις και προβληματισμούς και η σκηνοθεσία κρατάει με πολύ περίτεχνο τρόπο το ενδιαφέρον! Για το τέλος δεν θα σας πώ, προτείνω ανεπιφύλακτα να πάτε να το δείτε!!!
Και απο όσους το έχουν δεί θα ήθελα να ακούσω σχόλια γιατί πιστεύω πως το θέμα της ταινίας είναι ένα ωραίο θέμα προς συζήτηση!
Φιλιά πολλα και τους φιλικούς μου χαιρετισμούς σε όλους!
Θα περιμένω να επανέλθεις και να καταγράψεις τις απόψεις σου!
Φιλια πολλά!
Συγνώμη που καθυστερώ πολλές φορές να απαντήσω.Δεν είναι επειδή το ξεχνάω, απλά στο ίντερνετ μπαίνω όταν είμαι στην δουλειά.Κάποιες στιγμές που είμαι λίγο χαλαρη απο υποχρεώσεις διαβάζω αυτά που γράφετε και όταν έχω αρκετό χρόνο απαντάω κιόλας.
quote:
Ζούμε ονειρευόμαστε ελπίζουμε αγωνιζόμαστε δίνουμε και παίρνουμε. Η ζωή δεν είναι πάντα φωτεινή. Κι η ευαίσθητη ψυχή πάντα πληγώνεται και θα μαραίνεται όταν αντί αφοσίωση εισπράτει προδοσία, ή περιφρόνηση
Μήπως τέλικά αυτό είναι εγωιστικό?Μήπως αρκετοί-και βάζω και τον εαυτό μου μέσα- έχουμε αντικαταστήσει τον όρο εγωισμός με τον όρο ευαισθησία? Ποιοί είναι οι πραγματικοί λόγοι που πληγονώμαστε και νοιώθουμε προδοσία απο την συμπεριφορά καποιου?Έίναι επειδή εκείνος όντως πλήγωσε τα αγνά συναισθήματά μας ή μήπως επειδή τα συναισθήματα μας δεν είναι είναι και τόσο "αγνά"?Εννοώ δηλαδή πως μια δεδομένη χρονική στιγμή που είμαστε "απογοητευμένοι" και "πικραμένοι" απο την συμπεριφορά κάποιου και σκεφτόμαστε οτι μπορεί να μη μας αγαπάει ή μπορεί να είναι ψέυτικος απέναντί μας και ένα σωρό άλλα,πόσο αντικειμενικοί μπορεί να είμαστε και πόσο καθαρή μπορεί να είναι η σκέψη μας?Δηλαδή αυτό που νοιώθουμε το νοιώθουμε επειδή έτσι έιναι ή μήπως επειδή αντί για ευαισθησία μας διακατέχει ένας υπέρμετρος εγωισμός μου μας ωθεί συνεχώς στην ανάγκη για επιβεβαίωση απο τους άλλους και όταν δεν το εισπράτουμε αυτό πληγωνόμαστε?Όσο πιο πολύ το ψάχνω μέσα μου τόσο πιο πολύ μπερδέυομαι!Δύσκολο να καταλήξω σε κάποιο συμπέρασμα.Διαβάζω και ένα σχετικό βιβλίο αυτή την περίοδο και μ'έχει προβληματίζει αρκετά!
Σας ζητώ συγνώμη εαν σας κουράζω ή σας μπερδεύω αλλα είμαι 23 χρονών και ενώ πάντα είχα προβληματισμούς τον τελευταίο καιρό άρχισα να τους ψάχνω και να τους αναλύω εις βάθος,οπότε είμαι σε πολύ αρχικό στάδιο στον δρόμο της αυτοαναζήτησης και αυτοεξέλιξης γι'αυτό ζητώ την κατανόηση σας και την βοήθηά σας να βρώ το σωστό μονοπάτι! 
Αφροδίτη μου έχω παρακολουθήσει τον τρόπο που μιλάς και διακπαιρεώνεις τα λεγόμενά σου και εκτίμώ πολύ την άποψη σου οπότε θα ήθελα να ακούσω και τι πιστεύεις σχετικά με τα ερωτήματα που έθεσα προηγουμένως!Εννοείτε πως περιμένω και τις απόψεις όλων των υπολοίπων!
Καλημέρα σε όλους!
Πολλά φιλιά!
Διάβασα τις απαντήσεις σας και ευχαριστώ πολύ για τις πολίτιμες απόψεις σας.Την ημέρα που άνοιξα αυτό το θέμα υπείρχε μια κατάσταση άσχημη ανάμεσα σε μένα και ένα πολύ κοντινό μου πρόσωπο και ήμουν ιδιάιτερα απογοητευμένη.Δεν ήξερα πως να συμπεριφερθώ και πως να αντιδράσω κι ετσι όλο το παράπονό μου μου βγήκε μέσα απο τις γραμμές στις οποίες εκφράστικα σε αυτό το forum.Είχα "δεί" κάποια έντονη αλλάγή συμπεριφοράς η οποία με πλήγωσε απίστευτα.Δεν μπορούσα να την εξηγήσω μόνη μου,έβαλα τον εαυτό μου σε διαδικασία πολλών σκέψεων και όπως είναι λογικό,όταν σε πιάνει το παράπονο για την συμπεριφορά καποιου,δεν το συζητάς μαζί του για ν'ακουσεις την άποψή του αλλά τα αναλύεις όλα μονος,οδηγείσαι σε λάθος συμπεράσματα και μπορεί να γίνεις και άδικος.Έτσι και έγινε λοιπόν.Αφού έκατσα και έκανα ένα σωρό σκέψεις και ταλαιπώρισα τον εαυτό μου, κατέληξα στο συμπέρασμα πως το θέμα έπρεπε να συζητηθεί.Επειδή πιστεύω πως τέτοιου είδους συζητήσεις αλλά και γενικά οποιοδήποτε πρόβλημα πρέπει να το συζητάς κατάματα με τον άλλον,ζήτησα στο πρόσωπο αυτό να βρεθούμε και να μιλήσουμε.
Βρεθήκαμε και κάναμε μια απίστευτη συζήτηση.Ήταν η πιο αληθινή,ουσιαστική και επικοδομητική συζήτηση που έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου.Της είπα με κάθε ειλικρίνια και χωρίς κα κρύψω τίποτα απ'όσα σκεφτόμουν και αισθανόμουν΄,οπότε με αυτόν τον τρόπο μπόρεσε να μου εξηγήσει ακριβώς την θέση της και το πώς αντιλαμβάνετε εκείνη τα πράγματα.Καταλήξαμε σε όλα όσα ανέφερες εσύ φίλη serenite.Οτι δηλαδή κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικά τρόπο αντίληψης αλλά και έκφρασης της αγάπης και γενικά των συναισθημάτων και οτι κανένας τρόπος δεν είναι σωστός,λάθος ή ικανός να ακυρώσει τον άλλο τρόπο.
Κατάλαβα πως τελικά οι άνθρωποι πέφτουμε πολύ συχνα στην παγίδα να κρίνουμε τα αλλότρια εξ ιδίων και αυτό είναι το μεγαλύτερο ίσως λάθος που κάνουμε ειδικά όσο αφορά τις διαπροσωπικές μας σχέσεις.
Αυτό το λάθος έκανα λοιπόν κι εγώ.Επιρρεασμένη απο κάποιες κακιές εμπειρίες που είχα στο παρελθόν απο ανθρώπους, χωρίς να το θέλω έβαλα τον εαυτό μου στην διαδικασία να είναι καχύποπτος και με ανθρώπους που στην ουσια δεν μου χουν δώσει αυτό το δικαίωμα και τελικά να τους αδικήσω.
Η ανασφάλεια και ο φόβος τελίκά είναι πολύ κακοί σύμβουλοι.Σε "θολώνουν"και δεν σε αφήνουν να δεις τα πράγματα καθαρά και μέσα απο την ουσία τους.Ας αφήσουμε όλοι λοιπών τους εαυτούς μας ελέυθερους να αγαπήσουν με τον τρόπο που γνωρίζουν και ας αφήσουμε τους άλλους ελέυθερους να μας δείξουντην αγάπη τους μεε τον τρόπο που εκείνοι ξέρουν χωρίς αυτό να το κρίνουμε ή να απογοητευόμαστε!
Δεν λέω οτι ο κόσμος είναι αγγελικά πλασμένος.Πάντα υπάρχουν και οι κακοπροέραιτοι και οι εκμεταλλευτές συναισθημάτων αλλα ας μην τους κάνουμε τη χάρη να ζούμε με τον φόβο της δικής τους ύπαρξης και τους βάζουμε όλους στο ίδιο καλούπι.Ας απαλλαγούμε απο τον αρνητισμό και την καχυποψία.Τους ανθρώπους καλό είναι να τους αγαπάμε, όχι να τους φοβόμαστε!
Εγώ μέσα απο τη συζήτηση που έκανα έμαθα παρα πολλά και με βοήθησε στο να βρό ένα χαμένο κομμάτι εσωτερικής γαλήνης .Θα πρότεινα το ίδιο και σε εσας.Οτιδήποτε νοιώθετε συζητήστε το.Μην το κρατατε και ότι πρόβλημα και να υπάρχει μεταξύ των σχέσεων εφ όσον υπάρχει αγάπη, διάθεση να λυθεί και ουσία στη σχέση, θα λυθεί. Ασ μην επιρρεαζόμαστε απο παλιές κακιες εμπειρίες και δεν βλέπουμε τις καινούργιες και καλές που είναι μπροστά μας.
Ας κρατάμε στη μνήμη μας τα όμορφα πράγματα που αναδύθηκαν στις δύσκολες στιγμές.
Δίνω την ειλικρινά φιλική μου καλημέρα σε όλους σας και αναμένω να το συζητήσουμε περισσότερο με όσους ενδιαφέρονται ωστε να καταλήξουμε σε κάτι ουσιώδες, επικοδομητικό και να μάθουμε απο αυτο, όπως γίνετε μέσα απο όλες τις συζητήσεις σε αυτό εδώ το foroum!
Σας ευχαριστώ για την ανάγνωση και περιμλενω απαντήσεις για να το συζητήσουμε!
Συγνώμη αν σας κούρασα!