- ΝΕΚΡΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ ΑΡΧΕΤΥΠΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Αλλά στο βαθμό που ο κυνηγός είναι παγανιστική εικόνα του Θεού και επομένως εξυψώνεται πάνω από τους ήρωες και τις αγαπημένες των θεών , ο παραλληλισμός προχωρεί πέρα από τον απλά μαγικό χώρο και μπαίνει σε μια θεϊκή και πνευματική σφαίρα , όπου το κακό πνεύμα , ο ίδιος ο Διάβολος — ή τουλάχιστον ένας διάβολος — είναι δεμένος από το ξόρκι μιας εξίσου ισχυρής ή ακόμη ισχυρότερης αντίθετης αρχής που αντιπροσωπεύεται από τα τρία καρφιά .

Αυτή η υπέρτατη ένταση των αντιθέτων , που είναι η βασική κινητήρια δύναμη όλου του δράματος , είναι προφανώς η σύγκρουση ανάμεσα στην ανώτερη και την κατώτερη τριάδα ή για να το εκφράσουμε με θεολογικούς όρους , ανάμεσα στον χριστιανικό Θεό και το διάβολο που έχει πάρει τα χαρακτηριστικά του Βοτάν .

Σίγουρα δεν στερείται βαθύτερης σημασίας το γεγονός ότι ο σωτήρας ή λυτρωτής είναι ένας χοιροβοσκός . Έχει ταπεινή καταγωγή και αυτό είναι ένα στοιχείο που το έχει κοινό με την περίεργη αντίληψη του λυτρωτή στην αλχημεία .

Η πρώτη του πράξη απελευθέρωσης είναι να λυτρώσει το κακό πνεύμα από τη θεϊκή τιμωρία που του έχει επιβληθεί . Από αυτή την πράξη , που αντιπροσωπεύει το πρώτο στάδιο της λύσης , αναπτύσσεται ολόκληρη η δραματική πλοκή .

Το κλείσιμο ικανοποιεί στο βαθμό που ο χοιροβοσκός και η Πριγκίπισσα Α παντρεύονται και γίνονται το βασιλικό ζευγάρι .

Ο Πρίγκιπας και η Πριγκίπισσα Β ενώνονται με τα δεσμά του γαμού , αλλά ο γάμος αυτός — σύμφωνα με το αρχαϊκό προνόμιο των βασιλιάδων — παίρνει τη μορφή αιμομιξίας .

Η αιμομιξία αν και κάπως απωθητική πρέπει να θεωρείται σαν κάτι λίγο πολύ συνηθισμένο στους κύκλους των ημιθέων .

Αλλά θα μπορούσαμε να ρωτήσουμε , τι συμβαίνει στο κακό πνεύμα του οποίου η διάσωση από τη δίκαιη τιμωρία θέτει σε κίνηση την όλη ιστορία .

Ο κακός κυνηγός ποδοπατιέται από τα άλογα μέχρι που κομματιάζεται , πράγμα που μπορούμε να θεωρήσουμε ότι δεν προκαλεί σοβαρές βλάβες σε ένα πνεύμα .

Φαινομενικά ο κυνηγός εξαφανίζεται χωρίς ίχνη , αλλά μόνο φαινομενικά , γιατί τελικά αφήνει ένα ίχνος πίσω του . Μια ευτυχία που αποκτήθηκε με μεγάλους κόπους και απλώνεται τόσο στο χυδαίο όσο και στο μαγικό κόσμο .

Τα δύο μισά της τετραπλότητας , που τα αντιπροσωπεύουν από τη μια ο χοιροβοσκός και η Πριγκίπισσα Α και από την άλλη ο Πρίγκηπας και η Πριγκίπισσα Β , έχουν ενωθεί .

Δύο παντρεμένα ζευγάρια στέκουν τώρα αντιμέτωπα , παράλληλα μεταξύ τους αλλά διαχωρισμένα , στο βαθμό που το ένα ζευγάρι ανήκει στο χυδαίο και το άλλο στο μαγικό κόσμο .

Όμως παρά την αναμφίβολη διαίρεση , όπως έχουμε δει , υπάρχουν μυστικές ψυχολογικές συνδέσεις ανάμεσά τους οι οποίες μας επιτρέπουν να συνάγουμε το ένα ζευγάρι από το άλλο .

Μιλώντας σύμφωνα με το πνεύμα του παραμυθιού , του οποίου το δρόμο ξεκινά και εκτυλίσσεται από το ανώτερο σημείο , θα πρέπει να πούμε ότι ο κόσμος των ημιθέων είναι ανώτερος από τον φυσικό κόσμο και τον παράγει από τον εαυτό του , όπως ακριβώς εκπορεύεται από τον κόσμο των θεών ο κόσμος των ημιθέων .

Αν δούμε έτσι τα πράγματα , ο χοιροβοσκός και η Πριγκίπισσα Α δεν είναι τίποτα λιγότερο από τα γήινα ομοιώματα του Πρίγκιπα και της Πριγκίπισσας Β , οι οποίοι με τη σειρά τους είναι απόγονοι θεϊκών πρωτοτύπων .

Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι η μάγισσα που εκτρέφει τα άλογα ανήκει στον κυνηγό σαν θηλυκό του αντίστοιχο , μοιάζοντας με την αρχαία Επόνα (την κέλτικη θεά των αλόγων) .

Αν θέλαμε να εξηγήσουμε το παραμύθι περσοναλιστικά , η προσπάθεια θα σκόνταφτε στο γεγονός [ ότι τα αρχέτυπα δεν είναι αλλόκοτα επινοήματα αλλά αυτόνομα στοιχεία της ασυνείδητης ψυχής , που υπήρχαν πριν ακόμη σκεφτεί ή επινοήσει κανείς οτιδήποτε . ]

Τα αρχέτυπα αντιπροσωπεύουν την αναλλοίωτη δομή ενός ψυχικού κόσμου του οποίου η “πραγματικότητα” επιβεβαιώνεται από τις καθοριστικές επιδράσεις που ασκεί πάνω στο συνειδητό νου .

Έτσι είναι μια σημαντική ψυχική πραγματικότητα το γεγονός ότι το ανθρώπινο ζευγάρι έχει σαν αντίστοιχό του ένα άλλο ζευγάρι στο ασυνείδητο , ένα ζευγάρι που φαινομενικά είναι αντανάκλαση του πρώτου .

Στην πραγματικότητα το βασικό ζευγάρι έρχεται πάντα πρώτο a priori έτσι που το ανθρώπινο ζευγάρι έχει πολύ περισσότερο τη σημασία της ατομικής συγκεκριμενοποίησης μέσα στο χώρο και το χρόνο , της αιώνιας και αρχέγονης εικόνας — τουλάχιστον ως προς τη νοητική της δομή , η οποία είναι αποτυπωμένη πάνω στο βιολογικό συνεχές .

Θα μπορούσαμε να πούμε λοιπόν ότι ο χοιροβοσκός αντιπροσωπεύει το “ζωώδη” άνθρωπο που έχει μια αδερφή - ψυχή κάπου στον πάνω κόσμο .

Η βασιλική της καταγωγή προδίνει τη σύνδεσή της με το προϋπάρχον , ημιθεϊκό ζευγάρι . Αν δούμε τα πράγματα από αυτή την άποψη , αυτή η αδερφή - ψυχή εκπροσωπεί όλα όσα μπορεί να γίνει ένας άντρας αν καταφέρνει να αναρριχηθεί αρκετά ψηλά στο δέντρο του κόσμου .

Γιατί στο βαθμό που ο νεαρός χοιροβοσκός καταφέρνει να κατακτήσει το ευγενικό , θηλυκό μισό του εαυτού του , πλησιάζει το ζευγάρι των ημιθέων και εξυψώνεται στη σφαίρα της βασιλικής οικογένειας — που σημαίνει στο χώρο της συμπαντικής πραγματικότητας .

Ο Μαύρος αντιπροσωπεύει το αλχημικό nigredo στο οποίο βρίσκεται κρυμμένη η μυστηριακή ουσία , μια ιδέα που αποτελεί έναν ακόμη παραλληλισμό του μυθολογήματός μας ή όπως θα λέγαμε στην ψυχολογική γλώσσα , μια ακόμη παραλλαγή αυτού του αρχέτυπου .

Όπως συμβαίνει και στην αλχημεία το παραμύθι μας περιγράφει τις ασυνείδητες διεργασίες που αντισταθμίζουν τη συνειδητή , χριστιανική κατάσταση .

Απεικονίζει τη λειτουργία ενός πνεύματος που μεταφέρει τη χριστιανική σκέψη πέρα από τα όρια που θέτουν οι εκκλησιαστικές έννοιες , αναζητώντας μια απάντηση σε προβλήματα που ούτε ο Μεσαίωνας ούτε η σύγχρονη εποχή έχουν καταφέρει να λύσουν .

Δεν είναι δύσκολο να δούμε στην εικόνα του δεύτερου βασιλικού ζευγαριού μια αντιστοιχία με την εκκλησιαστική αντίληψη του νυμφίου και της νύμφης και στο ζευγάρι του κυνηγού και της μάγισσας μια διαστρέβλωσή της , που κλίνει προς τον αταβιστικό , ασυνείδητο Βοτανισμό .

Το γεγονός ότι το παραμύθι αυτό είναι γερμανικό κάνει τη θέση αυτή ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα , αφού αυτός ο ίδιος ο Βοτανισμός ήταν ο ψυχολογικός πνευματικός πατέρας του Εθνικοσοσιαλισμού , ενός φαινομένου που μετέφερε αυτή τη διαστρέβλωση στο κατώτερο δυνατό επίπεδο μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου .

Από την άλλη το παραμύθι δηλώνει καθαρά ότι ο άνθρωπος μπορεί να φτάσει στην κατάσταση της ολότητας , να ολοκληρωθεί , μόνο με τη συνεργασία του πνεύματος του σκότους .

Επιπλέον , ότι αυτό το πνεύμα είναι μια causa instrumentalis (λειτουργική αιτία) , είναι αίτιο που συντελεί στη λύτρωση και την εξατομίκευση .

Σε μια ολοσχερή διαστρέβλωση αυτού του στόχου της πνευματικής ανάπτυξης , στον οποίο αποσκοπεί όλη η φύση και ο οποίος προεικονίζεται και στη χριστιανική διδασκαλία , ο Εθνικοσοσιαλισμός κατέστρεψε την ηθική αυτονομία του ανθρώπου και δημιούργησε τον παράλογο ολοκληρωτισμό του Κράτους .

quote:

---

kost
Κηφέα νομίζω καλό θα ήταν να πούμε ότι τα κείμενά σου σ'αυτό το θέμα αποτελούν ακριβείς μεταφράσεις κειμένων του Jung σχετικά με τα Αρχέτυπα και το Συλλογικό Ασυνείδητο. Eκτός αν το έχεις αναφέρει ήδη κάπου πιο πάνω και δεν το βλέπω.

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά