- "ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΣΚΕΨΕΩΝ" Νο 1 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
πίστεψα σε αξιές που έγιναν αηδίες. Έτσι συνεχίζω περπατώντας "αποδυναμωμένος" απο αυτές μα δεν καταλαβαίνω το γιατί.
Σε αξιές και αηδίες... Περίμένω το φώς για να κοιμηθώ. Επιμένω και αντιστέκομαι αντιδρώντας. γι' αυτό σήμερα το πρωί με λύγισε ένας στίχος του Θανάση Παπακωνσταντίνου:
Γειά σας πότες της στρογγυλής τραπέζης
που τα σαρκία σας η μέθη κυβερνά
ας είναι μια φορά τίποτα να μην πούμε
τον ψίθυρο των άστρων έπιασε η γκλάβα μου
αρμονία και χάος... πάλι στα ίδια γυρνώ...
...και αποκοιμήθηκα...
(amalia σε ευχαριστώ για την επέμβαση στον demasgamas)
είναι εκείνη η οποία προσφέρει
την περισσότερη γνώση και εμπειρία.
Κατά τη διάρκεια μιας δύσκολης περιόδου στη ζωή,
μπορεί κανείς να μάθει να αναπτύσει εσωτερική δύναμη,
αποφασιστικότητα και θαρρος προκειμένου
να αντιμετωπίσει τα προβλήματα.
........................
Επειδή ολοι χρειαζόμαστε εξισου τήν αγάπη,
μπορούμε να νιώθουμε πως οποιονδήποτε συναντούμε,
υπο οποιεσδήποτε συνθήκες είναι αδελφός μας η αδελφή μας,
..........................
Η αγάπη πρός τον συνάνθρωπο εξηγείται
αν αναγνωρίσουμε το απλούστατο γεγονός
οτι κάθε ανθρώπινο ον έχει το ίδιο δικαίωμα
και την ίδια επιθυμία για ευτυχία ,και όχι για πόνο,
καθώς και το οτι εσύ ,σαν άτομο ,αποτελείς
μια μονάδα ζωής ανάμεσα στό πλήθος των άλλων
που ακατάπαυστα αναζητούν την ευτυχία.
Δαλαι Λαμα
Είσαι νησί
Είσαι ότι είμαι
Απαλό
Αλμυρό
Και ξέχειλο από φώς
Γεμάτο αφρούς λευκούς
Και στίχους
Οχι αινίγματα
Μα στίχους
Γεμάτο τραύματα
Και θωπείες
Ευωδιαστή θερμότητα είσαι
Νύχτα με φόβους παιδικούς
Ερωτες -άνεμοι όλο σφοδρότητα
Στρώνουν στήν άμμο
Τα κοχύλια που συνάζω
Μέσα τους τέλεια
Μικροσκοπικά καβούρια
χρωματιστά απ΄'εξω
Σκαρφαλώνουν στό χαρτί
Πλαγιοδρομούν
Μα πάντα φτάνουν
Εκεί που είσαι
Εκεί που είμαι
Χωρίς να δίνουν στόχο.
Χάρτης
Χαρτης Δρακοπουλου
Grab all they can
All for themselves
After all.
ΛΥΚΕ/ΛΥΚΕ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ;...ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΜΟΥ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ; Ο ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΣ ΜΟΥ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΓΛΥΤΩΝΩ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ...ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ; ΔΕΝ ΞΕΡΩ...ΡΩΤΗΣΤΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΤΑ ΕΙΠΕ...ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΚΑΙ Η ΣΚΕΨΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΛΥΚΟΣ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΟΡΜΗΞΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΠΑΡΑΞΕΙ...ΤΑ ΒΡΑΔΥΑ ΟΥΡΛΙΑΖΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ...Η ΣΚΕΨΗ ΛΟΙΠΟΝ;...ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΖΕΙ ΟΠΟΤΕ ΤΗΝ ΑΚΟΥΜΕ; ΟΠΩΣ ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΛΥΚΟΥΣ;
She's a picture of the world
A reflection of you
A reflection of me
And it's all there to see
If you only give in
To the fire within.
Η ΣΚΕΨΗ ΠΟΥ ΚΟΙΤΑΖΕΙ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΑΝΗ ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΚΑΜΑΡΩΝΕΙ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΧΩΡΑΕΙ.
DIE/DIE MY DARLING...ΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΜΟΝΑΔΙΚΩΝ ΔΕΣΜΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΝΟΧΛΟΥΝ...ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ...ΑΛΛΑ ΜΑΣ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ...BREAK ON THROUGH TO THE OTHER SIDE ΛΟΙΠΟΝ ΜΕ ΤΟ ΑΝΑΠΗΡΙΚΟ ΚΑΡΟΤΣΑΚΙ...ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ...DONT DRINK AND DRIVE ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΜΕΤΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ...ΖΗΜΙΑ...ΝΑ ΑΦΗΝΕΙΣ ΟΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ...ΔΕΝ ΤΑ ΛΕΩ ΓΙΑ ΜΕΝΑ...ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ...ΤΑ ΛΕΩ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΙ.
Ο PIXELDREAM ΣΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΕΚΤΗ ΤΩΝ ΟΛΟΦΑΝΕΡΑ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ & ΛΙΘΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΔΕΣΜΩΝ...ROLLING STONES Η ΥΠΟΘΕΣΗ...ΠΟΥ ΚΥΛΑΝΕ ΣΕ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΥΣ ΣΚΕΨΕΩΝ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΔΟΥΝΕ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ Η ΚΛΩΣΤΟΥΛΑ ΤΗΣ ΑΡΙΑΔΝΗΣ...ΠΟΤΕ...ΥΦΑΙΝΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ...ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΙΣΤΟ.
Tο σπάνιο δώρο
Kαινούργιες θεωρίες.
Tα μωρά δεν πρέπει να τ' αφήνετε να κλαίνε.
Aμέσως να τα παίρνετε αγκαλιά. Aλλιώς
υπόκειται σε πρόωρη ανάπτυξη
το αίσθημα εγκατάλειψης ενηλικιώνεται
αφύσικα το παιδικό τους τραύμα
βγάζει δόντια μαλλιά νύχια γαμψά μαχαίρια.
Για τους μεγάλους, ούτως ειπείν τους γέροντες
–ό,τι δεν είναι άνοιξη είναι γερόντιο πια–
ισχύουν πάντα οι παμπάλαιες απόψεις.
Ποτέ αγκαλιά. Aφήστε τους να σκάσουνε στο κλάμα
μέχρι να τους κοπεί η ανάσα
δυναμώνουν έτσι τα αποσιωπητικά τους.
Aς κλαίνε οι μεγάλοι. Δεν έχει αγκαλιά.
Γεμίστε μοναχά το μπιμπερό τους
με άγλυκην υπόσχεση –δεν κάνει να παχαίνουν
οι στερήσεις– πως θά 'ρθει μία και καλή
να τους επικοιμήσει λιπόσαρκα
η αγκαλιά της μάνας τους.
Bάλτε κοντά τους το μηχάνημα εκείνο
που καταγράφει τους θορύβους του μωρού
ώστε ν' ακούτε από μακριά
αν είναι ρυθμικά μοναχική η αναπνοή τους.
Ποτέ μη γελαστείτε να τους πάρετε αγκαλιά.
Tυλίγονται άγρια
γύρω απ' τον σπάνιο λαιμό αυτού του δώρου,
θα σας πνίξουν.
Tίποτα. Όταν σας ζητάνε αγκαλιά
μολών λαβέ μωρό μου, μολών λαβέ να απαντάτε.
Κική Δημουλά
Ποιήση Τέχνη Μαγική.........
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Μέσ’ την ζωή που ζούσα
Κ’η θύμηση λιγόθυμη
των όσων αγαπούσα.
Κ’ήρθε η ματιά σου γελαστή
εαρινή αχτίδα
και για τα που μου λείψανε
μου μίλησε μ’ελπίδα.
Μα είναι οι χαρές μας φτερωτές
Και το φθινόπωρο είναι
μέσα στήν ίδια μου φωνή
που σου φωνάζει: μείνε.
Και της ματιάς σου ο γελαστός
Ήλιος θα βασιλέψει
και τ’ όνειρο θα ξεχαστεί
προτού καν αληθέψη.
Μ. Πολυδουρη
σαν
σταλαχτίτες
προσφέρουν το κλειδί
γιά ουσιαστική αναθεώρηση...
Στα πάντα;
Στα πάντα.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...
ειναι επιφανειακα. Μοιαζουν με τον ωκεανο.
Το κυμα εμφανιζεται στην επιφανεια και
μερικες φορες ειναι πολυ μεγαλο και δυνατο.
Ερχεται και φευγει ομως ,ερχεται και φευγει,
κιάπο κατω, ο ωκεανος παραμενει παντα ηρεμος.
<<Ego sum qui sum >>
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...
ΣΑΒΒΑΤΟΓΕΝΝΗΜΕΝΗ
(Τα τελευταία κείμενα της Μαλβίνας Κάραλη 2000-2002 )
"Εγώ γλίτωσα και δεν είμαι πλέον σαν κι εσάς. Και χόρτασα. Και λεφτά. Και οικογένεια κι αγάπη. Κυρίως αγάπη. Στο μέτωπο αγγίγματα-φιλιά. Και πλάι στα χείλη. Εγώ, που μέχρι πέρυσι, αν με άγγιζες ακόμα και εξ αποστάσεως, ούρλιαζα «πίσω μου σ' έχω σατανά».
Εγώ χόρτασα. Ένα χειμώνα αγάπη. Μια άνοιξη ελπίδα. Κι ένα καλοκαίρι προοπτική. Ολόκληρο προοπτικές. Εγώ, η ξεγραμμένη. Χρειάστηκε να ξεγραφτώ για να μπορέσω και να συμμορφωθώ και να αγαπήσω και να αγγίξω και να ανταπωδώσω και τα πάντα. Εγώ. Όχι πια ορφανή. Γεμάτη. Επαρκής. Μισοσίγουρη. Και «ωραία», όπως με ήθελα. Με μακριά μαλλιά. Να ερεθίζουν ώμους και πλάτη."
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius