- Μικρές "ασήμαντες" αφορμές στοχασμού... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Σ'ευχαριστώ !
Να'σαι καλά !
Να'σαι καλά και εσύ Μάνο για την ευαισθησία που σε διακρίνει !
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Edited by - ΑΡΓΩ on 15/12/2003 20:38:04
Αλλαγή πλεύσης
Για να δούμε πόσο μακριά θα φτάσουμε
Μας περιμένει ένας απέραντος ανεξερεύνητος "μικρόκοσμος"...
Ελάτε !
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
quote:
"ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙΣ ΨΙΛΑ, ΠΕΤΑΣ "ΑΛΛΟΥ"....ΕΚΕΙΝΕΣ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΘΝΑΝΤΑΣ ΤΗΝ ΓΑΛΗΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ,ΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΟΤΕ ΛΕΣ "ΧΡΟΝΕ ΣΤΑΜΑΤΑ ΚΙ ΑΣΕ ΜΕ ΕΔΩ..."
ΜΗΝ ΨΑΧΝΕΤΕ ΑΔΙΚΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΝ ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΗ ΑΠΟ ΕΔΩ ΜΕΣΑ, ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΠΡΙΝ 2 ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΑΤΟΜΟ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΗΜΟΥΝ ΜΟΝΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΕΡΗΜΙΚΟ ΥΨΩΜΑ/ ΒΟΥΝΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΣΟΥΝΙΟ ΕΝΑ ΚΡΥΟ ΒΡΑΔΥ ΤΟΥ ΟΚΤΩΜΒΡΗ, ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ ΠΡΩΙ. ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ ΜΕ ΛΟΓΙΑ, ΜΟΝΟ ΝΑ ΤΑ ΝΟΙΩΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ. ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΗΤΑΝ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΚΟΚΚΙΝΟΚΙΤΡΙΝΟΥ ΚΑΙ ΜΠΛΕ, ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΚΑΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΦΑΙΝΟΝΤΟΥΣΑΝ ΤΟΣΟ ΑΡΜΟΝΙΚΑ ΔΕΜΕΝΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΟ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ, ΟΙ ΗΧΟΙ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΠΟΥ ΥΠΗΡΧΑΝ ΕΚΕΙ ΗΤΑΝ ΕΚΛΠΗΚΤΙΚΟΙ. Η ΦΥΣΗ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΗΣ. ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΙΛΑΩ 2 ΩΡΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΝΟΙΩΣΑ. ΤΕΤΟΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΜΟΥ ΜΕΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ. ΥΕΤΩ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ.......ΕΠΙΣΚΕΥΤΕΣΘΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΣΕ ΠΕΡΙΕΡΓΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΕΤΟΙΑ "ΜΑΓΙΚΞΑ ΜΕΡΗ" ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΟΔΗΓΕΙ Η ΦΥΣΗ ΣΕ ΕΝΝΟΙΕΣ ΟΠΩΣ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΑ, Η ΜΑΓΕΙΑ, Η ΑΡΜΟΝΙΑ κ.α.? ΑΝ ΝΑΙ ΑΣ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΓΩ.......
Έχω νοιώσει πολλές φορές αυτή την ανάγκη και μερικές φορές το έχω κάνει κι έχω βρεθεί σε ανύποπτο χρόνο σε τέτοια "μαγικά μέρη"
Κυρίως με τραβάει η θάλασσα
Άλλες φορές μου αρέσει τη νύχτα να βγαίνω με ταμάξι και ν'ακολουθώ δρόμους έξω απ'την κίνηση ακούγοντας μουσική...
Πολλές φορές όμως δεν έχω κάνει τίποτα απ'όλα αυτά γιατί με μελανχωλεί που δεν μπορώ να τα μοιράζομαι με πρόσωπα αγαπημένα...
Πάντως το ιδανικό για μένα θα ήταν να έχω δική μου μια άκρη του λιμανιού να αράξω...
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΟΔΗΓΕΙ Η ΦΥΣΗ ΣΕ ΕΝΝΟΙΕΣ ΟΠΩΣ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΑ, Η ΜΑΓΕΙΑ, Η ΑΡΜΟΝΙΑ κ.α.?
ΑΝ ΝΑΙ ΑΣ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΓΩ.......
Mα ναι, Οsiris Myth, αν δεν ονειρευτω.. θα χαθει η αρμονια της ψυχης..
..μια μηχανικη Ζωη..θα με κοιτα και θα γελα...
Ταξιδευω Μονη ...το μυαλο τρεχει...
αλλες φορες γραφω.. με ταξιδευει και αυτο..
Αυτα που νιωθουμε ορισμενες φορες ειναι αδυνατον να αποδωθουν με λεξεις..
Ονειρευτηκα ενα βραδυ ..πανω ψηλα στον Περιφερειακο του Γαλατσιου, καθισμενη σε ενα βραχο, και κοιτωντας οσο πιο μακρυα μπορουσα..
ενα απεραντο λιβαδι με νυκτολούλουδα,
αυτα ευωδιαζαν και εκαναν την ψυχη μου να χορευει..
Τα αστρα μου κρατουσαν συντροφια..
Με το φίλημα των άστρων,
Έλα….
Ελατε ολοι, η ζωη θελει Ονειρο...
Ταξιδεψε μας Αργω..
Τα ονειρα γαληνευουν την ψυχη.. και ισως μας κανουν και καλυτερο Ανθρωπο... αφου εκεινη τη στιγμη μονο Γλύκα μπορει να βγαλει το Γηινο Σωμα μας..
Τα σύννεφα φαντάζουνε απειλητικα στο μολυβένιο ουρανό...
γριζα..σκυθρωπα...
αγερας δυνατος χτυπα, ..χτυπα βασανισμενα...
το φως του ηλιου δυνατο, μας ξεγελα ..μπερδευοντας το βλεμμα..
τα κυματα αδαμαστα..
οδηγουν το πλοιο σε μερη αταξιδευτα...
Κι η θάλασσα τη μια εχθρος την αλλη φιλος σκοτεινος.
Το χρώμα της.. ανειπωτο
εμπρος μου ανοιχτοπράσινο, πιο περα γκρίζοπο..
Οντας κυβερνητης.. ξερω σε σε μια στιγμη θα ξαναρθει η γαληνη της θαλασσας.. και κει, Εγω θα Οδηγησω...
Για συντόμευση πέρνω έναν παράδρομο όπου συνήθως έχει λιγότερη κίνηση
Σε κάποιο σημείο του δρόμου δημιουργείται μια πιό ανυψωμένη καμπύλη,
οπου όταν περνάς είναι σαν να σε εκτινάζει ψηλά...
Αυτή η μικρή ανωμαλία του δρόμου έιναι για μένα μια μικρή αφορμή απόλαυσης !
Αισθάνομαι στιγμιαία οτι απογειώνομαι...
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Tα λόγια σου απανεμιά
Στιγμιαία γαληνεύουν τη Ψυχή...
Σου παραθέτω το παρακάτω κομμάτι εκφράζει πολύ εμένα
και σε μερικά σημεία τα όσα νοιώθω για Εκείνον...
Κράτα την άκρη σου
απέναντι θα είμαι
στης θάλασσας τη θέση
στο μακρινό ορίζοντα
Κι ανάμεσα του φεγγαριού ο δρόμος
κι όγκοι άπειροι νερού
αστραφτερού και μαύρου
Μείνε στην άκρη σου
δεν ήσουν για ταξίδια
κι είμαι η θάλασσα
το σπίτι σου, η ζωή σου
Εσύ και δίπλα σου ακριβώς
να ξεκινά ο κόσμος όλος
δεν ήσουνα για ταξίδι
Μείνε στην άκρη σου
δεν ήσουν ούτε εσύ
ο ίσκιος σου μονάχα
σ’ ό,τι αγαπούσα έμοιαζε
Φυλάξου απ’ την αγάπη
μα πιο πολύ απ’ το φόβο σου γι’ αυτή
μείνε έξω απ’ τα όνειρά μου...
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Edited by - ΑΡΓΩ on 16/12/2003 19:15:20
δεν ήσουν για ταξίδια
κι είμαι η θάλασσα
το σπίτι σου, η ζωή σου
Φυλάξου απ’ την αγάπη
μα πιο πολύ απ’ το φόβο σου γι’ αυτή
μείνε έξω απ’ τα όνειρά μου...
Δεν εχω λογια... καλη μου...
Kλεινω τα Ματια...Και ...Ανοιγω τους Κυκλους μου..
Μεγαλωνω την ακτινα...Μα ποση δυναμη μπορει νa εχει η ανθρωπινη Φαντασια
Ένα ταξίδι στον κόσμο... Μονο για σενα..... Μονο με 'σενα..
Με τις σκέψεις να παίρνουν χρώμα απο λόγια σου..
και να ταξιδευουν την ψυχη μου.....σε μερη μαγικα..
Κανεις δε θελω να τα βρει..
Μονο εσυ και γω..
Εμεις...
Πετω μόνη.. δε θελω να διακυνδυνευσεις μαζι μου..
Μεινε στη γη... Δε μπορεις να καταλαβεις.. Δε μπορεις...
Ο ουρανός με ρωτα αν τα ταξιδια μου παίρνουν πάντα τον ίδιο δρόμο
Ουρανε ...ενας μαγος ανεμος με ταξιδευει...
και ολες οι νεραιδες της φύσης ειναι πλαι μου, υφαινουν μικρές, ανεπαίσθητες ινες για να συνεχισει το ονειρο....
Περα απο τα βουνα.. τις πεδιαδες... Συναντω τη Θαλασσα...
Ακουμπαω το λυχναρι μου σε κοκκους αμμου
..φωτιζει τις ελπιδες μου
....ωω!! μα το πελαγος το σβηνει
Διχως φως πια...
κανω ελευθερη καταδυση χωρις αναπνευστηρα
Καταδυση προς τον Ερωτα σου..
Ολο και πιο βαθια..
Κοντρα στην Ανωση..
Για αυτη τη καταδυση θα μπορουσα να κρατω την ανασα μου ..
ωρες..μερες..χρονια..
Μονο για αυτη τη Ματια...
Απο μια ψυχη ..σε μια αλλη ψυχη ... που δεν βιάζεται..
και η Ψυχή της λαχταρά πάντα ταξίδια...
...δεν ταξιδεψα ποτε...
δεν πηγα πουθενα...
ολα τα τοπια απλα ταξιδεψαν
μεσα μου...
παντα
ημουν μεσα μου...
δεν εφυγα ποτε απο μενα
δεν πηγα πουθενα ποτε...
Ryche...γιατι ετσι μ'αρεσει...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
που ακόμα κι όταν είσαι δίπλα μου λείπεις,
που μόνο ξέρεις να χτυπάς
και να φεύγεις, φεύγεις, φεύγεις...
Είσαι δω και άπιαστος είσαι
Να σε πιάσω θέλω μα φοβάμαι
Μη μου φύγεις μακριά
Και πάψω να’ μαι...
Darkangel_78 γιατί ελπίζω να σας αρέσει!
Destiny και ryche αυτά που γράφετε με αφήνουν άφωνη!Μακάρι να μπορούσα με ένα μήνυμα να σας πω πόσο ταυτίζομαι με αυτά!
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
ΕυχαριστωΜακαρι να μπορουν και οι λεξεις να αναπαραγουν το Ορατο...
Edited by - Destiny on 18/12/2003 12:59:52
ΤΑΞΙΔΕΨΕ ΜΑΣ ΜΑΚΡΙΑ,
ΠΑΡΕ ΜΑΣ ΣΕ ΜΕΡΗ "ΑΛΛΑ"
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΕΣΥ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ......
Που στο πιό μακρύ του ταξίδι έμεινε ακυβέρνητο
Τώρα τα κύμματα μόνη παλεύω
να φτάσω στεριά να σωθώ
Πλοίο φάντασμα εγινα κι'εγώ...
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
στην ανθρωπινη θνητη η αερικη ανθρωπομορφη οντωτητα ;;;
που κινειται μεταξυ υπαρξης και ανυπαρξιας,μεταξυ αερα και νερου ;;;
εξωτερικης γαληνης και εσωτερικης τρικυμιας ;;;;;
σε ποιο ανολοκληρωτο παραμυθι μου βρισκομαι ;;;;;
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
τωρα που φευγεις
μαζι με το φως μου...
θελω να γινω ρωγμη
στο χρονο...
και να γυρω σε θαλασσες
ξενες
να σε δω που πεθαινεις
και γεννιεσαι μεσα μου μου
σαν ψεμα απο εργο καλπικο...
τωρα για μια στιγμη
να ανθισει κεραυνος σε ματια
που ανοιγουν το πρωι σαν
παντζουρια και εξω βρεχει...
θελω να αφησω μια στιγμη που
θα σε ντυνει αιωνια με αγαπη
μια στιγμη που θα σου περνει
μακρια οτι ποθεις...
θελω μια στιγμη να γινω ηρωας σου
στο παραμυθι της ζωης σου...
και αν οι λεξεις δεν δεθηκαν σωστα
συγχωρεσε με...
μοναχα μια στιγμη ηθελα να γινει αφορμη
να υπαρξω μεσα σου...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
χαθει και αυτος...
και ησουν καλος και υπομονετικος
και παντα κοντα μας...
και σου λεω αυτα που
δεν τολμησα να σου πω πιο πριν...
ευχαριστω...
μια στιγμη και εσβησες
και δυο παιδια περιμενουν
ο μπαμπας να γυρισει πισω
και μια γυναικα να σε παρει αγκαλια
και συ ταξιδευεις αναμεσα στα αστρα...
ευχαριστω και παλι...
θα μου λειψεις...
η πρωτη του χρονου θα ειναι
αλλιως με την σκεψη του
χαμου σου να χτιζει καλυβες
μεσα μου...
δεν σε ξεχνω γιατι εισαι ζωντανος
μεσα μου...
παντα χαμογελαστος...
με την καλη κουβεντα
στην ακρη των χειλιων σου...
σε θυμαμαι...
ευχομαι ενα πραγμα για σενα
τουτη την χρονια...
καλη ανταμωση με το φως...
σε εναν φιλο...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
Edited by - ryche on 28/12/2003 23:57:39
μην σβησεις την φλογα που φωτιζει τα μονοπατια των δακρυων ..
μην σβησεις την φωτια που αναβλυζει απο τις καρδιας σου τους πιδακες..
γιατι ειναι τα μονα που σε συνδεουν με την υπαρξη σου..την τωρινη και την ηλιακη...
του αρχεγονου φωτος...του αρχεγονου ελληνα μικρου θεου..μια αγκαλια που τον βαστα...εκεινη η μεγαλη κυρα/θεα....η αγαπη...
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας