- Οι θρησκείες της Ανατολής (ΣΠΟΝΔΥΛΩΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ) - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Υπάρχουν επίσης εννέα τρόποι που οι Κινέζοι έχουν αντιπροσωπεύσει παραδοσιακά αυτούς τους δράκους, καθένας που αποκαλύπτει ένα διαφορετικό χαρακτηριστικό δράκων.

Υπάρχουν δράκοι που χαράζονται στις κορυφές των κουδουνιών και των gongs.

Ένας δεύτερος τύπος είναι χαρασμένος στις βίδες των βιολιών, δεδομένου ότι οι περισσότεροι δράκοι αγαπούν τη μουσική.

Ένας τρίτος είναι χαραγμένος στις κορυφές των μαρμάρινων πλακών γραφής, λόγω της αγάπης των δράκων της λογοτεχνίας.

Ένα τέταρτο βρίσκεται στο κατώτατο σημείο των πέτρινων μνημείων δεδομένου ότι οι δράκοι μπορούν να υποστηρίξουν τα μεγάλα βάρη.

Ένα πέμπτο τοποθετείται στις μαρκίζες των ναών, δεδομένου ότι οι δράκοι είναι πάντα άγρυπνοι στον κίνδυνο.

Ένας έκτος εμφανίζεται στις αψίδες των γεφυρών, δεδομένου ότι οι δράκοι αγαπούν το νερό.

Ένα έβδομο είναι χαραγμένο στο θρόνο του Βούδα, δεδομένου ότι οι δράκοι επιθυμούν να στηριχτούν.

Ένας όγδοος τοποθετείται στις λαβές των ξιφών, δεδομένου ότι οι δράκοι είναι γνωστοί για την πολεμική τους ικανότητα.

Ο ένατος είναι χαρασμένος στις πύλες φυλακών, των οποίων χαρακτηριστικό είναι ότι αγαπούν τους διαπληκτισμούς και την πρόκληση προβλημάτων.

Τα χρώματα των κινεζικών δράκων είναι προφανώς αρκετά μεταβλητά, αλλά στην περίπτωση του τύπου chiao η πλάτη είναι ριγωτή με πράσινο, οι πλευρές είναι κίτρινες, με πορφυρή κοιλιά.

Τα σύμβολα των κινεζικών δράκων

Είναι Υδάτινα σύμβολα, καθώς θεωρούνται οι κυβερνήτες της κίνησης των υδάτων, όπως οι καταρράκτες, οι ποταμοί, ή οι θάλασσες.

Μπορούν να παρουσιαστούν ως σίφουνες (ανεμοστρόβιλος ή τυφώνας).

Υπάρχουν τέσσερις σημαντικοί δράκοι, ένας που αντιπροσωπεύει κάθε θάλασσα.

Παραδείγματος χάριν:

Ο βασιλιάς δράκων της ανατολικής θάλασσας,

Ο βασιλιάς δράκων της δυτικής θάλασσας, και ούτω καθ'εξής.

Θεωρούνται "υπεύθυνοι" για το νερό και τα σχετικά με το νερό καιρικά φαινόμενα. Στους αρχαίους χρόνους , πολλά κινεζικά χωριά (ειδικά εκείνοι που ζουν κοντά στους ποταμούς) αφιέρωσαν τους ναούς στον τοπικό "βασιλιά των δράκων τους."

Σε περιόδους ξηρασίας ή πλημμύρας, ήταν συνήθες για τους τοπικούς άρχοντες της κυβέρνησης να οδηγούν την κοινότητα στην προσφορά των θυσιών και άλλων τελετών για να κατευνάσουν το δράκο και να ζητήσουν ή να βρέξει ή να σταματήσει η βροχή.

Πηγή: www.crystalinks.com

Tα κείμενα είναι μεταφρασμένα οπότε "μην πυροβολείτε τον μεταφραστή"

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

quote:

---

Θα σε κολάσω Χριστιανό Ανθρωπο και θα αρχίσεις τα "ύπαγε οπίσω μου...."

---

WW-W-ALKER

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Η ιαπωνική θρησκευτική παράδοση είναι πλούσια και πολύπλοκη, περιλαμβάνοντας συμπληρωματικές και αντιφατικές συνάμα κατευθύνσεις της θρησκευτικής σκέψης και πρακτικής με μία ευκολία που κάποιες φορές ίσως να παραξένευε το δυτικό παρατηρητή. Στην καρδιά της παράδοσης βρίσκονται το Σίντο, η επιχώρια θρησκεία της Ιαπωνίας, και ο Βουδισμός, η Ινδική θρησκεία που έφτασε στην Ιαπωνία μέσω της Κορέας και της Κίνας από τον έκτο μέχρι τον όγδοο αιώνα μ.Χ.
Καθ’ όλη τη μακρά διάρκεια της ιαπωνικής ιστορίας, οι δύο αυτές θρησκείες ήταν εκείνες που συνέβαλαν τα μέγιστα στην αντίληψη των Ιαπώνων για τον εαυτό τους και τον κόσμο.

Σίντο

Το Σίντο είναι η παλαιότερη ιαπωνική θρησκεία. Οι ρίζες του χρονολογούνται τουλάχιστον στα μέσα της πρώτης χιλιετίας π.Χ.. Έως τον 6 αιώνα μ.Χ. περίπου, οπότε άρχισε στην Ιαπωνία μία περίοδος ταχείας υιοθέτησης του ηπειρωτικού πολιτισμού, το Σίντο υπήρχε ως ένα άμορφο μείγμα λατρείας της φύσης, προσκυνήματος στη γονιμότητα, προφητικών τεχνικών, λατρείας ηρώων και σαμανισμού. Σε αντίθεση με το Βουδισμό, το Χριστιανισμό και το Ισλάμ, το Σίντο δεν έχει ιδρυτή και ούτε ανέπτυξε ιερές γραφές, ρητή θρησκευτική φιλοσοφία ή συγκεκριμένο ηθικό κώδικα.

Μάλιστα οι πρώτοι Ιάπωνες ήταν τόσο α-συνείδητοι σχετικά με τη θρησκευτική ζωή τους που δεν είχαν ούτε μία ονομασία για να αναφέρονται στο Σίντο.

Οι ονομασίες «Σίντο» και «Ο Δρόμος των Κάμι (θεοί ή πνεύματα)» χρησιμοποιήθηκαν μετά τον έκτο αιώνα, όταν οι Ιάπωνες επεδίωξαν να διαφοροποιήσουν τη δική τους παράδοση από τις ξένες θρησκείες του Βουδισμού και του Κομφουκιανισμού με τις οποίες ήρθαν αντιμέτωποι. Στην προέλευσή του, το Σίντο ήταν η θρησκεία ενός αγνού λαού ευαίσθητου πάνω απ’ όλα στις πνευματικές δυνάμεις που δέσποζαν το φυσικό κόσμο μέσα στον οποίο ζούσε.

Σύμφωνα με ένα αρχαίο χρονικό, μέσα στον κόσμο τους μυριάδες πνεύματα λαμπύριζαν σαν πυγολαμπίδες και κάθε δέντρο και θάμνος μπορούσε να μιλήσει.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Θεωρείται μια ανιμιστική θρησκεία με έντονη τη λατρεία της φύσης.

Όμως, μπορούμε καλύτερα να πούμε ότι πρόκειται για ένα "πανθεϊσμό", που αντιλαμβάνεται όλη τη φύση ως εκφράσεις της μίας και μοναδικής θεότητας, όπου το "Κami" είναι το ανώτερο και πνευματικό στοιχείο που βρίσκεται σε όλα τα πράγματα.

Μέχρι τον 7ο αιώνα, δεν φαίνεται να διαθέτει κάποια επεξεργασμένη οργάνωση, τελετουργικά στοιχεία και ειδικά θρησκευτικά κείμενα.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Η αδιάλειπτη ύπαρξη του Σίντο μπορεί να αποδοθεί εν μέρει στις αλλαγές που έγιναν στο εσωτερικό του.
Μετά τον έκτο αιώνα, το Σίντο μεταμορφώθηκε σταδιακά σε μία θρησκεία με [b]μικρούς και μεγάλους ναούς και με καθορισμένες γιορτές και τελετουργίες, στις οποίες επιστατούσε μία διακεκριμένη τάξη ιερέων.

Εντούτοις, αυτού του είδους οι εξελίξεις άσκησαν μικρή επίδραση στις βασικές αξίες και στάσεις του Σίντο. Πιο σημαντικός παράγοντας για την επιβίωση του Σίντο ήταν οι βαθιές του ρίζες στην καθημερινή και εθνική ζωή του ιαπωνικού λαού παράλληλα με μία έντονη συντηρητική ροπή στην ιαπωνική κουλτούρα.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Μιλούν επίσης για τη μεταγενέστερη γέννηση πολυάριθμων θεών, με κυρίαρχη ανάμεσά τους τη Θεά του Ήλιου, Αμεταράσου (Amaterasu), καθώς και για τη δυναστεία των απογόνων αντιπροσώπων της που κυβερνούν τις νήσους.

Από τη θεά Amaterasu προέρχεται ο πρώτος θείος Αυτοκράτορας, ο Jimnu Tenno που πήρε από το Niningi, ανηψιός της θεάς Αματεράσου, κάποια πολύτιμα δώρα. Αργότερα, τον 10ο αιώνα, εκδίδεται το τρίτο Σιντοϊστικό Βιβλίο, το Engishiki, συλλογή τελετών και προσευχών. Η επίδραση της Κίνας, φέρνει νέες θρησκευτικές αντιλήψεις.

Εδώ αξίζει να σταθούμε κυρίως σε δύο σημεία της μυθολογίας. Το πρώτο είναι ο προσανατολισμός προς τον κόσμο στον οποίο ζουν. Αν και στη μυθολογία υπάρχει αναφορά και σε άλλους κόσμους, εντούτοις έχουμε απροσδιόριστες μόνο εικόνες για αυτούς. H Μεγάλη Κοιλάδα του Παραδείσου, για παράδειγμα, και η Χώρα της Νύκτας, η μιερή γη των νεκρών.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Ένα δεύτερο σημαντικό στοιχείο της μυθολογίας είναι ο στενός δεσμός ανάμεσα στους θεούς, τον κόσμο που δημιούργησαν και τους ανθρώπους.

Η κοσμοθεωρία του Σίντο είναι κατά βάση φωτεινή και αισιόδοξη[b/], όπως αρμόζει σε μία θρησκεία στην οποία κυρίαρχη θεότητα είναι η [b]Θεά του Ήλιου. Αν και δεν αγνοεί τις σκοτεινές πλευρές της ανθρώπινης ύπαρξης, για το Σίντο πρωταρχική ουσία ύπαρξης είναι ο εορτασμός και ο εμπλουτισμός της ζωής.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

quote:

---

Αγαπητέ άνθρωπε – συνοδοιπόρε, εύχομαι να έχεις πάντα ειρήνη στην καρδιά σου…
Δεν ξέρω αν έχω δίκιο η άδικο στο σκεπτικό που θα εκθέσω στη συνέχεια, αλλά απλά πιστεύω πως ένας γραπτός λόγος πηγάζει καθαρότερα από μια ελεύθερη σκέψη και αυτό σημαίνει πως ελεύθερη σκέψη πάει να πει ανταλλαγή απόψεων.
Ιδού λοιπόν τι σκέφτηκα σήμερα το πρωί που ξύπνησα, θέτοντας τον εαυτό μου στο μέσον των τριών σκέψεων που γεννήθηκαν μέσα μου:
α) Τη γνώση που όλοι επιθυμούμε και προσπαθούμε να αποκτήσουμε,
β) τη συνειδητή αυτονομία ( που προσωπικά νομίζω είναι ο εσωτερικός νόμος) και
γ) το γραπτό λόγο της ηθικής τάξης ( π.χ. Μωσαϊκός Νόμος, εκκλησιαστικός κ.λ.π.).
Φυσικά δεν είμαι δικηγόρος ούτε κάποιος αναλυτής του νόμου, απλά είμαι αυτός που είμαι και παλεύω να ξεπεράσω την άγνοιά μου που με δέρνει με σκέψεις, με περισυλλογή για τη Γνώση και ίσως και εγώ μια μέρα τύχω της Μεγάλης Χάρης της και να με αξιώσει να την αποκτήσω.
Ίσως κουραστείς να φτάσεις ως το τέλος του θεματικού αυτού κειμένου, αν το νοιώσεις αυτό μη προχωρήσεις ποιο κάτω, απλά σταμάτα, ξεκουράσου και όταν το ξαναθυμηθείς, εδώ θα είναι το κείμενο και θα σε περιμένει να το διαβάσεις. Αν δεν κουράστηκες και συνεχίζεις θα χαρώ να φτάσεις ως το τέλος. Για τη γνώση δεν θα σου μιλήσω γιατί τη γνωρίζεις τι είναι και για να βρίσκεσαι σε αυτή την ιστοσελίδα και να οδοιπορείς ως απλός αναγνώστης, πάλι ωφελείσαι, γιατί; Είναι απλό, στο χωριό μου λέγανε οι γέροντες πως για να «φας πρέπει να πεινάσεις και όταν πεινάσεις θα αρχίσεις να τρως και αυτό, φαντάσου, μοιάζει με ένα λαχταρίσω φαγητό της αρεσκείας σου και θέλεις και άλλο πιάτο να βάλεις και να φας. Αλλά η μελέτη είναι τροφή και μάλιστα τροφή πνευματική.
Μελετάς και μαθαίνεις, μετά ακολουθεί η πράξη και μετά τα «βήματά» σου σε οδηγούνε στα «μονοπάτια» της γνώσης. Η Γνώση δεν χαρίζεται αν πρώτος εσύ δεν την αναζήτησης να την γνωρίσεις, όταν την γνωρίσεις τότε ξεκινάς να την κατακτήσεις και όταν καταφέρεις να την κατακτήσεις τότες σου χαρίζεται.
Συνειδητή αυτονομία. Αυτός ο Μεγαλειώδεις ελεύθερος εσωτερικός νόμος που στέκει σιωπηλός πάντα και σε αφήνει ελεύθερα να διαλέξεις μεταξύ του «θέλω» και του «πρέπει», χωρίς να είναι δολοπλόκος με την ανθρώπινη έννοια του «καλού» και του «κακού». Το «καλό» και το «κακό» είναι έννοιες που φυλακίζουνε το εσωτερικό πνεύμα, γιατί σε εγκλωβίζουνε σε ένα χώρο σκέψεις που σε κάνουνε να φοβάσαι και να μη μπορείς ποτέ να επιλέξεις, γιατί σε σκιάζει λέγοντας ο νους σου αν κάνω έτσι θα είναι καλό, αν κάνω αλλιώς θα είναι κακό και το κακό έχει συνέπειες κ.λ.π. οπότε φτάνεις τελικά σε αποπροσανατολισμό και στην εσωτερική σου αποδιοργάνωση.
Ενώ αντίθετα με την αυτονομία της συνείδησής μας λέμε «θέλω», άρα αμέσως με αυτό τον τρόπο εκδηλώνουμε την ελεύθερη επιθυμία μας το τι ακριβός θέλουμε.
Αλά για να φτάσουμε στο «θέλω», αναλογιζόμαστε το «πρέπει». Και εδώ είναι η ποιο σκληρή και αδυσώπητη μάχη, η μεγάλη μάχη με τον ίδιο σου τον εαυτό. Είναι μια μάχη πολύ δύσκολη αλλά το να είσαι νικητής δεν είναι ακατόρθωτο, αυτό το βρίσκει ο καθένας μας μόνος του, αν κοιτάξει μέσα του, αν κρίνει σωστά τον εαυτό του. Σημασία έχει ένα πράμα, ότι το «θέλω» είναι κάτι δικό μου και η θέληση είναι επιθυμία μου βαθιά και αληθινή και το πρέπει είναι αυτό που σίγουρα μου ανήκει γιατί είναι για το καλό του «θέλω» μου. Με ρώτησαν κάποτε σε μια συζήτηση φιλική τι φοβάμαι περισσότερο στο κόσμο και όταν τους είπα πως στο κόσμο περισσότερο από όλα φοβάμαι τον ίδιο μου τον εαυτό γέλασαν, όταν τους εξήγησα τη εννοώ, έχασαν την ευθυμία τους, σήμερα φοβούνται αυτοί τον εαυτό τους περισσότερο από ότι εγώ τώρα το δικό μου. Η συνείδηση είναι μικρή, σιωπηλή και πολύ απελευθερωμένη, δεν θέτει πολλά κριτήρια, απλά ένα «θέλω» με όλη την ειλικρίνεια προς το εαυτό μας και ένα δυναμικό «πρέπει» για εμάς. Κάποτε ρωτήθηκε ένας «…αφού ο Θεός αγαπάει τόσο πολύ τον άνθρωπο, τότε γιατί του επιτρέπει να κάνει κακό και δεν τον κεραυνοβολεί;» και πείρε μια σοφή απάντηση, κατά τη κρίση μου φυσικά, «…είναι δυνατόν Κάποιος που αγαπάει τόσο πολύ, χωρείς μέτρα και σταθμά, να σου στερήσει το δικαίωμα της ελεύθερης απόφασής σου;»
Η αυτόνομη συνείδηση άραγε μας αγαπάει λιγότερο από ότι εμείς τον ίδιο μας τον εαυτό; Φυσικά και όχι, αφού η συνείδηση είναι μέσα μας και εμείς μέσα σε αυτήν.
Ο γραπτός νόμος της ηθικής τάξης, θα μπορούσε να είναι ένα ολόκληρο κεφάλαιο και μέρος μιας πολύκαιρης συζήτησης με αρχή αλλά σίγουρα χωρείς να δίνετε ένα τέλος, απόψεις και γνώμες μόνο να αναφερθούνε και να αναλυθούνε, θα είναι αρκετό να γεμίσουμε ορισμένους τόμους. Αλλά δεν θα εγκλωβιστώ σε πολλά λόγια και αναλύσεις, αλά απλά θα σου εκθέσω την δική μου άποψη. Τι είναι ηθική τάξη; Σίγουρα είναι το αντίθετο της ανηθικότητας και αναρωτιέμαι τι είναι ανηθικότητα;
Αν θέσω αυτές τις δυο αντίθετες λέξης θα δω πως η μια λέξη είναι αντίθετη της άλλης και όσο αναφέρομαι νοερά θα δω πως όλο και περισσότερο νοιώθω να εγκλωβίζομαι ανάμεσά τους, ηθική αντίθετο της ανηθικότητα και ανηθικότητα το αντίθετο της ηθικής. Από αυτό τον απλό λεξιλογικό κυκεώνα μπορώ να κάνω με ένα τρόπο μόνο διάλειμμα και είναι αν προσπαθήσω να αναλύσω μέσα μου τι είναι η ηθική και εκεί βρίσκω χίλια δύο προτερήματα και αρεστά που αν αναλογιστώ καλά και προσέξω σε βάθος θα δω πως εκεί μέσα δεν είναι το δικό μου το «θέλω» πουθενά, αλλά εκεί είναι όλα τα «θέλω» των άλλων συνανθρώπων μου μέσα στο σύνολο και φυσικά πουθενά δεν πηγάζει το «πρέπει» για το δικό μου και μόνο «θέλω». Ανηθικότητα, αναλύοντάς την νοιώθω όλα τα «μη» της κοινωνίας να στρέφονται εναντίον μου χωρίς να μου δίνουνε περιθώρια επιλογής για το «θέλω» και το «πρέπει» μου και έτσι εγκλωβίζομαι μέσα σε διάφορα ψυχοφθόρα τοτέμ και ταμπού.
Που είναι εδώ η ελεύθερη επιλογή μου; Η επιλογή της δικιάς μου προσωπικής αυτόνομης συνείδησης και επιλογής της; Αυτό το αφήνω στη κρίση σου να απαντήσεις για σένα, εγώ απαντώ για μένα και λέω το εξής, με αυτό το νόμο της ηθικής τάξης και σε σχέση με το φυσικό νόμο της κοσμογονίας, είμαι παντελώς εγκλωβισμένος και αν ο πρώτος νόμος (ηθική τάξη) με έχει απόλυτα κυριαρχήσει και εγκλωβίσει, αν και ο δεύτερος κοσμογονικός νόμος μου επιτρέπει και κάτι να έχω ελεύθερο και να γνωρίζω το νόμο του δια της γνώσης που θα αποκτήσω από τις δικές μου προσωπικές εμπειρίες. Τελικά είναι ωραίο να κοιτάζω τα αστέρια νύχτα ψηλά στον ουρανό και να θέλω να τα δω από κοντά, αν και είναι μόνο το υλικό τους μέρος, αλλά καλλίτερα να κοιτάξω μέσα μου βαθιά και να κατανοήσω πρώτα με τη συχνότητα πάλλονται αυτά όλα γύρω μου, αν αποκτήσω αυτή τη θεοσοφική γνώση, τότες θα ξέρω πάρα πολλά. Προς το παρών ευχαριστώ τον άνθρωπο αυτόν που με δίδαξε μέσα από την αληθινή αγάπη που μου χάρισε και μου χαρίζει και ελπίζω να μου τη χαρίζει για πάντα…

---

Nemesis