- 7 θανασιμα αμαρτηματα : λαιμαργια,ποσο πρεπει να τρωμε? - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.
ΙΑΠΕΤΟΣ λέγεται βρέ παιδιά...!
Στην Ελλάδα ζούμε...!
ΙΛΑΟΣ!
Υ.Γ.ΨΗΛΕ, δεν αναφέρομαι σε σένα, είσαι αλλού!
(αν και θα'πρεπε? Τι λές?)
![]()
quote:
Να μην ανησυχείς καθόλου γιατι δεν θα σώσεις τον κόσμο. Ο κόσμος δεν θέλει να σωθεί. Ο καθε ένας όταν θα είναι έτοιμος θα αναζητήσει μόνος τη σωτηρία του.
Eχεις απόλυτο δίκιο.
Αυτό εχω διαπιστώσει και εγώ.Ο κόσμος δεν θέλει να σωθεί.
Δεν ενδιαφέρεται για να σωθεί.
Το αυτό και εγώ ομως φίλη mimoza.
Οταν λέμε να σωθώ τι εννοούμε?
Να σώσω την ψυχή μου?
Μα δεν ξέρω πώς.. δεν ξέρω τι είναι το καλό και τι είναι το κακό.
Αν τελικά κάποιος πράττοντας το καλό σώζει την ψυχή του.
Μερικά πράγματα που νομίζω οτι είναι το καλό τα πράττω και τα πράττω οχι για να σωθώ, δεν με ενδιαφέρει να σωθώ, για να στο πώ αλλοιώς χέστηκα αν σωθώ ή οχι, απλά το κάνω γιατί μέσα μου πιστεύω οτι έτσι πρέπει να είναι, και αν σε περίπτωση βρεθεί κάποιος, οποιος και να είναι αυτός και μου πεί ααα. φίλε μου εκανες λάθος, ολα αυτά που νόμιζες οτι ήταν σωστά και καλά δεν ήταν, αρα δεν θα σωθείς εγώ πάλι θα είμαι ικανοποιημένος γιατί θα ξέρω αυτός που μου το λέει απλά δεν είναι καλός ..
Τι λέω ρε γμτ..
Η άγνοια ''σκοτώνει''...!
quote:
helios2012 -Έχει υπάρξει, έστω και μιά μοναδική απειροελάχιστη στιγμή, που να νιώσατε πραγματικά ελεύθεροι?
Και όμως φίλε helios ίσως υπάρχουν κάποιες μικρές, απειροελάχιστες στιγμές «ελευθερίας» στον άνθρωπο .
Μικρές νοητικές στιγμές «μετάβασης» που σε κάνουν και βλέπεις την ψευδαίσθηση που ζούσες, μικρές στιγμές που σου προσφέρουν μια απειροελάχιστη ελευθερία, αλλά και έναν διαρκεί «πόνο» που πρέπει να τον ξεπεράσεις και να μπεις μέσα σε μια καινούρια ψευδαίσθηση ελευθερίας.
Κάθε φορά και από ένα σκαλοπάτι .
Όσα προλάβουμε να ανέβουμε φίλε μου…
.


quote:(Ψηλε την είδες?
)
Έλα φίλε μου,
ναι την είδα. Μου λείπουν μόνο τα τελευταία 15 λεπτά.
Πολλά και πυκνά μηνύματα.
Πιστεύω πως θα πρέπει να τη δω ξανά καμιά 2-3 φορές για να καταλάβω κάτι παραπάνω.
Το θέμα είναι πως όσο τη βλέπεις, μεταφέρεσαι και εσύ στη διάσταση της κβαντικής φυσικής.
Όταν κλείσεις το φως όμως και την πέσεις για ύπνο τι γίνεται;;
Γι' αυτό είπα πως όλα καλά και όλα ωραία αλλά μόλις φτάνουμε στο σκαλοπάτι του θανάτου, τότε τι γίνεται;;
Πώς γίνεται όλα αυτά τα οποία αναφέρονται στην ταινία, να τα βιώσουμε και συνειδητά χωρίς να παραμένουν στη σφαίρα της υπόθεσης και του εφικτού μεν αλλά ασύλληπτου, τουλάχιστον ακόμη, για τις αισθήσεις του κοινού ανθρώπου;


