- "ΜΟΥ ΣΤΕΡΕΙΣ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΩ ΝΑ ΜΟΥ ΣΤΕΡΗΣΕΙΣ" - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

Αν πάντως κατάλαβα καλα,έχω να πώ ... ότι το θέμα είναι να μην είναι κάποιος είδος προς εκμετάλλευση....περιμένω πιο πολλα στοιχεία απο σένα!!!

Θεωρώ , ότι μπορεί να είναι ένα πολύ όμορφο και επικαιρο θέμα προς συζήτηση...

Λαμβάνεις κάτι δικό μου, δίχως την άδειά μου. Όχι απαραίτητα υλικό. Μπορεί να πάρεις την ησυχία μου, την τάξη μου, ή να επέμβεις σε συνήθειες που μου αρέσουν. Το κάνεις είτε εκούσια, είτε ακούσια.

Εγώ πρέπει να νιώσω ότι μου το παίρνεις; Πρέπει να νιώσω την έλλειψή του δηλαδή;

Ναι, είναι η πρώτη σκέψη.

Θα μπορούσαν να γίνουν άλλες σκέψεις;

quote:

---

Λαμβάνεις κάτι δικό μου, δίχως την άδειά μου. Όχι απαραίτητα υλικό. Μπορεί να πάρεις την ησυχία μου, την τάξη μου, ή να επέμβεις σε συνήθειες που μου αρέσουν. Το κάνεις είτε εκούσια, είτε ακούσια.

---

Ωχ,αλλος ενας καμμενος απο παντρεια....

quote:

---

Καλημέρα.

Λαμβάνεις κάτι δικό μου, δίχως την άδειά μου. Όχι απαραίτητα υλικό. Μπορεί να πάρεις την ησυχία μου, την τάξη μου, ή να επέμβεις σε συνήθειες που μου αρέσουν. Το κάνεις είτε εκούσια, είτε ακούσια.

Εγώ πρέπει να νιώσω ότι μου το παίρνεις; Πρέπει να νιώσω την έλλειψή του δηλαδή;

Ναι, είναι η πρώτη σκέψη.

Θα μπορούσαν να γίνουν άλλες σκέψεις;

---

"Πατώντας" στα λεγόμενα του φίλου Traveller...θα έλεγα ότι η όποια επιλογή μας συνοδεύεται και απο "απώλειες" -ενίοτε και απο "οδύνη"-...και οι οποίες εκ των πραγμάτων σε μια σχέση είναι αναπόφευκτες αλλα και αναπόδραστες...αλλα το θέμα χρειάζετια πολύ συζήτηση και ανάλυση...

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

quote:

---

Λαμβάνεις κάτι δικό μου, δίχως την άδειά μου. Όχι απαραίτητα υλικό. Μπορεί να πάρεις την ησυχία μου, την τάξη μου, ή να επέμβεις σε συνήθειες που μου αρέσουν. Το κάνεις είτε εκούσια, είτε ακούσια.

Εγώ πρέπει να νιώσω ότι μου το παίρνεις; Πρέπει να νιώσω την έλλειψή του δηλαδή;

Ναι, είναι η πρώτη σκέψη.

Θα μπορούσαν να γίνουν άλλες σκέψεις;

---

Θα μπορούσαν...

για παράδειγμα, πότε πρέπει να βάζουμε το "μου", στον λόγο μας.

Φυσικά, την έλλειψη κάποιου πράγματος(υλικού-άυλου) μπορούμε να την νιώσουμε και χωρίς να είναι, δικό μας.

Ubi Dubium, Ibi Libertas

Το "μου" το βάζουμε σε αυτά που μας ανήκουν από τη φύση -και ανήκουν σε όλους μας- και σε αυτά που με τον κόπο μας έχουμε κατακτήσει. Και δεν αναφέρομαι σε σπίτια και αυτοκίνητα, αλλά σε αξίες και καταστάσεις ζωής που έχουμε διαμορφώσει.

Η ησυχία μου, λοιπόν, όταν κατεβαίνω στην ακρογιαλιά να ακούσω το κύμα και να δω τα καραβάκια να περνάνε, μου ανήκουν. Όπως εγώ θα σεβαστώ εσένα εκεί που είσαι, και αυτό που το περιβάλλον σου προσφέρει, εκείνη τη στιγμή, το ίδιο θα περιμένω κι από σένα.

Νομίζω καταλάβαμε σχετικά με το "μου".

Για να βοηθήσω όμως λίγο στο θέμα, θα πω το εξής.

Εκεί λοιπόν που είμαι στην ακρογιαλιά και λιάζομαι, έρχεται τύπος και στήνει την ομπρέλα του μπροστά μου και σκιάζει το μέρος μου (και για να προλάβουμε την αντίθετη άποψη: Η παραλία είναι 5km). Μου "στερεί" λοιπόν το μερίδιο του ήλιου που μου ανήκει. Εγώ, πρέπει να νιώσω στερημένος; Να πάω να του ζητήσω να μετακινηθεί...πως να νιώσω, πως να πράξω;

"Μου στερείς μόνο αυτό που επιτρέπω να μου στερήσεις"

quote:

---

Το "μου" το βάζουμε σε αυτά που μας ανήκουν από τη φύση -και ανήκουν σε όλους μας- και σε αυτά που με τον κόπο μας έχουμε κατακτήσει. Και δεν αναφέρομαι σε σπίτια και αυτοκίνητα, αλλά σε αξίες και καταστάσεις ζωής που έχουμε διαμορφώσει.

---

Τελικά, "μου" ή "μας"?
Προφανώς και ο άλλος με την ομπρέλα, την ίδια αντίληψη με 'σένα έχει για το "μου" και το "μας", τα μπερδεύει δηλαδή . Κι αυτός θα σκέφτηκε: Δική μου παραλία, δικός μου ήλιος, δική μου ησυχία, o,τι θέλω κάνω.

quote:

---

...πως να νιώσω, πως να πράξω;

---

Να νιώσεις δεν ξέρω, να πράξεις μπορείς ή να του ζητήσεις να πάει πιο πέρα ή να πας εσύ, αν θέλεις την ησυχία "σου" και τον ήλιο "σου", σε δημόσιο χώρο.

Ubi Dubium, Ibi Libertas

- ναι , ...
- ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΡΠΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΕΡΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΜΕΝΑ , 'ΩΡΕ ΑΝΟΗΤΕ , [σκεψου σαμπως και μηπως] ΕΓΩ ΣΟΥ ΤΟ ΠΑΡΕΧΩ ,... !!!