- ανθρώπινο πολυ . . . ανθρώπινο(1) - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Είναι σημαντική για τον άνθρωπο η ύπαρξη της αγάπης?
Είναι εφικτή η παροχή της χωρίς περιοριστικούς όρους?
Οι ζωές των περισσοτέρων αποδεικνύονται ανεπαρκείς,σύντομες και γεμάτες στεναχώριες.Οσοι είναι συγκριτικά ευτυχισμένοι(θέμα η φιλοσοφία της ευτυχείας)είναι μόνο φαινομενικά.
Είμαστε λοιπόν όλοι καταδικασμένοι στη δυστυχία και επομένως καλό είναι να κρίνουμε με επιείικεια κάθε ανθρώπινη αποτυχία-κακία, έχοντας κατά νου ότι μπροστά μας δεν έχουμε τίποτα άλλο από τις δικές μας αποτυχίες.
Ε π ο μ ε ν ω ς είναι αναγκαία η ανοχή και η υπομονή.Αλλα δεν μπορεί να υπάρξει αγάπη παρά μόνο συμπόνοια.
κρύβουν κάποια δόση αλήθειας τα όσα γράφεις αλλά συνάμα είναι άκρως απογοιτευτική και καταθλιπτική η μία μόνο όψη της ζωής που παρουσιάζεις.
quote:
Η ηθική σήμερα 'επιβάλλει' την Αγάπη
Έτσι όπως εκλαμβάνεται απο τους περισσότερους ανθρώπους η ηθική, πιστεύω ότι αφορά την καλή συμπεριφορά, την τίμια συμπεριφορά χωρίς αυτό απαραίτητα να προιποθέτει και το αίσθημα αγάπης. Θυμήσου λίγο, τι σου έμαθαν; να είσαι καλό παιδί που σημαίνει και μεταφράζετε ως φρόνιμο παιδί, σου έμαθε κανείς ότι το να είσαι καλό παιδί προιποθέτει να αγαπάς τους άλλους;, όχι, απλώς να μην τους ενοχλείς. Δεν ξέρω αν η έννοια ηθική θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνει την αγάπη, πιθανόν, αλλά δεν την συμπεριλαμβάνει και δεν επιβάλλει την αγάπη. Ούτος η άλλως η αγάπη είναι αίσθημα και κανένα αίσθημα δεν επιβάλλετε.
quote:
Είναι σημαντική για τον άνθρωπο η ύπαρξη της αγάπης?
Πιστεύω πως είναι η σημαντικότερη. Ένας άνθρωπος που δεν δίνει και δεν παίρνει αγάπη είναι κενός, άδειος. Είναι ακόμα πιο δυστηχισμένος στην δυστηχία του, μα και στην ευτυχία του. Ο άνθρωπος νομίζω το αναγνωρίζει αυτό, το διαισθάνεται μα κατα την γνώμη μου το περιορίζει μέσα στις στενές σχέσεις του και κυρίως μέσα στους δεσμούς του με το άλλο φύλο. Ετσι το οριοθετεί, το περιορίζει, συχνά το θεοποιεί και εν πορεία κρεμμάει την ευτυχία και την δυστηχία του σε μια οριοθετημένη και περιορισμένη αγάπη, αλλά η αγάπη πρέπει να είναι ελεύθερη και να μην περιορίζετε, να μην οριοθετείτε σε συγκεκριμένες καταστάσεις.
quote:
Είναι εφικτή η παροχή της χωρίς περιοριστικούς όρους?
Για όσους δεν φοβούνται και όσους δεν περιμένουν αντάλλαγμα.
quote:
Είμαστε λοιπόν όλοι καταδικασμένοι στη δυστυχία
Καταδικασμένοι είναι αυτοί που θέλουν ή βολεύονται στο να βλέπουν τον εαυτό τους καταδικασμένο. Για το άγχος, πόθο ,θυμό ,φθόνο ,οργή και φόβο ο εαυτός μας φταίει, δεν φταίει κανένας άλλος αλλά αυτό δεν είναι καταδίκη είναι επιλογή του καθένα να προχωράει όπως τον προχωράνε και να μην ζητάει την αλλαγή.
quote:
καλό είναι να κρίνουμε με επιείικεια κάθε ανθρώπινη αποτυχία
Σαφώς και είναι καλό και σωστό, όχι όμως επειδή είμαστε καταδικασμένοι σε αυτήν αλλά επειδή αναγνωρίζουμε ότι θα μπορούσαμε να είμασταν και εμείς στην θέση αυτού που απέτυχε.
quote:
έχοντας κατά νου ότι μπροστά μας δεν έχουμε τίποτα άλλο από τις δικές μας αποτυχίες.
Γιατί το λες αυτό; αλίμονο αν ο άνθρωπος δεν είχε τίποτα άλλο εκτός απο αποτυχίες, ο άνθρωπος έχει και τεράστιες επιτυχίες, αρκεί να μην ψάχνει την επιτυχία μόνο μέσα στον υλικό κόσμο. Υπάρχουν και άλλες σημαντικότερες.
quote:
Οσοι είναι συγκριτικά ευτυχισμένοι είναι μόνο φαινομενικά
Αν ψάχνουν την ευτυχία σε φαινομενικές καταστάσεις φαινομενική ευτυχία θα βρουν και θα είναι ευτυχία που θα διαρκέσει για λίγο, υπάρχει όμως και η ουσιώδης ευτυχία που σου αφήνει άρωμα για χρόνια και αυτή προέρχεται απο πράξεις αγάπης.
quote:
Αλλα δεν μπορεί να υπάρξει αγάπη παρά μόνο συμπόνοια.
H συμπόνοια δεν είναι αποτέλεσμα αγάπης; Tι γεννά την συμπόνοια αν όχι η αγάπη;
Υπάρχουν κάποιοι κύριοι λόγοι που εμποδίζουν να αισθανθούμε την ύπαρξη της αγάπης, που μας εμποδίζουν να την πιστέψουμε και που μας οδηγούν στην κενότητα και την δυστηχία. Και να μια μεγάλη επιτυχία του ανθρώπου αυτού που αισθάνετε έτσι, να μπορέσει να βρει την επαφή που έχασε με την αγάπη ή να μπορέσει να ανακαλύψει την επαφή που δεν του έμαθαν ποτέ...
Αυτή φίλε μου serenite δεν είναι η αρνητική πλευρά της ζωής αλλά η ζωή.
Οι άνθρωποι μαθαίνουν ότι δεν υπάρχει αγάπη(αργά ή γρήγορα) αλλά οι κανόνες της ηθικής που διαμορφώνονται από την εκκλησία, οικογένεια, σχολείο προσπαθούν να την επιβάλλουν αφού στην διδάσκουν από μικρή ηλικία και σου αφαιρούν το δικαίωμά σου να ανακαλύψεις μόνος τι υπαρχει και τι οχι.
----->Αυτό κάνει τον άνθρωπο πιο δυστυχισμένο αφού αναγκάζεται σε μια μάταιη αναζήτηση που σίγουρα θα βγεί χαμένος ή θα έχει ψευδαισθησεις.
Οσο για το ότι ο άνθρωπος έχει και τεράστιες επιτυχίες είναι σίγουρο. Η πιο μεγάλη μάλιστα(που δείχνει μαζι την βλακεία κ εξυπνάδα) είναι τα πυρινικά όπλα . . .(αφού όπως έχω ξανα πει είμαστε μια κρούστα μούχλας στην επιφάνεια της γης ..ας αυτο αφαιρεθούμε! ! ! ).
quote:
O κόσμος δεν είναι όπως θα θέλαμε και δεν έχει καμία διάθεση να αφορίσει ως ¨απλά φαινόμενα¨ όλα αυτά τα στοιχεία της ζωής όπως την παρακμή ,απληστία, κακία, μίσος και τις άλλες συνθήκες ύπαρξης.
Καμιά φορά ξεχνάμε πως τον κόσμο τον αποτελούμε και εμείς, ανεβαίνουμε σε έναν βράχο, τον δείχνουμε και λέμε ο κόσμος δεν ….
Μα ο κόσμος είναι εμείς και μέσα στο εμείς υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν να εξαπλώσουν ένα άλλο μήνυμα, να παραμερίσουν αν θες τα «απλά φαινόμενα».
Γράφεις πως ο κόσμος δεν έχει καμία διάθεση, εσύ την έχεις; αυτό έχει σημασία, γιατί ο κόσμος δεν είναι κάτι έξω από σένα, είναι και εσύ, είναι και εγώ, και εσύ και εγώ δεν μπορούμε να πούμε τίποτα για τον κόσμο αν δεν έχουμε την διάθεση να αφήσουμε πίσω μας έστω και μια αμυδρή ιδέα του πως θα τον θέλαμε.
quote:
Αυτή φίλε μου serenite δεν είναι η αρνητική πλευρά της ζωής αλλά η ζωή.
Οι άνθρωποι μαθαίνουν ότι δεν υπάρχει αγάπη.
Κατά την γνώμη μου η ζωή είναι ότι τα μάτια μας μπορούν να αντικρίσουν ότι είναι. Αν την ζωή την αντικρίσεις μέσα από τα μάτια της γενικότητας του κόσμου τότε ναι , σε οδηγεί στο ότι αγάπη δεν υπάρχει. Μα είναι η γενικότητα του κόσμου η μόνη αλήθεια που μπορούμε να βρούμε; Είναι ο χρυσός κανόνας ή ο αλάνθαστος οδηγός;
quote:
και σου αφαιρούν το δικαίωμά σου να ανακαλύψεις μόνος τι υπάρχει και τι όχι.
Νομίζω φίλε μου ότι πέρα του εαυτού μας κανείς άλλος δεν μπορεί να μας αφαιρέσει το δικαίωμα αυτό. Μόνο οι παρωπίδες μας.
quote:
Αυτό κάνει τον άνθρωπο πιο δυστυχισμένο αφού αναγκάζεται σε μια μάταιη αναζήτηση που σίγουρα θα βγει χαμένος ή θα έχει ψευδαισθήσεις.
Ποιο είναι αλήθεια εκείνο το σημείο που διαχωρίζει το πότε κάτι παύει να είναι αλήθεια και τείνει προς την ψευδαίσθηση και το αντίθετο. Ποιος μπορεί αλήθεια να πει με σιγουριά αν τα αισθήματα αποτελούν μια συνειδητή πραγματικότητα ή μια ασυνείδητη ψευδαίσθηση που χρησιμεύει στο να ισορροπεί κάποια κενά; Υπάρχει κάποιος; Κάποιος που να δώσει μια σαφή τεκμηριωμένη απάντηση για το ποιο είναι εκείνο το σημείο σε έναν άνθρωπο όπου τελειώνει η αλήθεια του και αρχίζει η ψευδαίσθηση.
H αλήθεια δεν είναι μία, δεν είναι μοναδική, δεν είναι τίποτα παραπάνω από ότι μπορούμε να δούμε, να αντιληφθούμε και να αισθανθούμε. Εμείς οι δύο μοιάζει να έχουμε κάπως διαφορετικές κοσμοαντιλήψεις μα ποιος από τους δύο μας μπορεί να ισχυριστεί πως γνωρίζει την πραγματική αλήθεια. Η αλήθεια μου ποτέ δεν θα έχει την δύναμη να ισοπεδώσει την αλήθεια σου και το αντίθετο, μα παραμένουν, τουλάχιστον για εμάς, αλήθειες ενός απλά διαφορετικού οπτικού πεδίου.
quote:
. .(αφού όπως έχω ξανά πει είμαστε μια κρούστα μούχλας στην επιφάνεια της γης ..ας αυτο αφαιρεθούμε! ! ! ).
Kι αυτό θα είμαστε πάντα….. όσο εσύ πιστεύεις ότι είμαστε αυτό, μόνο μέχρι εκεί όμως που φτάνει η δική σου οπτική ακτίνα, κάπου εκεί θα ξεκινάει κάποιου άλλου και για εκείνον θα είμαστε κάτι άλλο πάντα.
Κανένα αίσθημα δεν είναι υπαρκτό αν εμείς δεν δεχτούμε να το αισθανθούμε, πως είναι δυνατόν να υπάρξει η αγάπη χωρίς εκείνους που θα την αισθανθούνε. Καμιά φορά η αλήθεια δεν είναι μόνο θέμα αντίληψης, είναι και θέμα επιλογής. Επέλεξε ποιο αίσθημα θέλεις να δεχτείς ως αλήθεια, κι αυτό θα δεχτείς αυτό και θα δόσεις αυτό θα γίνει και η αλήθεια σου.
Μα αν η αγάπη δεν είναι η αλήθεια σου, το μίσος γιατί είναι;
Η ταπεινή μου άποψη που αν θες την αναιρείς είναι γιατί μόνο φαινομενικά σε έκαναν να πιστέψεις ότι σου δίδαξαν την αγάπη, δεν σου δίδαξαν τίποτα παραπάνω όμως από αυτό που δέχτηκαν να εκφράσουν απεναντί σου και συ με την σειρά σου ότι δεχτείς να εκφράσεις θα διδάξεις .
Ο κόσμος δεν είναι μια γενικότητα έξω από εμάς, ο κόσμος είναι και μια δική μας ευθύνη αφού μετέχουμε στην δημιουργία του και στο τι θα εκφραστεί μέσα σε αυτόν.
quote:
Η ηθική σήμερα 'επιβάλλει' την Αγάπη. Αγάπησε τον πλησίον σου,ακόμα και τον εχθρό σου(σύμφωνα με τον χριστιαν.)
Είναι σημαντική για τον άνθρωπο η ύπαρξη της αγάπης?
Είναι εφικτή η παροχή της χωρίς περιοριστικούς όρους?
Η ηθικη δεν επιβαλλει τιποτα.Θα ηταν ανηθικο εκ μερους της νομιζω.
quote:
Ο κόσμος δεν είναι όπως θα θέλαμε και δεν έχει καμία διαθεση να αφορισει ως ¨απλά φαινόμενα¨ όλα αυτά τα στοιχεία της ζωής όπως την παρακμή ,απληστία, κακία, μίσος και τις άλλες συνθήκες ύπαρξης.Αυτή φίλε μου serenite δεν είναι η αρνητική πλευρά της ζωής αλλά η ζωή.
Οι άνθρωποι μαθαίνουν ότι δεν υπάρχει αγάπη(αργά ή γρήγορα) αλλά οι κανόνες της ηθικής που διαμορφώνονται από την εκκλησία, οικογένεια, σχολείο προσπαθούν να την επιβάλλουν αφού στην διδάσκουν από μικρή ηλικία και σου αφαιρούν το δικαίωμά σου να ανακαλύψεις μόνος τι υπαρχει και τι οχι.
----->Αυτό κάνει τον άνθρωπο πιο δυστυχισμένο αφού αναγκάζεται σε μια μάταιη αναζήτηση που σίγουρα θα βγεί χαμένος ή θα έχει ψευδαισθησεις.Οσο για το ότι ο άνθρωπος έχει και τεράστιες επιτυχίες είναι σίγουρο. Η πιο μεγάλη μάλιστα(που δείχνει μαζι την βλακεία κ εξυπνάδα) είναι τα πυρινικά όπλα . . .(αφού όπως έχω ξανα πει είμαστε μια κρούστα μούχλας στην επιφάνεια της γης ..ας αυτο αφαιρεθούμε! ! ! ).
Ξεχνα τοτε τις διδαχες και τις αποψεις.Δεν ειναι δικη σου παρατηρηση.Τι οδηγει τον ανθρωπο σε ολα αυτα τα αρνητικα;Την μιζερια;
Ο κοσμος μας εχει πολυ σκληροτητα και αυτο ειναι μια αληθεια.Δεν χρειαζεται να την ωραιοποιησουμε.
Αλλα μην εισαι βεβαιος πως η κρουστα μουχλας ειναι η μονη πραγματικοτητα.
Ευγνωμοσυνη
Φίλε KpK η αγάπη είναι πράξη και όχι θεωρία.
Την νιώθεις, την αισθάνεσαι, σε αγγίζει και γαληνεύεις.
Δεν επιβάλλεται από την ηθική, αλλά απαιτείται.
Όταν και όπου αυτή υπάρχει.
Η αγάπη δεν πρέπει να είναι ανιδιοτελής για να υπάρξει,ενίοτε αγαπάμε και εχθρούς (πιο πολλή με τον οίκτο μας...).
Από την αγάπη παίρνουμε γαλήνη, ψυχική ηρεμία και ανάταση ψυχής. Εκεί θα πρέπει να αποσκοπούμε δίνοντας αγάπη. Αυτήν την ιδιοτέλεια πρέπει να έχουμε, και μόνον αυτή.
Πάντα πρέπει να είναι περιορισμένη (όπως τα πάντα) γιατί θα καταντήσει τυραννία για εμάς αλλά και για όλους που αγαπάμε.
Η ανάγκη να θέλεις να δώσεις αγάπη είναι υπέροχο συναίσθημα.
Αυτή η ανάγκη είναι που καθαρίζει την μούχλα της ύπαρξης μας, και κάνει την σάρκα που θα αφήσουμε στην γη.....λουλούδι.
Χμ… να εξετάσουμε μέσα μας γιατί αυτός ο συνάνθρωπος έχει φτάσει στο σημείο να θεωρείται εχθρός. Τι σημαίνει εχθρός? Νομίζω πως είναι μια πολύ «δυνατή» λέξη που δεν πρέπει να χρησιμοποιείται με επιπολαιότητα.
Γιατί να είμαστε τόσο πεσιμιστές? Ή γιατί «πρέπει» να δεχόμαστε αυτά που μας σερβίρουν κάποιοι?
Όταν ο διπλανός σου στο λεωφορείο σου μιλήσει απότομα, πρέπει ντε και καλά να απαντήσεις με διπλό εκνευρισμό?
Όταν διαβάσεις αυτά που «προτείνει» η κάθε θρησκεία, πρέπει ντε και καλά να τα αποδεχτείς?
Όταν καλημερίζεις κάποιον και σε κοιτάει με απάθεια και μιζέρια, πρέπει ντε και καλά να υιοθετήσεις την στάση αυτή?
Στο χέρι του καθένα μας είναι. Δε νομίζεις και συ?
Συμφωνώ απόλυτα με τον φίλο ΔΙΓΕΝΗ ΑΚΡΙΤΑ στο «Η αγάπη είναι πράξη και όχι θεωρία».
* Ειρήνη *
quote:Συμφωνώ απόλυτα με τον φίλο ΔΙΓΕΝΗ ΑΚΡΙΤΑ στο «Η αγάπη είναι πράξη και όχι θεωρία».
* Ειρήνη *
Η ΚΑΘΕ ΠΡΑΞΗ ΠΕΡΝΑΕΙ ΠΡΩΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ
ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΛΑΣΜΑ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟΥ
ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΣΤΙΚΤΟ