Διγενής Ακρίτας

“Όποιος πιστεύει στον θεό έχει μέσα του έναν νεκρό θεό.
Όποιος δεν πιστεύει στον θεό έχει μέσα του έναν νεκρό άνθρωπο.”
Δ.ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ

Οι συνάνθρωποι μας είναι ο καθρέφτης του εαυτού μας.
Δες τους και δες το πρόσωπο σου με όλες τις ρυτίδες και τις ασχήμιες του.

Είναι φανερό πλέον ότι η livia ως μια «μυημένη» σε μυσκικιστικά κόλπα και σε διάφορες άλλες μαιμουδιές εμπαίζει τα άτυχα ψαράκια που τσίμπησαν στον ενδιαφέρων τίτλο του topic της καθώς και στην όλο μυστήριο εισαγωγή της.
Ίσως αυτό που δεν μπορεί να καταλάβει είναι ότι πάντα θα υπάρχουν ψάρια που τσιμπάνε, αλλά και πιράνχας που καταβροχθίζουν....livies.

Βαρέθηκα να ακούω «μυημένους» να διαφημίζουν την πραμάτεια τους, που μόνο όσοι είναι έτυμοι θα καταλάβουν.
Αυτοί οι «πολυέλαιοι», άνθρωποι «ψαγμένοι» έτυμοι να δώσουν λύση επί παντός στα μάτια ενός λογικού απλός γελοιοποιούνται αλλά για τα μάτια ενός «βοδιού» είναι μεσσίες.

Ως Έλληνες έχουμε χρέος να σκεπτόμαστε λογικά και να απορρίπτουμε σκέψεις και λόγια που όχι μόνο δεν άπτονται λογικής αλλά και ηθικής.
Πρωτίστως δε ηθικής.

Η ευθύνη του ψαρά που αναλαμβάνεις είναι θέμα συνείδησης.
Ότι και αν ψαρεύεις το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.....τα ψάρια θα φαγωθούν.

Και κλίνω με τα λόγια της φίλης ΑΖΟΕΛ.

ΑΝ ΚΑΙ ΣΕ ΑΡΚΕΤΟΥΣ ΑΠΟ ΕΣΑΣ, ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ, ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΙΔΕΑ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΝΑ ΘΕΛΟΥΝ ΤΟΝ ΕΥΚΟΛΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ, ΝΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΟΥΝ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΚΟ.
Η ΓΝΩΣΗ, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΥΚΟΛΟΥΣ-ΣΥΝΤΟΜΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.
ΕΝΑΣ ΤΕΤΟΙΟΣ ΔΡΟΜΟΣ, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΜΑΣ ΥΠΟΨΙΑΖΕΙ.

Και……….

ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ '80 ΕΙΧΕ ΒΓΕΙ ΕΝΑ... "ΠΑΙΧΝΙΔΙ" ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ.
ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΗΤΑΝ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΝΕΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΟΥΝ ΨΥΧΙΚΕΣ ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ ΚΑΙ ΦΟΒΙΕΣ.
ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΚΑΙ ΠΑΛΙ...
ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ!

Φίλε KpK η αγάπη είναι πράξη και όχι θεωρία.
Την νιώθεις, την αισθάνεσαι, σε αγγίζει και γαληνεύεις.
Δεν επιβάλλεται από την ηθική, αλλά απαιτείται.
Όταν και όπου αυτή υπάρχει.
Η αγάπη δεν πρέπει να είναι ανιδιοτελής για να υπάρξει,ενίοτε αγαπάμε και εχθρούς (πιο πολλή με τον οίκτο μας...).
Από την αγάπη παίρνουμε γαλήνη, ψυχική ηρεμία και ανάταση ψυχής. Εκεί θα πρέπει να αποσκοπούμε δίνοντας αγάπη. Αυτήν την ιδιοτέλεια πρέπει να έχουμε, και μόνον αυτή.
Πάντα πρέπει να είναι περιορισμένη (όπως τα πάντα) γιατί θα καταντήσει τυραννία για εμάς αλλά και για όλους που αγαπάμε.

“Όποιος πιστεύει στον θεό έχει μέσα του έναν νεκρό θεό.
Όποιος δεν πιστεύει στον θεό έχει μέσα του έναν νεκρό άνθρωπο.”
Δ.ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ

Θα ήθελα σήμερα να αναφερθώ επιγραμματικά στις θεωρίες του Επίκουρου για τα άγνωστα άστρα.
Πρέπει να σημειώσω ότι σε όλες τις θεωρίες του προσπαθεί μόνο με την λογική και τα δεδομένα της εποχής να εξηγήσει πράγματα ακατανόητα

Ο Επίκουρος δίνει μεγάλη σπουδαιότητα στην μελέτη των ουράνιων φαινομένων γιατί αυτό βοηθάει τους ανθρώπους στην λύτρωση από τους φόβους και την ταραχή που γεννά η παρεξήγηση τους.
Έτσι σαν αρχή κρατάει την ύλη για μοναδική ουσία του κόσμου και ότι όλα στο σύμπαν γίνονται με τον συνδυασμό των ατόμων χωρίς να μπαίνουν στην μέση μυστικές δυνάμεις.
“Κανείς” δεν βρίσκεται πίσω από τα ουράνια φαινόμενα που με τις εντολές του ελέγχει τα πάντα και συγχρόνως έχει την τέλεια μακαριότητα και αφθαρσία.
Οι πολλές έγνοιες και φροντίδες δεν ταιριάζουν με την μακαριότητα αλλά πιο πολύ με την ανάγκη για κάτι άλλο.
Δεχόμαστε έτσι την αρχή της γένεσης του κόσμου κατά την οποία τα ουράνια σώματα πήραν μαζί με το σφαιρικό τους σχήμα και την περιοδικότητα της κίνησης τους.

Ήλιος- Φεγγάρι- Άστρα.
Αυτά όπως όλα, δεν φτιάχτηκαν ξεχωριστά και ούτε είχαν ανεξάρτητη ύπαρξη ώστε ύστερα να περιληφθούν στο σύστημα του κόσμου αλλά διαμορφώθηκαν από μίας αρχής μαζί με τον κόσμο.
Ανατολές και δύσης αυτών μπορεί να γίνονται με το ανάμα ή το σβήσιμο.
Μπορεί όμως να γίνεται και με το φανέρωμα τους πάνω στην γη και με το κρύψιμο τους πίσω από κάποιο σκιερό σώμα.

Με αυτήν την περιληπτική από μέρος μου αναφορά γίνεται αντιληπτό για άλλη μια φορά ότι για στον Επίκουρο οτιδήποτε εμπεριέχει μυστικές δυνάμεις είναι μεμπτό και ανάξιο συζήτησης. Πάντοτε δημιουργημένο από την αμάθεια και πολλές φορές εκ του πονηρού.
Οι θεωρίες του είναι αμφισβητήσιμες αρκεί ο συνομιλητής του να κινείται στα πλαίσια της ορθολογικής σκέψης απαλλαγμένης από κάθε στοιχείο μύθου και θρησκείας.

Ηδονή και Άλγος.
Το ένα πρέπει να το επιθυμούμε το άλλο να το αποφεύγουμε όσο είναι δυνατόν.
Όμως τι ονομάζει ο Επίκουρος ηδονή και τι άλγος;
Η ηδονή είναι σκοπός της ζωής μας, γιατί έχοντας αυτή απομακρύνουμε το άλγος και έτσι πετυχαίνουμε την πολυπόθητη γαλήνη.
Όχι όμως τις ηδονές των ασώτων και τις επικεντρωμένες μόνο στην απόλαυση στα γλέντια και στον έρωτα, αλλά την ηδονή που οδηγεί στο νηφάλιο λογικό, αυτό που με την σειρά του διώχνει προκαταλήψεις δεισιδαιμονίες και φαντασιοκοπίες.
Γι΄αυτό ο Επίκουρος βάζει πάνω και από την φιλοσοφία την φρόνηση και την ονομάζει πηγή των αρετών.
Η ηδονή είναι ένα από αυτά που δεν πρέπει να στερούμαστε γιατί η στερήσεις φέρνουν ταραχή στην ψυχή μας αντίθετα από αυτό που Στωικοί και αργότερα οι Χριστιανοί υποστήριξαν.
Ο επίκουρος ένας ορθολογιστής κατανοούσε τις ανάγκες της σάρκας και δεν δαίμονοποίησε την ηδονή όπως οι Χριστιανοί αλλά έθετε όρια.
Στην τελειοποίησή του ο άνθρωπος δεν έχει ανάγκη την ηδονή, δεν την χρειάζεται πια γιατί την χρειάζονται όσοι πονούν από την στέρηση της όταν όμως δεν πονούμε δεν την χρειαζόμαστε.
Η ηδονή που είχε μεγαλύτερη αξία από της φυσικές αισθητηριακές ηδονές για τον Επίκουρο ήταν η ευεξία.
Το αίσθημα της ευθυμίας η διαύγεια και η ηρεμία που σου προσφέρει η ευεξία είναι ένα από τα μέσα για την <<μακάρια αταραξία>>.
Αυτήν την Ηδονή πρέπει να κυνηγούμε αλλά εάν έχουμε ανάγκη και κάποιες άλλες δεν θα πρέπει να τις στερούμε από τον εαυτό μας γιατί αυτό φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα.
Ότι επιθυμείς να κάνεις αρκεί να μην βλάπτεις τους άλλους και να μην βλάπτεις την υγεία σου γιατί το αντίθετο σου δηλητηριάζει την ζωή.

Όσο για το άλγος ο Επίκουρος θεωρούσε ότι ήταν ανασταλτικός παράγοντας για γαληνεμένη ζωή αλλά ήξερε από τα ίδια του τα βιώματα ότι με υπομονή και επιμονή μπορούν να ξεπεραστούν αυτά τα εμπόδια και τελικά να βρεις γαλήνη.
Αυτό που έλεγε για τους πόνους είναι ότι οι πολλοί δυνατοί πόνοι δεν βαστούν πολλοί, φέρνουν γρήγορα το τέλος. Όσοι βαστούν πολλοί ημερεύουν σιγά σιγά και έχουν διαλείμματα.
Οι χρόνιες αρρώστιες δίνουν τόπο περισσότερο στην ηδονή παρά στον πόνο.

Έτσι πάντα με αισιοδοξία ατενίζεις το μέλλον σου με χαρά όχι για τα πλούτοι και τα μάταια στον κόσμο πράγματα αλλά για την ίδια την ζωή και αυτά που σου προσφέρει.

Καταρχάς ο Επίκουρος δεν ήταν άθεος όπως διατείνονται παλαιοί και κυρίως χριστιανοί ιστορικοί και μοναχοί.
Αλλά και από την άλλη είχε μια μοναδική εικόνα για τους θεούς τους οποίους τιμούσε στις γιορτές τους.
Οι θεοί για τον Επίκουρο ήταν άϋλα όντα που ουδεμία σχέση είχαν με τα επίγεια.
Μέσα στην μακαριότητα τους είναι ανεπίτρεπτο να ασχολούνται με τα πεζά επίγεια και να χαλάνε την διάθεση τους για εμάς.
Σαν τέλειες οντότητες είναι ανεπίτρεπτο να εμπλέκονται σε δολοπλοκίες, φόνους, βιασμούς, μίση και πάθη.
Αυτοί (οι θεοί) κάθονται κάπου ψιλά και ούτε που παρακολουθούν τα συμβαίνοντα στην γη γιατί ακόμα και έτσι θα χάλαγαν τη ηρεμία τους.
Μα τότε γιατί υπάρχουν, αναρωτήθηκα.
Ο Επίκουρος ήθελε οι θεοί να είναι απλά πρότυπα.
Ήθελε να ξεχωρίσει και να πετάξει μια για πάντα το παραμύθι της θείας πρόνοιας, γι΄ αυτό και πολεμήθηκε τόσο πολύ από τους χριστιανούς που χωρίς την θεία πρόνοια ο Θεός ήταν αδύναμος και άρα ανίκανος να υπερασπίσει τα συμφέροντα τους αποτελεσματικά.
Ο Επίκουρος έπλασε την ουσία των θεών με τα δικά του πρότυπα.
Το τέλειο για αυτόν ήταν ο άνθρωπος να φτάσει στην απόλυτη γαλήνη.
Μια γαλήνη που ουδέποτε μπορεί να διαταραχτεί, γιατί η σύντομη ζωή μας δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο.
Ο Επίκουρος ήξερε ότι αυτό ήταν ουτοπικό.
Γι΄αυτό οι θεοί του ενσάρκωναν το άπιαστο όνειρο της φιλοσοφίας του και ταυτόχρονα συμβάδιζαν με τους δημοκρατικούς θεσμούς που τόσο ανάγκη είχε η πόλη του εκείνο το διάστημα.
Με την θεωρία του αυτήν ήταν σαν να έλεγε στους συμπολίτες του.
Μην προσμένετε επιβράβευση ή τιμωρία από τους θεούς, αυτά δεν θα έρθουν ποτέ όσο και να τα επιθυμείτε.
Ποιοι είστε εσείς που οι θεοί θα αφήσουν το νέκταρ τους και θα σας κοιτάξουν.
Στηριχτείτε στα πόδια σας, πάρτε παράδειγμα από αυτούς και προσπαθήστε να γαληνεύσετε την ζωή σας, μην μυξόκλαιτε στο κακό που θα σας βρει αλλά και μην γλεντάτε με υπέρμετρο τρόπο το καλό που σας ήρθε.
Γιατί το ένα κάνει κόλαση την ζωή σας και το άλλο καταστρέφει την υγεία σας.
Αυτά για την ώρα.
Ελπίζω ο φίλος beyond να συνεχίση αυτό το τοπικ.

Πόσο μπορεί ωστόσο ένας «δυνατός νους» να μένει ανεπηρέαστος από τον βομβαρδισμό του υποσυνειδήτου του έτσι ώστε την δύναμη του να την κατευθύνουν προς όφελος «ολίγων»;

Αυτό λέμε με τον φίλο AVATARGR.

Ανοίξτε τα μάτια σας και δείτε γύρω σας.
Δεν θα δείτε ωραία λουλούδια σε μια ωραία πόλη, ούτε χαρούμενους ανθρώπους και παιδιά να γελάν.
Αυτές είναι εικόνες από το φτωχό παρελθών μας , γκρίζες εικόνες μιας άλλης εποχής.

Τώρα πια ονειρεύομαι τζιπ 4x4 εξοχικό στην Μύκονο και visa χωρίς πιστωτικό όριο με καλό επιτόκιο και διάφορα δώρα.
Τα παιδιά μου να παίζουν στον καλύτερο παιδότοπο και να φοράν τις καλύτερες μάρκες για να μην νιώθουν μειονεκτικά.

Παρατήσαμε την φύση και γίναμε αφύσικοι.

Ο άνθρωπος από αρχαιοτάτων χρόνων φιλοσοφεί.
Μπορούμε να πούμε ότι η φιλοσοφία είναι στην φύση του ανθρώπου, ενός σκεπτόμενου ανθρώπου που δεν είναι ικανοποιημένος με τίποτα.
Σε όλους τους αρχαίους πολιτισμούς ο άνθρωπος φιλοσοφεί, κυρίως μέσα από την θρησκεία του.
Φιλοσοφούμε σε δύσκολους καιρούς, πολέμων, λοιμών, καταστροφών αλλά και σε καιρούς ευημερίας.

Συγκεκριμένα ο Έλληνας φιλοσοφεί παντού και πάντα. Σε όλες τις εποχές και με όλες τις καταστάσεις.
Εξάλλου αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό που έχουμε διατηρήσει από τους προγόνους μας.

Η φιλοσοφία είναι η δίψα του ανθρώπου για αλήθεια και η πνευματική ανάγκη ενός όντος που πάντα αμφισβητεί και παραβαίνει κανόνες και διαχωριστικές γραμμές.
Πρέπει να σημειώσω ότι δυστυχώς το φιλοσοφείν δεν είναι προνόμιο των πολλών αλλά των λίγων.
Σήμερα ίσως, είναι δώρο που χρησιμοποιούν περισσότεροι από ότι σε άλλες εποχές αλλά ποτέ δεν ήταν <<μαζικό εργαλείο>> αλλά κυρίως προνόμιο μιας μικρής ομάδας, (σύμφωνα πάντα με το σύνολο).
Αυτό βέβαια είναι φυσικό γιατί η πλειοψηφία των ανθρώπων ακόμα και σήμερα παλεύει για τα προς το ζην. Έτσι η βιοπάλη τους κρατάει μακριά από την πνευματική τους καλλιέργεια.

Στην εποχή μας τα πράγματα είναι σίγουρα καλύτερα από άλλες εποχές, (αφορά δυστυχώς μόνο την <<δύση>>) αλλά κατά την γνώμη μου όχι όσο θα έπρεπε σύμφωνα με το βιοτικό και κοινωνικό επίπεδο που έχουμε.
Γιατί λοιπόν δεν φιλοσοφεί ο δυτικός όσο θα έπρεπε;
Λόγο της καθημερινότητας του ή λόγο των διαβρωμένων πολιτικών και πολιτιστικών συστημάτων;

Με λίγα λόγια φταίει το <<στρες>> ή το άκρατο καπιταλιστικό σύστημα που κάνει τον άνθρωπο να ενδιαφέρεται μόνο για τα υλικά;
Σεξ και χρήμα, τι πιο απολαυστικό από το πρώτο και τι πιο παντοδύναμο από το δεύτερο;

Τι θα διάλεγε ένας άνθρωπος που βομβαρδίζεται καθημερινά από εικόνες γεμάτες από σεξουαλικά υπονοούμενα και πρότυπα επιτυχημένου επιχειρηματία με λεφτά γυναίκες και αμάξια………….;
Ο άνθρωπος επιλέγει πάντα τα πλέον ευχάριστα προς αυτόν και αυτή είναι η παγίδα της εποχής μας.

Ύπουλα και πονηρά το σημερινό σύστημα που διαμορφώνετε παγκόσμια χρησιμοποιεί την ανθρώπινη ματαιοδοξία προς όφελος του.
Δεν θέλει ανθρώπους που να φιλοσοφούν γιατί αυτοί θα δουν την αλήθεια, δεν θέλει γενικά ανθρώπους σκεπτόμενους που δεν εξαγοράζονται εύκολα.

Γιατί τελικά ο άνθρωπος που υποκύπτει σε αυτό το σύστημα έχει πουλήσει το πνεύμα του για την υπηρεσία της ύλης.

Πόσο μπορεί ωστόσο ένας «δυνατός νους» να μένει ανεπηρέαστος από τον βομβαρδισμό του υποσυνειδήτου του έτσι ώστε την δύναμη του να την κατευθύνουν προς όφελος «ολίγων»;

Αυτό λέμε με τον φίλο AVATARGR.

Ανοίξτε τα μάτια σας και δείτε γύρω σας.
Δεν θα δείτε ωραία λουλούδια σε μια ωραία πόλη, ούτε χαρούμενους ανθρώπους και παιδιά να γελάν.
Αυτές είναι εικόνες από το φτωχό παρελθών μας , γκρίζες εικόνες μιας άλλης εποχής.

Τώρα πια ονειρεύομαι τζιπ 4x4 εξοχικό στην Μύκονο και visa χωρίς πιστωτικό όριο με καλό επιτόκιο και διάφορα δώρα.
Τα παιδιά μου να παίζουν στον καλύτερο παιδότοπο και να φοράν τις καλύτερες μάρκες για να μην νιώθουν μειονεκτικά.

Παρατήσαμε την φύση και γίναμε αφύσικοι.

Ο άνθρωπος από αρχαιοτάτων χρόνων φιλοσοφεί.
Μπορούμε να πούμε ότι η φιλοσοφία είναι στην φύση του ανθρώπου, ενός σκεπτόμενου ανθρώπου που δεν είναι ικανοποιημένος με τίποτα.
Σε όλους τους αρχαίους πολιτισμούς ο άνθρωπος φιλοσοφεί, κυρίως μέσα από την θρησκεία του.
Φιλοσοφούμε σε δύσκολους καιρούς, πολέμων, λοιμών, καταστροφών αλλά και σε καιρούς ευημερίας.

Συγκεκριμένα ο Έλληνας φιλοσοφεί παντού και πάντα. Σε όλες τις εποχές και με όλες τις καταστάσεις.
Εξάλλου αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό που έχουμε διατηρήσει από τους προγόνους μας.

Η φιλοσοφία είναι η δίψα του ανθρώπου για αλήθεια και η πνευματική ανάγκη ενός όντος που πάντα αμφισβητεί και παραβαίνει κανόνες και διαχωριστικές γραμμές.
Πρέπει να σημειώσω ότι δυστυχώς το φιλοσοφείν δεν είναι προνόμιο των πολλών αλλά των λίγων.
Σήμερα ίσως, είναι δώρο που χρησιμοποιούν περισσότεροι από ότι σε άλλες εποχές αλλά ποτέ δεν ήταν <<μαζικό εργαλείο>> αλλά κυρίως προνόμιο μιας μικρής ομάδας, (σύμφωνα πάντα με το σύνολο).
Αυτό βέβαια είναι φυσικό γιατί η πλειοψηφία των ανθρώπων ακόμα και σήμερα παλεύει για τα προς το ζην. Έτσι η βιοπάλη τους κρατάει μακριά από την πνευματική τους καλλιέργεια.

Στην εποχή μας τα πράγματα είναι σίγουρα καλύτερα από άλλες εποχές, (αφορά δυστυχώς μόνο την <<δύση>>) αλλά κατά την γνώμη μου όχι όσο θα έπρεπε σύμφωνα με το βιοτικό και κοινωνικό επίπεδο που έχουμε.
Γιατί λοιπόν δεν φιλοσοφεί ο δυτικός όσο θα έπρεπε;
Λόγο της καθημερινότητας του ή λόγο των διαβρωμένων πολιτικών και πολιτιστικών συστημάτων;

Με λίγα λόγια φταίει το <<στρες>> ή το άκρατο καπιταλιστικό σύστημα που κάνει τον άνθρωπο να ενδιαφέρεται μόνο για τα υλικά;
Σεξ και χρήμα, τι πιο απολαυστικό από το πρώτο και τι πιο παντοδύναμο από το δεύτερο;

Τι θα διάλεγε ένας άνθρωπος που βομβαρδίζεται καθημερινά από εικόνες γεμάτες από σεξουαλικά υπονοούμενα και πρότυπα επιτυχημένου επιχειρηματία με λεφτά γυναίκες και αμάξια………….;
Ο άνθρωπος επιλέγει πάντα τα πλέον ευχάριστα προς αυτόν και αυτή είναι η παγίδα της εποχής μας.

Ύπουλα και πονηρά το σημερινό σύστημα που διαμορφώνετε παγκόσμια χρησιμοποιεί την ανθρώπινη ματαιοδοξία προς όφελος του.
Δεν θέλει ανθρώπους που να φιλοσοφούν γιατί αυτοί θα δουν την αλήθεια, δεν θέλει γενικά ανθρώπους σκεπτόμενους που δεν εξαγοράζονται εύκολα.

Γιατί τελικά ο άνθρωπος που υποκύπτει σε αυτό το σύστημα έχει πουλήσει το πνεύμα του για την υπηρεσία της ύλης.