- ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Πισω απο τα παντα υπαρχει ο θεος και τα παντα κρυβουν το θεο.
Τα πραγματα ειναι μαυρα τα πλασματα αδιαφανη.Αγαπησες ενα ον, τοκανες
αμεσως διαφανες.
Βικτωρ Ουγκω.
ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΡΥΨΑΛΑ
Θυμέ, θυμ' αμηχάνοισι κήδεσιν κυκώμενε
ανάδυ, δυσμενών δ' άλεξευ προσβαλών εναντίον
στέρνον ενδόκοισιν, εχθρών πλησίον κατασταθείς
ασφαλέως· και μήτε νικών αμφαδήν αγάλλεο
μήτε νικηθείς εν οίκω καταπεσών οδύρεο·
αλλά χαρτοίσιν τε χαίρε και κακαίσιν ασχάλα
μή λίην· γίγνωσκε δ' οίος ρυσμός ανθρώπους έχει.
Καρδιά μου, αμήχανη καρδιά, πως μπερδεύτηκες έτσι;
Περιπλοκή υπόθεση η δυστυχία. Συγκροτήσου.
αποφάσισε την αιχμή σου, ισχυρίσου την ορμή σου,
τρέξε την ετοιμότητα σου, στάσου την αντοχή σου.
Όταν νικάς, μην ανοίγεσαι πολύ στην ικανοποίηση.
Όταν νικιέσαι, μην κλείνεσαι τελείως στην απελπισία.
Συγκρατημένα. Συγκροτημένα.
Δυο τρεις κινήσεις είναι η ζωή. Μάθε τις επιτέλους.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΛΑΝΑΣ
Όταν κοιτάζεις επίμονα την άβυσσο η άβυσσος κοιτάζει εξίσου επίμονα πίσω σε σένα Fr. Nietzsche
Θα το περιεγραφα σαν κυτταρικη εισβολη.Να μην το ξεχναμε.
ΣΥΜΠΛΗΓΑΔΕΣ ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ
Περιμένω. Σε φουαγιέ θεάτρου.
'Ώσπου v' αρχίσει η παράσταση
βλέπω τι παίζεται πλαγίως
εντός ενυδρείου που διασκεδάζει
την αναμονή.
Τετράγωνο περίπου σάν κουτί
παπουτσιών στο νούμερο της υπερβολής.
Σε γωνία σφηνωμένο για να γεύονται
διπλή ασφυξία οι τοίχοι.
Μικρά ψαράκια όσο το χρυσαφί του ήλιου
επάνω σε χρυσόμυγας ξεριζωμένο βόμβο
τρέχουν πανικόβλητα. Σκυλόψαρο τζάμι τά κυνηγά.
Νάνος βυθός. Τον γαργαλάει εύκολα
με τα κοντά της δαχτυλάκια η επιφάνεια.
Συνθλίβεται η πλεύση συχνά
στις συμπληγάδες πέτρες-χαλίκι
εύρημα στεριανό.
Κάθε τόσο αγωγός κρυμμένος στέλνει
βίαιο αέρα φουρτουνιάζει κάπως η ανία
φύκια ξεμαλλιάζονται με πλαστικόν
ολοφυρμό. Για λίγο
καταποντίζεται η ορατότης. 'Ώσπου
μισοπνιγμένη την τραβάνε κατά πάνω
κάτι φυσαλίδες οξυγόνου μικρές
σαν καρφίτσας κεφαλάκι που βγαίνουν
από των ματιών μου τη λιγοστή φιάλη.
Τι λυπάσαι, χρυσόψαρα είναι
ούτε που γνώρισαν θάλασσα ποτέ τους.
Και μείς πόσο τάχα γνωρίσαμε;
Κι όμως το νοσταλγούμε αυτό το διόλου.
Κική Δημουλά
Όταν κοιτάζεις επίμονα την άβυσσο η άβυσσος κοιτάζει εξίσου επίμονα πίσω σε σένα Fr. Nietzsche
ενα φως που να φωτιζει μονο το προσωπο σου.
ενα φως να σε που θα βγαινει μεσα απο την ψυχη μου, για να σε κοιταξω και παλι στα ματια ..
χανω τον δρομο ..κουραστικα..καταρρεω το τουνελ ολο και στενευει ..δεν τα παραταω μεχρι να νιωσω ...να τραφω απο την αγαπη σου!!
τωρα μπαινουμε τις σφαιρες.
Στους πλατειους κ'ερημους τοπους
ελα εσυ και οδηγησε μας
και μ,ασφαλεια περασε μας.
Φαουστ.
Τουλαγχιστον αν ζουσαμε απο την αναποδη
να τα βλεπαμε ολα ισια?Μπα Η αναποδια
εχει μια μονιμοτητα πεισματικη
αποτελει οπως λεμε τον κανονα.
Οπου σημαινει οτι αν καταφερουμε να ζουμε
βεβαια ζουμε απο τις εξαιρεσεις.
Προσπιουμαστε οτι δεν συμβαινει τιποτε
ακριβως για να συμβει επιτελους κατι
εξω και πανω απο την χλευη.
Μαρια Νεφελη
Αφιερωμενο σε ολους γενικως
Ένάς εαυτός σου που ακολούθησε το άλλο μονοπάτι, αυτό που άφησες να χάνεται πίσω σου-ώσπου έγινε μία πολύ μικρή κουκίδα..
Η πλατεία με τα φρικιά, τα κουτούκια με την κλασσική απαίσια ρετσίνα,
οι "άλλες ατμόσφαιρες" στα κάστρα, η Μαρία με τις πάντα ξεκάρφωτες ατάκες της, ο Λουκάς με το χαρακτηριστικό περιπαιχτικό ύφος του και ένα παιχνίδι του μυαλού...
Η Θεσσαλονίκη δεν υπήρξε η πόλη που με γέννησε. Υπήρξε όμως η πόλη που με φιλοξένησε για ένα διάστημα της ζωής μου. Μία πόλη που με σαγήνεψε..
Διαπερνώντας της νύχτας το σκοτάδι,
έμενα σαστισμένος, φοβισμένος
και αμφιβάλλοντας, σε όνειρα δοσμένος,
που ποτέ άνθρωποι ονειρεύτηκαν...
Edited by - DAGON on 17/06/2005 05:31:57
Το έλκος μόνο μέσα στο βλέμμα Και ανασαίνει
Κάτι σαν έλος έχει θάψει την πόλη
Πρόσωπα δεδομένα χωρίς καμία προσπάθεια πάνω τους
Και νύχτα που νύχτωσε πάλι πολύ
Όπου γίνομαι συνεχώς κάτι το άλλο
Μέσα σ'ένα λασπωμένο παπούτσι
Ένα ποιήμα χωρίς σκαλωσιές
Ένα τίποτα π'απλώνεται απλώνεται
Εσύ ξεχαρβαλωμένο μου ποιήμα
Μούσα σκύλα σακάτισσα
Γερνάω γερνάω
Δεν έχω ουρανό
Τόσο μ'ερέθισε το έρεβος
Πέφτοντας καταπάνω μου
Μα κάτι μες απ'τον ύπνο
Και λεωφορείο ακυβέρνητο
Είναι τόσο αλλιώτικες οι μέρες
Μ'ένα θερμόμετρο ύπο το μηδέν μες στον εγκέφαλο
ΑΛΕΞΗΣ ΤΡΑΙΑΝΟΣ
Διαπερνώντας της νύχτας το σκοτάδι,
έμενα σαστισμένος, φοβισμένος
και αμφιβάλλοντας, σε όνειρα δοσμένος,
που ποτέ άνθρωποι ονειρεύτηκαν...
ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΕ ΣΟΦΙΑ...ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑΡΧΙΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ...ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΕ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΡΩΤΗΘΩ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ...ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟΣ;
Ο PIXELDREAM ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΤΕΛΕΙΑ ΤΟΥ.
Το αντικειμενικά ΤΕΛΕΙΟ υπάρχει παντού γύρω μας...
Το υποκειμενικά ΤΕΛΕΙΟ δεν υπάρχει πουθενά...
Όταν κοιτάζεις επίμονα την άβυσσο η άβυσσος κοιτάζει εξίσου επίμονα πίσω σε σένα Fr. Nietzsche
quote:
... και ένα παιχνίδι του μυαλού...
Φίλε μου είναι ίσως η ωραιότερη και περιεκτικότερη περιγραφή για την αίσθηση που σου αφήνει, σαν αποτύπωμα μοναδικό χαραγμένο για πάντα μέσα σου, αυτή η πόλη.
Μια ενστάλαξη γλυκόπικρης γεύσης νόστου στο θυμικό σου, κι ένα χαμόγελο στην ανάμνηση της, αυτή η μαγική πόλη που όταν σε πάρει στο κρεβάτι της και σε κοιμήσει στην αγκαλιά της έστω και μιας νύχτας περαστικός της εραστής.
Πάντα λαχταρώ με νοσταλγία αυτό το μαγικό άρωμα που σαν συστατικό του αέρα της πλανιώταν πάνω απ' τις συντροφιές μας, κι μας οδηγούσε μαγικά θαρρείς, πάντα, μα πάντα, έτσι απλά, φυσικά, ενεπιτείδευτα, αβίαστα σαν τις ανάσες μας σε πνευματικά παιχνίδια και δημιουργικές συζητήσεις που κρατούσαν πολλές φορές ώς το πρωί...
Όταν κοιτάζεις επίμονα την άβυσσο η άβυσσος κοιτάζει εξίσου επίμονα πίσω σε σένα Fr. Nietzsche
υποκειμενικη που την βλεπεις μονο εσυ?
Οπου εχει ανεση δεν επιλεγει
σαν δεν την εχουμε,κανουμε λαθη
Οτι θα χασουμε μονο αγαπουμε
Αυτο που εφυγε για παντα εχαθη.
Peter S Beagle
Το τέλειο δεν υπάρχει γιατί ούτε κι αυτό θα μας ικανοποιούσε...
I'm the lizard king,I can do anything!
(Waters)
All that you touch
All that you see
All that you taste
All you feel.
All that you love
All that you hate
All you distrust
All you save.
All that you give
All that you deal
All that you buy,
beg, borrow or steal.
All you create
All you destroy
All that you do
All that you say.
All that you eat
And everyone you meet
All that you slight
And everyone you fight.
All that is now
All that is gone
All that's to come
and everything under the sun is in tune
but the sun is eclipsed by the moon.
"There is no dark side of the moon really. Matter of fact it's all dark."
I'm the lizard king,I can do anything!