- ανεξηγητες εμπειριες στην Πεντελη - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
η οποία όσο πιό απίθανη τόσο πιό πολύτιμη για να εξεταστεί
και να ερευνηθεί απο όλους μας. Πολλοί μπορεί ήδη να την
είχαν αλλα δεν τολμούσαν να την πούν λόγω του φοόβου που
έχει και εσύ οτι κάτι θα σου πούν θα σε κοροϊδεψουν.
Ο φόβος και ο φόβος της ντροπής είναι αυτά που στματάνε την
επικοινωνία μεταξύ μας και δεν βγάζουμε συμπεράσματα.
Πρέπει κάποιος να το πεί αυτό που έχει να πεί. Όχι αυτός
που δεν έχει να μιλάει μόνο ε? Και ξανά περιμένω...
Θα σου συνιστούσα φίλε μου, να αφήσεις κατά μέρους, τα όποια κολλήματα και εδώ που είσαι να μιλάς ανοιχτά. Δεν έχεις για τίποτα να ντραπείς. Στο πρώτο μέρος του "Όρος Πεντελικόν", δέχτηκα ανελέητα πυρά απο ένα μάτσο βλαμμένους. Και τι μ'αυτό ; Μήπως είχε κανείς τους τα επιχειρήματα να με αντικρούσει ; Μόλις τους απαντούσα, εξαφανιζόντουσαν σαν τα ποντίκια. Για αυτό σου λέω, φίλε μου οτι έχεις να πείς πέστο και μην ανυσηχείς. Και τι έγινε αν κάποιος σε πεί τρελό ; Μήπως σε γνωρίζει προσωπικά για να ξέρει ; Μήπως σε νοιάζει εσένα ; Όχι βέβαια. Οπότε γράφτους και εδώ είμαστε εμείς...ακούμε και συζητάμε.
Σε χαιρετώ εγκάρδια.
ΤΙΝ ΓΑΡ ΠΟΤΑΕΙΣΟΜΑΙ ΑΣΥΧΑ ΔΑΙΜΟΝ ΤΑ ΧΘΟΝΙΑ Θ'ΕΚΑΤΑ
τελικα περα απο τον μυθο, ποια γεγονοτα αραγε ειναι πραγματικα?
και αν ειναι τετοιος μαγικος τοπος η πεντελη, γιατι εχει μεινει ανεκμεταλευτος????
------------------------
θα απαντησω με τη σειρα παιδια...
φιλε ALOS, μοιραστηκα ηδη την εμπειρια που εζησα και περιεχει στοιχεια για να προβληματιζομαστε μια ζωη
εγω ενα παραπανω
το στοιχειο που απεκρυψα ισως και να ηταν μια απλη συμπτωση, σατανικη αλλα συμπτωση, στα γεγονοτα της βραδιας
αν ειναι συμπτωση τοτε θα διαβαλει την μεχρι τωρα εικονα της ολης εμπειριας
Τασο μου, καταλαβε με - ερχεται σε αντιθεση με την αντιληψη μου και συγκρουεται με τη λογικη μου
αν ακουγα εγω την ιστορια απο αλλον και τελειωνε ετσι θα τον ελεγα βαρεμενο
το ιδιο θαλεγα για μενα αν δεν ημουν μονος
πχ ξερεις οτι ειμαι εναντιον της θεωριας της κουφιας γης που κατοικειται απο αλλα ειδη - φανταζεσαι να εβλεπα ανθρωπακια να βγαινουν απο ορυγματα?
πως να το πεις αν αντιφασκει με αυτο που πιστευει η δικη σου λογικη?
εχω γνωρισει ανθρωπους στο δικτυο σε διαφορους τοπους και παντα με το ιδιο νικ
θελω να πιστευω απο τα λεγομενα τους οτι με θεωρουν λογικο και οξυδερκη
ας μην τους το χαλασω...
νιωθω ασχημα φιλε που δεν κολλησε να παμε καμια βολτα πανω - μια παραξενη ασυγχρονικοτητα ειχαμε
αλλα καλα ναμαστε, εχουμε καιρο ε?
προς astral-project: το αστειο ειναι οτι ημουν απ τους αμφισβητιες για πολλα χρονια στη ζωη μου
διαβαζα για φαινομενα και το οτι δεν συνεβαιναν και σε μενα με υποψιαζε
και εκει που δεν το περιμενα (εγω τυχαια επεσα πανω στο φαινομενο) σε ασχετο χρονο και τοπο (μακρυα απο τη σπηλια) βρηκα υλικο να προβληματιζομαι για μια ζωη
σου ομολογω οτι σημαντικο ρολο στην αποδοχη των γεγονοτων επαιξε η παρουσια της συντροφου μου ως μαρτυρα
κατι ενεργειακο συμβαινει - κατα πασα πιθανοτητα φυσικης προελευσης
αλλα διαφορες λεπτομερειες με υποψιαζουν και για επεμβαση καποιου τριτου
ανεκμεταλευτος ως προς τι?
αν δεν ξερεις τι συμβαινει, δεν το κατανοεις, πως το εκμεταλευεσαι?
παντως, αν οι επεμβασεις ειχαν σχεση με τα φαινομενα, δεν επηρεασαν την ισχυ τους, εφοσον σε μενα συνεβει το περιστατικο χρονια μετα απο αυτες
φιλε Zephyr, ισχυει
αλλα το ιδιο οσο και σε καθε αλλο απομονωμενο χωρο
πρεπει να καταλαβεις οτι αυτα που κουβαλανε στο κεφαλι τους οι σατανιστες δεν εχουν καμια σχεση με την ενεργεια του τοπου
η ενεργεια ειναι φυσικο φαινομενο και τα πιστευω των σατανιστων μαλακιες (σορυ για την εκφραση αλλα θελω να γινει κατανοητο)
βεβαια σε αυτους οφειλεται και η διασημοτητα της σπηλιας για τα ΜΜΕ - βλεπεις ο σατανισμος πουλαει περισσοτερο στις μαζες
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
εχουν δει τοσα τα ματια μου, που πλεον λιγα πραγματα αμφισβητω.
πχ
ονειρα μου που βγαινουν. πριν απο καθε τι σημαντικο στο σπιτι, βλεπω και εναν ωραιοτατο εφιαλτη.
πχ
την ικανοτητα προβλεψης του μελλοντος. υπαρχει και στους δυο κλαδους της οικογενειας μου.
ξερεις τι ειναι να πηγαινεις με την μανα σου στο αυτοκινητο, να σαι στον σαρακακη και να σου λεει οτι στο παλατακι θα μας πεταχτει ανθρωπος μπροστα μας και ελπιζω να μην τον σκοτωσω και να μας πεταγεται?
στο τσακ την γλιτωσε. και οταν σταματησαμε στην ακρη για να δουμε γιατι παραπατουσε, μας ειπε οτι δεν γνωριζε για ποιο λογο περνουσε τον δρομο με κοκκινο...
πχ
γελουσα με την γιαγια μου,οταν μου μαθαινε μικρη το ξορκι για την μορα. περσυ που την εζησα απο πρωτο χερι, μπορω να σου πω οτι επαθα το σοκ της ζωης μου...
και αλλα πολλα, ασχετα με το θεμα.....
------------------------
quote:πριν απο καθε τι σημαντικο στο σπιτι, βλεπω και εναν ωραιοτατο εφιαλτη.
πχ
την ικανοτητα προβλεψης του μελλοντος. υπαρχει και στους δυο κλαδους της οικογενειας μου.
αυτο που ονομαζουμε συμπτωση, καλη ή κακη ειναι ενα φυσικο φαινομενο, ελαχιστα κατανοητο μεν, υπαρκτο δε
ο Αρθουρ Καιστλερ στο "οι ριζες της συμπτωσης", αλλα και ο Γιουνγκ και αλλοι, απεδειξαν την υπαρξη του και εν μερη τον τροπο λειτουργιας του
το ονομασαν πολυ πετυχημενα συγχρονικοτητα
τα παντα αν τα δεις απο ψηλα κινουνται και συγχρονιζονται
πχ οι οδηγοι ενος τρακαρισματος - αν παρακολουθησεις τις πορειες τους απο την ωρα που βγηκαν απ το σπιτι και χρονομετρησεις, θα δεις οτι συγχρονιστικανε με ακριβεια δευτερολεπτου για να συναντηθουν στο σημειο του ατυχηματος
μια ελαχιστη καθυστερηση ή επιταχυνση θα το απετρεπε
ειναι οι κυκλοι της συγχρονικοτητας που απλωνονται οπως στην επιφανεια του νερου και αλλου συναντωνται αλλου αποφευγονται, αλλου αλληλοενισχυονται κι αλλου αλληλοεξασθενουνται
το χαρισμα σου ειναι φυσικο φαινομενο
βλεπεις καθαροτερα για καποιο λογο τους κυκλους
λιγο πολυ ολοι εχουν να μιλησουν για καποιο προφητικο ονειρο, αλλα το να γινεται συχνα ειναι σπανιο
το θεμα ειναι καταλαβαινεις τι βλεπεις?
μπορεις να χρησιμοποιησεις το ταλεντο σου για προληψη?
αυτο θα ηταν μεγαλο χαρισμα
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
κουφων συνεχεια...
χτες κανονισα με τον φιλο Τασο να παμε καμια βολτα στη σπηλια, γιατι ειχα μια ταση να το κανω
απο το μεσημερι ομως που του τηλεφωνουσα δεν απαντουσε, οποτε κατα το απογευμα το απεκλεισα αφου δεν τον βρηκα, γιατι δεν καλοθυμομουν το δρομο
και ξαφνικα μου προτεινει η συντροφος μου να παμε στη σπηλια - το παραξενο ειναι οτι την εχω χιλιοπαρακαλεσει να παμε και αρνιοταν πεισματικα, προβαλοντας επιχειρηματα απο "φοβαμαι" μεχρι "εκει εξαφανιζονται ανθρωποι"
ξεκινησαμε λοιπον, και στην διαδρομη συνειδητοποιησα ποσα αυτοκινητα συναντησαμε να ειναι ατσαλα σταματημενα στη μεση του δρομου και να σταματουν την κυκλοφορια - πρεπει να τσιμπησα στο 5ο - 6ο αυτοκινητο και αρχισα να τα παρατηρω
το αποκορυφωμα στην πλατεια Νεας Πεντελης οπου ο οδηγος παρατησε κυριολεκτικα στη μεση του δρομου κλεινοντας τη μια λωριδα για να παει αταραχος στο περιπτερο!
λιγα μετρα πιο πισω ηταν 2 περιπολικα και αστυνομικοι και κανεις δεν αντιδρουσε
ειχα αρχισει να γελαω με τις συμπτωσεις
απο εκει και μεχρι να φτασω στην σπηλια εγινε το ιδιο με αλλα τρια αυτοκινητα
τη στιγμη που ειχα περασει την πλατεια της Παλιας Πεντελης, σε καποι σημειο της διαδρομης, πεταγεται η συντροφος μου και μου λεει: "αυτον το δρομο τον ειδα στον υπνο μου - θυμαμαι το ονειρο καθαρα"
συνεχισαμε χωρις να δωσω συνεχεια στην κουβεντα γιατι προσπαθουσα να μην παρω λαθος δρομο και ημουν συγκεντρωμενος στο οδηγημα
λιγο πριν φτασουμε στο σημειο που εχουν φυτεψει δεντρακια αριστερα,και μερικες εκατονταδες απο τον χωματοδρομο που παει στη σπηλια, εχει μια δεξια στροφη, αποτομη μεν αλλα με ορατοτητα
ακριβως πανω στην καμπυλη της στροφης ηταν σταματημενος ενας πιτσιρικας με ενα εντουρακι
τον ειδα ανετα και τον προσπερασα ανετα
ομως, τη στιγμη που τον προσπερνουσα τον βλεπω να μου κουναει το χερι πανω κατω εντονα, σαν να ηθελε να σταματησω
φανταστηκα πως επαθε καποια βλαβη και χρειαζοταν βοηθεια, και σταματησα ακριβως διπλα του, και τον ρωτησα τι θελει
ηταν κοκκινομαλης, με φακιδες και ανοιχτογαλανα ματια
"οχι δεν θελω κατι", μου απαντησε, "βρισκομαι σε επικινδυνο σημειο γι αυτο κουναγα το χερι"
ε, λεω, ζαβο ειναι το παιδι αφου τον περασα σε αποσταση πανω απο 1,5 μετρο και αρχισε να κουναει το χερι σχεδον αφου ημουν πια διπλα του
και ξεκινωντας εγω το αυτοκινητο, μου πεταει το κουφο: "να προσεχετε" με υφος και τονο συμβουλευτικο και σοβαρο
και εμεινε εκει, στο "επικινδυνο σημειο" κατα τη γνωμη του, καβαλα στη μηχανη
φτανοντας στη σπηλια, απογοητευτικα...
πολυς κοσμος
ενα αγορι και ενα κοριτσι, κατω απο 20, εκαναν αναριχηση ακριβως αριστερα της εισοδου
το κοριτσι αναριχατο ηδη στα τρια μετρα και το αγορι περιμενε απο κατω - επειδη ηταν νωρις και ειχαν αρκετο χρονο μερας ακομα, αλλα και απο τη σταση τους, εμεινα με την εντυπωση οτι πριν λιγο αρχισαν
λιγα μετρα πριν την εισοδο στα δεξια βρισκοταν μια παρεα απο 5 ατομα που ηταν συγκεντρωμενοι και συζητουσαν
κοντα στην εισοδο ηταν παρκαρισμενο ενα αυτοκινητο (οχι τζιπ) χρωματος χακι που εγραφε στο πλαϊ "ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΘΗΡΟΦΥΛΑΚΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ"
ο ενας απο αυτη την παρεα φορουσε χακι μακο αλλα χωρις διακριτικα και υπεθεσα οτι ηταν ο οδηγος
οι αλλοι ηταν ντυμενοι νορμαλ
την ωρα που παρκαρα εγω, παρκαρε αλλο ενα αυτοκινητο, με δυο ζευγαρια, γυρω στα σαραντα το ενα και πανω απο 60 το αλλο - αυτους τους ονομασα τουριστες
οταν περασα την παρεα που συζητουσε, ηταν τοσο αποροφημενοι που σχεδον δεν μας εριξαν ματια - μια κοπελια μονο
θυμαμαι την προσηλωση στο τι ακουγε, στο προσωπο ενος που ηταν γυρισμενος προς τα εμενα - δε σηκωσε καν το μισογερμενο κεφαλι του
απο πισω μας οι τουριστες
μπηκαμε στη σπηλια και οι τουριστες σταματησαν στο χωρο της εισοδου
μονο η πιο νεα γυναικα καθισε σε μια πετρα εξω απο την εισοδο και εδειχνε να σκεφτεται κατι - δεν κοιταγε καν το τοπιο
ειχα σκοπο να δειξω τα σημεια με ενδιαφερον στη συντροφο μου αρχιζοντας απο πανω, αλλα οι τουριστες με αναγκασαν να αρχισω απο μεσα
μπηκαμε λοιπον μεσα στη σπηλια - και ω η εκπληξη μου!
στα αριστερα του μονοπατιου, αρκετα μεσα καποιοι ειχαν σκαψει ενα αρκετα μεγαλο σκαμα
τα μπαζα βρισκονταν σωριασμενα γυρω και αποτελουνταν απο ασπρες πετρες, αποδειξη οτι ηταν προσφατο
εξαλλου πριν κανα μηνα εκει ημουν και δεν υπηρχε
δεν ειχα φακο, αλλα εχω την εντυπωση πως αποκαλυψε καποιο φυσικο ανοιγμα
το περιεργο ειναι πως σκαφτηκε ομως
το μεγεθος του, αλλα και το τοιχωμα του σκαματος προς την πλευρα του μονοπατιου (που αποτελειται απο μπαζα) ηταν καθετα σκαμενο, γεγονος που δειχνει εκσκαφεα
αλλα στο λασπωμενο μονοπατι δεν υπαρχει ιχνος αποτυπωματων!
φευγοντας αποφασησα να δειξω στη συντροφο μου τουλαχιστον την παλαμη στην εισοδο
ψαχνω, ψαχνω αλλα παλαμη πουθενα
παρατηρησα ομως αλλαγη χρωματος στο βραχο κατα τοπους, παρα το λιγο πια φως
και διαπιστωνω πως καποιος εχει καλυψει την παλαμη αλλα και αλλα σκαλισματα με ενα ειδος μαρμαροκονιας
η περιφημη παλαμη χαθηκε φιλοι μου
απο την επεμβαση ποιου???
η δουλεια παντως ηταν επαγγελματικη - αν τοκανε καποιος φανατισμενος, γνωριζε απο σοβα!
αρχισα να εξηγω την κατασταση στη συντροφο μου οταν πεταγεται η γρια τουριστρια και αρχιζει να με ρωταει τι συμβαινει
ολη αυτη την ωρα που ειμασταν μεσα στη σπηλια αυτοι περιφερονταν στον προθαλαμο σα σε σταθμο τραινου και συζητουσαν ασχετα
μαλιστα την ωρα που εγω ανακαλυπτα το σοβα η γρια ειχε κουραστει και ειχε κατσει κατω
μολις ακουσε τι ελεγα περι παλαμης σηκωθηκε και ηρθε κοντα μου
σε χρονο μηδεν και οι αλλοι δυο αντρες ηρθαν διπλα μας και βρεθηκα περικυκλωμενος απο ανθρωπους που με ρωτουσαν χαζες ερωτησεις και με εμποδιζαν να μελετησω την περιοχη
ηταν ο καλυτερος τροπος για να με διωξουν, αν τοχαν σκοπο
με το που βγαινω απ τη σπηλια, υπαρχουν οι αναριχητες που ομως εχουν διακοψει την αναριχηση, και η παρεα με τον Πελοποννησιο θηροφυλακα να εξακολουθει να συζητα χαμηλοφωνα σοβαρα
ηταν σαν να συζητουσαν εκει καποιο πολυ σοβαρο γι αυτους θεμα για να ειναι τοσο προσηλωμενοι
πριν φυγουμε λεω της συντροφου μου να της δειξω και το δεξιο τουνελ
ηθελα να δω τα στραβωμενα σιδερα που αναφερει ο Μπαλανος στην οροφη της, τα οποια οντως υπαρχουν και οντως ειναι ανεξηγητα
μονο χερι γιγαντα θα τα λυγιζε ετσι σαν πλαστελινη
παντως εχω την εντυπωση πως καποιος ή κατι τα διαλυει αυτα τα τουνελ - ο τροπος διαλυσης τους δεν ειναι μονο φυσικη φθορα - καποια ειναι μετακινημενα
στο γυρισμο για το αυτοκινητο βλεπω τους αναριχητες να φευγουν και τους τουριστες να ερχονται
ξεκινησαν ακριβως μαζι μου, οπως στον ερχομο και πηγαιναν μπροστα μου
γιατι αναφερω αυτους τους ανθρωπους τη στιγμη που θα μπορουσε να ειναι ολα συμπτωση και λογικα εξηγησιμα?
γιατι η συμπεριφορα τους ηταν εκτος τοπου και χρονου, με εξαιρεση τους αναριχητες, που κι αυτοι ομως ηταν παραξενοι - ηταν σα να τα παρατησαν στη μεση κι εφυγαν
δεν ξερω αν υπαρχει ομοσπονδιακη θηροφυλακη Πελοποννησου και τι δουλεια ειχε στη σπηλια, παντως ο,τι και ναταν ηταν σοβαρο αν κρινω απο την αποροφηση τους
οι δε τουριστες, τι ηρθαν να δουν?
τοπιο δεν κοιταξαν, ουτε καν στα εκκλησακια δεν πλησιασαν απο περιεργεια - μαλιστα με προβληματισε εκεινη την ωρα το οτι δεν εκαναν λογο για τους βανδαλισμους σε αυτα τουλαχιστον
ηταν σαν να μην ηξεραν και οι ιδιοι τι πηγαν να κανουν εκει
μαλιστα στην επιστροφη το αυτοκινητο τους κολλησε σε μια πετρα και ιδρωσε να το ξεκολλησει ο οδηγος του
για αποκορυφωμα στο γυρισμο μου λεει η συντροφος μου: εγω εχω ξαναρθει στη σπηλια
κουφαθηκα!!!
ποτε? τη ρωταω
οταν ημουν μικρη με εφερε ο θειος μου ο Νικος μου λεει
μα δεν ερχοταν δρομος στη σπηλια τοτε, να επειμενω εγω, λαθος κανεις
κι ομως εγω εχω ξαναρθει, μου λεει απολυτα σιγουρη
απο ποτε παει ο δρομος μεχρι εξω απ τη σπηλια ρε παιδια?
ξερει κανεις?
εχω ξαναμιλησει για τους κυκλους της συγχρονικοτητας στη ζωη μας
δεν υπαρχουν συμπτωσεις αλλα συγχρονικοτητα (Α. Καιστλερ, Γιουνγκ, κτλ)
αν κατι μπορει να τους ελεγχει, τοτε δεν ειναι δικες μας ολες οι αποφασεις που παιρνουμε
μπορει οντως να μην ηξεραν τι δουλεια ειχαν εκει εκεινη τη στιγμη αυτοι οι ανθρωποι, επαιζαν ομως καποιον αγνωστο στους ιδιους ρολο
τελικα εμεινα με την εντυπωση πως κατι με εσπρωχνε να παω στη σπηλια και κατι προσπαθουσε να με εμποδισει
οσο για την εμπειρια που αφηγηθηκα στην αρχη του τοπικ, αλλαξα καπως στο τι πιστευω πως εγινε
καποια στιγμη θα σας πω και το τελος που δεν ειπα, οπως και το γιατι το λεω, και τι πιστευω πως παιχτηκε
αλλαξε η αντιληψη μου ως προς το συμβαν και αυτο ανοιγει αλλους δρομους, τουλαχιστον για μενα
μια χαρη θα ζητησω απο οποιον επισκεπτεται το χωρο - να κραταει και μια σακουλα και να μαζευει και λιγα σκουπιδια
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
Φίλε μου Γιάννη, διάβασα το σημερινό συμβάν και ομολογώ οτι μου έκανε τρομερή εντύπωση ! Κρίμα που δεν μπορέσαμε να πάμε μαζί...
Όσο για την παλάμη που λές, πλήν του οτι με λύπησε το συμβάν, κάτι ανάλογο είχε γίνει και με το σύμβολο του διπλού πέλεκυ στο αριστερό τοίχωμα της εισόδου της Σπηλιάς λίγα χρόνια πρίν. Κάποτε, υπήρχε εκεί ένας πανέμορφος μικρός σκαλιστός πέλεκυς. Κάποιοι όμως φρόντισαν να τον εξαφανίσουν ξήνοντάς τον.
"μια χαρη θα ζητησω απο οποιον επισκεπτεται το χωρο - να κραταει και μια σακουλα και να μαζευει και λιγα σκουπιδια".
Και'γώ ζήτησα κάποτε αυτή τη χάρη φίλε μου, αλλά μου είπαν οτι έχω αυτοανακυρήξει τον εαυτό μου μεσσία. Άστα να πάνε...
ΤΙΝ ΓΑΡ ΠΟΤΑΕΙΣΟΜΑΙ ΑΣΥΧΑ ΔΑΙΜΟΝ ΤΑ ΧΘΟΝΙΑ Θ'ΕΚΑΤΑ
πρεπει να κανω μια διευκρινηση
αυτο που λεω για το σκαμα αριστερα, εμαθα αποψε πως ειναι παλιο
εγω πρωτη φορα το ειδα σημερα
ερμηνεψτε το οπως θελετε, απο γεροντικη ανοια εως γκαβομαρα
εγω ομως αποψε ημουν ετοιμος απο την διεγερση της ανακαλυψης να μπω μεσα χωρις φακο!
η συντροφος μου με σταματησε
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
ολα λαθος τα περι σοβαντισματος της παλαμης
ηταν μπροστα μου και δεν την εβλεπα
εκτος απο τους "τουριστες" που με παρενοχλουσαν ηταν και πολυ πιο σκοτεινα απο οτι σημερα
και σημερα πηγα αρκετα αργοτερα απο χτες
κι ομως, το πρωτο που παρατηρησαμε και οι δυο μολις φτασαμε στην εισοδο ηταν οτι το φως ηταν λαμπροτερο και περισσοτερο απο χτες
ηταν σαν να υπηρχε μια συνεφια χτες που θαμπωνε το φως, ακομα και εξω, μπροστα απο την σπηλια - φυσικα ο ουρανος ηταν πεντακαθαρος
γεγονος ειναι πως η παλαμη υπαρχει αλλα και πως καθε φορα που παω στη σπηλια εχω αλλη εντυπωση για τις αποστασεις και το περιβαλλον
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
παραθετω μια πληροφορια που στηριζει την θεωρια του Μπαλανου για την ερευνα του ελεγχου του νου:
προγραμμα E.G.G. (ElectroGaiaGram) - προβληματιστειτε...
το προγραμμα E.G.G. (ElectroGaiaGram) εκπονηθηκε και εφαρμοζεται απο το πανεπιστημιο του Princeton των ΗΠΑ σε 60 σημεια σε ολο τον κοσμο, ενα εκ των οποιων ειναι και η Αθηνα
το πρωτοποριακο αυτο προγραμμα εδω και 6 χρονια καταγραφει αυτο που λεμε ψυχικη ενεργεια
το κατορθωνει μεσα απο τις διακυμανσεις του "λευκου θορυβου", δηλαδη το ηλεκτρονικο χαοτικο σημα που δεν περιεχει καμια πληροφορια και περιλαμβανει ολο το φασμα των συχνοτητων
ανακαλυψαν οτι οταν ακουνε τον λευκο θορυβο μεσω ειδικων διοδων τυπου FET, αυτος ανταποκρινεται στις διακυμανσεις του ανθρωπινου ψυχισμου
στον αγωνα της εθνικης μας με την Πορτογαλια, ενα τεταρτο πριν το γκολ, στο γραφημα του μηχανηματος που μετρουσε τους Ελληνες, δημιουργηθηκε ενα πικ, μια κορυφη που διατηρηθηκε σταθερη μεχρι το νικητηριο γκολ
15 λεπτα πριν, το μαζικο μας ασυνειδητο γνωριζε οτι θα μπει το γκολ ή μπορει και να το δημιουργησε
αυτο αποδεικνυει μεν οτι αν συντονιστουμε ψυχικα κανουμε θαυματα, αλλα αποδεικνυει εμμεσα και ολες τις θεωριες περι αδρανοποιησης και αποπροσανατολισμου των Ελληνων (και οχι μονο)
αποδεικνυει ακομα γιατι κανουν τοση προσπαθεια να ελεγχουν την κοινη γνωμη οι εξουσιαζοντες
για να κατευθυνουν την ψυχικη ενεργεια εκει που θελουν, και φυσικα οχι εναντιον τους
αναφερω μερικα απο τα γεγονοτα, που προκαλεσαν παγκοσμια εξαρση της ψυχικης ενεργειας:
ο θανατος της Νταϊανας, ο βομβαρδισμος της Σερβιας, ο σεισμος της Τουρκιας το 99
και το πιο εντυπωσιακο που προκαλει πολλα ερωτηματικα: το διαγραμμα του λευκου θορυβου ειχε αρχισει να παιρνει ανοδικη κλιση 5 ωρες πριν το χτυπημα στους διδυμους πυργους!
να γιατι στην αιχμη του τεχνολογικου πολεμικου δορατος της Αμερικανικης ερευνας βρισκονται τα προγραμματα ελεγχου του νου και της ψυχικης διαθεσης
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
δειτε εδω:
και ακομη καλυτερα εδω:
http://noosphere.princeton.edu/
και αυτα ειναι η κορυφη του παγοβουνου...
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
ειχα την εντυπωση πως καποιοι ειναι καλυτεροι δεκτες απ τους αλλους, οπως και οτι αλλοι ειναι θετικοι και αλλοι αρνητικοι δεκτες
επιβεβαιωθηκα προσφατα, οταν επισκεφθηκα την σπηλια με την κορη μου, που πρωτη φορα επισκεπτοταν τον χωρο
ξανα η εμπειρια ηταν κοινη σε δυο ατομα, οποτε τολμω να την αναφερω
φτασαμε και η περιοχη ηταν ερημη, πραγμα σπανιο
ειχα ολο τον χρονο να το ξεναγησω σε ολους τους χωρους και φαγαμε κανα διωρο τουλαχιστον
με εντυπωσιασε πως παρολλο που ειναι 20 χρονων και εχει διαβασει και το πρωτο βιβλιο του Μπαλανου, απ την πρωτη στιγμη ενιωσε σαν στο σπιτι της μεσα στη σπηλια και στον γυρω χωρο
προπορευοταν στο κατεβασμα και δεν αναψε φακο παρα για να φωτισει το ανοιγμα που βρισκεται στο βαθος, παρολλο που την χαρακτηριζε "το μονο αρνητικο σημειο στον χωρο"
καποια στιγμη ξαναεπιστρεφουμε στη σπηλια και καθομαστε στο μαρμαρο που υπαρχει μπροστα στο απομειναρι του τειχους να καπνισουμε ενα τσιγαρο
πριν προφτασουμε παρουσιαζονται δυο πυροσβεστικα τζιπ και ερχονται 4 πυροσβεστες να δουν την περιφημη σπηλια
επειδη μιλησαμε λιγο μαζι τους και σηκωθηκαμε, οταν μπηκαν μεσα πηγα στο απεναντι καθετο τοιχωμα και εριξα μια ματια μεχρι να φυγουν
οι πυροσβεστες δεν τολμησαν να μπουν περα απ τον προθαλαμο και επεστρεψαν γρηγορα
την ωρα που πηγαιναν προς τα τζιπ εμεις ξανακαθισαμε στο μαρμαρο κι αναψαμε το περιφημο τσιγαρο
τα τζιπ απομακρυνθηκαν με θορυβο, αλλα οσο απομακρυνονταν συνειδητοποιουσα οτι ακουγα και κατι αλλο ταυτοχρονα, κατι "μουσικο"
εκεινη τη στιγμη μου λεει η κορη μου "το ακουσες αυτο?"
τα τζιπ ειχαν απομακρυνθει και διαπιστωσα πως ακουγα μονο απο το δεξι αυτι τη "μουσικη", αρα ερχοταν απο την σπηλια
κατοπιν συμφωνησαμε πως ακουστηκε τρεις φορες, μεχρι τη στιγμη που πεταχτηκαμε ενθουσιασμενοι και μπηκαμε στις μυτες των ποδιων στη σπηλια
γιατι ενθουσιασμενοι κι οχι κατι αλλο?
γιατι δεν εχω ξανακουσει γλυκυτερο πραγμα
σταματαω να το λεω μουσικη γιατι δεν ηταν ακριβως μουσικη, ηταν σαν μελωδια που περιειχε αγνωστες νοτες
και ειχε εντονα μια αισθηση θηλυκοτητας, αλλα δεν ακουγοταν γυναικεια φωνη
ηταν θηλυκη η ιδια η μελωδια
ειλικρινα θα πληρωνα οσο οσο για μια κασετα με αυτον τον ηχο
μας σαγηνευσε τοσο, και ηταν τοσο θετικη η αισθηση που ανεδιδε που κατσαμε εκστατικοι στο πλατωμα κατω απο τα μπετα και περιμεναμε κοιτωντας το βαθος να επαναληφθει
ακρα σιωπη, σταγονες, αλλα αντι για την προηγουμενη "μελωδια" ακουστηκε απο το βαθος ενας διπλος ηχος, που θα μπορουσε να ειναι απο καποιο αγνωστο σε μενα νυχτοπουλι
ωστοσο υπηρχε μια παραξενια στον ηχο
τη δευτερη φορα ακουστηκε δυνατοτερα και καθαροτερα και αρχισα να αμφιβαλω για την θεωρια του νυχτοπουλιου γιατι μετα τα δυο "κρωξιματα" (καμια σχεση με κρωξιμο αλλα πως αλλιως να το περιγραψω?) υπηρχε συνεχεια που δεν ειχε στα σιγουρα σχεση με πουλι
κοιταχτηκαμε σιωπηλα και επιβεβαιωσαμε με το βλεμα οτι οντως κατι ετρεχε
ωστοσο και αυτος ο ηχος ηταν "θετικος", δεν μας προκαλουσε καμια ανησυχια, ποσο μαλλον που ειχα το παιδι μου και δεν θα ηθελα να τρομαξει απο οτιδηποτε
την τριτη φορα ακουστηκε τοσο δυνατα που "γεμισε" το χωρο, και ηταν σαφες πια οτι κανενα πουλι δεν εχει τετοια ενταση στη φωνη του, αλλα και δεν εμοιαζε με πουλι - απλα ειναι το πλησιεστερο παραδειγμα
και ακουστηκε καθαρα το πως τελειωνε: θυμιζε κατι απο κλαμα σκυλου, κατι απο γατα, κατι απο μαϊμου
ενθουσιαστηκαμε γιατι νιωσαμε καθαρα πως το φαινομενο θα ειχε καποια συνεχεια, και περιμεναμε την εκδηλωση του, οταν ακουστηκε μια φωνη να φωναζει στον προθαλαμο "ελα, εφτασα. ελα γρηγορα... φερε οσο πιο πολλους μπορεις..."
ηταν ενας αναριχητης που συναντω καθε φορα που παω στη σπηλια, αλλα ποτε δεν τον ειδα να αναριχαται ο ιδιος, που επαιρνε τηλεφωνο απο το κινητο του
η φωνη του αντιλαλησε μεσα στη σπηλια, και παρολλο που το καταλαβαμε αμεσως οτι ειχε διακοψει πια το φαινομενο, κατσαμε αλλα 20 τουλαχιστον λεπτα περιμενοντας σε σιωπη χωρις αποτελεσμα
βγηκαμε απογοητευμενοι, αλλα δεν θελαμε και να φυγουμε
ο τυπος περιμενε σιωπηλος πια
ξαναπηγαμε στα τουνελ και μετα απο ωρα ειπαμε να ριξουμε μια τελευταια ματια στη σπηλια
περνωντας την εισοδο μου λεει η κορη μου: "απο που ερχεται η μεντα?"
ποια μεντα λεω εγω, που δεν παω καλα απο οσφρηση ειναι η αληθεια
"μεντα, δυοσμος, κατι τετοιο μυριζει" μου λεει
αφου κατσαμε αδικα για λιγη ωρα, βγαινοντας μου ξαναλεει: "μα δεν μυριζεις το δυοσμο?" απορημενη
εκει κατεληξα στο συμπερασμα οτι ημουν απλα τυχερος που βιωσα το φαινομενο, κι οτι προοριζοταν για την κορη μου - απλα ετυχε να παρευρισκομαι και να μην ενοχλω
θα τελειωσω με την τελευταια αποδειξη οτι ο ηχος δεν προερχοταν απο ζωο: ειχα μαζι μας τον εναν απ τους σκυλους μας, ο οποιος δεν ακουσε τιποτα!
ξερω το σκυλι μου πως αντιδρα στα ζωικα ερεθισματα - εντονα!
κι ομως καθοταν βαριεστημενο αναμεσα μας και δεν κουνησε ουτε ενα αυτι προς την κατευθυνση του ηχου, πραγμα που με υποψιαζει οτι δεν ακουγοταν μεσω των αυτιων μας ο ηχος αλλα μεσω του εγκεφαλου μας
ψηνω την κορη μου να περιγραψει τα γεγονοτα απο την δικη της οπτικη γωνια
αν την καταφερω θα μπορει να γινει συγκριση
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
φιλοι του Πεντελικου ορους και του σπηλαιου του Πανος...
αν και σχετικα προσφατα επισκεφθηκα την σπηλια, οι φορες ηταν αρκετες για να διαπιστωσω και εγω και οσοι με συντροφευαν, οτι στον χωρο συχναζουν εκτος των ασχετων και των παλαβων καθε ειδους, πολλα ατομα που πλησιαζουν την περιοχη με σεβασμο, δεος και αγαπη
τελευταια γνωριμια ο Κωστας, νεαρος οικοδομος που δεν ειχε διαβασει τιποτα για την σπηλια, αλλα πριν 3 χρονια την ειδε στον υπνο του και του γεννηθηκε η επιθυμια να παει
και πηγε και παει οποτε βρει ευκαιρια
δεν γνωριζε οτι απο εκει βγηκαν τα μαρμαρα του Παρθενωνα, ουτε οτι υπηρξε ιερος χωρος για παρα πολλους αιωνες
κι ομως εδειχνε ενα σεβασμο, που εκδηλωνοταν και με το να μαζευει τα σκουπιδια των αλλων - κατι που εκανε χρονια και ο Τασος, και που κανω και εγω, και διαφοροι αλλοι οποτε πανε
αφου γνωρισαμε αρκετα ατομα (και αυτο συνεχιζεται) σκεφθηκαμε την ιδρυση καποιας ομαδας απο ολα αυτα τα ατομα, ενος συλλογου φιλων του σπηλαιου, ειτε για την αρχαιολογικη του αξια για μας τους ελληνες, ειτε για την ιεροτητα του χωρου την οποια αναγνωρισαν και οι χριστιανοι φυσικα
ενας συλλογος εθελοντων που αγαπουν το μερος και θα προσπαθησει σε πρωτη φαση να καθαρισει τον χωρο απο τα ξενα προς την περιοχη υλικα (μπαζα, παλιοσιδερα, σκουπιδια, γκραφιτι)
σημαντικο επομενο βημα θα ειναι η τοποθετηση μαρμαρινου ογκου (απο την γυρω περιοχη) ή πλακας στην οποια να χαραχθουν βασικες πληροφοριες για την περιοχη (μαρμαρα Παρθενωνα, ιερο του Πανος, των Νυμφων, του Μιθρα και τελος του Χριστου)
οτι δεν ειναι η σπηλια του νταβελη με τους ανυπαρκτους σατανιστες αλλα μια αξιολογη περιοχη που αξιζει σεβασμο
και φυσικα ομαδικες επισκεψεις και βολτες σε ολο το Πεντελικον ορος
οσοι νιωθετε οτι θελετε και μπορειτε να βοηθησετε, γινετε μελη στο κλαμπ που δημιουργησαμε εδω, αν και οι περισσοτεροι που εχουμε ηδη γνωρισει στην σπηλια, δεν πολυμπαινουν στο δικτυο
εκει θα αποθηκευσουμε και οτι καινουργιο υλικο εχουμε
http://clubs.pathfinder.gr/pan_aipolion
περισσοτερες λεπτομερειες στο κλαμπ
ναστε καλα
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
Στην σπηλιά της Πεντέλης δεν είχα πάει ποτέ . Ήξερα όμως για τα διάφορα φαινόμενα που συμβαίνουν στην περιοχή , λόγω του ότι και οι γονείς μου είχαν βιώσει κάτι πριν από 15 χρόνια περίπου . Αυτό , ίσως ήταν και η αφορμή που ήθελα να μάθω περισσότερα για το όλο θέμα . Διάβασα το πρώτο βιβλίο του κ. Μπαλάνου , κατάλαβα ορισμένα πράγματα για το τι περίπου συμβαίνει αλλά και πάλι δεν είχα κάποιον για να πάω στη σπηλιά .
Πριν από 3 μήνες περίπου , πήγε ο πατέρας μου(Jonnie be good) για πρώτη φορά στη σπηλιά και στις 26/8 , ημέρα Πέμπτη πήγαμε και μαζί .Δεν μπορώ να πω ότι φοβόμουνα απλά είχα το κλασσικό άγχος και περιέργεια επειδή θα πήγαινα πρώτη φορά .
Αν και συζητήσαμε τα γεγονότα , ο πατέρας μου επέμενε να καταγράψω ακριβώς αυτά που εγώ βίωσα , ανεπηρέαστη από ότι αυτός αντιλήφθηκε .
Όταν φτάσαμε ένιωσα πολύ ωραία , πρώτον γιατί δεν υπήρχε κανένας άλλος εκεί και δεύτερον γιατί το τοπίο ήταν τέλειο , καθαρός αέρας , φεύγεις από τα στερεότυπα της πόλης . Όπως και να το κάνουμε , φύση είναι .
Και έτσι αρχίσαμε να μου δείχνει το μέρος . Μπήκαμε πρώτα στην σπήλια και μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστηκα γιατί την περίμενα πολύ διαφορετική .Ήταν τόσο επιβλητική αλλά συνάμα και τόσο φιλική . Δεν μου έβγαλε κανένα φόβο . αρχίσαμε την περιήγηση και όταν φτάσαμε στο βάθος ανάψαμε τους φακούς (ο ένας φακός παρόλο που ήταν αδιάβροχος και με καινούργιες μπαταρίες τέλειωσε το πολύ σε 1-2 λεπτά)
..
Κάποια στιγμή μου μύρισε κάτι πολύ άσχημο .
Επειδή είχαμε μαζί μας και τον ένα σκύλο (αν και δεν έμοιαζε με μυρωδιά από κόπρανα σκύλου) , νόμιζα ότι ο σκύλος έκανε την ανάγκη του , επειδή δεν υπήρχε άλλη λογική πηγή της , αλλά δεν είχε κάνει τίποτα .
Μετά από λίγα δευτερόλεπτα μου ξαναμύρισε η ίδια μυρωδιά αλλά ακόμα πιο έντονη , σαν να ήταν δίπλα στα πόδια μου αλλά και πάλι ο σκύλος τίποτα . Παραξενεύτηκα λίγο αλλά μέχρι εκεί .
Προχωρήσαμε πιο κάτω και φτάσαμε στο τέλος της σπηλιάς . Δεν μπορούσα να σταματήσω να κοιτάω την τεράστια τρύπα που έχει μείνει από το χώμα που πήρανε και μπαζώσανε το υπόλοιπο κομμάτι της σπηλιάς .Με έπιασε θλίψη . Σαν να ένιωσα και την ίδια την σπηλιά να «πονάει» που κάποιοι την καταστρέψανε χωρίς λόγο .
Ύστερα με τον ένα φακό που μας είχε απομείνει κοιτούσαμε γενικά τα τοιχώματα της σπηλιάς . Τότε είδα το άνοιγμα ενός από τα τούνελ που βρίσκεται ψηλά στον βράχο δίπλα από το μπαζωμένο κομμάτι , στην δεξιά μεριά . Ήταν και το μόνο που με έκανε να ανατριχιάσω , ίσως και να φοβηθώ λιγάκι . Αλλά δεν με πείραξε ιδιαίτερα .
Αφού είδαμε όσα περισσότερα μπορούσαμε , αρχίσαμε να ανηφορίζουμε . Βγήκαμε έξω , είδαμε το εκκλησάκι και ύστερα είπαμε να κάνουμε ένα τσιγάρο για να πάμε μετά στα τεχνιτά τούνελ . Μόλις το είχαμε ανάψει ήρθανε 2 τζιπάκια της θηροφυλακής , κατέβηκαν 3 θηροφύλακες και ερχόντουσαν προς τη σπηλιά .
Σβήσαμε τα τσιγάρα και περιμέναμε να δούμε τι θέλουν . Τελικά είχαν έρθει απλά για να δουν τη σπηλιά και άντε να έκατσαν το πολύ 10 λεπτά .Μόλις έφυγαν ανάψαμε ξανά ένα τσιγάρο . Καθόμασταν ακριβώς μπροστά στην είσοδο της σπηλιάς , στο απομεινάρι από το πέτρινο τείχος .Εγώ ήμουν όρθια με την αριστερή μου μεριά να βλέπει στη είσοδο της σπηλιάς .
Ο θόρυβος από τα τζιπ που ξεκινούσαν να φύγουν ακουγόταν αρκετά και τότε άκουσα ένα ήχο , δεν έδωσα σημασία , μετά από δευτερόλεπτα τον άκουσα ξανά , είπα μέσα μου κάτι από έξω είναι , τα τζιπ εκείνη τη χρονική στιγμή είχαν απομακρυνθεί λίγο και υπήρχε κάποια ησυχία έτσι την τρίτη φορά που άκουσα ξανά τον ίδιο ήχο συνειδητοποίησα ότι ερχόταν μέσα από την σπηλιά .
Δεν είπα τίποτα , και τότε τον άκουσα και τέταρτη φορά πιο καθαρά .
Ήταν σαν να καθόταν ένα μικρό κοριτσάκι ή μια γυναίκα με πολύ γλυκιά φωνή και να «τραγουδούσε» μια επαναλαμβανόμενη διακεκομμένη «μελωδία» διάρκειας περίπού 3-4 νότες , σαν να χτυπάς ένα κρυστάλλινο ποτήρι , που ακούς τον πρώτο δυνατό ήχο και μετά αυτός χάνεται απαλά και σιγά(δεν μπορώ να το περιγράψω με πιο απλά λόγια) .
Τότε ήταν που ρώτησα τον πατέρα μου - το άκουσες αυτό ; - για λόγους μνήμης δεν θυμάμαι τον διάλογο που ακολούθησε μεταξύ μας , πάντως τον είχε ακούσει και ο πατέρας μου . Μόλις καταλήξαμε στο ότι τον είχαμε ακούσει και οι δύο , ακούστηκε για άλλη μια φορά πιο δυνατά και πιο καθαρά .
Μπήκαμε αμέσως μέσα στη σπηλιά .Κάτσαμε στο πλάτωμα που είναι αριστερά από τα τσιμεντένια σκαλοπάτια και περιμέναμε να τον ακούσουμε ξανά .
Ακούσαμε , αλλά όχι τον ίδιο .
Ήταν ένας ήχος σαν φωνή «πουλιού» , αρκετά δυνατός θα έλεγα και ύστερα που τον ακούσαμε ξανά είχε και συνέχεια σαν κλάμα ενός ζώου , που θα το χαρακτήριζες μεγάλο , όχι σαν αρκούδα , αλλά ούτε σαν γάτα , μεγάλο .
Όσο ακούγαμε τον ίδιο ήχο τόσο μεγάλωνε και η έντασή του , μέχρι που ήρθε ένας ορειβάτης που μιλούσε στο κινητό πολύ δυνατά , στην είσοδο της σπηλιάς και τότε σταμάτησε . Περιμέναμε λίγο αλλά δεν ακούστηκε ξανά .
Με παραξένεψε το ότι ο σκύλος μας , δεν άκουσε τίποτα – ήταν αραχτός και γλυφότανε .
Εδώ θέλω να προσθέσω ότι όλο αυτό που άκουσα όχι μόνο δεν με φόβισε αλλά αντίθετα με έκανε να νιώσω πολύ ωραία . Ήταν τόση πολλή η θετική ενέργεια που μου έβγαζε το μέρος από την πρώτη στιγμή που πήγα , που μπορώ να πω πως ήταν οι πιο ήρεμες και οι πιο ευδιάθετες 3 ώρες της ζωής μου .
Και τέλος πριν φύγουμε τελείως από την περιοχή , γυρίσαμε για μια τελευταία φορά στη σπηλιά μήπως και ακούσουμε ξανά κάτι .Λίγα μέτρα πριν την είσοδο της σπηλιάς μου μύρισε πολύ έντονα ένα άρωμα , που δεν μπορώ να προσδιορίσω ακριβώς τι ήταν , πάντως ήταν κάτι ανάμεσα δυόσμο , μέντα και ευκάλυπτο .
Αν και είμαι μικρή και δεν έχω εμπειρία όσον αφορά το φαινόμενο της σπηλιάς , νιώθω ότι αν θέλει κάποιος να βιώσει κάτι εκεί , πρέπει να την πλησιάσει με θετική ενέργεια και σεβασμό .
Ελπίζω να πρόσθεσα κάτι στον ατέλειωτο κατάλογο των φαινομένων της Πεντέλης .
http://briefcase.pathfinder.gr/download/moonlady/25934/307625/0/zouzou-b.jpg
γνωριζει καποιος πως μπορω να ανεβασω φωτογραφιες στο φορουμ?
εχω την URL - ποιος κωδικος χρειαζεται και που μπαινει?
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
"Ότι αξίζει, πονάει (λερώνει) και είναι δύσκολο"
Αν έχεις URL πάτα το εικονίδιο που λέει "εισαγωγή φωτογραφίας" (εκεί που λέει Διαμόρφωση). Κάνεις το ίδιο όπως όταν είναι να βάλεις ένα link. Αν δεν έχεις URL, πήγαινε εδώ.
http://www.imageshack.us/index.php
και ανέβασε την φωτογραφία από τον υπολογιστή σου. (Πάρε το πρώτο link που θα σου βγάλει και βάλτο εδώ έτσι όπως στο δίνει χωρίς να κάνεις τίποτε άλλο). Δες αν έχει βγει πριν κάνεις αποστολή απάντησης στην προεπισκόπηση.
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
quote:
Θα χαιρόμουν αν αύριο το πρωί (μετά τις 12:00) που θα ανέβω μία βόλτα μέχρι τη σπηλιά συναντήσω κάποιο από τα παιδιά της εδώ μέσα παρέας.
Δεν ξέρω αν συνάντησες κανέναν ή αν... απλά ατύχησες... !
Στεκόμουν μπροστά στο βράχο.
Έψαχνα την παλάμη.
Δεν την έβρισκα με τίποτα !!!
Σκέφτόμουν τον johnie... και όταν κατέβω, να του στείλω mail.
Βγαίνω απ τη σπηλιά, και ... τσούπ !
Να σου ο johnie.
Τώρα, φταίω εγώ να μιλήσω για μετάδοση σκέψης ?????
Όχι, πέστε μου !!!!
Johnie, πάντως χάρηκα που σε ξαναείδα.
Επίσκεψη στη σπηλιά παρέα με "ομοϊδεάτες" είναι μοναδική εμπειρία ... !
* * * Άμα δεν μπορείς, άλλαξε δουλειά * * *