ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Θεία Δικαιοσύνη: ο λόγος για όσα συμβαίνουνε? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

- Θεία Δικαιοσύνη: ο λόγος για όσα συμβαίνουνε? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Schwabe31 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 2/2
24/12/2004, 11:30:01
sakhs3,

νομίζω ότι (για μια φορά ακόμα) σωστά τα τοποθετείς. Τελικά μάλλον είσαι λιγάκι σκληρός με τον εαυτό σου φίλε μου.

Αυτό που θα πρέπει να αποφύγουμε είναι τα εύσχημα λογοπαίγνια και αναφορές δίχως αντικειμενικό αντίκρισμα.

«Προτιμώ να πλανώμαι μετά της Εκκλησίας παρά να ορθοφρονώ μόνος μου», διακηρύσσει ο Πατέρας της Χριστιανοσύνης Ι. Χρυσόστομος. Η πίστη σε ένα γεγονός, είτε αυτό είναι μια Α μεταβολή είτε κάτι σχετικό με τις παρούσες ζυμώσεις, προϋποθέτει την ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ για το γεγονός αυτό.
Τότε, και μονάχα τότε, η πίστη ταυτίζεται με την πεποίθηση η οποία βασίζεται σε κάποια πειστική απόδειξη και μας παρέχει ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑΣ.

Κατά τους αυτόκλητους «Σωτήρες» όμως η πίστη είναι ένα δοχείο γεμάτο από φαντασιώσεις, ελπίδες, επιθυμίες και συμφέροντα. Σκληρό για πολλούς ως άκουσμα, αλλά η αλήθεια σπανίως γίνεται αποδεκτή.

Επικίνδυνο και ψευδεπίγραφο είναι επίσης και το κάλεσμα των εσχατολάγνων για «λογική», μιας και είναι ουσιαστικά ένας ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΦΡΟΣΥΝΗΣ, έχοντας ως αφετηρία κάποιες παγιωμένες «πειστικές αποδείξεις».

Η Ελληνική θεώρηση (Αριστοτέλης) π.χ. στο θέμα της πίστης είναι λίαν αίθρια θα λέγαμε! «Η πίστις απόδειξεις τις εστί. Τότε γαρ πιστεύομεν μάλιστα, όταν αποδεδείχθαι υπολάβωμεν». Όταν ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ πως υπάρχει απόδειξη λοιπόν, τότε πιστεύουμε.

Απορίας άξιο είναι συνάμα και το γεγονός ότι πολλές φορές πέφτουμε στην παγίδα της λογικής ως «απόδειξη» των όσων κόπτονται οι μεταπράτες του άγνωστου Θείου. ΤΟ ΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟ.

Αν ανατρέξουμε π.χ. στον Πρωταγόρα τότε θα δούμε ότι ετούτο το ακανθώδες ζήτημα το είχε επισημάνει, λέγοντας ότι για κάθε ζήτημα μπορούν να διατυπωθούν δυο αντίθετες γνώμες, στηριζόμενες σε ισχυρά επιχειρήματα, ώστε να γίνονται…..εξίσου πιστευτές!

Αυτό το «φαινόμενο» το συναντάμε ιδιαιτέρως στον θεωρητικό λόγο και διάλογο που αφορά ηθικά θέματα, όπως θρησκεία και παιδεία, όπου Η ΛΟΓΙΚΗ ΓΝΩΜΗ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΟΡΓΑΝΟ ΠΕΙΘΟΥΣ, ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΣΥΝΗΓΟΡΟ ΣΤΙΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ.

Με άλλα λόγια δηλαδή, καθίσταται η λογική ένα είδος ικανού (και υποστηρικτή του ψευδεπίγραφου) δικηγόρου. Σημεία που έχουνε ιδιαίτερη βαρύτητα φίλε μου!

Στον αντίποδα αυτής της αληθοφάνειας που πραγματεύεται η κάστα των εκπροσώπων του θεού βρίσκεται Η ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ των φυσικών, βιολογικών και μαθηματικών φαινομένων, όπου και μπορούμε να αναπαράγουμε «του λόγου το αληθές».

Πέρα από αυτό το χώρο, το τοπίο και το μυαλό θαμπώνεται από την επικίνδυνη ομίχλη της ΑΛΗΘΟΦΑΝΕΙΑΣ των επιχειρημάτων και των διλλημάτων, που όσο και εάν πείθουν τους τυπολάτρες σωτηριολάγνους των θρησκειών, ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΑΝΑΠΟΔΕΙΚΤΑ.

Για να δούμε όμως (μέρες που είναι…) μια συνταγή αναδόμησης του μυαλού μας επί του θέματος. Και λέω αναδόμηση διότι θεωρώ τον Επίκουρο…….το καλύτερο πρόγραμμα για τέτοιους ιούς!!

Είναι ανόητος αυτός που λέει ότι φοβάται τον θάνατο, όχι γιατί θα το κάνει να υποφέρει όταν έρθει αλλά επειδή υποφέρει με την προσδοκία του θανάτου. Γιατί ότι δεν σε στεναχωρεί όταν είναι παρόν, δεν υπάρχει λόγος να σε στεναχωρεί όταν το προσδοκείς. Το πιο ανατριχιαστικό λοιπόν, από τα κακά, ο θάνατος, είναι ένα τίποτα για μας, ακριβώς επειδή όταν υπάρχουμε εμείς αυτός είναι ανύπαρκτος, κι όταν έρχεται αυτός είμαστε ανύπαρκτοι εμείς.

Ο θάνατος λοιπόν δεν έχει να κάνει ούτε με τους ζωντανούς ούτε με τους πεθαμένους, αφού για τους ζωντανούς δεν υπάρχει, ενώ οι τελευταίοι δεν υπάρχουν πια.

Τα παραπάνω μας τα παραδίδει ο Επίκουρος, και είναι προφανές ποιοι χρειάζονται κάποιον που να Τιμωρεί και να Επιβραβεύει τους ανθρώπους. Επίσης, είναι προφανές τι συμβαίνει μέσα στο μυαλό του καθενός όταν καλλιεργούνται «λογικές» που προάγουν την προσδοκία του θανάτου και της «μεταθανάτιας δικαίωσης» (ζήσε μάνα μου να φας τριφύλλι δηλαδή…..).

Κλείνοντας, ας θυμηθούμε τι είπε σχετικά ο Φ. Νίτσε “ Η σοφία δεν έχει προχωρήσει ούτε ένα βήμα μετά τον Επίκουρο, και συχνά βρίσκεται χιλιάδες βήματα πίσω του”.

Να’σαι καλά φίλε!


analphabetΜέλος
27/12/2004, 11:33:29

Φίλε μου sakhs3, θά ήθελα να παρέμβω και να επιχειρήσω να δώσω μια απάντηση στο ερώτημά σου.

Νομίζω πως η ανώτερη δύναμη η οποία ψάχνεις είναι η αυθυποβολή !

Αν δεν ήσουν ψυχικά τελειωμένος, όπως ανέφερες αλλά χαλαρός και cool πιθανός να μην έριχνες ούτε ματιά στο esoterica. Άσε που ο φίλος σου δε θα σε έτρεχε στα net cafe.

Βλέπεις λοιπόν πως για όλα υπάρχει μια αιτία, μια κινητήρια δύναμη μέσα μας που ενεργοποιεί τους συναγερμούς αυτοάμυνάς μας και κάνει τον εαυτό μας να στραφεί στο μονοπάτι της λύσης.

Είσαι εσύ που το υποκινείς όμως, το υποσυνείδητο σου που ξέρει και κρατά για σένα κουράγια που δεν αντιλαμβάνεσαι. Το ένστικτό της ψυχικής αν θες αυτοσυντήρησης.

Αυτή είναι με απλά λόγια η τοποθέτηση μου. Ελπίζω να βοήθησα.

Φιλικά


BE CAREFULL WHAT YOU WISΗ IS WHAT YOU WANT !!!

27/12/2004, 14:49:43
Φίλε sakhs3 ,αυτό το προσωπικό σου βίωμα , έχει ήδη αποθηκευτεί στην μνήμη του εγκεφάλου σου.
Κράτησε το ως πολύτιμη εμπειρία στην ζωή σου.

Από τις γνώμες και τις απόψεις ( τεκμηριωμένες και μη ) , που δέχεσαι ως ερέθισμα από τον περίγυρο σου , θα σε συμβούλευα να κρατήσεις αυτές , που
καταφέρνουν να ενθουσιάσουν τον πνευματικό σου κόσμο .
Ο ενθουσιασμός που μένει , περιέχει και την πολυτιμότερη τροφή .

Θα σου αναφέρω ένα προσωπικό βίωμα.
Ο μεγαλύτερος πνευματικός μου ενθουσιασμός μετουσιώνεται στην πράξη , όταν κάνω ένα καλό για τους συνανθρώπους μου .
Πρόσφατα μου (περίσσευαν )κάποια χρήματα.
Αφού σκέφτηκα αρκετά , πως θα τα διαχειριζόμουν καλύτερα, αποφάσισα να τα χαρίσω σε ορφανά παιδιά του παπάφειου ορφανοτροφείου ,
εδώ στην πόλη Θεσσαλονίκη.
Με αυτά τα χρήματα , θα μπορούσα να αγόρασα κάποια υλικά αγαθά , που είχα ανάγκη .
Θα μπορούσα ακόμη να αγοράσω βιβλία , για να καλλιεργήσω ακόμη περισσότερο το πνεύμα μου.

Εσύ τι γνώμη έχεις ,για την πράξη μου αυτή . Μου έκανε η δεν μου έκανε καλό ;;;

Εγώ ήδη γνωρίζω ότι με έκανε για αρκετό καιρό ευτυχισμένο.

Θα το ξανακάνω , όταν με περισσέψουν και πάλι κάποια χρήματα. Αν δεν μου περισσέψουν , θα τα αφαιρέσω από το στέρημά μου.

Αυτό , πιστεύω ότι θα με δώσει ακόμη μεγαλύτερη ευτυχία.
Θα με κάνει ακόμη καλύτερο άνθρωπο.

Αν κάποιοι το βλέπουν αυτό , ως άσκοπη ενέργεια , εμένα προσωπικά μου εκφράζει ολάκερη την ψυχή και την ψυχή μέσα από την οποία νιώθω αισθάνομαι και κάνω τέτοιες πράξεις, την αντιλαμβάνομαι ως θεϊκή.


Συγνώμη φίλε που άργησα να σου απαντήσω .
Μην διστάσεις να κρίνεις , να διορθώσεις , να συμπληρώσεις κάτι , η όλα όσα κάθισα και σου έγραψα .
Γνώρισα ήδη μέσα από την γραφή σου , ότι το πνεύμα σου περιέχει ποιότητα.

Να είσαι παντού και πάντα καλά.

analphabetΜέλος
28/12/2004, 11:53:25
Οτιδήποτε μας ανεβάζει ηθικά και ψυχικά είναι θεμιτό , αρκεί να μη γίνεται αυτοσκοπός (Π.χ. Το καζίνο)

BE CAREFULL WHAT YOU WISΗ IS WHAT YOU WANT !!!

ΜετρονΜέλος
28/12/2004, 23:50:49
Με την αναφορά του Schwabe μου ήρθε ένας παραπλήσιος προβληματισμός ρε σεις παιδιά τον οποίο θα παραθέσω παρακάτω:

Έχουμε λοιπόν φίλτατοι τρεις ιδιότητες του θεού σύμφωνα με τους Χριστιανούς οι οποίες είναι
1) Παντοδύναμος 2) Παντογνώστης και 3) Πανάγαθος.
Και οι τρεις αυτές ιδιότητες είναι ήδη αντιφατικές και είμαι της άποψης ότι δεν μπορεί να υπάρχει κάποια λογική λύση σε αυτό το θέμα.
Δηλαδή ένας καλός άνθρωπος εάν δύναται θα προσπαθήσει να εξάλειψη το κακό. Εάν δεν το κάνει ίσως γιατί δεν μπορεί αλλά και γιατί ίσως δεν θέλει. Σε περίπτωση του δεύτερου τελικά δεν ήτανε καλός . Στην περίπτωση του ανθρώπου σε αυτό θα υπήρχε ομοφωνία .
Είναι γνωστό ότι υπάρχει πολύ κακό σε αυτόν τον κόσμο . Δεν μπορεί να το εξάλειψη ο καλός Θεούλης? Εάν δεν μπορεί τότε δεν μπορεί να είναι παντοδύναμος και εάν δεν θέλει τότε δεν είναι πανάγαθος . Βλέπουμε ήδη σε κάθε περίπτωση την αντίφαση δυο βασικότατων ιδιοτήτων του Θεού .
Όταν προκύπτει ένα τέτοιο θέμα οι θεολόγοι , πατέρες και λοιπή αγύρτες χρησιμοποιούν ένα επιχείρημα το οποίο είναι τελείως ξεκρέμαστο και δεν στηρίζεται καν από την Βίβλο . Λένε ότι ο Θεός αγαπάει τον άνθρωπο πάρα πολύ και τον προίκισε με την ελεύθερη βούληση η αλλιώς και θέληση .
Με αυτήν ο άνθρωπος απέκτησε ταυτόχρονα και την ικανότητα να πράττει το κακό!
Με αυτήν την εξήγηση όμως δημιουργηθήκανε αυτόματα δύο καινούργιες αντιφάσεις διότι η ελεύθερη βούληση έρχεται σε αντίφαση με την παντογνωσία του Θεού .
Εάν ο Θεός γνωρίζει εκ του προοιμίου πως θα αντιδράσει ο άνθρωπος τότε ουσιαστικά δεν υφίσταται θέμα ελεύθερης βούλησης και εάν δεν το ξέρει τότε δεν είναι παντογνώστης . Έτσι απλά.

Το θέμα της αντίφασης δηλ ελεύθερη βούληση VS παντογνωσία την βρίσκουμε και στην βίβλο στο θέμα του προγεγραμένου στα παρακάτω εδάφια
Εφεσιοι 1: 4-5
Εφεσιοι 1: 11
Εφεσιοι 2: 10
Ρωμαίοι 8 29-30
Πράξεις Απ. 2.47
Πράξεις Απ 13: 48
Πράξεις Απ. 17.26
Πράξεις Απ. 4.28
Ψαλμοί 37.23
Ψαλμοί 139:16
1 Θεσσαλονικέων 5:9
Παρoιμίες 16:9
Παροιμίες 19.21
Παροιμίες 16.33
Παροιμίες 20:24
Ιώβ 14.5
Ιώβ 23:14
1 Κορινθίων 7:17
κ. Ιωάννη 6:44
Δανιήλ 11.36
κ. Ματθαίου 20.23

Νομίζω ότι φθάνουν τόσα (όποιος επιμένει έχει και άλλα και Χριστιανοί γρηηηηγορα στην Βίβλο σας )

Με τα άνωθεν είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει θέμα ελεύθερης βούλησης άρα εν κατακλείδι κάθε ηθική πράξη είναι αρχής εξ αρχής ανούσια . Εάν το αποτέλεσμα τον πράξεων μου είναι εκ του προοιμίου γνωστό δεν υφίσταται καν θέμα ελεύθερης βούλησης.
Κάθε πράξη που γίνεται από εμένα είτε κάνω κάτι καλό είτε σφάζω μικρά παιδιά είναι υποθετικά προγεγραμένη και για αυτό δεν θα μπορούσα κατά την χριστιανική αντίληψη ούτε καν να κριθώ!
Κάθε κόπος μου δια να είναι ουσιώδης και ηθικός προϋποθέτει την ύπαρξη ελεύθερης βούλησης που όμως έρχεται σε αντίθεση με την παντογνωσία του Θεού!
Τελικά η ελεύθερη βούληση δεν αφορά μόνο εμάς –αφορά και τις πράξεις του ίδιου του Θεού!
Με αυτόν τι γίνεται τελικά?
Μάλλον το Ιερατείο πρέπει να δώσει και σε αυτόν ελεύθερη βούληση!

Φιλικά

Ούκ ήμην, εγέγονα, ούκ είμι ου μέλει μοι

sakhs3Μέλος
29/12/2004, 00:57:21
τελικα και εγω καπου εκει καταληγω ,θεοι μπαρμπακια απο ψηλα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ!!
υπαρχει αυτη η δυναμη του υποσυνειδητου ,που απλα για την ωρα δεν ειναι μετρησιμη με επιστημονικα μεσα ,η οποια ενεργοποιηται μεσω της πιστης!
και το υποσυνειδητο εχει τα δικα του αρχετυπα ,ενα απο αυτα ειναι και της επιβιωσης ,αυτο που εδωσε και λυση στο προβλημα!
οι ελκτικες δυναμεις του δικου μας υποσυνειδητου ,καθως και των υπολοιπων ανθρωπων (συλλογικο υπ.)εμπερικλειουν αυτο που οριζουμε σαν θεικη δυναμη η θεος για τους ανθρωπους

αυτα φιλε μου σαν πιθανολογημα και οχι σαν βεβαιοτητα!

να σαι καλά!


quote:

Βλέπεις λοιπόν πως για όλα υπάρχει μια αιτία, μια κινητήρια δύναμη μέσα μας που ενεργοποιεί τους συναγερμούς αυτοάμυνάς μας και κάνει τον εαυτό μας να στραφεί στο μονοπάτι της λύσης.


sakhs3

sakhs3Μέλος
29/12/2004, 01:31:50
quote:

Εσύ τι γνώμη έχεις ,για την πράξη μου αυτή . Μου έκανε η δεν μου έκανε καλό ;;;

Εγώ ήδη γνωρίζω ότι με έκανε για αρκετό καιρό ευτυχισμένο.



φιλε μου Α-Ω
η δικη μου αποψη μετα απο μηνες περιπλανησης ,
ειναι οτι ολα λειτουργουν κατω απο την ιδια θεωρια της σχετικοτητας
δηλ. εσυ εισπραξες ενα ποσο ψυχικης ικανοποιησης κανοντας μια δωρεα σε ορφανοτροφειο,ανταποκρινομενος παντα στο επιπεδο της παιδειας σου!
σκεψου αν ισως το ιδιο εισεπρατε ,και ενας π.χ φυλακισμενος φερνοντας μερικα γραμμαρια κοκαινης στον συγκρατουμενο του ,για να κανουν ενα καλο βραδυ τωρα στις γιορτες.πιστεψε με κατι ιδιο θα ηταν!

αρα λοιπον συμπεραινουμε οτι τα ορια της ηθικης ειναι μεταβλητα,
γεμιζοντας την καθε περιπτωση ψυχικα!
μεχρι που ομως??
καταληγοντας εν τελει οτι θεικα ορια ,τα βαζει η συνειδηση του καθενος, λεμε οτι μπορουμε οι ιδιοι να μεταστρεψουμε τον θεο ,στα μετρα μας (τροπον τινα) μεταστρεφοντας την ηθικη (συνειδησιακα) μας ,αρα και το πεδιο δρασης και του υποσυνειδητου μας.

πιστευω οτι καθε τι τελικα που αποσκοπει σε κατι θετικο μας ικανοποιει ψυχικα ,ειτε σαν καλη πραξη ,ειτε σαν καλη σκεψη,

επισης πιστευω οτι καλουμαστε να κανουμε τα παντα στη ζωη μας ,
μεχρις εκει που δεν θα ενεργοποιησουμε τις αμυντικες ψυχικες δυναμεις του υποσυνειδητου των αλλων,κανοντας τους κακο με οποιοδηποτε τροπο,η ακομα να στρεψουμε τις αμυντικες ψυχικες (θεικες)
δυναμεις του υποσυνειδητου μας κατα του ιδιου μας του εαυτου ,γιατι
τοτε τα αποτελεσματα ειναι τραγικα (αυτο σε καλει στο βαθος του να κανεις ο χριστιανισμος,αυτο εκανα ,και δεν αργησα να μπω στο ψ...)

αυτα ειναι η μεχρι στιγμης φιλε μου ,τα συμπερασματα μου !


επισης σε ευχαριστω για τα καλα σου λογια!

να σαι καλα!

sakhs3

sakhs3Μέλος
29/12/2004, 01:43:27
και κατι ακομα φιλοι μου!

θεωρω την αποψη μου να εχει επιστημονικο υποβαθρο!

για τους γνωστες των αρχαιοελλ.γραματειας !
και επειδη ακομα δεν προλαβα να την μελετησω(δεν αφηνε ειδωλολατρικα
κειμενα, η βαρυτατη χριστιανικη εγκεφαλικη βλαβη που υπεστησα)

αραγε υπαρχει ταυτιση αποψεων των αρχαιων φιλοσοφων?
και με τους συγχρονους μεταφυσικους επιστημονες περι δυναμεων
υποσυνειδητου κ.τλ

οποιος ξερει !
ας μου δωσει τα φωτα του!

sakhs3

29/12/2004, 14:25:15
sakhs3:
«αραγε υπαρχει ταυτιση αποψεων των αρχαιων φιλοσοφων?
και με τους συγχρονους μεταφυσικους επιστημονες περι δυναμεων
υποσυνειδητου κ.τλ»

Φίλε μου δεν είναι ταυτόσημες οι απόψεις των φιλοσόφων επί του οντολογικού θέματος. Και αλίμονο εάν ήταν!

Οι προσωκρατικοί π.χ. υπήρξαν οι αληθινοί επιστήμονες σε μια προεπιστημονική ας πούμε ιστορική περίοδο. Είναι και οι μοναδικοί συνάμα που ασχολήθηκαν συστηματικά με το «επιστητό», δηλαδή με την φυσική πραγματικότητα και τα όντα.

Αυτός και ο λόγος που τους αποκαλούμε Φυσικούς φιλοσόφους ή Κοσμολόγους.

Αμέσως μετά τον Σωκράτη η φιλοσοφία ντύνεται το ένδυμα της ηθικής και ασχολείται με τα του ηθικού χώρου, μετατοπίζοντας τα ουσιαστικά ερωτήματα της οντολογίας.

Η φιλοσοφία των προσωκρατικών στηρίχθηκε στη φιλοσοφία της φύσης διαμέσου της νόησης, θεμελιώνοντας έτσι την επιστήμη και παραμερίζοντας τα θεολογικά τερτίπια και μυθεύματα περί της δήθεν δομής του κόσμου.

Εάν ανακαλέσουμε στη μνήμη μας π.χ. τα λόγια του Ενιστή-Πανθεϊστή Ηράκλειτου τότε διακρίνουμε την διαύγεια αυτών των φιλοσόφων.

«Τι εστί Θεός? Άνθρωπος αθάνατος.»
«Τι εστί άνθρωπος? Θεός θνητός.»

Είναι χαρακτηριστικό δε ότι όσον αφορά τους θεούς και τα αντικείμενα λατρείας τους η γνώμη ουσιαστικά του πατέρα της διαλεκτικής του Γίγνεσθαι είναι…..λίαν διαφωτιστική!

Και τι μας λέει π.χ. για τον ανθρωπομορφισμό της ολύμπιας θρησκείας: (κατ’επέκταση και για τους πιστούς των Αβρααμικών-προσωπικών Θεών)?

«προσεύχονται στα αγάλματα σαν να ήθελε κάποιος να κουβεντιάσει με τα σπίτια, αγνοώντας την αληθινή φύση των Θεών και των ηρώων».

Βλέπουμε λοιπόν τον Ηράκλειτο, όπως π.χ. και τον Ξενοφάνη, να γελοιοποιεί τον ανθρωπομορφισμό της θρησκείας θεωρώντας την προσευχή προς τα αγάλματα σαν μια κουβέντα με….τα τούβλα! (κτήρια)

Από τον Πλάτων και μετέπειτα αναδύεται ο δυϊσμός και ο ιδεαλισμός. Κατά τον Πλάτωνα, και σε αντίθεση με τους Ενιστές φιλοσόφους, η ψυχή αποκτά υπόσταση και είναι αθάνατος γιατί είναι αθάνατη σπίθα του θεού, κλεισμένη μέσα σε ένα σώμα=σήμα=τάφο.

Δεν είναι τυχαίο ότι ένας φιλόσοφος με το τεράστιο ανάστημα του Πλάτωνα, αποδεικνύεται σκοταδιστής, φανατικός, ιεροεξεταστής, ολοκληρωτικός και μισαλλόδοξος.

Επίσης, δεν είναι τυχαίο ότι από την θρησκευτική τύφλα και ζήλο των νεόκοπων χριστιανών επέζησαν σχεδόν όλα τα έργα του ιδεαλιστή Πλάτωνα και όχι των σοφιστών ή προσωκρατικών.

Δεν είναι τυχαίο ότι υπάρχουνε ψήγματα του Πλατωνισμού στην χριστιανική ρητορεία και όχι ενός Ηράκλειτου ή ενός Επίκουρου.

Το θέμα είναι φυσικά τεράστιο αλλά είναι νομίζω μια αρχή.

Να΄σαι καλά.


analphabetΜέλος
30/12/2004, 12:21:33
Καλά Γειά. Φοβάμε λίγο να κολυμπήσω τόσο βαθιά.
Μου το προτείνεται ή θα μπερδευτώ χειρότερα?

BE CAREFULL WHAT YOU WISΗ IS WHAT YOU WANT !!!

NeosΜέλος
30/12/2004, 14:14:38
θεια δικαιοσυνη και θεικη παρεμβαση...χμ
Οταν φτανεις σε σημειο να μην εχει καπου να στηριχθεις ζητας την βοηθεια του...

μετα σκεφτεσε...οτι ειναι η δυναμη και οι φυσικοι νομοι που κινουν ολο το συμπαν και λες στον εαυτό σου... "Σιγα μην ασχοληθει μαζι σου ρε"

Μηπως ομως επειδη ειναι τοσο μεγαλος και η δυναμη του δεν γινετε να περιγραφει μπορει οντως να ασχοληθει με τον καθε ενα ξεχωριστά?
(υποψιν οτι δεν μιλω για ενα γερο με ασπρο μανδυα)

καποιες στιγμες διαβαζοντας τις τοοοσεςς πληροφοριες το μυαλο μου γινετε κουβαρι(αντι να ξετυλιχθει)και σκεφτομε...
τί διαφορετικό ειναι ενα κυταρο απο εναν ανθρωπο...?
ποιος ειναι πραγματικά ο σκοπος της υπαρξης του ανθρωπου?
αυτό ειναι το ερωτημα και οχι τι ειναι η αν υπαρχει "θεός"...

μπορει εγω σαν ανθρωπος να προβληματιζομαι και να σκεφτομε σε σημειο που μπορει να τρελαθω,μπορει να θεωρω το εαυτο μου αρκετα ανωτερο απο ενα ...σαλιγκαρι, αλλα το θεμα ειναι ενα, το οποιο τα ισοπεδωνει ολα,
τι ρόλο παιζω εγω(?) και το σαλιγκαρι σε αυτον τον πλανητη?
δεν ειμαστε το ιδιο? αφου τον ιδιο δρομο περνουμε?

αυτη η τρελη και διψασμενη αναζητηση του "θεου" θα μου δειξει κατι?
μήπως οοοοολη αυτη η συμπεριφορα μας δεν οδηγει πουθενα?
μήπως θα επρεπε να επικεντρωθουμε στο πως να καλυτερεψουμε (πνευματικά) την προσωπικη μας ζωη και μόνο?


Edited by - Neos on 30/12/2004 14:19:23