- ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΗΡΩΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

ΚΑΛΗ ΦΙΛΗ ΚΑΘΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΙ ΗΡΩΑ ΑΝΑΖΗΤΑΣ ΝΑ ΣΟΥ ΠΟΥΜΕ.
ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ

quote:

---

και ο άλλος να δώσω έναυσμα στη συζήτηση που καθηλώθηκε στους τοπικούς και ατομικούς ήρωες.

---

** ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
** ΕΑΝ ΝΙΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ**

ΦΙΛΕ ΔΙΓΕΝΗ ΕΑΝ ΗΤΑΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ ΟΙ ΗΡΩΕΣ....
ΡΩΤΗΣΕ ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 40.
ΡΩΤΗΣΕ ΚΑΙ ΤΟΝ Μ.ΓΛΕΖΟ ....
ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΣΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΛΥΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΡΙΑ ΣΟΥ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

quote:

---

ΚΑΠΟΥ ΕΙΧΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΟΤΙ ΗΡΩΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΦΟΒΑΤΑΙ ΜΗΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΕΙ ΔΕΙΛΟΣ....

...ΑΝ ΟΜΩΣ ΗΡΩΙΣΜΟΣ=ΘΥΣΙΑ=ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΤΕ Ο ΗΡΩΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΒΟ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΤΟ ΘΕΙΟ...

---

ΜΑ ΘΑ ΠΩ...
ΑΝ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙΣ ΤΟ ΦΟΒΟ..ΕΙΣΑΙ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ..ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ...

ΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΚΑΛΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΠΩΘΗΚΑΝ ΤΟΤΕ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΠΩΣ ΤΟ ΕΝΝΟΟΥΜΕ. ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΑΠΛΑ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΑΝΕ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΥΣ ΝΑ ΑΡΝΗΘΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΓΙΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΙΔΕΑ. ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΗΡΩΑΣ Ο ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΧΥΣΑΝ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΕΞ΄ΙΣΟΥ ΗΡΩΕΣ, ΤΟ ΘΕΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ¨ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΝ¨ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΑΛΛΑ ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΙΔΑΝΙΚΑ

ΜΕ ΑΓAΠΗ ARCHON

Κωνσταντίνος Κουκίδης. (Φτου στα μούτρα σας)

Για να ξεφύγουμε λίγο από τις προσωπικές μας θλίψεις, καταθλίψεις και συνθλίψεις, μεταφέρω απόσπασμα άρθρου που έγραψε ο κ. Ευάγγελος Μιχ. Κολιάκης, όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "η Φωνή της Λάκκας Σουλίου" (Οκτώβριος 2002) και αναδημοσιεύτηκε στα "ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ" τεύχος 199.

"Ήταν 27 του Απρίλη 1941. Οι Γερμανοί μπαίνουν στην Αθήνα. Μια απ' τις πρώτες τους δουλειές ήταν ν' ανεβούν στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, να κατεβάσουν το σύμβολό μας, τη σημαία μας και να υψώσουν τη δική τους. Φρουρός και παραστάτης της σημαίας μας ένας εικοσάχρονος από τον Πόντο, που το αίμα του έβραζε, η καρδιά του φλεγόταν κι η ψυχή του πέταγε, φτερουγίζοντας αετίσια, πάνω στις δοξασμένες σελίδες της χιλιοδοξασμένης Ιστορίας μας...

...Ο Γερμανός αξιωματικός διατάζει το στρατιώτη μας να υποστείλει την γαλανόλευκη κι εκείνος απαντά αυστηρά και μονολεκτικά, ΟΧΙ. Εκστατικοί στέκονται και κοιτάζουν, μια το παλικάρι και μια τη σημαία μας, οι παριστάμενοι Γερμανοί στρατιώτες. Με σεβασμό κατεβάζουν απ' τον ιστό την Ελληνική Σημαία, τη διπλώνουν προσεκτικά και την τοποθετούν στα χέρια του φρουρού της. Εκείνος ακούει μέσα του μυριάδες φωνές να απαγγέλλουν τον τιμημένο όρκο "Ου καταισχυνώ σύμβολα τα ιερά"... Σαν αστραπές περνούν, απ' το μυαλό του άξιου παλικαριού, οι θυσίες των προγόνων μας. Βλέπει τον Λεωνίδα ν' αναφωνεί το "Μολών λαβέ", τον Ρήγα στη φυλακή να τραγουδά τον Θούριο, τις Σουλιώτισσες να χορεύουν το "έχε γεια καημένε κόσμε...", τους φαντάρους στη Βόρεια Ήπειρο να φωνάζουν "Αέρααα". Μια κίνηση, ο Κώστας ΚΟΥΚΙΔΗΣ (αυτό ήταν το όνομα του παλικαριού ) ξεδιπλώνει το ιερό πανί, τυλίγει το σώμα του μ' αυτό κι αγέρωχα, σταθερά κι αποφασιστικά κάνει δεκατέσσερα βήματα μπροστά. Το δέκατο πέμπτο ήταν στο κενό. Άπλωσε τα χέρια του, σαν το αϊτόπουλο τα φτερά του και πέταξε στην αθανασία...

...Κανένας δεν ανέφερε το όνομα του φαντάρου, σκοπού της Ακρόπολης το πρωινό εκείνο της 27ης Απριλίου 1941. Κανένας δεν σκέφτηκε ν' ανέβει εκεί, στην ανατολική πλευρά της Ακρόπολης, ούτε στρατιωτικός, ούτε πολιτικός και να κάνει ένα πνευματικό μνημόσυνο στον ήρωα φαντάρο της φρουράς εκείνης. Απούσα και η Εκκλησία. Βλέπετε, είναι δύσκολο να φτάσει κανείς το ύψος του πατριάρχη Χρύσανθου. Χρειάζεται να 'χει μεγάλη ψυχή και γενναία καρδιά. Ούτε οι τοπικές Αρχές μπόρεσαν να σκεφτούν, να δώσουν σ' ένα μικρό δρομάκι της Πλάκας τ' όνομά του. Εμείς οι λίγοι, οι ταπεινοί, ήρωα ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΕ ΚΟΥΚΙΔΗ σου υποσχόμαστε να κρατήσουμε τη μνήμη σου ΑΙΩΝΙΑ."

(Αναδημοσίευση: "ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ" Γενάρης-Φλεβάρης 2003 - Γιάννης Μαθές).

Κανένας πρωθυπουργός, υπουργός, βουλευτής, στρατιωτικός, παπάς, δήμαρχος Αθηναίων, δημοσιογράφος, καθηγητής, δάσκαλος δεν σκέφτηκε να μνημονεύσει το όνομα του Κώστα Κουκίδη. Η πράξη του δεν υπάρχει σε κανένα σχολικό βιβλίο. Κανένας Έλληνας πολίτης δεν έκανε κανένα διάβημα πουθενά. Χρειάστηκε μια επαρχιακή, μηνιαία εφημερίδα για να μάθουμε το γεγονός και το όνομα του Στρατιώτη Κώστα Κουκίδη.

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Φτου σας, αλητήριοι!

ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ konosk ΤΟΣΕΣ ΚΑΙ ΤΟΣΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΟΥ ΕΔΩ ΤΙ ΕΛΕΓΑ ???
ΔΕΝ ΕΛΕΓΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΩΝΥΜΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ????
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΟΠΙΚΟΥΣ ΗΡΩΕΣ (ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΟΩ ΠΑΝΤΑ )....

ΠΟΥ ΧΑΡΗ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ.......
ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΤΟΥΣ ΞΕΧΝΑΜΕ .......

ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΑΝΕΦΕΡΕ ΣΕ ΤΟΣΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑ .......

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ