konosk
ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Ο φίλος μας Έλλην συνειδητοποίησε έκπληκτος ότι η πυραμίδα στα λογότυπα του Εσωτερικά είναι δείγμα σιωνιστικής συνομωσίας. Λοιπόν, η πυραμίδα φίλε Έλλην δεν αποτελεί κτήμα καμίας οργάνωσης και πολύ περισσότερο του Σιωνισμού. Όπως δεν αποτελεί κτήμα ή έμβλημα καμίας οργάνωσης οποιοδήποτε σύμβολο. Συνεπώς, αν μη τι άλλο, δεν μπορείς να χαρακτηρίζεις έναν ολόκληρο δικτυακό τόπο για το τι πρεσβεύει. Και τον χαρακτηρίζεις, παρόλο που προσπαθείς να ισορροπήσεις τα πράγματα και να αποσύρεις τον χαρακτηρισμό σου.
Δεύτερον, τα τελευταία 20 χρόνια όψιμα οι Έλληνες άρχισαν να ασχολούνται μαζικά με τα αρχέτυπά τους και τον ελληνικό πολιτισμό. Κάτι τέτοιο βέβαια έχει τα θετικά και τα αρνητικά του για έναν λαό που προσπαθεί να αυτοπροσδιοριστεί μέσα στη δίνη των δρώμενων της παγκόμιας κοινωνικοπολιτικής σκηνής. Ωστόσο, κανείς δε δικαιολογείται να παρουσιάζεται ως εκ των υστέρων προφήτης και διδάσκαλος των ελληνικών αληθειών. Οι εξ αποκαλύψεως διδάσκαλοι μας τελείωσαν εδώ και πολύ καιρό, πολύ περισσότερο εκείνοι που στηρίζουν συνομωσιολογικές θεωρίες του τύπου «παγκόσμια συνομωσία του Σιωνισμού εναντίον της Ελλάδας». Τελικά, οποιαδήποτε πέτρα κι αν σηκώσεις, όλο Σιωνιστές ανακαλύπτεις σε αυτόν τον τόπο.
Τώρα οι μετριοπαθείς απόψεις του τύπου εγώ δεν μπορώ παρά να σας δείξω το δρόμο για να βρείτε μόνοι σας την αλήθεια μου μυρίζουν δασκαλίστικες. Ο τελευταίος που είπε κάτι τέτοιο ήταν ο Χριστός. Σιωνιστής κι αυτός κατά την άποψή σου; Μάλλον όχι, γιατί εδώ θα μας βάλει πιπέρι ο κος Μιχαλόπουλος με τους βαρύγδουπους τίτλους του, εκλεκτό μέλος του δικτυακού σας τόπου.
Εν πάση περιπτώσει είναι πολλοί εκείνοι που έχουν ταλαιπωρηθεί και έχουν κουραστεί αφάνταστα με τις καινοφανείς θεωρήσεις σας. Και όταν λέγω καινοφανείς γνωρίζω πολύ καλά τι εννοώ, καθώς έχω παρακολουθήσει εκ του σύνεγγυς, βήμα-βήμα, την ανάπτυξη αυτού του ρεύματος στον ελλαδικό χώρο τις τρεις περίπου τελευταίες δεκαετίες. Η μοναδική παρατήρηση που έχω να κάνω είναι ας σμμορφωθούμε στις υποδείξεις του ορθού λόγου και προπάντων της κοινής λογικής.
Ερώτηση: Πώς είστε τόσο σίγουρος Έλλην ότι δεν αποτελείτε κομμάτι μιας σιωνιστικής προπαγάνδας που προσπαθεί να αποπροσανατολίσει τους Έλληνες και να πλάσει νεομυθολογήματα στη σθυλλογική ψυχή των νεοελλήνων με τις ανάλογες καταστροφικές συνέπειες που μπορεί να έχει κάτι τέτοιο;
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
ου γαρ έτι σάρκας τε και οστέα έχουσι λ 219. Έχουν νεύρα (οι νεκροί)αλλά όχι σάρκες και οστά.
Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούμε να εξετάσουμε τη λατρεία των ψυχών, κάποτε ανθηρή στην προκλασική Ελλάδα, ίχνη της οποίας βρίσκονται στον Όμηρο.
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
Εμείς φταίμε για τα χάλια μας και όχι άλλοι.
1. Η παιδεία μας είναι ελλιπέστατη και περνά μέσα από πολλές περιπέτειες. Για παράδειγμα θα σου αναφέρω το γεγονός ότι παρόλο που νομοθετικά έχουμε επιλύσει το γλωσσικό μας ζήτημα από το 1976, αποκτήσαμε εκ του μη όντος γλωσσικό πρόβλημα. Σε αυτό συνέτειναν αρκετά λάθη που εμείς δημιουργήσαμε. Κυριότερο η κατάργηση των αρχαίων Ελληνικών η μερική επαναφορά τους, η επανακατάργηση και εν τέλει η άποψη πως δεν είναι απολύτως απαραίτητα, παρά μόνο σε επίπεδο ανώτατης εκπαίδευσης.
2. Υπάρχει επανειλημμένη άρνηση του Υπουργείου Πολιτισμού για τη χορήγηση κονδυλίων στα πανεπιστήμια, έτσι ώστε να δημιουργήσουν τα δικά τους ερευνητικά κέντρα με διεθνή ακτινοβολία. Υφίστανται ευρήματα που με την κατάλληλη επεξεργασία -θεωρητική και τεχνική- θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μια ολόκληρη σχολή σκέψης -όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό- γύρω από το θέμα ελληνικός πολιτισμός. Ε δε φταίνε οι Σιωνιστές για τη δική μας βλακεία και για το γεγονός ότι βγάζουμε μόνοι μας τα μάτια μας. Πολύ περισσότερο όταν ο πολιτισμικός σου αντίπαλος είναι και πονηρός και γνωρίζει πώς να κινείται γρήγορα.
3. Γνωρίζεις ότι το Ανοικτό Πανεπιστήμιο του Ισραήλ παρέχει δωρεάν εξοπλισμό (εκατομμυρίων) στους ισραηλίτες φοιτητές του διασκορπισμένους σε όλο τον κόσμο για να κάνουν τις σπουδές τους, επίσης δωρεάν, από απόσταση και με τα πιο σύγχρονα οπτικοακουστικά μέσα; Τι κάνει η δική μας εκπαίδευση; Υπακούει στις εκάστοτε ντιρεκτίβες της ΕΟΚ και παράγει εξειδικευμένους εργάτες. Οι κλασικές σπουδές στην Ελλάδα σε λίγο θα είναι πολυτέλεια και μόνον για εκείνους που δε θα μπορούν να περάσουν σε σχολές με τη φημολογούμενη επαγγελματική αποκατάσταση.
4. Το 1976 υπηρετούσα ως βατραχάνθρωπος του πολεμικού ναυτικού στη Σούδα. Το Μάρτιο του ίδιου έτους μας έστειλαν να κάνουμε νηοψία σε ένα γιοτ. Για μεγάλη μας έκπληξη ο καπετάνιος κατά την πρώτη ανάκριση μας είπε ότι είχε ναυλωθεί για να φουντάρει ένα συγκεκριμένο φορτίο σε έλεγξιμο βάθος όχι μεγαλύτερο των 30 μ. Θέλεις μήπως να μάθεις και τι περιείχε το φορτίο; Σημιτικές επιγραφές. Το γιατί τώρα μάλλον το καταλαβαίνεις. Από τότε μέχρι τώρα προσπαθώ να καταλάβω γιατί δεν έγινε απολύτως τίποτα με αυτή την περίεργη υπόθεση. Ε είμαστε ή δεν είμαστε κράτος ηλιθίων.
5. Τώρα γιατί επιμένω τόσο πολύ στις τεχνικές λεπτομέρειες. Φωνές που αναλώνονται στο εσωτερικό της χώρας ή δείχνουν υπερβολική αισιοδοξία ή πανικό. Και τα δύο με αφήνουν αδιάφορο. Γυαλίζει το μάτι μου, όμως, αν βρω συγκεκριμένα στοιχεία και αποτυπώσεις σε ευρήματα που μπορώ λόγω της ιδιότητάς μου να τα προωθήσω σε διεθνή fora.
6. Σιχαίνομαι το κλίμα της φοβίας που έχει καλλιεργηθεί γύρω από το θέμα Σιωνισμός (δεν υπηρετούν το Σιωνισμό μόνον Εβραίοι φίλε μου) και Εβραίοι κ.λπ. Είναι ιστορικά ένας νομαδικός λαός που έχασε τις 10 από τις 12 φυλές του εξαιτίας του εξελληνισμού που υπέστη με αρκετά βίαιο τρόπο, αυτό μην το ξεχνάμε. Ο σκληρός πυρήνας του, αυτός που επεβίωσε, είναι λογικό να μη μας συγχωρεί αυτή τη σοβαρότατη απώλεια. Σήμερα ο ίδιος πυρήνας έχει το πάνω χέρι στην παγκόσμια οικονομία. Ο κυριότερος αντίπαλός του είναι ο σκληρός πυρήνας των ελλήνων μεταναστών που ελέγχει το δικό του κομμάτι -αρκετά σεβαστό- στην αμερικανική και τη διεθνή οικονομία. Πες μου τώρα φίλτατε Ιάσων πότε το ελληνικό κράτος διεκδίκησε τουλάχιστον το σεβασμό και τον νόστο των δικών του μεταναστών της διασποράς; Άσε δε χρειάζεται να μου απαντήσεις. Έρχονται πίσω να κάνουν κάτι για την πατρίδα τους και φεύγουν άρον-άρον.
Για τελευταία φορά, δεν πρόκειται να το επαναλάβω, είσαι πολύ έξυπνος για να καταλαβαίνεις τι λέω, είμαστε άξιοι της μοίρας μας, όχι μόνον στο παρόν αλλά σε όλη την πορεία της κατά τα άλλα λαμπρής ιστορίας μας. Κάναμε πολλά λάθη. Λάθη ανεπίτρεπτα για λαό που ανατρέφεται και «παιδεύεται» στη σκιά πραγματικά μεγάλων φιλοσόφων. Άλλοι λαοί έμαθαν από το δικό μας παράδειγμα και τράβηξαν πολύ μπροστά. Εμείς τι μάθαμε, να διεκδικούμε το παρελθόν μας. Όχι το παρόν μας πρέπει να διεκδικήσουμε, με κάθε δυνατό τρόπο. Και όχι να αποδείξουμε ότι είμαστε ο περιούσιος και μοναδικός λαός. Με συγχωρείς αλλά εδώ μας έχουν χεσμένους και μην τρέφετε αυταπάτες. Μπορούμε όμως να διεκδικήσουμε ισότιμη θέση στον παγκόσμιο ιστό, θέση που προς το παρόν δεν έχουμε.
Η δυνατή θέση κατά την άποψή μου χρειάζεται ισορροπημένη διέγερση των αρχετύπων της φυλής και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με εσωτερικό τρόπο. Και επαναλαμβάνω το ισορροπημένη γιατί έχουμε την τάση ως λαός να περνάμε από το ένα άκρο στο άλλο. Καλές οι ιστορικές αναλύσεις που κάνουμε, αλλά το ελληνικό παράδειγμα βρίσκεται στα επιτεύγματα της ελληνικής φιλοσοφίας, στον Επίκουρο, τον Ηράκλειτο, τον Αναξαγόρα, τη διαλεκτική του Σωκράτη, τον Πυθαγόρα, τον Παρμενίδη και τόσους μα τόσους άλλους, που είχαν την ικανότητα να ανιχνεύουν τους εσωτερικούς κόσμους του νου και του πνεύματος. Αυτό το παράδειγμα μπορούμε να το ακολουθήσουμε; Αν ναι, τότε η καθαρότητα του αίματος και το μιτοχονδιακό DNA εκείνων που θα το ακολουθήσουν με αφήνει αδιάφορο.
Σε χαιρετώ πάντα φιλικά
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
Η αυτογνωσία, όμως, σημαίνει βιώμα, πραγματική γνώση αυτού που είσαι. Αν γνωρίζεις αυτό που είσαι αληθινά μπορείς να πας και παραπέρα. Αν δεν το γνωρίζεις, το μόνο που σου απομένει είναι να προσπαθείς να αποδείξεις ακόμα και πράγματα αυταπόδεικτα ή ακόμα χειρότερα, πράγματα αναπόδεικτα. Σε χαιρετώ
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
Αφού πιστεύεις ότι μια φυλή είναι αποτέλεσμα βιολογίας και μόνον, γιατί επιστρέφεις διαρκώς σε ένα πεδίο που ασχολείται με τον εσωτερισμό; Εν πάση περιπτώσει θα σε παραπέμψω στον Μιγκέλ Σεράνο, ο οποίος έχει μάλλον διαφορετική άποψη από την καθαρά βιολογική, έτσι όπως τη θέτεις τουλάχιστον. Καταλαβαίνεις τι θέλω να πω. Σε χαιρετώ
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
1ον Για καμία πηγή δεν είμαστε σίγουροι, καθώς έχουν υποστεί πολλαπλές αλλοιώσεις και αλλεπάλληλους σχολιασμούς από όσους ασχολήθηκαν με τη μετεγγραφή τους.
2ον Είμαστε σύμφωνοι για τη μοναδικότητα του ελληνικού παραδείγματος.
3ον Είμαστε επίσης σύμφωνοι για τη μοναδικότητα του ελληνικού αλφαβήτου.
4ον Δεν είμαστε σύμφωνοι για τη μοναδικότητα του ελληνικού πολιτισμού.
5ον Γλωσσολογικά η Ελληνική δεν μπορεί να έχει καμία απολύτως σχέση με την ιαπωνική. Μοναδική πιθανότητα για κάτι τέτοιο είναι να αποδειχθεί ότι πράγματι οι Ιάπωνες είναι απόγονοι μογγολικών ορδών που διέσχισαν την κορεατική χερσόνησο, με αφετηρία τους την Κ. Ασία. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε, όμως, ότι η ινδοευρωπάϊκή πρωτο-γλώσσα είναι πραγματικότητα, θεωρία την οποία προσωπικά απεχθάνομαι, αν και είμαι υποχρεωμένος να τη διδάσκω.
6ον Ο ινδικός πολιτισμός είναι ένα αξιόλογο φαινόμενο με υψηλού βαθμού συγγένεια, τουλάχιστον γλωσσολογικά, προς τον ελληνικό πολιτισμό. Ωστόσο σε πολλούς επιστημονικούς τομείς έχει φθάσει σε συμπεράσματα πολύ νωρίτερα απ' ό,τι ο ελληνικός πολιτισμός.
7ον Ο αιγυπτιακός τον οποίο απεχθάνεσαι και κακώς, έφθασε στην ωρίμανσή του πολύ πριν υπάρξει θέμα ελληνικού πολιτισμού. Οι Πυραμίδες του είναι θαυμαστά έργα που δείχνουν υψηλή γνώση τουλάχιστον των μαθηματικών επιστημών.
8ον Με κάνει υπερόπτη, γιατί στην πραγματικότητα δεν είμαι, το γεγονός ότι ανακατεύονται πολλά πράγματα μαζί σε ένα απερίγραπτο κουλουβάχατο που βρίθει ιδεών. Αν θέλεις να μιλήσουμε για ελληνικό πολιτισμό ναι. Αν θέλεις να μιλήσουμε για εθνικισμό ναι. Είμαι ανοιχτός να συζητήσω οτιδήποτε, όχι όμως όλα μαζί. Προς Θεού μη φανταστείς ότι μπερδεύομαι, αλλά είμαι σίγουρος ότι στο τέλος θα έχουμε αδικήσει και τις δύο ιδέες μαζί
9ον Το Ποιος Σκότωσε τον Όμηρο είναι Ελληνοκεντρικό Βιβλίο και γραμμένο μάλιστα με βάση την απαξιωτική αντίληψη των Ελλήνων για τους υπόλοιπους λαούς. Τουλάχιστον έτσι μου απήντησαν οι συγγραφείς του σε διεθνές φόρουμ κριτικής για το συγκεκριμένο θέμα.
10ον Πιστεύω ότι έγινε ξαφνικά πολύς ντόρος γύρω από το θέμα Ελλάδα, με την παράπλευρη ανάπτυξη παραφυάδων που ευτελίζουν το θέμα. Έχουμε πολλά να μάθουμε, και πιθανώς η αρχαιολογική σκαπάνη να σε δικαιώσει στο μέλλον αλλά μπορεί και όχι. Επί του παρόντος, όμως, δεν υπάρχουν ευρήματα ή σε ορισμένες περιπτώσεις επιμελημένα αποκρύπτονται. Είναι λιγοστές αυτές οι περιπτώσεις ωστόσο κραυγαλέες. Για παράδειγμα αναφέρω την υπόθεση του Αρχάνθρωπου των Πετραλώνων και την εξαιρρετική ανθρωπολογική έρευνα που έχει γίνει γύρω από το όλο θέμα.
11ον Διαφωνώ με τις φανατικές τοποθετήσεις
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
Πιστεύω ότι από αρκετά θέματα που αναλύθυκαν στο forum υπάρχει ψωμί για μελέτη.
Στη μελέτη μας, λοιπόν, Έχω να καταθέσω μερικά παραδείγματα
Στα Ανθεστήρια, μια από τις αρχαίες ελληνικές γιορτές, όταν άνοιγαν το καινούργιο κρασί στην Αθήνα, πριν πιούν έριχναν λίγο κρασί στο χώμα, μια σπονδή. Το έθιμο έχει επιβιώσει μέχρι και σήμερα στα αποκαλούμενα γκρεκάνικα χωριά στη Ν. Ιταλία. Είναι μια γιορτή προγονική (προγονολατρική) και την είδα να εκτυλίσεται μπροστά στα μάτια μου σε γκρεκάνικο χωριό κατά τη διάρκεια μνημόσυνου.
Τα Ανθεστήρια απ' ό,τι φαίνεται ήταν γιορτή όλων των Ψυχών. Σας θυμίζει τίποτα αυτό; Υπάρχει μάλιστα μια γενική αναλογία μεταξύ του μήνα Ανθεστηριώνα και του Φεβρουάριου. Η 2 Φλεβάρη η γιορτή της Υπαπαντής στην καθολική εκκλησία τουλάχιστον γιορτάζεται με μια αρχαία ρωμαϊκή γιορτή, τη γιορτή των κεριών ή κηρίων που ετυμολογείται με το αρχαίο ελληνικό κηρ δηλαδή ψυχή. Ήταν για τους αρχαίους Έλληνες αυτές οι ημέρες αποφράδες.Τα ιερά δε λειτουργούσαν, επισκέψεις δε γίνονταν, και όλοι συνήθιζαν να θυσιάζουν στις χθόνιες θεότητες. Ο μήνας ήταν αφιερωμένος στις ψυχές των νεκρών.
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
Προσωπικά δεν έχω καμία αντίρρηση για οποιονδήποτε ορισμό και αν θέσει κανείς. Πιστεύω βασικά στη σύνθεση όλων των ορισμών, γιατί ο καθένας τους κατά την ταπεινή μου άποψη αντιπροσωπεύει μια γραμμή έρευνας της ανθρώπινης σκέψης. Όμως, το ζητούμενο μέσα από οποιαδήποτε γραμμή σκέψης και αν ακολουθεί κανείς, είναι να δούμε αν υπάρχουν επιβιώσεις για να το θέσω καθαρότερα αρχαιότερων εθίμων που πέρασαν μέσα στην ιστορία. Για παράδειγμα, η προσφορά καρπών, (ρόδι στάρι κ.λπ.), στο μνημόσυνο σήμερα είναι μια τέτοιου επιβίωση και αποκαλύπτει έναν μαγικο-θρησκευτικό χαρακτήρα στη σχέση του σύγχρονου ανθρώπου με τις ψυχές των νεκρών. Ο άρτος στο Ψυχοσάββατο και η ενθύμηση των ονομάτων των νεκρών είναι μια άλλη επιβίωση στοιχείων προγονολατρείας κ.λπ. Εδώ πιστεύω και έχοντας διαβάσει αρκετές φορές τις παρεμβάσεις σου πως έχεις αρκετά να μας πεις. Σε χαιρετώ φιλικά και αναμένω
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
Όμως η περιγραφή της κηδείας του Πάτροκλου δείχνει το αντίθετο. Ο Αχιλλέας θρηνώντας το χαμό του φίλου του μιλά για πράγματα που του έταξε (Ιλιάδα Ψ, 20) και το ίδιο βράδυ η ψυχή του Πάτροκλου παρουσιάζεται στον Αχιλλέα ζητώντας του να τον θάψει γρήγορα.
Σε αυτή την ταφή έχουμε θυσιαστικές τελετουργίες που εμφανίζονται και σε ύστερους χρόνους. Η θυσία αίματος, οι σπονδές με λάδι και κρασί και μέλι, τα μαλλιά του Αχιλλέα στο άψυχο χέρι του Πάτροκλου, όλα αυτά δείχνουν σαφώς μια αλληλεπίδραση μεταξύ του κόσμου των νεκρών και του κόσμου των ζωντανών.
Όλα αυτά βέβαια δεν είναι επινόηση του Όμηρου. Είναι απόψεις που έρχονται μάλλον από προγενέστερες πλέον πρωτόγονες εποχές. Η φοβερή θυσία των αιχμαλώτων είναι ένα πρωτόγονο θυσιαστικό τυπικό για χάρη του νεκρού ή τα αγγεία που τοποθέτησε ο Αχιλλέας πανω στην πυρά (Ψ170).
Κατόπιν ο Αχιλλέας καλεί την ψυχή του Πάτροκλου Ψ19,179) και τούτη η πράξη του δείχνει μια διαδικασία σταδιακής μετάβασης. Πριν φτάσει στον Άδη, η ψυχή περιφέρεται κοντά στον οίκο του Άδη αναποφάσιστη. Άραγε από όλα όσα γράψατε, την επίσκεψη του Οδυσσέα, που ανέφερε ο Κέλσος ή τις παρατηρήσεις των μαθητών του Σωκράτη για το σκόρπισμα της ψυχής που ανέφερε ο Πλωτίνος ή τις χοές που αναφέρονται στο σημερινό κείμενο υπάρχουν επιβιώσεις σήμερα; Με άλλα λόγια, πόσες από αυτές τις πρακτικές ακολουθούμε σήμερα, ακόμη και μέσα στο πλαίσιο μιας διαφορετικής θρησκείας; Ο συγκρητισμός έχει ιδιαίτερη σημασία για να κατανοήσουμε το αρχέτυπο της ελληνικής ψυχής στο συγκεκριμένο θέμα.
Πρόταση: Οι απόψεις στην πορεία είναι δυνατόν να καταγραφούν σε ένα συλλογικό άρθρο για το Εσωτερικά.
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
Στην Ελλάδα υπήρχαν πάντα πολλές αντιλήψεις που ταλαντεύονταν ανάμεσα σε μια δύναμη ζωής και σε ένα απείκασμα, ένα είδωλο ή φάσμα. Πιο κοντά στη δύναμη της ζωής έρχεται η αντίληψη πως η ψυχή είναι μια ανάσα, μια πνοή. Τούτη η ιδέα της ανάσας οδήγησε σε ένα πρωτογενή ορισμό του πνεύματος.
Ως είδωλο, δηλαδή εικόνα, είναι συχνή η αναπαράσταση της ψυχής ως πτηνό. Αλλού υπάρχει η κλασική απεικόνιση της σκιώδους ύπαρξης. Η σκιερή αναπαράσταση του νεκρού η οποία αναπαρίσταται στην τέχνη μικρότερη και φτερωτή να φεύγει συνήθως από το στόμα του νεκρού.
Αργότερα έρχεται η ορφική διδασκαλία να μιλήσει για την αθανασία της ψυχής και η μεγάλη στιγμή της διάκρισης μεταξύ του πνεύματος και της ύλης από τον Αναξαγόρα ή η προτροπή του Σωκράτη στους ανθρώπους να φροντίζουν περισσότερο τα της ψυχής τους.
Ας μείνουμε, όμως λίγο περισσότερο σε αυτή την προκλασική περίοδο με τις ηρωικές λατρείες και την προγονολατρεία, γιατί έχει αρκετά να μας δώσει.
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;