- ΘΕΕ ΜΟΥ ,ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕΣ ; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Δεν θα ήταν καλύτερα να μας έλεγες ΤΙ ΕΣΥ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΣ στα τελευταία λόγια του Ιησού επάνω στον Σταυρό;;;;
Γιατί είμαι σίγουρος ότι κάτι έχεις "ανακαλύψει"...

Πές μας ΤΙ, και πάνω σε αυτό να συζητήσουμε...
Στο λέω γιατί κατα την άποψή μου, ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ...

Την καλημέρα μου και πάλι...

Κέλσος ο Φιλαλήθης

Για αυτούς που πιστεύουν, δεν χρειάζεται αποδείξεις.
Για αυτούς που δεν πιστεύουν, δεν υπάρχουν αποδείξεις.

Ο Θεός είναι ΑΓΑΠΗ, και όποιος μένει στην ΑΓΑΠΗ μένει στο Θεό και ο Θεός μένει Σε αυτών.

Από το Forum: Η Θρησκεία της Αγάπης.
Just A Man

“Ο Θεός του Κόσμου, που είναι η ΑΓΑΠΗ, ας μας έχει πάντα καλά.”

ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΛΙΓΑ ΠΟΥ ΞΕΡΩ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΩΝ 0'(72)
" ΘΕΕ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕΣ " ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΗΤΑΝ ΣΤΗΝ ΑΡΑΜΑΙΚΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΥΝΕ ΤΑ ΣΩΣΤΑ ΛΟΓΙΑ.

ΣΕ ΑΥΤΟ ΚΑΛΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΣΥΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ....

ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΚΕΛΣΟ ΑΝΑΜΕΝΩ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

** ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
** ΕΑΝ ΝΙΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ**

Και μερικοί από εκείνους, που έστεκαν εκεί, όταν ήκουσαν αυτό, έλεγαν:

Για άλλη μια φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας κάποιος μας δείχνει τα θαυμαστά και εμείς αντί να τα δούμε και να θαυμάσουμε, προσπαθούμε να δούμε το δάχτυλο...

Ελπίζω να σας βοήθησα λίγο. Ίσως πάλι, η ερώτηση να μην είναι η σωστή.

Για όσους θέλουν να το μελετήσουν λίγο εγώ το βρήκα στο
κεφάλαιο ιε' στίχος 34 στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιο

εγώ ειμί το Φως του κόσμου

Καταρχήν η συγκεκριμένη φράση που διάλεξες να σχολιάσουμε, είναι όντως κατά τη γνώμη μου μία φράση που δίνει αντικείμενο για σχολιασμό, δεν πιστεύω όμως ότι ο σχολιασμός θα αναφερόταν σε κάτι που ο Ιησούς Χριστός ανακάλυψε.
Δηλαδή τι θα μπορούσε να ανακαλύψει;
Οτι ο Θεός είναι εξωγήϊνος κι ότι πήρε το διαστημόπλοιό του να φύγει εγκαταλείποντας αυτόν, εξέχον μέλος του πληρώματος βορά στα δόντια των πεινασμένων για σταύρωση;
Να με συγχωρείς για το χιούμορ που κάνω, δεν έχω κάποιο σκοπό να ειρωνευτώ τη θέση ή απορία σου, απλά κάτι τέτοιο μου ήρθε στο μυαλό αυθόρμητα ερωτώμενη τι θα μπορούσε να είχε ανακαλύψει, και χαμογέλασα.

Κατά τη δική μου άποψη λοιπόν, η φράση αυτή τονίζει (όπως εξέφρασαν και άλλοι συνομιλητές) την ανθρώπινη φύση του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού. Ενός ανθρώπου που πραγματικά θυσιάστηκε επάνω στον σταυρό, που ένιωσε πόνο ανθρώπινο, αλλά κυρίως αγωνία ανθρώπινη, φόβο απέναντι στον θάνατο, ένα μικρό ίσως ίχνος ανασφάλειας απέναντι στο απέραντο άγνωστο. Κι αυτό το γεγονός, αυτή η φράση, λεγόμενη από έναν άνθρωπο που ενσαρκώθηκε για να δείξει με τη ζωή και το έργο του ότι όλοι οι άνθρωποι είναι καθ'εικόνα και ομοίωσην Θεοί, τον φέρνει ακόμα πιο κοντά μας, τονίζει ακόμα περισσότερο το παράδειγμά του σε κάθε μέλος της ανθρωπότητας, σε κάθε "υποψήφιο φωτισμένο".

χμ...Ενδιαφέρον... θα έλεγε κάνεις

Σε κάνει και σκέφτεσαι οτι μάλλον κατι ΔΕΝ ανακάληψε η οτι κάτι ισως κατι
ΕΛΕΙΠΕ απο το όλο έργο/σκηνίκο η ακομα να φοβοταν κατι (οταν εισαι σίγουρος δεν ρωτάς)

quote:

---

Για αυτούς που πιστεύουν, δεν χρειάζεται αποδείξεις.
Για αυτούς που δεν πιστεύουν, δεν υπάρχουν αποδείξεις.

---

Ελεύθερος

quote:

---

Εισαι σίγουρος οτι απλα δεν τα σκάτωσε την τελευταια στιγμη..?
Γιώργος

---

ΕΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ο ΕΝΣΑΡΚΩΜΕΝΟΣ ΘΕΟΣ ΑΛΛΑ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ (ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ) ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΟΝ ΤΟΤΕ ΙΣΩΣ Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΑΥΤΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΛΟΓΙΚΗ ΓΙΑΤΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΤΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΚΑΙ Η ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΙΣΩΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΥΠΕΡΤΕΡΟΥΝ ..

ΠΑΝΤΩΣ ΚΑΛΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΠΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΜΕ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΙΚΑΣΙΕΣ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΣΩΣΤΗ ΒΑΣΗ.
..ΜΕΤΑ ΤΙ ΕΙΠΕ ? ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΠΑΡΑΔΙΔΩ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ? Η ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ ?

Όμορφο για συζήτηση θέμα.
Να προσθέσω και εγώ μια διαφορετική οπτική του θέματος.

Γνωρίζετε φίλοι πως μια από τις κυριότερες ενστάσεις των Μουσουλμάνων προς τον Χριστιανισμό είναι πως: ο Θεός δεν πεθαίνει. Ούτε ταπεινώνεται. Ούτε, έστω προσωρινά, νικιέται!»

Είναι ενδιαφέρουσα ένσταση.
Πιστεύω πως στην βάση της έχει Νομοτέλεια.
Έτσι λοιπόν οι Μωαμεθανοί, αναγνωρίζουν τον Ιησού ως Μέγα Προφήτη, όχι όμως και ως Θεάνθρωπο.
Απλή και ξεκάθαρη θέση.

Στην θέμα μας λοιπόν.
Για μένα (συν όλα τα άλλα) η Ζωή και το Έργο του Ιησού είναι μια μεγάλη Πνευματική Μαθητεία για την Ανθρωπότητα.
Πριν 2000 χρόνια περίπου παρουσιάστηκε (και καταγράφηκε) όλη αυτή η Πορεία του Λόγου που θα συμβεί μέσα σε κάθε άνθρωπο. Και όταν αναφέρω «μέσα», εννοώ την πορεία εξέλιξης του κάθε ανθρώπινου πνεύματος προς την Τελειότητα. Καθώς αυτό με τον οποίο ενωνόμαστε σε αυτήν την Πορεία είναι ο Θεός, και καθώς ο Δρόμος είναι ο Χριστός, αυτή η Πορεία ονομάζεται αντίστοιχα και Χριστοποίηση και Θέωση (το τέλος της).

Έτσι λοιπόν, αναγνωρίζω, την Ζωή του Ιησού Χριστού και ως ένα εκπληκτικό Κοσμικό Θέατρο που αφορά τον καθένα μας ξεχωριστά.

Αυτή λοιπόν η ενδιαφέρουσα ερώτηση του Ιησού επάνω στο Σταυρό, θέτει προβληματισμούς.
Και φυσικά δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί από τους θεολόγους.

Τώρα, συγχωρέστε με, δεν είμαι φωστήρας, αλλά θεωρώ πως εξηγείται απλά αν συνδυαστεί και με άλλα «περίεργα» γεγονότα που συνέβηκαν προς το τέλος του Δράματος.

Έχουμε λοιπόν τις δύο Φύσεις του Ιησού Χριστού.
Θεός και Άνθρωπος, ή Άνθρωπος και Θεός.
Στο Όρος των Ελαιών ο Χριστός προσευχήθηκε.
Λέγεται πως έδειξε ανθρώπινη αδυναμία (δείλιασε ίσως, φοβήθηκε) και κλαίγοντας ζήτησε από τον Πατέρα να του απομακρυνθεί αυτό το πικρό ποτήριο.
Ποιο Ποτήριο;
Όταν στο ανώι προηγουμένως είχε τελέσει ήδη το Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας και αφού είχε στείλει ο ίδιος τον Ιούδα να ολοκληρώσει την «Προδοσία»!
Πως σε όλη του την ζωή δεν έδειξε εγωιστικά συναισθήματα και για μια στιγμή (πριν το μεγαλειώδες Τέλος) το έκανε;
Πολλοί άνθρωποι που θυσιάστηκαν, έδειξαν μήπως μεγαλύτερη γενναιότητα από τον ίδιο το Θεάνθρωπο στη γη;
Δύσκολο ερώτημα, για να απαντηθεί αψήφιστα.

Έχουμε δύο Φύσεις του Ιησού Χριστού.
Και δύο «προδοσίες».
Αυτή του Θεού που την αρνήθηκε ο Ιούδας.
Και αυτή του Ανθρώπου που την αρνήθηκε ο Πέτρος.
Και οι δύο Αρνήσεις το ίδιο βράδυ.
Μετά την σύλληψη.
Το πρωί και οι δύο Μαθητές μετάνιωσαν.
Ο ένας έκλαψε πικρά.
Ο άλλος αυτοκτόνησε.
Κρεμάστηκε σε μια συκιά.
Τι σύμπτωση, μήπως μια συκιά δεν είχε καταραστεί ο Ιησούς και ξεράθηκε;

Μετά λοιπόν την σύλληψη.
Τι προηγήθηκε όμως;

Όρμηξαν νύχτα οι τραμπούκοι με τα όπλα.
Να τους συλλάβουν, ή να τους λυντσάρουν;
Ο Πέτρος δεν δίστασε τράβηξε μαχαίρι, έτοιμος να πεθάνει για τον Δάσκαλό του.
Αυτή η αυτοθυσία του μήπως χάθηκε τις επόμενες ώρες;
Όταν ακόμη ο Ιησούς δικάζονταν και τίποτα δεν είχε κριθεί;

Να θυμίσω λοιπόν μια σημαντική λεπτομέρεια όσων είπε ο Ιησούς όταν κόλλησε το κομμένο αυτί και έσωσε τους μαθητές Του από τους τραμπούκους με το «εμένα θέλετε».

Είπε στον Πέτρο: «πως δεν μπορώ ακόμη να καλέσω Τάγματα των Αγγέλων του Πατρός Μου;»

Προσοχή εδώ: «ακόμη» !!!!!!!!!!!!!!

Συνδυάστε το λοιπόν με το «Πατέρα γιατί με Εγκατέλειψες» ως διαπίστωση και όχι ως παράπονο. Εξάλλου γνώριζε το Τέλος και την Νέα Αρχή.
Μην ξεχνάτε πως το: «Ηλί, Ηλί…» αναφερόταν και στις Γραφές!

Πεθαίνει λοιπόν ο Θεός;
Ναι ή όχι.
Πεθαίνει μήπως ο Άνθρωπος;

Και αν ναι δεν πρέπει πρώτα να «αποχωρήσει» η Θεότητα;

Πως σας φαίνεται αυτή η οπτική;

Με Αγάπη Φώτης.

quote:

---

Μια ερώτηση όμως θα ήθελα να σας κάνω φίλοι μου.
Εσάς, αυτή η υπόθεση, ότι ο Χριστός τελευταία στιγμή πάνω στο σταυρό "τα σκάτωσε", σε ποιο συμπέρασμα σας οδηγεί
-για τον Χριστό τον ίδιο, αλλά και τη θρησκεία που ιδρύθηκε
-για την πορεία ενός μύστη προς τη φώτιση (εάν βέβαια αποδέχεστε κάτι τέτοιο).

---

quote:

---

Ναι, κι αυτό που αναφέρετε είναι μία υπόθεση. Υπόθεση είναι επίσης ότι πονούσε, κι ότι άλλο μπορεί να γραφεί εδώ μέσα, γιατί στην πραγματικότητα, ξέρουμε;
Δεν νομίζω να ξέρουμε.
Η ερμηνεία που δίνουμε επιρρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από την κοσμοθεωρία μας, από το δικό μας πιστεύω. Το οποίο βέβαια με τη σειρά του είναι αποτέλεσμα των βιωμάτων μας και των συμπερασμάτων μας επάνω στη λειτουργία και φύση των πραγμάτων, όπως εμείς με το δικό μας πρίσμα αντιληφθήκαμε σε αυτήν εδώ τη ζωή μας.

---

Γιώργο, καταρχήν νομίζω ότι η λέξη που χρησιμοποιείς για να σχολιάσεις αυτήν την σκηνή είναι πολύ άστοχη. Νομίζω ότι οφείλουμε να σεβόμαστε τα σύμβολα και τα θρησκευτικά πρόσωπα άσχετα αν διαφωνούμε εντελώς ιδεολογικά μαζί τους.

Στο θέμα μας τώρα, νομίζω ότι οποιοσδήποτε νοήμων πρέπει να σκεφτεί το αυτονόητο. Αν πράγματι ο Χριστός είπε αυτήν την φράση, παραδεχόμενος μια αδυναμία γιατί οι υπόλοιποι να σώσουν αυτήν την φράση και να μην τον... "λογοκρίνουν"; Αν αποδεχτούμε το γεγονός της Σταύρωσης και ότι ήταν ελάχιστοι μάρτυρες εκεί, πολύ εύκολα θα μπορούσαν να λογοκρίνουν τον Χριστό για να μην έχουν προβλήματα με τους εχθρούς τους αργότερα.

Για να το αφήσουν κάποιο νόημα θα υπήρχε, νομίζω. Και για να βρει κάποιος το νόημα, αν υπάρχει, θα έπρεπε να γνωρίζει πολλά πράγματα από πριν να έχει μελετήσει τους Καββαλιστικούς συμβολισμούς πριν μπορέσει να κάνει κάποια σοβαρή ερμηνεία.

• Ψαλμος κβ', απο τους ψαλμους του Δαυιδ. Ενας ψαλμος που αρχιζει με απελπισια, αλλα τελειωνει με θριαμβο...
• ...και συνεχιζει ο ψαλμος, "γιατι στεκεσαι μακρια απο τη σωτηρια μου και απο το λογο των στεναγμων μου;"
• και παρακατω..."η δυναμη μου ξεραθηκε σαν οστρακο και η γλωσσα μου κολλησε στο λαρυγκα μου και συ με κατεβιβασες στο χωμα του θανατου.Γιατι σκυλια με περικυκλωσαν, συναξη πονηρευομενων με περιεκλεισε. Τρυπησαν τα χερια μου και τα ποδια μου, μπορω να αριθμησω τα πλευρα μου. Αυτοι με ενατενιζουν και με παρατηρουν. Διαμοιρασθηκαν τα ιματια μου μεταξυ τους και στον ιματισμο εβαλαν κληρο..."

• Αλλα, παρακατω ακολουθει ο θριαμβος.
• "Οι τεθλιμμενοι θα φανε και θα χορτασθουν και θα αινεσουν τον Κυριο οι εκζητουντες αυτον. Η καρδια σας θα ζει αιωνια, θα θυμηθουν και θα επιστρεψουν προς τον Κυριο ολα τα περατα της γης και θα προσκυνησουν μπροστα σου ολες οι φυλες των εθνων.
• Γιατι του Κυριου ειναι η βασιλεια και αυτος εξουσιαζει ολα τα εθνη.

Και μερικοί από εκείνους, που έστεκαν εκεί, όταν ήκουσαν αυτό, έλεγαν:

Για άλλη μια φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας κάποιος μας δείχνει τα θαυμαστά και εμείς αντί να τα δούμε και να θαυμάσουμε, προσπαθούμε να δούμε το δάχτυλο...

Μή ξεχνάτε ότι ο Χριστός πριν πεθάνει είπε και το:

Πάτερ, εις χείρας σου παρατίθεμαι το πνεύμα μου

εγώ ειμί το Φως του κόσμου

quote:

---

Γιώργο, καταρχήν νομίζω ότι η λέξη που χρησιμοποιείς για να σχολιάσεις αυτήν την σκηνή είναι πολύ άστοχη. Νομίζω ότι οφείλουμε να σεβόμαστε τα σύμβολα και τα θρησκευτικά πρόσωπα άσχετα αν διαφωνούμε εντελώς ιδεολογικά μαζί τους.

---

Χθες το μεσημέρι, σε κατάσταση καναπέ και χώνεψης, ανοίγω την τηλεόραση και πέφτω πάνω σε ταινία του Ξανθόπουλου με κλάμμα και σενάριο μάνα - παιδί μου περίπου. Στο δωμάτιο του καλού Νίκου Ξανθόπουλου, εικόνες της Παναγίας, του Χριστού, θρησκευτική κατάνιξη, ήθος Χριστό και βάλε.
Βλέποντας αυτό το σκηνικό, μου έφερε στο μυαλό μου το πρότυπο του "καλού Χριστιανού" της προηγούμενης πενηνταετίας, πρότυπο το οποίο έχει αμφισβητιθεί και έχει κατά καιρούς θεωρηθεί θρησκόλυπτο κι από μένα την ίδια.
Είπα μέσα μου ωστόσο: Μη μένεις στους τύπους, δες την ουσία, μη στέκεις στην εικόνα, δες το νόημα.

quote:

---

ποτέ κανεις δεν βρίσκεται σε πόλεμο με συμβολα και θρησκευτικά προσωπα
που απλα τα θεώρει απλα αξιογέλαστα .....τους αλλους να φοβάσε που τα περνουν στα "σοβαρά" και τα σέβονται ....γιατι απειλουν τα δικά τους "σοβαρά" συμβολα και πιστευω...

---

αυτή...που τα κατάφερε!