- Ζωή και Θάνατος! - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
27/09/2010 - Κηφεύς : Αλλά , στην πραγματικότητα , ο πιο επικίνδυνος επαναστάτης βρίσκεται μέσα μας και αυτό πρέπει να το συνειδητοποιήσουν όλοι όσοι επιθυμούν να περάσουν χωρίς προβλήματα το δεύτερο μισό της ζωής τους . Βέβαια κάτι τέτοιο σημαίνει ότι πρέπει να ανταλλάξουν τη φαινομενική ασφάλεια που απολάμβαναν μέχρι τώρα με μια κατάσταση ανασφάλειας , εσωτερικής διαίρεσης , αντιφατικών πεποιθήσεων . Το χειρότερο από όλα είναι πως δεν υπάρχει κάποια άλλη διέξοδος . Tertium non datur (Τρίτο δεν υπάρχει) λέει η λογική – δεν υπάρχει μέσος δρόμος .
Οι πρακτικές ανάγκες της αγωγής μας ανάγκασαν να αναζητήσουμε τρόπους και μέσα που θα μπορούσαν να μας βγάλουν από αυτή την αφόρητη κατάσταση .
Κάθε φορά που ο άνθρωπος συναντά ένα φαινομενικά αξεπέραστο εμπόδιο , οπισθοδρομεί.
Ξαναγυρίζει σε παλιότερες περιπτώσεις, όταν είχε αντιμετωπίσει παρόμοιες καταστάσεις και προσπαθεί να εφαρμόσει πάλι τα μέσα που τον βοήθησαν τότε .
Όμως , εκείνο που βοήθησε το άτομο στα νιάτα του , δεν μπορεί να το βοηθήσει στα γηρατειά .
Έτσι , η οπισθοδρόμηση συνεχίζεται μέχρι που το άτομο φτάνει στην παιδική του ηλικία (εδώ οφείλεται και η παιδικότητα που δείχνουν πολλοί ηλικιωμένοι νευρωτικοί) και καταλήγει στο διάστημα πριν από την παιδική του ηλικία .
Αυτό μπορεί να ακούγεται παράξενο , αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι μόνο λογικό αλλά και απόλυτα δυνατό .
Όπως γνωρίζουμε , το ασυνείδητο περιέχει δύο στρώματα , το προσωπικό και το συλλογικό .
Το προσωπικό στρώμα τελειώνει με τις παλαιότερες αναμνήσεις της βρεφικής ηλικίας .
Το συλλογικό στρώμα συνιστά την προβρεφική περίοδο , δηλαδή τα κατάλοιπα της προγονικής ζωής .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Εαρινός : H ηρεμία και η "ασφάλεια" που τίθενται ως βασική και θεμελιώδης προϋπόθεση για την συντήρηση και διατήρηση του οργανισμού δεν είναι εδρασμένη στο συνειδητό μέρος του κάθε ψυχολογικού υποκειμένου αλλα σε έναν άλλο τόπο είναι δηλωμένες ως αρχές , αυτόν του υποσυνειδήτου υπο την μορφή αρχετύπων...ΚΑΙ εφόσον υποσυνείδητα δηλωθεί ρητός κίνδυνος για την βιωσιμότητα του οργανισμού , εκεί πέραν κάθε αμφιβολλίας θα αναλάβει τα ηνία αυτή η "αρχέτυπα δηλωμένη ψυχή"...!!!Ο άνθρωπος διαχωρίζεται και συμπεριφέρεται διαφορετικά απο τα υπόλοιπα ζώα ΚΑΙ εξ'αυτού...απο την εξασφάλιση δηλαδή της ύπαρξής του και όπου μια τέτοια παράμετρος καθιστά ανενεργή -σε μεγάλο βαθμό-αυτήν την "αρχέτυπα δηλωμένη ψυχή" του!!!
Η Ηθική της φύσεως του ανθρώπου είναι εντελώς διαφορετική απο την οποιαδήποτε άλλη κοινωνικής μορφής ηθική και που σε κάθε περίπτωση για να εμφανισθεί αλλα και να είναι ενεργή ... η "κάλυψη" των προσταγών-επιθυμιών της πρώτης -εκ φύσεως ηθική- θα πρέπει να θεωρείται -και να είναι- διασφαλισμένη...!!!
Ενώ οι εικόνες της μνήμης του προσωπικού ασυνειδήτου είναι συμπληρωμένες , επειδή είναι εικόνες που έχουν βιωθεί προσωπικά από το άτομο , τα αρχέτυπα του συλλογικού ασυνειδήτου δεν είναι συμπληρωμένα , επειδή είναι μορφές που δεν έχουν βιωθεί προσωπικά .
Όταν , όμως , οπισθοδρομεί η ψυχική ενέργεια και φτάνει στην προβρεφική περίοδο , τότε εισχωρεί στην κληρονομιά της προγονικής ζωής αφυπνίζοντας τις μυθολογικές εικόνες , δηλαδή τα αρχέτυπα .
Τότε ανοίγει ένας εσωτερικός πνευματικός κόσμος που ποτέ δεν υποψιαζόμαστε την ύπαρξή του και μας δείχνει τα περιεχόμενά του , τα οποία φαίνονται να βρίσκονται σε έντονη αντίθεση με τις παλιές μας ιδέες .
Αυτές οι εικόνες είναι τόσο ισχυρές που εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε γιατί εκατομμύρια καλλιεργημένα άτομα έχουν πιστέψει στη θεοσοφία και την ανθρωποσοφία .
Αυτό συμβαίνει απλώς επειδή αυτά τα σύγχρονα γνωστικιστικά συστήματα ικανοποιούν καλύτερα την ανάγκη έκφρασης και διατύπωσης των σιωπηλών γεγονότων που συμβαίνουν μέσα μας .
Το άτομο κρύβει συχνά την εμπειρία του αρχέτυπου σαν να είναι το βαθύτερο προσωπικό μυστικό του .
Μοιάζει με την αρχέγονη εμπειρία του “ μη εγώ ”, ενός εσωτερικού αντίπαλου που “ρίχνει το γάντι” στη λογική του ατόμου , προκαλώντας την , να τον κατανοήσει .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Μέσα από περιφραστικές ερμηνείες η αυθεντική εμπειρία αντικαθίσταται από εικόνες και λέξεις , τις οποίες δανειζόμαστε από κάποια ξένη πηγή και από απόψεις , ιδέες και μορφές που δεν έχουν αναπτυχθεί στο έδαφός μας και δεν έχουν δεσμούς με την καρδιά αλλά μόνο με το μυαλό μας .
Πραγματικά , ούτε καν η σκέψη μας δεν μπορεί να τις καταλάβει καθαρά , επειδή δεν τις έχει επινοήσει η ίδια .
Μοιάζουν με κλοπιμαία που δε φέρνουν ευημερία . Αυτά τα υποκατάστατα κάνουν τους ανθρώπους σκιώδεις και μη πραγματικούς .
Βάζουν άδειες λέξεις στη θέση της ζωντανής πραγματικότητας και βγαίνουν από την κατάσταση της οδυνηρής έντασης των “αντιθέτων” για να περάσουν σε ένα χλωμό , δισδιάστατο κόσμο φαντασμάτων , στον οποίο καθετί το ζωτικό και το δημιουργικό μαραίνεται και πεθαίνει .
Τα συμβάντα που προκαλούνται από την οπισθοδρόμηση στην προβρεφική περίοδο δε χρειάζονται υποκατάστατα . Απαιτούν να διαμορφωθούν από τη ζωή και τη δουλειά κάθε ανθρώπου . Είναι εικόνες που ξεπηδούν από τη ζωή , από τις χαρές και τις λύπες , από τους προγόνους μας και επιζητούν να επιστρέψουν στη ζωή , όχι μόνο στην εμπειρία αλλά και την πράξη . Εξαιτίας της αντίθεσής τους με το συνειδητό νου δεν μπορούν να μεταφραστούν σωστά στον κόσμο μας , για αυτό και πρέπει να βρεθεί ένας μεσολαβητικός δρόμος ανάμεσα στη συνειδητή και την ασυνείδητη πραγματικότητα .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Πόσο όμορφη διατύπωση..τόσο όμορφη που σε σου "ρίχνει το γάντι" να μελετήσεις με προσοχή , όλα όσα κρύβει η συγκεκριμμένη άποψη...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Καταρχήν να πω πως νοιώθω λίγο άβολα γιατί βλέπω πως ο λόγος σας είναι αρκετά εμπεριστατωμένος και πλούσιος σε αντίθεση με εμένα που δυσκολεύομαι αρκετά να στριμώξω τις σκέψεις μου σε κάποια έξοδο για να μπορέσω να σας τις μεταδώσω…
Ζωή-θάνατος…
Πραγματικά ο φίλος zip είπε κάτι που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.. Είπε πως η ζωή και ο θάνατος είναι ένα και το αυτό! Δεν είμαι καλός στην λογική και στα επιχειρήματα αλλά λειτουργώ περισσότερο με το αίσθημα την φαντασία και την διαίσθηση..
Διαισθάνομαι λοιπόν καθώς μεγαλώνω, πως το μυαλό μου- αν εξαιρέσω την χρησιμότητα του για τις ζωτικές λειτουργίες του σώματος μου- μου είναι όλο και πιο άχρηστο. Η πληροφορία για τα βαρυσήμαντα θέματα της δημιουργίας, της ζωής ,του θανάτου, της αλήθειας, νοιώθω πως από κάπου έρχεται ατόφια καθαρή αδιαπραγμάτευτη και πλούσια στο ΕΙΝΑΙ του ανθρώπου καθημερινά και παντού… Τα πράγματα περιπλέκονται όταν το μυαλό αποσπάται από χιλιάδες μικροπράγματα της καθημερινότητας και δεν αφήνει την πληροφορία να κάνει την δουλειά της…
Έτσι η πληροφορία χάνει την αυθεντικότητά της… Σκέφτομαι και ξανά σκέφτομαι και ξύνω το κεφάλι… Όταν εγώ αρχίσω να σκέφτομαι να αναλύω να εξισώνω απόψεις και να διασταυρώνω πληροφορίες γι α το τι είναι η ζωή και τι είναι ο θάνατος τότε απλά με παγιδεύω… Δεν γίνεται να σκεφτείς την ζωή.. Η ζωή βιώνεται! Ζωή για μένα μπορεί να είναι να περπατάω.. Για εσένα ίσως να είναι να γελάς.. Θάνατος για μένα μπορεί να σημαίνει όταν αφήνει κάποιος το φυσικό του σώμα… Για σένα όμως μπορεί αυτό να είναι το ξεκίνημα μιας άλλης ζωής… Για μένα θάνατος μπορεί να είναι το να σταματήσω να ονειρεύομαι… Η ζωή μπορεί να είναι θάνατος και ο θάνατος ζωή.. Ποιος ξέρει?
Ζωή-θάνατος, καλό-κακό, όμορφο-άσχημο, κρύο-ζεστό, αγάπη-φόβος…. Όλα αυτά είναι οι δύο αντίθετες όψεις του ΕΝΟΣ νομίσματος…
Για να καταλήξω κάπου….
Θεωρώ πως η ζωή περιλαμβάνει τον θάνατο και ο θάνατος την ζωή… Είναι ΕΝΑ… Ζωή είναι η δραστηριότητα, η κίνηση των οργανισμών του σύμπαντος.. Θάνατος είναι η προσωρινή παύση, το διάλειμμα αν θες λίγο πριν ξεκινήσει η δραστηριότητα σε διαφορετική ποιότητα…
Θάνατος-ζωή, ζωή και θάνατος μοιάζουν με παιδιά της μητέρας εξέλιξης…
life is good
quote:
Γεια και χαρά στους φίλους τους ζωηρούς αναζητητές..Καταρχήν να πω πως νοιώθω λίγο άβολα γιατί βλέπω πως ο λόγος σας είναι αρκετά εμπεριστατωμένος και πλούσιος σε αντίθεση με εμένα που δυσκολεύομαι αρκετά να στριμώξω τις σκέψεις μου σε κάποια έξοδο για να μπορέσω να σας τις μεταδώσω…
Ζωή-θάνατος…
Πραγματικά ο φίλος zip είπε κάτι που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.. Είπε πως η ζωή και ο θάνατος είναι ένα και το αυτό! Δεν είμαι καλός στην λογική και στα επιχειρήματα αλλά λειτουργώ περισσότερο με το αίσθημα την φαντασία και την διαίσθηση..
Διαισθάνομαι λοιπόν καθώς μεγαλώνω, πως το μυαλό μου- αν εξαιρέσω την χρησιμότητα του για τις ζωτικές λειτουργίες του σώματος μου- μου είναι όλο και πιο άχρηστο. Η πληροφορία για τα βαρυσήμαντα θέματα της δημιουργίας, της ζωής ,του θανάτου, της αλήθειας, νοιώθω πως από κάπου έρχεται ατόφια καθαρή αδιαπραγμάτευτη και πλούσια στο ΕΙΝΑΙ του ανθρώπου καθημερινά και παντού… Τα πράγματα περιπλέκονται όταν το μυαλό αποσπάται από χιλιάδες μικροπράγματα της καθημερινότητας και δεν αφήνει την πληροφορία να κάνει την δουλειά της…
Έτσι η πληροφορία χάνει την αυθεντικότητά της… Σκέφτομαι και ξανά σκέφτομαι και ξύνω το κεφάλι… Όταν εγώ αρχίσω να σκέφτομαι να αναλύω να εξισώνω απόψεις και να διασταυρώνω πληροφορίες γι α το τι είναι η ζωή και τι είναι ο θάνατος τότε απλά με παγιδεύω… Δεν γίνεται να σκεφτείς την ζωή.. Η ζωή βιώνεται! Ζωή για μένα μπορεί να είναι να περπατάω.. Για εσένα ίσως να είναι να γελάς.. Θάνατος για μένα μπορεί να σημαίνει όταν αφήνει κάποιος το φυσικό του σώμα… Για σένα όμως μπορεί αυτό να είναι το ξεκίνημα μιας άλλης ζωής… Για μένα θάνατος μπορεί να είναι το να σταματήσω να ονειρεύομαι… Η ζωή μπορεί να είναι θάνατος και ο θάνατος ζωή.. Ποιος ξέρει?Ζωή-θάνατος, καλό-κακό, όμορφο-άσχημο, κρύο-ζεστό, αγάπη-φόβος…. Όλα αυτά είναι οι δύο αντίθετες όψεις του ΕΝΟΣ νομίσματος…
Για να καταλήξω κάπου….
Θεωρώ πως η ζωή περιλαμβάνει τον θάνατο και ο θάνατος την ζωή… Είναι ΕΝΑ… Ζωή είναι η δραστηριότητα, η κίνηση των οργανισμών του σύμπαντος.. Θάνατος είναι η προσωρινή παύση, το διάλειμμα αν θες λίγο πριν ξεκινήσει η δραστηριότητα σε διαφορετική ποιότητα…
Θάνατος-ζωή, ζωή και θάνατος μοιάζουν με παιδιά της μητέρας εξέλιξης…
life is good
Καλώς ήρθες φιλε μου...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Καμία άλλη προσμονή για ευτυχία δεν μπορεί να βρεθεί στα υλικά. Αυτά προσφέρουν ευτυχία παροδική και μάταια. Μόνο η Αληθινή ευτυχία του Αγαθού είναι Αιώνια. Αν λοιπόν ο άνθρωπος δεν αφιερώσει την ψυχή του, στον Αγαθό Πατέρα, ως πλήρη μετάνοια, τότε θα λαμβάνει συνεχώς, ότι του προσφέρει το κακό και μόνον. Αυτό δεν χρειάζεται να αποδειχτεί διότι είναι αυτόματα αποδεδειγμένο. Ποιος είναι απόλυτα ευτυχισμένος, χωρίς την απειλή της αταξίας. Κανείς, γιατί όλα ρέουν μέσα στην μεταβλητότητα του ψεύτικου.
Διότι ο ορισμός του Αληθινού είναι η αδιαμφισβήτητη άποψη όλων των νοήμων με μηδενική εξαίρεση, με μηδενική επεξήγηση και διευκρίνηση περί αυτού, καθώς αυτή η άποψης θα πρέπει να είναι και αμετάβλητη στον χρόνο, διότι τότε η μεταβλητότητα θα αναιρεί την κάθε προηγούμενη προσφέροντας αστάθεια!
Βάση αυτού του ορισμού πείτε μου, ποιος μπορεί να είναι στα αλήθεια και μόνιμα ευτυχισμένος? Κανείς.
Και όμως γίνεται.Και αφού γίνεται, αυτή τότε θα είναι η ατράνταχτη απόδειξης της ύπαρξης του Απόλυτου Αγαθού Πατέρα όλων των νοήμων όντων!!!
Edited by - azael on 05/11/2010 16:08:28
...Άλεξ τι κάνεις...???
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
????
Edited by - azael on 05/11/2010 18:36:09
quote:
Καλά είμαι, πως ξέρεις το όνομα μου???????
Edited by - azael on 05/11/2010 18:36:09
Η αδυναμία μου στην εγκράτεια της περιέργειας με κάνει να
ξανά πω ότι, περιμένω απάντηση!