- To be... or not to be? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
εμπνευσμενο απο TERROR X CREW KAI ACTIVE MEMBER
ειναι αλλαγμενο λογω υβριστικων λεξεων
Ο ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ
για ακουστε με αδερφια
τωρα εχω τα κεφια
κανενα δε προσταζω
τον ηχω μονο βγαζω
δεν εχω προστασια
μονο λιγο αφθαιρεσια
κοιταξτε με τι λεω
για σας καθομαι και κλαιω
κρυος ιδρωτας κυλαει ξανα στο μετωπο μου
και συ χαμογελο μου ομορφαινεις ξανα
πανω στο καθρεπτη με βγαζεις ψευτη
μην μα αφηνεις απο την ανασα σου εμπρος
τι θελεις να σου πω οτι ειμαι καλος
δεν θελω να μου πεις το χαμογελο τι ειδε
λοιπον καθρεπτη ελα να στα πω
ειμαι λαθος μα ακομα πιο μοναχος
η λυπη και η χαρα δεν ειναι καν διπλα
τι θελετε απο μενα να πω οτι ειμαι σφαιρα
κοιταξε με ολα τελεια δεν ηρθε η συντελεια
πτυχια διπλωματα πολλα για μενα ολα καλα
φοβασαι τι ειναι σωστο και τι λαθος
αλλα εγω δεν εχω παθος
η μαμα λοιπον γιορταζει
αλλα εμενα δεν με νοιαζει
πες μου χρονια πολλα
καθρεπτη σε αγαπαω
σκυλα ζωη σε εμαθα καλα
σημερα τη θλιψη γιορταζω
πες μου χρονια πολλα
γουσταρω που γερναω
και πισω δεν γυρναω
η αγαπη ειναι παντοτινη
gh
gh
Δεν ξερω να πω τιποτα παρα να μιλησω για ολα
οσα αγνοω για μενα.
Ζωη ειναι να αγνοεις οτι δεν προκειται να γνωρισεις ποτε τιποτα.
Ειναι τοσο απλο αυτο για μενα.
Αναμεσα στην τελματωση των αισθησεων και στον παροξυσμο του νου
υπαρχω μονο για να καταγραφω αυτο που καθημερινα μου συμβαινει,κι υστερα να το ξεχνω.
Ζωη ειναι να ξεχνας.
Υπαρχω σημαινει να εισαι καποιος.Να θεωρεις οτι εισαι καποιος.Οτι εγινες κατι.Οτι εχεις ουσια και σκοπο.Οτι αποκτας γνωση.Οτι καταφερνεις να δρας.Και το χειροτερο,να νομιζεις οτι εισαι δημιουργος του εαυτου σου.Υπαρχω σημαινει Θελω.Υπαρχω σημαινει δημιουργω.
Υπαρχω σημαινει ΝΟΜΙΖΩ οτι ΕΓΩ τα κανω ολα αυτα.
Αυτα ερχονται στα αυτια μου απο τους δρομους των ανθρωπων.Δεν τα αντεχω παντα.
Συνηθως υποφερω.
Αυτη η βουτια στον κοσμο των ανθρωπων ειναι η κολαση μου.
Δεν εχω την δυναμη να αντιδρασω.Γιατι αυτη η δυναμη ειναι η αιτια που με ενωνει με αυτους.Δεν θελω να αντιδρασω μονο τα αφηνω να περνουν μεσα μου και να φευγουν ξανα.Φευγουν γιατι δεν αντεχουν το κενο μου.
Η ζωη αν αντιλαμβανοταν τον σκοπο της θα αυτοκτονουσε.
Δεν θελω να μαθω τιποτα.
Ολη η γνωση ειναι μια βεβαιη αμφιβολια.
Υπαρχω μονο για να δημιουργω ιδεες και μετα να τις καταστρεφω.
Ετσι αυτοκτονω χωρις να πεθαινω.
Ετσι αυτοκτονω χωρις να εζησα ποτε πριν.
Οταν δεν βρισκω ουτε στην θλιψη καταφυγιο,περιπλανιεμαι
στην αρετη της υπερτατης οκνηριας.
Απλα αφηνομαι στην ασυνειδησια της στιγμης,ονειροπολω
την πραγματικοτητα,και πραγματοποιω τα ονειρα.
Ολα αυτα ειναι τοσο βαρετα.Αυτη η ανια ειναι προιον
υπερτατης αφοσιωσης στην προσπαθεια μου να υπαρξω.
Ολα τα ζω οντας πεθαμενος.
Ολα εχουν ηδη πεθανει πριν προλαβω να τα ζησω.
Ξαπλωνω στο κρεββατι μου.
και δεν θελω να σηκωθω για μερες.
Μαλλον δεν θελω να θελησω να σηκωθω ποτε.
αφηνομαι στο να λαγοκοιμαμαι ονειρα και πραγματικοτητες.
Μπερδευω τις αισθησεις.
Τι ειναι αληθινο;
Τι σημασια εχει;
Για ποιον:
Οι θορυβοι,το φως και το σκοταδι ερχονται μα με προσπερνουν,με αφηνουν παγερα αδιαφορο μιας και ολο μου το ενδιαφερον ειναι φως και σκοτος.
Ζωη ειναι να κοιμασαι με πληρη συνειδηση.
Θελω να γινομαι Κανενας.
Ετσι υπαρχω στην ανυπαρξια,ειμαι μερος της αλλα οχι ολοκληρα αφομιωμενος απο αυτην.
Το be ornot to be?
Δεν ξερω αν υπαρχω ή αν δεν υπαρχω αλλα ξερω
οτι ειμαι η αιτια που μια τετοια ερωτηση γεννηθηκε.
Ειμαι το "ΟR".
Ολοι ειμαστε.
Αυτο το κατεβατο ειναι μια παραισθηση στην πραγματικοτητα του
καθενα σας.Εμενα ειναι μια πραγματικοτητα στην παραισθηση των αλλων.
Δεν λεω τιποτα γιατι ολα εχουν ειπωθει.
Δεν λεω τιποτα γιατι δεν υπαρχει τιποτα να πω.
Απλα βαριεμαι.
Δεν προκειται να με γνωρισω ποτε ολακερο
Ουτε και θα το προσπαθησω.
Ζωη ειναι η παραιτηση.
Προερχομαι απο ολο το συμπαν
ολοκληρο εβαλε τον εαυτο του να με δημιουργησει
Αδυνατω να συλλαβω το συμπαν
Αδυνατω να καταλαβω εμενα.
Ειμαι μια φουσκα που σκαει
οσο και να αναρρωτιεσαι
η φουσκα δεν εχει τιποτα να σου πει.
Σκεφτομαι αρα υπαρχω.
χα!
Η σκεψη στον συγχρονο ανθρωπο δεν ειναι παρα αλλο ενα ενστικτο.
Ναι ενστικτο.Αυτο εχει γινει.Τιποτα παραπανω.Τιποτα λιγοτερο.
καταλαβες;
ΔΕΝ ΑΝΑΡΡΩΤΙΕΣΑΙ ΕΣΥ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙΣ.Η ΖΩΗ ΑΝΑΡΡΩΤΙΕΤΑΙ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
ΜΗΝ ΤΑ ΜΠΕΡΔΕΥΕΙΣ.
βαρεθηκα αρκετα.
και σεις μαζι μου.
ξεχαστε παλι...
μαζι και γω..
Ζωη ειναι η ανυπαρξια του ορου.
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
Edited by - ryche on 10/02/2005 00:01:49
Edited by - ryche on 10/02/2005 00:27:38
quote:
ΔΕΝ ΑΝΑΡΡΩΤΙΕΣΑΙ ΕΣΥ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙΣ.Η ΖΩΗ ΑΝΑΡΡΩΤΙΕΤΑΙ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
ΜΗΝ ΤΑ ΜΠΕΡΔΕΥΕΙΣ.
Η ΖΩΗ ΥΠΗΡΧΕ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΝΑΡΩΤΙΕΤΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ.ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΛΟΥΤΗ;ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ Η ΔΟΞΑ;ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ Η ΓΝΩΣΗ;ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ;ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΣΑ ΚΑΙ ΟΙ ΧΤΥΠΟΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ;ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΜΠΟΙ ΤΑ ΒΟΥΝΑ;
ΠΟΙΟΣ ΕΖΗΣΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ;
ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΠΡΩΙ;
ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ Η ΦΩΤΟΤΥΠΩΜΕΝΗ ΖΩΗ;
quote:ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟ ΘΕΛΟΥΝ ΟΛΟΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΣΕΒΕΤΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ.
Ζωη ειναι η ανυπαρξια του ορου.
Don't judge a book just by the cover
Unless you cover just another
And blind acceptance is a sign
Of stupid fools who stand in line
AΣΚΗΤΙΚΗ
Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο,
καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο,
το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε ζωή.
Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή, ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός, κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι' αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος.
Μα ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάνουμε την ύλη ζωή, κάθε στιγμή γεννιούμαστε. Γι' αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.
Στα πρόσκαιρα ζωντανά σώματα, τα δυο τούτα ρέματα παλεύουν: α) ο ανήφορος, προς τη σύνθεση, προς τη ζωή, προς την αθανασία. β) ο κατήφορος, προς την αποσύνθεση, προς την ύλη, προς το θάνατο.
Και τα δυο ρέματα πηγάζουν από τα έγκατα της αρχέγονης ουσίας. Στην αρχή η ζωή ξαφνιάζει, σαν παράνομη φαίνεται, σαν παρά φύση, σαν εφήμερη αντίδραση στις σκοτεινές αιώνιες πηγές, μα βαθύτερα νιώθουμε: η Ζωή είναι κι αυτή άναρχη, ακατάλυτη φόρα του σύμπαντου.
Αλλιώς πούθε η περανθρώπινη δύναμη που μας σφεντονίζει από το αγέννητο στο γεννητό και μας εγκαρδιώνει -φυτά, ζώα, ανθρώπους- στον αγώνα; Και τα δυο αντίδρομα ρέματα είναι άγια.
Χρέος μας λοιπόν να συλλάβουμε τ' όραμα που χωράει κι εναρμονίζει τις δυο τεράστιες τούτες άναρχες, ακατάλυτες ορμές, και με τ' όραμα τούτο να ρυθμίσουμε το στοχασμό μας και την πράξη.
N.Καζαντζάκης
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
quote:
Και τα δυο αντίδρομα ρέματα είναι άγια.Χρέος μας λοιπόν να συλλάβουμε τ' όραμα που χωράει κι εναρμονίζει τις δυο τεράστιες τούτες άναρχες, ακατάλυτες ορμές, και με τ' όραμα τούτο να ρυθμίσουμε το στοχασμό μας και την πράξη.
N.Καζαντζάκης
Τι θα μπορούσε κανείς να προσθέσει στα λόγια του "ελεύθερου";!
Τι θα μπορούσε να προσθέσει κανείς στα λόγια κάποιου που είχε γίνει ένα με το "πριν" το "κατά" και το "μετά";!
Μόνο να διδαχθούμε και να διαλογιστούμε !
Ίσως είμαι υπερβολικός αλλά κατά την άποψή μου,κανένας χαρακτηρισμός δεν είναι υπερβολή για τον ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ !
Ευχαριστώ την Galadriel !
quote:
κανένας χαρακτηρισμός δεν είναι υπερβολή για τον ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ !
Aυτόν που αφορίσανε, επιτρέψτε μου να προσθέσω, για να μην ξεχνιόμαστε...
Ό,τι και να γίνει όμως το φως του λάμπει τελικά όσο κι αν πήγαν να το κουκουλώσουν.
Μπορεί ένα φύσημα να σβήσει τον ήλιο 
Μπορούν κάποιοι θνητοί να σβήσουν ένα θρύλο
Μόνο κακό στον εαυτό τους έκαναν που τον στερήθηκαν.
Εκείνος όπως είπε : "Δεν πιστεύει τίποτε,δεν ελπίζει τίποτε,ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ".
quote:
Aυτόν που αφορίσανε, επιτρέψτε μου να προσθέσω, για να μην ξεχνιόμαστε...
μα .....
quote:
Στα πρόσκαιρα ζωντανά σώματα, τα δυο τούτα ρέματα παλεύουν: α) ο ανήφορος, προς τη σύνθεση, προς τη ζωή, προς την αθανασία. β) ο κατήφορος, προς την αποσύνθεση, προς την ύλη, προς το θάνατο.Και τα δυο ρέματα πηγάζουν από τα έγκατα της αρχέγονης ουσίας. Στην αρχή η ζωή ξαφνιάζει, σαν παράνομη φαίνεται, σαν παρά φύση, σαν εφήμερη αντίδραση στις σκοτεινές αιώνιες πηγές, μα βαθύτερα νιώθουμε: η Ζωή είναι κι αυτή άναρχη, ακατάλυτη φόρα του σύμπαντου.
To Be or Not, to Be....
G.
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
ΨΕΥΔΟΔΙΛΗΜΜΑ
Hamlet
Edited by - Gothic on 13/02/2005 01:34:24
As each unwilling portal yields him away,
through little vents and crannies of the place
The wind wars with his torch to make him stay,
And blows the smoke of it into his face,
Extinguishing his conduct in this case;
But his hot heart,which fond desire doth scorch;
Puffs forth another wind that fires the torch;
william - shakspeare
gh