- Aσπρομαυροι Συνειρμοι...Σιωπηλες Εικονες - ΕΙΚΟΝΕΣ
ΚΑΤΙ ΑΣΧΕΤΟΙ ΣΥΝΕΙΡΜΟΙ ΚΑΤΑΚΛΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΜΟΥ....
ΣΥΝΤΑΡΑΞΕ ΜΕ...
ΠΟΛΥΤΙΜΕ ΕΑΥΤΕ..
ΑΦΘΑΡΤΕ ΕΣΥ...
ΕΚΡΗΞΗ ΧΡΩΜΑΤΟΣ ΞΑΝΑ ΝΑ ΓΙΝΩ...
ΚΙ ΑΣ ΜΗΝ ΑΡΓΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ...ΜΟΥ-
"ΜΕ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ...
ΜΕΤΡΩ ΤΙΣ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ...
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ...
ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΣΙΩΠΗΣΑΝ...
ΧΜ...KI ΝΟΥΣ ΑΚΟΜΗ...
ΣΤΗ ΘΩΡΙΑ ΣΟΥ....
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΑΝΤΕXΩ ΑΚΟΜΗ
ΝΑ ΜΗΝ ΒΡΕΘΩ ΞΑΝΑ..
ΜΑ ΕΔΩ ΞΑΝΑ...
ΕΙΚΟΝΕΣ ΦΕΡΩ...
ΧΩΡΙΣ ΧΡΩΜΑ...
ΜΑΖΙ... ΝΑ ΣΒΗΣΩ....
...'ΚΑΤΙ' MOY ΨΥΘΙΡΙΖΕΙ ΠΩΣ Η ΑΝΟΙΞΗ ΕΤΟΥΤΗ ΕΦΕΡΕ ΠΟΙΗΣΗ....ΠΑΝΤΟΥ...ΜΟΥ....
ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
ΩΣ ΤΟ ΑΧΛΑΔΟΤΥΡΟ..."
ΧΜ....
ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΟΣ M.C.ESCHER
-4 THE BEGINNING...-
BOND OF UNION
A single band in an endless spiral forms the heads and faces of a woman and man.The depth is enhanced through the use of spheres floating throughout...
Edited by - ΑΤΜΑ on 25/03/2004 00:47:32
...oταν σβηστηκαν οι λεξεις..
Edited by - ΑΤΜΑ on 07/04/2004 23:37:50
..στη στροφη λοιπον...
Edited by - ΑΤΜΑ on 07/04/2004 23:40:30
...Είμαι τρελλή να σ'αγαπώ αφού πια έχεις πεθάνει,
να λυώνω στη λαχτάρα των φιλιών,
να νιώθω τώρα πως αυτό που μούδωκες δε φτάνει,
δε φτάνει η δρόσος των παλιών.
Με μιαν ασίγαστη μανία να θέλω, ό,τι μου λείπει.
Να θέλω ό,τι μου κράτησες κρυφό
κι έτσι να δέρνομαι μ΄αυτό το μάταιο καρδιοχτύπι
στα μάτια σου την τρέλλα να ρουφώ.
Τι θ'απογίνω αγαπημένε, πού θα σε ζητήσω;
Aλλοτε οι μέρες φεύγανε στην προσμονή σου,σκιές.
Αιώνες καρτερώντας σε μπορούσα να διανύσω.
Με τόνειρό σου, οι πίκρες μου γλυκές.
Πού νάσαι;Τι ναπόμεινε από σε να το ζητήσω;
Πού νάναι το στερνό μου αυτό αγαθό;
Ώ, δε μπορεί μια ολόκληρη ζωή γι΄αυτό να ζήσω
και μάταια καρτερώντας να χαθώ.
-ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ ΜΑΡΙΑ(1905-1930)
-
Edited by - ΑΤΜΑ on 26/03/2004 04:19:20
..+εμειναν οι γραμμες...
Edited by - ΑΤΜΑ on 08/04/2004 04:00:36
κι οταν σβηστηκαν τα ονοματα...
Edited by - ΑΤΜΑ on 08/04/2004 00:19:24
Καλότυχοι οι νεκροί που λησμονάνε
την πίκρια της ζωής.Όντας βυθήση
ο ήλιος και το σούρουπο ακλουθήση,
μην τους κλαις,ο καημός σου όσος και νά'ναι.
Τέτοιαν ώρα οι ψυχές διψούν και πάνε
στης λησμονιάς την κρουσταλλένια βρύση'
μα βούρκος το νεράκι θα μαυρίση,
θα στάξη γι΄αυτές δάκρυ όθε αγαπάνε.
Κι΄αν πιούν θολό νερό ξαναθυμούνται,
διαβαίνοντας λιβάδια από ασφοδίλι,
πόνους παλιούς,που μέσα τους κοιμούνται.-
Α δε μπορείς παρά να κλαις το δείλι,
τους ζωντανούς τα μάτια σου ας θρηνήσουν'
θέλουν - μα δε βολεί να λησμονήσουν.
-ΛΗΘΗ/Λ.ΜΑΒΙΛΗΣ-
...Γυρίζουν το κλειδί στην πόρτα,παίρνουν
τα παλιά,φυλαγμένα γράμματά τους,
διαβάζουν ήσυχα,κι έπειτα σέρνουν
για τελευταία φορά τα βήματά τους.
Ήταν η ζωή τους,λένε,τραγωδία.
Θεέ μου,το φριχτό γέλιο των ανθρώπων,
τα δάκρυα,ο ιδρώς,η νοσταλγία
των ουρανών,η ερημία των τόπων.
Στέκονται στο παράθυρο,κοιτάνε
τα δέντρα,τα παιδιά,πέρα τη φύση,
τους μαρμαράδες που σφυροκοπάνε,
τον ήλιο που για πάντα θέλει δύσει.
Όλα τελείωσαν.Το σημείωμα νά το,
σύντομο,απλό,βαθύ,καθώς ταιριάζει,
αδιαφορία,συγχώρηση γεμάτο
για κείνον που θα κλαίει και θα διαβάζει.
Βλέπουν τον καθρέφτη,βλέπουν την ώρα,
ρωτούν αν είναι τρέλα τάχα ή λάθος,
"όλα τελείωσαν" ψιθυρίζουν "τώρα",
πως θ΄αναβάλουν βέβαιοι κατά βάθος.
-IΔΑΝΙΚΟΙ ΑΥΤΟΧΕΙΡΕΣ/ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ Κ.Π.-
Edited by - ΑΤΜΑ on 03/04/2004 02:22:30
"Sangreal"
"Sangreal 2"
-Michel de Saint Ouen-
-Ben Reche-
Edited by - ΑΤΜΑ on 03/04/2004 05:14:23
Edited by - ΑΤΜΑ on 03/04/2004 05:13:47
..θα σε ψαξω στα μικρα πραγματα
στα μικρα γραμματα
θα σηκωσω λεξεις-βλεμματα
θα σε ανακαλυψω στις πτυχες του νου
+του ιδρωμενου δερματος
στην απνοια του βραδυνου
+στη σιωπη της νυχτας
στα τυρκουαζ νερα του βυθου
απεναντι απο τ'ανοιχτα μου ματια
+ας ξημερωνει
Γυμνο το κορμι πανω σ'ενα στηλο
καπνιζοντας-γραφοντας...
-...απο την :"ερωτηση της ψυχης"/ΑΤΜΑ2000-
Edited by - ΑΤΜΑ on 04/04/2004 00:15:11
....ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ;
ΠΟΥ ΗΣΟΥΝ ΤΟΣΑ ΒΡΑΔΥΑ;
ΠΩΣ ΕΤΣΙ ΧΑΘΗΚΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΒΟΥΗ...
ΤΩΡΑ ΣΙΩΠΗ//
ΝΑ Σ'ΑΓΓΙΞΩ ΘΕΛΩ..
ΝΑ ΤΡΕΞΟΥΝ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΥ..
ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΖΩΗΣ,
ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΥΡΩΜΕΝΗ ΟΨΗ...
ΘΕΛΩ...
-απο την "Ερωτηση της ψυχης"//ΑΤΜΑ2000-