- ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ " Ο τελευταίος των χριστιανών " - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Τωρα συνεχεια στο εργο σας

quote:

---

Τα κακώς κείμενα του ορισμένων ιερωμένων τα βλέπω και εγώ και με λυπούν. Βλέπω όμως και το τεράστιο έργο, υλικό και πνευματικό, που προσέφερε και προσφέρει καθημερινά η οργανωμένη Εκκλησία. Τεράστιοι πνευματικοί Πατέρες στήριξαν τον τόπο μας και προσέφεραν ως και τη ζωή τους για να μπορούμε εμείς σήμερα να συνεχίζουμε να μιλάμε τη γλώσσα των προγόνων μας, την οποία, με πολύ ευκολία, εμείς, της αλλάζουμε τα φώτα.

---

O κλάδος των ιερέων αποτελεί τους κηφήνες της κοινωνίας μας χωρίς την παραμικρή προσφορά ειδικότερα στην σημερινή κοινωνία.
Την εποχή της Τουρκοκρατίας όπως ανέλυσε και ο αγαπητός macedon στο θέμα μου η οργανωμένη εκκλησία τουλάχιστον στην ηγεσία της στάθηκε συνεχώς τροχοπέδη σε οιανδήποτε ενέργεια απελευθέρωσης του γένους μας υποκλινώμενη συνεχώς στον αφέντη της Τούρκο σουλτάνο.
Στην σημερινή ιεροσύνη αμέτρητα καθημερινά καταγράφονται παραδείγματα ιερέων που υποπέπτουν ασταμάτητα σε κάθε μορφή απάτης σε βάρος του χειμαζόμενου λαού. Το πιό τραγικό μάλιστα είναι οτι ο κλάδος της ιεροσύνης είναι κατα συντριπτική πλειοψηφία πλήρως διεφθαρμένη στην ηγεσία της, τους δεσποτάδες φαινόμενο το οποίο σπάνια θα συναντήσεις σε άλλους επαγγελματικούς κλάδους.
Τα προπέρσυνα αποκαλυπτόμενα σκάνδαλα έδειξαν και μιά αγωνιώδη προσπάθεια του λαλίστατου αρχιεπισκόπου Παρασκευαίδη να προσπαθήσει με νύχια και δόντια να κουκουλώσει ότι μπορούσε απο τα ακουκούλωτα. Αλλά ο λαός όσο και άν παριστάνει οτι δέν καταλαβαίνει έχει μνήμη και κρίση και κάποτε θα τους ανταποδώσει τα έργα τους με τον καταλληλότερο τρόπο.

quote:

---

Αλλά ο λαός όσο και άν παριστάνει οτι δέν καταλαβαίνει έχει μνήμη και κρίση και κάποτε θα τους ανταποδώσει τα έργα τους με τον καταλληλότερο τρόπο.

---

quote:

---

Μα ήδη έχει αρχίσει και τους πληρώνει αγαπητέ μου...Κάμποσοι έχουν κόψει τις συνεισφορές σε παγκάρια και λοιπά.Άλλοι,αλλάζουν τους χώρους που εκκλησιάζονται,διαλέγοντας μοναστήρια και απομακρυσμένες εκκλησούλες των 3 ατόμων.Άλλοι έχουν αραιώσει τις επισκέψεις τους στην εκκλησία και άλλοι τις έχουν κάνει ετήσιες..Τόσα πράγματα,αλλά που να βάλουν μυαλό οι παπάδες...Εκεί αυτοί...

---

Kαι πολλοί άλλοι ακόμα με τις απόψεις αυτές αγαπητή φίλη maraki8. Οι παπάδες με την σειρά τους προχωρούν ακάθιγκτοι, δέν χαμπαριάζουν στο παραμικρό επαναλαμβάνοντας συνεχώς τα ίδια και τα ίδια, δέν κάνουν ούτε μισό βήμα πίσω.
Όλα αυτά με συνειδητή τους γνώση γιατί γνωρίζουν καλά οτι δέ υπάρχει καμία περίπτωση πιά να επανακερδίσουν την οποιαδήποτε οπισθοχώρηση, αντίθετα η πρώτη οπισθοχώρηση θα τους αναγκάσει να σηκώσουν τα χέρια και να δεχτούν χιλιάδες ακόμα. Ο λόγος τους δέν περνάει πιά έχει μπεί για τα καλά την σφαίρα του γραφικού. Και η εκμετάλλευση του λαού σε μακρόχρονη βάση απο την ομάδα αυτή αρχίζει να δημιουργεί στον λαό συναισθήματα ανάμεικτα χλευασμού και αντιπάθειας.

Το ποιος έχει βαλθεί να αλλοιώσει την ιστορία, φαίνεται από τις προσπάθειές σας, αλλά δεν θα καταφέρετε απολύτως τίποτα.

Η Εκκλησία, λειτούργησε ως υποκινητής για την επανάσταση και συνείσφερε με ανθρώπους, με υλική και με πνευματική υποστήριξη!!

Σιγά, σιγά θα μας πείτε πως οι πολεμιστές πριν μπουν στη μάχη, έκαναν και σπονδές στους θεούς για να τους βοηθήσουν!!!

2000 χρόνια τώρα, Χριστιανισμός και Ελληνισμός τα πάνε περίφημα παρεούλα, και, με τη βοήθεια του Θεού, η σχέση αυτή δεν πρόκειται με τίποτα να χαλάσει γιατί δοκιμάστηκε άπειρες φορές και πάντα βαστούσε γερά και ο ένας βοηθούσε τον άλλο!!!

Και αν δεν με πιστεύετε, διαβάστε π.χ. τα απομνημονεύματα του προπάππου μου του Μακρυγιάννη (έλα Συνοδινέ μου), του Κολοκοτρώνη, διαβάστε κανένα ποίημα, ακούστε και κανένα δημοτικό τραγουδάκι (πέρα από τις σημερινές σύγχρονες σαχλαμάρες που ακούτε), που μιλάνε από μόνα τους για Χριστό και Παναγιά.

quote:

---

Ψηλός
Η ιστορία γράφτηκε και όπως μαρτυρούν οι ίδιοι οι Ήρωες της επανάστασης, πολεμούσαν πρώτα για του Χριστού την Πίστη και ύστερα για τη Πατρίδα.

---

Μη συγχέεις τα πιστεύω των ανθρώπων με το ρόλο της εκκλησίας. ¶λλο το ένα άλλο το άλλο.

quote:

---

Ψηλός
Η Εκκλησία, λειτούργησε ως υποκινητής για την επανάσταση και συνείσφερε με ανθρώπους, με υλική και με πνευματική υποστήριξη!!

---

Τη μόνη υποστήριξη που πρόσφερε πραγματικά η εκκλησία ήταν στο Σουλτάνο, όποτε αυτός τη χρειάστηκε.

¶λλωστε ακόμη και μετά την απελευθέρωση, όταν δημιουργήθηκε το ελληνικό κράτος, το πατριαρχείο έστειλε τέσσερις μητροπολίτες στον Καποδίστρια να του πούν πως συγχωρούν(!) τους Πελοποννήσιους για την επανάσταση και ότι καλούν τους Έλληνες να επιστρέψουν στο Σουλτάνο(!!).

quote:

---

Ψηλός
Και αν δεν με πιστεύετε, διαβάστε π.χ. τα απομνημονεύματα του προπάππου μου του Μακρυγιάννη (έλα Συνοδινέ μου), του Κολοκοτρώνη,

---

Συμφωνώ απόλυτα! Στα απομνημονεύματα του Κολοκοτρώνη για παράδειγμα μπορεί να διαβάσει κάποιος πώς το πατριαρχείο αφόρισε και επικήρυξε τους Κολοκοτρωναίους το 1805, στέλνοντας ένα σωρό υποτακτικούς στο κατόπι τους, πώς ο αδερφός του Κολοκοτρώνη παραδόθηκε στους Τούρκους από τον ηγούμενο του μοναστηριού όπου κατέφυγε και σφάχτηκε σαν κατσίκι, και άλλα πολλά διδακτικά.

Όσο για τα δημοτικά τραγούδια θα έλεγα πως καλύτερα θα ήταν να διαβάσει κανείς ιστορία.

macedon

quote:

---

Το ποιος έχει βαλθεί να αλλοιώσει την ιστορία, φαίνεται από τις προσπάθειές σας, αλλά δεν θα καταφέρετε απολύτως τίποτα.

---

quote:

---

quote:

---

Και αν δεν με πιστεύετε, διαβάστε π.χ. τα απομνημονεύματα του προπάππου μου του Μακρυγιάννη (έλα Συνοδινέ μου), του Κολοκοτρώνη, διαβάστε κανένα ποίημα, ακούστε και κανένα δημοτικό τραγουδάκι (πέρα από τις σημερινές σύγχρονες σαχλαμάρες που ακούτε), που μιλάνε από μόνα τους για Χριστό και Παναγιά.

---

Μα καλά,όντως ήταν προπάππους σου ο Μακρυγιάννης;γιατί εμένα,ο δικός μου προπάππους,ο Ρήγας,μου τα έχει πεί λιγάκι διαφορετικά τα πράγματα...Αλήθεια,τον έχεις διαβάσει καθόλου;
Όσο για τα δημοτικά,αστο καλύτερα.Άτοπο...

---

=================================
Ελάτε με έναν ζήλον, σε τούτον τον καιρόν,
να κάμωμεν τον όρκον, επάνω στον σταυρόν.
Συμβούλους προκομμένους, με πατριωτισμόν
να βάλωμεν εις όλα, να δίδουν ορισμόν.

………………….

……………………………….

Και τότε με τα χέρια, ψηλά στον ουρανόν
ας πούμ' απ' την καρδιά μας, ετούτα στον Θεόν.

Εδώ σηκώνονται οι πατριώτες όρθιοι,
και υψώνοντας τα χέρια προς τον ουρανόν,
κάνουν τον όρκον.

Ω βασιλεύ του κόσμου, ορκίζομαι σε Σε,
στην γνώμην των τυράννων, να μην έλθω ποτέ.
Μήτε να τους δουλεύσω, μήτε να πλανηθώ,
εις τα ταξίματά τους, για να παραδοθώ.

Εν όσω ζω στον κόσμον, ο μόνος μου σκοπός,
για να τους αφανίσω, θε νάναι σταθερός.
Πιστός εις την πατρίδα, συντρίβω τον ζυγόν,
αχώριστος για να 'μαι, υπό τον στρατηγόν.

Κι αν παραβώ τον όρκον, ν' αστράψ' ο ουρανός,
και να με κατακάψη, να γένω σαν καπνός.

Τέλος του όρκου
==================================

Λυπάμαι βρε Μαράκι που σου χαλάω το παραμύθι, που μπορεί να έχεις διαβάσει από την ιστοσελίδα της ODAL, αλλά τι να κάνουμε;;

Δεν γίνεται να ξαναγράψουμε το Θούριο για χάρη ορισμένων!!

Κάλλιο για την πατρίδα, κανένας να χαθή
ή να κρεμάση φούντα, για ξένον στο σπαθί.
Και όσοι προσκυνήσουν, δεν είναι πιά εχθροί,
αδέλφια μας θα γένουν, ας είναι κ' εθνικοί.

Ποιον εννοεί να προσκυνήσουν;;

----------------------------------
Του Σάββα και Δουνάβου, αδέλφια Χριστιανοί,
με τα άρματα στο χέρι, καθ' ένας ας φανή,
Το αίμα σας ας βράση, με δίκαιον θυμόν,
μικροί μεγάλοι ομώστε, τυρράννου τον χαμόν.

Ποιους αποκαλεί αδέλφια Χριστιανούς εδώ ο προπάππους σου;
Λες να ήταν Χριστιανός και ο ίδιος;;

--------------------------------------------------------------------
Ψηλά στα μπαϊράκια, σηκώστε τον σταυρόν,
και σαν αστροπελέκια, χτυπατε τον εχθρόν.
Ποτέ μη στοχασθήτε, πως είναι δυνατός,
καρδιοκτυπά και τρέμει, σαν τον λαγόν κι αυτός.

Πιστεύω να ξέρεις τι είναι το μπαϊράκι. Γιατί τους προτρέπει να σηκώσουν το σταυρό;; Τι δύναμη να έχει άραγε ο Σταυρός;;

----------------------
Μαράκι,
Κάποιος από τους δυο σας δεν μας τα λέει καλά!
Τελικά, ποιον να πιστέψουμε;; Εσένα ή τον προπάππου σου;;

quote:

---

Ώς πότε παλικάρια να ζούμεν στα στενά,
Mονάχοι σα λιοντάρια, σταις ράχαις στα βουνά;
Σπηλαίς να κατοικούμεν, να βλέπωμεν κλαδιά,
Nα φεύγωμ' απ' τον Kόσμον, για την πικρή σκλαβιά.
Nα χάνωμεν αδέλφια, Πατρίδα, και Γονείς,
Tους φίλους, τα παιδιά μας, κι' όλους τους συγγενείς.
Καλλιώναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή,
Παρά σαράντα χρόνοι σκλαβιά, και φυλακή.
Τι σ' ωφελεί αν ζήσης, και είσαι στη σκλαβιά,
Στοχάσου πως σε ψένουν καθ' ώραν στη φωτιά.
Βεζύρης, Δραγουμάνος, Aφέντης κι' αν σταθής,
O Tύραννος αδίκως, σε κάμει να χαθής.
Δουλεύεις όλ' ημέρα, σε ό,τι κι' αν σοι πη,
Kι' αυτός πασχίζει πάλιν, το αίμα σου να πιη.
Ο Σούτζος, κι' ο Μουρούζης, Πετράκης, Σκαναβής,
Γγίκας, και Μαυρογένης, καθρέπτης, είν' να ιδής.
Ανδρείοι Kαπετάνοι, Παπάδες, λαϊκοί,
Σκοτώθηκαν κι' Aγάδες, με άδικον σπαθί.
Kι' αμέτρητ' άλλοι τόσοι, και Τούρκοι, και Ρωμιοί,
Zωήν, και πλούτον χάνουν, χωρίς καμμιά 'φορμή.
Ελάτε μ' έναν ζήλον, σε τούτον τον καιρόν,
Nα κάμωμεν τον όρκον, επάνω στον Σταυρόν.
Συμβούλους προκομμένους, με πατριωτισμόν,
Nα βάλλωμεν εις όλα, να δίδουν ορισμόν.
Oι νόμοι νάν' ο πρώτος, και μόνος οδηγός,
Kαι της πατρίδος ένας, να γένη Aρχηγός.
Γιατί κ' η αναρχία, ομοιάζει την σκλαβιά,
Nα ζούμε σα θηρία, είν' πλιο σκληρή φωτιά.
Και τότε με τα χέρια, ψηλά στον Oυρανόν,
Aς πούμ' απ' την καρδιά μας, ετούτα στον Θεόν.
Εδώ συκώνονται οι Πατριώται ορθοί, και υψώνοντες τας χείρας
προς τον Oυρανόν, κάμνουν τον όρκον .
Όρκος κατά της Tυραννίας, και της αναρχίας.
Ω Bασιλεύ του Kόσμου, ορκίζομαι σε σε,
Στην γνώμην των τυράννων, να μην ελθώ ποτέ.
Μήτε να τους δουλεύσω, μήτε να πλανηθώ,
Eις τα ταξίματά τους, για να παραδοθώ.
Εν όσω ζω στον Kόσμον, ο μόνος μου σκοπός,
Για να τους αφανίσω, θε νάναι σταθερός.
Πιστός εις την Πατρίδα, συντρίβω τον ζυγόν,
Aχώριστος για νάμαι, υπό τον Στρατηγόν.
Κι' αν παραβώ τον όρκον, να στράψ' ο Oυρανός,
Kαι να με κατακάψη, να γένω σαν καπνός.
Tέλος του Όρκου.
Σ' Aνατολή και Δύσι, και Nότον και Bοριά,
Για την Πατρίδα όλοι, νάχωμεν μια καρδιά.
Στην πίστιν του καθ' ένας, ελεύθερος να ζη,
Στην δόξαν του πολέμου, να τρέξωμεν μαζύ.
Βουλγάροι, κι' Αρβανήτες, Αρμένοι και Ρωμιοί,
Aράπιδες, και άσπροι, με μια κοινή ορμή.
Για την ελευθερίαν, να ζώσωμεν σπαθί,
Πως είμασθ' αντρειωμένοι, παντού να ξακουσθή.
Όσ' απ' την τυραννίαν, πήγαν στη ξενητιά,
Στον τόπον του καθ' ένας, ας έλθη τώρα πια.
Kαι όσοι του πολέμου, την τέχνην αγροικούν,
Eδώ ας τρέξουν όλοι, τυράννους να νικούν.
H Ρούμελη τους κράζει, μ' αγκάλαις ανοιχταίς,
Tους δίδει βιο, και τόπον, αξίαις και τιμαίς.
Ώς πότ' Oφφικιάλος, σε ξένους Bασιλείς.
Έλα να γένης στύλος, δικής σου της φυλής.
Κάλλιο για την Πατρίδα, κανένας να χαθή,
Ή να κρεμάση φούντα, για ξένον στο σπαθί.
Και όσοι προσκυνήσουν, δεν είναι πλιο εχθροί,
Aδέλφια μας θα γένουν, ας είναι κ' εθνικοί.
Μα όσοι θα τολμήσουν, αντίκρυ να σταθούν,
Eκείνοι και δικοί μας, αν είναι ας χαθούν.
Σουλλιώταις, και Μανιώταις, λιοντάρια ξακουστά,
Ώς πότε σταις σπηλαίς σας, κοιμάσθε σφαλιστά.
Μαυροβουνιού καπλάνια, Ολύμπου σταυραητοί,
Kι' Αγράφων τα ξευτέρια, γεννήτε μια ψυχή.
Ανδρείοι Μακεδόνες, ορμήσατε για μια,
Kαι αίμα των τυράννων, ρουφήστε σα θεριά.
Του Σάββα και Δουνάβου, αδέλφια Xριστιανοί,
Mε τ' άρματα στο χέρι, καθ' ένας ας φανή.
Tο αίμα σας ας βράση, με δίκαιον θυμόν,
Mικροί μεγάλ' ομώστε, τυράννου τον χαμόν.
Λεβέντες αντριωμένοι, Μαυροθαλασσινοί,
O βάρβαρος ώς πότε, θε να σας τυραννή.
Μη καρτερήτε πλέον, ανίκητοι Λαζοί,
Xωθήτε στο μπογάζι, μ' εμάς κ' εσείς μαζί.
Δελφίνια της θαλάσσης, αζδέρια των Nησιών,
Σαν αστραπή χυθήτε, κτυπάτε τον εχθρόν.
Της Κρήτης, και της Νίδρας, θαλασσινά πουλιά,
Kαιρός είν' της Πατρίδος, να κούστε την λαλιά.
Κι' όσ' είστε στην Aρμάδα, σαν άξια παιδιά,
Oι Nόμοι σάς προστάζουν, να βάλλετε φωτιά.
Μ' εμάς κ' εσείς Μαλτέζοι, γεννήτ' ένα κορμί,
Kατά της τυραννίας, ριχθήτε με ορμή.
Σας κράζει η Ελλάδα, σας θέλει σας πονεί,
Zητά την συνδρομήν σας, με μητρικήν φωνή.
Τι στέκεις, Παζβαντζίουγλου, τόσον εκστατικός;
Tεινάξου στο Μπαλκάνι, φώλιασε σαν αητός.
Tους μπούφους, και κοράκους, καθόλου μη ψηφάς,
Mε τον ραγιά ενώσου, αν θέλης να νικάς.
Σηλίστρα, και Μπραΐλα, Σμαήλι και Κυλί,
Μπενδέρι, και Χωτήνι, εσένα προσκαλεί.
Στρατεύματά σου στείλε, κ' εκείνα προσκυνούν,
Γιατί στην τυραννίαν, να ζήσουν δεν 'μπορούν.
Γγιουρτζή πλια μη κοιμάσαι, συκώσου με ορμήν,
Tον Mπρούσια να μοιάσης, έχεις την αφορμήν.
Και συ που στο Χαλέπι, ελεύθερα φρονείς,
Πασιά καιρόν μη χάνεις, στον κάμπον να φανής.
Mε τα στρατεύματά σου, ευθύς να συκωθής,
Στης Πόλης τα φερμάνια, ποτέ να μη δοθής.
Του Μισιργιού ασλάνια, για πρώτη σας δουλιά,
Δικόν σας ένα Mπέι, κάμετε Bασιλιά.
Xαράτζι της Αιγύπτου, στην Πόλ' ας μη φανή,
Για να ψοφήσ' ο λύκος, οπού σας τυραννεί.
Με μια καρδιάν όλοι, μία γνώμην, μία ψυχή,
Kτυπάτε του τυράννου, την ρίζαν να χαθή.
Ν' ανάψωμεν μία φλόγα, σε όλην την Τουρκιά,
Nα τρέξ' από την Μπόσνα, και ώς την Αραπιά.
Ψηλά στα μπαϊράκια, συκώστε τον Σταυρόν,
Kαι σαν αστροπελέκια, κτυπάτε τον εχθρόν.
Ποτέ μη στοχασθήτε, πως είναι δυνατός,
Kαρδιοκτυπά και τρέμει, σαν τον λαγώ κι' αυτός.
Τρακόσιοι γκιρτζιαλίδες, τον έκαμαν να διή,
Πως δεν 'μπορεί με τόπια, μπροστά τους να ευγή.
Λοιπόν γιατί αργήτε, τι στέκεσθε νεκροί;
Ξυπνήσατε μην είσθε, ενάντιοι κ' εχθροί.
Πώς οι Προπάτορές μας, ορμούσαν σα θεριά,
Για την ελευθερίαν, πηδούσαν στη φωτιά.
Έτζι κ' ημείς, αδέλφια, ν' αρπάξωμεν για μια,
T' άρματα και να βγούμεν, απ' την πικρή σκλαβιά.
Να σφάξωμεν τους λύκους, που στον ζυγόν βαστούν,
Kαι Χριστιανούς, και Τούρκους, σκληρά τους τυραννούν.
Στεργιάς, και του πελάγου, να λάμψη ο Σταυρός,
Kαι στην δικαιοσύνην, να σκύψη ο εχθρός.
O Kόσμος να γλυτώση, απ' αύτην την πληγή,
K' ελεύθεροι να ζώμεν, αδέλφια εις την Γη.
Πέρας μεν ώδε,
H δε αυ πράξις τέρας.

---

Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του

Το ότι δέχθηκε το Χριστιανισμό και 2000 χρόνια τώρα συζεί, και τα καταφέρνει περίφημα, μαζί του, είναι τρανή απόδειξη ότι η «συνταγή πέτυχε»!!

Ο Σταυρός, ανά τους αιώνες και ανά τα έθνη, μπορεί να είχε διάφορους συμβολισμούς.
Στο συγκεκριμένο όμως θέμα, στο Θούριο, ο Σταυρός είναι ο Χριστιανικός Σταυρός.

quote:

---

Λυπάμαι βρε Μαράκι που σου χαλάω το παραμύθι, που μπορεί να έχεις διαβάσει από την ιστοσελίδα της ODAL, αλλά τι να κάνουμε;;

---

Και αλήθεια,κάτι ανέφερα για τον πατηρ-πιρουνάκη,έναν πραγματικό ΙΕΡΕΑ που αφορίστηκε από τους ομοιδεάτες σου,επειδή τόλμησε να τα χώσει στους συναδέλφους...το προσπέρασες...

Τι να πει κανείς...

Στράτος