- Παραξενες Ιστοριες Νο2 - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=1318&whichpage=50&ARCHIVE=
Προς Αμαλια και τους αλλους διαχειρηστες συντονιστες:ειδατε οτι μου στειλατε e-mail αλλα εχει ενα προβλημα ο υπολογιστης και δεν μπορω να το διαβασω.προσπαθω να το διορθωσω.
Never give up without a fight
______________________________________________________
Διαβάστε το πρώτο μέρος του θέματος:
Παράξενες Ιστορίες No1...
12/2/2012Δεν ειναι οτι σε μισω... απλα παρ'το ετσι...Αν ειχες πιασει φωτια και ειχα νερο...θα το επινα!
Κάθε φορά που κάποιος φίλος ή γνωστός μου άφηγείται κάτι και λέει ότι ''ένιωσε μια παρουσία δίπλα του'' αναρωτιέμαι αν όντως την αισθάνθηκε ή αν ήταν ο φόβος του που τον έκανε να το αισθανθεί. Και εγώ το βράδυ αν κοιμηθώ μόνη μου φοβάμαι πολύ και αισθάνομαι όχι απλά παρουσίες αλλά δεν ξέρω και εγώ τι. Βέβαια, το πέσιμο ήταν πολύ περίεργο.
Θα σου αναφέρω κάτι σχετικό που μου ρχεται στο μυαλό τώρα. Στο χωριό της μάνας μου στην Πάτρα υπήρχε ένα μεγάλο λαγγάδι το οποίο το συνόδευαν πολλοί μύθοι και διάφορες θεάσεις. Ο παππούς μου στα νιάτια του γύρναγε το βράδυ από το καφενείο και είδε σε ένα σημείο του λαγγαδιού 3 γυμνές γυναίκες να κάνουν μάγια με αναμένους δαυλούς. Επειδή ήταν οξύθυμος γενικά σαν άνθρωπος άρχισε να τους φωνάζει ''Ντροπή σας! Τικάνετε εκεί μέσα! Ουστ να μου χαθείτε'' και τα σχετικά. Εκείνες τα μάζεψαν και έφυγαν άρον άρον. Γενικά λοιπόν όλοι έλεγαν ότι γινόταν χαμός μέσα στο λαγγάδι, μια γειτόνισσα αλαφροίσκιωτη έλεγε ότι είναι τόπος δαιμόνων, κάποιοι έφηβοι στη γειτονιά είχαν δει και κάτι τέτοια και κυκλοφορούσαν πολλές ιστορίες. Το λαγγάδι σιγα- σιγά άρχισε να επιχωματώνεται, όποιος ήθελε να χτίσει (όπως γίνεται συχνά στην Ελλάδα) το γέμιζε και λίγο ώσπου όταν έφτασα εγώ 25 χρονών είχαν μείνει μόνο καμιά 30αριά μέτρα από το αρχικό λαγγάδι. Εκείνη την εποχή παντρευτηκε ο θείος μου και επειδη γρηγορα έκανε παιδιά και το σπίτι του ήταν κοντά στο λαγγάδι φοβόταν για την ακεραιότητα τους και αποφάσισε να το καλύψει όλο με χώμα μια και καλή. Συμφώνησε λοιπόν και με τους γείτονες και το καλύψανε. Από κει και έπειτα ακολούθησε ένας χορός περίεργων συμβάντων. Όλοι οι γείτονες έπεφταν και τσακιζονταν στα καλά του καθούμενου και έλεγαν ''ότι κάπιοιος τους έσπρωχνε!''. Η μάνα μου θυμάμαι κρατούσε στην αγκαλιά το μικρό μου ξαδερφό, και εκείνο το καλοκαίρι γλίστρησε και έπεσε στα σκαλιά και έκανε 2 τεράστια αιματώματα στην πλάτη της, τρόμαξε να γίνει καλά. Μετά από λίγες μέρες έπεσε μια γειτόνισσα (θεός σχωρέστην, καλή γυναίκα) και αυτή από τις σκάλες, χτύπησε άσχημα και έλεγε κάποιος με έσπρωξε! Ακολούθησαν και άλλα πεσίματα με αποκορύφωμα το θείο μου από το άλλο σόι που έμενε και αυτός εκεί κοντά, ο οποίος έπεσε και αυτός από τη σκάλα και χτύπησε τόσο άσχημα που το χέρι του είναι ακόμα και σήμερα σχεδόν μισό από μια απαίσια ουλή που του χει μείνει. Όταν τον ρωτάς πως έγινε λέει ''κάποιος με έσπρωξε!''. Τελικά μήπως όλα αυτά τα ατυχήματα είχαν σχέση με αόρατες παρουσίες που όταν τους πήραμε το χώρο τους αποφάσισαν να μας εκδικηθούν σπρώχνοντας μας;
Θα σε έστελνα στον διάολο...αλλά δεν μου φταίει και αυτός!
Θα σε έστελνα στον διάολο...αλλά δεν μου φταίει και αυτός!
Αυτό που λες ότι είχε η γιαγιά σου με τον μπαμπά σου, το χω εγώ με τους συγγενείς μου (όπως και πολύς κόσμος) και ειδικά με τον αδερφό μου. Λάβε υπόψιν σου ότι εγώ με τον αδερφό μου δε τα πάμε καθόλου καλά μεταξύ μας, τσακωνόμαστε, βριζόμαστε και όλα τα ωραία που κάνουνε τα αδέρφια, αλλά σε θέματα ''ενδοσυνεννόησης'' λειτουργούμε σαν δίδυμοι. Όταν ήμασταν μικρά παρότι σκοτωνόμασταν, βλέπαμε τα ίδια όνειρα, ζωγραφίζαμε τα ίδια ακόμα και αν ήμασταν χωριστά και κάναμε πολλά κουφά γενικότερα. Θυμάμαι όταν ήμασταν εγώ περίπου 10 χρονών και εκείνος 8,5 πήγαμε με το σχολείο μια ημερήσια εκδρομή στα Καλάβρυτα. Εκεί πήγε αυτός με φίλους του και εγώ με τους δικούς μου (καλύτερα γιατί αν ήμασταν μαζί θα μας ακούγανε όλα τα Καλάβρυτα) και δεν ειδωθήκαμε όλη μέρα. Όταν γυρίσαμε σπίτι, μας περίμενε η μαμά μου, η οποία σαν καλή μαμά μας είχε δώσει από ένα μικρό χαρτζιλίκι να πάορυμε κάτι για τον εαυτό μας. Μου λέει λοιπόν η μαμά ''τι ψώνισες'' και βγάζω από την τσαντούλα μου ένα μικρό μενταγιόν σε σχήμα τσεκουριού και μια μικρή χρυσαφιά εικόνα της Παναγίας. Λέει και στον αδερφό μου εσύ τι ψώνισες και εκείνος αμίλητος βγάζει από τη δική του τσαντούλα το ίδιο μενταγιόν τσεκουριού και την ίδια χρυσαφιά εικονίτσα. ''Καλά'' λέει η μάνα μου ''ήσασταν μαζί έπρεπε να πάρετε και τα ίδια πράγματα;'' Της εξηγήσαμε λοιπόν ότι δεν είχαμε ειδωθεί όλη μέρα και αυτά τα ψωνίσαμε τυχαία.
Στην ίδια ηλικία λοιπόν βλέπω στον ύπνο μου ότι είναι νύχτα και περπατάμε με τον αδερφό μου στο οικόπεδο πίσω από το σπίτι μας. Εκεί επιτίθενται μόνο σ' αυτόν δυο δαίμονες τον αρπάζουν και τον δαγκώνουν ψηλά στο λαιμό, στην περιοχή πίσω από τα αυτιά. Εγώ λέει άριχσα να φωνάζω ''αφήστε τον αδερφό μου και μη τον δαγκώνετε!''. Ξυπνάω την άλλη μέρα και το λέω στη μάνα μου. Μου λέει εφιάλτη είδες ο αδερφός σου δεν έχει τίποτα είναι μια χαρά και μάλιστα από το πρωί έχει λυσσάξει στο παιχνίδι! Έρχεται ο αδερφός μου το μεσημέρι τρώμε του λέω είσαι καλά, περδίκι μου λέει αυτός. Ξαναφεύγει το απόγευμα πάει στην πλατεία λυσσάει πάλι στο παιχνίδι και γυρνάει το βράδυ έχοντας μαύρα χάλια. Ανήσυχοι οι γονεις μου του λένε ''τι έχεις'' και λέει ''με πονάει πολύ η περιοχή πίσω από τα αυτιά!'' Τον πάνε οι γονείς μου άρον- άρον στο νοσοκομείο, με οξεία αδενίτιδα ο αδερφός μου, αναπνευστικό πρόβλημα και η περιοχή πίσω από τα αυτιά του είχε γίνει αγνώριστη από το πρήξιμο. Από τότε αν και έχει φτάσει σχεδόν 29 χρονών, έχει συνέχεια πρόβλημα με αδένες και αμυγδαλές και τρέχει στα νοσοκομεία και μου λέει ''εσύ με έφαγες!''
BLESSED ENOUGH TO BE A BELIEVER
Α, και κατι αλλο που μου ειχε συμβει προσφατα. Ημουν στο σπιτι του θειου μου με την αδερφη μου, την ξαδερφη μου, και ενα αλλο παιδι. Και κατεβαινε η αδερφη μου μια σκαλα πισω απο το αλλο παιδι(προφανως το εχει αυτη η οικογενεια με τις σκαλες). Και εγω φοβομουν παρα πολυ οτι θα πεσει. Κατεβαινει. Δεν γινεται τιποτα. Μετα που ειχα αφαιρεθει και κοιταζα αλλου βλεπω να εχει μολις κατεβει το παιδι και εκεινη την στιγμη εγινε ενα σαν ντεζαβου και θυμηθηκα πριν που φοβομουν μην πεσει η αδερφη μου, εεε, εκεινη την στιγμη πεφτει απο την σκαλα!
Θα σε έστελνα στον διάολο...αλλά δεν μου φταίει και αυτός!
Edited by - ---Sophie--- on 05/11/2011 20:38:37
να πω κι εγώ κάτι?
Ένας νέος άνδρας πηγαίνει στη μάνα του και της λέει:
"μάνα η γυναίκα μου δεν έχει τίποτε καλό πάνω της, πως στραβώθηκα και την πήρα!"
Και η μάνα: "καλά βρε παιδί μου, δεν της βρίσκεις τίποτε καλό,
ε.. πως..προχθές δεν μου έλεγες, ότι τηγανίζει ωραίες τηγανιτές πατάτες?"
έλα..σχολίασε..
anahs

Countess it is your night
You are haunted by your wild desires
Possessed by bestial lust
You are the goddess of the love
quote:
Αννα
Και η μάνα: "καλά βρε παιδί μου, δεν της βρίσκεις τίποτε καλό,
ε.. πως..προχθές δεν μου έλεγες, ότι τηγανίζει ωραίες τηγανιτές πατάτες?"
έλα..σχολίασε..
anahs
=================================================================
-Θα ηταν πατατες Ναξου....ειναι οι καλυτερες.![]()
![]()
quote:
Και η μάνα: "καλά βρε παιδί μου, δεν της βρίσκεις τίποτε καλό,
ε.. πως..προχθές δεν μου έλεγες, ότι τηγανίζει ωραίες τηγανιτές πατάτες?"
έλα..σχολίασε..
Εεεε, εντάξει τώρα, μπορεί εκείνη την μέρα να τις έκαψε και να θύμωσε ο άλλος...
. Αν και δεν καταλαβαίνω που κολάει στο ολό θέμα...
Θα σε έστελνα στον διάολο...αλλά δεν μου φταίει και αυτός!
Eίναι ανάγκη η τροφή
να είναι καθαρή,
κι αλλιώς
να το πούμε,
"για τους καθαρούς όλα είναι καθαρά".
anahs
Έχεις έναν απίστευτο τρόπο να αποπροσανατολίζεις τις θεματικές ενοτητες anna999,
και θα σε παρακαλούσα να ήταν η τελευταία φορά που το έκανες,
καλο ειναι να κοιτάζουμε τι πραγματευτείτε το κάθε θεμα
κι αν κρίνουμε οτι έχουμε να πούμε κατι (επι αυτού) ... να συμμετέχουμε.
Είναι εξαιρετικά εκνευριστικό σε κάποιους που παρακολουθούν το θέμα
μπαίνοντας, να διαβάζουν για ... πατάτες


Countess it is your night
You are haunted by your wild desires
Possessed by bestial lust
You are the goddess of the love
quote:
anna999Ένας νέος άνδρας πηγαίνει στη μάνα του και της λέει:
"μάνα η γυναίκα μου δεν έχει τίποτε καλό πάνω της, πως στραβώθηκα και την πήρα!"Και η μάνα: "καλά βρε παιδί μου, δεν της βρίσκεις τίποτε καλό,
ε.. πως..προχθές δεν μου έλεγες, ότι τηγανίζει ωραίες τηγανιτές πατάτες?"
έλα..σχολίασε..
anahs
Παν τα μέλια, παν κι οι γλύκες κι αρχίσαν να κολλάν και στις τρίχες!
Ας ρίξουν και μια τηγανιά γλυκοπατάτες, ποτέ δε ξερεις
to puzzle ths xilietias
emre aydın-Hoşçakal
quote:
---Sophie---Α, και κατι αλλο που μου ειχε συμβει προσφατα. Ημουν στο σπιτι του θειου μου με την αδερφη μου, την ξαδερφη μου, και ενα αλλο παιδι. Και κατεβαινε η αδερφη μου μια σκαλα πισω απο το αλλο παιδι(προφανως το εχει αυτη η οικογενεια με τις σκαλες). Και εγω φοβομουν παρα πολυ οτι θα πεσει. Κατεβαινει. Δεν γινεται τιποτα. Μετα που ειχα αφαιρεθει και κοιταζα αλλου βλεπω να εχει μολις κατεβει το παιδι και εκεινη την στιγμη εγινε ενα σαν ντεζαβου και θυμηθηκα πριν που φοβομουν μην πεσει η αδερφη μου, εεε, εκεινη την στιγμη πεφτει απο την σκαλα!
Τη μάτιαξες την αδελφή σου!
Τη μάτιαξες τη κοπέλα ![]()
to puzzle ths xilietias
emre aydın-Hoşçakal
quote:
-Θα ηταν πατατες Ναξου....ειναι οι καλυτερες.
Ναξος...μ'αρέσει ![]()
Θα σε έστελνα στον διάολο...αλλά δεν μου φταίει και αυτός!
Ήμουν στη Βενετία με τους γονείς μου και μετά από μια όμορφη βόλτα με τη γόνδολα αποφασίσαμε να περπατήσουμε στην πλατεία του Αγίου Μάρκου. Δεν θυμάμαι για ποιο λόγο βγήκα παραλιακά, αλλά το αποτέλεσμα ήταν να μη γίνει αυτή η βόλτα. Κάτι με παρακίνησε να πάω εκεί. Μετά από λίγη ώρα έγινε κάτι περίεργο, είδα ένα πειρατικό πλοίο στη θάλασσα. Δεν το είδε κανείς άλλος, όμως είμαι σίγουρη ότι ήταν πειρατικό. Έπιασα την κάμερα να το απαθανατίσω, να έχω αποδείξεις και είμαι σίγουρη ότι πάτησα το rec, όμως προς λύπη μου διαπίστωσα ότι η εγγραφή του εν λόγω πλοίου δεν πραγματοποιήθηκε, κι όμως σας ορκίζομαι ότι το είδα. Τι ήταν αυτό που έζησα;
Αξίζει να σημειώσω ότι αυτό μου συνέβη μια φορά στη ζωή μου. Δεν είχα ποτέ άλλοτε παρόμοια εμπειρία.
Ταξίδι στο άγνωστο
Edited by - mystery flower on 09/12/2011 11:24:01
Edited by - mystery flower on 09/12/2011 11:34:53