- ΣΥΜΠΑΝ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΑΠΕΙΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟΙ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
A.Kircher,
οι mu αξίζουν και με το παραπάνω τα λεφτά τους...δεν έχουν καμία σχέση με τον ήχο των spirit...πολύ απλά γιατί εγώ ο μαλάκας μπέρδεψα τα μπούτια μου !
οι mu είναι συγκρότημα του merrell fankhauser τον οποίο στάνταρ θα γνωρίζεις ! είναι αυτός o οποίος ευθύνεται για δύο πολύ cult μπάντες,τους fapardokly και τους h.m.s. bounty
παραδόξως σε βινύλιο δεν μπορώ να βρω κάτι από από αυτά τα δύο,αλλά έχω δίσκο από το πρώτο του συγκρότημα,τους exiles που είναι πιο beat-garage ήχος
όταν λοιπόν ανέφερα τους mu στο μυαλό μου ήταν ο merrell αλλά στις άκρες των δαχτύλων μου ο randy !!
οι mu είναι πραγματικά πολύ φευγάτοι αλλά με μόλις έναν επίσημο(απ'ό,τι γνωρίζω) δίσκο,οι οποίοι κάνουν τους hawkwind να ακούγονται σαν παιδική χαρά
σημειωτέον ότι μαζί με τον merrell παίζει και ο κιθαρίστας του captain beefheart (jeff cotton ?)
άκουσέ τους...θα τους γουστάρεις τα μάλα
(ο δίσκος έχει βγει σε επανέκδοση μέσα στο 1990)
(μιας και είπα captain beefheart...ελπίζω να σου αρέσει αυτός ο τρελλάρας...!)
ακόμη ένα σημαντικό prog rock γκρουπ από την αγγλία των late '60s είναι οι spooky tooth,που πιο πριν λέγονταν art (νομίζω δε ότι οι τρεις είναι από τη σκωτία και όχι από την αγγλία...αυτή η μνήμη μου πια...)
οι spooky tooth συνδέονται βέβαια και με τους humble pie αλλά και με τους wonderwheel και είναι αντιπροσωπευτικότατο psych-prog της εποχής
παίζουν και μία πολύ ωραία αργόσυρτη διασκευή του i am the walrus των beatles
<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<
σκεφτόμενος αυτά που γράφω αλλά και αυτά που διαβάζω εδώ,έχω μία αναπτύξει μία θεωρία,σύμφωνα με την οποία,αν το prog στην αγγλία ξεκινάει από τη σκηνή του canterbury,στην αμερική ξεκινάει από τη σκηνή της βοστώνης και από μπάντες όπως οι ultimate spinach - beacon street union - h.p. lovecraft - phluff κλπ
ίσως οι πρώτοι σπόροι να έπεσαν εκεί...
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
όσο για την εκπομπή μου,είσαι σίγουρος ότι θες να την ακούσεις ?
quote:
σκεφτόμενος αυτά που γράφω αλλά και αυτά που διαβάζω εδώ,έχω μία αναπτύξει μία θεωρία,σύμφωνα με την οποία,αν το prog στην αγγλία ξεκινάει από τη σκηνή του canterbury,στην αμερική ξεκινάει από τη σκηνή της βοστώνης και από μπάντες όπως οι ultimate spinach - beacon street union - h.p. lovecraft - phluff κλπ
Για το δεύτερο συμφωνώ απόλυτα. Από την δυτική ακτή υπήρχαν και οι United States of America, από το Los Angeles. Είναι περισσότερο proto-electronica experimental ψυχεδέλεια. Τους phluff δεν τους έχω ακούσει ούτε σαν όνομα!!!
Την τριάδα όμως που αναφέρεις την ξέρω καλά. Κάποτε ήμουνα πορωμένος με τους Beacon Street Union και τους Ultimate Spinach. Από lovecraft μου αρέσει περισσότερο το δεύτερο.
Παρεπιπτόντως αυτά είχαν κυκλοφορήσει σε βινύλιο σε ελληνική έκδοση παλιά τέλη 80 (?) και από κει τα έχω. Καταγρατσουνισμένα από ένα παλιό πικάπ που είχα.
Για το canterbury, νομίζω ότι ήταν λίγο πιο μετά, αλλά να κοιτάξω τις πηγές μου, δεν πέρνω και όρκο.
Οπότε τώρα να ψάξω να βρω τους MU και τους Phluff!
σα μια μικρή όαση με το πιο γλυκό νερό... την ποίηση. Κουρασμένοι απ' την αναζήτηση της γνώσης και της αληθείας, περνώντας
από δω θα ξεδιψάτε όλοι εσείς μαζί και εγώ. Τώρα δουλειά μας είναι να αποθηκεύσουμε νερό στην όαση γιατί είναι πολλοί οι
αναζητητές και μακρύς ο δρόμος...Αν έχετε όρεξη λοιπόν ελάτε να δούμε αν θα τα καταφέρουμε...
Σαν αρχή ένα διδακτικό ποίημα του Καβάφη που εμένα προσωπικά με ξεδιψάει πάντα το καθάριο νερό του...
Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον
Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ', ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές-
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανοφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ' όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.
ΥΓ: Άμα θέλετε προτείνετε και ποιητικές συλλογές ή ποιητές που σας αρέσουν. Πείτε μας γιατί, εκφράστε μια άποψη για τα
ποιήματά τους κτλ. Με δυο λόγια πείτε ότι θέλετε αλλά μη ξεχάσετε που είστε... σε μια όαση!
Φωνές, αλαλαγμοί, χαρές
ενθουσιασμοί, ζητωκραυγές!
Και ποιος τολμάει να τους πει
πως νίκησαν οι δύσμοιροι
τρέχοντας στον ανεμπόδιστο δρόμο της κατηφόρας...
Χρ. Κατσιγιάννης
Κάμποι της Σαλονίκης και όρη του Μωριά.
Που'ναι τα παρμένα κάστρα,που'ναι τα χωριά..
Μες στον αέρα κοίτα,μισοφέγγαρο
κοίτα κορίτσι πράμα που να το χαρώ
Δευτέρα μεγαλώνει.Τρίτη πολεμά.
Τετάρτη γονατίζει.
Πέμπτη ξεψυχά.
Από το: <<Ο ήλιος ο ηλιάτορας>>
Του Ο.Ελύτη.
Σε κάθε ποίημα υπάρχει ένας τίτλος που προσωποιεί αν θέλετε και χαρακτηρίζει τους στίχους,σύμφωνα με το ποιός τους λέει.
Έτσι υπάρχει:
Αφηγητής
Ο ήλιος
Άνεμοι
Κορίτσι
Χορός ανδρών
Χορός γυναικών
Τραγουδιστές.
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
Υπαρχουν πολλα τοπικ για την ποιηση στο εσωτερικα φιλε Laryp
αλλα δες ενα αγαπημενο μου:
Ημιμαθής
Έμαθα πολλά και ξέρω
πως είν' κι άλλα που δεν ξέρω.
Μα δεν μένω απαθής.
Όμως το καταλαβαίνω
ότι πια δεν προλαβαίνω
να τα μάθω, και λυπάμαι
που θα φύγω ημιμαθής.
Στέλιου Α. Δουμένη
αλλά τώρα τελευταία,
η ποίηση στα forums έχει την τιμητική της.
Μπορείς να συμμετέχεις σε κάποιο παλιότερο θέμα όπως:
(υπάρχουν πολλά περισσότερα (περί ποιήσεως, αλλά και αφιερωμένα μόνο σε συγγραφή ποιημάτων), για την αναζήτηση των οποίων δε με παίρνει ο χρόνος τώρα...)
και το θέμα αυτό που άνοιξες, για τους λόγους που σου γράφω πιο πάνω, απενεργοποιείται.
κλικ me 
Ποτέ μην δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπου!
Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!