- ΑΣΕ ΕΝΑ ΣΤΙΧΟ... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Δίπλα το λιμάνι, πίσω τα σφαγεία,
πέρα στην πλατεία, άδεια καφενεία.
Όλη μέρα μπρος μου ο σταθμός των τρένων,
Άλφα Μι στην πύλη, κέντρο διερχομένων.
Φουλ λεωφορεία φεύγουν μες στην σκόνη,
πίσω μας καράβια, ελευθέρα ζώνη.
Μαύρο καλντερίμι, κόκκινο φουστάνι,
στα 'φαγε τα φράγκα, 'κείνο το τσογλάνι.
Πάμε για καφέδες, πέρα στην Ραμώνα,
έχω να λαβαίνω από μια πατρόνα.
Άφησε τα φώτα, κρύψου στο σκοτάδι,
ξέχασε τα πάντα, όπως χθες το βράδυ.
Edited by - Deva_Parinito on 30/09/2005 19:36:06
ο αιώνιος γρίφος
η απουσία κι η παρουσία.
Οι σκέψεις χαιδεύουν και πάλι το όνειρο.
Δεν ξέρω αν ξυπνήσω πιό δυνατή.
ΘΑ ΞΥΠΝΗΣΩ ΟΜΩΣ...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
Στους ψιθύρους ακατανόητων πληγών.
Να παρατηρώ τη ζωή και τις εντάσεις.
Να αμφισβητώ,
μέσα στη σκιά της πόλης.
Η έκπληξη έσβησε.
Καταλάγιασα μέσα σε νιφάδες χιονιού
απορίας.
Και δες ο έρωτας ανατρέπει ισορροπίες
άλλοτε σκιάζεται άδηλος.
Παρών αινιγματικός κάπου εδώ κοντά.
Ασαφείς αισθήσεις
σημάδια.
Προφανής αθωότητα.
Ψέμα.
Αναλλοίωτο όνειρο.
Παρεκτροπές
Επιφάνεια.
Πρόσκαιροι αλαλαγμοί
Ριζωμένο το όραμα
σηκώνει τις βαρύτατες φτερούγες
πετώ
σε σκέπη στεναγμών
ανασαίνω
σκοτεινότατες ικεσίες.
Γιά που,
Φορώ τα φτερά μου..
Καινούργια.
Να μου τα κόψεις;
Δεν μπορείς...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
αλλά ξέρω ότι θα φανείς.
Επικαλούμαι την αρχέγονη εστία της δημιουργίας μου.
Σπαραχτική αναμέτρηση.
Δεν τραντάζεται η εξουσία σου.
Σπάω λοιπόν τις λογικές συναρτήσεις.
θύμα θύτης
αίνιγμα
μειδιά το χάδι μου,
κι η υπέρβαση των πνευματικών ενεργημάτων μου.
Προσκρούω τι σύνηθες στις σκοτεινές επιφάνειες.
Κρατιέμαι από τις άκρες των φύλλων.
Δεν παραδίνομαι πιά.
Επιστρέφω στον πυρήνα μου.
Σφυρηλατημένη από το ψέμα του δρώντος χρόνου.
Θα ρίξω μιά κλωτσιά στην απόρθητη μοίρα,
λες να πονέσει;
μα να με πιάσεις δεν μπορείς
υψώνω τα πανάρχαια οχυρά μου
όνειρά μου
θαύματά μου
ίσως γιά τ΄αύριο να απορείς.
Πέταξα...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
Γιατί σε άφησα να εισχωρήσεις
σ΄απόκρυφες καρδιακές πτυχές;
Ν΄αναδιπλώσεις φρέσκα φυλλώματα
να διαμελίσεις
ακροτελεύτια μύχια.
[Ζέουσα διαρροή ανεκδήλωτων
συμπεριφορών,
μυρωδιά σκιερών
παρορμήσεων...]
Σου κληροδοτώ
συνθέσεις αλήθειας
[Δεν το είδες;]
μα να με πιάσεις δεν μπορείς
υψώνω τα πανάρχαια οχυρά μου
όνειρά μου
θαύματά μου
ίσως γιά τ΄αύριο να απορείς...
Πέταξα...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
Τι έπλασες;
*
Tώρα είναι αργά,
απουσιάζω,
πετώ γοργά
μ΄εξουσιάζω.
*
Μ΄έχασες...
Επελάσεις ανέμων...
Στ΄απόβραδο.
Σκοτάδιασε η ζωή.
Αντίλαλοι δακρυσμένοι σ΄αόρατο χάος.
Κινώ χορό αρμονίας.
Μόνη.
Ενσωματωμένη τον ίσκιο της γαλήνης.
Με μυθικό παλμό.
΄Απειρες αντηχήσεις
αβύσσια στάχτη
ένστιχτο συντήρησης
μαγνηητικό κέντρο.
φωταψίες,
συμφωνίες
μουσικών ρυθμών,
άνθη εσπερινά
έρχετα ο Θεός
ο λυτρωτής,
ή ένας ποιητής μεθυσμένος.
Δεν κυττώ,
περνώ σ΄άλλη διάσταση.
Δραπέτευσα;
΄Οπως θες πέστο...
μα να με πιάσεις δεν μπορείς
υψώνω τα πανάρχαια οχυρά μου
όνειρά μου
θαύματά μου
κύματά μου
ίσως γιά τ΄αύριο να απορείς.
Πέταξα...
Ξέχασα...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
αναγνώστη βοήθεια
Mυστικό Tοπίο / Διονύσης Σαββόπουλος
Σ΄αυτή τη μεγάλη εμπειρία χωρίς την οποία κανείς δεν απαγκιστρώνεται ολότελα από την παιδική ηλικία οι παλιές εποχές πρόσφεραν
άφθονο
κι έτοιμο υλικό.
Σήμερα όμως η ιδιωτική ζωή είναι τόσο φτωχή σε γεγονότα και γενικά έχει τέτοιον χαρακτήρα ώστε από έλλειψη ευκαιριών πάμπολλοι άνθρωποι πεθαίνουν
πριν αποκτήσουν την εμπειρία που εννοώ, και γι΄αυτό έχοντας μείνει σχεδόν το ίδιο άβγαλτοι όσο όταν
γεννήθηκαν.
και τα παθήματά τους είτε από κάποιο μεγάλο δηλαδή σφοδρό πάθος κατά κανόνα από τον έρωτα, όταν ο έρωτας,είναι μεγάλο πάθος πράγμα που δε συμβαίνει σε όλους όσοι ερωτεύονται.Αν όμως συμβεί είτε στο ξεκίνημα της ζωής όπως σε μερικούς, είτε αργότερα κι έπειτα από άλλους έρωτες
με μικρότερη σημασία όπως φαίνεται ότι γίνεται συχνότερα
τότε,
βγαίνοντας από έναν μεγάλο και παράφορο έρωτα,ο άνθρωπος γνωρίζει ήδη αρκετά καλά τους ομοίους του, στην χορεία των οποίων
τον οδήγησαν έντονες επιθυμίες και αδήριτες ανάγκες ίσως άγνωστές τους ως τότε.
γνωρίζει εκ πείρας τη φύση των παθών, γιατί γνωρίζει το φλογερότερο αυτό που πυροδοτεί όλα τ΄άλλα.
γνωρίζει τη δική του φύση και ιδιοσυγκρασία ξέρει διάολε το μέτρο των ικανοτήτων του και των δυνάμεών του επίσης, και από κείνη τη στιγμή είναι σε θέση να κρίνει αν και κατά πόσο, πρέπει να ελπίζει ή να απελπίζεται γιά τον εαυτό του και στον βαθμό που μπορεί κανείς να προεικάσει το μέλλον, ποιά θέση προορίζεται να κατέχει στον κόσμο.Τελικά η ζωή αποκτά καινούργια όψη,
στα μάτια του,
έχοντας μετουσιωθεί από άκουσμα σε βίωμα από φαντασία σε πραγματικότητα
και αυτός αισθάνεται ότι βρίσκεται καταμεσής της, ίσως όχι πιά ευτυχισμένος αλλά δυνατότερος από πριν, δηλαδή ικανότερος να επωφελείται από τον εαυτό του και τους άλλους.
κι εμείς
και τα λάθη μας
κι οι απόψεις μας
καθώς κι οι συγνώμες.
Και όλα μοιάζουν
σταγόνες τα πάθη μας
τραγούδια οι όψεις μας
σε ψεύτες αιώνες.
Σε ψεύτες αιώνες...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
.
Χεϊ!
ο,τι εχω παρει απο της μανας μου τα ματια
σκονη και σταχτη και ζωη σε δυο κομματια
ο,τι εχω παρει απ του πατερα μου τον ηχο
εννεα ογδοα
στης Καισαριανης τον τοιχο...
Ουφ!
Χuν...
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr
**Λαμπερά αντιφεγγίσματα,
στην ήρεμη επιείκια των λόγων σου.
΄Ενας Θεός ταλαντευόμενος
απόμακρης τρυφεράδας,
δυό μουσικοί απόηχοι
υπερβατικές ανησυχίες,
στενοί πνευματικοί ορίζοντες
κι εγώ προσηλωμένη
στους αισθητικούς σκοπούς μου,
αποστρέφομαι τις
κραυγές και την
προσποίηση,
αποζητώντας μιά διεισδυτική περιεκτική εικόνα
φωτίζοντας τα ένδον του βίου,
τα όνειρα, τη μνήμη,
διάστικτη
από εμπειρίες,
και περισπασμούς ζωής,
γνώση,
στοχασμοί,
αλήθειες,
πλάνη,
σκοτάδι,
κατανόηση,
ρομαντική πνοή,
απαλότητα ρέμβης...
***
ανάλαφρες πυρές
καρδιάς
πολυσέλιδο βλέμμα οραμάτων,
μπόλικο ψέμα.
Τα φτερά μου θέλω.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
Ρίχνω στην νύχτα μια σπρωξιά
παίρνει φωτιά και ξημερώνει
Στην τελευταία ρουφηξιά
Παίρνω όρκο να τελειώσει πια ότι τελειώνει
Μπαίνω στο τρένο την αυγή
Για να με βρει σε άλλο μέρος
Η μέρα τούτη που θα μπει
Να με γλιτώσει από εκεί που ήμουνα ξένος
Φεύγω φεύγω κάθε μέρα φεύγω
Μετρο μετρο όλο πιο μακριά
φεύγω φεύγω τόσα χρόνια φεύγω
Στην καρδιά μου όλο πιο κοντά
Ρίχνω στα μάτια μου ένα φως και κάνω ανάκριση μονάχος
Ο χωρισμένος μου εαυτός είναι που χώρισε τον κόσμο από λάθος
Άραγε τι να φταίει τι που ονειρευόμαστε στο ξύπνιο
Και να 'ναι η λησμονιά αυτή που ανοίγει πόρτες το πρωί στον πρώτο χτύπο
Nemesi
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
----------------------------------------------------------------------
[Μα ναι και στην κόλαση θα έρθω να σε βρω]...
Πως να μεταφράσω
τόση σιωπή
μ΄είχες μάθει σε συχνά τηλεφωνήματα,
σε στοργής ιδανικά, ζεστά μηνύματα,
θέλω να σε ψάξω
μες το γιατί;
Στο αγκάθι, κι ας πονέσω
μες τα λάθη στ΄αμαρτήματα...
Να σε ψάξω στα ουράνια του Οκτώβρη,
στου παράδεισου τη σκάλα και στο κρίμα
Να σ΄αδράξω στης σιωπής την κατακόμβη
μες του θάνατου τις δίνες και το κύμα.
Πως να σ΄αγκαλιάσω;
Τούτη η μορφή
σχεδόν άυλη γυρνά μες το Σύμπαν μου
δεν θα κλείσω τα κενά δάκρυ η γλύκα μου
Δεν θα ξεχάσω
ένα η αφή
άπιαστο δικό μου [ον]
αίμα σάρκα και παρόν
φως σπινθήρα μου...
Πως να σ΄αγκαλιάσω;
Και στην κόλαση θα έρθω να σε βρω
τ΄άστρα ξεκαρφώνω στέμμα τα φορώ,
μοιάζω απών,
διάφανη κουρτίνα, μαύρες κυκλαμιές
λιόγερμα και στάχτη σε περγαμηνές
Και την κόλαση απόψε τη νικώ
τ΄άθροισμα αλαργεύει σμίγει σε χορό.
Γραφεύς Θεών...
Σκάει η ελπίδα, σπάω προσταγές
μύριες αυταπάτες καίνε τις σιωπές.
Και στην κόλαση απόψε θα σε βρω
κι ας μοιάζ΄επώδυνο,
Δες εισέρχομαι σε κόσμο ορατό
μα και αόρατο.
Κι αν η κόλαση πικροσκοτώσει το καλό και τη χαρά
-τρέμει εμένα-
εκατό αιώνες
και δεν με κάψανε οι δήθεν στην πυρά.
και στα φθαρμένα.
Και η κόλαση απόψε με φοβάται!
Στη δική της τη φωτιά
γιά βγες και δες,
τι αντανακλάται!!!
Και η κόλαση απόψε με φοβάται...
Πετώ.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
ΤΡΙΤΗ ΦΟΡΑ
ΜΟΥΣΙΚΗ: ΑΝ. ΒΑΡΔΗΣ
ΣΤΙΧΟΙ: Γ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ
Τρίτη φορά που μου λές αντίο
Τρίτη φορά που μου επιστρέφεις το κλειδί
Τρίτη φορά που σου επιτρέπω έτσι απλά
Να μου καταστρέφεις τη ζωή
Τρίτη φορά που σου επιτρέπω έτσι απλά
Να μου καταστρέφεις τη ζωή
Δε λυπάμαι, δε λυπάμαι όμως που φεύγεις
Δε λυπάμαι, που σε χάνω ξανά
Δε λυπάμαι, μα φοβάμαι πως θα γυρίσεις
Και θα σε δεχτώ για τρίτη φορά
Τρίτη φορά τη βαλίτσα φτιάχνεις
Τρίτη φορά το σπίτι αδειάζεις το μισό
Τρίτη φορά πρέπει να σε σβήσω σαν φωτιά
Και να ξαναρχίσω ν’ αγαπώ
Nemesi
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Σαν δυο φωτάκια βραδινού αεροπλάνου
Τα δυο σου μάτια και χαράζουν τον αέρα
Η αγκαλιά σου είναι η σκάλα του Μιλάνου
Κι εγώ απόψε έχω επίσημη πρεμιέρα
Πάρε με, πάρε με, μέσα σου να κρυφτώ
Σαν να μην έζησα πριν απ’ το βράδυ αυτό
Θέλω να δω το πρόσωπο σου ανθισμένο
Να με φιλάς όλη τη νύχτα όσο αντέξεις
Σαν φλιπεράκι γελαστό ξετρελαμένο
Σου δίνω ακόμα μια μπίλια για να παίξεις
Κι ύστερα ξάπλωσε κοντά μου και κοιμήσου
Εγω θα πιάσω μια γονίτσα στο κρεβάτι
Όχι πως έχω το κλειδί του παραδείσου
Μα σ’ αγαπώ κι αυτό νομίζω είναι κάτι
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
ΑΓΑΠΩ,
και τη σιωπή του ακόμα,
το τσιγάρο στα σφιγμένα του τα χείλη
το τραγούδισμα στο στόμα
κάθε φράση που ποθεί να ανατείλει...
Αγαπάω και της τρέλλας
το φιλί
ή
της ουτοπίας
την πληγή της πρώτης σφαίρας
απειλή
και
άνευ αιτίας.
Αγαπώ.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
ΜΟΥΣΙΚΗ: Λ. ΜΑΧΑΙΡΙΤΣΑΣ
ΣΤΙΧΟΙ: Μ. ΓΚΑΝΑΣ
Δεν ειν' αγάπη αυτό που ζούμε, εγώ το λέω φονικό
Μη πάει ο νους σου στο κακό, με το βαμβάκι θα σφαχτούμε
Με λίγα λόγια ένα νεύμα, με ένα βλέμμα η χωρίς
είναι αργά κι ίσως νωρίς, να τρέξει μεταξύ μας αίμα
Δεν ειν' αγάπη, δεν ειν' αγάπη αυτό που ζούμε
είναι σου λέω πανικός, ένας μικρός τιτανικός
Και θα 'ναι θαύμα αν σωθούμε
Δεν είν' αγάπη αυτό που ζούμε, εγώ το λέω ποινικό
Κακούργημα κανονικό, κι ισόβια θα δικαστούμε
Για πράξεις και για παραλήψεις ιδιαζόντως ειδεχθείς
Αλλά εσύ μη φοβηθείς κι αρχίσεις τις αποκαλύψεις
Ούτε κι εγώ θα ομολογήσω ότι σ' αγάπησα πολύ
Και πως με καίει το φιλί που δεν μπορώ να ξαναζήσω
έλα λοιπόν να μοιραστούμε της φυλακής μας το κελί
Κι αν αγαπιόμαστε πολύ μπορεί και να αθωωθούμε
Αυτή είναι η αγάπη Αφροδίτη μου? Εγώ νομίζω ότι η αγάπη δεν πονάει, ή τουλάχιστον δεν πρέπει να πονάει.
Nemesi
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Και πόνος είναι Nemesi μου.
Πάντοτε θα υπάρχει μιά νύχτα ένα χάδι ένα γειά, ένα όνειρο ένα ταξίδι. Η αγάπη είναι ένα ταξίδι.
Δεν ξέρεις τι συναντάς. Λιακάδες μπόρες δυσκολίες χαρές τοπία που ηδονίζουν το νου και γοητεύουν τη ζεστασιά του ν΄ατενίζεις;
Η αγάπη μοιάζει με ένα διαρκές ταξίδι. Ξαποσταίνεις που και που, και ξανά ξεκινάς.
Κάποτε είχα ένα ραντεβού. Σχιζότανε στα δύο ο ουρανός. Καταιγίδα που σ΄ έκανε να τρέμεις να ανατριχιάζεις από φόβο. Οι ουρανοί λες και κομματιάζονταν.
Οι αστραπές λες και σου τσάκιζαν τα μάτια.
Πήγα να βρω ένα πρόσωπο αγαπημένο. Βούτηξα στα λασπόνερα. Λευκό παντελόνι δεν σου λέω τίποτα άλλο. Κατσάρωσε το ισιωμένο μαλλί, με έπνιγε ο βήχας είχα γίνει μούσκεμα, λες και με βγάλαν από ναυάγιο ήμουν, αλλά εγώ εκεί...Ως Κρητικοπούλα με ρίζες Σμυρνιάς, άμα δώσω το λόγο μου δεν αφήνω κανέναν να περιμένει. Εχθρός να είναι.
Κάποια άτομα με κρατήσαν από το χέρι. Που πας κορίτσι μου, μου λέει μιά κυρία μέσα από μιά καφετέρια που όλοι είχαν στριμωχτεί γιά να προφυλαχθούν, γιά που το έβαλες;
Στο φως εκεί έξω της είπα.
΄Αρε νιάτα κάνει η κυρία. Τρελλά και απερίσκεπτα.
Ποιό φως ρε παιδάκι μου. ΄Εξω είναι νύχτα.
11 μιση το βράδυ. Κι οι δρόμοι γίνανε ποτάμια. ΄Ακου την πυροσβεστική. Καταραμένα φρεάτια μουρμουρίζανε οι αιώνιοι ΄Ελληνες. Βουλώσανε όλα πάλι.
Στο φως της λέω. Οι αστραπές μου δείχνουνε το δρόμο. Και πήγα. Γι΄αυτό σου λέω φιλαράκι όμορφο. Ο έρωτας είναι ένα απέραντο ταξίδι. ΄Η φθάνεις ή σε παίρνει από κάτω.
Ταξίδι.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
quote:
Ω!!!Και πόνος είναι Nemesi μου.
Πάντοτε θα υπάρχει μιά νύχτα ένα χάδι ένα γειά, ένα όνειρο ένα ταξίδι. Η αγάπη είναι ένα ταξίδι.
Δεν ξέρεις τι συναντάς. Λιακάδες μπόρες δυσκολίες χαρές τοπία που ηδονίζουν το νου και γοητεύουν τη ζεστασιά του ν΄ατενίζεις;
Η αγάπη μοιάζει με ένα διαρκές ταξίδι. Ξαποσταίνεις που και που, και ξανά ξεκινάς.
Κάποτε είχα ένα ραντεβού. Σχιζότανε στα δύο ο ουρανός. Καταιγίδα που σ΄ έκανε να τρέμεις να ανατριχιάζεις από φόβο. Οι ουρανοί λες και κομματιάζονταν.
Οι αστραπές λες και σου τσάκιζαν τα μάτια.
Πήγα να βρω ένα πρόσωπο αγαπημένο. Βούτηξα στα λασπόνερα. Λευκό παντελόνι δεν σου λέω τίποτα άλλο. Κατσάρωσε το ισιωμένο μαλλί, με έπνιγε ο βήχας είχα γίνει μούσκεμα, λες και με βγάλαν από ναυάγιο ήμουν, αλλά εγώ εκεί...Ως Κρητικοπούλα με ρίζες Σμυρνιάς, άμα δώσω το λόγο μου δεν αφήνω κανέναν να περιμένει. Εχθρός να είναι.
Κάποια άτομα με κρατήσαν από το χέρι. Που πας κορίτσι μου, μου λέει μιά κυρία μέσα από μιά καφετέρια που όλοι είχαν στριμωχτεί γιά να προφυλαχθούν, γιά που το έβαλες;
Στο φως εκεί έξω της είπα.
΄Αρε νιάτα κάνει η κυρία. Τρελλά και απερίσκεπτα.
Ποιό φως ρε παιδάκι μου. ΄Εξω είναι νύχτα.
11 μιση το βράδυ. Κι οι δρόμοι γίνανε ποτάμια. ΄Ακου την πυροσβεστική. Καταραμένα φρεάτια μουρμουρίζανε οι αιώνιοι ΄Ελληνες. Βουλώσανε όλα πάλι.
Στο φως της λέω. Οι αστραπές μου δείχνουνε το δρόμο. Και πήγα. Γι΄αυτό σου λέω φιλαράκι όμορφο. Ο έρωτας είναι ένα απέραντο ταξίδι. ΄Η φθάνεις ή σε παίρνει από κάτω.
Ταξίδι.[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
Ναι Αφροδίτη μου συμφωνώ, ταξίδι, αλλά το ταξίδι δεν είναι πάντα πόνος, δεν είναι πάντα ένα τέλος, είναι και ένας πηγαιμός, και μια γέννηση, και... και... και...
Nemesi
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"