- Χαμένες αγάπες... - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
τα δάκρυα κυλάνε...
πονάνε και καίνε...
αλλά ελευθερώνουν τελικά...
Μια γλυκόπικρη ανάμνηση μένει...
όσο περνάει ο καιρός θα σβύνει η πίκρα...
όσπου να μείνει γλυκιά με λίγη νοσταλγιά η μνήμη των όσων μοιραστήκαμε...
"For the strength of the wolf is the pack
and the strength of the pack is the wolf"
quote:
δε δάγκωσες ποτέ σου τη λαμαρίνα -και έχασες τα δόντια σου?
δε μπήκες ποτέ στο λούκι και έχασες το φώς σου?
δεν καψαλίστικες ποτέ στην αδιφάγα φλόγα ενός ανέλπιδου έρωτα?
δεν πέταξες ποτέ τα λουλούδια που προοριζότανε για Εκείνην, αλλά δεν ήταν εκεί γιά να τα λάβει?
έχεις ποτέ πονέσει άπό έναν ανέλπιδο έρωτα?
Καλή μου Πρώτη Γυναίκα...
Αυτός είναι ο λόγος που είμαι φαφούτης....
Αυτός είναι ο λόγος που είμαι τυφλός για τον ΕΞΩ κόσμο...
Αυτός είναι ο λόγος που είμαι ΚΑΜΕΝΟΣ και όχι απλά καψαλισμένος...
Αυτός είναι ο λόγος που έχω φτιάξει ΚΗΠΟ απο λουλούδια...
Αυτός είναι ο λόγος που ΑΓΑΠΗΣΑ ΤΟΝ ΠΟΝΟ...
Πιστεύεις ότι θα ήμουν σε θέση να προσεγγίζω ΕΤΣΙ τα πράγματα αν δεν ΕΙΜΑΙ μέσα στην ΑΓΑΠΗ, αν δεν ΑΓΑΠΑΩ ακόμα, εκείνες που "λανθασμένα" αποκαλούντε ΧΑΜΕΝΕΣ ΑΓΑΠΕΣ;;;;
Φυσικά ΕΤΣΙ είναι τα πράγματα....
Κάποτε τα ΕΔΩΣΑ ΟΛΑ...
Και πήρα το "μάθημά μου"...
Είμαι όμως ΚΑΚΟΣ μαθητής....
Και συνεχίζω να τα δίνω ΟΛΑ....
Πόσο ρόλο παίζει το "πρόσωπο";;;;
Δε λέω, είναι η ΕΜΠΝΕΥΣΗ, αλλά....
Οι λέξεις ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ έχουν την ανάλογη σημασία, αλλα ας μη το πάμε εκεί το πράγμα...
Ναί λοιπόν Πρώτη μου Γυναίκα....
'Ολα όσα γράφτηκαν έδω και ακόμα όσα δεν έχουν γραφτεί ΑΚΟΜΑ είναι πέρα για πέρα σωστά...
Κοίταξε όμως τι έχει γράψει η Μάρα μας...
Παρατήρησε ΜΕΣΑ κι ΠΙΣΩ απο τις λέξεις της...
quote:
Γιατι καλα κανουμε??
Καλα κανουμε που δεν βλεπουμε τα πραγματα καταματα..εις βαθος!
Καλα κανουμε που διατηρουμε την αδυναμια μας αντι να προσπαθησουμε να την κατανοησουμε να την αποδεχτουμε και να την ξεπερασουμε??Τοτε τι κερδιζουμε απο την καθε "χαμενη" μας αγαπη?
Τι μαθαινουμε?? η μαλλον η ερωτηση θα επρεπε να ειναι "μαθαινουμε"??
Είμαι ΑΠΟΛΥΤΑ σύμφωνος με όσα λέει...
Αυτό άλλωστε ήταν και το πρώτο μου μήνυμα στο τόπικ...
Κατέθεσα το ΤΙ ΕΜΑΘΑ και σε τι ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ κατέληξα...
Μπορεί κάποια στιγμή να σου μιλήσω γιάυτό πιό ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ...
Θέλεις να μου πεις και εσύ Πρώτη μου Γυναίκα, ΤΙ ΕΙΝΑΙ αυτό που σε ΕΛΚΕΙ απέναντι σε κάτι;;;;
Είναι ο ΕΡΩΣ;;;
Τι είναι;;;
Κέλσος ο "Φαφούτης"
δε θα μπορούσα να μην απαντήσω σε ένα τέτοιο μήνυμα...
καταρχήν σε ευχαριστώ γιά την άμεση ανταπόκρισή σου στο ερώτημά μου!
Λοιπόν, εύστοχη ερώτηση... τι μας τραβά, τι μας έλκει...στον έρωτα.
Θα έλεγα το σώμα...
αλλά το σώμα τι θα ήτανε χωρίς αυτό που του δίνει την πνοή?
Θα έλεγα τα μάτια...
αλλά τα μάτια ΄τι θα ήτανε χωρίς πίσω από αυτά να κρίβονται -ή φανερώνονται τα... άλλα μυστήρια της ψυχής...
Θα έλεγα η χημεία...
αλλά η χημεία, τι παραπάνω εκφράζει από τη συγγένεια δύο ψυχών?
Συγγένεια όχι μόνον σωματική, αλλά συγγένεια σε όλα!
λιλιθ -η πρωτη γυνέκα
click ^
Η ΑΓΑΠΗ ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΑΜΕΣΑ ΜΕ ΤΗΝ ΘΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΝΟ......
ΟΤΑΝ Ο ΘΕΙΟΣ ΕΡΩΤΑΣ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΓΙΑΤΡΕΨΕΙ.......ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΞΕΧΑΣΕΙ,Η ΛΑΜΠΡΟΤΗΤΑ,ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΚΑΙ Η ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΘΕΙΚΗΣ ΑΓΚΑΛΙΑΣ ΧΑΡΑΣΣΕΤΑΙ ΠΟΛΥ ΒΑΘΙΑ....Η ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΦΕΡΝΕΙ ΔΑΚΡΥΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΑΝΑΖΗΤΑ Ο ΠΛΗΓΩΜΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑΦΕΡΕΙ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΤΗ ΜΕΛΩΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΙΚΗΣ ΦΩΝΗΣ...ΕΣΤΩ ΚΙ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΞΕΧΑΣΕΙ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ....ΙΣΩΣ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΜΙΣΕΙ ΜΕ ΤΟ ΖΩΟΠΟΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ.....
ΧΑΜΕΝΕΣ ΑΓΑΠΕΣ...
ΕΙΧΑΜΕ ΟΛΟΙ...
ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΑΝ ΟΝΤΩΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΑΝ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΕΣ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΧΑΘΗΚΑΝ,Η ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΧΑΜΕΝΕΣ...
ΑΝ ΚΑΤΙ ΔΗΛΑΔΗ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΓΑΠΗ ΚΑΘΟΛΟΥ,ΤΟΤΕ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΧΑΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ...
ΟΤΑΝ ΑΓΑΠΗΣΟΥΜΕ..ΔΑΚΡΥΣΟΥΜΕ..ΖΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΗΘΟΥΜΕ ΣΥΝΑΜΑ...
ΤΟΤΕ ΑΥΤΟ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ ΚΥΚΛΟ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΟΙ ΑΚΡΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΓΚΛΙΝΟΥΝ ΠΟΤΕ...ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ...
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ!
Επιτρέψτε μου την παράθεση των εξής απόψεων, που αυθόρμητα βγαίνουν απο την καρδιά μου.
Ο Έρως σύμφωνα με την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, είναι η κοσμική αρχή που δαμάζει και ενώνει το σύμπαν, ενώ κατά Πλάτωνα είναι η αγάπη της Σοφίας, ο δαίμονας που ενθουσιάζει τους ανθρώπους για το αληθινό, που τους εμπνέει για το αγαθό και το ωραίο.Σύμφωνα με το "Συμπόσιο" υπάρχουν δυο "Αφροδίτες"(προσωποποιήσεις του Έρωτα):
1)η Ουράνια, που εκφράζει την προσπάθεια του Ανθρώπου να συναντήσει και ενωθεί με το Θείο.Σύμφωνα με άλλες απόψεις εμφανίστηκε στον Άνθρωπο κατά την "πτώση" του αφού αποσπάστηκε απο το Θεό και ως τιμωρία, ένοιωσε μισός...Ψάχνει απο τότε το άλλο μισό του ώστε ενωμένος να ταυτιστεί με το Θείο, να πετύχει τη μεταστοιχείωση και να δημιουργηθεί ο Ερμαφρόδιτος.
2)η Πάνδημος, που εκφράζει τη σαρκική επιθυμία του ανθρώπου και επομένως είναι "κατώτερης" μορφής, βάσει της οποίας και κατά τη φυσιοκρατική θεωρία είναι το γενετήσιο ένστικτο.
Η Αγάπη επομένως εμπεριέχεται στην έννοια του Έρωτα.Η Αγάπη ειδικά που νοιώθει για κάποιον/α, βοηθά τον άνθρωπο μέσα στη προσπάθεια της διάβασης του δύσκολου δρόμου της Ζωής,να αυτοπροσδιοριστεί και να δημιουργήσει.Είναι κινητήρια δύναμη, είναι μάθηση του εαυτού μας, μέσα απο την ενασχόληση με κάποιον, μέσα απο την προσπάθεια να τον κατακτήσουμε και να τον συναρπάσουμε.Είναι η ολοκλήρωση, η συνύπαρξη του λογικού μας και του συναισθήματος, είναι η προσπάθεια ενούμενοι με τον άλλον να νοιώσουμε μικροί θεοί, να δώσουμε πνοή, να ολοκληρωθούμε φέρνοντας στον κόσμο άλλους ανθρώπους, μέσα απο την ιερή πράξη της σαρκικής επαφής.Είναι χρέος μας αφού λάβαμε το θείο Δώρο της Ζωής απο τους γονείς μας, και οφείλουμε ως σκυτάλη να το δώσουμε με ανιδιοτέλεια.
Και δεν εννοώ με όλα αυτά, το κατώτερο συναίσθημα ικανοποίησης του εγωισμού μας, που εκφράζεται μέσα απο μια σχέση με το να θεωρούμε τον άλλο κατώτερο απο εμάς και κτήμα μας.Εκεί όπου η ζήλια και η αγωνία κυριαρχούν της λογικής.Αυτό δεν είναι αγάπη.Η αγάπη δεν έχει όρια, η Αγάπη συγχωρεί, η Αγάπη δεν περιμένει τίποτε άλλο, πέρα απο την αυθυπαρξία της.Ο Άνθρωπος προσπαθεί να μάθει τα όριά του, το βάθος του...Και η Αγάπη είναι εδώ, αρωγός και επιστάτης της ψυχής μας.
Και όταν λέω: ¨σ'αγαπ΄΄ω¨, γεμίζει το στόμα μου και η καρδιά μου, η ψυχή μου αγαλιά.Μια είναι η αγάπη, αλλά εκφράζεται διαφορετικά ανάλογα με το επίπεδο της σχέσης.Η μητρική, η φιλική, η ερωτική...Το χάδι είναι το απαραίτητο δηλωτικό, πως "η αγάπη μου είναι εδώ, μαζί σου".
Η χαμένη αγάπη λοιπόν είναι αυτονόητο, οτι είναι κάτι τραγικό.Μα συνάμα και αναγκαίο κακό για την πορεία της ψυχής μας, αφού έτσι μαθαίνουμε τις αντοχές μας.Ο πόνος μας δυναμώνει και μας κάνει να έρθουμε σε επαφή με το σκοτεινό κομμάτι του είναι μας.
Όταν την έχασα πόνεσα.Χωρίσαμε, έτσι απλά, όπως ακριβώς βρεθήκαμε.Η χαμένη μου αγάπη είναι αγκάθι στην καρδιά μου.Είναι το ανεκπλήρωτο, αυτό που πέθανε πριν γεννηθεί καλά-καλά, αυτό που έκλαψε(σαν το νεογέννητο), αλλά δεν πρόλαβε να μάθει να γελά.Γιαυτό θρηνώ!Η χαμένη μου αγάπη δεν πρόλαβε να μου γελάσει.Και την ακούω να κλαίει κάθε βράδυ, εκεί ,μέσα μου...Έχει περάσει πολύς καιρός.Μεγάλωσα, τραγούδησα, σκέφτηκα , πόνεσα, γέλασα, γνώρισα...Η χαμένη μου αγάπη όμως βρίσκεται εκεί, ακόμα, μέσα μου και τη συναντώ πια στον κόσμο του Μορφέα, παρέα με άλλους νεκρούς αυτού του κόσμου.Ξέρω οτι με βοήθησε να γνωρίσω καλύτερα τον εαυτό μου.Γιαυτό δε μετανοιώνω που τη γνώρισα, αφού τελικά εισέπραξα περισσότερο πόνο.Αλλά ο Χ(Κ)ρόνος ως καλύτερος γιατρός, μου επούλωσε τις πληγές, δε μου τις γιάτρεψε.Η χαμένη μου αγάπη θα έχει πάντα τη θέση της μέσα μου στον Άδη της ψυχής μου, τόσο βαθεία, ώς ενα επτασφράγιστο μυστικό, κληρονομιά απο το Θείο Ερμή για να μου φωνάζει οτι είμαι Άνθρωπος, που νοιώθει, γελάει , αγαπά και πονάει.
Σε ευχαριστώ θεέ μου που μου έδωσες την ευκαιρία να γνωρίσω τη χαμένη μου πια αγάπη!
Θησέας (που επέστρεψε...)
Ό'τι αξίζει , πονάει...κι είναι δύσκολο.
Για να μην υποφέρεις φύγε μακρυά μου...κρυψου απο 'μένα.
Δεν ξέρω αν φεύγεις τώρα...για το λίγο μου.
Ή αν αυτό που νιώθω ηταν πολύ...πολύ για σένα...πολύ για σένα.
Για τις παλιές αγάπες μη μιλάς,
στα πιο μεγάλα θέλω κάνουν πίσω.
Δεν άντεξαν μαζί και χάθηκαν μακρυα,
κρυφτήκαν στις σπηλιές χαμένων παραδείσων.
Πάνα καλώ κρατερόν,νόμιον,κόσμοιο τό σύμπαν...
"Ευριπίδης"
Ακούγεται πολύ καλό για να είναι αληθινό 
ΓΙΑΤΙ ΤΟΤΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΧΑΜΕΝΕΣ ΑΓΑΠΕΣ...ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΧΑΜΕΝΕΣ..ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΑΘΩ ΠΟΤΕ ΑΝ ΗΜΟΥΝ ΑΛΛΟΣ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ....
ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΤΙ Η ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΑΛΗΘΙΝΗ ΚΑΙ ΧΑΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΝΑ ΤΑ ΔΩΣΩ ΟΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΡΟΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ...
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ!
ιστοριες ζωης ,χαμενες αγαπες...
...δινεις τοσα, το ειναι σου, και περνεις...
...δεν συνεχιζω, δεν θελω να θυμαμαι, γιατι...
...open minds are better minds!
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου