- Περί εσωτερικού προσώπου/εαυτού (Κατά Γιουνγκ) - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
Με την τελευταία παράγραφο εννοείς ότι το παιδί-με την είσοδο του Πατρός-αντιλαμβάνεται τη θέση του απέναντι στο άλλο φύλο;Αν είναι έτσι,για τα αγοράκια να το καταλάβω καθώς ο δεσμός με τη μητέρα είναι ισχυρότερος στην αρχή....τα κοριτσάκια όμως;;;
Εσύ να μου πείς , με την παρατήρησή σου...τι κάνουν τα κοριτσάκια σε αντίθεση με τα αγοράκια Προμηθέα..???
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Νομίζω ότι αφού μίλησες για το πώς φτιάχνει το παιδί την πραγματικότητά του που το ακολουθεί,ο πατέρας μάλλον επηρεάζει και το θηλυκό.
Για το αγοράκι μάλλον του δείχνει η παρουσία του πατέρα ότι "κοίταξε μικρέ,αυτή εδώ που λατρεύεις είναι δικιά μου,πρέπει να βρεις τη δικιά σου,και εγώ θα είμαι το πρότυπό σου που δύσκολα θα φτάσεις".
Ε;;;;
Edited by - promitheus90 on 14/12/2010 00:05:38
quote:
Λογικά,όπως το σκέφτομαι εγώ,για εκείνες,η είσοδος του πατέρα δημιουργεί αυτήν την τέλεια εικόνα του άνδρα(προστάτης,φίλος,σύντροφος,κυρίαρχος στο finale finale).Και από εκεί και πέρα,λόγω του λεγομένου "Οιδηποδίου" έχουμε τη σύγκριση με τα αρσενικά που θα βρεθούν μπροστά στα κοριτσάκια και άλλα θα ανταποκρίνονται στον πατέρα,άλλα όχι.Νομίζω ότι αφού μίλησες για το πώς φτιάχνει το παιδί την πραγματικότητά του που το ακολουθεί,ο πατέρας μάλλον επηρεάζει και το θηλυκό.
Για το αγοράκι μάλλον του δείχνει η παρουσία του πατέρα ότι "κοίταξε μικρέ,αυτή εδώ που λατρεύεις είναι δικιά μου,πρέπει να βρεις τη δικιά σου,και εγώ θα είμαι το πρότυπό σου που δύσκολα θα φτάσεις".
Ε;;;;
Κατ'αρχάς το κοριτσάκι θα ευνουχισθεί νωρίτερα και με την εικόνα του απένατι πρώτου γυμνού αγοριού νηπίου που θα βρεθεί μπροστά του και βλέποντας την διαφορά του σε σχέση με κείνο -ανατομική-...το αγοράκι κάτι έχει που εγώ δεν το έχω και η επιβεβαίωση θα έρθει απο την μητέρα και προς αυτό -κοριτσάκι- μετέπειτα...για το ποιός είναι ο "φαλλός" εκεί μέσα στο σπίτι .... το κοριτσάκι προς τα που λές φίλε μου τότε ότι θα προσανατολισθεί..???
Θα ξαπλώσω τώρα και αύριο θα τα ξαναπούμε...καληνύχτα φίλε μου!!!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
.Εκεί κάπου δημιουργείται το Οιδιπόδιο με τον πατέρα...έχεις δίκιο.
Άρα μια άλλη ερώτηση.Όταν μιλάς για ευνουχισμό μήπως ουσιαστικά εννοείς τη συνειδητοποίηση του φύλου;(που αυτό ουσιαστικά δημιουργεί και τη διαφορετική αντιμετώπιση που έχουμε ο καθείς στο έτερον φύλον);
Αλλά αυτά από αύριο.Την καληνύχτα μου φίλε!Καλή σου ξεκούραση!
Edited by - promitheus90 on 14/12/2010 01:31:29
quote:
ΟΚ!Ας κάνω μια προσπάθεια και γω.Καλά κάνεις και προβληματίζεσαι,βοηθάμε και βοηθάς άλλωστε
Δεν έχω γνώση επί του αντικειμένου της ψυχολογίας.Αλλά,από την κάποια εμπειρία μου και την παρατήρηση αντιλαμβάνομαι ότι η γυναίκα αναζητά κατά βάση δύο πράγματα στον άνδρα.Το ένα βέβαια είναι η κάλυψη της γεννετήσιας ορμής.Το δε άλλο είναι η ασφάλεια(συναισθηματική σε μια πρώτη βάση,έπειτα οικονομική και όλα τα υπόλοιπα περί στέγης και και..)
Αυτό την κάνει να ψάχνει τον δεσποτικό επικρατέστερο "φαλλό" όπως λέμε εδώ.Από την άλλη βέβαια,και αναφέρομαι κατά βάση στη σημερινή κοινωνία αυτό ίσως την τρομάζει και τη φοβίζει γιατί έτσι μπαίνει σε μια φάση του να δίνει τα "λουριά" της σε ξένο αφεντικό και δεν το πολυγουστάρει αυτό.
Γι'αυτό το λόγο η γυναίκα ψάχνει από την άλλη ίσως και ένα αρσενικό το οποίο να μπορεί να ελέγχει αυτή με τα διάφορα θέλγητρά της.
Μια τέτοια αντίδραση του γυναικείου ψυχισμού μπορώ να βάλω κοντά σε όσα ανέφερε ο αγαπητός Εαρινός πριν.
Ωστόσο καλοί μου φίλοι,για το "αντικρουόμενο" του γυναικείου ψυχισμού αλλά και του ανδρικού υπάρχουν πολλοί γάμοι που επιβίωσαν και αποτελούν εξαίρεση στον κανόνα,μιλάω βέβαια για υγειείς έγγαμες συμβιώσεις.
Βέβαια,ως θηλυκό Νάρκισσα εσύ έχεις να μας πεις τα πράγματα από μια πιο έγκυρη προοπτική
.Το Νάρκισσα πραγματικό Η nick;
Πρέπει να έχεις τρομακτικές εμπειρίες από το φαινόμενο-γυναίκα.
Ναρκίσσα είναι το nick μου, Γωγώ το πραγματικό.
Λοιπόν, επαναλαμβάνω ότι ο ψυχισμός της γυναίκας και ό,τι αυτός περιλαμβάνει καθορίζεται σημαντικά από τα κοινωνικά στάνταρ(και γενικότερα ο ψυχισμός του ανθρώπου, απλώς εδώ μιλάμε συγκεκριμένα).
Αναφέρεις λόγου χάρη το οικονομικό θέμα.
Όταν μια γυναίκα, μεγαλώσει και ανατραφεί με το πρότυπο του πατέρα-αφέντη που φέρνει τα λεφτά στην οικογένεια για να τη ζήσει, το πιθανότερο είναι η γυναίκα αυτή να πιστεύει ενδόμυχα ότι η οικονομική της εξασφάλιση μπορεί να επιτευχθεί κυρίως μέσω ενός συζύγου με «καλή δουλειά».
Αν η ίδια γυναίκα μεγάλωνε σε μια οικογένεια όπου πατέρας και μητέρα συνεισέφεραν το ίδιο στον οικογενειακό προυπολογισμό, ή ακόμα σε μια οικογένεια μονογονεική(απουσία πατέρα), όπου μόνο η μητέρα αναγκάζεται να εργάζεται, τότε η γυναίκα αυτή δεν θα εξαρτώνταν(κατά πάσα πιθανότητα) από την οικονομική δύναμη ενός άντρα.
Τώρα, σίγουρα η γυναίκα έλκεται από τον άνδρα λόγω γενετήσιων ορμών, όπως συμβαίνει και το αντίθετο. Τα δύο φύλα χρειάζονται το ένα το άλλο και για αυτόν το λόγο.
Όσον αφορά στις αντικρουόμενες συμπεριφορές της γυναίκας. Ναι, μια γυναίκα πράγματι απαιτεί την ανεξαρτησία της, αλλά ταυτόχρονα αναζητά τη σιγουριά και την σταθερότητα, σε διαφορετικούς τομείς!
Πχ, κάποια μπορεί να τον αναζητά στον οικονομικό, άλλη στον σεξουαλικό, άλλη στον συναισθηματικό, άλλη στην κοινωνική καταξίωση μέσα από έναν γάμο.
Φυσικά, όπως αναφέρεις, οι γάμοι οι επιτυχημένοι βασίζονται σε μια σιγουριά συναισθηματική και όχι στα άλλα...
Όσον αφορά στο βαρβάτο αρσενικό που μια γυναίκα γουστάρει να έχει δίπλα της για να «την κάνει καλά», ε, κι αυτό είναι προιόν διαφημίσεων σεξουαλικού ενδιαφέροντος...
Σύμφωνα με τον Φρόιντ, το αγόρι τρέφει υποσυνείδητα-όχι απλώς μια συμπάθεια- αλλά ερωτικά συναισθήματα για τη μητέρα του και ένα κορίτσι αισθάνεται το αντίστοιχο για τον πατέρα του.
Συχνά υπάρχει μια συμπάθεια των αγοριών προς τη μητέρα τους και το αντίστοιχο... αλλά όχι ΠΑΝΤΑ.
Και εδώ, αγαπητέ Εαρινέ και Promitheus, αναρωτιέμαι:
Μήπως συμβαίνει το αντίστροφο????
Δηλαδή μήπως μια μάνα βλέπει στο πρόσωπο του γιου της τον σύζυγό της και ένας πατέρας στο πρόσωπο της κόρης του, τη σύζυγό του?
Μήπως εκεί οφείλεται αυτή η μεγαλύτερη συμπάθεια? Στη συμπεριφορά των γονέων απέναντι στα παιδιά?
quote:
Wow Εαρινέ, πάει κατά Freud το θέμα...Σύμφωνα με τον Φρόιντ, το αγόρι τρέφει υποσυνείδητα-όχι απλώς μια συμπάθεια- αλλά ερωτικά συναισθήματα για τη μητέρα του και ένα κορίτσι αισθάνεται το αντίστοιχο για τον πατέρα του.
Συχνά υπάρχει μια συμπάθεια των αγοριών προς τη μητέρα τους και το αντίστοιχο... αλλά όχι ΠΑΝΤΑ.
Και εδώ, αγαπητέ Εαρινέ και Promitheus, αναρωτιέμαι:
Μήπως συμβαίνει το αντίστροφο????
Δηλαδή μήπως μια μάνα βλέπει στο πρόσωπο του γιου της τον σύζυγό της και ένας πατέρας στο πρόσωπο της κόρης του, τη σύζυγό του?
Μήπως εκεί οφείλεται αυτή η μεγαλύτερη συμπάθεια? Στη συμπεριφορά των γονέων απέναντι στα παιδιά?
Η δυναμική αλληλεπίδραση της επιθυμίας ανάμεσα στη μητέρα και στο παιδί ... δεν είναι ωστόσο συνεπής Ναρκίσσα...παρά μόνο σε ότι αφορά την έλλειψη και πράγματι η μητέρα στο βαθμό και στο μέτρο που που γίνεται αντιληπτή ως ελλείπουσα μπορεί -φαντασιακά πάντοτε- να πληρούται απο το αντικείμενο της επιθυμίας που της λείπει.
Γιάυτό -όχι λιγότερο φαντασιακά- το παιδί θα ταυτισθεί εύκολα με το αντικείμενο της έλλειψης της.
Η δίχως όριο ΟΜΩΣ συγχώνευση δεν θεμελιώνεται και αυτό διότι προϋπάρχει αυτής και ένας τρίτος όρος που παρεμβάλλεται σε αυτήν την δυικότητα : Η έλλειψη και η φαντασιακή ύπαρξη ενός αντικειμένου προορισμένου να την καλύψει..του "Φαλλού"...και εδώ παρεισφρύει η "Πατρική-μορφή" στην δίχως όριο συμβιωτική σχέση μητέρας-παιδιού.
Απο μόνη της η μορφή "αυτή-η μορφή- είναι κατάλληλη για να οδηγήσει σε μια σειρά απο αποφασιστικές μεταθέσεις στο πλαίσιο της λογικής της επιθυμίας του παιδιού , η οποία πλέον , καθορίζεται απο το ερώτημα "Είμαι ή δεν είμαι , ο Φαλλός.."???
Το παιδί , αποδεσμευόμενο απο την υποταγή στην επιθυμία της μητέρας πλέον , εγκαταλείπει την αρχική του θέση ως "αν-υποκειμένου" προς όφελος της θέσης του επιθυμούντος υποκειμένου που αρχίζει να διαγράφεται.
Αυτά κατα τον Lakan...
Σημ:"O Mητρικός λόγος λοιπόν , θα ξεδιαλύνει την διαφορά ανάμεσα στην πραγματικότητα και την αυταπάτη στην ψυχική οικονομία του παιδιού...
Εκείνη θα σημασιοδοτήσει την ύπαρξη του Φαλλού και θα υποκειμενικοποιηθεί απέναντι σε αυτόν , αναδεικνύοντας αλλα και προβάλλοντας το "Όνομα-του Πατέρα" ως ο έχων το αντικείμενο της έλλειψής της...."
To αγοράκι λοιπόν μέσα σε αυτό το πλαίσιο αναφοράς , θα κινηθεί πλέον ανταγωνιστικά προς τον "Φαλλό" και σε εκείνον που τον συμβολίζει , στο "Όνομα-του-Πατέρα"....και θα ορίσει δύο νέους τόπους εντός του...ένας -τόπος- όπου αναφέρει ότι ο "Φαλλός" έχει ισχύ-δύναμη-αναγνωρισιμότητα και έναν δεύτερο -όπως είπαμε- όπου εμπεδώνεται πλέον η επιθυμία του -του μικρού παιδιού- κάποια στιγμή να τον αποκτήσει και να γίνει εκείνος ο Φαλλός...!!!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
Πρέπει να έχεις τρομακτικές εμπειρίες από το φαινόμενο-γυναίκα.
Ναρκίσσα είναι το nick μου, Γωγώ το πραγματικό.Λοιπόν, επαναλαμβάνω ότι ο ψυχισμός της γυναίκας και ό,τι αυτός περιλαμβάνει καθορίζεται σημαντικά από τα κοινωνικά στάνταρ(και γενικότερα ο ψυχισμός του ανθρώπου, απλώς εδώ μιλάμε συγκεκριμένα).
Αναφέρεις λόγου χάρη το οικονομικό θέμα.
Όταν μια γυναίκα, μεγαλώσει και ανατραφεί με το πρότυπο του πατέρα-αφέντη που φέρνει τα λεφτά στην οικογένεια για να τη ζήσει, το πιθανότερο είναι η γυναίκα αυτή να πιστεύει ενδόμυχα ότι η οικονομική της εξασφάλιση μπορεί να επιτευχθεί κυρίως μέσω ενός συζύγου με «καλή δουλειά».
Αν η ίδια γυναίκα μεγάλωνε σε μια οικογένεια όπου πατέρας και μητέρα συνεισέφεραν το ίδιο στον οικογενειακό προυπολογισμό, ή ακόμα σε μια οικογένεια μονογονεική(απουσία πατέρα), όπου μόνο η μητέρα αναγκάζεται να εργάζεται, τότε η γυναίκα αυτή δεν θα εξαρτώνταν(κατά πάσα πιθανότητα) από την οικονομική δύναμη ενός άντρα.Τώρα, σίγουρα η γυναίκα έλκεται από τον άνδρα λόγω γενετήσιων ορμών, όπως συμβαίνει και το αντίθετο. Τα δύο φύλα χρειάζονται το ένα το άλλο και για αυτόν το λόγο.
Όσον αφορά στις αντικρουόμενες συμπεριφορές της γυναίκας. Ναι, μια γυναίκα πράγματι απαιτεί την ανεξαρτησία της, αλλά ταυτόχρονα αναζητά τη σιγουριά και την σταθερότητα, σε διαφορετικούς τομείς!
Πχ, κάποια μπορεί να τον αναζητά στον οικονομικό, άλλη στον σεξουαλικό, άλλη στον συναισθηματικό, άλλη στην κοινωνική καταξίωση μέσα από έναν γάμο.Φυσικά, όπως αναφέρεις, οι γάμοι οι επιτυχημένοι βασίζονται σε μια σιγουριά συναισθηματική και όχι στα άλλα...
Όσον αφορά στο βαρβάτο αρσενικό που μια γυναίκα γουστάρει να έχει δίπλα της για να «την κάνει καλά»
Γεια σου Γωγώ!Και επειδή μου είπες το όνομά σου θα ήταν αγενές εκ μέρους μου να μην κάνω το ίδιο.Γιάννης λέγομαι(το ξέρω ασυνήθιστο τελείως)γι'αυτό μπορείς να με λες Προμηθέα ή και Γιάννη ή όπως αλλιώς σου κάθεται τέλος πάντων
Εμπειρίες τρομαχτικές,ντάξει σας ψάχνω,δεν ξέρω...μιας και μιλάμε για αντιφάσεις με τρομάζει μια γυναίκα αλλά μπορώ να νιώσω και απίστευτα άνετα με την παρέα της...για την ακρίβεια με ηρεμούν πολύ...μέχρι να πάμε στο άλλο άκρο
Συμφωνούμε σε γενικές γραμμές.Οι ανάγκες δημιουργούνται από το κοινωνικό γίγνεσθαι.Αν η μεγάλη "ανάγκη" των χρημάτων ονομαζόταν αλλιώς τότε και οι γυναίκες θα έψαχναν αυτήν.Και το πώς μεγάλωσε ο καθείς επηρεάζει τις μετέπειτα επιλογές-όχι πάντα για μένα-καθώς και μια κόρη που ζει με τη μάνα της π.χ. ανάλογα με το πώς θα τη "δασκαλέψει" μπορεί να εξελιχθεί αλλιώς η κατάσταση.
Βέβαια,επειδή νιώθω πως τις έχω πάρει μονότερμα και δε μου αρέσει,ανάλογη διεργασία υφίσταται και ο αρσενικός ψυχισμός.Για να πω από τη πλευρά μου,"πρέπει" να κοιτάμε όλα αυτά τα υλικού τύπου πλεονεκτήματα στη γυναίκα με βασικό να είναι κόμματος π.χ. για τη δείχνουμε στους φίλους μας που λέει ο λόγος...
Μια καθαρή και δυναμική ψυχή θαρρώ πως μπορεί να υπερβεί αυτά τα προστάγματα κατά πολύ.Βέβαια δεν θέλω να χαρακτηρίζω αυτόν τον ψυχικό μόνο ως καλό ή κακό.Υπάρχει πάντα αυτό το περίεργο αναλόγως αν και δε στηρίζω το σχετικισμό.Εγώ πάντως μπαίνω σε μια διαδικασίσ να μην τα κοιτάω αυτά,θα μου πεις μου το επιτρέπει και η ηλικία μου...
Τώρα,για τις αντικρουόμενες συμπεριφορές της γυναίκας,τη γεννετίσια ορμή,και τους υγειείς γάμους θα συμφωνήσω.
Τέλος,όταν μιλάμε για βαρβάτο αρσενικό,δε μιλάμε σώνει και ντε για Σβαρτζενέγκερ.Καμιά φορά το βλέμμα,μια κουβέντα,το χάδι ακόμα ακόμα αρκεί για να μας τιθασέψει.
Για το τελευταίο που ρωτάς...δεν ξέρω....η εγκυμοσύνη δημιουργεί περίεργους δεσμούς ανάμεσα στη μητέρα και το παιδί,αγόρι ή κορίτσι.Για τον πατέρα και την κόρη ίσως υπάρχει αυτό το θέμα της προστασίας καθώς τα κίνητρα του πατέρα για την κόρη είναι καλά,πάντα ειλικρινή και έμπιστα.Ο μαντραχαλάς όμως της διπλανής γωνιάς τι να έχει στο νου του(πολλά ερωτηματικά);
Βέβαια εγώ περιμένω την απάντηση του Εαρινού.
quote:Βέβαια εγώ περιμένω την απάντηση του Εαρινού.
Σε σχέση με τί..????
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Αλλά μιας και σε έχω εύκαιρο...κάνω τη χθεσινή μου ερώτηση πάλι αν και πιστεύω την απάντησες.
Όταν μιλάς για ευνουχισμό μήπως ουσιαστικά εννοείς τη συνειδητοποίηση του φύλου;(που αυτό ουσιαστικά δημιουργεί και τη διαφορετική αντιμετώπιση που έχουμε ο καθείς στο έτερον φύλον);
Βέβαια,επειδή νιώθω πως τις έχω πάρει μονότερμα και δε μου αρέσει,ανάλογη διεργασία υφίσταται και ο αρσενικός ψυχισμός.Για να πω από τη πλευρά μου,"πρέπει" να κοιτάμε όλα αυτά τα υλικού τύπου πλεονεκτήματα στη γυναίκα με βασικό να είναι κόμματος π.χ. για τη δείχνουμε στους φίλους μας που λέει ο λόγος...
Θα ήθελα να μου ερμηνεύσεις εσύ φίλε μου , αυτήν την επιθυμία που όντως υφίσταται στα περισσότερα μπορώ να πώ αρσενικά...την επίδειξη δηλαδή ή την ανάγκη να επιδείξουν την παρτεναίρ του στους φίλους του...και πως αυτό το εκ-λαμβάνεις , ως δυναμική ή ως αδυναμία...ενδεχομένως ταύτιση..εξάρτηση...???
Την γνώμη σου ζητάω...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:Όταν μιλάς για ευνουχισμό μήπως ουσιαστικά εννοείς τη συνειδητοποίηση του φύλου;(που αυτό ουσιαστικά δημιουργεί και τη διαφορετική αντιμετώπιση που έχουμε ο καθείς στο έτερον φύλον);
Όχι την συνειδητοποίηση του φύλλου...το ανυποκείμενο της φαντασιακής θέσως του μικρού παιδιού και όπως το περιέγραψα πρίν...σε σχέση με την μητέρα του και την διαμεσολάβηση -ανάμεσά τους- του "Ονόματος-του-Πατέρα"....
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Κίνητρο είναι ο ανταγωνισμός πάνω από όλα.Και οι ρυθμοί του κόσμου μας τον εντείνουν περισσότερο.Αυτός που έχει την πιο ωραία δίπλα του είναι πιο αναγνωρίσιμος,πιο αποδεκτός,και αν θες τη γνώμη μου κερδίζει τη θέση του γνώστη,σοφού,έμπειρου,δυνατού,ακαταμάχητου στις παρέες των "φαλλών".
Αντίστοιχου τύπου είναι η μετάφραση της γυναίκας σε αριθμούς.Έχω πάει με τόσες,το έκανα μαζί της τόσες(καλά αυτό έχει μια σημασία),μου την πέσαν τόσες και διάφορα.Πολλά μπαίνουν στη σαλάτα των αριθμών,και κατακτήσεις και μεγέθη αφού είμαστε εδώ να τα λέμε όλα.
Είναι αυτό που είπες πιο πάνω.Το αρσενικό θέλει να γίνει φαλλός στη θέση του φαλλού ένα πράμα.Και η συαναστροφή του με άλλα αρσενικά του δείχνει πως δεν αρκεί να είναι φαλλός,πρέπει να είναι ΟΦΑΛΛΟΣ.
Πιστεύω είναι ένα μείγμα φόβου και δυναμικής.Η αναζήτηση της γυναικείας μορφής που μας πληρεί είναι ευγενής σκοπός και ο ανταγωνισμός κάνει την επιλογή καλύτερη και την εδραιώνει.Αλλά από την άλλη υπάρχει ο φόβος μήπως δεν αποκτηθεί ποτέ ο Φαλλός αυτός.
Όπως το είπες...Δεσμώτης αλλά το έχω συνειδητοποιήσει και χαίρομαι γι'αυτό.
Edited by - promitheus90 on 14/12/2010 16:34:57
quote:quote:Όταν μιλάς για ευνουχισμό μήπως ουσιαστικά εννοείς τη συνειδητοποίηση του φύλου;(που αυτό ουσιαστικά δημιουργεί και τη διαφορετική αντιμετώπιση που έχουμε ο καθείς στο έτερον φύλον);
Όχι την συνειδητοποίηση του φύλλου...το ανυποκείμενο της φαντασιακής θέσως του μικρού παιδιού και όπως το περιέγραψα πρίν...σε σχέση με την μητέρα του και την διαμεσολάβηση -ανάμεσά τους- του "Ονόματος-του-Πατέρα"....
Οπότε μιλάμε για ευνουχισμό ο οποίος θέτει και την αποστολή ζωής στον άνδρα-αρσενικό...την επανεύρεση του φαλλού μέσα από την εύρεση της συντρόφου...Ετσι δεν είναι;
quote:quote:quote:Όταν μιλάς για ευνουχισμό μήπως ουσιαστικά εννοείς τη συνειδητοποίηση του φύλου;(που αυτό ουσιαστικά δημιουργεί και τη διαφορετική αντιμετώπιση που έχουμε ο καθείς στο έτερον φύλον);
Όχι την συνειδητοποίηση του φύλλου...το ανυποκείμενο της φαντασιακής θέσως του μικρού παιδιού και όπως το περιέγραψα πρίν...σε σχέση με την μητέρα του και την διαμεσολάβηση -ανάμεσά τους- του "Ονόματος-του-Πατέρα"....
Οπότε μιλάμε για ευνουχισμό ο οποίος θέτει και την αποστολή ζωής στον άνδρα-αρσενικό...την επανεύρεση του φαλλού μέσα από την εύρεση της συντρόφου...Ετσι δεν είναι;
Πόσων χρονών είσαι Γιάννη είπαμε..???
..20 ετών???
θΆ'ΘΕΛΑ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΓΩ , στα είκοσί μου να ήμουν σαν και σένα....
Μην το αφήσεις φίλε μου , είσαι σε δρόμο ανοιχτό...προχωρησέ τον...τό'χεις...ο Εαρινός σου το λέει...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
Πολλά μπορώ να ανφέρω σχετικά φίλε μου.Κίνητρο είναι ο ανταγωνισμός πάνω από όλα.Και οι ρυθμοί του κόσμου μας τον εντείνουν περισσότερο.Αυτός που έχει την πιο ωραία δίπλα του είναι πιο αναγνωρίσιμος,πιο αποδεκτός,και αν θες τη γνώμη μου κερδίζει τη θέση του γνώστη,σοφού,έμπειρου,δυνατού,ακαταμάχητου στις παρέες των "φαλλών".
Αντίστοιχου τύπου είναι η μετάφραση της γυναίκας σε αριθμούς.Έχω πάει με τόσες,το έκανα μαζί της τόσες(καλά αυτό έχει μια σημασία
Είναι αυτό που είπες πιο πάνω.Το αρσενικό θέλει να γίνει φαλλός στη θέση του φαλλού ένα πράμα.Και η συαναστροφή του με άλλα αρσενικά του δείχνει πως δεν αρκεί να είναι φαλλός,πρέπει να είναι ΟΦΑΛΛΟΣ.
Πιστεύω είναι ένα μείγμα φόβου και δυναμικής.Η αναζήτηση της γυναικείας μορφής που μας πληρεί είναι ευγενής σκοπός και ο ανταγωνισμός κάνει την επιλογή καλύτερη και την εδραιώνει.Αλλά από την άλλη υπάρχει ο φόβος μήπως δεν αποκτηθεί ποτέ ο Φαλλός αυτός.
Όπως το είπες...Δεσμώτης
Edited by - promitheus90 on 14/12/2010 16:34:57
Εδώ Γιάννη αρχίζουν τα πολύ δύσκολα...
Το πως η γνώση , μπορεί να μετατραπεί σε πραγματικό εργαλείο ζωής ... που θα ορίσει τον "πραγματικό φαλλό" και όχι τον "Αιτούντα"....και όχι τον "Διάτρητο"...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Θα συνεχίσω,έχω προσπαθήσει να πάρω άλλες ρότες στη ζωή μου αλλά δε μου κάνουν και πάντα αποτύγχανα....
Και εγώ για τη γνώση και την εμπειρία έτσι το βλέπω αγαπητέ Δήμο αφου πέφτουν τα τοίχη της ανωνυμίας.Αλλά νομίζω πως η γνώση πρέπει να γίνει κτήμα όλων...και αυτών που αναζητούν και αυτών που θα είναι στη θέση να δεχθούν ή να απορρίψουν...
quote:
Πολλά μπορώ να ανφέρω σχετικά φίλε μου.Κίνητρο είναι ο ανταγωνισμός πάνω από όλα.Και οι ρυθμοί του κόσμου μας τον εντείνουν περισσότερο.Αυτός που έχει την πιο ωραία δίπλα του είναι πιο αναγνωρίσιμος,πιο αποδεκτός,και αν θες τη γνώμη μου κερδίζει τη θέση του γνώστη,σοφού,έμπειρου,δυνατού,ακαταμάχητου στις παρέες των "φαλλών".
Αντίστοιχου τύπου είναι η μετάφραση της γυναίκας σε αριθμούς.Έχω πάει με τόσες,το έκανα μαζί της τόσες(καλά αυτό έχει μια σημασία
Είναι αυτό που είπες πιο πάνω.Το αρσενικό θέλει να γίνει φαλλός στη θέση του φαλλού ένα πράμα.Και η συαναστροφή του με άλλα αρσενικά του δείχνει πως δεν αρκεί να είναι φαλλός,πρέπει να είναι ΟΦΑΛΛΟΣ.
Πιστεύω είναι ένα μείγμα φόβου και δυναμικής.Η αναζήτηση της γυναικείας μορφής που μας πληρεί είναι ευγενής σκοπός και ο ανταγωνισμός κάνει την επιλογή καλύτερη και την εδραιώνει.Αλλά από την άλλη υπάρχει ο φόβος μήπως δεν αποκτηθεί ποτέ ο Φαλλός αυτός.
Όπως το είπες...Δεσμώτης
Edited by - promitheus90 on 14/12/2010 16:34:57
Μάλιστα, Γιάννη(το Γιάννης μου κάθεται καλύτερα
)Έτσι πιστεύω και γω πως λειτουργεί ο ανδρικός ψυχισμός.
Ας παρουμε όμως την περίπτωση της γυναίκας.
Ό,τι θεωρείται κολακευτικό για έναν άνδρα, για μια γυναίκα θεωρείται από πολλούς ανήθικη πράξη(πήγα με τόσους, έκανα αυτό...κτλπ.)
Ένας άντρας που πηγαίνει κάθε μέρα με διαφορετική γυναίκα, θεωρείται ήρωας, όχι μόνο από τους φίλους του, αλλά και από τους γονείς του ακόμα!
Αντίστοιχα, μια γυναίκα που αλλάζει συχνά ερωτικό σύντροφο, θεωρείται ανήθικη.
Ωστόσο, θεωρώ ότι η αντίληψη αυτή υποβιβάζει τόσο τον άντρα, όσο και τη γυναίκα.
Τον άντρα απ τη μία τον υποβιβάζει επειδή τον θέτει σε έναν φαύλο κύκλο συνεχών εναλλαγών συντρόφων με σκοπό την ανάδειξή του ως "αρσενικό",τη γυναίκα από την άλλη επειδή τη στιγματίζει μέσω της σεξουαλικότητάς της.
Προσωπικά, πιστεύω στην αξία της μοναδικότητας του ερωτικού συντρόφου και όσον αφορά στις γυναίκες και όσον αφορά στους άνδρες. (χωρίς βέβαια να κατακρίνω κανέναν, αυτό αφορά εμένα προσωπικά).
Edited by - Narkissa555 on 14/12/2010 20:10:54
Ίσως, δηλαδή, το οιδιπόδειο σύμπλεγμα να αφορά ουσιαστικά σε μια ιδιαίτερη αγάπη της μάνας για τον γιο της( η συνέπεια της οποίας είναι η ιδιαίτερη συμπεριφορά του γιου απέναντι στη μάνα). Δηλαδή, οι ρίζες του φαινομένου αυτού να βρίσκονται στον γονέα και όχι στο παιδί.
Με συγχωρείς αν δεν γίνομαι κατανοητή ή αν δεν εκφράζομαι σωστά.